장음표시 사용
781쪽
DE FIDEIUSSORIBUS ET MANDATORIBVS. 68I -
rentur, d. I. LI. D. C. h. t. imo. Vt Paulus putat in L fC Lb. e. speciali conuentione opus non est, sed ipsis negotii natura hoc ostendit. quo3 Kd iussor non simpliciter soluere, sed potius nomen d bitoris' emere Voluerit, quae sententia & iuriaequitati conuenit.
f. XVI. Cedendae sunt actiones contra fidei s- res, quippe contra quos alias non datur actio, LM. β. h. t. non ergo aduersus ipsum debitorem prine, palem, quia contra hunc actio mandati, si pro rogante & sciente fideiussi, vel negotiorum gesto. rum si pro absente re ignorante fidem dedi,) iam. dum competit, i. 4. . h. t. quoniam vero hae duae actions s mere personales sunt ; hinc interdum utile est, Vt contra debitorem quoque fiat cessio, si nempe creditor actionem hypothetariam contra ipsum habet, de quo casu accipienda I. N. h. t. Imo interdum cessio necessitatis est, si quis pro prohibente fideiussit, V. rit. de ne .ges. g. VII. f. XVII. Fideiussor contra debitorem principalem regulariter solum facta flutione, aut secuta sam condemnatione agit. Exceptio est ab si debitor diu distulerissolutionem, Mδ. mandat. quod, iudicis arbitrio relinquitur,) metuendum enim est, ne ad paupertatem redigatur. c si debitor bona dissipare incipiat, d. I. 3δ. f. l. Ao. C. ma dari Petit hi fideiussor. ut iudex debitorem adigata . quo creditori debitum persoluat & eo ipso M iussorem a nexu obligationis liberet, v. Hering. δε et s. c. V. n. 36. seqq. Prouocat quoque credri rorem interdum ad agendum fideiussori de quo ritu. de iudie. g. XXXI.
782쪽
S. X. Fideiussor etiam contra debitorem age. re potest, licet nihil soluerit, si scilicet creditor pecuniam debitam ipsi donauit. I. lo. S. V. A mandat. debitori enim non donasset. Aon eius ribus partem debiti solutam repetit, & expensas posce onem factas, non Vero eas, quas ante secit, has enim creditor non poterat petere, fideiussor autem ex iure creditoriS Cesso agit,V. CarpZ.p.2.c.II. d. ar. Pertinent ad hanc materiam Hering. δε βῶiussoribus: Francus de fideiussoribus: Muscatellus in praxi fideiussorum : Carocius de me onebonorum: Mangius Hipol. de Marsillis de fritin foribus, uec. LIB. XLVI. TIT IL . d. HX. 42.
De nouationibus & delegationibus.
I. I. rouatis est, cum ex praecedenti eausa, sino ue obligatione, noua ita constituitu Vt prior perimaturit. r. pr.=. h. t. quod diuersis modis fit. l quando manentibus eodem creatores debitore genus obligationis solum mutatur, V. g. s quod alter re, V. g. ex mutuo, &C. aut ex Co sensu, V. g. in emtione, M. debebat, Vubis promittit, . r. f.r. i. a. g. b. t. vet II si genus o lationis idem manet, V. g. si quod ex stipulatu iam debebas, adhuc semel stipulor a te ipso, ιδ. pr. h. t. vel IH si noua qualitas adiicitur, V. g. si quod pure debebas, sub conditione, vel die, stipulor, β.3. Limb. moae tolli obc
783쪽
DE NOVAT. ET DELEGATIONIBvs. 6235. II. Hisce casibus, uti dictum, iam manebat eraditis is debitis. Alia nouatio IV est . ubi nouapersona interuenit,sed hic distingue. Aliquam do interuenit & priorem obligationem in se recupit, qui ante plan/ obligatus non erat, V. I. I. f. s.ff. h. t. t. pr. F. is solui. & hic expromissor dicitur, I. η. st de cond. caus dat. ι. D. A. de pign. act. atque fideiussori contradistinguitur, siue adpromissori. g. III. Aliquando autem interuenit, qui debit
ri, cum quo creditor niuationem init, iam antrox
gatus erat, scilicet quando debitor alium, qui ipsi iterum debet.creditori volenti I. L C. h. t. delegat, ut hic vice sua soluat creditori,ι M. V.F. h. t. quae vocatur datigatio & debitor delegatus quoque consentire debet,l. r. C. h. ti quis inde, si delegari se passus, creditori, cui delegatus est, nullam exceptionem opponere potest, L 14. es υ. Τ. h. e. Differt ab hac delegatione cessio nominis, Vba persena creditaris mutatur, V. tu. de ber. vel act. vend. s. V. sqq. Lia C. h. t. iis. IV. Nouatio iure Romano perstipulationem se l. a.=h. t. hodie nudo consensu, Vnde etiam nouatio est. si quod ex emto debebam. ex mutuo promitto .Hopp. incomm. ad 3.3. Issuo. moritost oblig. verb. sed F eadem persona. In dubio autem urimus nouandi nonpraesumitur, sed perspicue ex primi debet, V. g. die Mrige obligation solis ea rotund a gehoben syn, l. vlt. C. h. t. quod idem obtinet intuitu delegationis, Stryk. caru. conre.sis. 4.. a. dissentit Lauterb. h. t. Vnde tali expressa animi declaratione omissa, non delegatio dicitur, sed signatio, in qua si adsignatus soluere nequit, re-
784쪽
gressus ad adsignantem datur V. Do.Stryk. diffida rure ad gnati int. mercat. quae inserta V. mori Atit. de hered vel act. venae a g. XIV. secus hoc est in delegatione, LI. in s C. h. t.
I. V. Minus nouationis est, quod hypothecae& pignora liberentur, ιιδ. t urae non curis rant, d. LII. & mora purgetur, I. I. pr. h. t. ac per consequens debitor a solutione poenae immunis sit, L is. h. t. priuilesia debiti etiam pereant,
g. VI. Datur praeterea etiam nouatio necessaria. quae fit per litis contestationem, L δ. h. t. Verum haec conditionem nostram non facit deteriorem, sed meliorem. d. I. v. v. supra tit. de iudic.
S. XXXVI. ubi exempla. De nouatione scripsit. Sebas . Medices.
De solutionibus& liberationibus.
Solutis in significatu laxiori omnem satisfactionem continet. V. g. si quis etiam secit. ad quod faciendum obstrictius erat. ι .sM.A. b. t. l. ιπε. L de HS strictiori autem denotat impletionem contractus , quae fit per numerationem pecuniae debitae, v. i. s. h. t. I. . s. t. A G
785쪽
DE SOLUTION. ET LIBERATIONIBVs. 68s '. g. II: Somere potest , qui liberam habet rerum suarum administrationem, ι. δέ. g. S. h. r. Ly. g. a.
de aut. es conflui. Soluitur illi itidem, qui de x bus suis libere disponit, L N. F. h. t. unde si soli pupillo Elutum, versio in eius rem eodem modo probanda, prout supra dictum ad tu. de reb. erad. g. XI. imo nec solius tutoris autoritas sussicit, sed si quis plene securus esse velit, necesse est, ut soluistio praecedente magistratur decreto fiat, alias enim non liberatur Bluem, nisi forsan pupillus adhuc saluam habeat. pecuniam solutam, aut ex ea locupletior factus sit, I. a. I. quo. al. lic. dicta tamen dispositio non pertinedad solutionem redituum &vsurarum, quae summam ICO. solidorum non excedunt, hae enim recte tutori soluuntur, Las. σ' an C. de admin. tuns. III. Proeuratori recte soluitur, si vel omnium negotiorum administratio ipsi mandata, vel ille etiam speciali mandato instructus est, Lia. pr.=.
h. t. nec nocet, quamuis creditor deinde mandatum ignorante debitore reuocauerit, quia debitor
huic nihilominus soluens in ignorantia facti alieni constitutus est & propterea excusatur, ae l. la. I. a. h. t. Equidem in LII. I. r. h. t. hoc ita limitat Africanus, nisi ille, qui quondam procurator erat, nummos animo lucrandi 's furandi acceperit ;sed statim hoc sublimitat, liberari tamen adhuc 1bluentem . si conditionem furtivam , quam asuersus accipientem habet, creditori cedere paratus sit, d. l. S. I. h. t.
786쪽
6.N. Res debita ipsa Blui debet, quia aliud pio
alio inuito creditori obtrudi nequit, pr. I. quo mod. tog Exceptio est, si quis pecunia parata destituaturi nec adsint, qui aliquid ex eius
nis iusto pretio emere Velint, nou. q. c.I. Vocaturdario in solutum, quae a cessione honorum in eo differt. quod cedens non habeat bona sussicientia. ex quibus creditoribus satisfieri possit, ne autem ille, qui in solutum dat. is i S. V. Solui debet ea res in eadem bonitate, ni qua accepta, I. s. de reb. cred. Hic vero, quod pecuniam mutuo datam adtinet. maxima est controuersia inter DD. quoniam scilicet pecuniae valor saepe mutari solet, Vtrum in casu factae mutationis stlutio iuxta tempus solutionis, an Vero iuxta Valorem, qui tempore contractus est, fieri debeat t6. VI. Primo videndum est, an de certo nummo, rem genere reddendo inter partes conuenerit; hoe enim facto res clara est& pacta dant legem contractui. Quod si nihil conuentum: valor monetae inspiciendus est, qui tempore contractur initi eran& iuxta hunc valorem solutio facienda,additis tamen duabus hisce obseruationibus: f. VII. Si valor moneta post celebratam renis ctum adcreuit; debitot illud incrementum dedu4cere potest, quia alias Creditor plus consequere tur, quam mutuo dedit. Vnde si quis quondam mutuo accepit terniones Saxonicos tempore Ioh. Georgii ΙΙ. & III. custos, qui tunc temporis XViagrossis aestimabantur: hodie vero tales in natura
787쪽
M SOLUTIONIBUS ET LIBERATIONIBUS. restituit,ubi ad XIIX. grossos valor adscendit: debitor incrementum illud duorum grossorum deducere potest, & per consequent creditur eos pro duri. grossis accipere tenetur. Aliud exemplum v. apud Dn. Stryk. caul. contr. sin. a. c. l. I. M. v S.IIX. Si e contrario valor moneta post contra. Eum celebratum deerauit: debitor illud, quod deest, supplere tenetur, ne creditor minus accipiat, quam mutuo dedit, V. g. si Valor ternionum ad XII. grossos redactus fuerit. Haec sententia, prout nos eam hactenus proposuimus, in camera imperiali est recepta.v. Gail. a. o. U. Mynsng. -. obstipsenn k de rei nummar. mutatione N augmene. I. a. c. D. ron in specie n. do. In Saxonia per specialem constitutionem adprobata, const. aδ. p. E. & alias etiam aequitati superstructa, cons. Henning. Rennemanni deciso cisntrouersia monetaria circa valo. rir vulgo recepti incrementum s decremen um . Dina nerus de moneta mutarione quoad solutionem: Ioh.
Rud. Werneri quaestioneι, an in soluetionibus tempus debiti , vel solutionis sit inspiciendum, σαρ f.lX. Porro summa debita intcgra est soluenda, quia particularem solutionem propter multa incommoda, quae secum trahit, nemo acceptare te-herc. ἱει. g. ἐ.demur. Vna saltem est exceptio. si debitor belli calamitatem ad impiam redactus, R. I. de a. ι84. I. se vici nun. t a. quod merito ad omnes debitores extenditur, qui per casum sortuitum, incendii, rapinae, & similes, tacultatibus suis lapsi. 9.X. Soluendum est in Deo adiecto,v. tu de iudie. tempore conuento: si nullum tempus adiectum
788쪽
ctum, solutio mox facienda, Lηi. r. de V. . ita tamen. vi & hic ex lege humanitatis modicum spatium, pro quantitate pecuniae debitae & quiliis late personae debitoris determinandum, debitori relinquatur, I. ros. F. desolat. Quoniam vero dies in gratiam debitoris adiicitur, d. l. 4I. 1.=. d. V. O. hinc ille suo fauori renunciare & ante diem soluero potest, LIS. g. rL F. eod. V. tisi de reb. cred. I. XVI. f. XI. Si quis ex diuersis causis debet, sed tamen simpliciter soluit, id est, non constituit, in quam causam soluere velit: in Uuras primo solutum esse videtur: quod superest, in grauiorem causam, v. g. quod sub satiSdatione, ex causa famosa, Sc. debeturr si nulla causa praegravet, sed omnia mi
Iiafuerint: in antiquiorem solutum esse cen setur. l. F. pr. f. a. N I. I. 7.Τ. h. t. si nulla causa antiquior rex omnibus summis proportione videtur solutum, I. S. h. t. Desolutionibus scripserunt Freyer&Bris nius, cons etiam Hahnius in ymici aureo
g. I. AG ulatio reuera nihil aliud est, quam deis
hili remissio. Fiebat autem iure Romano per mutuam interrogationem, I. r. 1. h. t. &sic obligationes verbis solemnibus contractae per contraria verba iterum distatuebantur, L N. pr. h. t. hodie nudo consensu obligationes Con
789쪽
trahuntur & nudo etiam consensu contrario dis
g. H. Subiiciunt hic DD. communiter adhue alios modos dissoluendi obligationem. Itasi crediator in mora accipiendi em debitor primo rem deis bitam cleri, non nudis verbis, sed actu : si credutor tunc oblatam pecuniam adhuc accipere recusat. debitor praeuia creditoris citatione illam in Ara publico deponit, quo facto & cursus usurarum inhibetur. & debitor a periculo liberatur & ius pignorum tollitur, i. 1 s s. c. a Uur. Oblatio verbalis sola non liberat a periculo, nisi in immobilibus , quae coram testibus euacuantur & in iudicio verbis offeruntur: in mobilibus etiam cursum usurarum ea sistit. Ceterum pecunia in iudieium adlata praesente iudice numerari & deinde obsignari debet, alias depositio in sareula s folle facta esse dicitur. Peculiarem tractatum de obligatione, O fignation/ s depositione iudiciali edidit Schultet. Vocatur depositum iuris. s. IN. Tollitur quoque obligatio rei interitu, si res debita est species, de quo iam dictum ad tit. daperie. s remm. rei vend. q. a. iunct. q. IV..H. De aereptuationibus scripsit Seb. Medices.
De Stipulationibus praetoriis.
g. I. OΤipulationes pratoria dicuntur, quae luctipraetoris ad nouam actionem introducendam interponuntur, de tutela, damni inse-
790쪽
cti &c. vocantur etiam cautionales, I. I. g. a. I. E. s g. r. h. t. opponuntur illis iudiciales . quae propter iudicium interponuntur, V. g. iudicatum solui, l. i. g r. h. t. item communes, quae interdum iudicis,interdum praetoris iussu interponuntur . g. de iudicio sisti. I. r. f. φ h. α Distinctio est mere theoretica & sic nullum Vsum habet. ι, Tituli sequentes iamdum explicati sunt. TIT.
VI. REM PUPILLI, VEL ADOLESCEN
TIS SALVAM FORE, V. tu. de admin. res perie. tui. S. VI. TIT. VII. IVDICATUM SOLVI, V. tu. de procurat. g. XXII. olim rei plerumque ita satisdabant, V. I. 3. F. iud. sola. TIT.
HX. RATAM REM HABERI ET DE R TMABITIONE, v. tit. de procur. S. I. sXIIX. LIB. XLVIL TIT. L .
LIbri duo nunc sequentes terribiles vocantur, quia Omnem continent seueritatem poen Tumque atrocitatem , L a. g. S. C. de ven iunenues. Delictum in genere est factum contra leges commissum. S. II. Dixi : factum. Huc ergo non pertinent cogitationes, quarum poenam in foro humano nemo patitur. I. ἐδ. de paeu. nec nudus conatus, ese Cepto crimine perduellionis, ubi poena ordinaria infligitur, I. s. n. C. ad L. DL ma . quae lex iisdem verbis repetitur in aur. busi. tu. 24. nit.