Aloysii Iuglaris Niciensis ... Christus Iesus, hoc est elogiorum. Pars prima secunda, diuina continens

2쪽

ALOYSI INICIENSIS

CHRISTUS IESUS

Hoc est, Pars Prima,

DIVINA CONTINENS.

Apud Nicolaum Perrana s. Cum superiorum Licentia Privilegi

4쪽

CHRISTUS IESUS

MVTIO VITELLES CO

GENERALI PR EPOSITO

Ab Authore Dicata.

um iam octauum d climum probrosam arbo rem in agro tuo toleras , Clemens Agricola: cuia pare patientιam tuam

possis, quod iliam non an-re juccideris , nisi frenis nondum par frustibus, ad fores usque proficeret. -- creuit vinea Domini, te cultore, secun A 3 ditas

5쪽

ditas , Sterilitas in ea caepit essestar momstro , piacularis habetur , qui se tibi sine manipulis sistat norari curet a te, cui non δε nerat, unde laudari cognituspessit.

Ego unus mani re me factans, Autumnum, quem coeteri eAhibent, vix stoli1-ceor, ct eius a culuris industria , Reus ammarum, tellurem optimam . in f pia in clommarum probata fertilitatis adduco. lhuys tuis fratribus meis vix ullus est , i qui fortia non praeferat furtius; Militares anima adhuc circumferentes αμιTIVM, vel cum calamos tractant , malunt pugnare , quam ludere : Europam sudoribus irrigat, qui Asiam cν uore non potes, . nudet scribenda patrare , cuι nones otium leaeenda scribere r late manavit in membra Dcundisas capilis : aras messium regnante te fuit , facere tabι Martyres Disam palmarAm : Doctores vero rerruere lucubrationibus suis posteroram ingenia implere potuistι Cellaria Domiani ex vindemia sanguinis nouo vino, horrea vero ex manipulorum redundantia

nouo frumento. Vnde mihi igitur sducia ista iam solida , ut exigentem pro ea , iqua mes V Insibus auaritia , a suorum singulis fructus, selis speraueram placare foribus posse Z Dicam plane id, quod reses, nec notam remeritatis culpabili dismmulatione grauabo . Hac ima frugum

6쪽

exuberantia . quae probrum sterilisatis augeret , minuit eiusdem pudorem; Aduertit in diebus messium, quascumque mortua Heris placere reliquias, ct ubi omnia. suis onerata sunt foetibus , quodcumque germen imitara rogam potueris Dei conspectum inter aras mereri. Myrtus, C parassus, ct Laurus, quia nullum e sensibus prater oculos pascunt , excluduntura pradio pauperis , in borto: vero diuitis ,

cui vel ipsa umbra genus fructuum est , sola plerumque laudantur Redundant apud te segetes hcinestatis, s sit non debeas

ita seuerus exactor, nulli condones Umram telluris, quam oceupat, contentus esse furibus potes: tys praesertim, ιροι consis mendationem, quam a radice non habent, a Christo accipiunt, coronant. Qualescumque sint, tibi debentur , quia in agro creuerunt tuo. Videri tibi possum meo parum felix in vere, e in consilio μ-rum prudens, qui Florem Campι ιn meoiarum ornamentum assu seram, ut is cuius odoribus beare te soles, caeterorum tibιgraneolentiam, aut tegeret , corrigeret.

Elogi s hisce, si Ch risti nomen, vel tuum detrahas , non Elogia , Satyra sunt, quibus inconsultus Auditor, si quam habuit prudentia famam. Oppressit. hac prater me nullum pungunt ct si quis in his luminibus micat , ignis fa-Α 4

7쪽

ruus est, illustrandis potius scriptoris tene

bris natus, quam Lectoris asse Lbus accendendis . Des ieni opportunitas , in pientem me fecit, octauum iam annum in Rhetorum horto detentus, rurpe putam mne furibus a tanta amoenirate recedere ,σ abiturum in Caluariam, ad minuendum exesa rupis horrorem a Pindo suppetias non habere putaui aversantis aspera militis partes esse, Duci suo in Cruce languenti horrentem mutare galeam . O 'inas, quibus assidue rorpentes pungimur , colle tis undequaque rosis vestire. Quamquam , quid hac quae re ita discepto ac si obseruantia, non necessitas fuerit, quoahoc tibi munus obtulerim ' Reueratus parentis faciem degener filius. eam omni ar-re , qua poteram declinabam : horrebam Roma oeulis me fabulam dare: Criminosam eloquentiam in Areopago Latis san rit simis ventilandam Iudicibus sistere non audebam. Elegit te Christus irae, non ego,

abortivi operis curatorem: meis ille adhuc parum formatus in manibus , me propemodum inscis, euolauit in tuas: non ali'

sua dicari ρ sus Elogia, quam cui Societatem suam , qua Elogium illi longe luaculentius est, tot iam annos custodιendam commisit. Accipies igitur, vel a me , vel a Christo. ab viroque tibi exibitum munus, σοι debebis isti pro argumento beneuoleu-

8쪽

tia gratiam, ita mihi pro temeritatis piaculo veniam non negabis. Si quam a Deo meruero laboris hmus mercedem , eam

omnem sospitati tua voveo pretium. Commune hoc mihi cum soci s omnibus votum est : Annos tuos singuli , vel decremento nostrorum, avemus augere. Magna ρars nota viust in te: sollicite seruare re debes, ne tuorum vitam negMere videaris in tua. Saecularis annus felicissimis auspici r , quia tuis, ordini iam exortus est nostro. Latorvi omnibus fuat, illi gaudia incolumitate tua gemina. Nihil Tartareo formidam us a Porsena, quamdiu Roma Mutium nobis aliquem nutriet.

9쪽

MENS AUCTORIS

IN HOC OPUSCULO.

VDAX consilium hominis Deo Elogium scrib

re molientis. Non laudatur DiuinitaS per iniuriam , quam illi utique palmarem infligit, quisquis de ea credat dignum aliquid promi posse. Encomtum illi omne de conscientia Magnitudinis suae; cetetera , si quae accipit eius magis tolerantiam, quam excellentiam probant. Loqui citra piaculum de tanta Maiestite vix possumus, cum & habeat notam impietatis vituperatio , nec vacet tenaeritatis suspicione Luciatio. Cisristo vero quid

dus ipse, tot leuatus oneribus, tot auctus commodis, tot expiatus impensis Elogia Christi sunt quaecumque honeste cogitamus , aut facit humanu nγgenus : laus nostra omnis redundat in eum, a quo lumen habemus, unde possinus recta per-- spice-

10쪽

spicere , & robur unde audeamus ardua superare . Ex quo eius Encomiastes adfluenta Iordanis factus cst Pater, piaculare coepit esse mortalibus idem sibi munus assumere . Ipsa Petri de Diuinitate Consessio non admissae, nisi quia veniebat a Patre : excepit iniurias tacituS , praeconia reiecit iratus, nec unquam durius increpu1 spiritus desertores, quam Cum de illo potiora iactarent; Adeo peculia- te sibi esse voluit, non aliunde, quam Ecce 'o laudari. Assentationis organa dedia gnata Veritas est: timuit ne periret ali

quid declaudibus suis, si per ea ipsa ora

transirent, per quae tam multa mendacia

laberentur.

Mihi nihilominus debitum verius est, quam consilium ista temeritas. Loqui sine culpa non possum; at nec possum ne culpa tacere. Non est innocens silentium debentis Deo facundiam . si quam habet. Par est, ut auctori suo pendantumueris vectigal, nec id emugium reli quendum ingratis , ut excusare se pon11nt, se Deo dignum aliquid non habere. Auernus Agricola terrae nostrae, non nisi pro semine , quod commiserit , exigi tMc Rem : nec ab Ansere Lusciniae Modulos, nec ab Vlula Αscredulae concentUS expectes: Solitus nos ex tenuitate nostra non ex sua dignitate metiri, magis quid possimus , quam quid debeamul alte dit. Adde , quod usque ad laudum Πομ