장음표시 사용
41쪽
Joh. an Major Limaeam Suedicam, ne Cherso ne si quidem nomen sistis hactenus quinque in Orbe veteri Peninsulis, Cimbricae, Thracicae, Tauricae, Aureae o Peloponnesiacae a Geographis tributum ob Continentis suae vastitatem Amplitudinem, nisi Italia etiam, Hispaniaeque asserere istud velis, admittentem, nullisque Inundationibus uti ipse Rudbeckius, 2 LA L c. 7. p. 29 . haud obscure fatetur ob noxiam, in locum ejus substitu ere conatu irrito aggressi. Pro qua, cum nec Veterum , quibus ignota fuisse videtur, nec Recentiorum, ulla queant allegare suffragia, in detorquendis ad eam, tum Narrationibus Homeri Orphei ψευδωνομου ac Strabonis,de Cimmeriorum Sede in Scu thia Munore tenebricosa,ab hac Controv. alienis,& maximam partem fabulosis tum Plinii irius , quas
L. . c. 3. , memorat, Insulas in Continentem Sueco-Norinegicam transmutare Rudbeckius
haud est veritus,Solini, Melae ac Taciti, Locis, pro Chersoneso nostra militantibus, sed propter
obscuritatem, partim e Phraseologia intricatiore partim vero e Nominum locis a Gentibus quarum Memoria ferme omnis evanuit , Propriorum Recens , ortam, ψευδερρι νειαν admittentibus , licentia plusquam Critica quadrata rotundis miscentes , Ccupantur. l. Ptolomaei contra pro Chersoneso nostra Suffragium , ψευδερώνειαν omnem', ob perspicuitatem, respuens, cavillis variis elevant. dc huic
42쪽
PRAEFATIO et Ruptio , nec Europam Arctoam unquam ingreSGO, quod Peninsulae nostrae, Popularibus suis, ac Romanis, ex aliorum saltem horumque maximam partem auritorum testium, Relationibus incertis, vix leviter cognitae, istis credulus, spatium justo majus tribuerit, eo Errorem hunc, immaniter ab ipsis exaggeratum sed Patriae ac Statis illius imuitu, venia dignissimum, ubique insultant. Immemores sic. sunt, non circa salam Chersonesii nostrae Magnitudinem, sed alias etiam regiones longius diuitas complures, ab illo, Ec Veteribus coeteris, hoc pacto frequenter eS-s erratum, nec tamen his, de Nomine ac Habitatoribus suis, idcirco moveri Controversitam, seque ipsos, si Terrae Australes, nondum detecta aut Tractus Americae Borealis Scythiaeque Asiaticae, sola hactenus pene fama cogniti , desicribendi forent, immunitatem a Lapsibus istius ira odi ibi neutiquam posse polliceri. Majoriem certe tanto minus Errorem hunc Mathematico Nobilissimo exprobare decuit, quod ipse reatum ejusdem , non imprudens, sed sciens lavolens, inaudita ista ac absurdissima, quam c. a. temporibus pii scis affingit maris utriusque, Germanici ac Balthici, coarct tione, Continentis autem Jutic e versus Nor egiam extensione,&cum Insulis Danicis conjunctione, incurrerit,&hoc pacto patium Peninsula nostrae , isto, quod Ptolomaeus ei assignavit, haud multo arctius, ἐτοπώ s vindicaverit. Ad ιτημα, quo
uterque, ac Major imprimis, ii , a Ptoloman
43쪽
PRAEFATIO exigit Allaciis, ut, quomodo Che ones in Ostraclo. tantum Miltiar, Germ. gaudens longitudine, & a Mari, utrumque latus alluente, inperangustum, quoad latitudinem, coarctata spatium, OO quae Plutarchus Cimbrorum tribuit
Exercitui, Virorum millibus, horum Liberis &LΙxoribus, Popularibusque aliis, domi relictis, Capiendis acalendis suffecerit, explicent, non
una nobis suppetit Responsio. Ne quid enim dicamus de Ambitu ejus, ex Majoris Hypothesi
absurda, olim longe, quam nunc, spatiosiore, Numeroque Exercitus Cimbrici, a Plutarcho, e Relationibus incertis, more Historicis etiam modernis familiari, immodice aucto in tantam is haud dubie multitudinem excrevit non e solis Cimbris, primis Expeditonis Autoribus, sed Populis etiam Daniae ac Germaniae vicinis, Castra illorum, Teutonum, Amburonum ac Tigurinorum qui soli e Sociis nostratium, Romanis innotuerunt,exemplo, secutis & Nominis etiam Societatem haud dedignatis. Quae Responsio abunde Evecis satisfaciet,EXercitum Gentis suae, in Bello Tricennali Germanico, Victorem, Germanis partem maximam constitisse
Militibus, sub Suebico delitescentibus nomine, nondum oblitis, Major mimaeis Borealibus Socios, in Expeditione hac Cimbrica, assingere
Vandalos, Longobardos, SaXona. Nor e-gos, Gothos , SVecos Danos, Jutos, Dithma sses, Holsatos QStormarios, Romanis quoad
nomina ignoto , c. sq. 68. haud verito Quae
44쪽
PRAEFAΤI . 'porro ad Strabonis alori , de Inundatione Cimbrorum causata Expeditionem, Testimonia in Sueciam ac Κimaeam haud quadrantia reis geruntur,ridicula sunt, responso indigna.Quis enim sanae mentis a Rudbeckio T. I. Atl. e. ., S.IO p. a 'δ-296. Q O. p. 87I., ct in Pras T. I Q.
penuit. persuadexi stibi patietur, intelligi per eam non veram Eluvionem, sed Populi multitudine nimia laborantis, in Regiones alias Migrationem Quis non λογολαρροιαν agnoscit futilem, vineta caedentem propria, in Majoris Responso, Narrationem istam c. . p. 'O. vulgarem V Cantis, sed erroneam, .c. p., p. 's. 96in falsitatis absurdae, quod subitaneus Inundationum impetiis de Vita potius ac Bonis conservandis cogitare jubeat, quam diuturnis de Expeditione hellica Deliberationibus spatium concedat, insimulantis , ac nihilominus, Od. c. '7. Teuto nos , Cimbrorum Socios quos edingiae M delite, m ursatiae, Bussadiae, acosti risiae, cum Nic. Schatenio, Vindicat , frequentissimis Mgrorum suorum ab Estu Marino quotidiano Inundationibus, ad Expeditionis hujus Societatem,&ad Gothiam deinceps Suedicam adeundam, adactos esse, sine Veterum suffragio, assirmantis Circa quos Teutonos , a Rudbockio m. I. c. I 6. f. in p. 9a. 93. in Gothiam
translocatoS Suedicam , obiter monemus, iisdem, quibus Major, heic ab illo dissentiens, nec
Germanos Gothorum Coloniam esse conce
45쪽
96.yimpugnat, Lationibus ac Conjecturis, statis, o Hypotheses proprias, cum Rudbeckianis conspirantes, imbellibus, opinionem etiam de Cimbris Suedia egressis , cum Rudbeckio ipsi communem , convelli,4 iisdem vicissim, quibus Arctois Cimbrorum Originibus patrocinatur, Argumentis, nisi justum his robur deesset, etiam Teutonos Gothiae άνοιαι μήτ' vindicari. Solum jam superest Adversariis Argumentum Onomatologicum , a Vestigiis Nominis Cimbrici in Promontoriorum aliquot. Irbium&Pagorum Suedita, Nominibus reliquis, supra iam enumeratis, Populorum item, quos in Chersones Ptolomaeus collocat Cimbrica , cum Gentibus Suedite ac Nor-egiae diversis, Saxonum c. cum Saxonibus inter Wermelandiam ωAngermanniam Montanis, Sigulonum cuna Sigiuniensibus,Fundusiorum cum Finnis lin- clausiis Normegite, abalingorum cum Tractus novaliete Incolis, Chalorum cum nescio quibus Κirnaeae Accolis, Charudum cum Scaruda-lensibus Nor agiae, obandorum sive uti legi Rudbeckius mavult Codanorum cum Gothis, simili quoad Nomina Convenientia , depromtum Cujus Debilitas cum ex Maioris etiam ipsius , sui in Disputatione contra Danc merthium immemoris, Consessione, supra jam sit ostensa, ac Nomina insuper, Cimbriae, Populorum eius singulorum, Nominibus amnia, a
Rudbeckio, non, uti fieri decebat, e solat cui Chersonesi Cimbricae Titulum aflingit Alintea,
46쪽
Leci Cania etiam , estro-Gothia , Bothnia, Finnia, aliisque Regnorum Suedici ac Nor-agici Provinciis, intervallo satis grandi ab illa sejunctis, coacervata, silentio id praeterire haud immerito possemus. Certe, si hoc pacto Κi, Provinciae Regni Suedici extremae, ne peninsulae quidem Nomen Geographis mereri visce, Cimbricae Chersonesi Titulus, Nominibus Locorum, isti aliqua Soni affinitate cognatis, sed CSeptentrione pene universo conquisitis, recteas teritur, nec Angli , Cambros suos Mum- herlandiam ostentanti, nec aliis, quas Cimbri-
nunquam vel habitarunt, Vel peragrarunt, Orbis Partibus, a Septentrione longissime semotis, Argumenti, quibus eundem pari jure affectent, eseerunt. Sed longe utrisque justius Chersonesos illum sibi nostra vindicat, quae cimbrica a Cimbris suis, per totjam ab illorum Expeditione Secula, contradicente nemine, est appellata, , praeter Territorium in Meditullio Jutite H merumense, alia etiam, in eadem Nominis Cimbrorum luculenta exhibet Vestigia, Pagos sC Himmersum, immerb, ober a besinui, Coenobiumque dc Sinum Libberanum, de quibus
Major ipsemet, illustre Loca illa priscae Cimbrorum in oris hisce Habitationis suppeditare Argumentum agnoscens, c. 26. , p. s. s. fusius
clis eruit. Addenda vero illis omnino est, quam is ,Milonio licet suo vicinam, praeteriit , F br Ducatus Stesvicensis , sive Juliae Australis, in Mari Balthico Insula, quam Henr RanZOVius
47쪽
i. s. Belli Dithm. p. m. 27. 28. Cimbriam Parvam appellat, a Cimbris, Habitatori licis suis , nomen obtinuisses, hil Melanthon ac Casp. Peucerus in Chronico), Andreasque Al.
thammerus Cincomm ad Tacit Germaniam ), C.
ste Bas Fabro in Thesauro Erudit Scholast. p. m. α89.), recte jam olim monuerunt. Sed nec Populorum, quos Cimbricam olim Chersone sum incoluisse Ptolomaeus perhibet, en insulae nostrae desunt Vestigia Sabalingis in quorum locum Albingios, silve Albis Accolas, Critici non nulli, a Fabrol. c. allegati, substituere maluerunt Tractum Salingensem, Chali Aalburgensem, Charudibus Aarhusiensem, indutia Boreali, Jonas Venusinus , a Rudbeckio laudatus,tam Ilignavit cibandos, si cum Rudbeckio Codanos in vocis mendos e locum subroges,ipsia Gothia si ve folia Cimbrica, Codano Sinui adjacens, Fundolis autem Insula ionica, huic vicina continentis
Julico Orientalis, juxta Majoris Hypotheses c. a. olim Portio haud obscure sibi asserunt. De Saxonibus ita T. I. c. a I p. 29. Iudbeckius:
uuos vero Ptolomaeus in Promontorii Cimbrici dorso Saxona collocavit, hosfacilius in athere , aut in medis mari, quam in Julia reperiemin uuis enim in istis loris tam nunc hospe erit, ut nesciat, utiam
satiamque Regiones esse maximam partem palmsrti; in locis autem caeteris campestres sine Montibus, sinejugis iis adjunge, quod Saxonum nomen in μtianusquam invenerint, aut pro domestico habere amsuerint, Pontanus aut Henusiniti. Haec legens Vi
48쪽
axis mihi tempero, quod Nodus iste Gordius, Ieviter palpatus, sponte mox dissiliat. Καινε,
quemPtolomaeus Saxonibus tribuit, Chersoneti Cimbricte, non Dorsum, sed Cervicem, Vel IoCum angustum , notare, Tyrone norunt, dc
Praeter Lexicographos, Rudbeckium Synathleta suus, Major,docebit. c. 76. p. I a 3 eqq. Erp. Lindebrogium, o Dorsi Significationem ei aD fictam, prolixe exagitans. Non igitur opus est, Ut Saxonum sedes vestigatur , o Montium quorum nulla apud Ptolomaeum mentio) in
Patria paucitatem , in Sueoniae uorsum inter Vermelandiam Sc Angermanniam montanum enitamur, aut a Samb den Sarten Voce Cim-hrico-Germanica , sive Ensibus ac ultris ingentibus, in Officinis ejus Metallicis olim cudi
solitis , locisque vicinis nomina impertitis, Saxones dictos esse, cum Rudbeckio, Majore, de Compilatore Chronici Saxonum Vernaculi; Mo-guntiae A. I 'a. excusi, utrique, quod Elymon istud, non autem sedem gentis, μοψηφω, sed a nobis P. IV. Isag., c. Io S. I in p. 36a. 363is jam refutato, credamus. Si enim Ptolomaeum sequamur Hodegum, Saxonas in Chersonesi Cim. hricae Cervice, qua Germaniae cohaeret , inveniemus angusta, Holsatia sic , Sede illorum , uti
inter omnes constat,antiquissima, Nomen etiam
Jam monitum adepta, Posterosque illorum, Habitatores suo, Pontano, Venusimoin Rucu heckio
49쪽
3 PRAEPATIO. heckio , si e Julia, Boreali Peninsu he nostiae Pax- te, in Australem deflexissent oculos, spectandos exhibitura. Hactenus Argumentis Exceptionibus, quibus Medici duo Ingeniosissimi, Rucia heckius&Major, licentia, quam in Medi Cina ac Philosophia Naturali, utriusque Doctoribias Seculi novaturientis, Veterumque aspernantis autoritatem, Genius Merito forte indulget, in Historia, cujus dispar est ratio, Antiquaria,Pri S. corumVestigia presse ubivis legente,abusi,Cina hros e Chersones nostra, in imaeam Suedi cam transi are incassit allaborarunt, ita responsum esse putanuis, ut Polyhistorem Eximium, Pet. Baelium, ubi nostra haec legerit, suum de Rudbeckianis in Atlantica: Recensu, Novelli Reip. Lit Gallicii, M. Febr. A. 68 sin inserto )Judicium CC pe ii dit our prouuer, que la Chersones Cimbrique est a Scandinavi , non pariis ais
de ulland est Out a fati fori retrabaturum, vel saltem limitaturum esse, haud dissidamus. Agnoscent etiam hinc Cimbri mei, spem, quam deJ Dan. Majoris medici Peninsulse non e
Adoptivi, Memoriis Chersones Saxo Cimbricae affectis, mecum P. I. Isag., c. ., g. 8 p.8. 80COn- Ceperant, pr claram utrosque fefellisse, cum
Vir hic, solers quidem S eruditus, sed ingenio suo plus justo indulgens, novae e Cimbris ac Saxonibus Hypotheseos, cum Rudbeckio sibi
communi , Vitio, Antiqq. nostras obscuraturus in iis potius fuisset,quam illustraturuS,ac paUCU-
50쪽
PRIE FATIO. , rius Majoriam nostrorum praeclare gestis λώψα- Gentibus Exoticis transcripturus Orius ef-raeni novaturiendi pruriginis, intolerabilis in Iypothesibus musteis defendendis,Lectoribus- ue, OraculGrum instar, obtrudendis, pertinaiae , Invidiae in eorundem secum Studiorum ultores de qua Bened Mengini Lib. edidit,acemplum ejus illustre ipsemet praebiturus ,Li-erarise , dc Maledicentiae in Ptolomaeum , he nneso nostrae faventem mistoricosque ejus-em Indigenas , imprimis Dancinerthium , Scotica , Considerati, quid de Consilio ejus, quo C. 94. p. I II 6. Cimbris, aliisque Gentibus,t Exteris potius, quam Indigenis παῖριδοφι-
ία laborantibus, rerum suarum scribendamommittant Historiam, persuadere conatur, sit aclicandum , cuivis , me tacente , suggeret..onge certe illo,in Hypothesibus suis inculcanis, modestior, longe in dissentientes aequior,st ipse Rudbeckius, in Atlanticis, Cum Tomis uobus prioribus, tum Tertio, qui, psaliae Periore 698.editus, hasce pro Patria inclias scribenti Hamburgo est transmissus Hypo-1Csium eum suarum tenacem esse singulae illius OCent paginae,& in Sententia de Cimbris etiamerseverare testantur, tum Loca alii, tum Cap.
f. a. p. 68. L. Tullium Cimbrum canobis,
I Isag. c. i s m in Patriae vindicatum Iam Tullium Cimbrum salutans, dese Nominibus is , Nummique ap. Patinum in obsere ad Sue-