Historia flagellantium. De recto et perverso flagrorum usu apud christianos. Ex antiquis scripturae, Patrum, Pontificum, Conciliorum, & scriptorum profanorum monumentis cum cura & fide expressa

291쪽

pletestantium a

condemnabat steria muncia machi ut corde pro si oranies, exutis usibus se merbera n 'teso pugnis pectona tundentes, -omnibus quibin valebant re cum generibus insedabant, ecce desperatus ille ad se redit. Salvatoris omnipotentiam , se thanae ludificationes abrenuncians, erucem adorat, poeniten

tiam flagitat. Confessus est a

rem,quia postrenunciatione mculi in fornicationem inciderat,atio ea tenus Aaeterat L

an que, benedicens Deum,u que in diem alteram vixit , re sancta confessione stravita Sic fastinavit mentes sum magistagellandi libido, ut per suaserit animas vi Raerorum

292쪽

as Historia

ex inferno in quo, ut fides docet, nulla est redemptio, liberari, nec vinculis aeternis constringi quos Deus in j dicium magni diei sub altagine reservavit nec Sodo mam momorrham factas est exemplum ignis aeterni poenam sustinentes. . Thomas Cantipratanus qui obiit anno 1263. refert libro secundo Apum capite xvj., mero . Hugonem de sancto Victore qui primo anno sa culi xij fatis concessit, numquam in Capitulo flagrum s . stinuisse: quippe cum delica

tam teneram cutem habue-

rit, adeoque singulatim om nes daemones inferni dum per

293쪽

F gestantium. FT

purgatorium transiit illi plaugas inflixisse quasi vero et chiis praedestinati a Lemonubus in purgatorio crucienturi Hugo de sancto Victore

contra regulam fmcti Augustini peccaverit, cui nomen dederat, in qua ut antea ob

servavimus, de flagrisis si gellationibus nihil incurrit. Porro sic fatur Thomas Camtipratanus Apud sanctum VLetorem Parisiis iis monasterio cinonicorum Regularium Magia se Hugo canonicus fuit o qui fecundus Augustinus , id est,s cundus ab Auguntino in scientia dictus fuit qui etsi alde laudabilis fuerit , in hoc tamen

minus perse te fecit quod si

294쪽

as Historia

e linas in secreto pitulo ram aliis pro φιotidianas excessitas non accepit huesiae enim ut mili dictum est, carnem

Mnemmam o nimis a patre ita uelitatum sma Tu a rarum ei insuetudinem potius minus loram in se --tis exercitio non emici iliquid eam inde sustinere M uigerit. Ad extrema mem-s, a quodam uncanonico sim qui eum in mira alia dilexerat adjuratus est, quatenus es post obitum appareret libenter Ἀ-quit hoc mihiper vitae mom eis Dominum concedatur. His ditionitas mediis , magister. Hugo defungitur, nec multo

post redit ad scium praestolan-

295쪽

Flagestantium a

tem dicens: ecce τ' ' re quod vis, morari non posum. Tunc 'iae,si cuim timore, nomen modice gratulatus et quomodo,

inquit, dilectissime tibi est'Bene, ait, mihi est: sed quia dum iamerem accipere rena dissipliaram, vix ullus daemonum in in femo remansit, qui non mihi ictum malidum dederit ad umgatorium transeunti. Usus flagellandi ea aetate adeo receptus erat, suis ille tebris incredibiliter humanas

menteSoccupaverat , ut idem Cantipratanus narret, Deca

num quemdam emensem, ejusdem Ecclesiae Archidi conum, electumCathalaunem se Episcopum, minime re

296쪽

Hi toria

luctantem, sed gratias maximas agentem, acerbissime in

Capitulo lagellasse, eo quod funeribus ceu ustis in Ecclesia Remensi redditis, sancto Alberto Episcopo Leodiensi

sine veste Canonicis Remens bus adsueta interfuisset Lege lib. ij. Apum cap. x ix numero obsolertii fimum quemdam in Remensi celsa deca num genere Anglicanum, ab his

qui irum cognoverunt audi- mimus qui concanonico uos Droexcusibus miriliter corrigebat. Accidit autem eius tempore, ut

menerabilis me dignus Lιertus Leo diensis Episcopus ει

ier Ducis Brabantiae , ab Impe ratore Henrico , exul ab imo

297쪽

Flagestantium a

rio pesteretur, ina militibus ejus juxta Remensem urbem Dro j

si iis dolosi me necaretur ad

cujus exequias, cum enerabilis Rothardus ex regali genere ortus, unc quidem Archidiaco

ηus Remensis, sed in Catalauno prasi eledius, sine nuptiali me se cum multa turba nobilium interesset sepulto sacro cadam

re in choro cathedralis Ecclesia , ut decebat , decanus omnes canonicos nec nono ipsum me Catalaunensem electam ad capitulum convocavit.

Residentibus ergo cunctis dixit decanus electo nondum adhuc ut credo Archidiaconatam aut Canoniam resignastis cui ele Aui nondum, inquit, surg,

298쪽

te ergo, ait decanus, Jatis taciatis Ecclesiae, o dorsum ad disciplinam coramfratribus praeparate eo quod fine veste nuptiali chorum cum canonicis cominu regulam introiistis. I Iec, ra, urgens, procumbens et Hus, se exuit m manu G

rani malidi se a disi linam

accepit qua accepta tellus et sibus reindutui erexit se, σdecano cum maxima oris gratia, coram mmbus dixit gratias ago Deo. Patronae Remensis

Ecclesiae 3us pii l a genitrici,

viod te talem in regimine re-

nquo.

Centum fere annis ante Α chidiaconum vapulantem amno scit Christi ii 4 Hengia

299쪽

Flagestantium. O

cus secundus Rex Anσliae ad

omine amoeniam criminis

quo accusabatur, ob interseiacchum S. Thomam Cantu riensem a monachis Ecclesiae Cantuatiemis virgis caesus

est,is singulis ternos vel quin actus flagri libenter, sponte sustinuit Conceptis verbis sic refert Mattharus P ris . in historia Anglicana anno Christi 1 4 pag. O. edit. Parisiensis. Sed quoniam inter feriisres Martyris gloriosi ex merbis ejus non satis eircumspe rite prolatis, occasionem sumpse mant Anuhie seopum perimendi ab Disiopis su iuno praesentes erant absolutionem petiit, a mmaue suam iam disciplina

300쪽

virgarum supponens, a singulis miris religiosi quorum multiis

do magna conmenerat, ictus temno vel quinos accepit. Non minus horribile accidit Egidio Comiti Venaisi quem ante bifores Ecclesiae, Mentonensis jussit Pontifex flagellari, suis praediis ac fortunis prius fisco addictis, quoniam rectorem cujusdam,

roeciae humo tegere praec perat, qui sepultum cadaver hominis mortui dare repudiaverat, donec pretium ccul norarium solutum fuerit. Habemus ad finem Hu .gari Botanti Conciliis trigoniensis Canones, quibus poena flagri ante fores Ecclesiae