Aquila parentalis, sive, Funebris apparatus in funebre comitis Alberti de Grassis Bononiae senatoris, et Collegij Montis alti vice protectoris : eminentissimo ac reverendiss. Principi S.R.E. Cardinal Pallotto

발행: 1663년

분량: 76페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

Vana quoque Aquilam, ALBERTE , quamuis Lauro rum, Molearurn Ministram, Mortis fulmen afflauit Non poterat funestus expleri, fati triumphus, nisi bicorporis Aquila busto insigniretur, nec tota inuidentis parcae saturari barbaries, nisi Alitis Regij singuine tingeretur I pessum perditissima mois

contun iacia infringe tela,quorum execrandam in venationem,&prς-dam illa ce Ilit Aulum Regina, quae suo debuerat complecti diadema te immortalitatem. Iteterrimu Orci Monstrum, colere tepentem ad

huc talia illustri cruore falcem , qua spectatissimum cum Tarquinio papauer messuisti. Tu tu illa flagitiosissima lues, qua stygio halitaridentem nostri culi serenitatem infecisti, ut praecipuum Felsinae lumen adimeres, nobisque maestillimam noctem ingereres. O infelicem tanti iii iacturam luctuosissimas tenebrasi tibi unquam tetriores, quam huic domui incubuerunt horrores, cum praeclarissimuhocsydus funere lapidis interposita mole postremam subjj eclipsim ξ iando nὶ ira seuer or,Cimmerijs e latebris insole sese nox effudit, quasi nul nostrarum frontium obnubilata hilaritas aequaretur, cum Sol noster in occasum deflexit. Tranquillissurio fruebana ur, cum viveret, ritu squaltilissilio, cum interij adeo contabuimus luctu, ut interclusus dolore in hanc diem spiritus, nec quos soluatur in essus, nec quos eruita paci a gemitus satis intelligat Assurgit in voces Animus, subsidit perculsa elisis accentibus lingua. quod meditabatur laudum vectigal, refractis ad labia syllabis, doloris in censum conuertit. Quid igitur praefi o superest Oratori jaἱmit lacrymas verbis, verba lacrymis adjiciat, ubi sis ere nefa , .fletus coercere piaculum Defleamus indulgentissimum Patrem huic ereptum Collegio undoleamus pruindemiisimum M ideratorem,&columen nostris aedibus subtractum,5 quem plausibus prosequebamur Imperantem , funebri obmutescen tomin urna lacrymis,&singultibus venerentur non enim fas est, su- prema

22쪽

I3 prema extincto denegare ossicia, cui tot, ae tanta Viventi debebamus benc ficta;&quamuis inducta nondsim vulneri nostro Cic trix , non sine ingcnti dolore sit refricanda, id tamen rependendum Alberto est,

ut dum de Senatoris Eximi Olbitate conquerimur nostrae simul laetitiae eius cineribus obrutae parentemus. Tu vero fortunatissima Aquila, quae nos olim expansis alis, protegebas, de ad volandum prouo cabas, iub tua te merita extulerunt annue votis garrientium tanto in funerepullorum faue omnium gemitibus , dclamentis, hac una or

tione collectis, dum viam tuam non satis Salomoni perspectam di- metimur auspicio felici denub pretiola, sine ut in bicoloribus plumis digestas abundὰ Corporis, S Animi dotes allas nimirda nigrΘcant sub vellere, has candicantibus explicatas nivibus deprehendamus. Horrescit in ipso dicendi exordio Animus, nec ipsam mortem spe elata nascentis Alberti vita damnare potest , in longum siquidem su-nus luci partus, vix primos Solis radios exceperat, cum intercepto ad fauces spiritu, potius urnae, quam cunis praelusit verum abire in tenebras tam cito non poterat, qui gratiae splendoribus opulentissim auctus, praecipuum Felsina iubar destinabatur. Reluctabatur in Infantem congestis in unum Viribus Nouerca Parens Natura, ut vagientem, etiamnum Herculem interimeret, at propitium Numen Virulentos nisus auertebat immissaq; aegritudinum tela subind retundebat, quibus ei Coronam, ut Parthorum moris erat Imperatorum, compo

Heret. Certauit, vel in primo vitae vellibulo , cum ipse morte Insans gladiator, nec prius nouit vincere, quam triumphare recens sub Aquilae patrocinio Martianus. Ex Pallotta Matre Eminentisi Io Baptistae Sorore editus in Mundum Albertus, Infecti Uberis Altrici traditur, ex cuius corrupti lactis tabo, ea morbi lethalis semina suxit, quae teneras adhuc diffusa pervenas corruptissimam in valetudinem coierunt, qua postremam usq; ad vitae periodum conflictatus poterat moriens cum Thebano Epaminonda ingeminare, nunc nascitur Albertus, quia sic moritur,vitam nimi id medoctus ab ipsa morte immortalem. Hinc

prosectum quis inficiabitur pallorem, quo sussula genae frontis mai statem complebant, ut meliori consilio, si non Imperatorum Orien iis f rtunam aureum non dextera modo Ad ipso vestu, codicem , dcquidem cineribus inspersum praetenderet, quo expressa puluere Com mortalium conditio, sipientiorem animo induceret Philosephiam Corpusq; ex Argilla concretum aureis virtutum decoramentis, nos

23쪽

vestiendum dumtaxat, sed plane obruendum demonstraret. Poterata utiq; futurarum poenarum, quae illum manebant, ab ipsa, qua in tu, cena prodijt die capescere, coactus praedicit suae Militiae Tyrocinia Orthodoxus Palestrita, quarto Idus Augusti ponere, quo Bellonae Diales Roma sagellis consueuerant ad contractarum noxarum expiationem, non sine sanguine terga arare, ut inde ad alienorum verberum

numeros se natum intelligeret ad ardua quaeq; perpetienda. Et sane Alberti adolescentia tot vexata doloribus, tot agitata aegritudinibus,&febrium plerumq; ardoribus excocta, pectatuna liquabatur in aurum, quo non veterum imperantum sortuna, sed viri undequaq; absolutissimi fingeretur Nullum profeci signum siue Phidiae, siue Polycratis sub scalpro antequam in Orbis admirationem produceretur, tot ictibus expoliebatur, quot cruciatibus tenellum adhuc Alberti corpus torquebatur, ut virtus, quae in puero adolescebat obfirmaretur in viro. Admirabantur omnes in pupillo , morum suauitatem, cu

virili maturitate compositam oris hilaritatem non ad superbiam, sed ad maiestatem dulcissimesessormatam, nullius elata in contemptumst percilia, nulla verba, nullos nutus, qui Christianam non saperent

probitatem. In te unum Alberte, Felsinae oculi vertebantur metuami olumitatem vota Conciuium referebantur, in te omnium studia

collimabant; qui enim suturi essent meridie tui fulgores, ex ipsa vixdum orti luce constabat Te Senatorium adsciuit in ordinem Octauua Maioribus tuis expleto nondum aetatis nouennio , quintus inter Pamlos Sanctissimus Pontifex, ex tuo nimirum, vel nomine, quantum

erat gloriae, illi dignitati, qua donabaris accessurum, satis superq; dignoscebat, quandoquidὀm in te reuiuiscebat Albertus ille, qui legatione ad Henricum Caesarem egregie perfunctus, Romam, niversamq; Italiam ab imminenti vastatione vindicarat; qui Perusiae gubernaculo suffectus, post expletam summo cum plausu administratione, Quirinale reuocatus in Capitolium, ipso Vaticani oraculo Rome Senator fuit renunciatus, omniumq; acclamationibus,, suffragijs conclamatus . Te quoq; expetijt Roma, ut excoleret scientijs, quem studiorum Mater virtuti pepererat Te Pallas Romulea suorum libentis sime Clientum in album retulit,csi Romano excepit Seminario, haemanioribus litteris insormandum Teaphylosophia suum voluit alumnum, Vt qui post sexennium maioribus deuouebaris gloriae incremet

iis, peripatetici prius lycei candidatus initiareris. Pro te, sit non Vrbes, qua

24쪽

qua pro Archia, Mercurii palestrae cum Athenarum porticibus, porticus cum Apollinis Mus eis, Musea cum Principum aulis, aut eaediri Vrbibus vi Regnis decertabant . Te sceptra deposcere, te diademata

repetere, te Purpurae suum confirmare videbantur Vicit vero Eniinentissimus inter Purpuratos Dynastas Pallottus, qui te comitem Ge

manicam in legationem prosecturus concupiuit, Obtinuit aequus , enim erat, ut qui, ceu magnarum alarum aquila excreueras, sub A striaco Ferdinandi Secundi Alite probareris, soli propior Caesareo quo gentili a Sole remotior Eloquantur hic Imperatoriae Aulae illius pati etes, quoniam tuas in laudes haud suffcipntena linguam interpellant , esserant tuae virtutis praeconia, muti lapides, quos atterebas, com mendent prudentiam tuam impig ὀ suscepta, solicuetq; confecta nς-gotia, laudent animi fortitudinem exant lati labores, comprobet morum integritatem vita ipsa non aulicis corrupta elavcinij nogi assentantium halitibus infecta, non voluptatum fracta blandimenti. Vnus demum Pallotius tuum claudat elogium, qui nec te in Ferrariensii Lς-gatione passus unquam fuit a suo latere dimoupri, nec locorii interua lo diuelli, nec ab arctissimo, quo te amoris, &necessitudinis vinculo complectebatur, dissolui. Odi ter Maximus venerabili ab urna Innocentius caput extolleret, quae,&quanta de hiberti praestantia efferret

argumenta, quot ad eius pedes iam pro Patria perorante prosequeretur encomijs, ijs nimirum, quibus viventem vivens cumulauit, non enim satis virtus illa laudatur, quae iterato, viva, inquam, demortua, si tamen occumbere potest: non excipitur plausibus, commendationbbus non ornatur. Et quidὸm si veritati nefas detral aere, ita in se uno

Albertus,4 Oratoris exim ij facultatem, & optimi Capitis ad quamq; Prouinciam subeundam meritum collegerat, ut nihil illi ad aequanda maiorum suorum decora deesse videretur, quamobrςm non ut vulgarium est homuncionέm, genus suum incitando aliena laudasset, sed virtuti suiuertisset, quod caeteris tribui St. Poterat utiq; sine nota ex

gentis suae Conclavibus, sumosas veterum Herounuabulas productas Ostentare. Poterat quatuor Purpuratos Pi incipes recensere. Poterat

sex Insulatos Antistites educere. Poterat bellatorum Cassides, de L

ricas euoluere poterat libros, ac togas excutere; poterat L in eas,&Coronas praetendere. Nec inter haec gentilitia trophaea inglori sipso stetisset, cuius in ultimum decus, haec omniassetant patia, celsio es

nempὶ domesticae palmae rami huic bicorpori, kbicolori AO is se

25쪽

uabantur, quibus incubans subditas maiorum Mas despiceret, tan-diuq; conquiesceret, donec ad implenda syderam Coelum reuocaretur, exuti nigricantibus plumis niualem speciem toto animo in ducret, nec eam dumtaxat, sub qua vixerat, sed illam quoq; sub qua beatitudinis immortalitatem emetiri debebat, par enim erat ut niuali veluti paludamento ad supremum ornaretur triumphum, qui lacteam non commentitij pugilibus inter astra, sed in ipso terrae sordentis snonancisci, quin immissibi sternere meruerat, didicerat O Alberi . Alberte gratulor fortunae tuae, quantum mihimet ipsi succenseo, quod nec summis queam labris candicantis animi tui dotes delibare, nec vitae integritatem rudi facultate explicare. Scio te Paradisiacam Aug, quae puriori Φderum rore nutriebaris, scio te Noemicat ad instar Columbae, quae a quibuscumq; abhorrens sordibus tui Conditoris Arcam anhelabas, scio te Coelestem Aquilam quae nidum construebas in illius petra soraminibus, ad quam Stygius Coluber alliditui Scio te ingeniosam Concham quae maris huius inter procellas scopulo illi nitebaris,ue haerebas, qui concitatas ex erebi fundo minas eludit immotus. Scio te stellatum piscem, qui obscuriores inter gritudinum noctes il-Iustrior fulgurabas scio te pretiosissimum Margaritum Coeli ianuis,

Ut spero inserendum, quod inter aequoris tumultuantis suetus compactum, candorem ἱ gratia pro dote receperat O Alberte citius nimis, quὸm humana ferebat conditio contra vota nostra interijsti , at nunquIm tuarum Virtutum monumenta deficient,nunquam tuorum

peribit memoria meritori Occubuisti, superstes in filijs, rediuiuus in Gaspare nec poteras illustriorem tui relinquere imaginem, quam in usseeto uae administrationi nato, qui nisi suo dolorem nostrum lenirci aspectu, nos prophlinqueret Animus, nec vita ipla iucunda contingeret. Hic me vocant lacrymae, hic singultus verba intercipiunt trahor enim mente, quo animus ferri perrhorescit. Rigeo ad luctuosissimam scaenam, quae post humun agentem spiritum Albertum exhibet. Intueor pallentis frontis liberalitatem,oculos obducta nube deficientes, concidentes utrinq; genas, feraliq; depicta ferrugine in violas declinantia labra, demissam vocem, molientem Albertum. Unus ille non pauet monstrosum lethi rictum, unus ille canit in ipsa morte de morte ipsa triumphum,&dum collacrymantescirca lectum domesticos,in amicos videt, siccis oculis mortis falcem lacescit, crebrisq;

ad esum Cruci suffixum alloquijs, qui ut Aquila vixerat, expirat Vc

26쪽

Cygnus O fortunatissima Anima fruere aeterna illi pace, quam tibi

tot cruciatibus peperisti, fruere beatarum mentium libertate, quam tibi durissimo morborum seruitio comparasti fluere optatissam Patrii, quam tibi longo, aerumnoso exilio reserasti, fruere tand5 terna, immortaliq; gloria, quam vigilijs, laboribus, tormentis emisti. Ibi tuae in pauperes,& egenos pietatis mercede donaberis, ibi religionis tuae praemia nancisceris, ibi incorruptae vitae tuae coronam sortieris, ibi risu sine luctu gaudio sine maerore, voluptate sine trillia, delitiis sine lac, mi perfunderis. Ibi palmam sine certamine, pacem sine pugna, vitam sine morte consequeris. Nulla hyems tuum ver opprimet, i ut lagrando tuos flores decutiet, nullae temporum iniuriae, tua trophaea labefactabunt. Occidisti Mundo, vives Coelo, aerumnis te ex multi, sydei conculcabis, Parentum, Amicorum aspectui te subtraxisti, aeternum in solem obtutum, deposita terrei corporis lipitudine defiges. Nos vero adhuc in luctu, squallore tabescentes tuarum Alarum ex .plicatione, superis ὀ sedibus protege, felicissimo quos olim erigebas patrocinio in tua nitentes vestigia tuere, Mobfirma

Questa terminata, e da tuti in uniuersale eommendato il valore, eil merito deli'Oratore, come attres i concelli frigetanti deli Oratione, su seguitata a cantaraa Messa, con che rest,totalmente terminata a sunebre sumione.

27쪽

Ad Eminentiss. Io Baptistam Pallotium in Funere D. Alberti Grassi ex

Sorore Nepotis .

QVae mihi Phaebaeua rapiunt dura aestra furorem, Ignotumq; stupent corda inhonora situm Me circum attonitum tacito stat lumine Clio, Et cithara fulcit semisopita caput.

Non vltr video viventes vertice laurus, Funestat timidas taxea sit ira comas. Quod crimen, quae culpa fuit Z tentavimus Axem, Sive Gyganthaeis struximus arma modis 3 Hei mihi quod propior causa est, Clotho inuida, Clotho Alberto rupit praecoce fila manu . Me miserum gemitus quo Carmine prosequar, artes, Ingeniumque suum si mihi Musa negata Indeploratus subeat verum ille sepulcrum pNon siibeat, vati carmina conde dolor. Vosque fauete meis Parnasia Numina votis, Quando incomposito carmine condo pyram . Nem phego laudandis spolijs hoc dito Pheretrum, Grassa quae quondam Gens animosa tulit. Nempe graue clypeos, galeamque ex ordine multam, . Quae consanguineos nobilitauit Auos. Sudatos refero nitido thoraces in auro, Quos bellatores sustinuere Viri. Exuuias addo , bellatricesque carinas, Quaeque duces animant praelia prima, tubas. Depono lituos gestamen nobile dextrae, Et decora Herois inuidiosa viris.

Jungo Quirinalis generosa insignia Romae, Et bis Sidonio vellera tincta cado. Quin

28쪽

Quin trabeas refero, patriosque ab origine fasces,

Cernere quos tertii Felsina in sta cupit.

Relligiosa eius voti fero scripta, Latinum. Astreae leges quae docuere forum Spargo Arabum messes Iudaeos spargo liquores, Quosque Cilix nutrit, quosque Sabaea Ceres. Addo pios gemitus, dc lamentabile carmen, Atque iterum ploro faephi te ruinque cano. Sed licet assiduo consumam carmine Solem, Abscondamque pio sidera tarda sono, Non tamen ille mihi venit expectatus ab umbris Non profecturas quin rapit aura preces. Heu doloris heu quantum sedet alto in pectore vulnus Quantus io Patriae, Felsina, raptus honor in mihi Threicias ferrent si Numina chordas, Aut Amphioniae fortia plectra manus,

Non ille Elis seruaret gaudia campi

Acarus optaret detinuisse licet.

Sed quando renuunt stimulos Amphionis astra, Nec mihi Threici dextera docta senis Huc veniat, BAPTISTA rogo tua Purpura, Vatis Quod turbata chelis non facit, illa facit. Ille rubor rursum frigentis membra fouetbit, Extinctos cineres ille animare potest.

29쪽

Ad Eminentissimum Cardinalern

AMissum roseo suspiras ore Nepotem Pulpura lugubri tincta colore gemit. Macte pio gemitu dabitur solamen egenti, Et lacrymis venient gaudia digna tuis, ille triumphali laetus subit astra pheretro, Atque pruinoso praesidet ille Ioui. Pro lacrymis niueos tibi dat de sidere rores Rores, Rubra quibus Candida Vestis erit.

illum

30쪽

Illustrissimi Albem Grassis Senatoris

Bononiensis Comitis

Nihilominus Si Familiam , si Patriam spectes, Vix credas sortiri potuisse Nobiliorem. Sed noluit eius debitor esse, Cuius ditissima in animo venam Familiae Patriarq soluturus habebat, Auorum claritate clarus , clatior sua Quam amplam inuenerat amplissimam essecit. Adeo vera Nobilitas non tam in Maioribus, quana in rinoribus sita est .

Comi seueritatis, severaeq; comis Amicus, Seueram morum grauitatem hilari Musarum leuitate temperauit. Egregius Poeta Modi non tam in carmine quam in moribus studiosus Artem virtuti vectigalem amauit.

Duplici proindὸ donandus laurea; Tum quia grauitatem suam Musarum leuitate sit moderatus; Tum quia Musarum leuitatem sua grauitate correxit. Pandoram ἱ singularibus Deoisi singuloru dotibus exornata fabula est: In Alberto diuisa pluribus ornamenta congregasse naturam , historia.

Fuerint ali in aliquo singulares: In omnibus singularis Albertus suit Ade,faecundus ingenio , aded facundus eloquio,

Adeo acer Iudicio, Ut Summis omnibus, cui primas dares, iure merito ambigerςs Sed utcunq; summa essent omnia, Pietati da primas , nec errabis.

Alberto eximi prὁHaec, cingeni , ς verborum lima,

Haec iudici norma.

SEARCH

MENU NAVIGATION