Clypeus Scoticæ theologiæ contra novos ejus impugnatores, authore p.f. Bartholomæo Durand Antipolensis ... In quinque tomos distributus. Tomus primus quintus Tomus primus continens tractatus de Deo uno & trino

발행: 1709년

분량: 773페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

451쪽

eerdissimam veritatem pugnavit arbitriae Idem colligitur ex illo Ioan. s. vers. 7. ubi legitur Christum dixisse Languido : Vis sanus fieri eQuibus verbis constat, Christum , qui Languidum sanare volebat, expectasse eonsensum Lamguidi , di Deum qui vult omnes homines salvos neri , expectare consensum, & determinationem voluntatis humanae: nam ut inquit D. Hierony-inus in e p, ad Esthes. Deus vult omnes homines salvos fieri; sed quia nullus absque propria volun-

raresalvaxur, vuli nos bonum velle , ut cum Ῥο-

tuerimus , velit O ipse in nobis suum ad myler eonsilium . Igitur voluntas generalis salvandi omnes est conditionata, quia voluntatis humanae caesensius requiritur, ut testatur D. Anselmus lib. de volant. Dei circa finem , ubi ait:

Approbans voluntas in Deo est , qua vult omnes

homines saluoi fieri. Ratio quam assignat ille Sanctus Doctor, est, inquit: moniam nullum prohibet quantum ad esse salvum fieri , imo siquis ad hoc laborat , a probat , id est , praemiat eu salvat s. Adversarii respondent, Deum per suam gratiam excitare consensum & illum operari imfallibiliter in praedestinatis, applicando volu

tatem eorum ad libere consentiendum gratiae vocanti & moraliter excitanti: ergo conditio quae expectatur, seu consensus non est expectandus a voluntate humana , quae ex se non

habet , unde possit consentires sed a divina quae conscisum operatur in corde hominis praedestinati,' Contra: Deus vult salvare omnes &singulos, homines, si ipsi velint, & de saeto salvarentur, si ipsi vellent, ut ait D. Augustinus in Enchitidio, P ee viaque Deus injuste noluii salvos fieri , eum possent salvi em , si valloni: cum Deus velit eos salvare, in quantiim in ipse est: ergo id , quod expectat, non expectat illud a sua voluntate, sed ab humana; quia expectat consensum hu-

manar

452쪽

manae voluntatis, positis omnibus mediis ad consentienduna, inter quae est gratia excitans;

alimum non dixistet Christus Matth.Σ3.vers 37. suoties volui congregare filios tuos, noluisti ergo id, quod expect2t , nempe consensus , Pendet a voluntate humana, in cujus potestate sunt consensus & dissensus ; cum ipsa possit resistere gratiae excitanti: igitur Deus expectat' consensum ψ ipsa voluntate humana omnibus munita auxiliis. Diees: Homines non possunt velle salutem, visi Deus velit eos velle , &in eis operetur ipsum velle, ut docet Apostolus ad Philipenses x. idem D. Augustinus in Solitoq. cap. et . dicens: Viale quod bonum est, non piussum, nisi tu velis:

ergo implicat, quod volitio salvandi homines expectet consensum , seu velle hominis , eum Deus det illud velle, seu consentire. Respondeo, suppositum esse verum , cu' homo non possit falutem suam velle , nisi Deus det illi gratiam, ut velit.. Nego tame conseq.uentiam 3 quia licet homo non possit velle, nisi Deus operetur in eo velle; tamen stante is a gratia interiori potest non consenti-

Te , ut habetur 4n Tridentino sess . 6. cap. q. Sr quis rixerit , liberum hominis arbitrium a Deo motum Φ oeitatum mihil eooperari assentiendo

Deo, exestantio atque vocanti, qBoad obtinendam

justificationis gratiam se disponat ac praeparet ,

neque posse dissentire si melis, sed veluti inanime

quoddam nihil omnino a re., . inereque pagavese Aabere, anathemasit: alias non esset liber: ergo

voluntas salvandi omnes, visit eficax, nivmque etactum hahelat, pendet a conditione, id est, dicitur conditionata ex eo, quod pendeata consensu voluntatis humanae tamquam , conditiones subindeque conditio haec non est P menda a Deo sed a voluntate humana cui attribuitur consensus , ut vult D. Augum

stinus lib. de Spirit. & Lite. eap.. 34. ubi Ripr

453쪽

quando Deus Wit eum anima rationali , in ei credat, profectὸ O ipsum velle medere Deus speratur in homine , O in omnibus miserieordia ejus praerenit nos , consentire autem vocationi Dei vel ab ea dissentire, sileut dixit protria Nun talis est. ε

DISPUTATIO V.

De e scacia vobmtatis Deita CFlebris hare. disputatio inter Τhom,

stas , & recentiores hujus temporis 3 um de cum Gonet. non pugnet directe contra vos, breviter pertractanti est haec materia: sit igitur

An tirca nostros actus liberos Deus h beat decretum de se scax , vel ρηre indifferens, ac evectans determinatio nem v libero arbitrio ἔDIco breviter , quod Hrea nostros actus liberos Deus habet decreta ex se & ab in- utrinseco efficacia , quia nullum est futurum quod non deeendeat, a divina voluntate quae est causa totius futuritionis, ut dictum ess intractatu de scientia Dei : ergo nullus potest esse actus liber in homine, de quo non sit in Deo decretum emcax & praedeterminans. Prob. consequentia; Creatura nihil producere potest, neehomo velle aliquid independenter a volum .

late

454쪽

tale D. Τum quia creatura resistere poflet a soluto Dei imperio , quod implicat: Tum quia divina voluntas non esset causa suprema rerum omnium, quod est falsum: ergo nullus potest esse actus liber in homine, de quo non sit in Deo decretum de se incax, praedeterminans talem actum. Prob. consequentia; Si homo in tempore produceret aliquem actum, de quo in Deo non esset decretum essicax, sequeretur, quod dum Deus vellet in tempore hujusmodi actum , jam esset volitus a creatura , & in illo instanti, in quo creatura vellet, diVina Vo- juntas esset determinanda a Voluntate creata, quod est ridiculum; quia sic Deus non esset causa prima in agendo, nec prioritate in quo, nec prioritate εc consequenter respectu hujusmodi actus, Deus non esset creatura dirignior, quod est falsum: ergo nullus est actus libex in creatura, de quo in Deo non sit d

Prob. i. Nihil essicitur in tempore a creatu ra, quod divina providentia non ordinaverit ab aeterno ad aliquem finem , ut infra dicemus rergo ab aeterno datur in Deo decretum essicax circa omnia suturae, ut suadet D. Gregorius

sciens ante saecuιa , deerexit , qualiter per saecula d θοfuii: Ergo Deus decrevit & praedefinivit actus liberos, non decreto antecedente voluntatem humanam in volendo, sed tantum com comitanter , ut iusius dictum est in tractatu Praecedenti. Dices: Lyprae, est particula includens prior tatem & antecedentiam : ergo si decretum Dei sit praedeterminans nostros actus liberos, non potest esse concomitans, & consequenter decretum indifferens dumtaxat est admitten

dum . .

8 Resp. distinguendo antecedens: prae, estuarticula includens prioritatem a quo, vel in q. 3 com

455쪽

concedo ; in quo semper , nego : unum enim

potest esse prius alio dupliciter, in quo scilicet, &a quo. Esse prius asio in quo , in aliqua actione, est agere, antequam illud agat ; esse prius alio γά quo,est agere modo nobiliori, quam aliud: unde quod eri prius alio prioritate in quo, revera antecedit illud ; at quod est prius. prioritate a quo tantum, non antecedin illud : ideo cum decretum Dei ex se efficax non agat prius ,

miam voluntas creata, sed tantiim modG nobiliori, nimbiim independenter, sequitur , quod non es: antecedens , licet praedefiniat, sed est

tantum concomitans; V. g. concursus. Spiritus S.

in generatione.Christi, est prior contursu Μariae, non prioritate in quo, alioquin Spiritus Sis genuisset Christum, Deipara non concurrente 3 sed est tantumprior prioritate ἀ quo, quia comeursus Spiritus S est nobilior, & omnino inde-yndensa creatura, & consequenter est prior in dilanitate, & concomitans in actione. Ilii simili ter concursus divinae volantatis. est Priocconcursu volantatis creatae, ratione indepem; dentiae, seu prioruate a quo, α concomitans. in actione in eo Σ Ex Apostol. ad EpheL I. Deus ope ratur omnia fecundum eonsilium voluntatis suae et

Et ex D. Augustino in Soliloquiis cap. I 6 ubi ait: Priusquὰm me formares in utero , nov. λῶ me ; O antequam exirem de vulva ,. quid Mribi placuis, praeordinasti deme: sed haec verba denotant decreta Dei efficacia antecedere usum libertatis hostrae : ergo sunt antecede

Resp. ex Apost. non esse collῖgendum, Deum operatum suis ' omnia voluntate sua ante con sensium voluntatis nostrae , sed raticinabiliter, vel eum consilio dumtaxat , ut denotat haec Particula , . Ad Augustinum dico, esse intelligendam prioritatenixausalitatis , nec in quo ue sed tantum a quo ἀ

456쪽

DE DEO UNO is

Quia id , ad quod ordinatus suit Augustinus, placuit Deo & ipsi Augustino , nona utRrius placuerit Deo , quam Augustino , prioritate

executionis, S in quo, tantum prioritatea quos V. g. quod placuit Christo, placuit Deo Patri, sed non prius placuit Deo in existendo, quam Christo , quia sic Christus non suisset liber; sed placuit prius Deo, quam Christo, prioritate dignitatis & independentiae : quia voluntas Christi erat conformis voluntati Dei, 2 on mea , inquit Christus , sed tua voluntata

fiat.

Quamvis dixerim, decreta Dei circa actus nostros liberos esse ab intrinseco efficacia , hoe debet intelligi in actu primo , scilicet quod decretum habet a Deo & in se quidquid necessarium est , ut habeat estectum suum , quantum in ipso est sicut Pater ri g. habet emeaciam respectu generationis filii) &ut per

illud decretum , aut gratiam, voluntas humana cui datur, operetur & consentiat , quippe cum humana voluntas nequeat velle bonum, nec consentire , nec mandata Dei observare sine gratia aut decreto, necesse est, quia gratia issa aut decretum fit in actu primo incax , seu taliter, qualiter requiritur , ut voluntas humana possit consentire e quemadmodum enim voluntas sola non potest producere talem c nsem

sum , nec gratia sola potest producere illum , fieque necesse est , quod ambae conjunfiantur, sintque essicaces , juxta illud Pauli Corinth. r.

fum, O gratia ejus in me vacua non fuit , sed

abundantius illis omnibus laboravi, non isto aruem.

sedgratia Dei meeum: non in actu secundo, ita ut estectus seu consensus sit totaliter a gratia,aut a voluntate humana, sed in actu primo , jam explicato, cum certum sit, quod Deus attingie omnia a fine usque ad finem sortiter, & disponit minia suaviter: SaP.8.

457쪽

. His sustragatur ratio : Si darentur in Deo decreta ab intrinseco efficacia in actu secundo, id est, quae ex propria virtute & essicacia causi,

rent liberum voluntatis nostrae consensum , decreta essent essicientia seu estectiva consensus : sed decreta Dei non sic se habent circa actus nostros liberos , sed ex operatione liberi arbitrii dicitur enim Ioan. I. Dedit eis potesta-tεm filios Dei fieri, id est, gratiam ex se essic cemi ut possint esse sancti a quae verba supponunt in voluntate humana adhuc remanere aliis

quam Virtutem necessariam, ut sint filii Dei,

seu cooperationem a qua provenit gratiae etacacia in actu secundo, alias non dixisset, dedistaeis potestarem filios Dei siepi; sed , fecit εος filios

Dei , cum dedisset eis auxilium essicax a quo Penderet eflectus , utpote consensus. Insuper voluntas necessario requiritur ad actus liberi productionem: tac supposito, quaero, an requi-xatur, ut conditio sine qua non, vel ut causa, vel ut concauis consensas A si primum : ergo non est voluntatis consentire , nec est ipsa quae formaliter eonsentit , quod est falsum : si ut causa: ergo consensus est totaliter a voluntate humana secluso auxilio struernaturali, quod est etiam salsum; ideoque est concausa, ut colligitur ex illo Apocal. 3. vers. 2o. Ego sto ad sis pulse: si quis audieris Vocem meam apexueris mihi januam , intrabo ad illum, in ea nabo eum illo, in ipse meeum: quibus verbis suadetur , auxilium este essicax in actu primo & ex se, quale requiritur, ut voluntas possit etire pulsanti, si velit, seu consentire gratiae excitanti snon vero in actu secundo , ita ut ipsa gratia ex se aperiat seu eliciat consensum, voluntate humana mere passive se habente, ut probat haec Particula , S quis aperuerit, intrabo , O coenabo eum illo , ut demonstret se habere voluntatem ex se essicacem intrandi & caenandi cum anima

458쪽

intrabit & caenabit, modo anima aperiat: ergo ut auxilium, aut decretum sit efficax in actu secundo , seu eflectivum, aut efficiens , requiritur cooperatio voluntatis humuae.

An divinorum decretorum e cacia ad statum innocentiae Angelorum s hominum extendenda sit λ

DIeo, decreta Dei efficacia esse extendenda ad statum innocentiς Angelorum & hominum. Prob. Ideo Deus decreto efficaci praedefinit & praedeterminat actus nostros liberos , quia decretum Deitis causa rerum suturarum ;vel quia omnes actus nostri ordinantur a Deo ad aliquem finem : sed Uus Angelorum & hominum in statu innocentiae , habent hujus modi conditiones': ergo &e. Prob. minor AActus quos Angelus & homo produxissent in statu innocentiae, si in ip perseverassent, suis, sent suturi: ergo non potuisent esse suturi sine decreto divi voluntatis, quod es caucasu titionis. Deinde, Angelus re homo in statui nocentiae, erant dependentes & subditi divinae providentiae: ergo eorum actus liberi , erant ordinandi a Deo ad aliquem finem; Prob. 2. Si Primus homo voluisset, in stata innocentiae permansisset; tum qui aceeidit, quia ipse voluit ; secus enim necessario peccasset, nec potuisset non peccare ; tum quia Deus praec Pit et , ne comederet de ligno vitae ne d perderet gratiam sanctificantem & innoce tiam : sed non poterat perseverare in statu i nocentiae sine auxilio efficaci actus ejus dete minante & ordinante a cum. homo ex se solo sit insuffciens ad bonum meritoxium , nec vas

459쪽

Ieat servare mandata: ergo decreta Dei exte denda sunt ad statum innocentiae hominum αAngelorum. Dieei: Homo i statu innocentiae erat supremus dominus Omnivnc creaturarum & omnium passionum : ergo non erat desectibilis,& consequenter nulla est necessitas ponendi in Deo decretum efficax circa hominem in statu innocentiar. Prob. consequentia: Decreta sunt in Deo xatione debilitatis nominum ; sed homo in statu innocentiae erat istissimus: ergo &c.. Resp. distmguendo antecedens ; Homo in statu innocentiae erat dominus omnium Passionum, ratione dignitatis suae, scilicet cwitis & Jon rum caelestium , concedo ; ratione sertitudinis humanae a nego antecedens & consequentiam ;quia primust homα erat primus omnium animalium ratione dignitatis & innocentiae , non vero ratione humanae sertitudinis: unde climcaro pusnet adversus spiritum , homo indigebat auxilio supernaturali ad vincendas diabolicas tentationes, & ad repellendas carnix

Nostra resolutio debet intelligῖ, sicut praecedens; quia homo in statu innocentiae erat liber& subditus divinae voluntati in operando, sicut in statu naturae reparatae r unde quae Probant Praecedentem quaestionem, probant etiam, esisAaciam in actu primo decretorum Dei esse e pendendam ad statum innocentiae Angelorum& hominum. Deinde, decreta Dei sunt concomitantia , ut supra dictum est, ne officiant liber. tali creatae, & ut quilibet eflectus a Deo depe deat: 'sed utraque ratio extitisset in statu innocentiae, ut est manifestum: ergo ad illum st, tum extendenda est divinorum decretorum efficacia . Tandem , Christus meruit Angelis N primis parentibus gratiam sanctificantem &auxilia supematuralia, ut dicemus in tractatu de Incarnatione : igitur si divinorum decret

460쪽

tum & auxiliorum efficacia detur hominibus post Adae lapsum, quia Christus eam meruit , ut dicunt plures Theologi, debet extendi ad se statum innocentiae , & Angelorum .

DISPUTATIO VI

De amore Dei , ct aliis divina

voluntatis affectibus. Consideratis. omnibus objectis divinar voluntatis , modo examinandi sunt onmes aflectus ejus o

An Deo cum propri/ιate competat amor , nonsolum gaudia uae bonitatis DIeo , quod in Deo reperitur formal texamor, & non solum gaudium de sua bonutate; nam qui habet voluntatem , habet am rem, quia amor est primus voluntatis motus, seu assectus simplicher perfectus et sed Deus h bet voluntatem , ut constat ex dictis: ergo Deus habet amorem. Deinde, Deus debet amare, quod amabile est, & consequenter habere a m

rem, si sit aliquid amabilet sed divina eslnti aestamabilis, actiones Christit Theandricae sunt bonae &inabiles: ergo datur in Deo amor. Tandem Deus est persecte beatus: ergo habeggaudium de sua bonitate , & amorem , quia Per secta beatitudo incIudit gaudium & amoremae objecto postesib& beatificante. .s s Diseg: .

SEARCH

MENU NAVIGATION