장음표시 사용
861쪽
nimcianda, quo se ad mortem praeparare possit deducitur reus ex carcere in aliud Conclaue: munister ecclesiae adiungitur: lautiores cibi offeruntur. V. C. C. art. v. quod si tamen seriam poenitentiam agere nolit, poena propterea non remittitur, sed peccator iusto Dei iudicio relinquitur. Plura vide in der Hnisit. zum peini. proc. c. Io. tot.
LIB. XLIIT TIT. XX, Cod. IX. 49.
s. I. Dona damnatorum iure Romano publi-II cantur, siue fisco 'addicuntur. quando
aut vita adimitur, adi ciuitas, I. I. pr. h. t. quod homdie cessat.crimine perduellionis excepto,V. Struv. S. I. C. m. s. th. tos Brunnem. ad i. I. C. de requir. mr iuxta C. C. an. m. eorum domuS quoque Comfiscantur, qui aedes suas praebuerunt, ut in iis falsa moneta fabricaretur. Beter de bonis damnatarum. eadaueribus punitorum s expensis executionum re minalium e Guagginus de confiscatione bonorum,sc.
LIB. XLIIT TIT XXL Cod. IX. so.
De bonis eorum,qui ante sententiam vel mortem sibi consciuerunt, vel
S. I. T Ublicantur quoque bona eorum, qui x rei postulati, vel qui in scelere depre- B b b hen
862쪽
7s4 LIB. XLIIX. TN. XXV. DE INTERDICTIS, hensi, metu criminis imminentis mortem sibi conis sciuerant, I. pr.=. h. t. audiebantur tamen her
descii causiam suscipere& desunctum innocentem fuisse ostendere parati erant, ae l. 3. LX. h. e. hodie iterum confiscatio cessat. De sepultura eiusmos hominum, V. tit. de religios f. n.
De interdictis, & relegatis, de
g. I. TVteram sunt, quibus vel prouincia, vel x certus ordo, V. g. decurionum, interdictus. quod ad illum ordin amplius adspirare, vel ad eum locum iterum Venire noli debeant, quod vel ad tempus, vel in perpetuum fieri potest, L 7. I. igu ao. β. h. t. potest etiam praeses quendam damnare, no domo sua procedat, L ρ.st. h. t. quod consis nationem vocant, die botris ung, bezirc v. . 6. II. Si prouincia alicui interdicta, VoCatur etiam relegatio, l. 7. pr. h. t. quae nostris moribus vel publica est, quando reus per lictorem, alic bi per carnificem educitur et Vel priuata, quando der decretum. .vel sententiam solum ipsi iniungitur, Ut ex eo loco eXeat, lictor vero eum non educit, V. Richt. dec. v. n. p. Vbi formulae pronunciandi. Alia fit in perpetuum. quae misi, gitur, si nullum tempus in sententia expresum,
videturr alia ad tempus pro arbitrio iudicis. Si dictum; ad Duum impus, cine initiata, decem
863쪽
annos intelligi volunt, Richter. decis s. n. 7. Cdterum relegatio priuata & decem thaleri r publica vilius anni & 3o. florent in rustico aequipa
ώ g. ul. Relegare ulterius nemo potest, quam ex eo districtu, in quo rurisdictiooem exercet, V. L 7. s. 6. h. t. Vnde si iudex inserior ex tota prouincia Teumrelegare vult, Consensu principis id fieri de-het. Exceptio est i ure Saxonico I Magdeburgieo, ubi ex una ciuitate, vel loco, relegatus, ex tota prouincia relegatus esse Censetur, const. συα -
h gIU. Deportatio incertam insulam fiebat, ex qua redire non licebat deportato, t. 1 f. h. t. quae poena ius ciuitatis Romanae adimebat, d. l. pr. Scsic hona deportati publicabantur, v. I. 3.j. de sentipas. Comparant hodie illis bannitos, minus recte vero relegatos de sustigatos, quoniam horum horia non publicantur. Cone Ioscph. Fernandeade Retes eoniment. ad tit. de interdictis, s rugatis es deportaris.
LIB. XMIL TIT. XXIII. Cod. IX. ς L.
De sententiam passis & restitutis.
s. I. HE restitutione in causs civilibus diximus D supra libro IV. hic de restitutione in erι- minatibus agendum, quae iterum Vel iustitia, quando sententiam passus innocentiam suam demonstrat, ubi ct honores de bona ablata reo reui uenda: ysi gratia, quae sat a principe ex sola cle- Bbb a m
864쪽
mentia, Vnde ius adgratiandi. Quantum vero concedere Voluerit princeps et hoc ex rescripto gratiae diiudicandum,Voluntatis enim quaestio est, V. autores ad tit. ad SC. Turpisi. in f citatos. LIB. XLIIT TIT. XXIV.
S. I. Corpora eorum . in quos animaduertitur, non aliter sepeliuntur, quam si fuerit petitum & permissum et & nonnunquam non permittitur, maxime maiestatis causa damnatorum, I. i. st . h. t. hodie etiam furum, raptorum s latro num cadauera insepulta manent, Vt alii eo magis
b. II. Ad anatomiam iudex cadauera concedere nequit, sed hoc a principe impetrandum. Acti. trarie ergo puniri possunt, qui proprio ausu eiusmodi cadauera auserunt.
De adpellationibus & relationibus.
f. L . A Dpellationum vi, admodum frequens est aeo necessarius, quippe cum iniquitatem iudicantium, vel imperitiam corrigat, licet etiam nonnunquam bene latas sententias in peius resor-met: neque enim utique melius pronunciat, qui nouissimus sententiam laturus est, ct .Pr. f. h. t.
865쪽
6. U. Adpellat is, qui grauatus est, quamuis in
sententia expresse condemnatus non sit, sussicit enim, modo effectus sententiae deinde in ipsum quoque redundet: sic adpellat venditor emtore &hdeiusser debitore condemnato, V. l. 4. I. a. I. I. s. Τ. s. t. si ex pluribus consortibus condemnatis Unus adpellat: haec adpellatio reliquis etiain prodest, i. t. a. si sun. expiar. adpeli. siue causa sit indiuidua, siue non, Brunnem. ad . L I. s. a.
f. III. Adpellari non potest i ure Romano a sen
tentia interlocutoria, nisi gravamen irreparabile inferat, I. a. Τ. de adpelt recip, vel non. t u re canon linco a quacunque interlocutoria, c. I .VII. X. de alpellat. mores variant, de quibus prolixe inder Anctum eis. proc. c. M. f. q.
S. IV. Adpellatio locum habet in omnibus causit, quae specialiter non exceptae. Tales sunt iure Saxonico criminales, in quibus loco adpellationis
noua defenso conceditur: interdicta, V. tu. de inter dict. q. III. aut, qua dilationem non recipiunt, V. g. Causia annonaria, ne testamentum aperiatur, I. 7. pr. de adpell. reeip. quo etiam reseruut causas ali mentorum , noui operis nunciationem, petitionem cautionis de damno infecto, omnesque, quae Vocan- tur Policeγ-Sachen, Meu. 3. dec. tiq.
f. V. Ab executione non prouocatur, quia illa effectus sententiae est, & sc a sententia adpellari debuisset; exceptio est, nisi forte executor sententiae modum iudicati excedat, I. F. C. quor. adpeli. non recip. I. q. Τ. pr. h. t. aut peruerso ordin' procedat. V. g. immobilia prius capiendo, quam .
866쪽
rig LIB. XLIX. TIT. DI. V1. Adpellatio dirigitur ad proxime superi
rem, non tamen nocet. licet quiή ad maiorem iudicein om illa intermedio, ex errore adpellat, i. r. I.3. Τ.6t. V. t. s. S.is 4 adpell. recip. l. 2r. pr. g. r. b. t. iure canonico etiam adpellatio ad . papam permittitur omissis iudicibus intermediis, . papa enim concurrentem iurisdictionem habet v. c. 7. ss x Ag. VII. Hectores intuitu ipsorum electoratuum non aliarum prouinciarum, iure de non adpellando gaudent. Coloniensis tamen &Treuia rensis facultatem adpellandi subditis iterum i dulserunt, ille . si summa mille ; hic si s Co. flori Rhenens. est. Praeterea non adpellatur ab archiasis cibus Austriae, ducibus Saxoniae, Burgundo, Lo. rharingo G Igurteubernae ducibus d alii hoc iure quoad certam summam fruuntur, v. Vitriari illustr. Pseffingeri I. s. tit. 37. q. M. Blum. de procicam. tit. 46. n. 3ι. sqq. querela super denegata iustitia tamen semper est permissa, Gail. r. O. ann. s. quamuis dissentiat CarpZOu. de proc. tu. II.
g. VIII. Circa constitutionem summae adpelluhilis non resipicitur ad id, quod actor periit; sed ad hoc, in quod iudex per sententiam condemna uit, non ad summam libelli, sed gravaminis, - prout per maiora in Camera conclusum; possunt etiam diuerse summa coacervari. si una actione acreditore petitae. Sed an usurae una etim frueomputari poterunt Z si priuilegium de non adpellando de sorte, Haupt-Summe, solum loquitur, non computabuntur, bene tamen, si de sum
867쪽
tra AD ELLATIONIBVs ET RE TIONIBUS. 75'ma, aut quantitate aliqua in genere loquatur. Bluim d. tit. 41. n. s. sqq. g. IX. Summa adpellabilis non adtenditur in
iis rebus, quae certam aestimationem non habent, V.
g. si quis ad palinodiam agit, aut de iuribus. se uitutibus & praestationibus, unde adpellatio recipitur. si vel de denario, aut pullo gallinaceo, quem sorte singulis annis a te mihi praestari vo-4o, lis est, Blum. d. tit. 46. n. s. seqq. V. disp. nostr. a summa adpellabili. g. X. .Adpellatio vel fit apud acta viva voce, si quis dicit: adpello, La. t. s. f. s. h. t. Vel per libeLIos adpellarios. I. I. g. s. h. t. non nocet vero, licet quis non addiderit in libellis illis, contra quem ad- Nersarium adpellat, nec nocet, si plures habuerit aduersarios & quorundam nomina libellis sint ple-Ta, quorundam non, namque nec horum intuitu sententiae adquieuisse dici potest, modo una causast, i. s. pr. s f. r. Τ. h. t. g. XI. Adpellatio intra decem dies interponenda
coram iudice inferiore, nou. II c. I. Vel coram nO
tario & testibus,v. e.vit. X. h.t. quod fatale currere incipit ab eo tempore, quo quis tenorem sententiae sciuit, vel scire potuit ac debuit, unde non auditur ignorantiam adlegans, qui legitime citatus ad publicationem sententiae per contumaciam abfuit. Nec potest etiam hoc fatale a iudice, aut partium consensu prorogari, oraecam. p. a. tu. s. g. So follena. Ceterum adpellans modeste omnia proponere debet, nec conuiciari ei, a quo adpellat, aliaS plectitur. t. qa. f. de iniur. I. I. st h. t.
868쪽
so UB. XLIX. TIT. LS. XII. Petendi praeterea sunt a iudice inferiore libelli dimissoris, qui apostoli vocantur. Scquidem intra Io. dies, L a . C. h. e. qui a die sententiae latae computantur. Petendi sunt in- sanxer'saepius, siue, instanter, instantius Acinstantissime, Sc si non accipit petens, id ipsum contestari, siue, ut hodie dicimus, de adhibita diligentia protestari debet. l. in. s. a. A. do libet
q. XIII. Sunt autem συὶoli literae a iudice inseriore ad superiorem datae . quibus adpellatum esse significatur, I. vn. pr. s f. ra. de lit. dimissidque vel ita, ut iudex interior superiori decisionem causae simpliciter committat, qui reuerentiater Vocantur: vel ita, Ut gravamina ab adpellante adducta refutet & iudicem superiorein imploret, ne adpellationi deserat, qui refutatorii dici solent. De testimonialibus & conuentionaliatu
g. XIV. Acceptis apostolis iudici superiori illi ab adpellante offeruntur & sic adpellatio coram
ipso introducitur. Terminum, intra quem in . ixoductio steri debet, iudex inferiox communiter statuit, c. 4. X. h. t. ord. cam. p. a. ut. Io. g. ἐ. seiusmodi terminus non est statutus, in camera imperiali hodie adpellatio intra IV menses intro- . ducenda, Textoria R. I. noui . disp. it. th. θ. es D. in aliis iudiciis terminus ille variat. V. Hnlerrizum civ. proc. c. H. g. U. ex iustis causis etiam prorogari ille potest. ' , . f. XV. Adpellans, quando adpellationem introducit, terminum ad iustificationem adpel-
869쪽
DE ADPELLATIONIBUS ET RELATIONIBvs. 76 ilationis petit, nec non inhibitoriales ad iudicem a quo, ne in causa Vlterius procedat, quamuis hocsne inhibitione etiam facere non debeat, I. l.pr. σf. r. Is nihil innovari adpell. interp. porro etiam compulseriales ad eundem iudicem inferiorem, , Vt acta primae instantiae in copia edat, in multis locis etiam in originali sunt edenda, Finisu. zum civ. proci d. c. s. q. ao. V. s afg. XVI. Si iudex inferior non adtenta adispellatione adhuc in eadem causa contra adpeliantem procedit, attentatum commisisse diciis tur, quod instar spolii ante Omnia reuocandum. R. L de a. rθη. g. Vnd wenn v. v. Lancellotius in pee. tra 1. de attentatis. Dicitur eti in adispellatus di adpellans attentare. Adpellatus, si iudicem inferiorem implorat, Vt ulterius in causa procedat: adpellans vero , si iudicis inferioris iurisdictionem in eadem causa iterum agnoscit, quo ipso adpellationi remanciasse
S. XVII. Iusti alio adpellationis deinde sttam quoad formalia , stylo practicorum . id
est, adpellans ostendi M se iusto tempore ad-peIlationem interposuisse & introduxisse: quam quoad materialia, deducendo , priorem sententiam iniquitate laborare atque adeo corrigendam. Adpellatus excipiendo priorem sententiam defendit atque gravamina adpellantis refutat et adpellans replicat, adpellatus dupli-
XVIII. Singulare beneficium, quod adpellanti competit, habetur in I. q. C. dg tempor. Bbh s ad.
870쪽
LIB. XLIX. TIT. r. iadpellat. non diaucta deducam, non probata pro Mbo, reducit enim adpellatio causam in eum statum. in quo erat in priori iudicio tempore litis conteis statae, & hinc nouas exceptiones peremtoriaSOpponere novasque probationes adferre permiti tur, quae vel postea superuenerunt, vel adpel, lans antea existimauit, quod iis non indigeat, quod mediante iuramento adserere tenetur. V. pluribus Eliaeu. zum rim proc. d. c. I. 36- ραρο- g. XIX. Adpellatio iure Romano intra annum ad snem erat produeenda, v. i. f. C. peli. hodie nessum certum tempus determinatum De executione sententia in instantia adpellationis prolatae ita tene: g. XX. Si quis ab interlocutoria sententia adpellauit, eaque confirmatur a iudiee superiore: iudex inserior, ad quem causa remittitur . eam semper exequitur: sin reformatur, tota causa ad iudicem superiorem deuoluitur, ergo ad hunc executio sententiae etiam spectat. Si adpellatum a sententia definitiva & adpellatio propter neglectum fatalium deserta declarata: ea semper ad iudicem inseriorem remittitur; si super materialibus pronunciatum, in superioris iudicis ar-hitrio est, an causam ad priorem iudicem remittere, an ipse sententiam, siue confirmatoria it siue reformatoria, exequi Velit.
q. XXI. Reliqua, ut & doctrina de Leuteri
ratione Saxonum .coram eodem iudice, bene- lficio reuisonis. restitutionis, supplicationis,