장음표시 사용
11쪽
Damia resultante absque onere cuiusuis alterius probat ionis, .
Lου supra deductis haud subsistere depractienditur motiuur . Principale exaduerso obiectari ilitum, quod indultum Nicolai V. loquatur de districtu, ditione, & Dominijs, & idebPedemontem complectatur, atque expressio Ducis Sabaudiedusignata fuerit personaliter, seu demonstrative, non ta Xatiue ad tradita per Lot. coram uianzic. deeig. 39. Barbos. U- fellat. ι 3. num.q. I. odito Uitalin. in Clement. Archiepiscopuι num d 7. 9 ψ8. de Friuileg., quas auctorιtates refert, 2 auegauri Carae de Luca de Benefic. scribens in allegat sCausa Barchinouen. Canonicatus disc. 29. num. IS.
Faciliter quippe respondetur indulta loqui simpliciter, & limitatiue de districtu, ditione, & dominijs Sabaudiae absque ulla ,
vel minima in ebriamet sit perample extensiis expressione, seu mentione Principatus Pedemontani, prout fieri debebat, &solitum fuerat, ad que realiter limitata, & restricta apparent in districtu,dition R dominiis lolius Sabaudiae, ibidem dum-ta Kat expressae: adimente etiam desuper omnes dissicultatum, de disputationum ambages clara, ct aperta constitutione , seu de lignatione ipsa confinium sit perius memorata tam in primo, & originario Nicolai V. indulto, quam in subsequentibus
caeterorum Pontificum confirmatoriis, ut ea propter ad euidentiam usque constet indulta intra Sabaudiam, R intra confines de lignatos,seu constitutos restricta suisse,& ex vulgata regula tanquim localia extendibilia non esse 'Rota in recent. dec.6S. num. g. G 3. par. I S., atque non attentis auctoritatibus
superius citatis, di relatis d Cariam de Luco iudicto dis. 29. de Bev c. pro Rege Catholico tunc scribente, firmauit Vota in C se eodem Narchinonen. dec. DCp . 9.dec. IqO. duplicata
ratis ad corroborationem praesertim tot, tantisque declarationibus, ct iudicatis pro Scide Apostolica hanc Veritatem comprobantibus, atque uniformi obseruantia huculque vigenteeκ praedictis. CFerum quoad intelligentias,' explicationes verborum refri. Aduioris,odominiorum nulla melior , ac certior dari potest regula pro limitatione, S restrictione in praefato Nicolai V .indulto, ct confirmatorijs intra Sabaudiam, dc confines ibidem designatos, qu1m illa , quae resaltat ex Bulla Sixti IV. stiper e X Pectatiuis comprehendente Principatum Pedemonia vanum euidenti illius expressione pro Ducatu Sabaudiae distri- Diqitigod by Cooste
12쪽
cti stridita, ditione, Comitatibus, Terris, Locis, ' aliis dominiis ultra , & citra Montanis Duci mediate, & immediate subiectis, quae Bulla manifestissime comprobat non Q lum stylum Sedis Apostolicae it, exprimendi, ubi voluit Pedemontem comprehendere, sed etiam, quod sicuti in expectatiuis hisce expressionibus comprehensus est Principatus Pedemontanus,lta expressus fuisset in indulto Nicolai V., si illud non solam Sabaudiam , sed Principatum Pede montanum complecteretur . .
Similiter non subsistit, quod Epistopatus Pedemontani prouideantur ad nominationem Serenissimorum Ducum, & consequenter sicuti in his obseruatur indultum Nicolai V., ita adi obseruari debeat in Abbatiis, quandoquidem ultra quod
hoc argumentum retorqueri optime potest, quia cum materia Epistopatuum sit totaliter diuersa, ct habeat pro se particulares rationes, ct considerationes, nequit ex ea argui ad collationem Abbatiarum toto genere diuersarum , quarum seruituti ius commune resistit, eapit. aditis deprcsripi., ibique Abb. n. I S. S., ct Alexand. de Neuo. n. II. Fagnan. in cap. Cum olim n. 2ν. eod. tu. iupplico ponderari nullam in Episc patibus iuxta indultum Nicolai V. obseruari sormam intentionis, ct consensus Sere n isti morum Sabaudiae Ducum, sed omnia geri ex summa Pontificum benignitate , qui petit loni bus annuentes, quandoque voluerunt tribuere honorantiam Sereniss. Ducibus, ut Episcopos gratos ad eorum petitionem haberent pro euitandis in conuenientibus, quae eX no a gratis,nec acceptis Episcopis Principes sibi licere eontendunt
men prouiliones absque formulis nominationum factae , neque aliqua desuper intentione, seu consensu ad normam indulti expressis nullum ius educere valent, tametsi ad petitionem Processerint, cum reserantur ad dictam honorantiam, S ad consulendum de gratis, & benevolis Pastoribus iuxta ea, quae notat Ferreti. cons. II. u. S. G confata.sub num. M. uu N
Quae benignitas Sanctae Sed is in prouisionibus quandoque ad petitionem pro simplici honorantia factis, indubitata remanet eκ pluribus in facto relatis, ex quibus prdbatur Sedem Apostolicam consueuisse etiam ad libitum Cathedralibus Pe-
13쪽
demontanis liber E prouidere tam antiquis, quam modernis temporibus , ut constat ex epistolis Cardinalis de Ossat te , ex prouisio albus ipsis, & aliis allegatis, inter quae valde notabilis est supplicatio formalis data pro Episcopatu Alben. , de qua tu Sum. μω.39., ct prouisio Episcopatus Uercellensis ab
innocentio l. san. me emanata, in cuius vacatione Sereniss.
Ducissa scripsit pro R. P. D. Ripa , cumque ex tenore epistolae compertum sui siet Ducales Ministros non formulas supplicationis merae gratiae adhibuisse, epistola de mandato Sanctilis mirestituta fuit sub protestatione , quod non recipiebatur tanquam totaliter aliena ab usu, & iure in controuersio liberae prouisionis ad S Sedem pertinentis, ct iniunctum suit Nuncio, quod eisdem resurret magnae gratiae tribuendum esse, si Ponti sex deserret supplicationibus Serenissimorum Ducum, ita ut ubi vel minima detur umbra alicuius prς tensionis, Pontifex necessario debeat de alia per sdna prouidere,ut in Summ. π . qO. sibi Aperta si pol la lettera si e questa trouata sic ritia in mani era,come appunto do urebbe scri uersi, quando S. A. ha
uel se deitto di pretentare,o nominare,e Pure e certo,che non
b,l'A. S., ne mai ha pretesb d 'hauere tal dritto, ha percili recato grad'am miratione I S. Satita &c. ha Ordinato, che sit redala lettera at me desimo Abbate, con farto auuertito det Perrore,come si dessequito - Rursus - Potra instinuare a colesti Ministri, che non siperino mai di conse guire quest intento , egratia grande,quando Nostro Sig. deserisca alle preghiere sdet Duca di Savola,mi se vorranno dar'ombra di pretender-lo,stra S.Santita cost retia 1 proue de re d'altro soggetto: Quibus attentis agnita Veritate Serenis s. tunc Ducissa pro gratia supplicauit,& obtenta, eo titulo se illam habuisse pro sessa fuit, ut habetur in Sum.u. I. aabi - protestando siele per gratiacosi sipecille infinitamen te obligata- Prout etia eadem Veritatem agnouit Magnus Cancellarius Boschetius, qui in instructione , quam dedit Comiti Prouanae iam in Urbe Residenti, aduertendum ait non esse de Episto patibus ad Abbatias de sumendum aliquod argumentum in illis verbis- Anco si de-ueau uerti redi non cauar'argomento per te Abbatie da quel-
,, la,che si prattica ne i Uescouati,perche questo polrebbe nuo se cere alii Vescouati in luogo di giouare ait 'Abbatie , traitan-M dosi con persone accortissime molio gesost de i loro auataggi. Quod autem in Episcopalibus Pedem Ofitanis nullum aliud ius
Sereniis.Sabaudiae Duces habeant, quamquod ex benignitate Summorum Pontificum pro tempore eisdem indulgetur,com
14쪽
Iraetenditur eκ libera pensionum impostione solita, ct conia ueta in eisdem practicari a Pontificibus pro eorum libito, &ed fauorem quarumcumque personarum, ut in specie fuit obstruatum tempore sia. me. innocent si X l. eodem Summ. . o. is ibi Quanto .alla pensione auuerta V. S. a non caricar si illis isti uerne qua, perche Sua Santita la via ole imporre a suo mo-a, O , edaria a chi leprace, come ediragione, e cometianno D P avic/to sem pre i suoi Predecessori in Episcopalibus Regiarum nominationum Yvel pensiones non imponuntur, Vςl xantum ad eamdem nominationem, per ea, quae tradit o . de Reg. sacronat. cos. II. num. I l. Ninusq;Tefragatur,quod in Indultis,de quibus agitur fuerint de putati Executores Episcopi Nicie n. Asten.& Taurinen., & scia pro Ducatu Sabaudiae,quam pro Pedemontano Principatu in eis compraehenso: Nam obiectum procederet, si haec designatio adfuisset in Indulto Nicolai V., cum autem ea legatur inc teris de expectatiuis loquentibus,pro ei silem verificantur Executores praefati, non pro indulto Nicolai V., quod cum confirmatum fuerit cum suis eκprcssionibus,& confinibus ibidem constitutis, ct pro Abbatus expressis, non potest cxtendi per Executores datos ultra terminos ibidem Praescriptos,si gnanter quia in Indulto Gregorij XII l. deficit Episcopus Taurinensis, & ideli ex hoc procedere non deberet in Sabaudiat Verum ultra praedicta obiectum remouetur , dlim ex hisce delegationibus executorum nil argui potest, utpoth qui solent ad liberum Partium beneplacitum apponi, veluti testan
Nec pariter subsistit suppositum , quod Henricus II. obtinuerit
hiulio III. confirmationem Iuria nominandi, quod habebant Principes Pedemontani, & Sabaudiar Duces. Nam hoc assertum Indultum non exhibetur, ut quid contineat, ac quomodo conceptum fuerit appareat, neque eius tenor refertur per
Gallos Doctores, qui omni cum diligentia Regia Indulta , ct perquisiverunt, & registrarunt, imb Cardinalis de Ossa ite Epist. 3oi. expresso profiteri videtur, quod de hoc Indulto Henrici Il. nil aliud constabat se Se non quello Sua Maesta ne,, hau a scritto di passaggio, & in altro proposito per lettere,, de' a9. Settembre i 334. - Et aduersiis prarit ictum Indultum, ut deducitur ad intentum, de quo est praesens quaestio super: Iure Disiligod by Cooste
15쪽
Jure nominandi in Abballis Pedemontanis urget duplicata
inuerisimilitudo, sed moralis impossibilitas: Prima nempe deducta ex eo , quod idem Iulij lii. Anno I sq. Priuilegia Du- ei Sabaudiae confirmauit,& praecish indultum Nicolai U. cum suis expressionibus confinium, omninti autem inuerisimile est, seu verius impossibile, quod idem Pontifex eodem serε tempore super eisdem indultum concesserit, ct Duci Sabaudiae,&Henrico II. cum id prorstis implicantiam quandam,' contrarietatem importare videatur: Altera inuerisimilitudo.immos impossibilitas videtur resultare ex eo,quod idem Henricus ih per suum Regium Diploma Summar. Numen 63. damnauitamquam abusiam prae tensum ius nominationis , ct declarauit
liberam collationem ad Sanctam Sedem spectasse, & spectaret quarh videtur omninti impossibile, ut idem Princeps, qui pu,
blich, S palam hoc damnauerat, vel obtinuerit antecedenti: hoc indultum, vel potitis eodem tempore, atque etiam Omnino inuerisimile est, quod Iulius Iu.concesserit indultum con- temporaneum praedictae declarationi, & quidem merh gratuitum, S liberale ab sique ulla causa, vel necessitate ad id tunc urgente, quae inuerisimilitudines , imb impostibilitates, vel indulti huius existentiam funditus eκ cludunt, vel certhpro eo, ad quod deducitur circa praesentem quaestionem nil prorssis illud facere concludendum esse suadent, cum non constet quid contineat, urgente etiam contra illud regula communi, quod Privilegium non eritenditur de persona
ad per nam cap. Sane de Priuileg. Quae dicuntur de Litteris executorialibus , sed placitorijs quandoque expeditis, nihil prorsus inserunt ad Ius nominandi, eo quia implorantur Prouisis post collationem, 2 Bullam Sed is Apostolicae, nh in assequenda possessone aliquod impedimentum inueniatur, ut aduertit a madde Font. inter tra H. ma-
gn. tom. 2par. 2 ub tit. 'diis sit Iudex in Causa Feuduli mers Euinimo in impremnet. DL I99., S admittit ipse Thesaur. decis. I 3I. n. I. Quae praXis, S abusus placitandi, ut dicunt executionem Litterarum Apostolicarum,si ub procedat ex ea opinione, quam habent Laici iudicandi de possesibrio etiam veneficij in temporalibus, si vh ex quadam indebita exicnlione ad beneficia ordinaria illius executorialis, sed placitoriae Principibus competentis ratione Feudorum 1 Bunc ficiatis,feliprouisis possidendorum , de qua Fontaneu, decis thalon. ys 3ΑI. Num a3- Attamen hoc certum est, quod huiusmodi Lit - terT LXecutoriales tamquam petitae, vul a Provisis, vel ab
16쪽
aeorum Procuratoribus absique ulla scientia pontisichm , 'I L nulla consideratione haberi merentur, potissime quia constat, Sanctam Sedem huiusmodi placitorijs, quoties ad notitiam deuenit, semper obstitisse, imb ad processus deuenisse sermatos pro decernendis Censuris, & istis auditis eossasse praete sones placitoriarum, seu executorial tu, prout plene iustificatur eXSummar. um. aao a3. ibi - La Santita Sua per i is dissere alPobligo suo pastorale, e delia propria costi ena s,, sara bene, e con infinito suo disgusto necessitata 1 riparare M come far, seneta tarda a ver una tali attentati, e pregi adni j ,, con i rimedij della Scommunica, e delle Censiure Ecclesiasti- ,, che inuiolabit mente incorse da i mede simi Ministri. Rursus ., ibi - Si leueranno ii sequestri, e tuite Ie nouita &c. senga D che dalli Proeuratori Rricorra , questa Camera Ducate, e sim Prendano Lettere placitorie, che si pretende uano. Furonois leuati i sequestri &c. seneta che si saricorso a questa Camera es Ducate, b ad alculi altro Μinistro per te Letiere placitori ei, is che si preten deuano - Et de facto nouae non sunt Censiurae S. Sed is in similibus casibus, ut nuphr vidimus in qMllius, sed
Tauriuen. bbatiae a3.Ianuariν, ω II. Nouembris i 68I., 29. Aprilis I 68 a. coram bo:me: Rondanino. Et mperabundat ad confundendum Omne argumentum hinc desumptum,quod certi Iuris sit has placitorias esse prorsas indebitas , ct illicitas in materia beneficiali, ex eisque etiam incurri in Censiuras comminatas per Bullam in Coeira Domini, ut reprobato Thesaurostrobat g M. et πtonin.var.rgob. I .resIs L .fub num. a. ferox quibus, & tradunt DD. communiter , ac signanter prinlin.In cap.Ecclesia S. Variae n. a. de Conait. Duard. in Suua emcob. a.cap. II. g. II.π I9. S de Princ . n. at 8. Uiutan. de
n. i. nomas det Fene de Immunit. cap.&dis. II.
Denique non merentur attendi aliquae doctrinae in contrarium allatae. Nam Put.deca 3 sed as. lib. a. loquitur de Dioecesi Gebennen. , quae sita est non in Pede monte, sed in Sabaudia, veluti tostatur Fa confaII.col. apropὰ medversvidemus etiam,
sent.deei I .de probat Ion. ct Germon. de Sacr. Immunis. M. 3. cap. II.n. 24. loquuntur de diuersa prorsus materia,& nihil ad
Cor .apud Douis .in verim. Lum Gallici tom. 2DLais apertis scatet erroribus late in facto relatis.
17쪽
nantibus in nota controuersia non est deserendum , praeseristim contr, veritatem ex dictis patentem, lath Bonctu. eolium legσι. m. v Iib. I.S eollues. II. . u.66. to. a. Card e Luca de Iari Ict.is. ades. 7. Rota eor. Vuelciae. I p. 1.2 . Ro uia dee.
Est enim nimis clara restrictio Nicolai V. ad Ducatum Sabaudiae eonstitutis finibus , qui praeteriri non possunt, quiq; P nunt falcem, ut dicitur, ad radices cuiuscumque dubietatis , additis tot declarationibus, & rebus iudicatis Cumae, Duc lium Ministrorum, ac ipsorum Principum, S obseruantia, ac praxi Datariae cum assistentia luris liberae collationis, contra quae nec auctoritates, nec ratiocinia, neque aliae inductiones in contrarium oppositae aliquid suadere valent. Quare dic.
19쪽
Gutis eλῶν Fauo, ει Ga leno id tanqu1m modernis auctoribus subditis Ducis, genio nedum laicali, sed fauendi Domi
Est enim nimis clara restrictio Nicolai V. ad Ducatum Sabaudiae eonstitutis finibus, qui praeteriri non possunt, quiqὴ P nunt salcem, ut dicitur, ad radices cuiuscumque dubietatis, additis tot declarationibus, & rebus iudicatis Curiae, Duc lium Ministrorum, ac ipserum Principum, & obseruantia, ac praxi Datariae cum assistentia luris liberae collationis, contra quae nec auctoritates, nee ratiocinia, neque aliae inductiones in contrarium oppositae aliquid suadere valent. Quare dic.