장음표시 사용
471쪽
DE GRATIA CARI set I Mello subsumptum, ad cujus confirmationem SS. Hieronymus & Augustinus jampridem resis. ponderunt haereticis, locum illum objicienti- Dus: ille Ioviniano lib. x iste Pela8ianis lib. a. de pec. mer. c. T. IIb. de gratia Christi c. ao..dc
Primo, qui natus est ex Deo peccare non potest ; quia charitas, cum sit plenitudo legis, Peccatum grave non patitur , quemadmodun fides, informis. Homo quippe sola fide instructus, aliquando graviter peccat ,&nihilominus remanet fidelis: justus contra non ita peccare potest , alioquin sic peccando desinit esse justus & deseritur luce veritatis, qua coluscaninte prius a peccato ad Deum se .converteratοῦ Quod autem ψ contingere possit, patet ex alio Apostolo, cujus haec sunt verba Hebr. 6. U. 6. possibile o eos, qui semel hunt illuminati , gustaserunt etiam donum coeleste, o participes facti sunt Spiritos sancti . . . . o prolapssunt , ursus renoa vari ad poenitentiam. Secundo, ex sancto Augustino locis citatis. . Iustus in quantum renovatus , & Qx Deo natus, nec Peccat, nec peccare omnino potest , etiam venialiter; sed quatenus est filius seculi, & in eo remanet aliquid vetustatis & cupiditatis. Nam in baptismo , inquit , quaninis rora o plena Far remisso peccatorum p ramen se oontinu) tota erplena etiam hominis in aeternam nositas em mutatio sieret .... non diceret Apostolas; Etsi exterior homo noster corrumpitur , sed nterior renovatur de die in diem .Pro ecto enim qui de die in diem re novaxur,nondum totus est renovatus .... Proficimus ergo
in reno rionem justamque vitam,per quod Alii Deis, mus , ct per hoc peccare non pos .mus ... Nunc ergo eis Deoi similes esse jam coepimus, primitias habenses
piriise, O adhuc dispmiles per reliquin
472쪽
illinc ergo peccare non possemus: bine vero dixerimas, quia peccatum non habemus , nos ipsos seducimur. PARAGRAPHus X.
tarum gratia sanctificans si aquesis in omnibus i
AFfirmavit Iovinianus, teste Sancto Hiero
nymo libro secundo contra illum haereticum , qui juxta Stoicorum doctrinam credebat virtutes & peccata esse paria. Idem etiamnunc docent Pseudoreformati , definientes Eratiam justificantem esse formaliter ipsam Christi justi- tiam fide apprehensam, quae, cum ipta& minime per Partes credentibus applicetur, ut Cal- , iviniani docent in suo Catechismo , sequitur lquod omnes aequaliter sint justi, sive majora, sive minora virtutis opera producant. Hunc errorem proscripsit Concilium Tridentinum
sessione s. canone 1 . his verbis: Si justitiam acceptam non confervari , atque etiam augeri coram Deo per bona opera; sed bona opera ipsa ffructus solummodo ct signa esse jujstificationis adeptae, inon autem ipsius augenda causam : anathema β , Quares Respondeo , de fide est gratiam sanctificantem non esse in omnibus justis aequalem , sed in aliis majorem, in aliis minorem. Probatur 1 v. ex Scriptura Prov. . Iustorum semita, quasi tu plendens procedit o crescit que ad peUectam diem. 2. Corinth. 9. Augebit incremento frugum iugitis vestrae. Apocal. ultimo, Qui justus es, iustificetur adhuc. Orant persaepe Apostoli, ut fideles impleantur in omnem plenitudinem tDei, Ephesi cap. agnitione Dei, Coloss. c. I. εace & chartuito, Iud. v. 2.
473쪽
Probatur 2'. ex la iactis lina ita bu ,. Hieroniymuscit. lib conti a Jovinian. utine dicunt spopo-- B, adauge nobis fuem, si omnium una mensti ra est. Augustinus serm. Iis . alia Si 6. de vel ho Apostorili , justificati sumus . sed ipsa iustitia, cum prosicimus, crescιi Epiti 127 Indutisunt dandii iustii id, alii plus , alii minῖς. dem s. in pta man, Ioan His
ubi cle charitate , c fuerat nata , nutritur s cum fuerit nutrita, roboratur ; cum fuerit , oborata, persci-mr. FaVet ratio ; quia charitas , utpote annoramicitiae, amici praesentiam quaerit, doncc illi perfecte uniatur iuxta Illud Psalm. IOH. Quaerite Dominum o confirmamini,quaerite faciem ejusjemper. Appropinquat aurem dum crescit per bona op ra, Sc cum perfecta fuerit apprehendet , possidebitque. Obiicit sanctus Thomas lect. I. in c. c. H b. in qua expendit haec Apostoli verba : adperfectiora feramur ; perfectio non est praecepti, sed coit filii: atqui contendere ad perfectiora, pertinet ad perfectionem : Ergo minus conveniens videtur illud Apostoli praeceptum.
Respondet duplicem esse sei sectionem , alia
est exterior, quam sanctus Doctor reponit in exterioribus actibus , quae sunt signa interiorum sicut virginitas , voluntaria saupertas ;& ad hanc non omnes teneri patet ex his Christi verbis Matth. cap. I9. Si vis perfectin e se , vade , vende quae habes, is da pauperibus ; dicendo enim si vis , consilium dat , non imponit Praeceptum. Alia Pe I fectio est interior , quae consistit in dilectione Dei & proximi ; Et ad perfectionem hujusmodi., inquit, Omnes renentis rendere a quia δε quis nollet plus diligere Deum non faceret quod exigit charitas. Eadem est semientia sancti Bernardi in epistola 91. 1n qua sis
474쪽
scribit: Minimὸ pro certo est bonus, qui melior es
non vult, tibi incipis nolle fieri melior , ubi etiam deginis esse honus. i mnci vero perseverantia homianis viatoris in eo differt a perseverantia comprehensos is ; quod ista sit immobilitas in tetamino , di summo bono adepto ; illa vero consistat in motu & progressu , donec attingatur te minus ', neque enim definit quis esse viator Praecise , quia viam deserit ; sed quia invia iubsistit, nec ulterius progredi decernit., ' suo am est si num proficientis animas 'R. Cum in omni motu necessario intelliganatur duo termini, scilicet terminus a quo m hile recedit, terminus ad quem tendit, quique aliquando prospici non potest viator i telligit ea proportione , se esse proximiorem loco , ad quem. tendit , quo se remotiorem videt a termino. , a quo csepit VIus peregrinatio , tumque judicat se nullum progressum fecisse , cum post multos viarum anfractus & circuitus deprehendit se adhuc esse vicinum loco, aquψdiverterat.
Porro in via virtutis, cupiditas & inordinatus amor sui, est terminus a quo recedere opΟ tet ; Deus vero terminus .& finis quem intendit justus. Ergo, vis pervenireriscipe transilire , inquit sanctus Bernardus c. I p. de vita & morte Cleric. alioquin cavendum est, ne ii nonnulla le- gis seremonialia observans, circa temporalia, vellit rota volvaris , cadat in te quod scriptum est Psalm. II. in circuitυ impii ambulant. Sis numitaque moraliter certum proficienti animae., si minuat cupiditates : D resecet multa super sua , quae prius necessaria arbitrabatur : si mimus solito sibi complaceat : s abstineat a qui- iusdam vere illicitis, quae antea vel licita vide- ibantur iis
475쪽
Ds GRAT A CHRIsTr. .s Thantur, vel saliem negligebat ; nam ex S. Augustino censemur prope aut longe respectu Dei, non spatiis locormi , sed similitudine , vel dissi
militudine morum. PARAGRAPHus XI.
trum gratia sanctificans sit necessaria ρCErtum est absolute esse necessariam , I'. Ut homo constituatur justus, filius Dei adoptivus,& heres vitae aeternae; quia,ex dietis, gratia sanctificans est causa formalis justificationis. 1'. Ut opera ipsenaturalia sint vitae aeter nar & augmenti justitiae meritoria de condigno. Sequuntur opera i meritoria θ justimarum , non praecedunt justificandum, inquit S. Augi istinus lib de fide & op. c. i . sed illud fidei dogma stabilismus, ubi de merito. Quaeritur itaque hic duntaxat, utrum gratia sanctificans sit necessaria ad eliciendum quemlibet actum supernaturaliter bonum. οῦ Affirmavit Ioannes Hus ; in Concilio enim Constantiensi sest . is . art. i 6. inter ejus errores numeratur haec propositio : Sine gratia sanctimante nullum bonam opus sieri potest. Pseudore- formati, juxta fundamentalem suum errorem, quo definiunt omnia virtutiS OPera per concupiscentiam infici , & esse vera peccata, sed justis Don imputari propter justitiam Christi fide. apprehensam , ipsisque applicatam , non stilum negant possie esse ullum honum opus in Doridum Iustificatis 3 sed insuper contendunt illos eo amplius peccare , quo magis fatagunthonis operibus praeparati ad justificationem r: quam impietatem Concilium Tridentin tura se . 6. Can. T. anathemate percussit his verbis :'Si tiis dixerit oρera omnia , qua aote justificationem
476쪽
sunt , quacunque ratione factasint, vere esse peetais, mel odium Dei mereri ; aut quanιὰ vehementius quia dicitur se disponere ad gratiam , ranio eum graυinspeccare; anathemast. Fuit etiana is R. propositio
Baii a summis Pontificibus Pio V. & Gregorio XII l. damnata et Omne quod agitpeccator , aut semvus peccati , peccarum est. Quare ad propositam quaestionem, R. Gratia sanctificans ad quodlibet opus si pernaturaliter bonum, absolute necessaria non est , sed sufficit supernaturale Dei auxilium custuale: sine ea tamen peccator nondum poenitens, diu non perseverabit absque novo pec-
Dixi , peccator nondum poenitens ; quia de poenitentibus quos Ecclesia olim diuturno tempore probabat ante reconciliationem, aliter judi
Prima pars responsionis probata manet ex dictis Paragraphis 6. Sc 7. de dispositionibus inaduiro necessariis ad justificationem. t Confirmatur Luc. 18.Publicanus a Christolaudatur ob poenitentiam & sui dejectionem ; &hisce dispositionibus gratiam sanctificantem ,
qua carebat , consecutus est. Adt. Io. Cornelii. orationes 3c eleemosynae fuerunt Deo gratae: atqui ex S. Augustino epili. 287. alias S . q. a. Cornelius nondum erat justificatus ; ibi enim recensetur inter illos , in quibus Deus , licet alia quid virtutis operetur, nondum tamen inhabi- etat per gratiam sanctificantem. Dices I'. Matth. 7. Non potes .... arbor mala bonos fructus facere: atqui peccator est arbor malis
Diitinguo min. peccator ut peccator , hoc li est, secundum malam voluntatem & intenti ri nem spectatus, eit mala arbor, nec potest bonos q
477쪽
Da GRATIA CHRISTr. 4s fructus facere; quemadmodum justus ut iustus
est hona arbor , & ut sic peccare non potest, ex I . Joan. cap. Concedo : Peccator secu dum naturam spectatus, & actuali Dei auxilio adjutus , est mala arbor , Nego minorem. Sicut enim justus ex vetustate remanente peccare
potest , & malos fructus facere : ita peccator ex bono in ipso superstite , si Deus praeveniat& adjuvet, fructus bonos facere potest. Ita S.
Augustinus lib. 4. contra Julian. C.-lib. I. c. 1. ubi per malam arborem, intelligit natam voluntatem ; & per bonam arborem, bonam vo
luntatem : mala autem Voluntas non potest bonum facere , nec bona malum.
Dices 1 v. Ex S. Augustino lib. de gratia Christi cap. 16. ubi non est dilectio, bonum opus non
imputatur, nec recte vocatur. Ergo.
Distinguo anteced. ubi non est dilectio , hoc est, bona voluntas, seu pia affectio & volitio, Concedo; qui enim serviliter , & renitente v Ο- , luntate opus injunctum perficit , he ne non Operatur : ubi non est dilectio ex Theologica charitatis virtute proficiscens, Nego anteced. Quod autem S. Augustinus nomine dilectionis intestigat quamlibet bonam voluntatem , & pium affectum , patet ex lib. de gratia & libero arbitrio cap. 17. ubi sic scribit quidem sine suo fusu admonereiar arbitriuml nisi prius acciperet aliquid dilectionis , ut addi sibi quaereret, tinde , quod jubebatur , impleret. Et alibi docet fidem , quae In peccatoribus est informis , non esse sine dilectione i hoc est, sine pia affecti ne ; quia nemo credit, nisi volens. o Secunda pars : nempe quod homo sine gratia sanctificante, omnia peccata mortalia diu vitare moraliter non possit, Probatur I'. ex Scriptura, quae victoriam
478쪽
tentationum refert ad gratiam sarraei incantem&Spiritum Dei inhabitantem In cordibus, Rom.
6. v. i . Peccatum enim vobis non dominabitur. Et rationem subdit e non enim estissub lege, sed sub gratia , utique sanctificante; rcinatos quippe allo- QuitUr, I. Joan. 4. V. A. Vos ex Deo estis, filioli ,συiosis eum imundum sive Antichristum quonaana maior est, qui in vobis est, quam qui in mundo I cap. ' v. s. Omnis qui natus est ex Deo , peccatum non facii;quoniam semen ipsius in eo manet. Ca P. S. V. I 8.bc mus quia omnis qui nam, est ex Deo, non peccat sed -generatio Dei conservat eum , O malignus non tangit Probatur 2'. ex Patribus rex S. Augustino lib. de Spiritu & lit. c. Factores legis iustificabuntur, tit sciamus aliter eos non esse factores legis , nisi Ium centur ; ut non iustificatio factoribus accedat ; sed tit factores Iegis justimatio praecedat. Ex S. Gregorio hom. II. in EZcch. Peccatum, quod per poenirem iam non deletur , suo pondere ad aliud trahit. Ex I. 1 no- i
potest homo implere omnia mandatasne gratia sancim sicanιe. Et art. 8. In statu naturae corruptae indiget homo gratia habituali sanante naturam , ad hoc quoa 4' omnino a peccato abstineat. Ex hom. 34. Op ris i
imperfecti apud Sanctum Chrysostomum: Sij
mel peccantes nos obligaverimus operibus diaboli, Iam inostrά virtute evadere non possumus et sed sicut navis , fracto gubernaculo , illac dicitur , tibi tempestas vome
Probatur ratione duplici. Prima: Sicut in appetitu inferiorI, ut i in hac vita rationi tota lucr subditus non est, in- isurcunt inordinati motus , propter quos tuli moraliter noli possunt vitare omnia peccata Ve-
479쪽
DE GRATIA CHRIsTr. 4s Inialia, ut infra dicetur : similiter quandiu ratio ipsa non subditur Deo, ut contingit in peccatore , cuin sit habitualiter a Deo aversus , mox liter necesse est in voluntate excitentur in ordinati affectus: Maxime, inquit S. Thomas
laudato art. 8. cum homo in repentinis operetur secundum siclem propositum, di secundum habitum praeexistentem ex Philosopho 3. Et hic. cap. Et quamvis ex praemeditatione possit aliquid agere contra eumdem nem atque habiιiιm; iamen non potest semper esse in tali prasmeitatione , adeoque nec diu non operari secundum conυenientiam inordinatae voluntatis, nisi citd per gratiam debitus ordo reparetur.
Secunda ratio : Is lapsum diu vitare nequit, 1 qui gravioribus pulsatur tentationibus, & potentiori Dei praesidio destituitur: Atqui peccator, qui poenitentiae remedia negligit , in eluia modi incommoda volens se conjicit. Ergo. Minoris duae sunt partes. Prima , quaei est de gravioribus tem3tionibus , ostenditur. Namque I '. peccatori dominatur cupiditas , quae eo ipso saporem rerum coelestium impedit, quo ad terrenas im- Pellit. Praeoccupatum nempe secularibus desideriis imum delectatis sancta declinat: nee misceri poterunt vera vayis , at ex na caducis, spiritualia comi poralibus , summa imis , ut pariter sapias quae sur: sum sunt, quae super rerram , ait S. Berna dus serm. ' de ascens. Atqui ex S. Augustino lib. de gratia Christi cap. jam laudato ι δί lib. de spiritu & lit. cap. 3 o. sine suavitate& di- leetione justitiae lex non impletur et Perlegem,
i inquit, cognitio peccat; per fidem, impetratio gra- riae contra peccaιum : per gratiam , fanatio animae a. vitio peccati: per animae sanitatem, libertas arbitrii e
t per liberum a Lirium, iustitia dilectio: per iustitia
480쪽
dilemonem , legis operatio. 2'. In Peccatore conis
cupiscentia & passiones magis sunt effraenes ,& rationem acrius impugnant; iustum quippe est , ait S. Augustinus , ut ratio quae Deo saperiori suo non obtemperat 1 inferiorem suum, scilicet appetitum sensitivum sentiat rebellem. 3'. Diabolus majorem potestatem exercet in Peccatores, qui nisi resipiscant , laqueis ejus
capimi tenentur ad ipsius voluntatem. 2. Tim. c. 2.v.
a6. Ex his autem quis non intelligat difficile admodum esse non labi in via tam lubrica , propellente diabolo , & Deo deserente , quod ultimum nunc incumbit probandum 'Secunda itaque minoris pars probatur; quia multa juste denegantur inimicis , quae amicis liberali1Iime concedunt: Atqui gratia sanctificans, seu charitas conitituit Dei amicos, Sap. 7. Peccatum vero Dei inimicos, juxta illud Sap. I . Odiosunt Deo impitis Nietas eius. Hinc Psalm. 3 3.
Oculi inminisuperjustos,ct aures ejus in preces eorum: viatus autem Dominisuper facientes mala. Et Psalm. II. regius Psaltes Deum alloquens, ait: Cumsan-m sanctus eris. . eum perversio perverteris , hoc est, secundum communem interpretationem Icum bono benigne & liberaliter ages : contra
vero cum perverso austere & dure , ita ut ipsi Derversus videaris , interprete S. Augustino in hunc locumis Denique ex eodem Sancto Doctore passim , & ex S. Thoma in caput I. epist. ad Rom. subtractio gratiae, saltem commodioris,
est justa peccati poena, sicut & permisso sequentium peccatorum , juxta illud Psalm. 8o. Dimisit eos secundum desideria coedis eorum; ibunt in adinventionibus suis. Ex his Pastor valida argumenta depromere Poterit contra eos, qui in peccato obdormiunt,