De insectis, in methodum redactus; cum notularum additione

163쪽

vermes ii post eruptionem in Aurelias trans formarentur, quor forsan fuit ratio pereundi. Compara Historiam hunc cum Eruca Brassicali supradiata, Num. 7. Methodi nostrae.

captivam retinui vigesimo- octavo Maii, anno 166O. aluiquefoliis alneis ac pyrorum. Ubi satis ederat, se margini solii cujusdam tenacissime aflixit posterioribus corpusculi imembris, reliquo corpore deorsum inclinans, sed capite aliquantulum sursum erecto. Occidente sole, se ad somnum mollibter componit, capite paulisper intra Corpus redadio, atque ita integramnoetem somno transigit. Sed nonnullae ejusdem speciei erucae solent

quandoque septendecim aut OoO- decim horas continuo somno ab-splvere. Aliae contra nonnunquam

164쪽

duos integros dies noctesque motu nunquam interrupto occupantur, sine ullo cibi aut quietis interstitio. Inferiores corporis partes transsu cidae sunt: pugnant interdum inter se vehementer, magnoque conflictu invicem aggrediuntur. fplurarithsr non addidit.

Fuit de glatris universim Erucis iis, scilicet Classis majoris, necnon & de earum Historiis tam persectis, quam mancis, pro-ud ab Authore nostro relinquuntur. Succedet proxime Erucarum glabrarum species minor; eodem ordine hic progrediar, ac in majorum descriptione, si sorim magis persectas atque absolutas, ubi tum Papilio tum Chr alides utraeque exprimuntur, primo loco disponam.

N U M. LIV.

Eruca quam repraesentat Num. 5 . glabra est, & exigua. Alimentum ejus sunt folia Jacobe ,

165쪽

Jacobedae, sive herbae quae latinis dicitur flos aut herba Sandii Jacobi. In naense Julio se applicat stranaini, ramusctulo aut alicui paleae, seque ad quietem tanquam in sepulcro quodam abscondit; Veluti Num. 5 . ostendit: involuta est materiae, serico flavo silmillimae. Postquam

eam dies octo praenominata nerba alueram, ad transmutationem secessit vigesimo quarto die Julii, inque ea mortuae instar, absque ullo alimento permansit utque ad octavium Maii sequentis anni ; tunc ex ea productus apparuit papilio quem depictum vides in tabula, ex parte niger est, & ex parte ruber, non inelegans ue pristinum ferescolorem retinuit, nisi quod flavedo in rubedinem mutata sit. Sed QNma papilionis domi meae vixit sine alimento dies viginti & tres , &post seminis ejaculationem IlIOrtutis est. Κ Eruca

166쪽

Eruca haec Oulgaris es, ου satis nota. I

egrum quasdam habui nis penes, e quarum corporibus proruperunt minuta quidam Vermes Ichneumones, Folliculos misi niter al

N U M. LV. igua Num s s. eruca, dei I , O atur soliis sambuci. In lusiisdem foliis sibi domicilium parat,

eumque, in finem folia in orbem convoluta contrahit &conne stit, ut sub iis latere possit , ne nimio solis fervore, aut pluvia cujus est ina patiens valde laedatur. Cibum sumit nocturno tempore, de die immota quiescit, metuens ne ab avibus deprehensa devoretur. Transformari coepit vigesima-secunda die Novembris, Anni 1637. CUIPin modum quem cum ipsa eruca in tabula expressi: ac Vigesima- prima

167쪽

i 37 in prima Julii, anni 1 65 8. ex ea mututionis forma prodiit papilio ibidem

descriptus nitidus admodum atque elegantissime notatus.

N U M. LVI. Hoc Erucarum genus agile,

admodum astutum, & indistrium, sensusque insuper acuti est: novit enim venti flatum, & manus agitationem discernere: Nam si cuti eorum, quae trado, nihil nisi& experientia cO'apertum e hibeo, ita & hoc saepenumer5 Vidi,& expertus sum ue Erucam hancce, sento frondes quibus insidebat,

commoVente, nullatenus fuisse motam ue sed, me manu mea aerem agitante, atque Ventillum ciente,

continuo demissi fili beneficio, quod ipsa ore suo detexebat, deo sum in terram se dedisse praecipi,

168쪽

tem; proculdubio, me judice, ne

suum laederet, aut offenderet, cor pusculum.

Rosarum hybernarum frondibus haec victitat, iisque Pscitur lubentissime; verum alias herbas, frondesve gustare non avet, imbiae quidem attingere. In hisce fron dibus elegantem sibi, & e tela sua contextam, solet statuere domunculam, in qu ad subeundam metamorphόsin se componit praestituto sibi tempore. Huic autem se dabat Xi. Cal. Junias, & hac forma, qua ipsam tabula delineatam habes ue atque in ea permansit usque ad xviii. Cal. Quint. isthoc autem die exclusit

papilionem, qui jejunus Vixit ad ipias usque Calendas jam dictas.

Hanc erucam papilionis hujuS ma- trem discretionis gratia seu discretricem VOCaVl. NUM.

169쪽

N U M. LVII. HS c Eruca, quam Num. 3 7.

delineat, ulmorum frondibus victitare solet, & super eas ni tidum brevi temporis spatio sibi extendere latibulum, idque filo

adeo firmo iis annectere, ut postquam uni frondis parti telam assi it, ambas eluS parteS Contrahat, castque sibi invicem nendo attexat, sed ita, ut ante & post se aperturam relinquat. Ubi eam tangis aut οὐ fendis, confestim & celerrime per demissum tenue, sed firmum: filiam in terram labitur, & anguilla velocius totum Vibrat corpusculum, fortassis, ut inimicis, qui ipsam per

sequuntur,terrorem incutiat: ae ueetiam retrorsum, atque antrorbum

solet serpere. Duas hujus generis Erucas habui.

170쪽

bui. Una transmutandam se doposuit postridie Cal. Junias, ea forma, quam tabella exhibet. At xii Cal. Quintil. papilionem eadem tabula depletum, in lucem protulit ;qui jejunus vixit per dies X. totidemque noties. Hunc Masculum fuisse arbitrabar. Altera corpore grandior ad iii. usque Non. Iun. vixit: intus autem Vermiculis referta erat, qui eam proculdubibnecarunt, veluti lumbrici pueros, juxta veterum & recentiorum Me dicorum sententiam, solent interi mere. Namque ex cadaVere Viii. Idus dicti Mensis xxxii. Vermiculi eruperuntue quorum singulistinaui atque lucem adspexere, it nul operi

se adcinxerunt atque nenteS reticu

tum contexuerunt ; sub quo latitantes singuli singula sibi e propria

tela confecerunt OVa.

Hisce ovis xii. Calend. Quintil.