장음표시 사용
221쪽
Sedandis. 2I possent. Petebam itaque sibi concedi deli-.
berandi spatium. Die sequonti exig bat rab iis responsum satis instanter, quemadmodum etiam duobus diebus proximis& sequentibus. Verum ipsi ostendebant, quod regina pro concinnando illo recessit hali uetit spatium quatuor aut quinque annorum , indulgeret proinde vicissim iptis quatuor aut quinque dies. Interim vero intellexerunt iidem Ecclesiastici de cultu Papistico , qui pro devotione Reginae Christinet publice fiebat in arce. Cum ergo die Lunae qui erat 8. Octobris aeorum Deputati illuc vocarentur , protulerunt rationes & causas , quare simpliciter &sine aliqua limitatione recessiti de novo subscribere neque vellent, neque possent, Eae sumebantur ex defeetione Reginae a
Religione Lutherana: Quando inquie. bant ) legimus & expendimus G una vi
primi testamentum una cum Norc
piensi recessu i 61 . & Ostebroicensi jure
I6IT. f. IO. invenimus expresse, quod quis quis a nostra fide ad Papisiicam transit, eo ipso debeat excidere tota hereditate, atque omni jure ac pacis usu intra totum Te-
222쪽
gnum Sueci Sumus quidem omnino con- .enti, ut sua Majestas gaudeat & fruatur reditibus ac terris sustentationi assignatis, sed non vi recessus sui, velum propter dignitatem suam & praeclara Majorum suorum merita circa coronam Succicam ;Nihilominus oportet recessum suae Maje-
statis limitari ', ne qua noceat religioni &libertati Patriae &securitati. Reliqui Sta tus Responderunt suam Majessi velle nobis Ecclesiasticis super eo dare assecurationem , ea firmitate, quam nos desideratre, aut etiam nostris verbis concipere possimus. Erant tamen nonnulli de nobis qui
ad ejusmodi conesusionem Osundebant, facilem fore subscribendi modum. Vexlim ego Episcopus Aboensis opponebam: Non amplius esse fidendum et , qui in re etiam parva foret dubius & perfidus. Reginam Christinam autem sese obligasse
Oeniponti tum, cum a nostra religione discederet, quod velit Romanam Catholicam Ecclesiam , omnesque ei addictos per vim permovere, & incrementis juvare: Proinde minime nos posse esse certos, quantumcunque se nobis obstrictura esset;
223쪽
praesertim quum non ignoretur antiqua illa & in coci igibilis maxima : Haereticis non est servanda fides. Congruum quidem esse, ut ejus & majorum insignia merita de dignitas filiς ex magno Gustavo attendantur ; sed magis convenire, ut in vatote servetur religio , quae magno constitit ejus
avo & patri, illi ut eam introdueeret, isti ut eam defenderet ; ab illa autem sic est abjecta, ut in ejus persecutionem jurarit τTitulum tantae filiae esse quide magnum reponderosum argumentum , verum eam
iam non ferre nomen a Dn. Patre Gustavam , per anagramma Augustam sed a suo patre novo Romano Antichristo squi secundum Satanam omnium nostrum & v re Evangelicorum maximus hostis' est Alexandro scit. VII. Alexandram. Deprehendisse nos , quod unitas religionis in nostra patria habuerit perpetuum comitem , Concordiam inter Magistratus --ditos& status,quodque milli hostes externi possint nobis nocere, quandiu unitas in regimine perdurat, qui hanc ipsam praerogativam, quodque liactenus a tot & tam potentibus hostibus non potuerimus vin-
224쪽
ais De R Ε Η v sa'. turbid bci, este aliud nihil quam benignissimam
Dei compensationem pro eo , quod prae omnibus aliis regnis & provinciis mundi serio & gelose egerimus pro religione nec admiserimus ullam peregrinam. in Odsi ejusmodi zelum deponere, & ulli aiteri religioni jura pandere velimus, tum cerrtius nihil futurum , quam ut contentio primum in religione , deinde etiam in re gimine consurgat, prout videre licuit in
Rege Sigismundo. Quid Papa per Regina Christinam intendat, id jam satis patere
ex hoc , quod ipsa in civitate regia atque ipsa arce dc munitione recta e regione conclavis juvenis Regis idolatriam instituerit, non attendendo, quod ejusmodi exercitium tam privatum quam publicum in primo articulo Necopingensis Assec rationis in arce Stocacholmiensi. Ecclesiasticorum privilegiis Regis Caroli Guilavi assecuratione anni i6s . & i QS. datam omnino vetitum sit, unde sequatur, quod 'omnes istiusinodi recestus Ecclesiastici, confirmationes de assecurationes debeant cassari, si illis exercitiis concederetur locus. Haec cum ego Episcopus Aboensis dicendo
225쪽
Sedan s. 2I'do absolvissem notavi quendam Senatus applausum, quin etiam latrapa regni partem cum collegis communicatam , ma gnas nobis Ecclesiasticis agebat gratias, promittebatque assistentiam. Moncbamurtum,a Senatu videri consultum, ut nos Ecclesiastici ascenderemus ad Christinam, de ejus Majestati serio demonstraremus quantum in periculum adduceret patriam per suum Papisti cum cultum, in ipsa arce
exercitum. Itaque pariter ascendimus cum
nostro Capite & Senioribus. Archiepisse copo qui tum primum advenerat) MEpiscopo Arosensi, & Seniores qui tum fecerunt vel bum , sed nihil peculiare expedivimus illa vice apud Reginam, nisi quod verbis asperioribus Archi-Episcopi
adeo exacerbaretur , ut tertium inciperet lachrymari. Et cum Archi Episcopus diceret : Se nosse artcs Papς , eum Omnem Captare occasionem , qua nostras animas& corpora perdat. Respondebat ipsa :Melius eum novi, pro omnium vestrum animabus non daret vel quatuor thaleros.
His ita se habentibus post biduum confecimus ex instituatione Christinae & con-
226쪽
sensu Senatus majorem numerum Depintatorum de Episcopis Senioribus exisceptis & Sacerdotibus ad suam M cstatem. Hinc Episcopus Lincopiensis illi peculiari cum zelo exposuit lapsum a
Religione, quodque magno cum scandalo publice exerceret idololatriam Papisticam cO atra regni recessus, assecurationes & pri' vilegia, etiam ab ipsemet antehac concessa sed illa repetebat jus sui Recessus, quod omnino elset libera, nec teneretur ulli hominum reddere actionum suarum rationem; neminem sibi posse eripere illam liubertatem, quae omnibus legatis ubicunque terrarum con ederetur. Ego Episcopus λboensis reponebam discrimen,quod inter suam Mil.& aliquem legatum esset, &ostendebam , quantum 'periculi prae omnibus aliis traheret ejus exemplum. Illa Resp. animo satis commoto , nullam elle
causam, cur istiusmodi a nobis peteret, sese elle in potIessione, in qua turbari a nullo possit, & provocabat ad recessum. Praeses oppodebat, eam per defectum 1 religione excidisse omni jure, quomodo 'ex recessu praetendere posset, siquide cum sua Mai. ri-
227쪽
gide agendum esset. Illa confra,se, aiebat, fatis per illum recessum munitam, ut quae absolveretur ab omni cura reddenaee rarionis. Praeses vicissim ostendebat, non posse illum recessum omnes alios recessus rogni & constitutiones evertet e. Subservientes Presbyteri salienses monebant, quod in suς Maj. recessii expressὸ inserta fuisset liqc conclusio : Si tam in sua Mai. constans adhaereret religioni; licet post modum expuncta. Recte excipiebat illa,
cum videretis me ea verba delere, 'facile poteratis conjicere rem ipsam. Praeses: Non poteramus notare, quam Vestr. Maj.
delendi ista causam haberet,quando de suturo desectu ne suspicari quidem licuit. Si itaque V. Maj. aliud villet mente, aliud praetulisset ore, fuisset reputandum pro dolo malo, qui vestrς Maj. modo seivire nequiret. Tandem cum disputatione & fi . ducia sua nihil posset perfi re , converte batur ad preces, & promittinat, quod sua
sacra continere vellet intra januas clausias, & praeter suos neminem alium admittere. Praeterea nobis sese obligare ea firmitate,
Mam te si concipere postemus, quod ne-I 6 minem
228쪽
m inem ad suam rcligionem attractura sic Adjungebat etiam si secus faceret, & de facto convinci posset, velle se multari j etura omnis juris de praetensionis ad bonatae sustentationis. Stabat coram nobi&erectis manibus, flectebatque nobis poplites quinquies continuatis vicibus δc rogarbat oculis lachrymabundis, ut hoc sibi indulgeremus. Respondebamus libenter nos indulgere velle, quicquid in recessu continetur; at nihil de religione , & quod pQς hoc alias peccaremus , in Deum , conscientiam nostram , &c. Retulimus autem de his plene omnibus ad Senatum , qui ea valde probabat , & suum promittebat auxilium, quo Reginae sacra tollerentur. Tandem eb perventupa est, ut Regina Clitistina nolens volens suum sacellum demoliri & sacerdotem cum aliquot Italis utriusque sexus e regno emandare debuerit, id quod contigit seria tertia & quarta; conrscriptumque est firmum testamentum,quo de conservanda in terris puritate resigionis redditi sumus securi, dc postmodum reces sus tandem confirmatus, cum hac limit
rione, quod itidem jurisdictio Ecclesiasib
229쪽
per omnia deberet esse Regis & Coro nae; in civilibus vero teneretur siua Maj.. nominare aliquem Gubernatorem Generalem ex numero Senatorum Regni, qui
habeat potestatem constituendi Praesectos purq Lutheranae religioni addictos. Ex illo exhibuit se hilariorem, & prςterita die Solis voluit interesse quibusdam nuptiis. Tantum de Christina Alexandra ab Alexandro ex publicis relationibus. . XLVII. Hodie, quia intergerinus proh dolor i dividit Ecclesias; Et in Germania alibique est Roboam & Ieroboam, Ierusalem & Samaria : si summa potestas in republ. non potest subditos in religione dissidentes ob metum rebellionis) ad
unam re veram religionem adducere, in ejusmodi casu necessitatis extraordinariae est magistratus prudelis, imitaIi exemplum periti navarchi, qui cum videt ob vim, tempestatis adversie praesentis, se cursum directum in mari tenere non posse, obliquo & indirecto utitur, vel plane tempestati cedit, ne navis in extremum periculum deducatur. Ideo Carolus V. cum kClemente VII. Bonosis urgeretur, ut Lu- thera
230쪽
224. De REB VsΡ. turbidis theranam religionem larmis oppugnaret, suggestionibus ipsius graviter primum restitit, responso ad postulatos r Clementis articulus tali dato : Vt parentum deliria serenda sunt; ita in civitatibus ac regionibus vitia quςdam l esse dissimulanda. Observetur inprimis hic regula Christi
De zizania tollenda vid. Sleidan. lib. 23. Comm. pag. 742. Hodie quantς concertationes de religione ' a quarum eventu plebs &indoista cet donum manus stulti 1imo ardore pendet. Hae sane omnem bene gerendi rem absorbent occasionem
Vid. Piccart. in Observ. Hist; Pol. Dec. 4, cap. 4. in Reformati hodie concordiam cum Evangelico-Lutheranis nostris serio exoptant: Unde Serenissimus Hassiar Land gravius Wilhelmus Cassellis ann. I 66 I. mens. Iulio Colloquium inter Theologos, Sebastianum Curtium p. t. Marpurgensis Academiae Rectorem, Ioannem Heinium ab una, & inter Petrum Musaeum & Ioan. Heinichium ab altera, Lutheranorum