장음표시 사용
51쪽
Lib.3. cap s. lib. 9 3 s. lib.
hoc aliud pro sic cunda Hypote si iure merito consultum esse naturae re cie, & opportune bperanti, quod eius simus imitatores,auxiliatoresque seruiendum esse, si opus fuerit nempe si imbeciliis actio diminutaque excretio, ne quid relinquatur recidiuam faciens quod praestare licet in excretionibusque per urinam, ureticis, hemotrhoidas eas aperientibusque in me struis purgationibusque , menses mouentibusque, ac etiam venae incisione ineruribu , in sudoribusque& vomitionibus iis quae sudorem mouent, di vomitum adiuuant, Se in alui pros
dicamento purgante, cuius administerium tutiorem opinamur esse. Postea quam excretio cessauerit, morbo. Id per morbum fieri liceat, quod indutias admittat, nee interim in medicabilis euadat, quod iuuecreuerit omittere oportet, nec aliud quidquam nouare quod dicebat Galenus. Verum enim uero, ubi profluuium diu timi perseueraue lanon morbo silerstua euacuans. sed etiam habitum colliquans vires quin prosternens tunc sane resistere expedit medicamentorum Ope , ut Tres lianus, Aetius, &Celius icriptum reliquerunt. Verum quo ad eam quae fit in morbi actionem nemini dubium est Te- uocandam csie ac prohibendum Galeni praecepto , quod ca excretio semper fere noceat raro autem conserat. A eum Quibus sic stantibusque haec mihi videntur de quaestione dii soluis, ea locorum ante adduciorum in controuersiam concitatio, ut tu aliDs profluuio siue sit cum febre, siue sine febre , vel quod febrem pracedat . Vel quod illam insequatur , vel quod eode tempore utraq. incipiat affectio , siue sit loco indicantis, & petentis, siue coindicantis vel admia ni is vel imminentis prohibentis, quando fit natura, expcllende noxi Shumiares recte, ac opportune operante nullo pacto vena. incidatur ne adlcontrarias partes cohibiti retractis hamoresque petant,& intio eant nuxus cohibeatur ex quibus morbi origo,aut fomes, subsequatur quod dicebat Cornelius Celsus liac verborum sene. Una diectae re aluum saepe Pro valitudine est, atq. etiam pluribusque dum subris adsit, & inter iei' timum conquiescat purgatur mim corpus, & quod intus latebat extra effuditur; verum spatium periculosum est, interdum enim tormina; de s bricula S excitat, fle primo de arte curativa ad Glauc. Gal. cui lubscripserirant Alex. Trallianus Elius,& Ααicenna in fine capitis ante allegati hoc verborum contextu,& multori es etiam habenti febrem, de habenti dolo rem capitis,qui ex consilio phlebotomia esset medieandus sirperuenit milxius ventris naturaliter, id est critices, qui plebotomiam exculat. lQuod autem Calenus primo ad Glauconem loquatur de cres clerum est quoui a m detractionem sanguinis detestatur ut naturae motum, de in-. Cinationem retrahentem,& spontaneum ventris fluorem admittit ceu et conferente, quin immo solum ipsum sussicere dicit,quod non dixisset plane, si vi morbi contingeretillinc siquidem adinatum tendentem Morem
52쪽
reuulsorijs auxilijs prius inhibendum e si e monui sset. . Proinde multum decipi videtur amatus I usitanus in svis Centur ijs dicens Galenum his verbis non prohibere sanguinis missionem, sed Medicu admonuisse ut caute sanguinem detrahat, ac si inferret symptomaticum esse. Haec minus victor ille Trincauellius, vir profecto emun ctae naris, di de re medica optime meritus dicens, eo in loco de symp- tomato taxu Calenum elle locutum; obstant enim rat iugatae rationes praeter Altimari.& in grassae siculi auctoritatem. . Quod si quis dicere Galenum eo in loco loqui de febrium symptomatibus esse, aut haec quς vi morbi fui irritata natura. Dicerem ibi sympl.
nomine Intellexisse Gai. tum caulas morbificas etia pucat harticas, tum morbos, tum, di quς morbus insequuntur passiones, siue fiat natura operante, siue vi morbi irritata, ut inde clare patet, modo medici animu valeat sus pudere,&u morbi curatione diuertere. Etenim sympi. generatim sumptu, aliquando naturale,bona ni q. naturq operatione comprehendit quando l. causam morbificam quandoque morbum, quandoque eos qui morbos comittantur calus, ut primo method. & lib. de diff. sympto matulegitur ceterum, ut ad nostrum propintum reuertar, si sympplomatum fuit alui pronuuium posse venam lecari censemus, illaque admittere, modo vires aetasque non prohibeant, nec humores, qui retrahuntur; ea. que de re retinentur. In venis maiorem noxam inferre valeant retrahit illaec venae sectio ad alias partes humores ne impetu ruant ad intestina. Verum maxima cum cautione erit sanguis mittendus, ut in morbi iniiijs in paucam quantitate, nec affluxu consumptis ; quae si aperiretur rIteratim, erit tutior , atque uti litor ut quarto de Sanitate tuenda quinto methodo,& sexto epidemiorum legitur . sin autem ratione alterius morbi considerato alui profluuio vii coindicante, seu ad mittente, aut proh idente tantum languinis detrahendum, qaantum morbo, & vi .lribusque consultum videretur ipsumque i inploma permittant . Eadere dicebat Galenus quarto acutorum fluente aluo non esse mittendum sanguinem, non ratione quod non deceat aperiri venam, sed ne perseuerans fluor vires prosternar, ut nos cautos reddat potius in eo metiendo. It . maxime mirari oportet Al timarum in re medica Carissimum efferentem hic de eritico loquutum esse Hippocratis, & Galenum, quod ne somniauer ut quidem certe, sed Ancipites fuerunt de eo mutedo nuo. re alui, ne vires corruent ; quod inde etiam clare constat, quoniam veni aperienda esse moncs Hipp. in acutis mcrbis ante eius ad inimis ratione praecepit ficcum ventrem humido e bystere hum metiandum esse, ne ex intestinis aliquod in venas rapiatur, & venter siccesscat magis laxu vero firmandum, quod in critio non esse agendum legitur primo Aphoris morum de o. ephidem rorum; ut Omittam quot de viribusque iure dicere licet in eriticia fieri validiores, aut i altim non imbecilliores, ut primo apti sit n. secundo loquet, secus autem tin symptomacis excretionibus.
53쪽
nibusque quo in loco Hippocratem de sanguinis detractione: in alui profluuio loqui, ratione morbi acuti, ceu indicantis, ac petentis,& alui profluuii ceu admittentis,& prohibentis, uti etiam ad Glaucum ratio, ne febris ceu petentis illud auxilium, & alui fiuorem uti coi ndicantis. verba textus clare ostendunt, ut alia ad probationem adducere non sit
Etenim inli de ratione vict. aeui. exemplo pleuritidis deSmnibus acutis morbis tractat ibiq. profluuium considerauit ut symptoma qua
tenus illorum auxilia admittat nec ne. Ne iQuamobrem ut ad pensum reuertar,nos comonefacit Galenus ut maxima cum consideratione in hoc casu sanguinem detrahamus, nimirum quod non fiat copiosa vacuatio, nec mittatur in immodico alui fluore , illa etenim tempestate v R. ad quatuor. quinq. Nisex libr*s sanguinem mittebant secta vena,& scarificatus usq; ad duas, ut merito quidem in remedica peritissimus nostri temporis medicos arguat nolentes sanguinet detrahere in utero gerentibus; cum sit ad uncias hoc nostro aeuotan guinis mi isto, ut nec scarificationis monte mereatur; quae etia sanguinis missio in alui fluore intelligit marimum humorum excretionem, ut Cae lius Aurelianus eo nomine, maxime aduersatur, obest q. plurimum qM dsit is maxima excretio, In initio enim atque moderato parcam coserrα plurimum quod 'iresco uellat etiam ex Auicen. loco ante allegato collimgitur, ubi de symptomaco loquens hic in medium affert; amplius phlebotomia, propterea quod ad diuersum trahit;natura secundu plurimum retinet, &c. revellit si quidem est que alijs efficacior ad reuellendu quod id faciat cum euacuatione, ut propterea in Diarrhaea administranda esset
scribant tum Herculanus, tum Altimarus. c. - .
Quod si obstaret aliquis quod scribat Galenus aluum solii ere, In 'methodaum primo Apho .responderem de immodica sanguinis missione usque ad lipolim iam inclusiue ibi locutum esse, non de parca, de qu agitur in praesentiarum . At si iterum obstaret quod non adest plenitudo, nec exinde magno morburi sed qui soboles ex prauorum succorum cacochimia vocant, cua conuenit purgatio ad obiectionem dicimus in diarrhaea per initia tur gere vasa humoribus plena , qua de ra oritur affectio venaeque incisio nem conserre quod minuat multitudinem humorum in valis contenta eam q. retrahat facientem, vel facturam magnum morbum idque fieri. multo magis si humores praedicti non distaverint plurimum 1 natur sanguinis, sed ut vinum acescens fuerit in mutatione atque confinio. Quod autem ad medicametu purgans spectet, nemini in dubium venit in critico alui profluuio, si perfecte indicauerit natura vel indicatura videtur exhibendum non esse, quod scripserat Hippoc. at si mimis quam affectui causet corpori q. impuro conueniat auxiliandum esse, aluo fluet te clysteribus, cum fluxus cessauerit medicamento quod electiu dix-
54쪽
. . verum siquis dis ex ς mrimo ambu 'monuisse, eicamento astineamus xesponderi poterit,ibi suppo suile euacuationem illam sponte iactant a natura persiciposse, siue alio medicamento mor cum humorem iussint ram, quam vis.etiam dici polait pNhabuisla e quo tempore su ς alitio hibeatur veluti vinae incis e neexcre so impediatur gliq*M 3μ rantur Rcci. utra Hippocrat pluit- - . . Verum in symptqmago , ubi lpeccans materia fest cruda riden-'dam est , si corpus prauis sucςis sit relerium si modo r*tus fluxus a is ira movicus ut viribus multum officiat. Si quidem iri hoc alturan
eum, sitiebattempor du quandanteiὶus astringend*m, non Rutem P nitus ac repente cohibendus fluxus habita virium ir/tione . Quod sit
moderatus siqui,& vix .non commodum imbecilles , tamen ab v cohiberi decea , Ut purgantemedicamento eo locasu Itidebegmus, useaula subl3ta fluxus dei medio tollatur quippe cun yUteriari morbi, non verentur, nisis Ru 3qu fiunt, Yc uouentur rumma, emue munis quoniam diutius teten i praui humores in deterius recidunt quamo
brem dicebat Hippocrates in lib. de locis in homine, di sic quide per vomitumvomitus sedantur, di Avicςny ex C lf- taxps fiuxu curatur, Iomitu&Vomitu quod μθms .maco intςlligendum esse mi est qui-
dum esse scribit quod nequaquam ad miti iposse opin*ntur sum cohi- , henda esse scribant,& vomitum, S suxum, sitque apud omnes in conses se excre ii Ones si mptomacas seda nda S elle pol l us, criticas vero admi
At siquis diceret recipi no posse unquam symptomacas sturiones e fla In M.sit uda quam x de humori
coctis ne exsernit natura, v in apborismorum legitur eademque rami ne, neque medicamentum purgans exhibendum Mad scocta meticari vorteat. 2 iu irati γ z r. - Ad primu na responderi posset verum esse naturam prius conquoquere, postea separare, & demum expellere, Auando abRliquo non irrita itur ceterum fieri qu Gq. ut multum graumir mea humorum copia a es ravone qualitatis aut loci x tunc ea cretionem illam quamuis Obsita Prodes magas, immo plurimum, & pr hindo non esia cohibendam sit cyim interstum, ut male inchoata Mil ni .ino alq m Et i l. Et si morbi potius,quam naturae decWncatis ampetu es Masquod Hip H dio.
55쪽
pocrates direptῖones.sur praeruptionesq.ante statum ad eresim ruant 2 ab quolirritamentu appellare conlueuit in bonum desinant, ubi ex μ' rata natura, eo quo veluti sarcini praemebatur, suim resti nuntiorOcta horbum sipetis 2 ' η .u an toti tm a cora a . irit. Epid ι.ε. Ad secundum dici inus si prodest tune temporis factum a natura multat
masis causiste itur enim in ephid. dE metu . mento quod UectIhe educit: legi-
vriois prauis, Eeefudis quod Q rue niente sanguinis per nares pros uuio adiutus ab Hippocrate capitis Io tione fuit iudicatus, di a morbo leuatus. Et de Romano adolescente, iPe pri g. in morbi cruditae sahguinis pro stimio siue indicatus. Ueq. de aegrota i
a. y. epid. 3. 3. stri, tun alibi idem inlectis primo de hum. 2 1. quod i siue cruda sint, siue frigida ,siue liquida ι siue sicea , aegrotus vero facilenerat eblimenda non esse. vis aegre,& difficulter toleret, supprim&a de quo alibi ficias seripsinius. Quod quod Hippocrate praecepit concocta medicanda esse et . amor. dii. dicemus ad pharmacum deueniendum in
hoe alui proflunt 'ratione urgentiae ne perleverans fluor vireS Pentius
deiciat i nemo hamo. est qui inlicias eat hoc praeeeptum institutum ei Pro regulari curandi ratione quandonon adest, nec adesse potetit aliud quod ineontraris urgeat quod omnibus site prae latior segetiit isopus; . - quod eliaeuare eruda sit tam malium, e t melius aeq. praestantius si cocta illi aliud non obsta ierit morbusque indutias admiserit. Etenim cogitur quandoq. materia ad hac crudam purgare vel ratione qualitatis, vel eo .r .a i t it Pil aut ne repat ad partes prinei pes, aut quoniacotinεtur aliqua in par otii te unde magnam noxam, Arre posset, ve disputat Manardus, Altimaru. y π alijq.clarissimi iri, propterea dicebat Hippocrates primo amor. a. .' aphor. primo,& materia turgeat, di alibi , . amor. 19.Gquod ieeturniinuendust nuba potestatε intelligit alias exceptiones praenarrata rivi hae in loeo mirari subeat quentam Germanum medicut scribente m. . Q i . in hoc aphorismo tantum de turgentia loeutus M. Hippoerae.'& Galeaia . . nus, quod antea scripserat Phy lteus medicus interrogantur Grs spret stantissimus. 'oni ira ara Iail iri H Enarrans enim Galen. Hippoc.sentetiam dicebat hoc praecipisse sene,
ut minorata materia facilius coc iratur.' euincatur, ut propterea H - r. .i mini veniat in ritu de turgete materia n3 intellexilla,quippe eum ma teria quandiu turget concoqui nequeat, sed dum quiescit vi q. acui. te 'η . c. g.& lib. 4. de San. tuend. q. legitur,ti comparatio sit in genere analoglio , quod dicunt logici, supponit squidem positionem, ut etiam apud G r1maticos hahetur, na cum dicit iacilius concoquitur minorata lapponit quod antea cocoquebatur, sed non ea cu facilitate. ut si dixero . Platone, Aristot. sapientiore,utrumq. iapietiam esse diserem sed maiore. 2 Dysentiam Platoni. In esse,quae est incomptarationibu'. qua ad aliquod
num fium certa comparauci ratio. Siqu dem minoratio, ut ad resere-