장음표시 사용
71쪽
Qui Canindatis vin cit. Bipennis 5. Olari.
intolerabile videbatur, vastari regionem in praesentia sui. In hac igitur mentis angustia posito Regi, sertur nocte subsequenti apparuisse Beatum Olauum, patrem ejus, &ei monuisse eum in Deo spem ponere, facile ei esse, dare victoriam non minus in paucis, quam in pluribus: oportere eum in crastino ad bellum procedere, Dei miseratione victoriam non defuturam. Hac ergo visione confortatus Rex Magmu, in crastinum viriliter processit ad praelium, subsequens vexillum, quod patris ejus fuerat , tenens manu bipennem ejusdem, quae ibi confracta est, & modo servatur in Nidrostens Ecclesia. Major itaque ruit in hostem, plurimos prostravit, ceteros turpiter, Deo auxiliante, in fugam convertit. Hoc praelium gestum cst in loco , qui dicitur Luiscus Hetthr. Variis deinde conflictationibus inter se agentes Ma m de Sueino,.plura praelia gesserunt in diversis locis: quorum maxima ista suerunt, apud Helganes unum, aliud apud Aros, & non nulla praeterea. Sed quia longum csesingulis immorari, transeamus ad cetera. CAP.
72쪽
hq X ΤIdens itaque Sueino, se non posse res- 2
η V stere viribus Magni , discemi a patria. λ ιν di e- uem insecutus Rex cum classe, applicuit ' in loco. qui dicitur Ouorsiunt; ' ubi cum ςμς in
: morarentur , conlpiciunt quadam die navem'ociis Rex si adventantem, solitis armamentis venustius . n. ta, ornatam. Nam velum totum purpura re- 'E' nitebat. Qua insueta visione attonitus Rex,
m mittit ilico , qui requirant,'qui sint, Vel unde veniant. Responsum est nunciis Regis, o esse' Haruidum, fratrem Olaui Regis Nor- t Vide s wagiae , venientem de Graecia. Econtra si illi sciscitantur, quis ductor sit classis, quam i8 . P:lii in portu cernebant. Respondebant, ea Magnum , filium Beati Olaui , Regem raldus, ei Daciae & Norwasae. Quo audito Haraldus, iti mox divertit ad nepotem suum: a quo, utra decuit, honorifice susceptus aliquot dies ibi moratus est. Cumque Magnus ab eo pomstularet, ut ei subsidio foret ad subdendum sibi regnum Daciae, quod ei justis ex causis debebatur, respondisse. fertur, se potius velle petere ab eo partiri secum regnum
73쪽
pro mittit Hi-raldo dimidiam regni Dan. si gnum inde ejice ret.
Nor agiae, quod sibi jure hereditario de
bebatur. Cui cum Rex Magnns gratiose respondisset, erat enim mitis & benignissimi ingenii, unus ex Consiliariis Regis Einar Thambar Lelmer,perpendens secum, utriusseque verba non de ejusdem benignitatis fonte manare, respondit: Iustum videri, ut si Rex Magnus Haraldo dimidiam partem Norwagiae annueret,ipse quoque pecuniam, quam de Graecia attulerat, cum Rege divi deret: multum enim eum egcre pecunia: plurima in expeditionibus assiduis consum Hse. Hanc responsionem Haraldus indigne serens, dixit: se non ob id in exteris regionibus, pro adquirenda pecunia, objc rise se periculis , ut inde ditaret satellites Magni, nepotis sui. Cui Elnar: Scias me , ubicunque potero , obviamiiturum . nuregnum obtineas. Quod verbum & Elnaro& filio ejus, ut rerum exitus probavit,causa suit temporariae mortis: quia ambo postea ab Haraldo occisi sunt. His itaque responsis commotus Hara idus , discessit a Rege, dein Norwetiam profectus est. Surino comperta causa discessionis Haraldita Maeno , e vestigio comitatus est eum, promittens ei dimidiam partem Dacia, si possent regem Magnum eliminare.
74쪽
, Invectio Auctoris in ambitiosos , of qualiter Gosdroe vitam Miserit.
Vere infelix appetitus honoris i 5 mi- tig
Ο seranda& miserabilis, & ut a Philo- oh 'i, sophis describitur, vere caeca ambitio, divi-b na & humana calcans, naturae non deferensi: honorem, & cujus mentem semel invaserit, se impotem sui reddens l Haec Abstinem ini. jugulum patris armavit, ut sibi parricidio . ,' is regnum pararet; Et ut de Ethnicis aliquid loquar, haec Pharnacem filium Mithridatis, ex Regis Ponti, qui cum Romanis annis quae, draginta bellum gessit, impulit . ut patrem hi suum inclusum in quadam civitate, obsideli, ret: cum idem Mithridates diu ex altissimo Gamavit. eis muro concionatus, cupiens filium ad miseri tu cordiam flectere , ut inexorabilem vidit, jii. exclamasse fertur: Dii patrii, si qui essis , M l. 6. y Guate, ut Pharnaces hac ipsa precessios ' γ ipuos exoret in non exaudiatur. Post haec ii, descendens de muro, dedit venenum omnia, si bus concubinis suis, & filiis & fiIiabus. , s Postremo, cum ipsemet hausisset venenum,& vis veneni in ipso grassari non posset, propter innumerabilia remedia, quibus frequenter munierat sua viscera contra ean-
75쪽
dem pestem, ne ab alio necaretur, fracto jam muro, porretait cervicem spiculatori. i. r. Quod de hoc Lucanus,
. Earbarico vix consummata venenorde hoe Rege scribit Plinius Seeundus his verbis: Mithridates, inquit. Rex Ponti, i homo. potentissimus & ditissimus , annis quadraginta bellum protraxit nobiscum va-
Plin. lib. riis eventibus, duarum CV viginti σentium
Are totidem linguisJura dixit, pro concione
si Mas me interprete a ius. Haec ipsa infelix ambitio armavit Syroim in jugulum pa . c. 'h. tris sui Cosroe. Et quia hujus Regis mentionem fecimus, quaeso ne onerosum videa- libris Apo- tur. Lectori, si pauca de Romana historia cxyphi excerpta, hic ponantur, prpplere illam scripturam, quae sertur de exaltatione Sannium in Crucis, in qua quibusdam veris multa falsa interlita sunt, propter quod a Sancita&in An- Romana Ecclesia non recipitur. Gelasiusiv/tib in namque Papa, vir doctissimus &imagna: uctoritatis in Ecclesia Dei, compendioso sermone secernit Apocryphas Scripturas a sacro Canone, dicens non egere Ecclesiam Dei fallitatis comprobatione, quae ab vide De- ipsa veritate Deo fundata est. Cui Beatus stina. .. plurimis in locis attestatur, eodem sensu re pene iisdem vorbis. Ponit, . s.... idem Gerusivi inter Apocrypha Passionessi. lib.i.9 4postoloruin, praeter solius Andreae, librum
76쪽
de in sentia Iesu, librum de Nativitate Beatae
Mariae, Itinerarium Clementis, Euangelium secundum Thomam, Euangelium se cundum Bartholomarum , & multa alia, quae longum est enumerare. Sed jam videamus, quomodo illa scriptura deExaltationeSanctae Crucis, conveniat veritati Romanae historiae. Heraclius, vir valde strenuus in romilitari, filius Heraclii, praefecti Africae,
a militibus in Imperatorem Romanum cligitur. Hic sex annis continuis pervagatus omnem Persidem innumeras civitates nec
non & vetuitissima a disci a Regum antiquorum solo pros ravit, su per pontem quenmdam, cum quodam gigante Persico singulari pugna congressus, eundem vicit & in amnem deiecit, ipsumque Osdroen ad ultimas regni sui latebras fugete compulit. Qui ultimae desperationi ad dietis, filium suum Mariasin designavit regem. Quo comperto, SI
rois , primogenitus ejus. aegre tulit nimia repulsam, cui debebatur pro ordine nativitatis regnum, & sollicitato Gundabundan, praefecto militiae, omnem ad se convertit zxercitum, statimque patrem Cosdroen insecutus comprehendit. & magnis cathenarum
ponderibus pcdibus colloque circumdatis, reclusit in domum subterra1neam, quam ipse ad thesauros recondendos in loco abditissimo construxerat, imperans & dicens :
anni 53 r. de gest Fra cor. lib. q. c. 22. )Redit ad historiamCo seois. c. is captivitas
77쪽
Comedat aurum argentum, pro quo multos impie peremit, orbem terrarum δε- levit. Fecit etiam Syrois nefas, omnibus
seculis inauditum, divino sic disponente judicio. Nam mandavit satrapis, quibus noverat patrem praecipue exosum , eisque tradidit eum per quinque dies illudendum& conspuendum, ac diversis injuriis afficiendum, & sic demum sagittarum ictibus . perimere jubet, occisis tamen prius, antei Ora patris, quinque filiis. Et hic fuit finis hominis sacrilegi, templi Domini violato'
ris, & ultra humanum modum elati. Nam legatis Heraelii , qui gratia pacis venerant, ita superbe respondit, aut videlicet Christianos propriam religionem relicturos, & secum Solem adoraturos, aut eorum regnum penitus destruendum. Sed reddidit Deus in caput blasphemi propriam contumaciam. Licet itaque Co eroes pro suis sceleribus , dignas expenderit poenas: tamen a prole ventris sui hoc passum execrabile & coram Deo & coram hominibus fuit. Esemplum Nonne etiam infelix ambitio impulit Domitianum. hominem scelestissimum &
ra. quodammodo alterum Neronem insidiari
sanguini fratris sui Titi j Hic Titus praeέuavitate morum & inolita bonitate, di- eius est Delitia humani generis. Et cum
78쪽
quodam die advesperascente , reminisceretur se nemini quicquam eo die beneficii impendisse , eo quod nullus postulasset, dixisse fertur ad commilitones suos : Hodie, inquit, diem perdidi: Quia nulli ali- sueton. quid emolumenti impendi. Fratrem verbς Domstianum suavi eloquio demulcebat, rogans ne se foedaret fraterno sanguine, in 'brevi ei affuturum imperium: non decere eum , cum tanto scelere illud comparare. Quod , proh dolor i nimis verum fuit. Nam & Titus in imperio biennio tantum vixit, & eidem Domitianus successit: Qui etiam hoc suis sceleribus addidit, quod se cundam a Nerone persecutionem in Christianos movit. Jam vero nostra perse
79쪽
Quod Rex Magnus , regnum Norwagiae divisit cum patruo , CV de obitu ejus
truum suum , & Sweinonem, in Noret giam profectos, foedus contra se iniise , c vestigio illos insecutus est. At illi audientes)Regis adventum , verentes occurrere ei, revcrsi sunt in Daciam. Considerans itaque Rex Magnus , se vix posse tueri utrumque regnum ab eorum infestatione, missa legatione revocavit avunculum η suum Haraldum, tradens ei dimidiam partem regni Norwagiae, nihil in mutua reciprocatione poscens, praeter quod regnum utrumque cum eo defensare deberet: ita tamen , ut in Regno Daciae , solus Magnus imperaret. Haec concordia convenit inter nepotem & avunculum ' in
lo , ad stagnum in praesentia Grim elli Episcopi, Einars Thambas elmis, & aliorum multorum Principum, qui omnimodo decrevcrant, se nullo modo sub duobus Regibus velle agere, nisi pace confoederatis. Sciebant procul dubio, omne regnum, in se divisum, desolandum. Ideoque statuerunt
80쪽
DE REGIA Us NORVAGI Cis. 6I 'runt certissime inter se illum vita privandum, qui nollet paci acquiescere. De hac dementia discordiae exclamat Virgilius: '
Jamdudum temerasse duces pia foedera pacis, Segnandi miseros tenuit quos dira cupido , tenuit,
Confiteor scripsi, satis est memini se ma- velut de-
De eodem etiam Lucanus: flib. I. JImminet armorum rabies: ferrique po tela sConfundet jus omne manu et scelerique nefando Nomen erat virtus ; multosque exibit in
Hic furor Composita itaque pace inter avunculum & nepotem , Magnus Rex navigavit in Daciam , & expulit ab ea Sweinonem, qui eam interim jam totam sibi subjugavcrat.
Post cujus expulsionem, uno tantum anno super vixit. Qui cum sentiret, diem mortis imminere, misit iratrem suum ex matre, Thore nomine ad S einonem , & recon
signavit ei regnum Daciae, quia & ipsi jure hereditario debebatur. Iste Magnus, filius Beati Olaui martIris, vir fuit bonitate
pellit. Quam postea moriturus , eidem su-- noni resti . tuit. in fine.