Ad Concordata Nationis Germanicae Integra Documenta

201쪽

V. Neque adversus Concordata praevali. hit praescriptio aut favore summi Pontificis, aut favore Nationis nostrae.

Quodsi favore summi Pontificis cona tra Concordata praescribi non possit, quod sacile mihi concedent Germani plurimi : Cur favore tamen Nationis praescribi possit , non video : quod uni parti paciscenti justum est, cur alteri sit injustum Τ Sicnt Pontifices romani spondent sese inviolabiliter inhaesuros esse Concordatis: ita & Natio nostra non praetendit unquam sua verba proinisso- ria temporis praescriptione aliqua fuisse obliterata: quemadmodum Natio nostra praetendit pacta custodiri a Curia Roma.na absque ullo praescriptionis obice: ita o nec eadem unquam adversus Sedem ro-. manam uti Voluit: animum hunc suum saepilis professa est in actis publicis, quae sola manifestant mentem Fationis communem: uti Recessi Imp. de a. Iso . tit. 64. g. 3. . . Capit. Ardinandi I. g. rs. Ru-δε b. α β. eod. Mathiae g. I7. Ferdiu. II. g. I s. Ferrin. III. g. I 8. Ferrin. IV. g. I 6. . Leopolia L. q. I9. 3UUbi I. g. 18, Carolim. art. I . Caroli VII. art. eod. q. 3. Francisci I. art. N g. eod. 'sephi II. art. F q. eod. In omnibus istis actis publicis perenniter dicitur: vivendum, sandum essesrmiter Concordatis, contraventiones tollendus

202쪽

das: quomodo ergo his salvis CONTRA CONCORDATA locum teneat praei scriptio alterutra ex parte , non video.

VL Concordatis igitur tanquam pactis publicis & Legi fundamentali Imperii sanssissim hinsistendum esse, contra Protestantes & quosdam Catholicos intrepide assero , donec vet aliter inter partes conventum sit, vel in futuro Concilio de Consensu Nationis aliter ordinatum. - ' ' .

colaus bim Uten erriduet morden. Errant qui cum PFEFFINGERO in not.

ad Uitr. illust. L. t. t. IS. asseUerant: Conotordata malis artibus Germaniae esse obtrina,vel

. eum ΗYPPOLITO derat. stat. p. 3. c. 2, Electorem Moguntinum & alios paucos darasa Cohorte, uti loquitur, velut paciscentes agnoscunt; aut cum MOS EROLti. quelam Comitiorum praetendunt, penitus tollendi i medio Concordata , ac re stituendi ex integro synodum Basileen. N a sem.

203쪽

sem. Ut si l entio praeteream CONRIMGIUM. LEHMANNUM aliosque Con

cordatorum hostes . . . . Nimium qUDAE

que dicunt B) Catholici, qui cum FEBRONIO T. I. c. I 8. Injuriam temporum& ignorantiam paciscentium, Causam es ficientem esse Concordatorum volunt qui ex nuda litera Bullae Nicolai V. non. nulli dilecti fili eccisastici S saeculares Prin cipes inclytae Nat. Germ. concludunt: Concordata Aschassenburgensia universam Germaniam non obligare, qui cum Cl. DAHM Dig. et on dex e in Uexetit Mog. I7S4. p. SS. notant: Concordatorum hic mentionem non feri, perperam enim id a Doctoribus pro Lege fundamentali reputatur,

quod a solo Caesare dissentientibus statibus fuit approbatum; Hoc verum est, quod integra Germania saepius incliterit , ne Curia Romana plus, quam in Concordatis ipsa optaverat, sibi arroget; inde verb minimὲ sequitur, quhd eo ipso se Concordatis obligatam agnoscat: Sinis gulis his , quamvis ex deductis resutati maneant , respondet Author silaittiger

205쪽

iveder init PFEFFINGER malis artibus Obtrusa. taeder init FEBRONIVS per

injuriam temporum ignorantiamque ex

ustia

206쪽

- 199

aa In quorum' autem bonorum ecclesiasticorum immediatorum Capitulis utriusque religionis Capitulares & Canonici , vigore praefati termini, certo utrinis quo numero admittuntur , mensisque papales id temporis in usu fuerunt, porro quoque obtineant, immediato h Curia romana, & tempore legitimo insinue-

tur. .

bo conserant etiam Archiepiscopi, &quibus aliis id ijuris competit, beneficia

mensium extraordinariorum

207쪽

. Dissertationis Pars tertia, exhibens Themata, salvativa Concordatorum. .

Ι. Ut ob sanctior sit Concordatorum Cu. stodia, remedia esse oportet , inter quae primum magisque opportunum esse reor, RΤ- CURSUM ad S. Sedem mclius informandam quae justie de laesi s Concordatis quQrelat medicamen seret. κη Remedium hoc suadet IUO, Carno tensis ep. IS9. iis, qui se ti Sede apostolica gravatos conqueruntur . ut ob istisi ad ipsam confugiant , S inde expectent Levamen , unde se conqueruntur accepisse grai men : nam , iit ait S. Bernardus eb. IO8. Apostolica Sedes hoc solet habere pracipuum , ut non pigeas revocare, quod a se forte de μιenderit fraude elicitum non meritate promeri tum. . . sic GREGORIUS UII. u 9. ep. 3 I. scribit non sollim multa tanquam h nobis deferuntur & scripta & dista nobis nescieotibus, sed multa etiam subripi possunt minus ah singula attentis utpote divisis ad plurima. . . quibus Vehementer arctamur; adde c. 7. de Me δε-srum. & c. I. de sent. excom. Ubi Ponti sex demio inquit aut veritate pressa , aut salsa quadam narratione fraudi in Curia quoque sua locum esse. . . Can

dide id profitetur CALLIXTUS III.

ep. ad Frid. III. Rom. Regem 2 non *mus memores, aliquid a nobis esse concessum

208쪽

eontra Concordata pradicta, quod siquid tale

factum, UT IN MULTIT DINE LITERARUM ALIQUA

TRANSEUNT, non est intentionis nostra Concordatis ipsis contravenire. l . Et quidni primitus ad ipsum Ρontificem recurramus, atque . ut ipse legem reUocet. aut emendet, supplicemus P Provocatio ad Botestatem stacularem sit refugium alterum . . . EXigit hoc authoritas Pontificis honor ei debitus, bonum Ecclesiae , ne authoritas Pontificis vilipen, datur, honor Ecclesiae illiusque potestas periclitetur, & potestas saecularis ultra suos limites quhm longissime protendatur. Hoc principium & medium ostendit Author Protestanticus in Orbe literario novissimus L. B. DE

cus. in sua methodo Iurisprud. excusa Francolarii a. I71 6. Addit. IV. p. 172. Cujus doctrinam ut Catholici omnes, illi praecipue, qui erga Pontificem illius. que potestatem minus aequi sunt, alibimpressam teneant, illius verba utut Iongiora adducere lubuit. Videlicet, inquit, Ecclesia Romana Mater Christianorum , & Orbis imprimis Germanici benignissima, data sua in sacra authoritate semper benigno tulit, siquis jura

sua ea, qua par est modestia conserva e niteretur. Non opus ergo, ueC Con.

209쪽

ducit etiam . ut convellantur omnia, ut nexus & Ecclesiae & Imperio utilis ac necessarius dissolvatur. . . Oportet Ordinem aliquem esse inter. Christianos, oportet esse caput, quod eum regat. Non alius huic regimini magis aptus, quam Christi Vicarius, B. Petrum c0ntinua successione referens. Is ab omni aevo ea fuit aequitate, ut OUςs suas ha-

Iantes exaudiret, ut gravaminibus, mederetur. Non renixum certo novimus

M. non omnia ejus postulata admitteret. Transactionem de investituris cou-

flavit CALLIXTUS II, in quam pluribus FRIDERICO I. cessit ALEXA DER III. Nec in cunctis obstreperos Pontifices experti PHILIPΡUS & FRIDERICUS II. donec ultimus plane ab

ipsa fide degenerasse videretur. Summa quaeque consecuti sunt Rudolphus I. &Henricus VII. usurus erat aequo Ponti

fieo LUDOVICUS IV., si sua tantum vindicatum ivisset, & ni mala illorum

temporum intervenissent, Certe, quod ille tantopere cupiebat, obtinuit Carolus IV. ut Italiae dominaretur, & regia potestas penderet a sola Ρrincipum electorum authoritate. Nec Ken est aus, Sigismundus , Albertus ΙΙ. aut reliqui Germaniae libertatis assertores, ne ipse

210쪽

quidem Maximilianus primus, aut Carolus V. Majestatis suae & Libertatis Nationis statores summi iniquum hactenus experti sunt Pontificem. Semper gravaminum , imprimis per Hadrianum VI. oblata medela. Et si promita in plurimis irrita mamere, res in modo haesit. aut turbae intervenere , ut de cardine . quaestionis cogitari haud posset. Haec omnia eo, ut evineamus, nihil hacte.

tius san sedi, aut Nationi, qVae jura sua nunquam deseruit, imputari posse, si per injuriam saeculorum usque nune seri non potuit id, quod aliis lubens admisisset summus Orbis Ρontifex. Cives nostri gens bello assueta, rerum novandarum cupida, in se ipsa discors habet, quod sibi in cessando imputet, nun. quam refragantem Ecclesiam experte cui potitis media praestanssi ipsa subtraxit. Et jure assirmari poterit, ne exemplum quidem esse in omni rerum memoria, ubi Pontifex processerit adversus eos, qui juribus suis intenti, ultra limites vagari in animum non induxerunt suum se hucusque S ENCΚENBERGIUS, Dum testimonium in rem praesentem majus ex Calamo atque adeo Protestantico adferri posset Τ animum contraveniendi

nunquam CONCORDATIS professus est CLEMENS XIII. in Brevi ad Sc- reniss Llech. Palat. de an. 1764. Verbis,.