장음표시 사용
11쪽
popularitas studium favoris populi S. II , 69i . Plin. nat. XXXIII 34. praecerpere, prae Spectat ad locum Th. IX 193 8. III 4, 86: Catull. 64, 353. praevertere, vertere, dirigere ) h. VIII 598 ). XI 209: Manil. III 324. sortitus - sors h. VI 389 367). IX54. XIII 57: Val. Fl. III 379. spiramen, flatus, spiritus Th. II 70. IV 96. VIII 222. XII 268 Lucan. VI 0 β).
In versibus occurrunt iam ante Statium haec verba: elivius S. IVI, 59 φ. ex coni. Is Vossit: v. epist. II 118 p. ex coni. Ghosii. 0 At si Thuli in Arch. s. at Lex. u. Graium XIV 388.
' Pernicies inlapsa civium animos exhibent codd. et Vahlen, eeteri editores ante animos inserunt in at L advig. emend. p. 74; praeterea inlabi atqd scriptum inveni Avien Arat. 740 h. Orb terr 173h. Cland rapi Pros III 34. Paul. Ol. carm. 29, 3 h.' Affero hoc verbum, quod exica deponens modo hac vi in- striactnm esse dicunt. - Sio Imhofium feentus hunc locum interpretor suppletis verbis ad eum. Minime mihi placet interpretati eius scholiastae, quem Barth. in lucem protulit.
Hoc loco spiraculum intellegi orcellini non recte dicit.
eunetatio Th. VIII 6l3 Ace trag. 154 sept. habitator Th. III 604. HV 150. I 846 S. II 5, 103: Lucan. I 27. VI 341. impendium S. IIII, 88 Grati. 33. 176 308. inter iacere Th. ΙΙΙ 337 Aeli PT 10 Germ. 367. inter iungere Th. VI 308 286): Grati. 77 tmesi divisum). libamentum Th. XII 88; S. ΙΙΙ I, 161 es Varro Men. 567 φ. sturnus S. I 4, 19 Priap. 61 10 gr. ultio Th. VII 607. S. V 2, 4: Sen. Med. 25 sen. 8964en.
12쪽
Appellativa raeea Statius perpauca litterarum Romanorum civitate donavit. Nam quamquam illa in sermone cotidiano usitatissima erant, tamen latius dicendi genus ea pernebat exceptis eis, quae aut iam trita erant aut a poetis nobilibus quasi conSecrata. Qua de causa tactum est, ut Papinius in 10 825 i)versibus epicorum carminum nulla nisi tria, e quibus unum
gymnas etiam in silvis invenitur, et unum thyrsa exitummodo novum habet, novaret, quod est 1 3608, sed in silvarum 3892 versibus praeter illud symnas quinque alia in litteras Latinas introduceret et uni novam Significationem subiceret, quod est Q 556. Occurrunt autem ex illis septem tria in versibus lyricis ), qui sunt 7 I, cum in hexametro 3321 versus conditi
sint. In lyricis igitur versibus quadruplo maior numerus novorum Graecorum vocabulorum legitur quam in herois, si versuum numeri comparantur Minime autem mirum est, quod in oratione
3 Hic numerus efficitur, si Κοhlmanno auctore poeta ipse 9697 versus Thebaidos fecisse putatur. ueller 2 alios versus, quos Κohl- mann agnoscit, Statii non esse censet. Quamquam non ignoro, et uellerum et Ohlmannum complures Versus non recte damnavisse es lotg, Problem de Texigesch de Statius, Hermes XL 34l sqq.), tamen ii tantum numerum parum mutant. Achilleis continet 1124 etfrgm de bello Germ. 4 Versus.
3 Versibus lyricis utitur Statius his Phalaecium hendecasyllabum habent 4b versus systema Alcaicum 60 systema Sapphicum 56.
soluta silvarum octo vocabula Graeca Statius novavit et uni novam vim subiecit. Ei vocibus, quae iam apud priores scriptores inveniuntur, in epicis carminibus non nisi duabus, quarum altera eis etiam cum silvis communis est, in silvis undecim atque earum 6 in h., in lyr primus inter poetas Sus St. Liquet igitur poetam in silvis a sermone cotidiano proprius abesse quam in carminibus herois. Quae res nullo modo mira nobis videbitur, ubi primum sermonem Martialis vocabulis de Graeco sonte desumptis abundantem comparaverimus. Martialis enim, cuius epigrammatis Statii silvae quodam modo similes sunt,
praeSertim cum uterque nonnumquam eandem rem celebraveriti),
i 9587 versibus novavit 55, id est 1 174, extra versus , 76
primus in VerS usurpavit. )Illorum autem Graecorum vocabulorum, quae apud Statium primum occurrunt, plurima iam antea hominibus doctis in serm0ne cotidiano usui suisse mihi persuasum est. Itaque O. eigeo non assentior, qui in illo libro, qui inscribitur: Die griech. orterim Lat. Leipgi 1882, has voces pitrapezios, eucharisticon, trieteris ut a locutione vel vulgi vel hominum doctorum alienas Signat. Nam qua de causa vocabulum eucharistici a prope fici Separet, neScio, neque quin adi. FitraFerios artificibus atque artium iudicibus notum uerit, dubito De voce autem trieteridis
disserere Supervacaneum St. Certe Voces stymus, pale thyrSa, orum Statium primum e Romanis usurpavisse putare licet. Iam tranSeamus ad vocabula ipSa, quae Secundum rerum genera disponere utilius erit quam secundum Vocum exitus.
Vocabula hue spectantia, quae tantummodo in oratione soluta silvarum occurrunt, Statius e scholis rhetoricis petivit et ea ai CL Volimeri situ edit. p. 20 adn. 3. CL Stephani l. l. s. 7.δ De Statio rhetorum discipulo cs olime l. l. p. 27 et 1 timprimis II. Lohris hi dissertatio quae inscribitur: De Papinii Statii silvarum poetae studiis rhetoricis, Halis Sax. 1905.
13쪽
patre ipso didicisse videtur. Omnia sere genera orationis demonstrativae, quae quidem res occasione oblatas celebrent, a Papinio Graecis nominibus appellantur, nam etiam enetIdiacon
S. II praes et S. IPPI Iegitur pro voce ποραμυθητικο S0lautitur Iatino vocabulo consolationis . II 6 I. II 3 I.
VII. Auson. 318 et in lemmate et verbis iniunctum). Serv. ecl. V 14 significat autem cantaturum se epicedi0 et epitaphion; nam epicedion est, quod dicitur cadavere nondum Sepulto . . . epitaphion autem post completam sepulturam dicitur; cs. Gloss. V 259, 22. nenia Plaut. al. carmen lanebre Quint. VIIII, 8; carmen erat Verg. Aen. IV 462 carmen exequiale v. met.
XIV 430 lamentabile carmen Stat. S. V 3 I.)epithalamio S. I praes. I l. Quint. inst. IX 3, 16: Catullus in epithalamio Treb Gall. 11 7 bis). Auson. 356 I.
Hier epist. 53 8 Christum sanctarum lue nuptiarum dulce canit
epithalamium Aug. in psalm 44, 3 uigne XXXVI p. 494ὶ solent
diei ab scholasticis carmina quaedam uxores ducentibus et nubentibus, quae vocantur epithalamia Paul. Nol carm. 25 l. 0d qet s. Claud. IXI. I. carm. min. 25 l. carm. min. app. 5 I. Sid0o carm. 11 l. 14 I. 15 I. Drac Romul. V I. et subscr. VIII. et subser. Lux anth. 18 l. Ennod carm. I I. PriSc.
gramm. II 70 10 Licinius in epithalamio. Cassiod in
psalm 4 div. epithalamium vero interpretatur laus thalami, quae Sponso coelesti consuetudine humanitatis offertur. Virg. gramin epiSi praes. p. 105, 21 epithalamion canebant. p. 106, 9: ovantesque epithalamion cytharae ac Si modulatu congruenter aptequo decantant, nuptiales Scilicet eratissimorum cantus conviviorum ponentes Isid. orig. I 39, 18 epithalami sunt carmina Illud carmen, quod a plerisque Epicedion Drusi nominatur, in
codd. Consolatio ad Liviam dicitur. Ex hoc loco colligere non audeo, C. Licinium Calvum ipsum carmini suo nomen epithalamion dedisse, cum ne Catullus quidem carmen 2 epithalamion nemoratius quidem carmina o la8, ne Vergilius quidem bucolica eglogas dixerint; sed eum dare potuisse concedo. Idem sentiendum est de propcinptie Pollionis.
nubentium, quae decantantur a scholasticis in honorem sponsi et sponSae etci infra Vocatur autem epithalamium eo, quod in thalamis decantetur. Anth. 22 I. Gloss. saepe. aliud carmen significat hymenaeus Plaut. al. Stat S. ΙΙ 7 87 φ. vestros hymenaeon ante poste festis cantibus ... personabo; cs S. P2, 238; nuptialia carmina Cat. 61, 12 glyci socialia carm. v. her XII 139.)eucharistico S. IV 2 Li Paul. Peli carmen inscribitur
Eucharistico deo . . . praesta ut . . . eueharistico ipsi opu8culum sub ephemeridis meae relatione conteXerem. Hor carm.
Victorin gramm V et Diom. gramm. I et Schol. Hor. Horatii carmina odas nominant Lact. inst. IV 12, 3 in de Mar. Victorin gramm. VI 183, 22: de est dulcedine soni verbum lexisve pronuntiata. Sedui carm. pasch. I 23 h. Daviticis adsuetus cantibus das cordarum resonare decem. Sidon epist. IX 15, 1 sive oden hanc ipsam mavis vocare sive eglogam. Anecd. Helvet. p. 173, 34. p. 236, 9: de cantus dicitur. Anth.
762, 13 h. merulus modulans tam pulchris gingitat odis. Glo88.: Ode dicitur cantatio. odaria, orum Petr. 53, 11 carmen.)propempticon .HIIII. Char. gramm. 124 5 Cinna in propemptico Polionis. I 134, 12 Julius Hyginus in Cinnae propemptico. Sidon carm. 241. Soteria, orum S.I 4 L soteria utili Galliei. - Mart. XII 56, 3 h. 80teria poscis amico dona revalescenti data).'
Ps. Tert haer. 2 legitur ad benedicenda eucharistia sua. Ennodius ipse puse 5 p. 393 euchari8ticum non inseripsit.' De vocabulis Graecanicis quae traduntur in inscriptionibus carminum Horatianorum scripsit Ed Zarnche, diss phil. Argent. III l880 P. 213 sqq. cf. praeterea eundem Jahrb. f. class. Phil. 188 p. 85 sqq. Christ, Sitz.-Ber d. Ahad Munchen 1893 p. 100 sqq. ' Anth. 658 25 h. non est, quod Geas in das mutetur.
14쪽
epist. IV 14 9: sive epigrammata sive idyllia sive eglogas ive, ut multi, poemata seu quod aliud vocare malueris, licet voces. Suet. Vita Verg. p. 65, 10 Vitamor. p. 46, 12 nominatur Hor. epist. III stloga. Item Porph. non modo carmina et epodos Horatii, sed etiam interdum in serm. II 2, I epist. I 6. I, 7)sermones estivas dicit Schol. Hor. vita Hor et in Serm. I 1, 1. Fortun gramm. VI 303, 23. Auson. 324. 335 p. 86 Peip.: Eglogarum liber in Saepius carmina Ausonii in inscriptionibus et subscriptionibus codicum p. 87. 91, 26. 92, 25. 09. 7 IX eip. adn. ωlogae dicuntur Symm epist. III 11. Serv. et Fulg. Virg. coni. bucolica Vergilii stlossas vocant. Sidon epist. I 13, 2 vers. 12 8cl. min. X 15 sive oden hanc ipsam mavis vocare sive eglogam. C. J. L. VIII 18 864, 22. Gloss. saepe. egloge electio, delectus Varr. Dgm Char. gramm. Ι20, 28, alii.) )2. Esetilenta unguenta.
Omnia voeabula, quae huc asserenda sunt, uno Xcepto leguntur in versibus halaeciis, qui omnino novis vocibus res significantibus abundant.
cottanorum. Plin. XIII 51. Mart. Ι 88 6 p. VII 53 7 h. XIII 8 24. Iuv. III 83 cottona.
G. Pauly-Wissoma V 1930 sq. Egloga. non eloga, et apud Statium et in ceteris libris scribendum est; nam non modo codices plerumque illam formam exhibent sed etiam in titulis ea legitur Delittera e ante i in s mutata eLm Schuchardi, De Vokal. des Vulgariat., Leipg. l866 I p. 124 et Saalseld, Die Lauigeseigera gesech Lehn Orterim Lati Leipg. 8S p. 27 Sq. mul. Egloge Suet Ner 50. C. J. L. IV 2I48. V 3170. 6368 6821. 765. 242. UI 17 089 17 091. 25187. VIII 483. IX I924.
oz orus, a, um 8. IV 9, 364p. sal oxyporum. Colum.
aphron j triιm S. IV 9, 37 p. panes viridantis aphronitri. Scrib. Larg. 82 alii. Mart. XIV, 58 2 p. nitri spuma rubentis
obalsama, orum S. IIII, 141. Cels., al. Mart. XI 8, 1 h. i)Juv. II 41. Sid0n epist. I 13, 5 vers. 53 anaer. balsama Verg. georg. II 119, alii.
hyp5causton S. II, 59 tenuem volvunt hypocausta vaporem. Plin. epist. II 17 l1. I 17, 23. V 6, 25 hypocauston. Ulp. dig. XVIII, 16 sphaeristerium et hypocausta C. I. L. II 5181, 22:-is. Not Tir. 96, 9 hippocaustum. - adi hypocaustus Ulp. dig. XXXII 55 3 diaetarum hypocaustarum. Cic. ad Q. r. IIII, 2, alii vaporarium hypocausterion et Fav. 16 p. 300 18.)trichorus, a, um S. I 3, 58 quid nunc iungentia mirer aut quid partitis distantia tecta trichoris Spart. Ρeso. 12 4 iuqua se domo escenniana simulacrum eius in trichoro constituit consistit coni. PeterJ. aut Nol epist. 32 10 reliquiis ... intra absidem trichora sub altaria sacratis. C. I. L. Ι 5566: sibi sarcofagum et anteum cum tricor disposuit et perfecit. Gloss. V 26, 40 trichorum sive trichorium locus prandii. 517, 32 trichorus ubi puellae rota s laciunt. V 517, 33:tricorus vel trichorus ocu prandii qui et ima dicitur Gloss.Werth Galle 345 tricorium ubi tres ordines stant obsequentium. Gloss. Plac. V 102, 13 tricora tres cameras sive tres abSidas. asuroto S.I 3, 56 varias ubi picta per artes gaudet humus Superatque novis asarota figuris Plin. nat. XXXVI 184:' Qua de causa Stephani hoc verbum omiserit, nescio. quidem id apud poetam Statio vel Martiale vetustiorem non inveni. Praeterea in Stephani dissertatione desidero has voces Batrachomachia, cratos, erystalla, Celaenae , αχliea, Flavi , Mulvius.
15쪽
quem vocant inrotoni oecon Sidon carm. 23, 58 p.: Marotici
synthesis Vasa S IV 9 44 φ. . unam dare synthesin . . . alborum calicum atque caccaborum. Mart. IV 46 l4 .: erasso figuli polita caelo septenaria synthesi Sagunti. - Vestimentum Aet Arv. a. 91 II S. ' Mart. IV 66, 44. V 79, 2 p.79 6 p. X 29 4 p. XIV 14 l. synthesis. II 6 4 p. et
XIV 1 14. -ibus. - - medicamentorum compositio vel mixtura Ser. Samm. 574. 1064.
enlychnion εχλυχνιον S. IV 9, 293. enlychnia sicca. Vitr. VII 1, 5; alii.)statera oraτηρ S. IV 9 46 φ. certa velut aequus in statera. IV 3, 353. sub alta repit anguida quadrupes statera transi. iugum )J. Cici, al. Mart. X 55 7 φ. item atque apud Stat in clausula. en Fort. carm. ΙΙ 6, 23 dim trittin Hor. al.)
Nescio an rectius ισαρωτον olaeo scribatur. In Graecis libris ασαρωτος non legitur. Statius igitur, quod carmen anno demum 4 secit, hoc vocabulum non civitate Romana donavit; sed et Ova vi Ornatum et in poeticorum verborum copiam introductum est. Exemplis a Stephani l. l. p. saltatis addendum est Iem vulg. sim. 6, 1. - Cogn Synthesis C. J. L.
XIV 2150. CL Gloss. statera iugum; ζυγον statera. Simili modo sunt translata eruae ciem S.IV 3, 28 p. luria rabula calcei S. V 2, 28; plumae, squamae Th. XI 543. IV 268 mures se aculeus renorum Act. I 221.
habent duo vocabula, quorum alterum sermone tritum fuisse videtur alterum Statius metri causa usurpavit.
crystalla rum ' S.I 2, 126. III 4 58. Mart. VIII 77, 5 h. IX 22, 7 h. 73, 54. X 13 54. 66 54. XII 74, 14. Apul.
met. ΙΙ19 crustallum. Vulg. apoc. 21, 11 crystallum Claud. carm. min. I, 7 h. 38, 14 Aug. in psalm 147, 2 crystallum ter). Orient comm. Ι 552 p. Merob earm. 2, 7 h. Paul. Petrio. Mart. ΙΙΙ 99; visit nepol. 11. Alc. Avit carm. 1, 253. nnod. carm. Ι 8, 194. -um. Cassiod in psalm 147 6 crystallum bis). Greg. . in Zech U7, 18: um. Ven. Fort. carm. VII, 1104.; carm. Spur 1, 2354. -um Dub Nom gramm V 576 6 cristallum generis neutri Not Tir. 99, 9 et Glo88. -um Cosmogr. Aeth.
Istr. ΙΙΙ 38. V 65 cristallum sed in cristallus). γthyrsu Ach. Ι 950. Gloss. V 158 4 5. thyrSu Hor. al., Stat Saepe.)6. Varia. artem o S. II 2, 30 exploret primos gravis artem lembos ) Sen. contr. ΙΙ 1, 1, alii.)Batrachomachi S. I praes. et Culicem egimus et Batrachomachiam etiam agnoscimus Mart. XIV 183 I. cestos Th. I 283 quae pessima ceston vis probet. 63 solvisse iugalem ceston. Varro rust. I 8 6 cestum acci alii. Mart. VI 13 8 p. XIV 206, 2 p. XIV 207, 1 h. Claud. X 12 h. ceston gona Iaut. Cat , al.)λ τ κρυσταλλον nusquam legi videtur.' Sol. 15, 2 legitur crystallus masc. gen.), non crystallum Isid. Orig. XV Ira i crystallum exhibet cod. Z crystallus ceteri codd. δ Lucil. 985 L. - 586 arx Arabus Artemo cognomen Viri putandum St.' Sic non prima . . . barcas, Olimerum secutus Scribo, quod illud a odistis lectione acilius repeti mihi videtur. Eadem de causa vox barcae hoc in libello missa est.' Separanda est haec vox a voce caestus, quamquam Paul. Fest. p. 45 illas confundit Walde, at etym WOrterb ducit aestum a Voce caed-st , os etiam Serv. Aen. Vas.
16쪽
go mi us 8. I 3, 48 p. umbonibus hinc et hinc coaetis et
crebris iter alligare gomss. Tert apol. 12 ante plumbum et glutinum et gomphos sine capite Sunt dei vestri. - Chale transi. p. 43 A ea quae acceperant conglutinabant non isdem quibus ipsi nexibus, sed aliis ob inconprehensibilem brevitatem invisibilibus gomphis comm. 203 invisibiles . . . coniunctione gomphos appellat comm. 203 quorum omnium quendam nodum catenationemque dicit esse in minutis solidisque corpusculis, quae g0mphos cognominat.
gymnas Th. IV 106 Herculea turpatus gymnade vultus amnis Ach. I 358 exercere protervas gymnadas S. III 8 ad Ambracias conversa gymnade frondes II 1, 44 hic tibi festa
gymnas. V 2, 48: Therapnaea . . . gymnade Prud periSt. 190 en. quem vester deus esseminavit gymnadis licentia; e Symm. II 517 h. oleo . . . et gymnadis arte uncti pugilibus. Sidon carm. 5, 162 h. Therapnaea . . . gymnade eodem Ver8us
Ioco quo Stat S. IV 2 48). 2, 497 h. Achelous gymnade pinguiS.9, 189 3. gymnas Bebrycii tremit theatri Gloss. V 600, 64 et 34, 8 gymnades mulieres Lacedaemoniae linqua alica vel stallica graeca ). IV 603, 31.3 luctatio Cici, al. Iuctatus
Plin. al. Iuctamen Verg. Aen. VIII 89 alii palaestra Ter. al. Stat. S. ΙΙ 1, 110 catenatis curvatus membra palaestris. III I, 157: manu Libycas nodare palaeStras.
sale Th. VI 830 805): orde labores ante alios erat uneta pale Ach. II 155 liquidam nodare palen et spargere
caestus. Sidon carm. 9, 188 . doctos . . . patriis palen Therapnis. 23, 302 . epist. I 13 4 vers. 69 anacr. thymelen palenque docta ... citharistrias. cf. Ambr. in psalm 36 56 in Latinis plerisque colluctatio reperitur, in Graecis omnibus arcia iscribitur. πύλη enim Graecorum, lucta est Latinorum. - s.
et Ach. I 595: ida. Cic. nat deor. III 58: ides. Sil. IV 776:-ide. - Scit. περIodo S. II 6, 72: ida. Mart. VI 38, 1 h. VII 6, 3 h. IX 84 9 h. 43, 34. -ide. Auson. 261 34. et 258, 14. -ide. 148, 2 h. ida. 323, 20 h. -is. avi. Nol. carm. 10, 10 h. -ide. Paul. Pell. 494. 12 h. 47 h. -ide. omnibus his Iocis trieteris, ida, id in quinta sede legitur.J Sidon epist. II 8, 3 vers. 13 . trieteridem. Eugen Tolet carm. 96 34. -ida se. εορτη, in quarta sedeJ. Anth. 67l 125 h. :-ide in quinta sedeJ. trieterica, orum v rem. 593, alii Stat. Th. II 661 trieterica nox triennia v. mei. IX 642.ὶ
17쪽
B. Allectiva Graeca nominibus profrii sterivata.
Veris adiectivis etiam patronymica, quamquam substantiva sunt, adiungere liceat, quod suffixa ides, is, ias aeque atque cetera, quae adiectiva efficiunt, ad quodlibet nomen proprium derivandum apta erant. Huc accedit, quod poetae patronymica saepe loco adiectivorum OSuerunt. Ut appellativa Graeca poetae elatioris dicendi generis studiosi repudiabant, ita sacere non poterant, ut etiam adiectiva Graeca nominibus propriis derivata effugerent. Nam quamquam Romani
adiectiva eorum locorum Graecorum, quae Omnibus nota erant, nonnumquam propriis suffixis exornabanti), ut Atheniensis, Thebanus, M. tamen raro adiectiva hominum Graecorum formis Latinis instruebant. Quam ob rem con8entaneum 8t, epico poetas, qui argumenta plerumque de Graecis libris depromebant, adiectivis Graecanicis ab hominibus locisque derivatis abundare. Quinetiam illa adiectiva tam crebro usurpabant, ut poetae ipsi non modo a Graecis nominibus propriis nova adiectiva derivarent, sed etiam nonnumquam Latini nominibus Graeca suffixa annecterent. Itaque ubi adiectivis Graecis a Romanis usurpatis nulla apud Graecos Scriptores respondent, exquirere non possumus, utrum illa poetae
a Graecis libris nunc deperditis mutuati sint an ipsi finxerint. Id ad Statium quoque pertinet, qui non modo sescenta adiectiva Graeca a prioribus poetis recepit, sed etiam 76 novavit et 8 inter poetas in Wachemagelia d. lat. Ethniha, Arch s Lex XIVM sqq.
Cs adford, The suffixes anus and inus, in Studies in Honoros Gilderaleeve, Baltimore 1902 p. 98. Cf. ex. g. Cooper The or lamation in the Roman sermo plebeius, Ne Yor 189 p. 323 sq. et insta p. 22 et 24.
primus usus est. Haec per carmina sic dispersa sunt i) leguntur verba generis a 50 in p. 4 et in p. et in silv. h. 21 in silv. h. I in p. verba generis Q in p. 1 et in p. et in silv. h., in silv. h. 1 in p. Inde cognoscimus, in silvis maiorem
numerum novatorum Occurrere quam qui ex comparatione arminum epicorum exspectatur, id quod sane mirum est, sed ea re
factum est, quod Papinius etiam in silvis semper sere tabulas
His adiectivis novatis Statius a Valerio Flacco superatur; nam hic in 5992 hexametris 46 vocabulis primus uti videtur, quod est 1 122. cum Statius 1 194 novaverit. Iam transeamus ad singula adiectiva. Haec cadunt in ita aeus -αῖος .Huic suffixo simile est eus, quod interdum eorundem n0minum stirpibus annexum est. Itaque cum in codicibus illa duo suffixa persaepe confundantur atque ea in re codicum auctoritas omnino nulla sit, non raro, si in Graecis libris idem vocabulum non reperitur, dubium est, quid poeta scripserit. Hac re actum est, ut nonnumquum de scribendi ratione ab
editoribus dissentirem. Statius 2 adiectiva suffixi aeus ope formata a prioribus poetis petivit his addidit 6 generis a et generis . Alal οὐ menaeus h. VH 330: aea Minervae agmina. Celaenaeus Th. II 666 foeda aea committere proelia
y Ea vocabula, quae in pluribus carminum generibus occurrimi, in singulis semel numero. CL Stephani l. l. p. 26sqq, ubi 20 vocabula Valerio Flacco attribuuntur, et insta p. 29 adn. 2. μελαιναῖος auctoribus apeo-Bensetero et assoWio-Rostio- Palmio Lips. 1841 sqq. in Graecis libris non legitur. Ceteras eiusdem modi voces sterisco notabo. 2.
18쪽
VI 139. Stat S. VII, 60. Itonaeus h. VII 330 ducit Itonaeos. Itonius Liv. XXXVI 20, 3 Itonis aut Fest. 105, 15 perperam hic aulus
Itonida pro nominativo habuitJ. Thebaeus h. 1 291 Thebaeum . . . Lichan. ConSt. veteran 1 p. 1962 int. 8 a. 83): cohortibus septem, quae appetuantuI ... I et Ι Thebaeorum. C. I. L. III 37 a. 5). Tert apoL 7. Iul. VaLIAE. Spart. Pesci 12 4 a rege Thebaeorum h e Thebaidis Aegyptii. Itin Silv. 8, 2 lapis ingens thebeus. Amm. XIVII, 15. Claud. arm. min. 27, 914. Thebaeo monte ex coni. Heingit; hi adi est derivatum a Thebis Aegyptii. Not dign. e. V 11. 154. VII 29 Thebe vel Thebaei or. VII 10. 11 45. 46. VIII 4. 5. 36. 37. XXXI 2. Avell. p. 746, 18.19. Greg. ur glor mari. 6L Thebanus Hor. aL, tat Saepe; Thebais v. a1. Stat octies Thebaicus vide infra. Didymaeus h. VIII 199 Didymaea ... Iimina. Plin. aL)3 Cum adi Hebraeus a tertio saeaulo omnes sere scriptores sescenties utantur, me locis poeticis contineo. mane formam exhibe Kohim. Quid codd. tradant, non dicit. Cum poeta ter formis meate et semel Hecaten et Hecate abi. et meateius, sed non nisi semel Hecatae utatur, nescio an rectius meateusseribatur, praesertim cum Graeci et α' arain et o 'Eκάτειον dixerint.
Pyrrhaeus de Pyrrha, Deucalionis uxore, ductum Th. VIII 305 Pyrrhaea . . . saxa. nemore Pyrrhaeo Plin. XV 46: hoc adi derivatum est yrrha ab oppido Lesbi.)Tanastraeuii Th. IX 127: aeum . . . Phalanthum. IX 745:-aeum . . . Coroebum. Cic. dom. 111 Tanagricus Varro reri
Huius suffixi ope adiectiva sormata pauca apud Papinium occurrunt, quod eis casibus solis uti licebat, qui in brevem syllabam exeunt. Recepit 11, sed pro receptorum numero multa
carm. min. 30 1514. -eia coniunx. Drae laud. de III 50 h.: Euadne . . . Capaneia coniunx. apud omnes in clausula. cs. Capaneu8.3 Char5s eius h. 159: ei coniunx in clausula; h. e.
Polyxo LemniaJ. Messor eius Megaris derivatum Th. XIII19: eia... arva. Megareus v. sast. IV 471 Megarus Verg. Aen. III 689; Megaricus Cici, I. Megarensis lin. H. Megarius Quint. inst.
mendose scribit Georges Tanagraeu8.
' De Megare est derivatum Megareius apud v. et X 659: Megareius heros t- Hippomeneri.
19쪽
Sipyleius . V 1, 33 genetrix Sipyleia Niobel. Auson. 244, 14. Thebarum regina fui, Sipyleia cautes quae
Quin etiam metro coactus derivavit in silvis ad normam Graecam a stirpe Latina Tibere ius ' S. IIII, 66 Tiberet aula. Tiberianus LPlin., al. Tibereus ) lin. XXXVI 55 Tiberius mensis Suet Tib. 26.)3. eusM-ειος .Huius modi adiectiva 29 recepit et 1 civitate litterarum Romanorum donavit. Quin etiam duo Latina nomina metri necessitate adductus hoc suffixo instruxit. Adrusaeus de Adrasto ductumJ S. I 1 52 Adrasteus Arion. ad Adrasteam deam pertinens Amm. XIV 11, 22 Adrasteo pallore perfusus. - ab Adrasti urbe derivatum Iust XI 6, 10: in eampis Adresteis sic codd. Adrasteis uehiJ. Adrastis .
3 Stolet, Histor Gramm. d. lat. pr. Leip2. 189 p. 474 errat, cum dicit, vocabulum Tiberetiι esse Ormatii Latino suffixo eio. Iam Stephani l. l. p. 27 adn. 1 recte admonuit, Latinum suffixum eius semper disyllabum esse. x exemplis a Stolaio allatis eiciendum est Priapeia ut vel a Graecis depromptum es πριαπηιον nomen violae vel ad normam Graecam fietum. η Com. Tiberianicus C. J. L. III 4558. Georges metitur hoc adi Tibernis. Quamquam suffixo Graeco-ens nonnumquam Latina adi fingebantur cf. Stephani l. l. p. 28 , tamen Plinium Tiberetis dixisse ex e conchido, quod ibidem etiam simili adi. Auget stetis cod. B augiretaeus utitur, cui Georges quoque exitum eus attribuit Tibereus etiam Isid. etym XVI 5, 4 scribendum esse Suspicor leodd. et edit Tiberius , quod Isidorus illud Plinii excerpsit. Etiam aliae voces quae vocantur hibridae huius modi reperiuntur. Ut Statius ipse novavit Maroneus et Neroneiis. R ideire legitur Pervig. Ven. 72 sept. Praeterea de-Vit asser ex titulis Caesarei ; sed de hoc vocabulo dubitare licet, cum Caeaareus saepe a poetis a Statio noviesJusurpatum sit.
Casaneus h. VIII 661: ea ... pinus. 811: ea tela. 832: ea . . . Signa. ΙΙ 764: ea . . . pectora. Capaneius V. Supra.
Cenchre usi Lad Cenchreas pertinens Th. IV, 60:
Cenchreae . . . manus. Porph. Hor carm. 7 2 Cenchre ac Leeheo Sinu.
Clymeneus: S.I 2, 123 Clymenea . . . germina. 'Clymeneius v. met. II 19 Clymeneis piced. Drusi 111.3 ) Dieareheus 3 8. II 2, 3 Dicarchei . . . profundis sinus BaianiJ. I 2, 110: et . . . sinus. I 2, 135: et . . . colonis. II 2, 22 terris . . . eis. ΙΙΙ5,7 et V 3, 169: ei portus. Sit VIII 33 prole Dicarchea. XII 107 urbe ea Diearchaea BauerJ XIII 385: ea . . . in urbe Sidon carm. 2.59 h. - eae . . . pulvis harenae sic Molir, Dicarchaeae uetj.J. Dicarchitum populos Lucii. I 23 arx Puteolanus Cic, al. i De Vi diei scribendum esse Cenchraeus, quod haec formae Cenchreaeus orta sit; quae sententia propterea mihi displicet, quod Pape 'di Mnχρειος assert quod siέγχρε- ιος profectum
η Sio non Clymenaeus recte olime scribit, quod et stirps vocis Clymenes in e adit et hanc scribendi rationem adi Clymeneius suadet. Quid in codd. legatur, neque Olime neque tot dicit.' Non asser Cinyreus S. V l, 214, quamquam Lucan. VIII 16 Ηosio Cinyraeus scribitur. Sed mea quidem sententia duo adiectiva et suffixi aeus et eus ope sormata ponere pus non est. Aut etiam apud Statium Cinyraeus ut a stirpe in a cadente derivatum recipiendum aut apud Lucanum Cinyreiis scribendum est, quod cum codd. suadent tum adi Cirriyreius ab v. Colum. H. usurpatum. Ceterum neque ι ραῖος neque Κινυρειος in Graecis libris legitur, nisi Κινυρειαν, urbem Cypri, ad Cinyram revocas. - Cinyrades sacerdos ac hist. III. - Ηoc adiectivum hoc loco inserui, quamquam non ignoro, id quod a voce Dicaearcheae ductum est, sine proprii suffixi ope formatum esse. Sed Statium nomen Dicaearcheae a Diome)archo conditore derivatum esse censuisse, e S. III, 6 intellegitur. In eadem sententia est etiam Petronius, cum 20, 684 urbem Dicarchida vocat. Ceterum Statius adiectivo Dicarcheus etiam pro substantivo utitur: S. III l, 92 tecta Diearchei et Ι 8, T dilecta . . . miti terra Dicarcheo dicachen .J. Cogn. mul. Dicarchia C. J. L. X 2390.
20쪽
Eriphyleusi Th. IV 211 Eriphyle0S' ... penates. Eurystheus ) h. VI 31I 289): bella Eurysthea.
Menoeceus h. X 846 Menoece . . . Sanguine.
Peleus Ach. I 884 Pelea . . . virgo AchillesJ. cc Peleius supra. 'Ph5roneus h. XII 465 Phoroneas matres; S. III 2, 101:-ei . . . Sub antris Ph6ronis v. al. 'Semeleus Th. X 903 Semelea busta. Semeleius v., Hor. Stat S. I 2, 220.)Milrbneus 3 S. IV 4 54 Maroneique sedens in margine templi sumo animum. Anth. 514, 24. Musa Maroneo nobilis ingenio. et infra Maronianus.)Neroneus S. I, 5, 62 Nerone . . . lotus in unda. ad. ann. XVI 12 menses, qui Aprilem eundemque Neroneum Sequebantur. Suet Ner 55 men8em . . . Aprilem Neroneum appellavit. 21 Neroneum agona . . . revocavit; it 4 praesidens certamini
Neroneo C. I. L. IV 745 Neroneis Augusta libus feliciter. Neronianus ici, I. Neronia, orum Suet Nero 12 Neronensis
Quod huius suffixi pe Graeci plurima adiectiva sormaverunt, in Statii arminibus circiter 100 iam a prioribus poetis usurpata et 12 novata generis a et 4 generis e leguntur.
bosi faebosiam ciuiros coniecit olime S. I 6, 5 p. Sed haec coniectura parum certa mihi videtur maxime niihi arridet Imhosii
' Qua de causa editores id, quod in codd. legitur, mutent, nescio. Romani et Eriphyla et Eriphyle dixerunt. Cum Statius, qui nomen Eriphylae semper compluribus verbis exprimit, etiam Ormis Atalantes et Atalanteus utatur, Eriphyleus retinere non dubito.' Adi. EP σθεως apud Graecos in usu non suisse videtur; sed posteriores aetate scriptores pro Eurystheo altera forma Ευρυσθειος usi sunt.' Adi Maroneiis ab urbe Maronea ducto utuntur Tib. IV 1, 57 et Plin. XIV 53.
Abunt ι usi S. IV 8, 46 Abantia classis EuboicaJ. Abanteus v. et XV 164 Abantiades Ov. Stat. h. IX 758. VII 370 Abantias Boeotia Plin. nai. IV 64.)Aepytius Th. IV 296 Aepytios . . . agros. X 847: ii
Anthedonius Th. Ι 291 Anthedonium . . . Lycetum. IX 328: ii hospitis f- GlauciJ. Auson Mos. 2764.: tu . . . Glaucus Serv. auci Aen. V 823 Glaucus ius piscator fuit. )Asbius Th. VII 23. VIII 428. IX 256 Asopius Hypsens semper in clausulaJ. Asopis v. Stat. h. IV 370, alii Asbpiades Ov. et VII, 484.)Ed5mus δ) h. V 78 Edonias hiemes XII 33: io . . . curruS. Sol. 9, 1: ii . . . populi. Porph. Hor carm. ΙΙ 7, 27: Edoniis Hor. EdonisJ: donii Thraces sunt; cs Schol. Hor. : Edoniis Thracibus Bacchis. Claud. XX 1234. Edonias hiemes hoc omnes codd. suadent praeter Vi qui exhibet Edonus, quod Biri et och receperuntJ. Mart. Cap. V 655 populos, qui Edonii dicebantur. Edonus Verg. al. Edonis v. et XI 69. Prop. II, 5; at donis Lucan. I 675 Sil. IV 776.3'Lubducius Th. II 2 10 Labdacium ... ducem EteoclemJ. III 418: io ... duci PolyniciJ VH 207: os ... nepotes.
IX 650 ias cohortes h. e. ThebanorumJ Sidon carm. Non allatum est in amowi et Pape lexicis 1βαντιος sed uβαντέα urbs Epiri.' Com. mul C. J. L. X 4423 Anthedoniu m Volusia.' Omnes codd. exhibent Edonius, at Serv. Aen. XΙΙ 365 Statium
et Vergilium et artem secutum donas hicines, non Edonias, scripsisse dicit. Porro donas hiemes legitur in Comment Lucan. I 675. Edonas hiemes Omnes editores receperunt, olime solus situ edit. p. 58 codicum lectionem defendit. Longiorem formam apud Romanos exstitisse, cum copia exemplorum, tum eo demonstratur, quod SerV. l. l. Donatum in illo Vergilii Edonii scripsisse dicit. Etiamsi Lucanus et Silius mediam syllabam vocis Edonidis non corripuissent, tamen apud Statium Eddnius mirum non esset, cum eum saepius in Verborum mensuri peccavisse inter omnes constet. Quod apud Graeeos 'mo νιος vel Bδαννιος non legitur, minimi momenti est. Sunt igitur duae lectiones eiusdem auctoritatis. Utra autem praeserenda sit, diiudicari non potest.