Musice actiue micrologus

11쪽

Sui Miamir Callioris.

snacticus huius discipline cantor dicis. Qui ea 3 nsiciat ec catii quernusicus dictante ratione sponit. Unde inutilis est cocentus, que cator abiecta ratioe a1niiciare tentaverisis, idipsum quod Mnuciat,intellectus puritate no tenuerit.Recte im Joannes Papa.zz.ca.z. inquit. ut ca It n- rore melius coparauero * ebrio,qui donati quidem repetir,sed quo calle 'p' reuertas,penit' is orat. Est .pfecto music'ad cantore, sicut a retor ad precone. Quod Diridonis Hretini ista probat sententia.mulicorum sic cantoru magiia eli distantia. sti sciunt, illi dicut, que componit musica, Gu

dent acumina,siserabit philomena vi vocalis asina.Speculanu'ira pet miisicus practicu antecellit. Est eni prestantius multo,scire, quod quiscpfacit,*idipsum facere,quod scit. 3nde edificioru opera. ac triumphos cernimus attribui iis, quorii imperio ac ratioe constituta sunt, non quosirum opere seruitioin sunt petracta. plurimum igitur interest,eti usicus ne quis dicas, an catitor .lia ei. Fabius Quintilianus, inter clat os lapis . pientia vii os, musicos Vs p adeo celebratos comemorat, Ut qdem musici et vates et sapietes iudicarentur. Cantores autem, qui inusitam nec nu, a limine salutauerint, Ouido bel*s connumerat.

musica antiquissima esse, clariissimi scriptores testimonio sunt.Tlem

et Orpbeus et Lin' ambo diis geniti, Fabio teste, ea claruerunt. ui' inuentione atq, alqs attribueriit.Sum, ς' ob Vetustiissima antiquitalcm, nus. huane inuentionis auctor incertior sit, Eu * tante rei dignitas,tor, i alis Lin'.

tos p in amore sui trabat ut singuli li fieri possit auctores se dici ves Am lint. Quare elat i Linu Ebebeum, alq Drpheii Ebretciu, alii Siaapbios Γ' ne Dirceum, ari Pytbagoram Samiu, arte hanc reperisse arbitrantur, Insuper Eusebius Dionysium, Diodor' Mercuriu,Polybius Ercadii Euiis lmaiores.Spud quos tanta est musice cricbritas, Ut ei' imperitiam illic brus. fateri turpissimu sitar lec id lasciuie causa vel deliciaru, Sue ut labores as L φεsiduos,preterea asperitatem duriciem, ac austeriores mores,ex mi qua da tristicia peruenientes,bac, quasi dulcedine, remolliant, atq3 conrepe rent, indi Selius lectionii aliquarii lib. . Si in Josepbo, ac sacris iiis iose, fides vlla prestanda est,Tubal filius Lamecb ei' inuentor precipuus, et phus. antiquitate primus, ante diluuiu duabus tabulis, lateritia scilicet et mar Tu=mozea,posteris eam reliquit inscripta, Quaru altera, marmorea scilicet, iis bodie in Syria esse,quida prodiderunt. Sed ne ex inuetoru plurali t te error consiurgat Constat Eubal ante diluuium , mosen apud De ιδ s, Orpbeu, Emphionem,et ceteros tales apud gentiles, Pythago'

ram .pud greco'Boetium vero apud latinos .musica primu claruisse.

12쪽

onsonanti a,que omne inlusice regitimodulationem, sine voce, non fit,nec vox fine sono inquit Boetius lib.I.ca.3.elocis istitur descriptionem inuestigantes,nece8ario duum' inquiros dum,qui soni proprie Voces dicantur.' lorandii ergo est,* solius animantis sonus, Vox proprie dicis. nanimata eni Vocalia no sunt scribit Gelliis antiquarii lec. lib.Io. m. m. Tu si fistulas aut fidiculas dicam'vocales transsanctu est, alip nois abusio. Tlem animatibus omnibus Vox eli,sanguine eni carentia,non Vocilarant, Tle. pis ces vocem emittunt,quia Vox est aeris morus, q aut aere no recipiunt, Quin igitur anima tantum Voce emittat, et non omne. nessi omni cor poris parae, manus enim attrite stridunt, non vocem faciunt. Est igie vox sonus ab ore animalis persecti,consilio Vel significatione prolatus. Consilio dico propter tussim,que vox non est Significatione vero propter dentiri stridorem Sed quu hec vocis descriptio, Voci Viue tantum, non surde musicali que imprimis cu sola syllaba sit,nisi exprimas actuas liter,surda est coueniat,oportet aliam ipsi magis conueniente inuestragare. Est igit vox musicalis queda syllaba, notarii tenores exprimens. lota vero, Est figura qua cantus intensio vel remissio designatur.

dotis mustias primo uillinit

ri Quom autem omnis modulatio vocibus perficiatur, et voces scribi non possint,sed memoria teneantur, Vt Oa rus lib.C.etheorictam. 6. et primo practice.z.ca re&rr, Quo ergo facilius memorie mandaretur. Duido ille monacbus Brennus,diuina inspiranoe ductus, Dymnuui Joannis baptiste deuote examinans,rymmo* sex capitales syllabas, scilicer, sire,int,ia,sol,la,musicis cosonant is couenire perpedita situ re eas in introductor i sui Gordis appplicauit, Q6 3omes.zz. Rornasne urbis pontifex approbauit.

Didoniiiiiii insidiit.

cI cIocu diuisione,qua in viaisonas, equisonas, consonas, eminetes et sic deinceps diuiduntur,in quarto huius disicutiam, Dic solum quod ea presens sufficit ponderando.uocum ergo. Ga la

Suis

οἱ cu insuper alie sepiores, scilicet fassiola/.ali seriores sid ut reinvi

13쪽

Prima vian Darmonico cocem:aliaru vorum caputest et principissi Secitnda:Voces superiores in descensu:inferiores in asceiisu rite Osferuntur.Duae tamen regula loci contra ire quattuor inueniuntur. Primus in nut nun* canitur vi,nisii isit cantandum M. in b fa es mi. Secundus:in bis sint oportet sp ea:qua Scbala requirit canere Voctς Tertius: una et eadem vox non debet repeti in secundis : licet idipssum in quartis:quintis:et octauis optime fieri possit. Quartus:nec superiores in descensumec inferiores in ascensu cantenotur,quando mutationem causant non necessariam.

Progressio sex musicalium vocum secum dum Hrsim et Ebesiim.

antea disticillimis quibusdam signis: chordas signarent cantosi ni mures mussicale introductorium:primitus literis inisignivit.Cuiby sici. postea Oi ido Hretinus:quas reperit voces: munxit: clauesin Gui, musicales per lineas ac spatia: ut in introductorio claret suo:prismus omnivordinauit Est igitur Clauis:aggregatum ex litera et Voce. Principiti eni cuius. clauis litera est,finis vero Vox Voce dico, no Vos cibus:Tum* omnes claues vocum pluralitem non habeant : Tum in senerum: ipecierum:ac disterentiaritimo quibus dissilutio columitur: nomina:pluraliter exprimi nequeant, animal enim:no animalia genus est, Iomo species, non homines:rationale differentia, non rationalia. iar formalius: Clauis est reseratio cantus:eo q) similitudine clauis realis cantum aperiati

c. plurimo variime caiquito fates viginti tantu ponat. Dee aut Visiti

14쪽

dne claues,triplici coprebet une ordine. Quoni primus capitalium est. secundas inmutarii, tertius geminatarum. Et iste claues omnes dimorunt inter se positione,figuratione,appellanoe,quia Una aliter ponitur. figuratur.appellas, cy alia. apitaliu sunt octo, scilicet , .H. E .E.D. E. F.O. Dinutaru ita octo scilicet.a b. x.c.d.e.LObfaxini eni non Vna clauis est, sed diae, Quod ex mutationibus, Vocibus, ac instrumenns probatur.3dem de octava eius sudeliore bbri mi,sentiendum est. Oemin tarn vero ex sunt,scilicet aa. bb. h..cGDd.elee. Iarum autem om niu seriem,decem lineis,ac spacias totidem, subscripta declaratfigura, a e Couidonis Hretui ordinis sancti Benedicti m. nacbi,musici acutissimi introductoriu sequitur, quii post Boetium solus apud latinos musicam illustrauit, Voces reperit claues ordinauit,ac ex diurna quadam industria facillimu quendam practicandi modum inuenit, ut in sequenti pictalinate videre licet.

15쪽

sit rustina quedam si mande,sive ut atri volunt signate, quedam vero non signate dicuntur, Signatarum quinin sunt principales, lculcet , ur , faut.csolfaut, sistoli eut, et dolasel. Quas Umbrosiani, ut Franci, nus

refert : coloribus signabanta Ffaut rubro. reolraut glauco. bb erogesi minatam celeti colore pingentes. Oregoriani aut, quos Roana imistatur ecclesia,Omnes lineas eodecolore signantes, quamlibet iiHastarum,initiali sualitera , aut alio quovis signo figurant boc modo. Anis brosu

rum in cantu Plano. in mensurali,cI Sed que minus principaliter signantur due sunt scilicet b rotundum, et quadratum Primum quidem vocem fa,secundu vero mi, eo in quo reperitur loco,cantandum demonstrat. Et nisi quis caute b a 'discernalicantur colasionem facere videtur,inquit Demo,sicut vinum g aquam cofundens,neutrum deinde discernere potest. .

εἰ Quom peccatu sit fieri per plura,quod pauciorib'fieri poli Cadidis lectores, neglecta igitur manu,qua tyronii ingenia impediune, seducus distrabunc Schalam banc suprascripta,numerado ediscite Dac cni cog nitλVoces,claues,oes deni P mutatioes facillae cognoscetis eir intuitu.

Ut flauibus regisse.

Prima.Clauium signatam,altera distatab altera p quinta , depta Tutque abifaut psi tima seiungis ossi Secunda, Glaues denumeroi impari in lineis,pares Vero in spacus continentia Tertia,oes t ate, inus

16쪽

aliarii iudiciu sentitur,m linea ponuntur. εἰ Quarta, si reca litera in grauiori introductorii parte locaicob gre ru reuerentiam, a quibus nullicastino dei urit ad nos,inquit enim Derno bb.s lib . .musice siue . Orcca literam luerunt ponere moderni * latinam, i ycci innuantur huius artis au uis crores. Quuita omites claues ab eadem litera incipientes distant peri'. octouani, inquit Ouido micrologi sui. .ca. Setta. De octauis idem est iudicium. Septima,non licet musico plano Vltra Tut descendere. nec supra eela ascendere.hinc πω supreme claues,non babent Voces insaeriores,qavltra eas non fit ascensus.rlec tres infime superiores,qa infra eas non fit descensus. octaua. Quoties in cantu fracto , Ultra extres mas claues proceditur quod sepius fieri solet suma voces ab octauio

Capita quartium iit nisi iii mire.

Unus,vt Ouido restrinest regula in fine cantum d ludicas,Vel k-- est cognitio principq, mediὲ, ac finiscuislibet cantus, escensum et descetisum indicans.

σI Orecorum quattuor tantum tonos obseruar auctoritas,inquit Ciuido micrologi.II.ca Promu scilicet Peutcru,Eritu et Setrai du. Letini aut asceiisiim et desicensa conliderantes, lip queuis grecora autenticu et plas,ao, partientes,octo tonis omne quod canimr concludunt, instar octo fani partiu norasIOnIJ.Tlam non incongruum videtur, scribit Joannes pons lita'. tifer ca Io.tat octo tonis olline quod canis moderetur, Deadmodu ocsto partibvsorationis omne quod dicitur , Di autem octo etoni,Vt J ratiochi.lib. C. Edeori.ca. ln.et primo practice T. ca.declarat, bis apud aliqctores nominibus appellanturia rimus Dorius,secundus Dypodorius. remus,Dbry st,quem barbarum appellat Dorpbyrio,quartus.a ypopbrygius,quintus Lydius,se rus Dypolydius, septimus mi lydius. ocsauum aute quida Dypermixolydium dixerunt, alii proprium illi no

men negauerunt.

ernς Finales c ut diuus Beriabardus in musica sita non minus Vere * br mi' qiter expressit sunt silere Gai tuum terminatrue. R dis ςnim omnis caritus regularis et non transipolitus terniinari bebet, et sunt numero quilintuor,ut scribit dominus si,uido in Dialogo docpinalis spi. Psoli e Din qua st Primi ,-Secundi

17쪽

in cinde ambitus est nibit aliud. * circuit',seu spanii tonis,y ascensu aenon pluss dece note seu voces,in quibus cursu fuit Bernbam' in prologo musice sue. Sm'triplex ibideratio assigna scit Ialtera decachzrdi auctoritas,eqlitans dignitas, ac notandi necessitas. finali supponunt.octo suprapomitia lagales Vero nnezm in medio locans res Quattuor supponunt,quinc supraponunt, stet nuc neoteriora luxu fias licentia,undecima cuilibet supperaddat, ut i subscripta figura clare*

νοσσ

Unde reperculso,que et Tropus a Ouidone dicitur,est cuiustibet moni propria et adequata melodia.uel est proprium cuius. toni interuallu. ut in sequentibus paret exemplis.

Re la sit Primi Re fa dat norma secundi

18쪽

mi mi dat ternus mi ta poscit si bi

iat sol diit' petit Sextus is la isi bi querit

ut sol impar retardus Ut is postreianis habebit

Prima omnes toni impares autenti siunt,pares Vero plag4les, Di, qaplus descendunt, isti vero, quia stirpra finalcm plus ascenduri lc dicit.. Secunda regula. Omnis cantus in principio ultra notam finale molescandens ad quintam, latenti est tonia Qui vero ad tertiam, vel quarta infra finalem mox ceciderit plagalis. sit Tertia. antus in medio viri a finem ad octava no scandens, etiam si in principio quintam babuerit,plagalis est toni, nisi repercussito auteti ,ibi reperta,eum preseruet, rHntipbona Erortum est, que octauitoni iudiscatur,quia in medio ascensum auten non habet. Sed repercussio scptinuin principio mox apparens,eam Vt autenti maneat, preseruat.Uide pon tincem.Iz.ca

si Tonos tripliciter cognoscimus, principio scilicet,medio et fiae. Prinscipio,nam cantus in principio, vin a finem mox scandens ad quintam, est autenti toni, ut supra in secunda regula dictum est. D edio, et quide pri mo,ibenes ascensum,na cantus qui in medio octauam tetigerit, autemti est toni,qui vero non,plagalis. Secundo, nes repercussionem,qu4m quis p tonorum babet propriam, Ut supr* ,ev qua, solo auditu, cuius toniisit c nius,quiuis dinoscitur. ine, ut supra de finalibus claruit. era

19쪽

ta insuper repertim ur cantilaa,que Ut autentus; ascendunt, et ut plaγlis descelidunt,et illa neuti alia metitur,sive mixta,licet dimo dei libaidollai: nus probata, jnquit enim. Et que est illa execrabilis licentia,que oppolii harita coniungit,inetas naturales transgrediens, i discontinuitatem iuncture,ita iniuriam irrogat naturria lane igitur insaniunt qui et plagalem cleuare,et autentu trideortinere, 'resaniunt. Iectainen cannca me iudice iiii fine diligenter sunt consideranda,ad quem tonum plus declinent,dm33 papa. enim ex quinta in finalem descendunt,autetica sunt. Sin autem ex tertia vel quarta in finem scandunt,plagalia dicentur. Vide Dontificem. Iz.et Ισ.capitibuJ.

Uride S 63itio est cuiuslibet cantus, per voces musicales

iuria exigentia mi et fa, regulata modulatio.sEst enim solst a re teite si aDro sultabao ac nomina vocum, exprimere.

si Dirmis cantus tripliciter catari potest,scilicet Solnsando, quod tyros. num est, i canere assuescant. Sonos tantum emittendo, quod initi umes tistarum est, ut audientium at p conscientium animus, curas Vel immitsi tant, et adimanta Textum applicando, quod Cantorum est, Vt laudes deo exprimant.

Quoniam tonoruni diuersiitas, solst3andi diuersitatem causet, potissi trium circa mi et D.in bis xmi,qua superius non una, sed diras claues esse conclusimus. Ideo mutuorum sollertia duas schalas, sub quibus omnis caning regulatur,atq3 decurrit excogitauit.eit primam quidem adidum,iduralem.Secundam vero a bmolli, binollem nominari precipit.

Est itaq3 Scbasa in genere, nihil aliud, nisi cog nitio mi et se, in , faxint, et octauis eius

Suid sit siliata I huralis.

Smalax duralis est vocum musicalium progressi istoscandens ex a in b duriter, id est per Vocem mi.

20쪽

Sinti sit siliata ossiduae.

δ Smala veto Smollis est vocum musicalium pro stis,scandens ex a in b molliter,id est per vocem D. b mollis igitur schaola in bla, mi fa, duralis vero semper mi, requirit, Vtin ieque n Paragi apbia ad oculum licet videre.

minin

μγ - α

re l

in ea fiunt mutatoes nunt mutatioes '

e Prima. Solmans cantu alique pre omnibus tonum respiciat, necesse eibaeoni enim cognitis,est smale sub qua cantus decumt,inuentio.

SecddMDea toni decurrunt sub scbala dii durali,preter quintu et sensi