장음표시 사용
691쪽
o respicere debet, ca) ad personam donantis, orum ille necessaria vitae subsidia retineat,& b)adsonam donatarii,utrum sit honestae vitae&honeis S moribus praedita, an vero leuis. Si alterutrum ficit, confirmationem decernere non debet. q. VII. Aures donationes diuerso tempore fa-e non connumerantur, sed singulae Valent, L 34. C. h. t. modo non in fraudem legis diuisae fue-it. Circa donationem annuae quantitatis distinendum. Si illa ad vitam donantis, veIdonataris trim,insinuatione opus non est, propter ince in euentu quia uno alterove anno mors alterintius subsequi potest. Si vero heredum ex utrais e parte mentis adiicitur, insinuatio requiritur, d. q. f. 4. c. h. t. Ceterum necessitati insinuationis nunciari nequit, nec iuramentum donationem inuatione destitutam validam reddit Ca Zou.
g. IIX. Insinuatione opus non es, quoties ex Cir- tamstantiis adparet . quod nulla subsit profusio. hic pertinet, si quid donatum ad redemtionem c tuorum, LIL pr. C. h. t. vel adreficiendas aedes in-idio, vel ruina corruptas, d. I. 31. I. a. Vel si gistri militum militibus donant, tam ex sua stantia, quam ex spoliis hostium. d. I.31. g. r. l si donatio remuneratoria. De donationepter nuptias . V. tu. de pact. dotati l. V Dotiones a principe principi factae sine dubio inuatione non indigent, quia leges civiles sub- orum actiones solum respiciunt, V. l. 34. pr. auth. item. C. h. t. Magistratus donans ad inuationem tenetur, potest tamen insinuatio
692쪽
g. IV. Possunt omnia etiam bona donari, I n. g. 4. Ch.t. praesentia di futura,Vbi tamen prospiciendum est donatori, ne egeat, I. U. g. r. f. de re iudie. gaudet enim beneficio competentiae, V. tit. de eos 'bo,c g. VII. Multi quidem DD. in ea sunt opinione, quod donatio Vniuersorum bonorum propterea non Valeat, quia facultatem testandi aufert; unde necellarium esse putant, ut donator aliqua bona sibi reseruet, de quibus deinde teis stari queat, si Velit, V. CarpZ. p. a. c. Iz. d. 26. n. I9. verum illam opinionem ipse refutat CarpZou. I. n. seqq. ipsique adstipulatur Lauterbach. comp.
iur. h. t. ibique StrPh. iu ust. Perb. adrogatione. ne
gando scilicet suppositum illud, quasi omne illud prohibitum fit, quod testandi facultatem aufert,
praecipue moribus nostris. S. V. Ceterum quia homines alias ad donandum non inclinant, & propterea, si magnae donationes fiunt, metuendum est, ne forsan prodigalitas , siue profusio bonorum sub donatione lateat: hinc LL. facultatem donandi usque adsοο. selidos id est iocio. thaleros grauioris monetae in hisce terriS, U. CarpZou. p. a. c. la. d. ta.
g. VI. Si ergo donatio eos soo. solidos excedit. insinuatio iudicialis requiritur, LIL I. I. C. b. t. quae coram quocunque iudice fieri potest, quia actus Voluntariae iurisdictionis est. Iudex interim, antequata donationem confirmat, ad
693쪽
duo respicere debet, ca) ad personam donantis, virum ille necessaria vitae subsidia retineat,& b ad
personam donatarii,utrum sit honestae vitae&honeis stis moribus praedita, an vero leuis. Si alterutrum deficit, confirmationem decernere non debet. q. VII. Plures donationes diuerso tempore fame non connumerantur, sed singulae Valent, L 34. C. h. t. modo non in fraudem legis diuisae fuerint. Circa donationem annuae quantitatis distinguendum. Si illa ad vitam donantis, veIdonatarii restrictet,insinuatione opus non est, propter incertum eNentu quia Uno alterove anno mors alterin
utrius subsequi potest. Si vero heredum ex utraisque parte mentio adiicitur, insinuatio requiritur, ae LIq. f. q. c. b. t. Ceterum necessitati insinuationis renunciari nequit, nec iuramentum donationem insinuatione destitutam validam reddit CarpZOu.
S. IIX. Insinuatione opur non est, quoties ex Cir- cumstantiis adparet, quod nulla subsit profusio. Huc pertinet, si quid donatum ad redemtionem c friuorum I. . pr. C. h. t. Vel ad reficiendar aedes incendio, vel ruina corruptas, d. l. I . I. a. Vel si magi i militum militibus donant, tam ex sua substantia, quam ex spoliis hostium. d. I.31. g. r. vel si donatio remuneratoria. De donatione propter nuptias, V. tu. de pact. dotati l. V Donationes a principe principi factae sine dubio insinuatione non indigent, quia leges ciuiles subditorum actiones solum respiciunt, V. Lyη. pr. T auth. item. C. h. t. Magistratus donans ad insinuationem tenetur, potest tamen insinuatio i
694쪽
94 LIB. XXXIX. TIT. X. DE DONATIONIBUS.
in proprio iudicio fieri, CarpZ. p. a. c. ἐε. I. ra. eae Vero, quae ad pias causas fiunt, iure singulari apud nos non gaudent, CarpZ. p. a. c. Ia. d. s. 6.IX. Donatio persem reuocatur sa) si est iso eiosa, id est, liberi legitimam non habent saluam: reuocatio fit, quoad legitimam, siue donatio in alios liberos, siue in extraneos, etiam animo fraudandi facta, I. i. s 7. C. de inus donat.
S. X. Reuocatur b si liberi supernascuntur, &
quidem integra donatio, t. S. C. de reuoc. donat. auquam legem peculiarem tractatum edidit Tira-quellus. Nemo enim verisimiliter extraneo donat in perpetuum, qui deliberis suscipiendis cogitat, Gothose. ad Z I. reuocat ergo donans, qnia de hoc casu non cogitauit. S. M. Denique reuocationi locus est, si ditionem, Vel modum adiectum donatarius non ivria pleuit, Is C. de reuoc. don. item, si ingratus existic ex his ΙV. causis: Ι. quia atroces iniurias in donanintem effudit: II. manus impias ei intulit: II f. magna parti bonorum iacturam inferre voluit,vel N. vita insidias struxit, d. cf. C. h. t. aliae & plures caussae iuxta d. I. non admittuntur. g. XII. Ex caussa ingratitudinis I dilus donator reuocat, non vero heredes, quia reuocatio ad Vindi-etim tendit, d. I. f. in f & vicissim actio non datut rantra heredem,V. I. . C. de reuoc. don. imo & ab ipis donatario eatenus saltem reuocatur, quatenus tempore institutae actionis ex donatione aliquia apud donatarium reperitur, d. l. 7. g. XIII. Reuocationi ex caussa ingratitudinis ronunciari nequit, quia haec renunciatio ad delin
695쪽
quendum Inuitaret. Idem obseruandum est de eo
casu, si iuramentum renuntiationi accesserit. ConfiBocerus, Petrus Barbosa,Iul. Garus,ΙOseph. Fernandra de Retes, FoerIterus, Riminaldus, &c. in peeuctra L de donationiburi
De mortis caussa donationibus &capionibus.
S. I. 0rtis caussa donatio est,quand0,quis nutilox lo iure cogente. cogitatione mortalita tis in casum mortis aliquid in alterum acceptan- . rem confert, V. g. r. L de donati Fit duplici modo ivel intuitu praesentis periculi , v. g. si hoc morbo succumbam, aut in hac aCie peream e Vel cogita tione mortis in genere, v. g. habebis, quando mo riar . I. a.Τ. b. t. ιΠ. s. 4. eod. 9. II. Cogitatio mortis, de qua diximus, non deahet mere interna esse, sed verbis declarari. Vnde si moribundus absque mentione mortis donat. hoo pro donatione inter vivos habendum erit, scilicet moriens quidem donat, non tamen mortis caussa, L qa. g. r.=. h. t. Deinde mortis quoque mentio in verbis dispostiuis fieri debet, V. q. prae. ergo ite tum donatio inter vivos est, si ea mentio in verbis executiuis iniiciatur, v. g. dono tibi, sed non habeabis, nisi post: mortem meam: aut, si DAquam ea ampulsiva in exordio donationis adiiciatur. V. g. quia video, me moriturum esse, e I tibi dono. g. III. Donare ni. c. potest, qui facultatem habet testamentum condendi. Sed amplius, non
696쪽
nullis donare licet, qui testari nequeunt, cuius e
emplum in filiosam. qui prosectitia & aduentitia
ordinar ia consensu patris donat, I. V. g. I. h. t. aduentitia extraordinaria etiam absque eius com
sensu, quia patris nihil interest, quippe cui ustisse.
g. IV. Donari potest illis, quibus legare licet,
st. M.tr. A. b. t. ergo coniuges quoque sibi ita donant, ι.s. g. a. iunci. Ilo. β. de don. isti virivx. & pater silio suo, quia post mortem UnitaS personae cessat. Et quoniam m. c. donatione&ad exemplum legatorum reuocalx sunt, I. N. LII. pr. L. h. t. hinc insinuatione non indigent, sed solum praesentiam quinquo testium requirunt, I. q. C. h. t in eo tamen a legatis recedunta quod donatarius praesens vel per procuratorem, donationem acceptare teneatur, L IS. A. b. t. alias enim non esset
donatio m. c. sed legatum,& hinc non posset fieri a filiosamilias, V. f. p c. V. Donati O mortis caussa facta non tribuitius, Ut ea, quae fit inter vivos; sed solam spem,
L sa. l. M. f. a. J. h. t. ergo reuocatur iisdem modis, quibus legata adimuntur, in tit. de adim. I transf. legat. imo,si intuitu instantis periculi donatum, reuocatione plane opus non est, sed donatio resoluitur per liberationem apericulo, sub condiatione enim ea facta est, V. I. r. I. de donat. g. VI. Donatio m. c. interdum in donationem inister uiuos degenerat, V. g. si quis promisit, se donationem numquam reuocare velle v. Lan F. h. t. Sed quid, si donet quis Titio s heredibus, hoc casu donationem m. c. adhuc manere, recte adstruid
697쪽
DE MORT. CAVSs. DONAT ET CAPION. s 97 Hahn. admoenbec. h. t. n. n. - . aut mentio heredum, quoniam transtio ad heredes intelligitur de eo casu, si donatio ante mortem non fuerit re
g. V I. Mortis caussa capio dicitur,quando quid
in me transfertur occasione mortis tertii cuiusdam,
ego autem illud ex bonisqllius mortui non percipio, V. g. si quis pretio accepto hereditatem re pudiauit, L 3. b. t. aut propter mortem alterius donat, I. II. pr. h. t. aut implendae conditionis caussa quid soluit, V. g. heres quis est institutus, si mihi decem dederit, L sy. h. t. Mortis causis is solum quoque capit, cui legari potest, Ly. LICff. h. t. v. Roland Passager & Mich. Beutherus de donationibus mortis caula. LIB. XL. TIT. LCod. VII. I. sqq. '
S. I. vim hic titulus una cum sequentibus omnibus huius libri materiam manumissionis seruorum proponat, ea Vero nullum usum hodie praestet: vitio nobis non Vertet B. L. si cum Lauterhachio aliisque materiae huic non
S. I. Riusquam materiam adquisitionis domit nil pertractemus,definitionem & diuisi
698쪽
nem dominii praemisisse non inutile erit. Est v ro dominium ius de re aliqua corporali cum exclusione aliorum perfecte disponendi, eamque vi dicandi, nisi intuitu persectae & liberae disipositio. nisὶ lex, ut in pupillis. &c. vel conuentio,Vel e iam testamentaria dispositio, v.g. in fideicommi sisfamiliae,) obsist liv. Huber. praua.j. b. t. f. ti
g. H. Punum dicitur, ubi quis integram propriFratem solus habet, quia haec pars essentitatis domi-oii. Regulariter quoque coniunctum est, sed tamen plenum dominium quis retinet, quamuis haec pars utilis ad tempus sit separata. V g per modum seruitutis personalis in usustuctu. Vsufructuarius enim de dominio non participat.
s. III. Minus plenum itaque dicitur, quando integra proprietas non adest, & diuiditur in dire-λιm. quando quis dimidiam partem proprietatis sine iure utendi fruendi, & utiti, quando quis dimidiam proprietatis partem eum iure fruendi coniunctam habet. Exemplum de emphyleusi v supra rit. A ager vecti. g. VsIX. add. nostr. col- seg. i . laud. disp. n. a Gef. I. usque ad M. XIIX. De dominio ciuilimnarurali diximus ad tu. mr. rit. F. VII. . IV. Modi adquirendi dominium sunt vel na- urales, sue secris gentium, ut occupatio, accessio, traditior vel ciuiles v. g. usucapio, legatum, donatio mortis caussai v. a. st . b. t. De naturalibus hic agendum.
699쪽
DE ADQUOEMIO RERUM Bommo. sysg. V. Oecrepatio est adprehensio rei. quaeciuilius est, animo dominii id est, sibi habendi, facta, v.
LI. pr. Τ. h. t. diuiditur in venationem, captiuitarem S inuentionem. Venatis ad animalia fera pertinet, eaque subdiuiditur in venationem in specie sis dictam, quae est occupatio animalium, quae in ter Ta et aucupium, quae est Occupatio avium, quae in elo, id est, aere: S piscationem. quae est occupatio animalium, quae in aqua sunt, id est piscium, I. r. s. h. t. I. VI. Fera animalia tamdiu in dominio nostro manent, quamdiu sunt in nostra custodia, vel non dissicilis est eorum persecutior mansuefacta, quamdiu animum redeundi non deposuerunr: mansueta autem nostra semper manent, doneo a nobis alienantur, animum redeundi enim illa . nunquam deponunt, II. g. a. I. 4. V s. f. h. e
go etiam restituenda sunt, si quis ea lupis iterum eripuit, L . F. h. t. g. VII. De captiuitate rerum hostilium dicetur insta ad tu. de captiu. postlim. Dueutio autem est occupatio rerum inanimatarum, quae nullius sunt, v. g. gemmarum in littoro mariS reperta rum , L IS. l. de rer. diui g. IIX. Quae de venatione in I. V.&de inuentione in L praeced. diximus, ea apud Romanos quondam ita obtinebant. Hodie vero, si non in omnibus, certe tamen in plurimis germaniae prouinciis, principes ea, quae a priuatis quondam Occupari poterant, regalibus suis adscripserunt, adeo, ut onus probandi incumbat
700쪽
illi, qui ius Romanum in prouincia aliqua adhue. obtinere adserit. Non obstat, quod obiicit lan. Schoepi .Ln.ου. quod serpentes adhuc venari, in Pomerauia succinum in littore maris S alibi aurum ex numinis, V. g. Salae, arena colligere tiacet ; haec enim nullius sunt momenti & ex parte plus impensarum,quam lucri,secum serunt.Certe passeres etiam capere licet, qui vero exinde usum . iuris Romani demonitrare vellet. s. IX. De apibus quaeritur: ad quam animalium classem reserri debeant Z seram earundem naturam esse, dicitur in s. i4. Ide R. D. idemque habetur in i ure Saxonico Trichbild.art. uo. Dio Biene is eis Ipitier Uurm, mansuefieri tamen solent. Ergo tamdiu nostrae manent: quamdiu euolant icreuolant, aut deposito animo reuolandi non est Missicilis earum persecutio, v. 9. n. h. t. idem Obstinet circa examen Vel nouam apium sobolem, nisi illud examen inscio domino emigrauerit, quo
.casu occupantis statim est, licet dominus postea illud viderit & ex suis alueis euolasse probare possit, & ita intelligendus citatus textus iuris Sa onl-
g. X. Neutiquam vero ad species occupatiunis pertinet inuentio rerum casu fortuito amissarim, hae enim priori domino sunt restituendae, alias furtum committitur,f. . I. de R. D. LG. I.η .st. δε fure. unde publice indicandae, vel adfixa schedula, Vel per Vocem praeconis. Idem obtinet intuitu eorum, quae propter tempestatem ex naui eiectae