장음표시 사용
451쪽
quaque nante tum vero non modopu-
hisce sed est priuatim singuli extrema aduersus hanc vestram Ecclesiam tentare, limas atque ementita testimoniu quorum ipsos testes deindepuduit contra nos a plicioribus emendicare alii domatim discurrere es singulos ad defectionem sollicitare , incautos promisi is circumuenire, remissores minis terrere, constantiores obtestari, atq=ue aὰ tribu- .na Dei viui citare, ni secessione ace- Praxesca rent:qua quiscerent,eos benigneμ-22αζ sipere,alue alio ad Coenam Domini isari Calui ne Lopublico testimonio, aut commenia tuano dation resbyterii, tontra receptos Ecclesiae canones, abducere Catechumenin qui conciones no a requentare at
que ada synaxin Urae Ecclesia astra
re eum omni conatu remorari atque a-
ωertere manes, hae diasorum iu Ecclesiam De am coniuratorum; Ac ne facilem nimis se immeritam de rudi at que imbelli turba viriuriam reportare videretur sebinde quo, inominis,in conuiuiis, in tabernis, si conventiculis
suis , Theologos admirabiles , in
452쪽
Iviata v EVANO ELrco R. naictos distulatores exhibebant r μοι minis eum viris au eonstantioribus, urediendum erat, tum vero pauidi, interii tremereae eertamensu. α'gere: sensitώων noster, quite uisse se rationes sui eum siegis dissidii, quod gulis fere contioni, in arabat, re uisus quum nurum mn, motiis tergiversando tentasset , tandem sorex
suose proilia indicio, Asentiam sui
ea aim, soli imecum experi nati foret; itaquescium sepetere ac eoniam tem huiu discrimis, . Ne gre M qui dem . iam impetrauinconcessu minarbitrio eius, par aten, quem in Di, oracla Ubiis in Sedhiequo ne inter lassarias fratre non minus ruisum trepidatum in , quam Martiam an
453쪽
338 Ivaitv IUBILORVM Defensio numue, sed ne dum singuli carpun nis iust qui resistere non possvn Om- , suta ''nia tandem amittuntur, defensionis mi iuris, itaq; hoc opus est,ri defensionis in- Te, E culpatae, quam iura ac supremat re testas approbauit Indoluere mi stri tam Lutherani, quam Caluiniani, qui occultis, sedem cacibus artibus suos principes in bella trahere conabantur , atque identidem inculcabant , Episco eos non posse esse principes , Episcopatus Mollegiatas Ecclesias diuidendas esse. Quasi vero si princeps, comes, no- , bilis, si CHRIs To cerdotium amplecti velit, iure quod in suos subditos habet , priuandus siti sed eam causam pro nobis o tinuit Adrianus Sara uiaCaluinia
454쪽
theranis tectafraude se miscene Caluiniani quemadmodum,dccauuinianis Sociniani se Arriani, nec sanari potest illa pestis is quia incognita latet , donec mortifera lue calvinia- vulgata multorum interitu se pro z. a dat,ita Heidelbergae olim,recens Li occul eis psiae, mittebergae, Berlini actum est insin-xς Hoc anno cum duo ciuium Ratis , bonensir', quod cum Caluinianis sentiret axulatum ire iuberentur, non sit , qui Lutheranus h bebaturMinisterChristophorusDos naWertet, quo ipse in controuer
sjs animo esset , versiculis expres
Dei modo lis ea non habitura mo
455쪽
Eius autem, et libello declarauit, mens est Iutheranos, Caluin istas in unam conflari posse sectam, cum tamen alijsios, plurimorum,hora i- Lud eradi biliumque errorum incusent. At FbihIubi hoc est, quod Iubilarum Lutherium laeum Cal Caluini propago celebrat, quodauim num ministerium Spirense male ha, bet, ut silentio praeterire rei indignitatem non possant m lche Einigfrit
ousseriegi habem Lacrymabile Iubi
laeum, lux orta est nobis, ante cenium annos tenebrae fugatae sunt, nostra est Orthodoxia; canit Ministe irium Spirense Re formati eideia bergenses, utq; nunc Spirae inualescunt, in tenebris manent, Videntes non vident. At contra maiore sono
: di, 2 Heidelberga clangiti nostra lux est,
dissidia. tenebrae vestrae sunt, iam plusquam triginta anni sunt , quando vos exulare iussimus. Quid exules triuphatis,uictos non decent verba felicia.
456쪽
est Christianus Saxoniae Elector, successirine frater, qua mutatione haud parum erecti Calo uiniani, iterum feliciora sperabant, sed cum obsisti sibi animaduerterent i in Metachionatum declina
Nec fuit maior causa Iubilandi Callainiani , hoc enim anno quae una reconciliationis spes videbatur
in Honandia, ipse falio sublata est
Decreto enim ordinum Colloqui '
um Hagae Comitis inter ex utrinquelandieaeo
Ecclesiastas indictum est Rigido ram magibrum seu Contraremonstrantium ζζζζζοῦ
nomina sunt, Ruardus AcroniusJO.nia vulneannes Bogardus , Ioannes Beccus, 2: 'μ' Petrus Plancius, Libertus Fraxinus, Festus Hommius Remonstrantium autem LMttenbogeri, Adrianus Borrius, Eduardus Poppius, Nicolaus Greuincichouius Joannes Ax 'noldus,simon Episcopius Nihil
457쪽
3 Iuni Lv IvBILORVM inen adeo laboriosa, ac diuturna, dc quia ordines pblitica potestate praessidebant , modesta in speciem dic putatione nihil effectum est aliud, quamvr tractis in partes urbibus, ac magnatibus, discordia ciuilis indugliscat. Nammeis, inquit Henricus Brandius adoptima te Mud risse disesidium ita idadeo quidem inuauit, ut eius tapiti spublicesi dissutatum,
non tantum in scholis , non tantum in
Ecclesiis sed se apud principe'vulis
neque hic substititistud, verum e ei mandata vernamis
tetur ,quod horrida istisententia epraedestinatione absoluta, quam anter lintucirciter annosa uis praeceptori sinimprudenterhauserat, longo tempo- . replin satis animose adhaeserit. Ra-
umhoc temporς est inhereticis sed
458쪽
IUBILAEUM MANGELICOR. ad exeniplum tamen magnum esse debet. Tantum vero abfuit, ut laetus ille annus fuerit, ut Rex magna Britanniae tanquam ad Commune ince nee Holi
dium in Batauia restinguendum,pei deI6 legatum suum Rudolphum in I aρω
rod, undam ex Britannia deuehem pestexcidam curarit, longa enim S graui oratione, in consessJu Ordinum, tum Vorstium, tum caeteros reformatae religionis Secundo reformatores condemnauit Sed regi in cederentinon profecto Homo eis, enim Rex, inqu*nt, errori. raudi obnoxiin , nec mi- , quam cateri hominum Ne vero quicquam mali deessζx, Et bis. post classicas contentiones,& cmi: impalest les in urbe Alcmariana pugnas edi p--tur hoc anno liber Adolphi Tectandri Venatoris,qui exerte, sine ambagibus Pelagian is
459쪽
turbationis perit, Frater, inquiri met Electoris, onyssia i , o omnes aes menes Fertim sunt Catamam Statuimbvius inpori miserrimum deplorant, omnes qui se reformatos ap- polun qiua fidem faciunt controuersiae disputantium incertam Tesstatur id Continus praefatthne libri sui dLugdunensis Academi ecur tores, consulos Christi nitatem ob maximam discordia cladem, commiseratione potius dignam, doplorandam ait. Nulla dira
Gravissimo motu Caluinismum 2,
hoc nno concusserunt. mnesque dubitationis impleuerunt, Petrus Berxius, Sibrandus' ubertis alter Lugdunensis, hic Franckex nae cademiae caput, cum enim hactenus intorse,N amicos disceptassent. hq ann contentionem public
460쪽
runt qua ex re constitit, quemadmo .
dum postea ex Bettii libr de Apostasia Sanctorum, quarti etiam sex Remonstrantes defendunt, nec status Hqllan fliae condemnarunt, qua inique. tum multo tempore Catholicos persecuti fuerint, quod de sua perseueratia se certos esse negarint. Nec ideo tamen pace externa fruebantur Iacobus Reneccius lis brum de ortu, cursu, exitu Caluinianorum scripsit, adeo perspicuum,a' deo iracundum, vehementem, Ut contra furias, non homines acuisse stylum videatur. Eodem anno prodiit iterat Albe tu GraWerus,qui
deri fecit Titulus libri est; Nrda bserdorum Absurdissima, Caluinistisca alsurda, quem librum Illustrissimis Ioanni Ernesto, trederico Saxoniae ducibus dedicauit, oppositu est hoc tam splendidum vestibulum,ar cui triumphali Caluinianorum, cuius epigraphe fuit: uanduorum nomum ma,niquistica noua.