장음표시 사용
121쪽
DE IN IUS UOCANDO. salmperiali, iudieio aulico ct tribunali Wismariensi obtinet ; posterior autem in reliquis iudiciis communiter adhibetur. g. X. Denique ratione is alia c0 estperemtoria, quae praeelsam iniungit comparitionem, nee ulteriorem dilationem concedit, unde nihilominus de causa cognoscitur, licet citatus non comparuerit, V. l. 7o. σ7I.Τ. de iudic. alia diutoria, quae quidem comparitionem etiam iniungit, sed et men ulteriorem dilationem non denegat, Unde citato non comparante in causa non proceditur. Haec iure romano iuxta I. O.Τ. de iudie. spatium decem, iuXta nou.13. c. s. autem viginti dierum comprehendebat, peremtoria autem spatium trium dilatoriarum. LII. g. r.=. de re tuae Hodie ad ordinationes processuales respicitur, quae si nihil determinauerint, terminus ab arbitrio iudieis dependet, V. Martini ad O. P. S. tit. q. s. I. n. ga. Peremtoria in dubio non praesumitur, nisi fuerit tertia citatio, aut citationi inserta vox: peremtori
vel sub poena praelusi, recogniti, conses s conui- ω, sc. q. XI. Alia sa) est monitoria. quae fit ad talem
actum expediendum, ex quo citato non adeo magnum praeiudicium enascitur, v. g. ad Videndum iurare testes, publicationem rotuli testium, , inrotulationem actorum, publieationem sententiae,&e. α hinc. licet citatus non eompareat, Ille tamen actus nihilominus expeditur ; alia arctatoria, quando talis actus expediendus, qui landamentum totius causae respicit, v. g. si quis citatus
122쪽
ad litem contestandam. vel documenta reeognoascenda. Hie, si citatus non comparet, non natim in contumaciam proceditur, quia citatus ira ximum exinde praeiudicium sentiret, sed prior citatio iterum renouatur, Dn. Stryλ. introd. M prax. c. q. s. F. introd. nostra ad process. ciui
g. XII. Citatio in nullis causis omitti potest, id licet aliquis praesens sit in iudicio, is nihilominuatamen est citandus,ne spatium deliberandi ipsi adimatur. Intuitu testis vero iamdum praesentis citatione opus non est. Exprimendum in citatione eshci nomen iudicis, ita tamen, ut in iudice ordinari nomen ossieti semeiat, eommissarii vero nomina propria subseribere tenentur, sa) nomen citati, de si plures sunt, in prima citatione singulorum nomina eXprimenda, unde non valet sermula, si citatio dirigatur auTitium tin Conforten, 3ὶ uomen actoris, in eluilibiis enim iudex ex ossicio nihil deee nere potest. Causa citationis, Vnde in camera imperiali omnia libelli contenta citationi inseruntur, in aliis vero iudiciis copia eiusdem libelli una cumgitatione transmittitur. s) Locus iudicii, qui tutus esse debet atque honestus. 6 Dies, quo eomparendum, qui si forte feriatus fiat, tunc sequentidie iuridieo comparenduin, Da. Stryh. U. moia. f. h. t. q. Io. XIlI. Citatio ita legitime concepta deinde etiam rite est insuκanda. Fit autem insinuatio vel per mιncrum iudicii, vel per notarium, in multis
iueis etiam per hominespriuatos, de quo v. introd.vostr
123쪽
nuatio ab actore semper est probanda, quia in facto consistit. g. XIV. Effectus citationis insinuatae in eo eonis snit, quod Iὶ inducalpraeuentionem iurisdictio- inis, quando sellicet duo iudices. v. g. iudex domiseidictrei sitae, vel contractus, concurrentem iurisdictionem habent. Hoc casu, si coram uno citatio impetrata, variare & alterum eligere non licet, V. CarpZOU. p. r. c. 7. def. 2I. n. r. nisi reus citationi insinuatae non paruerit, sed contumaciteremanserit, tunc enim praeuentionem adlegare nequit, Tanger. de except. p. a. c.I. n. rg. II) quod interrumpat omnem praescriptionem s et fucapionem, Dn. Stryh. ad Brunnem. ius eccles I. a. c. II. s. 7. verb. nuda citatio, ibique alii citati. Id. U. ,
mod. ii de eo per quemfactinuer. g. II III) citatiorem litigiosam facit, v. infra tit. de litigiosis. Vber: . tus ri citationibus. LIB. L TIT. V.
Si quis in ius vocatus non ierit, siue
quiS eum Vocauerit, quem ex edicto non debuerit.
IN lus, id est, ad praetorem voeams simpli
citer comparere tenetur, licet dubiteti an etiam magistratus, ad quem vocatus est, iurisdi. ctionem habeat, venire enim debet, ut hoc ipsum ciatur, an rurisdictio eiusAt, alias mulata ipu
124쪽
dictatur, I. i. g. h. t. , Quod si vero notorium siti igistratui iurisdictionem non competore, V. A, si senatus oppidanus ciuem academicum citare
praesumeret, tune nee comparendum, ne .eXC
ptio incompetentis iudieis in seriptis opponenda, sed omnia, quae sorsan talis magistratus suscipit, ipso iure nulla sunt. Frant2h. ad F. h. t. n.F. V. Omnino Gail. t. obs. S. η.s.s m. De illis, qui contra edictum vocant, diximus tit.praeced. g. IIL
LIB. II. TIT VLIn ius vocati ut eant, aut sitis, vel
ΙΝ ius voeatus regulariter e vestigio sequi tene. batur actorem vocantem, v. tit. de inius vocis. r. Exceptio erat, si eautionem offerebat fideiussoriam, quod eerto die se sistere velit, v. LI. s. Τ quistis . cos. fideiussor debebat esse loeuples. . LX. g. r. α faeilis conueniendo, l. 7. pr. cod. pro personis eoniunctis tamen quilibet admittendus & aceipiendus, l. t. s a. Τ. h. t. sub poena FO. aureorum, La. eod. Hodie, quia in ius voeatio priuata penitus exoleuit, presentis quoque tituli nullus usus est. Quod si vero iudex aliquem citauerit et aut eomparendum, aut legitimum impedimentum addueendum: oblatio namque cauistionis a necessitate comparendi inuita altera parte non liberat.
125쪽
Nequis eum, qui in ius vocabitur, vi eximat.
s. I. c Uod si itaqne in ius vocatus vocantem inflatim sequebatur, eum autem aliquis obuiam proeedens vi adhibita impediebat, vel plane eximebat, ne scilice ocatus in ius veniret, tune ille eximens, insituta contra eum actione in factuin, condemnabatur in id, quanti res, de qua controuersia est, ab actore fuerit aestimata, Ly. s. I. h. t. quamuis Vocatio per calumniam facta fuisset, quia haec exceptio de iure tertii, I. q. L, h. t. singuli eximentes tenebantur in solidum, α qui exemtus erat. nihilominus obligatus maneis bat, L F. f.I. h. t. contra heredes non dabatur, nee regulariter heredibus, nisi eorum intererat. v. g. interim actionis dies exierat, i. e. praeserupta actio erat, d I g. .' η. pr. b. post annum non dabatur, L s. q. h. t. Hodie poena arbitraria imponitur ei, qui citatum impedit, Da. Stryh. vfmod. h. t.
Qui satisdare cogantur, vel iurato Promittant, vel suae promissionio relinquantur.
S. I. OVb hoe titulo duo explieantur: si) quid σν quotvis is cautio ' ct fr) quissetis dare co- . D s gatur
126쪽
8 LIB II. Trr IIX. QVI SATISD. cos. VEL IURATOgatur in iudicio δ Extraiudiciales enim cautiones pertinent ad conuentiones re pacta contraheneium.
I. II. Cautionem vulgo deseribunt, quod sit adlecuratio aduersarii, qui sine illa fidem nobis integram non adhibet. Haec adseeuratio vel sit datis fideiussoribus, ct in specie dicitursatisdatis, L .F. depraetor.sipui. Vel etiam perpignora.Vtraque communi nomine dieitur cautio realis. De qualitate fideiussorum V. tit. 1. h. libri s. l. g. III. Pignora iure Romano in causis ineertis. v. g. si ad interesse agitur, locum non habebant, quia ipsa certam habent aestimationem, & fie non plene satisfit aduersario, d. l. 7. Hodie autem promiscue admitti solent, ita tamen, ut iudex certam quantitatem determinet, in quam probabiliter aduersarius condemnari posset, V. g. in cautione pro reconuentione&expensis. f. IV. Reali cautioni opponitur verbalis. Hare iterum vel iuratoria, vel nude promissoria, quae sit stipulata manu. .Ad iuratoriam nemo admittitur, nisi integritate vitae sit conspicuus, qui iurate
i )se credere, quod adhibitasumma diligentia non queat reperire fideiussores, & a) se sancte factu
rum ea, de quibus alias cauendum erat, V. g. se eX- pensas restituturum, si succubuerit: in Saxonia, sereconuentioni responsurum, &e. v. eXemplum in
I. V. Nudepromissoria in possessoribus rerum immobilium obtinet, quamuis hodie in plurio mis
127쪽
PROMITTANT, VEL SUAE PRO Iss. RELINQU. 9 .mis loeis extra Saxoniam pro superflua habeatur,
ct sola possessio suffieiat. Quis autem posse rdicatur, hoe ex l. h. t. est addiscendum. Ille scilieet, qui rure dominii possidet, siue illud sit do minium selitarium, siue partiale, siueplenum, sue
minusplenum, siue ciuile, siue naturale, sitie acabile, siue perpetuum, siue lis de eo mota sit, siue non, modo fit dominium. Hactenus cit. I. . Doctores etiam addunt, licet bona possessa obae. rata sint, Ca Z. p. I. c.1. d. A . quod tamen solum procedit in gautione de iudieio fisti. Plane vero non liberantur a cautione usifructuarius re credi-ror bποthecarius , quia dominium non habent,
L N. g. l. s a. h. t. nec qκi Derat Iutatimnem in immobilibus. lieet simultanee inuestitus sit, Brun-
g. VI. Immobilibus adcensentur etiam anntii reditus irredimibiles & qui ex eerta re immobili praestantur. Pecuniae hereditariae ex re immobili soluendae, fi dies nondum Venit. Nec non ex mobilibns rebus a cautionis praestatione liberant taberna ct bibliotheca in ructa, Brunnem. Dc. cis.
Debent interim bona immobilia sita esse sub eodem iudice. Alias enim non liberant, lieet in illa prouineia sita, nisi lis coram ipse principe pe
deat, D . Stryλ. introd. adprax. c. v. g. quia tune facilis est executio. f. VII. De actione re B a eantione liberante ita tenendum: debet illa ox dominio profluere, verei vindieatio & hereditatis petitio, a filo enim bypotheearia re eonfessoria iuXta cit. I. Is. I. ἔ.
128쪽
. εο LIB. II. TIT. I. QUI SATISD. COG.VEM IUR. & e. prodesse nequit. Deinde debet illa comis petere contra tertium, Unde actio, de qua iam quaeritur, non proficit, nam nec ipsa possessio rei quaestionis a eautione liberat, Brunnem. I. c.
g. l IX. Sequitur nunc secundapars huius tituli:
quis cautionem praesare teneatur Z Iure romano reus in ius Vocatus priuata autoritate eaueba t,quodeerto die in iudicio se sistere velit, rubr. f. in ius
Noc. ut eant, aulsatis, vel cautum dent, ibique Hu- herus inprale t. n. r. cs a. Mutata priuata in ius voeatione, ct hae e cautio mutata est, unde rei apud
nos non cavent in ciuitibus, nisi de fuga sint suspecti, aut si cauere nequeunt, arresto detinentur.Idem in criminalibus. de quibus plenius ad tit. decust dia es exhibitione reorum dicetur. q. IX. Apud nos ergo cauet actor & quidem emtra Saxoniam, quod in casum succumbentiae reo omnes expensas refundere velit: in Saxonia praeterea, quod reconuentioni tespondere velit, quippe quae in foris Saxoni eis finita demum conuenistione institui solet, secus ac iure eommuni, Vbi eonventio & reconuentio simultaneo proeessu expeditur, V. supra p. η . De cautione procura
torum ad tit. de procuratoribus s. XVI. s XIIT
q.X. Quia reus in omnibus eausis seeuritatem desiderat: ergo & cautio semper praestanda,sive gausa sit summaria, siue ordinaria, executiva, matri monialis, &e. Excipitur solum summariissimum possessorium, quippe in quo nullae exeeptiones dilatoriae, praeter exeeptionem legitimationis, admittuntur. In Saxonia quoque in matrimonialibus
129쪽
ptioni mutionis non datur loeus, v. Anteis. zum con . proc. c. ἰa. q. F. XI. Sublielmus elegantem dispositionem l. V. f. 7. h. t. possessor autem nec ne quis fuerit, tempus cautionis spectandum est. Nam sicut ei, qui post cautionem possessionem vendidit nihil obest: ita nec prodest ei, qui post cautionem possidere coepit. Sehenh. desatisdationibus, quae in iudicis . prae santur. Pyrrhus Maurus destisdationibus
Ad iussionibus. LIB. IL TIT IX.
Si ex noxali causa agatur, quemadmodum caueatur.
s. I.Hominum apud Romanos propter seruo D rum delicta priuata actione noxali conueniri potuisse, dicetur infra ad tit. de noxalibus actionibus. Si ergo talis actio instituta erat, dominus cauere tenebatur, quo eruum in iudici sera velit, & quidem in eadem causa, sellicet nec alie- . natum, nec manumissum, nec potentiori datum, L .F. h. t. Nos tales servos non habemus, ct lieet haberemus, reus tamen, qui hic est dominus, eau re non adstringeretur.
De eo, per quem factum erit, quominus quis in iudicio sistat.
I. oercet hie praetor dolum eius, qui impe- dit aliquem iudicio sisti, v. gr. si quis
130쪽
venienti ad iudicium aliquid triste nunclauerit. Additur quidem in I. l. I. a. h. t. quosdam putar sibi eum imputare, qui credulus fuit; verum sufficit. alterum dolo fecisse & probabilitatem ad fuisse. g. ll. Datur propterea actio ad id, quanti inter est is pr. Ergo datur etiam heredi, sed non contra heredem, quia est ex delicto, nisi heres ex delicto defuncti aliquid lueretur, l. i. g. c. quod itaeontingere potest, si actor agit, cuius actio principalis propterea, quod reus se non lissit, praescripta est, praeseriptio enim per solam L. C. interia mimpebatur. Quod si tamen hoc casu is, qui reum dolo impediit, non sit soluendo: pristina actio contra reum restituitur, i. s. pr. s s.
I. III. Plures impedientes singuli in solidum tenentur, sed si unus interesse praestitit. reliquiliberantur, quia actio est rei persecutoria, I. r. s. η. h. t. Actio interim anno exspirat, I. r.
g. IV. Differt hie titulus a tit. 7. hvi. libri. Ibi enim de eo. qui per vim eximit, sermo erati hi et de eo, qui dolo facit. Ibi actor agebat; hie etiam reus, vii colligunt ex LI. g. a. h. t. Hodie cum post eitationem actio non praescribatur, La. Cis annal. excepi. hine tituli usus directo non adest, sed agitur saltem ad resulionem expensarum, Da. Stryh. V. mod. h. t. a.