장음표시 사용
561쪽
fuerat, sed pro eadem tamen synodo habebatur. plurima νοθείας argumenta erudite mundo exposuit saepe nominatus Armachanus, in annot. ad Imatij Epist. t. VII. seqq. Oxon. MDCHIU.Epistolam CLEMENTis priorem ad Corinth.quam non extare scripsit Bellai minus, Patricius Iunius Bibliothecarius Regius, Graece& catine cum Notis, posterioris etiam fragmentis & veterum de Clemente encomijs, imprimi curavit Oxoiiij, in quarto MDCa III. Anglice cum Notis, illicimus Orton, Londini, MDCXLVII. Unde autem Epistola per pinrima secula frustra quaesita in Angliam devenerit, praefatio iteratae editionis Oxoniensis, MDCLXIX. in Ir. ab in signissimo D. D. Iohanne Fell, tum temporis Vice-
Cancessario florentissimaeAcademiae,concinnata enarrat Ante
sex circiter, aut quod excedit, lustra, Reverend issimus in is Cliristo pater Crat Lus,patriarcha Constantinopolitanus, -is dicem vetustissimum in quo veteris & novi foederis Libriliteris grandroribus manu THECDe nobilis Deminae Agyptiae,neirca prinii Concilii Nicaeni tempora fuerant exarati, cui,, accessit ejusdem ad calcem, in membranis laceris, Epistola,, CLEMENTIs ad Corinth. in occidente per mille annos frustrari requisita)ad CAROLUM PRIMUM Sereniss. Britanniarum te- .gem, Martyrem postea sanctissimum, dono transmisit. Bi-riblia sacra ad Exemplaris istius venerandi fident se luci datu-,, rum spondebat vir eruditissimus Patricim Junius Reg. Ma-jestatis Bibliothecarius; CI EMENTIs autem editionem reipsa,, praestitit; quam nos hic denuo repraesentamus: nec illa im-is mutantes, quae a Icceptis nunc dierum orthographiae legibus,, multum deflectunt,uin antiquissim is solum marmoribus,, scriptisque agnitas aut quae per Librar j manifesto,, errore apposita sucrant. -QLar per conjecturam a Iunio,, fuerant restituta, literarum vocumque loco,quae temporis in-juria exesa aut intcntia desiderabantur, & in i lius editione,,
562쪽
seminio distincta erant; nos, ut nihil diligenti lectori fraudi . , Mellat, in unam tabellam conjecimus, non paginam modo, 'issed lineam ipsam, in qua singula habentur, adnotantes. D
timum versionem Latinam recensuimus, parce tamen,&cum
isdebiti erga doctissimum Iunium ejusque. manes reverentia: quin& Notas stibinde adjecimus, prout scilicet per negotia Alicuit, & Curas fatis importu as & frequentes, quae animum, alio rapere, δc interpellare vix unquam cessabant. Ex s etllo III. QRIGENIs sub Valeriano & Gallieno Iriapp. clari, qui mentu Alexandrini discipulus, Husique in Presbyterio sub initium functionis siuccessor fuit, libros vi I. Cortra Celsum Epicureum una cum Philocalia, sive de obscuris S. scriptum
locis a BAsicio MAGNO & GREGORIO THEOLOGO, ex varijs OIUGENII Commentarijs excerpta Graece & Lat id eum annotatonibus edidit D. Wilhelmus Spencerus, in quarto, Cantabrigiae anno MDCLVIII. Dialogus qui sub ORIGENis nomine circumfertur, de recta in Deum fide, habitus cum Haueticis, Eutropio Philosopho Ethni eo judice, ex Graeco Frobenij c
dice interpretem nactus est Laurentium Hum Dedum, anno MDi VII. quam versionem Editioni operum o RiGENis inseruit Gilbernis Genebrardus,Parisijisem illis, an. MDLXXIV. Tomo II. Fragmentum ex Epistola OR lGENrs ad JuNi Lit MAfricam in Episcopum, habetur post Catenam Grircorum Patrum in Jobum, collectore Ni CETA Heraclea Me ropolita, ex duobus MSS. Bibliothecae Bodlejanae codicibus, Graece a noMDCXXXVII. l ondori primum in Iucem editum es tran latum,opcra Patricij Iun j in folio. CrPRlANus I Imyr genere illustrii patriaCatilias in ensis,dignitate Venator&Rlictor, in-
563쪽
alter . Septembris, sub Valeriano ejusque Filio sallieno peratoribusRom.Tertulliani suit sympatriola & discipuis. CNyxi ANus inquam ab snglis quidem nec evulsatus neque notis illustrariis pro iij interim tamen constat eundem vel a solo laepe non inato Iohanne Rainoldo assidue esse perlecturr , col- ου latis optimae notae Codicibus Manus riptis, unde facili nego- a titio de valore editionis Pameliana judicare potuit. Quid autem vir tantus censuerit, Lector ex ipsius vel bis ecgnoscat, quando cum Narto de suprcinatu Papae disputans ita edisserit: Audaciae sine suae ea in re majus, quam frudentiae spe-ocimen praebuit PAMELIus. Nam cui videati iis, quam vat,d8 libidini rat o fasces sithmi si rit) primum ut suerit perquam,,
adharescere,quos ipse, tu Morestus, quos alij, qui excude-,, runt Cyprianum, versarant, vos ii si insigni cuidam tenre-,,ritati adscriberetis, nisi quod Papae compcndij aliquid sace-riret. Deinde verisimile est, Can bronensem illum qui hune,, Abbatiat codicem exaravit, in eo impense versando occupa-,, tum fuisse, ut inde aliquid cxcresceret. Il am in m de Apo-is
solis Cypriani clausulam omisit spari consortio praediit S is honoris & potesta is , & in horum vel borum locum, sed exordiuml ab unitate proficiscitur, ista Ilibstituit, sed Pristariis Petro datur. -- Si alij Licentiati, non minus,, quamPamelius eruditi fretinoran inus emendato,quan Cam-,, ιι
bronei,si cod ce, id in univcrsis Patr bus, quod ite in Cy-is priano, sint aci seri, ut talogios itas invergant,aducterave-is
564쪽
istrum consensui commictamus. Conati estis vitiare pa- trum volumina; Fraudes apertae sunt in CTPRIANO, CTA ILLO &c. ---- Et si hoc Papis lat in luce excussorum librorum ausi
,sunt ; quid eos in manu scriptorum Codicum tenebris moli- istos esse, possumus sit spicari 3 Et si Romana Aniti repra, Ant-Moerpiensis Parisijs, anno Donaini MDLXXlV. apud Sebast.ώNivellitina Parisientis editio alias fortasse sequenda prop
,,nati Ir,& quo recentior, eo corruptior, &corruptissima quae, que 1 Stapletono l. VI. Princi p. doctrin. cap .&Isὼ simili- ,,bus viris habeatur emendatissi rara, & testim. onia illinc au- hentica arcessantur: quanto magis credendum est, Cum
μ in Monasterijs & Abbati js exemplaria transscriberent, ipsos
esse invicem minori modestia, majorique incuria imitatos Dessae, &perrexisse adeo a bonis ad mala, a malis ad deteriora, issecutiq; ejus autoribus ea naaxin e placuisse exemplaria, ut coquaeque ipserum cauta maXime commodarunt, & ex ijs testimonia illos decerpsisse. Seculum I v. a Romanistis propter insignem scilicet CoNsTANTINI MaGNI Romanor. Imp. donationem STLvvsTRO'Pontifici factam miris modis extollitur. Ius Canonicum duarum donationum mentionem facit, alterius quidem in decretis distinet. 96. C. Constantin. his verbis: IE- Imp. e ncesisse Pontifici omniatium suum, quo Roma Mae Urbem, omnes Daha, e Ocridentalium reginaeum Pr--GM. De altera in Decretalibus C. Fundam. de Electo in Sext. nihil aliud resertur, quam in tem ipsum Roma- Fnam is speri erum lin& similibus testimonijs,quibus amplum Pontifici a Constantino patrimonium toncessum esse probare sui mopere contendunt, celeberr. Ioh. Rainoldus adsciritium V 2,. a colorem detraxit, eo uia que vanitatem solide explicavit. U SEBii QESARE Exsis in Palaestina Episcopi sub imperioConstantini M. duos I bros contra MARCELLuM Ancyrae Episco- in Cotioquὶ..cap. 7. P. ε 3 ι sqq,
565쪽
pimi, Ac de Theologia Ecclesiastica Libros tres Richardus Montacutius Epist. Nomicensis sex cujus nauseo Fric Tii Patriarchae Constantinopolitani See. I x. Epistola a 43. cum aliis quinque Graece de Latine Lond. prodierunt MDCLI.
priiro eruit & vertit una cum notis, in quibus hos libro. Eusebio asserit tanquam genuinos, scriptos postremis ejus annis post Concilium Νicaenum, in quibus ad Αρειομανίαν autOtem thesinasse, siquot locis conflat. χ) EusEBIANAM Hi-sTORIAM EccLEstasTICAM Libris decem cum aliis annexis
Graeco textui magis, quam R FINI tr uatio est, convenienter Latine reddidit dc Notas adjunxit Iohannes Christophorsonus Cicestriensis Episcopus, Opus Coloniae Allobrosum in sol. apud Petrum de la Roviere MDCXII.& sibi ex. siun; Sed haec editio multis non placet, nam tirpe ἰδία ἰουλι. υμ υποψει uti Hottii gero visum fuit. Quod vitiata sit ab hoc interprete & abjiciendo & addendo, ad oculum d monstrari potest. Libro enim VI. cap. 33. ubi Novatus producitur ita adjurans populum venientem ad Eucharistiam. tenensque illorum manus suis manibus: Adsturo te ptis resanguinem Domini nostri Iesu Chri , quod non relinquas me)Cornelio accedas, σ i e noluit distribuere ilia antequarnDVassent, σ in loco Amen ad recepcisnem Panis respondissent, NON REDIBO AD CORNELIuM. Hoc loco Christopliorsonus abiciendo peccavit, dum nometi PANIS omisit, quia Eusg31-us ita vocat Eucharistiam etiam post consi crationem. Libro 1 v. autem cap. 34. deliquit adjiciendo. Quando namque
ibi christiani ostendunt sibi injuriam fieri ab Ethnicis, quod
566쪽
te omnium qui in toto mundo salvandi Funt,p. Usus est, xes a lium posse quenquam adorare. Christophor nus satis audae eter adjecit ut DEuM, ne hoc testimonium religiosae sanctorum adorationi opponi possit. Libro. v. cap. 26. Edition s Graecae extat egregium Irenaean Epistolat fragmentum, in quo lRENAEUS de oborta illis temporibus inter Asiaticos & Romanos Paschali eontroversia ad Victorem scribens, se loquitur: ουἰὸ γαρ μονον πι, πῶς ηαέρας ἐπιν ἀμφιιτζητ α , ἁμα κέ ςῶ ειδερς άέῆ, της ὀι ων γάρ οιον πιι α ὰν
'um, sed etiam de ipsa si e cie jejui ij controversia e Lis Quidam namque se unum diem j ju are oportere exist-,, mant, alij duos, es ij etiam pluresi alii QuADRAGiNTA Ho-
RisDmRxDNocTuRNHQidiem sinam eonan et untur. Atquaajusmodi eorum, qui haec zbservari jejunia, varietas non ,, nui: c nostra aetate coepta est , verum etiam longὰ ante,, nos apud Majores nostros, qui ut Verἰsimilee:r,consuetudi- , nem per simplicitatem qua d m, privatamque t b dinem , b ductam retinentes in posterum propaga ulit. Et nihilo-,, minus hi omr es pacifice inter se Vixerunt,& nos pacem in-ister nos cclumula; fideique consonantiam lejunii discretarant a adςo non violat, ut eti/m cp Tendes. Λ tque hωe I Na u.
567쪽
larinus. In quibus vertendis observanda est A: Runixi veteris, S Christophorsorii Iccentioris intcrpretis fides. U- s
ri videbant, s udio excoccati, cam JI J NAEO ouantumvis invito ac repugnanti, di suo affuxerunt. Ubi namque ille alios ait n=im diem jutinandami ut ste; alios li-ςm; ahos vero dies etiam plures, boni Interpretes liberaIiter deisito addiderunt, ille NONNULLO hic MaLTOS QUADR 'GINTA scilicet dies jejunasse, ut ita Imperito Lectori persuadearent, I rei aei aevo jam in usu fuisse, saltem apud quosdam, suam QUADRAGESIMAM. Rictie haec istorum est sane immanis per fidia. Irenaeus, cujus verba ex Graeca Roberti Stephani Editione, etiam Bellarmino fatente bὶ emendatissima, exhibuimus, nihil habet hujusmodi, quod ipsum Bellarminius vidit ucrum, & fassus est. Si e & NicolausRigaltius ad TERTuLLiANI lib. de jejunio sc hunc locum laudans, ejus sensium eodem reodo repraesentat. Subjungo denique deversione Christophi r ni Judicium acutissimi Henrici Vale-sij, cujus vigilijs nobilis binam historiae EUSEBIANAE editi- Monem pCniden us; Sic luero ille in . . Epistola nuncupato- Aeria ad Archieliscopos,Episcopos & universu ui Clerum Ecclesiae Gallicanae declamat. Ejus hiri emendationes uri tata μυ-llica tam diu nιn invidissem, nisi Grisvιcrsem intres erati nem etiam expectandam censuissem. Sperabam enim, quia hon inen bei e doctum A Catholicum esse, deii de bonis exemplaribus adjutum fuisse audiebam non praeclaram modo& turam versiorem aIi quam em stiri lim, s d in publicati co-d cis Giaeci omendationem ocu d met ab intcrpretibus omissa bus non on illi variarum Lectiorum & correctioi um
568쪽
Annotationes adjecturum. Verum longe aliterque exsipectabam. siquidom ut de ejm editione nune dicam, quod piam quidem Sc Catholicam, sed inchoatam potius quam exactam aut perfrustam multis rationibus credi par est: sic meliorum Codicum in quibus ipse usus
est, exiguum aut serE nullum fructum ad multos redire video, cum, quantum eos secutus vel mutarit, vel addiderit, su-riis locis, ut decuit, sive ad Graecorum restitutionem, five adisfidem versioni suae, & auctoritatem comparandam, non admoneat. Pe rus quoque Halloixius, vir inprimis eruditus ,.ac diligens, in Tomo It . quo Illustrium orientalis Ecclesiae Seriptorum vitas complexus est, in Notationibus ad Vitam S. HEGEsippi c. 3. de Iollannis Christophor ni Versione idem siquod Iohannes Curterius d sentit: Uno verbo, inqit, , omnes fere errores Christophorsoni , qui sunt non pauci, isadhaerent etiam Baronio, cum ejus semper utatur in citando Eusebio versione: Ita fit, ut aliis alios sequentibus, nec fontes Graecos examinantibus, primi alicujus interpretis er-- rores ad quam plurimos Scriptores, qui sola nituntur prio rum auctoritate, in immensum ditandantur. OPTATU sis Afer, Mileuitanae Ecclesiae in Numidia Episcopus,subValentiniano &Valente Impp.Donatistarum resutator doctissi iraes, cum Merici Canu ni Annotationibus Londini Anno. MDC. XXXI. in solio lucem vidit. Atilam δc rationem instituti
Ohujus exponit Rivetus his verbis: se Hoc opus ΟρTATI illustrandum siuscepit Carolus Albaspiraeus Epi scopus Aure-istianensis 3e Parisijs edidit in solio; sed EmericusCasini bo-
onus Inaei filius, qui in eodem opere laboraverat,cum talem hanimo suo lectio ejus libri hominis impressisset imaginem, ., qui ab omnibus omnino praesidijs quae ad veteris alicujus, squaliscunque effet ille, Scriptoris emendationem vel inter
569쪽
pretationem necessaria. sent, imparatus esset aliam editionem suscepit. - Librum septimum contra Parmenianum BDonatistam) non plane rejecit, plura tametra in eo animad vertit quae excusari non possunt. Inter alia hale annotat ad p.
Hi 7. Nisi OPTAT interdum parum caute loqui & alia te. starentur, vel eo potissimum nomine adjudicandum ab illo, putarem septimum hunc librum. Parum enim solida est to- ista illa disputatio. BAsiLII MAGNI Archiepiscopi Caesareae in Cappadocia seb Imperatore Valente , Epistolae CCAIV. Rich. Montactatio debentur. GREGORIi NTssEDr Episcopi &Fratris B/sILlI MAGNI natu Majoris, nec non GREGORII NAZIANZENI, qui an bo uno tempore floruerunt, Opera recensula doctissimus Eques Henricus Savilius, adjutus inprimis Cod cibus Manuscriptis Cafarcis, quemadmodum ex ejus-d'm Savilii sex Epistolis ad augustissimae limiothecae Caesareae Praesectos, Hugonem Blotium & Sebastianum Tensnagellum,aCL. D. Petro Larnbecio, Libro I H. Commentariorum de
augustisi. Bibliotheca Vindobonensi, additamento vicesimo primo, insertis perspicitur. GREGORII NTssENI Epistolam ad Eustathiam, An brosiam & Basilissam, Isaacus Casaubonus Latinitate donavit. GREGORII NAZIAN ZENI Invectivae II. in Iulianum cum Graecis Scholiis, florae in Collegio Regali prope Londi una, Θnnc MDCX. cura Richardi Montacut ij
prodierunt. IOHANNES CHRTSOSTOMus, Antiochenus, Ne-harii Episcopi Constantino poli ani successor, on niumPatrum Graecorum post multas eruditorum lucubrationes Henricum Savdium occupavit, ita ut Anno MDCXIII. Tomis octo sed Graece tantum, in sol. ederetur Elonae. Quantum edi io haec prae alijs val at, . tum ex Praefatione tum indice locupletissimo colligere licet. Sane, hi jus υiri re eorum, quos ad elegans i NV Fus L nae editum, concinnaniam adia uit, nuΠqvam seris puerit laudari, diligen-
570쪽
tanquam suppositusJudiciumst uni adposserunt,ad iEud recumrat octor, ne patiarurstfalli. cr)Caeterum habentur notat Andreae Dunaei &Johaimes Boisij Eliensis Canonici doctissi- .'mae ad Chrysestoix iam . n Ex SEVERLANI GABALENsis in Syria Episcopi praecipitante seculo Iv. clari, lucubrationibus, vete- . ribus fere Graecis quam Romanis notioribus, Hoinitias sex in Hexaemeron Mosis olim Romae MDII XII. a Cardinale dir- Ieto editas, Savilius CΗRTsosTobso suo adjecit. Huc forte collocandus venit NEMEsIus ex Plii Iosepho Christiano EME-sΕNus in Phoenicia Episcopus, incertae aetatis, siquidem ano nullis seculo quarto, ab aliis quinto adscribitur. Mus de Philosophia Libri v x xi. Gregorio Nysseno falsio attributi, Graeco-Latine prostant Oxonij in octavo, MDCLXII, 8 theatro Sheldoniano, cum erudita praefatione,si beine recordor, D. Samuelis Feli, tum temporis Decani ad aedem Christi. E . Seculo v, CTRILLI Episcopi Alexandrini in AEgypto, Commentarium super Esaiae Prophetiam Latine transtulitLaurentius Hum Dedus. I, THEODORITus Cyrenensis in Syria Episcopi , praeter alias Commentationes, Historiarii Ecclesiasticam a Consta lino usque ad Theodosium Junlarem, Libris quinque clucubravit, quos e Graeco Latinos secitChristophor- sonus. Similiter DCRAT is .Rholasticii Constantinopolitani
R U RMsae Sozolis Esi Salaminij Historia Ecclesiastica, quae