장음표시 사용
11쪽
Davidis commentaria in manibus habuisse neque dubium est, quin titulum Eliae n0me exhibentem ex eodem fonte hauserit atque Eliae interpretationes culpam autem et selioliastes et librarius in se admiserunt nam scholiastae erimini dandum est, quod titulo recte p0sit n0 Eliae, sed Davidis pr0leg0men appinXit, librario, qu0 auct0ri nomen 8000rdia un
Itaque o libro n0 commenta Eliae ipsius manu litteris mandata traduntur, sed illius seli 0lae ab aliqu0 diseipulo alamo Xeeptae ac publici iuris saetae. 0 si perpenderis, astile est multas offenSi0ne sublevare, quae in o libro inesse videntur iam non philos0ph crimini vertes, quod nihil fere de suo ingeni in medium protulit sed satis habuit Vetustiorum e0mmenta iterum ne saepius Xplanare atque dilatare neque 0ppi: ibrio ei est, quod interdum aliam induit personam, velut p. 4,8
ab Olympiodor originem cepisse qu0dsi Elias ex Olympi0d0ri libro
omnibus conspieu h0s Versu in Suum e0mmentarium tranScripsisset, haud dubie surti culpam in se admisisset in sch0lis autem magistri Versus sui iuris sacere, minii turpe esse videtur. Sed quid obstat, qu0- minus culpam in diseipulum seliolas Xcipiontem conseramus nonne probabile est a praecept0re in distenil adn0 tali 0nem ρη It 'Oλυγιπt6δ υρ0ς additam, a diseipul0, ut est eorum leVitas, in Seribend0 missam esse 2 Sed restant alia maeulae argumenta Sunt exilia ac futilia, rati dicendi inculta atque h0rrida taedi sunt transiti0ne iteratae, velut δει δε ε tisicit, ε ρ' se παραδαλλε , mirabilis interdum s0rma rati0nis, Velut i 12t ὀ πρGI-εθήκαἈε p. 96,2M vetustiorum seript0rum l0ei haud raro salso signati. 0mne hae offensi0nes nulla pera tolluntur, dummodo pinione iusser-memu hunc librum e seliolis esse pr0sectum a fortasse iuvit phil080ph ab discipulo n0u ita erudit in vulgus editum. Libi uni autem, qui est in Categorius, titulo in omnibus e0dicibus Davidis 110men exhibente dete a nobis David abiudicatum et Eliae adScriptum esse et discrepantiae Davidis in Isagogen 0mmentarii et Eliae in eundem librum XI 0Sitiones congruente docent ac primum proserantur illa Verba quibus Davidis in sag0gen ii 00emium nerminatur
12쪽
1μαθησ6μεθα. lia de arte l0gica idem sentit, sed in Analyticis do hac re Se quaesiturum esse promittit p. 26, 36 39,32). quid igitur in de
Categoriarum commentario quoniam illa quaesti n0 tangitur David aut pr0misso non Stetisse putandus est ut illud n0 c0nScripsisse accedunt aliae discrepantiae. 0nser X90 Siti0nem de n0mine eripatetic0rum,
quae legitur p. 112,28 q. cum ii quae DaVid de eadem re exponit Brand p. 20y16 sq.), aut liuius commentarii de capitibus in pr00emiis tractandis verba p. 12J, Sq. maximeque quae leguntur p. 128,1 sq.
νοθευονzα ὶα et 'i'λt πενταχυ, κτλ. cum Davidis de hac re expositionibus, quae leguntur in ramerio ecd. r. IV p. 434, 16 Sq. ac potissimum cum verbis p. 43b, 18 Ilvaetcit Oh 000 σὐ77ρα 1μα az TEIIγγας 90T0uc Tλ. iam concedes haec n0n ab eodem Scriptore prosecta eSSe eundem autem auct0rem et Eliae tu Sag0gen commentarium et hunc in Categorias librum conscripsisse cum uniVerso librorum consenSi ex Sententiarum
ordine ac ratione dicendi c0nspicuo oeemur tum illo illustri loco p. 116, 27), qui ad Verbum cum e qui laudatur p. 33,3 c0neinity). neque dissicile est c0niectura inlarmare, qu0m0d factum Sit, ut Categ0riarum commentarium salsum auctoris n0men acciperet monendum enim
est iam extremam in Isagogen 0mmentarii partem inde a lemmate tilia οὐ ravo p. 99,6 cum DaVide ad Verbum c0ngruere, Sed, ut ex rati0ne interpretandi acile perspicitur, in Eliae libro suum l0eum habere. itaque h0 c0mmentarium sive a DaVide impersectum relictum sive casu mutilatum est, dubitari non p0test, quin ad Davidis c0mmentarium supplendum ex Eliae libro quidam vir d0ctu pannum SSuerit sed haec extrema pars totum in Categoria c0mmentarium secum traXit effecitque, ut Davidis commentarium, cuius Armeniae versio aetatem tulisse atque in scholiis c0dieis Urb. 3b etiam graeea frusta ad nos ei VeniSS Videntur, interiret et Eliae liber in eius l0eum succederet ac postquam Davidi8 in Isag0gen e immentarium et liae in Categorias liber in codicibus c0aluerunt, librarii titulum alterius libri ad titulum pri0ris accomoda Verunt et Davidis n0men ineuleaverunt quare cum Eliae in Categ0ria Scommentarium n0bis n0 traditum sit nisi eum Davidis libro in unum
in Alter l0eus Isag0ges commentarii p. 83,2 assertur p. 249,25. 26. in his e0nsensus non plenus SSe videtur pr0pter notam p. 249,2 additam καὶ ἐυ et ρ αυτ ρ 0mn. Sed 40e additamenium quid post v et i αυτ m κατ' ἀριθμου ποκεt11έvm κὰ et ii αυτ ita 1έρε Sibi velit,n0n intelleg neque dubitaverim illud resecare.
13쪽
PRAEFATIO ix corpus congeStum, non Si quod mireris genuinum iitulum omnino interi isse eiusque locum in omnibus codieibus titulum subditivum obtinuisse. Hoc quoque c0mmentarium non Xercitatione umbratili 0nscriptum sed ex Eliae schollis pr0sectum esse multa sunt testim0nia, e quibus intelleges discipulum sch0las exeipientem alias magistri rati0nem dicendi diligenter servare alias persona mutata se ipsum dicentem indueere.
Jam do fundamentis ui editioni substruetis exponamus ad primum doceamuS, quam infirmis columnis Eliae in Isagogeu 0mmentarii et 00rum, quae de phil080phia praemii tuntur, memoria sulciatur. nam
narum mendorumque communione demonstratur. nam omne sere genus
viti0rum, quod in e0dicibus ad n istram aetatem servatis deprehenditur, iam in arehetypo suisse videtur, homoeoteleuta omissa, additamenta X marginibus recepi a pervel Sae litterarum ligaturae es. p. 4,20 , 0mpendia sal80 Xpre88a eL p. 11 2). in additamentis n0n dubium est quin V0X-ίελος, Hae c0mpluribu locis legitur, numeranda sit uno certe DUO illam libidine seli 0liastae induleatam esse, etiam nunc firm0 H0dam argument dem0nStrari potest. nam p. 63,2 nunc legitur et λ07tχ0 ala ,Ξ0ν, IJελον καὶ ανθρωrζ09 6 alpatet t). Suspicio iam m0vetur legentibu8
τρία. nam i rationale in deum, angelum, hominem diVisum eSSet Π0n solum in divisione animalis sed etiam rati0nalis frendere debuerunt, qui hanc offensionem pr0tulerunt ad liquidum autem res perducitur Verbi8, quae p. 66,1 leguntur, o 67tχ6v icit atrat tς Ξs χα ἀνθ=0 zzoV.
quae qui perpenderit, iam non dubitabit, quin v0 ἀ rελος et p. 63, 28 et
14쪽
x PRAEFATIO reliquis locis, ubi nune exhibetur, libidin08 inserta Sit atque etiam Eliam, eum has eh0las habebat, fidei christianae non fuisse addietum,
paret scholiastam autem chriStianum i Si SSe nefaria cupiditate utilia additamenta in marginibus appingendi, quae ab indoetis librariis odis alienis in verborum contextu 0n 80lebant, c0lligitur ex interp0lationibus κατα ας Ελλήν ων ρη SU0εῖ 60ξας p. 7, 3 et ciet et6υς Ἐλληυων Συοεῖς νιυθους p. 12, 1). a igitur macula iam code arehelypus necepit. numeri autem capitum in c0mpluribus plagulis nunc desiderati, quia ei qui nobis praesto Sunt codice inter se n0n 0ngruunt, p0St archetypum transeriptum interdidisse Videntur. nam pr0leg0menis phil080phiae et
prooemi commentarii recte in capita divisis Vitium incipit a prindipi interpretationum p. 40, 1), atque ea capita, quae ab XV usque ad XXXII
pertinent, notis arent, ab capite XXXIII 0tae m0d apparent m0do desunt numeros qui interciderunt c0nieiendo supplevi a lidet in dispertiend0, praesertim cum in Verbi illa dividendi ausa, quae legitur p. 42,10 vel p. 79,6 rar inVeniatur, interdum a Vero aberraVerim Summam capitum XL recte se habere saeile intelleges. Inter modi eos, qui aetatem tulerunt, C et vetustate et auetoritate
longe praeStat quare hunc tanquam undamentum editioni ita substruxi, ut ab eius memoria nisi iusta causa c0mm0tu non deSci Seerem. X00dem odie terminavi lemmata, quae in V n librariis audia plenam IS9g0gen Xhibent tamen socordia eius qui codicem C Xaravit saetum est, ut plurimis locis ad restentiorum codicum memoriam, n0nnulli maximeque laeun0sis ad coniectura confugiendum nobi QSSet. nam quanta incuria atque egeglentia ille librarius rem Suam egerit, luculenter apparet X ea commentarii parte, quam errore ductu bis Scripsit p. 91,8
crepantias Opus esse Videretur notis distingui soli 0rum 1 et 2 loetiones C'Cy littera li 0rum 9 et 6 littera C signavi has leetiones inter se conserre magni nostra intereSt; nam e mendis in ' et ' congruentibus conici potest, qualis uerit ind0les Xemplaris, unde eo de C suxit, ex mendis discrepantibus colligitur, quae uerit ratio librarii iam in exemplari hom0eoteleuta missa suisse patet e loe laeun080 p. 92,32; Xitus Verb0rum compendi0Se seripta suisse e compluribus mendis intellegitur; it eismi maeula non defuisse d0eemur p. 91,11 haec menda nefaria
15쪽
quadam neglegentia odistis C librarii a ueta atque amplificata sunt, velut hom000teleuia omissa p. 92, Ch 92, 12 ' compendia ei VerSe X pressa
p. 91, 12 ' 1, 14 litterae neglectae p. 91,10 92, 17 verba 0 missa p. 91, 22 Ch 92,23 addita p. 93, 18 C 91 25 Ch 92 32 C
ita eismi vitia admissa p. 91,14 φ 92 33 Ch. a qu0d in his quattuor soliis mend0rum ae depravationum deprehendimus, per totum librum
grassari videmus. nam innumera Sunt tacismi Xempla, Sescentie consonante perverse aut duplieatne aut omissae, Voculae additae aut neglectae, 0moeoteleuta praeterita atque etiam graVi0rem eo de passus
est defeetum p. 43 2, ubi siguris methodicis genuina Verba Xturbata sunt. neque desunt additamenta, quae primitus in marginibus ex Davidis vel Ammonii libris seli 0liorum l000 ad Seripia p0stea in contextum irrepsisse putanda sunt, velut p. 3, 54, 1 57, 100,22. quae cum ita SSent, corrector latum habebat campum, in quo artem e0niciendi exerceret et late nunc patent alterius manu correetiones. Sed nos plus habemus, 'cur illius viri do et studium reprehendamus quam laudemuS. nam cum alterius exemplaris subsidium adseiVisse non Videatur, eius eorreeti0nes non plus valent quam cuiuSlibet 0niecturae, sed specie veri induta saeti n0s in errorem dedueunt aut genuinis verbis rasura deletis me-m0riam reddiderunt dubiam exemplo sit Verbum προαὶαὶεῖ p. 93,2 , qu id priore manu compendio Se Xaratum ab altera h0rridam formam προα ία II nccepit, Vel et παρα*αλλων p. 7, 13), quod seribi debebat et παραδαλλ ων, ab altera manu deformatum est correctione et παραδαλλ'v. in ania varietate mendorum et compendiorum nonnulla correeti0nes esse laude dignas, quis est qui miretur Sed libenter his careremus, si codistis mem0ria altera manu n0n SSet obfuenta. De recentioribus codicibus P et 40 est, quod pluribus disputem. illi enim inquinati sunt omni genere maeularum, quae tu libri postremanetate manu Scriptis reperiri solent eo de Parisinus 1977 P), quo ex Phibentur pr0legomena phil080phiae, X exemplari bonae notae transeri plus esse videtur, Sed ineui in librarii cum mult0s passus est iu homoeoteleutis defeetus, tum p. 26, 19-27, 34 ampli 0rem laeturam essepit neque divinando illum abstinuisse docent p. 24, 13 πλαet oviκην pro πλαztκ v, p. 28, 23
Etiam maiorem culpam in se admisit eo diei Vindob0nensis V V
18쪽
ciderent, nisi sorte ex exemplari mutilato codex derivatus est Seholia compluribus queis in Verborum c0ntextum recepta Suni, 40moeoteleuta V saepius praeterita, calami menda innumera admissa alterius manuSeorrectione et paucae Sunt neque e sonte videntur luxisse. ImpreSSa Sunt i 0leg0men phil080phiae et commentarii pr00emium
p. 1 39,33 in ramur Aneodotis Parisinis I p. 389 433, cuius edic ti0nis diserepantias littera e Signavi ac eum ramerus id pectaret, Ut codicis C verba integra nullo artis eriticae praesidio adhibit in publicum ederet, libri 0 diei ab eo adiuta n in est in Brandisii selioliis p. 6'22-9h34 Xeerpta ex prolegomenis philos0phiae, quae e ille P Subministravit, leguntur quamobrem Brundisium paueis locis laudatum
Eliae in Categ0rias e immentarii editi nititur tribus c0distibus, qu0Sex uno uxisse archetypo et neutiarum et interpolationum e0nSenSi docemur ex ingenti lacunarum multitudine apparet archetypi librarium nefaria neglegentia in Scribendo usum esse, qua saetum est, ut capitum numeri, quibus librum divi Sum fuisse notis αυτ ροχε l παρουσα Eu FiI p. 108, 14 , εν οι η πραξις p. 119, 12 alii dem0nstratur, Innin evanescerent interp0lationes riginem ceperunt e notis a quodam vir docto in marginibus adseriptis et a librari ineptis saepe l0 eis in verb0rum contextu positis plerasque adn0tationes vir doctus e ingenio a dilidisse
videtur, paveas p. 235,14 250, 19 e Philop0ni libro hausit atque etiam
reliquorum mendorum mne genu c0 de arehelypus librarii nequitia passu est quod acile perspicieS, Si lemmata ut 0e08 aliunde sumptos es. p. 133,20 in examen V0ca Veri S. a macula abstergere nullius erat 0perae, quamquam in lemmati emendandi S, Veritu ne ipsum Seriptorem Aristotelis verba neglegentiu app0nentem corrigere Viderer, RXimam temperantiam adhibendam esse putavi hanc igitur memoriam misere
depravatam codicum qui supersunt librarii diversas vias ingressi mai0ribus etiam 80rdibus adsperserunt e illi tres mihi digni videbantur, qui in adnotatione locum oestu parent, HAMILTONIΑΝΠ8537 H)' , MAR01ΑNus 599 K), ΡΑΩ181ΝΠ 1900 P) qu0rum quis sit deterrimus, facile dispicitur, optimus
P minus apparet. nam odistem P memoriae deformitate reliquos antecedere quaevis pagina d0cet tamen qu0d ille c0gnati0nem Marciani 599 prae se fert, idoneus videbatur in dissensu ceter0rum ad genuinam ieetionem enucleandam. nam lavente fortuna saetum est ut eo didum H
19쪽
e K librarii, re male gesta ambo Vituperandi, contrariam culpam in se admitterent etenim Hamiltoniani librarius, h0mo indoetus artisque rectem scribendi imperitus, pravitate verb0rum sormae memoriam inquinavit, Mareiani librarius, vir do eius, sedulitate maculas abstergendi peccavit Khac re perspecta non erat dissicile cognitu, suam viam in dissensu odicum ingredi opporteret. nam in orthographistis et ii lemmatis terminandis decebat Marcianum dueem sequi. Sed ubicunque gravior dissensio inter hos codices erat, iraesertim si in Marciano lectio inveniebatur commodior,
caVendum Sse videbatur, ne memoria eorrigendo vitiata in errorem duceremur his locis etiam codex P dignus erat, cuius leutionibus aliquid momenti oncederetur. Alterius manus correetiones tres codices Xperti Sunt, atque ei qui correXerunt omnes codicum subsidia in usum verterunt quae littera H H Signata sunt, et rara Sunt et leviora menda tollunt codicis P eorreetor P maximo operam dedit, ut laeunas prioris manus culpa saetas in marginibus suppleret lectiones uota ' signatae, villa raro appositas esse 'dolemus. digni 8Simae erant, qua in Xamen VocaremuS quia dubium non est, quin e c0dice iis qui superSunt libris meliore fluxerint. uno l000 p. 224, 3b vestigium tertiae manus voculam in margine recte addentis invenitur. ImpreSS Sunt e protegumenis quaedam capita iurarandisii selioliis p. 22'1-30'326), quorum diserepantias tu hae editione nota b signatas inVenieS. e commentario Brandi pauca scholia elegit atque imprimenda curavit, quae p. 39μ34 93' 4 sub nomine Davidis collocata passim inVeniuntur quamquam Brundis tu protegomenis odices haud bonae notae in usum Vertit, tamen viri doetissimi per haec editio nonnullisl0ci sublevata est partieulam denique, quae est de Aristotelis scriptis
p. 13, 17-lli, I 3), riderieus Litti in dissertatione inaugurali, quae inscribitur Androni os on Rhodos Milueheu 1890 p. 53-5 divulgavit.
Ser. Bero lini a. d. V Id. Jun. MDCCCC AD BUSSE.
20쪽
I CONSPECTUS LIBRORUM MANU SCRIPTORUM ET IMPRESS0RUM COMMENTARII IN ISAGOGE SCRIPTI. Co1sLis1ΑMus 38i ld. Om0nt III p. 19b membranaeeus aequio vel XI exaratus s. 2 41 protegomena philosophiae et pro0emium,
s. 42r-543 Isag0gen s. 543 - 108 commentarium Xhibet proteg0mena, prooemium, e0mmentarium eadem manu qua ISagoge Scripta Sunt altera manu priore non multo posterior fuit. 90S s. 90' πεφυκευαι p. 88,25)co lex perturbationem passus est. nam soliis 1 et 2 continentur παρ6υσα, ιν p. 91,8 - ἐκείν0, 6 προ- p. 93,6), s. 93' seriptura incipit a verbis πλZῖ ὁ Πορ ρυριος p. 88,25 at pie ita continuatur, ut ea, quae in soliis 9 et 2 exarata sunt, iterum iu soliis Met 6 appareant causam perturbationis indagantibus nobis librarius p0st verbum περυκεναι p. 88,25 videtur ea quae leguntur p. 88,25-9l, πλεῖν - ως 1 et in Scribendo, cuminei peret s. 91, casu praeteriisse, et post solium 2 errore perspecto non Solum partem mi Ssam reVocasse sed etiam verba s. 9 et 2 exarata iterum transeripsisse ratio seribendi saeeuli X et XI virtutes et vitia
prodit. nam ut litterae eleganter exaratae Sunt, ita Xitus Verborum compendiis mutilati, ostes perverse aut ligatae aut distractae con SonanteS geminatae, Vocate mutatae, i mutum raro adScriptum, plertimque mi SSum. figurae methodicae innumerae inter Versu adtestine Sunt, quarum quae genuinae essent, agile ex uetoris Verbis praecedentibu ne ceter0rum
collidum testimoniis intellegebatur reliquae selioliastis debere ne tu dignaeeSSe Videbantur, quae in udnotatione apponerentur de codieis dentque uetoritate Vide p. X. contulit protegomena a Crauior divulgata p. 1 - 39 Η. Dieis commentarium p. 40-104 Α. Elter, prose880r Bonnensis, comiter deseripsit.
L LAURENTIANUS 72,5 vide praelationem Porphyrii Isag0ges p. XXIII