장음표시 사용
11쪽
Jam vero cum sacer Anctor Libri I. Machab. dicat cap. Io. V. 3. Et mi sit Demetrius epistolam ad Ionatham, , Verbis Pacificis, ut magnificaret eum: ,, Dixit enim : Anticipemus facere pa- , Cem Cum eo, priusquam faciat cum se Alexandro Bala) adversus nos ;TeVora non Pugnat secum ipse, qui postea dixit V. 47. , , Et complacuit eis se in Alexandrum, quia ipse fuerat eis, , PrinceΡs sermonum pacis . XVI.
Neque cum dicat CaP. I. V. I. , , Ale
xander Philippi Macedo, qui primus
,, regnavit in Graecia U , Pugnat revera cum Danielis cap. II. V. a. LX quo constat Iongo antiquius esSo regnum
XVII. IIaec igitur, quaeque alia permult singillatim de dissonsione iam in Clir
12쪽
nologia, quam in rebus in Libri unius a se ipso, vel alterius ab altero, vel ab aliis Scripturis, vel a Graeca, RO-manaque Historia, vel etiam a Fide, bonisque moribus solem haeretici in duus priores Μachabaeorum Libros jactare, non ea sunt tanti, ut Valeant gravissiamum, Catholicumque illud Ss. Tridem tinae Synodi pro divina Lἱbrorum horum auctoritate decretum labefactare. XVΙΙΙ. ' . Idem dicas do iis aliis, quae generatim tum ex silentio, vel , dubit tione, Vel negatione quorumdam etiam Catholicorum ; tum vero ex silentio aliorum Conciliorum , et Synagogae Veteris , tum deniquo ex ratione 1heologica adversus divinam Librorum horum auctoritatem ab iisdem rogeri sinient .
XIX. Quid ergo obesse potest ri USm di decreto id, quod objicit Cania
13쪽
vinitus amatum, Veniam erratorum Petere, quam petere videtur Auctor Libri II. Μachab. ad calcem dicens : Si is quidem bene, et ut Historiae coma ,, petit, hoc et ipse velim; sin autem ,, minus digne, concedendum est mi.,, hi μ' p Undo scurriliter haereticus Brentius : Demus inquit in illi ueniam, quod erraverit, cum suctragia pro desumetis laudaυit
XX. Sed interim hisce verbis, velit, nolit, fatetur Brontius , in decretorio illo pro Purgatorii dogmate Textu, Cap. XII. v. ΑΣ. et seqq. Iuculentissime exposito doctrinam de mortuorum sustragiis contineri ; quod quidem nostram causam contra alios haereticos id pernegantes
mirifice juvat. - αὶ calv. in Antidoti conC.
14쪽
XXI. Eodem itaque Textu disertissime docetur primum Purgatorii dogma, scilicet esse locum , in quo piorum Animae , quibus aliquid post mortem eluendum et persolvendum superest, immo rantur, inde in aeternam Patriam, ira quam non intrabit aliquod coinquinatum sa) is assurrecturae; qui locus nullus alius esse potest, quam Purgat
Ibidem quoque doceri dogma alteri
rum, eas scilicet animas posse nostris suffragiis levari, et liberari, proinde quo Sanctum, ec salutare esse pro δε- functis Morars , ut a peccamis Soreantur , tam certum, atq. eviden8 est, quam quod maxime.
15쪽
XXIII. Nec minus pium illud Iudae factum
Pro defunctorum sumagiis nobilissimum est exemplum Pontificis, suaeque Ecclesiae idipsum communi Fide sentientis , quam firmissimum, simu que ineluctabile argumentum, AdverS xios nostros id perfricte negantes non SO.lum ab Ecclesia Christi, sed etiam a Veteri Synagoga jure optimo condemn i. .. XXIV. Atque hanc coronidem, Sancta ergo, et saluiris est cogitatis pro defunctis eae rare , ut a peccatis Solaantur, genuinam esse hujusce capitis partem , diserte comprobant omnia inter se invicem convenientia vel edita, Vel manu scri-.pta Librorum horum exemplaria etiam antiquissima, nedum veterum Patrum hunc locum pro Canonica, germanaque Libri hujus parte agnoscentium, et Ci- tantium testimonia . Ergone est aliud
magis absurdum sigmentum, nisi est
16쪽
istud cerebrosi Munsteri, genu nam eam non esse, sed per audaculum quempiam textui insertam, vel assutam p
Munsteri H mendacium, non Solere Iudaeos ad hanc usque diem pro defunctis oraret Cui omnia reclamantium Iudaeorum superstitum testim nia ; tum scripta defunctorum, tum Ritualia Iudaica, quae hic ad verbum citat Serarius, Genebrardus b), et Bellarminus , ita ut id tandem fateri co
cti sint idem Munsterias c), Fagius Wittat erus e), aliique heterodoxi. XXVI. Quod si a sacro Auctore ibidem di-
17쪽
citur non esse Danum orare pro momissis , quda speratur eorum reSurrectio,
Constat profecto, eum non loqui do spe proximae resurrectionis Corporum interfectorum quam certe Iudas tunc sperare non poterat in sed animarum, hoc est, de spe earumdem liberationis, vel solutionis a peccatis; Pro qua spe rata liberatione sacrisicia osserebat, ut Deus iis placatus easdem animas Purgatorii paenis eximeret. Ergo Pura putaque cavillatio id, quod haeretici re-Ponunt , non posse hinc Purgatorii dogma a. Catholicis inferri, qui certe defendunt, illud non pendere a spe, immuneque a fide resurrectionis corporum.
Eodem textu aperte exprimitur, eos milites, qui ceciderint, cum Pietate dormitionem accepisse , et optimam ha bere repositam gratiam. Non igitur Judas putavit, eos impoenitentes obiisse, ut igne aeterno damnarentur, id quod omnino volunt haeretici .
18쪽
Hinc si collegit Iudas duodecim miDlia drachmas argenti, ut o errarur Propeccatis mortuorum sacrificium, non ideolioc fecit, ut vel pium affectum in eos, quos damnatos vocant, et volunt maeretici, patefaceret, vel ut Dei iram ab aliis superstitibus deprecaretur, sed ut mortui a peccatis SODerentur.
XXIX. Quod si tandem iactum 4llud Iudaε .viri fortissimi fuit a toto populo laudatum , ejusque exemplo omnes alPreces conυersi rogaυerunt, ut id, quod faintum erat, delictum oblisioni trader tur sq, omnesque Pecuniam Contulerunt ad sacrificia pro defunctis osserenda , a veritate immane quantum aberrant, qui negant, singulare hoc, quod riunt, Iudae exemplum posse Pro
αὶ Clarius in Graeco Textu legitur ,
19쪽
bo lege, aut insallibili testimonio status, ropterea quod quae in sacris Litteris
acta leguntur, non omnia probari merentur lXXX. - ΗInc publica illa saetificἱi pro montuorum peccatis faciundi adprobatio de
qua agitur cap. Ia. Lib. II. Μachab. cum invicte nobis ostendit communem Iudaeorum fidem pro Purgatorii dogm te et Suffragiorum, quibus detentae ibi animae iuvantur, tum Vero etiam C villationis, et falsitatis arguit haereti-COs Contendentes, duplex hujusmodi dogma ab aliis tum Veteris, tum Novi Testamenti testimoniis dissentire.
XXXI. Quid quod magnus ille Augustinus
quem Optimum eae tota Antiquitate, si fidelissimum testem vocat ipse H sibi dissentiens Calvinus) ; postquam hoc
20쪽
idem testimonium ex Lib. II. mchab. attulisset his verbis sa): In Machabaeorum Libris legimus oblatum pro mortuis sacriscium, ita mox recte subdit: Sed
etsi nusquam in Scripturis Deterisus Omnino legeretur, non pama tamen est unia Ceratae Ecclesiae, quae in hac consuetudine claret auctoritas , ubi an precibus Sacerdotis , quae Domino Deo ad ejus adtare funduntur, locum suum hibet etiam commendatio mortuorum p
Itaque cum eodem Augustinc ais
rente bin orationibus sanctae Ecclesiae, et sacrifcio salutari, et eleemosinis , quae
pro eorum Spiritibus erogantur, non est dubitandum, mortuos adjuυari, ut cum eis misericordius agatur a Domino, quam
eorum Peccata meruerunt. Hoc enim a Patrissius traditum universa obserDat Gelasia. M Ang. Lib. de cura pro mortuis gerenda C. I. η Aug. Serm. 3a. de vectis A Post
