De dis Romanorum indigetibus et novensidibus disputatio [microform]

발행: 1893년

분량: 20페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

1쪽

a part of the Foundations os estem Civiligation Preservation project Funded by the

Reproductions a noti made imout permission pom

Columbia University Libra

2쪽

State Code, conoem me maring of photooopies o offerreproductions of oopyrighted materies...

Columbi Universid Libra reserves the right to refuse toazo Pa op orde id in iis judgement fulsillinent of the orderwould involve violationis the oopyright law.

4쪽

COLUMBI UNIVERSIT LIBRARIES PRESERVATION DEPARI MENT BIBLIO GRAPHIC MICRO FORM ARCET

Master Negativo Restrictions on Se

Origina Maloria a Filinem Existin Bibliographic Record

TECHNICAL MICROFORM DATA

5쪽

Conti meter

μil ii ii

----

6쪽

INDICES

PUBLICARUM ET PRIVATARUM

QUAE IN

ACADEMIA MARPURGENSI

SEMESTRE HIBERNUM

INDE A D. XV M. OCTOBRIS IIDCCCXCII USQUE A D. XV. M. MARTI MDCCCXCIII HABENDAE PROPONUNTUR.

Praemissa est Georgi Wisso a P. P. O. De dis Romanorum indigetibus et norensidibus disputatio.

7쪽

lnior iuris Romanorum pontificii vocabula obsoluta, in quorum interpretatione inde L. Aelii Stilonis, M. Torentii Varronis temporibus vario successu sesuda vorunt philologi et Romani et nostrales, indigolum et novensidum deorum nomina Olim celeberrima iam exeunte liberae reipublicae aulai lania Oblivione Obruta erant, ut in diversissimas partes discederent virorum doctorum sententiae omniaque in Coniecturis ponerentur plerumque ineptissimis. quo laclum si, ut recentiorum quoque, qui Veterum grammali eorum ilio- σχε due Gitrer recensere et propriis inventi augere quam incera testimonia rimari maluerunt, plerique non solum de significatione nominum deorumque indole ad certum iudicium perVenire nequirent, sed etiam ignorarent quani momenti in pristina Romanorum religion se hoc indigelum novensidiamque deorum discrimen ueri l. quamquam igitur minim desuerunt, qui in hac qua ostione singula recte et Spicerent, lamen non Superfluum visum est lolam maloriam ita retractare, Ut quomodo haec nomina cum universa religionis Romana historia vetustiore coniuncta sint Omnibus aleret. Indigetos novens id sesque di qui fuerint quaerentibus inde videtur proficiscendum eSSe, quod apud optimos testes, hoc est in litulis dedicatoriis, in formulis sacris, apud grammatico poetasque scientia religionis Romanae insigneS, numquam nude ponuntur Indigetes aut Norensides, sed semper di indigetes, di novensides ). unde in lania sermonis Romanorum pontificii constantia hoc pro certo sequitur, haec vocabula non ungi propriorum nominum vice nec significare certas deorum quasi persona aut bina aut plures, veluti Castores Lares Camena Lymphae, sed comparanda SSe cum deorum penalium,1 Ad irritum caderent quae dixi, si s vera quam de Indigetibus habuit oratio M. Porci Catonis Fest. p. 339 ad hos deos Ronianoruin patrios spectasset. at cum iure ni irati sint viri docti cs. H. Meyer, Orat Rom. fragm. p. 4b), quid Catoni de indigetuni eoru ua cultu dicendum fuerit, neque in unico quod exstat huius orationis fragmento religionis ientio fiat, semel monuisse sufficiet non de dis indigetibus Catonem verba fecisse, sed de Indigetibus Histianiae populo Sallust epist. Pomp. 5. Plin. n. h. III l. Avien ora uiar. 23 circa Emporiarum oppidum conlocato Strab. III 160), qua inregione anno u. c. 559 Catonem consulem dimicasse scimus Liv. XXXIV 9 sqq. l. .

8쪽

deorum manium, deorum agrestium, deorum consentium sim nominibus, quibus e more

suo Romani singula deorum genera uno vocabulo complecti solebant porro addi potest d0orum indigelum et novensi dum distinctionem non fuisse Romanis propriam, sed alius patuisse per religiones populorum Italiae nam indig0les deo apud Praenestinos quoque suisse auctor est Servius ad Asen. Vt 67 eiusdemque religionis testimonium ex agro Arpinali prodiit titulus a. u. c. 750 conc0plus, quo sacordoles duo se aediculam et basemet aedem se porticum dedicasse aiunt Iovi ERIS de pelion non plan constat et dis indigetibus CII X Tibi novensi des autem deos et Marsi venerati sunt testante titulo Marruvii reperto Zvolai0R Inscr. Ita med dial. n. 37 cs. Morimassen CIL I p. 49 set Umbri Pisaurenses, apud quos cippus exstat DEI OVE SED E inseri plus CIL I 17S), hoc est leto is nore O sidcis, non vero, quod et Corssen O in A. Κulini annal lingu compar. I p. 60 sqq. et Jordano Horm. li placuit - deircae nove n fidi singulariter

enim OVenSes sive deus Sive dea non magis dici potest, quam deus penas aut deus

manus Sive maniS.

lam ad 0rivationsem utriusqu0 nominis ut veniamus, indig0l iam vocabulum aut

ab indigendo duxerunt granunati ei vel urses aut ab indigilando aut ab in dis agendo aut denique idem significare dix0runt quod indigenas hisque usi seri loquiis indigetum nomonnaod omnibus dis tribuerunt, quod nullius rei indig0ant aut quia invocentur lio est indi-gilsentur ab hominibus modo semideis, qui indigeant divini late aut qui in dis agant, modo deniquo dis patriis vide placitorum veterum conlectionsem apud Serv. Aon. XII 91. Georg. I 498). e quibus veriloquiis illud, quo ab indigendo indigetes dictos esse docebatur P. Nigidii Figuli viri 0rvors docti auctori late firmatum Sehol. Beria Verg. Georg. I 4983,

ut veterum multorum plausum tulit, ita et sermonis ut rationis legibus non minus excluditur quam alterum, quo quasi in dis agente dicti esse finguntur recentiores ergo duas quae restant velorum sententias seculi aut cum indigilandi urbo et indigi lamentis

coniunxerunt indigoles, Os aut indigonas esse censuerunt nec vero quicquam Seio, quod

magis iusta indigetum deorum int0rpretationi nocuerit, quani hiod plerique viri docti indigilationes indigilamonia tu ab indig0libus procul habere noluerunt, Sive cum OrSSeno de Volsc. lingua p. 18 Krit. Nuch trum p. 254 indi get participiuna passivum essedi cubant verbi alicuuis dupurditi indisyere, cuius frequentativum esset indigitare, Sive indigetein deum indu agente ri putabant, hoc est in singulis actionibus rebus locis pra0s0ialem, indigilareque nihil aliud esse arbitrabantur nisi indigetem sacere atque creare. cuius alterius Sententiae nuper doctus essensor sexstitit Rud Ollus Plor, qui Ambroschii Boissorschstidii tu vestigia legens de indigetibus indigi lamentisque copiosam fructuosamque disputationem inseruit . I. Roscheri exico mythologico I p. 29-233. at mihi non persuasit vir amicissimus et seliei industria de iis studiis optime meritus verum esse quod a plerisque creditur, deo illos minutos ac proprios, quos singulis vitae actibus praeesse Romani arbitrabantur et usque ad inopitas seligiosi in pangendis nuptiis, in educandis insantibus, in agro colendo advocasso dicuntur, indigetes vocandos esse in digitamen laque illa, quae saepius commemorantur, horum deorum indices inter prelationesque continuisse. nam qui soli sere accuratiorem horum duorum minutorum notitiam e Varrone hausiam

nobis suppeditant Tertullianus et Augustinus, nullam faciunt indigi lamentorum montionem. ubi sero indigilandi orbum ab antiquis seriptoribus usurpatur, de diversissimis dis agitur non de illis solum, qui singulos vitae actus utar ero isebantur. nam indigilandi indigi lamoniorumque vocabula, ut a grammaticis nihil aliud significare dicuntur nisi improcari aut incantamonia in , ita aut in universum de precatione adlii bentur' aut d cuiuslib0t dei invocatione: nam inl0 sex, quos compulo locos duos invenio, ubi de Apollinis indigitalione agitur Macr. S. I 17, 5. Arnob. II 3 , singulos, quibus Bona dea Maer. S. I

p. 352 cum indigi lamentorum mentione coniunguntur sex his autem sola umoria ad numina illa pocialia, ut verbo lar pertinos neque ullum vide indicium, quo probetur indigi lamenta aliud quicquam significasse atque precalionum formulas, quibus omnes dio magni illi ac sempiterni et minuti isti ac proprii invocari solebant; nam neque Servius Georg. I l neque Censorinus 3, 43 cum eos, qui de dis arva taurilibus aul se dishominum vitam pro portione adminiculantibus plura scire cupiant, ad indigi lamen lorum libros sel0gant, hos nil nisi id genus numina comploxos esse leSlantur immo inde quod

'doctorum lilistrast ab Arnobio II 3 ad logala Apollinis nomon ab indigi lamentis Numae

rogis abesse ad nolabant indoque huius dei seligio nom Romanam recenti Orom esse conligebant, pro certo sequitur e virorum doelorum sententia indigilamonia Omnes deos, qui quidem luna colebantur, comprehendisse nec diversa luisse a comprecationibus d orum immortalium', quas se pontificum libris advocat Gellius il 23 l. Sed seruor se longus fuerim in re a porta nee profeci iam ubertim Omnia X- posuissem, nisi postulare visa ess0 eorum virorum, qui salsae sententia se addixerunt, auctoritas discisso igitur quod indigolos cuni indigi lamenti contuligore credebatur vinculo'), de indig0libus quasei sentibus indigila inunia se indigilationstiti missa saeimus hoc

porspicua vide qua composuit A. antee Ety nol. Mortei b. d. lat. Spruche p. i. indigselum vero vocabulum unde proveniat dudum restis vidi Leo Meyer I l. Gramin il 20 es. ulinii annal lingu comp. XIV ei, quem iuro secuti sunt uiles iis lunam in G. Curtii lud. VIII 12ὶ Franciscus usechetur Grundi . . lat. Declin. p. 23. alii: derivatur enim VOX a prasepositione endo, indu et a radice ye n , ita ui indigetes idem

sint atque ιδογενεις, hoc est πιχωριοι, νεό χθονεc. neque abhorret ab hoc seri loquio

ipse vocabuli usu apud Oelas Romanos haud infrequens, qui patrios deos indigetes coniung0re sol ni cum mentione numinum volustissimorum urbisque conditorum: sic in si agmento veloris alicuius sociae, mi Iallor Ennii. apud Diom0dem p. 476, 1 serva lol Paul. p. 114 similiter Servius cum ad aen. VIII 330 Tiberinum pontificibus indigitari dixerit, de eadem re nullo sensus discrimine VIII 31 in sacris ait vocatur VIIII invocatur in precibus. 2 Tertuli de ieiun. I 6 p. 295, 25 Vind.) precem indigitant, hostiam instauravi. 3 In margine adnotare iuvabit etiam formas vocabulorum ita diversas esse, ut omnium sero scriptorum codices aut omnes aut optimi pari constantia praeb0ant et indigito, indigitamenta et indigetes

9쪽

Numa Pona pilius rex sertur spondeo telo patrios placasse indigetes J Vergilius Georg. I4 9S invocat deos patrios indigetes et Ronaulum Vestamque iatrem eumque imitalus Ovidius instiani. XV 861 sqq. deos penates, deos indigules, Quirinuna, Martem, VeStam alios deos, apud Lucanum I 556 urbis Romae calami talem fletu portendunt i indigetes, sudor Lares, apud Silium Italicum X 4324 lq. Scipio iura per Iovem Iunonem Minervam indigetesque deos idemque poeta lX 2874 luel ui pugna Cannensi a Romanorum partibus

dimicantes facit Marium, Apollinem, Optunum, Venerem , Vestam merculem, Cybelen, indigetes deos Faunum, Quirinum, Castores consulto numeravi Omnia, Ut pateret, in poetarum sollemni Sermone indigetum deorum Om n constanter usurpari pro patriis pristinisque urbis Roma ni uni nibus, nihil vero indicare poetas illos de heroibus sive semideis Ogilasse plerique enim mythologi recentiore cum veterum nonnullorum grammaticorum placita , seduli set grastearum religionum allaci comparatione dec0pli indigulus

γρωας εγχωγρtor' QSSe dicerent, Oblili sunt deorum et heroum distinctionem a prisca Romanorum et Italorum seligione Omnino alienam sesso neque Semideos in ea agnosci nisi a grammaticis graecissantibus et etymologigantibus, qui . r. Semones Semi-homines esse dicerent similesque ineptias contingerent v. Ordan Krit Leitr. P. 20. q. 3. complectitur sergo duorum indigulum nomen deos indigenas Omnes neque alia utilia significatione, cum Singulis nominibus altributive adponitur: sic ille Lavinalium ippilor indiges, cuius cognomen postea in Aeneam cessit, Ζευς sere Πατρωοc est, et Sol deus, cuius volu sta in coli Quirinali sacra novimus, Augusti aptat indigolis cognomon accepit 'i, ut probe dinosceretur ab X lurnis dis solaribus, quorum iam tum cullus Romae pererebrescere coeperat et ab ipso imperatore positis de Soli duobus obeliscis aliquantum adaugebatur. Expsed ita iam indigetum deorum inlot prolatione ad novensi des sive novensiles pergamus quarum nomini firmarum in cum priorem primitivam osse constet, quin altera vocis ais a verbo sedendi derivanda sit extra dubitatio nona positum est in priore vero parte explicanda in duas artes discesserunt grammatici et oloros et secente, alteria novenario numero deducentes alteri a novitate . at tu novenside nil esse nisi novem deos unx considente. Munsassen L plerique existimant, vetorum quorum placita com-

1 Miror numeros non agnosci a recentioribus, cum sernio sublimior fragmentum poeticum prodiit

rhythmusque facillime restitui possit sic fere spondeo si e mel patrios placaret indigetes inter Ennianas reliquias versus bene se adplicat ad annalium libri I fragmenta 8 sqq. d. Baehr. 2 Inter patrios et indigetes virgulam non esse ponendam docet versus a Diomede citati comparatio; sed falsam distinctionem iam Symmachus novit, qui versus Vergiliani memor ita loquitur relat. 3. I p. 282, I Seeckὶ ergo diis patriis diis indigetibus pacem Ossamus. 3 Fuisse qui Graecorum διώμονας latine e vocem indigetes redderent e Macrobio Somn. I 9,7)discimus, ubi versus Hesiodeus op. 22 ro μἐν uitioνες ἐσι ιυς μεγαλου δια βουλας ita conversus l0gitur indigetes in fato summi Iovis hi sunt. 4 Sic accipio quod in fastis ali sensibus Anii torninis Allifanis ad diem VI et V Id. Aug. ad notatur Sol is indigitis in colle Quirinale aeri icium publicum vulgo Solent indigitem pro Sole indice

habent Graecorum Herculem a L. Mur ν Om ParuntPS.

posuit Arnobius II 38 C. Calpurnius Piso, L. Aulius Stilo, L. Manilius, Granius Flaccus,

M. Terentius Varro, recontiorum Theodorus Monamson Unterita l. Dial. p. 312ὶ Guiluimus

Henricus Iordan ad telluri myth. Rom. I p. 0 adn. i. qualis vero haec novem deorum societas Asse quoniam ignorabalur, cum Omnibus qui in vi inorum populorum roligionibus occurrebant dis novenis novensi des comparaverunt, alii, ut Aelius Stilo et Granius Flaccus, ad Graecos respicientses et novonsidos Musas esse dicentos, alii ab Etruscis

aut Sabinis privantes Piso nim, quem se Varro de l. l. V 4 sequi videtur et Henricus issem Pomp. Stitii p. 3353 ad nescio quos novem deos apud Trebiam aut Trebiam

Sabinorum constitulos provocavit Manilius autem e Tuscorum doctrina sulgurali arcessivit novem deos, quibus Iuppiter ulminis sui iaciendi potestatem concedere credebatur es. Plin. . . t 3Si qua omnia in solam numeri novenarii, quom vocabuli consormatio indicare videbatur, X plicationem excogitata ess palol. sed id quomodo illud nominis veriloquium claudicet comparari enim solent voces quales Sunt praeses, reseS, deses; at est praeses qui praesidet, reges qui residet, deses qui desidet, novem-Ses Ver quomodo is dici possit, qui unus ex novem adsessoribus in consilio sedet, ego me non intellegere saleor a novitate autem Ovonsides derivandos sess0, quod inter vole res et L. Cincio et Corniffici placuit, ideo recentiores acci pure noluserunt, quia in hac Originalione media Vocis Syllaba novensides explicatione arsere seque unde a salis proveneri perspici videbatur, ita ut Franciscus use holor I 0xie. Ita l. p. XVIII XXV huius seri loquii dessensor Romanos formam di nove sede in Umbris Marsisque occurrenium iam vocum similitudine quam Sacrorum patriorum incuria deceptos in di norei fides corrupisse diceret sed Omnia

intellegit nov-ens s hoc est qui nuper insedit rediitque ad L. Cinei sexplicationem noven- si dum nomine numina peregrina Romam rec septa n Ovilale ex ipsa appellata SSe pronuntiantis Arnob. III 83.

Hanc interpretatio non unico voram sesso sequitur e inlima novensi dum deorum

eum indigetibus coniunctione, quam praeler Joaehimum arquardi plerosque viros

doctos fugisso iuro mireris iniseresedit enim in lor indigulos novonsidesque deos ea ratio, ut

haec deorum consortia invicem Sese excludant, coniuncta ero univerSum deorum

Romanis publice cultorum Orbem amplectantur cuius rei luculentissimum leStimonium est carmen iocationis, quo Livius VIII in pugna ad Vesuvium montem commisSa P. Decium pro salute et victoria Romanorum sese devovisse auctor est Iane, Iuppiter, Mur pater, Quirine, Bell0na, Lares, diri novensiles, di indigetes, divi quorum est poterias nostrorum hostiumque diique manes qua in sormula quamvis singula aut ipse Livius aut is quom adhibui auctor n0glogsentia aut mulasse aut omisisse videatur i,1 Rom. Siaatfveris. III p. 36 sq. eandem sententiam se amplecti in transcursu breviter adnotaverunt Th. Mommsen Histor Zeitschr. N. F. XXVIII 405, . . ad vi Vers und Verw. d. Om.

2 Sic indigetum novensi dumque deorum ordinem invertit et, ni omnia fallunt, ante deos manes Telluris mentionem omisit; nam cum Telluri et dis manibus Decium sese devovere finis precationisi 8 cf. VIII 6, 10. X 28, 13 demonstret, eadem numina etiam in fronte carminis nominanda erant

10쪽

lamen tolum armen ad sincerum sontem, libros videlico pontificios redire ipsa eius indoles testatur deos Summos priscae relignoni Iovem Mailem Quirinum praecedit Ianus, cui in omnibus sacrificiis prima nominatio debelur, se luuntur numina bellica Bellona et Lares scilicet mili lares , deinde post specialem invocationem sequitur generalis, quam ritus Romanus poscebat, ita instituta, ut nominentur et di populi Romani omnes sive patrii sivi rec0plicii et numina universa sive Romana sive hostilia agmen claudunt i di, quibus ipsum volum sit Tellus di luo manes alteram cognata indolis formulam primus

liue adlegavit Ludovicus rellor, qui lamen dimidium lanium veri vidit in Diodori scilico excorpiis alicanis XXXVII li Dind. - XXXVII 17 0kk. cum alsa inscriptione

ρωας lite quoque probe discernuntur in vocalione el 90cialis et generalis, allera Iovem O. M. Vestam p. R. uirilium, Martem Patrem, Quirituim patrem Tellurem niatrem complexa, altera duo duorum genera indicans, quorum alterum Prollertis mylli Rom. 93 aut Laros praestitu p. R. esse censuit aut deos penates publicos, alterum deos indig0tus; sed n0gl0Xit vir doctus inter Se opponi ros ς κιίσιας et υρος συνανξι σανιας ita, ut alteri dicantur urbem condidisse et inde ab initio DXisse, alteri non lirimordiis sed inersemuniis lanium imperii praefuisse, cui distinctioni sola seorum indigulum κεισιῶν

Tertium per coniecti iram addo testimonium Serioris sciti totis ab in turpi selibus nostralibus multum vexatum. Tertullianus ad Dal. II 9 p. illi 3 varias deorum Romanorum distinctiora os et genera carpens ad communium et i Opriorum deorum diS- crimen inlustrandum lio adseri, eodem sere sensu etiam publicos et adventicios discerni quod ara doc an adventiciorum ad sanum Caritae, publicorum in Palatio quae verba vix cr0dibile si vel Ambroschium Stud. u. An leui. P. 6o. 903, quem Sequitur . r. O. Gilbert Gesch. u. Top0yr. d. tulit Ilom I p. 33, ita accepisse, quasi omnium seoru in publicorum religio in Palatino monte, adventiciorum omnium in Caelio cibi enim Cainae

1 Duo deoraim genera distingui iteratus articulus ou docet erriit igitur uotum senus Ribm. Siaatfr. I p. 783 adn. 4 haec dicens: Fur die ulter Eidesforme is aue die de Itali her et Diodor t. p. 2 tu veryleichen, o die als Griinde uni Mehre Roms bereichneten Ialboot ter die Penatensi=id ceterum utrum lio iusiurandunt re vera ab Ilii lici pronunti itum sit necne hic non quaeritur; Dum etiam si fictum est, euiu qui confinxit priscam iurisiurandi oniunt foriarii iam adhibuisse constat. non vero persuadet Henricus isse sapud . March Die Uebertie run de Buλι lesyenossen riegesii 2l inter numina invocata et Romanos et sociorum deos ita distinguens, ut Sole in s In ον), Opem Γῆν et ους συν ιυρί. ιν rce rii ἐγε ιυνice cevri Moας Italicis tribuat nain si utrius iue, quae sponsionem facit, artis numina invocata essent, non Potuisse talem in moduni conlusini enumerari.

sed separatim utrosque ponendos fuisse docet foeduris inter Hannibalem Philippumque Macedonem Licti Polyb. VII 9, 2. 3 comparatio, ad quam ipse issenus provocnt.

sacollum suisso docet Macr. S. I 2, 3 - constituta fuserit immo ipsa alio docet cum Merk0lio Proteg. ad Ovid. sast. p. CXCV singulas aras intellegendas esse alteram publicis alteram adventiciis dis dedicatam cum vero publici et adventicii di non sel iniser se opponantur, nam adventicii quoque publice coluntur, suspici ObOritur, Tertullianum nomina quaedam Obsoleta minus apto interprolari siculi Augustinus d c. d. IlI 2:cs. I l. Tortuli a pol. 25 idem discrimen indicans indigenas et alienigenus dicit aramque illam, quam in Palatino fuisse ait, dis indigelibus dicatam suisse, alteram dis novensidibus, qui oci adventicii xplicantur: orlia igitur haec novensi dum deorum ara Caelimontana accesserit titulis Marsico et Pisaurensi v suseia P. II .

Continoliar sergo indigetum se nov0nsidum deorum nominibus μῶν 1 οχθόνων et νεοπολπῶν discrimen in sacro Romanorum iure non minus memorabile, quam patriciorum plebisque in publico iam vero altera eaque gravissima se offert qua ostio, qui di fuerint indigetes, qui novensidos, aut potius quando indig0 tum deorum numerum tam absolutum atque completum esse Romani censuerint, ut qui postea recipiebantur di eos pro adscripticiis haberent nam neque ipsa urbs Roma uno die, ut aiunt aedificala est neque patriciorum gente Omnes et ne maiores quidem quae voeabantur m nos, eodem tempore ad Romanam civitatem condendam coierunt neque patria numina quae semper ulla S se POSterior aetas erodebat, Omnia primitus consillula suisse possunt immo siculi ipsa urbs a Palati paullatim adcrescens vicinos ni Ontes Veliam Esquilias Caelium Occupavit, donec ad xl romum oppidum in Quirinali in in aliquo collibus Ponstitulum sibi coniungeret, ita et patriciorum gentes se numina pro patriis ulla in dies numerum Suum auxiSSe pulanda sunt sed certo temporis unet et urbem pomeri ila et reum- SeripSerunt, ut quae postea oppido adderentur et Vol moenibus clauderentur regiones, quamvis a civibus Romanis habitarentur extra hos sacro terminos conlocalae mansereni, et cive reesens receptos, etsi pleno civitatis iure utebantur, non patribus sed plebei adiudicaverunt, et deos novos, quibus in reliqui eadem iura concedebant quae ali iis, ea tantum lege receperunt, ut neque proprias serias eis dedicarent, quales priscis dis tribuerant, nequo in eorum servilium sacerdotiorum p. R. publieorum numerum amplificaroni nam et seriarum laterculus et ordo sacerdolum Romanorum Sque ad Caesaris Augustique aetatem nullam perpos i sunt aut mulationem aut amplificationem, et quotquot liberae reipublicae temporibus sec0pli sunt di, seorum ne unus quidem in iis locum invenil iam vero labulam seriarum et sacerdotiorum ordinationem OnSlat On- Stilula esse et ante reges exactos, cum neque Iuppit0r . . neque Diana Ausentinensis suas serias suos vo sacordoles habeant, et post oppidum collinum eum Septimonii coniunctum,

quoniam Quirinum deum, cuius religio semper hausit in colle Quirinali, et Quirinalium di susto celebrari et nam insem abstro vi domus sergo his lorminis ad candem sero delabimur aetatem, qua et urbs qualiuor regionum e pomeri cincta St, quo Sque ad Sullam die latorem uti perrexerunt, et patricii novis gentibus recipiendis augeri desierunt;

SEARCH

MENU NAVIGATION