Notitia dignitatum et administrationum omnium tam civilium quam militarium in partibus Orientis et Occidentis ... recensuit commentariis indiceque illustravit Eduardus Bocking Notitia dignitatum et administrationum omnium tam civilium quam militarium

361쪽

14) Curam ctiti. CL ad cap. XXI. I Ol. 11 15) Wptiales H. Valentinianus, Theodosius et cad. L. 13. Th. C. de oss. Vicarii I. 15. hosti ciuin dioeceseos ASianae, cuius octo provinciarum ambitus per spatia latiora tenduntur, ducentUrum niti apparitione praecipimus. ann. 389. In cete- lirorum Vicariorum ossiciis trecenti Apparitores ea tempestale militabant. cf. M. 5. 12. n. C. eod. l

Excidisse numerum X vel XII persuasum habeo. Duodecim lEvectiones habet Vicarius dioeceseos Ponticae; totidemque vel ldenas annuas Iulianus A. Vicariis manu sua perscriptas se permissurum ad Mamertinum Ps. P. scribit L. 12. n. C. decursu pubi. VIII. 5. De Vi cariorum usurpationibus in emitte dis evectionibus vid. etiam G. 38. 61. eod. c. GothOD. comm.

α Viccarius e. β) dioeeseos Ascod, dioceses ε.m Pontios σε; eum insignibus. addunt ee. - Vicarium Ponticae sustulit Iustinianus Nov. VIII. c. 3. , restituit idem

De libro mandatoriim inscriptis nolis cs. ad eap. XXII. not. a et ad cap. XVI. not. a. Tabula nostra ex A desumpta est;

362쪽

9) Αd h. l. repete cap. XX. not. 12. ducenarum a , ducenaῆ s, ducenarium Elees 10) Miu ABCD. CL not. 12. cit. 11) transacto biennio omisit E. CL ad cap. XIX. not. 7.123 Nummerarios s. 13) Curam CL ad cap. XXI. not. 11.1M L. 12. Th. c. de oly. Vicar. I. 15. anno 386. emissa Vulentinianus, Theodosius et Arcadius impp. singulis Vicariis per dioecesus sibi creditas aer centenos tantum militare debere praecipiunt, ita ut quicumque maiorum nexu curiis deberentur, municipuni iunctionibus redderentur, et nemo privilegii alicuiuS praetextu aut annosi talis se defenderet obstaculo. CL ad cap. XXII. not. 15.15) Viscarius pontice e. 1M Hunc do Evectionibus locum omiserunt deess. Cl. quae ad cap. XXII. not. 16. annotavimus.

363쪽

quae pauIo ante ad insignia Vicarii Ponticae annotavi. Incdilis notae omissae sunt; sed Pancirolus ani Olflvit: , nss.codices . . . codicillos magistratus librumque mandatorum cum iisdem notis eodemque modo, ut sub aliis Vicariis repraesentant: unius vero tantum principis vultum auratae pilae praefixum roserunt. In Ursini codice effigies apparet, qualis termini depingi solent, quod sorte immobilios imperii Romani sines osse denotabat. Immo, denotat pictoris imperiliam. Eliam commentatores interdum pro Apolline Priapum aliumve truncum figulneum produnt.

8, ita omiserunt a sco res si Agentem per Drrorem ty. 10ὶ Verba qui ct est Oiniserunt diere. 113 Comentari sem s. 123 Curam CL ad cap. XXI. nol. 11.

364쪽

CAP. XXIV. . . . CAP. 24 . g. l. BLBR. NON. a. . . U. α. . .: . 289

ost. CL nil cap. XXIII. noti 14.

l α Hoc caput de Vicario Dioeceseos Maeedoniae, quod

neque mas ., nequo e iii libri habent, inserendum fuisse cap. I. y. 18. d. claro ostondit. solam librarii qui codicem olini Spi- rei Sem scripsit, puto neglegontiam accusandam esse, quod hoc caput excidit; nam in plum ost cum Pancirolo eap. CXXXV. Gracv. illes. cap. CXXXVI. dicere, Macedonia Noliti ac lempore a barbaris devastata nudum Macedoniae Vicarii nomen sino administration o relictum misso. Ipse Panci rotus usquo nil Zenonem permansisse Vicarium illum ex L. 10. C. do div. OssXII. 60. ostendit; permansissc etiam longe post Salis constat. Memoratur praeterea L. 5. Th. C. do iurisdici. II. 1. ol L. 4.Th. C. de quaestionib. t X. Mν. - L. 6. Iust. cod. de seriis II l. 12. Do Mesopotamiae et Orientis Vicariis anto libri nostri lempora sublatis tractatum est Gotho laedi Nol. Di n. Th. Cod.; sed vid. ad cap. l. not. 32. Daciam, cui Vicarium finxit Panci rotus cos praecipue Comm. cap. LXXXVIII. GracV. thes. cap. XXX lX.J, nullum habuisso, quod iam olim Bertorius Pilhan. lib. I. cap. 2. in Olloii. thes. lom. IV. p. 808. reelo suspicatus cst, Supra Slendi nol. 32. cit. β Insignia Vicarii Macedoniae proculdiibio ut ceterorum Vicariorum in libro maiidalorum cum sua inscriptione creolo in abaeo, pila aurea cum prineipum vultibus, ct quinque pro-l vinciarum ei suliditarum spuris consistebant.' γγ Do his quinque provinetis dubitari non pol si. CL csp.

365쪽

Aeliuia non sub Vicario Macedoniae fuit, sed a Silo I rocon sule vice sacra regebatur. es cap. XIX. et ad cap. II. nol. 30.

δ) Osseium huius Vicarii ad similitudinem ossiciorum colerorum Vicariorum ossiciales habuisse non video cur dubi lari possit. CL ad cap. XXIII. not. 14. CL cap. XXII ... XXIV. gg. u. ρ. 1.l t0 Do numero Evectionum Vicario Macedoniae conce sarum nihil milii constat. Ceteros Vicarios X vel XII habuisse

ad cap. XX. nol. 14. monui. Deducta Achaia, cuius Proconsulem quatereas evecti0nes annuales habuiSso supra cap. XIX. g. III. legimus, reliquae provinciae dioeceseos Macedonia o non ita amplae fuerunt, ut Vicarium plus quam denas evc-cliones habuisse credendum sit.

α) Egipti E, Aegypti Aegypti omiserunt e '; cum i

signibus. add. te. De comitibus rei mili laris sunt lili. Th. c. VI. 14. Iust. Cod. XII. 12. CL Di. C. de Comitibus et Tribunis Scholar. VI. 13. de comitibus qui illustribus agentibus adsederunt VI. 15. Iust. Cod. ne rei militaris Comitibus vel tribiviis lavacra praestentur. - CL ad cap. I. not. 42. Limilis nomen tractum militarem in imperii Rom. sinibus sub Comito vel Duco, limitaneis militibus quibus opponuntur Comitu lenses, e. gr. L. 17. Di. C. de cohortalibus VIII. 4. L. 2. g. 8. Iust. C. de os . Ps P. A D. I. 27. et praecipue Novell. Theod. II. lib. I. tit. 2. g. 1.) imperante constitulum, eumdem- quo a civili imperii in dioeceses provinciasque divisione non raro divertentem designat; ita e. gr. Novell. Theod. II. lib. I. lit. XXIV. g. 5. ed. Berol. p. 1275.J ἡThracici, Illyrici, nec non etiam Orientalis ac Pontici limitis, Aegyptiaci insuper, Thebaici Libyci quo mentio sit. etiam partes eiusmodi limitis idem nomen gerebant, ut civitates, castella burgosque, ubi sub eodem Praeposito militantes limitanei milites praetendebant, limilis nomine complecterentur, e. gr. Not. Occ. capp. XXIII. Duili Corale

366쪽

/ si XXIX. XXX. I.; ipsa quoque munimenta ad tuendum iiiiiij tem manu laeta limitis nomine non raro designantur, e. gr. Jfossali limilisque L. 1. Th. C. de terris limitaneis VII. 15., ad li quam vid. Gothola.. Tractus etiam artis vocabulum fuit ad desil mandum territorium ut ita dicam mediterraneum militare, i. e. 1 provincias sive provinciarum paries, quae militibus sub uno

J Comite cui Nol. Occ. capp. XXVII. XXVIII.) aut Duco ut Not. locc. cap. XXXVI. Litem cap. XXXIX.J vel eliam sub uno sPraesecto insimi ordinis sui Not. Occ. cap. XL. g. IV. R f. 17.

defendendae ac tuendae commissae erant, nequc in sinibus imperii Romani, sed ipsae in Romano imperio, sed ita silae erant, lut barbarorum incursiones metuendae arcendaeque essent; itae. gr. Novell. Theod. II. lib. I. tit. 3. const. 3. S. 1. fessi Berol.

p. 1224. legitur inmeniae traetan in ipso paene limilis aditu Persarum constitutum. Similitudinem nolionis tractus Am ricani Mrricamque, qui sub Duce fuit mot. Occ. c. XXVI. , lcum liuore Maeonico per Brittanniam, ubi Comes imperabat lyraesidiariis militibus Xol. Oec. cap. XXV. , neminem latero potest. Limitanei milites partim ex Maiori, partim ex Minori Latercaeo emittebantur, ut multis Iocis liber noster probat; j iidoinquo inseriores quam Comi latenses et digni lato et stipui l diis fuerunt. Insignis de iis est Procopii locus hist. arc. cap.

ἐκάλουν . τουτοις ὁ βασιλευς IiistinianusJ κατ' ἀρχίς μἐν Ουτω δὴ παρέργως τε και cyui 'λως ἐχρῆτο, ωστε τεσσάρων n

367쪽

βεῖν εἰωθoτων τας χεῖρας. η organis luin nondum ludebatur, nequo ursi simiique per plateas stipem conserentibus monstrabantur. Quod de Severo Alexandro Aelius Lampridius cap. 58. refert, num sola quae de hostibus capta ossoni, limitaneis di cibus et militibus donasse, ita ut eorum essent, si heredes leorum militarent, nec umquam ad privatos pertinerent, dite toni eos allentius militaturos, si etiam sua rura defenderent,

id tempore quoquo libri nostri obtinuisse docent L. 2. n. c. do torris limi lancis VII. 15. Θ L. 2. Iust. C. de s dis limi-irophis XI. 59. et L. 3. Iust. C. iit. cit. Novolt. Theod. et alentiniani do ambitu et locis limitaneis supra cit. g. 4. Ad tabulam spag. 67.):a De inscriptione libri mandatorum, quae in est, repeto quae ad cap. XXIII. de his nolis dixi nisi quod CAM0BID

368쪽

CAP. XXV. RLBR. ... g. l. 2. NOV. R. . . l. l ... 8. 293

Ilin. Ant. p. 156.162. sq. Tab. Peui. IX. D. Antiquissimae huius post Diebas Aenpti postea cognominis νομου metropoleos, quondam arcis Aegypti regum Plin. V. 9. secl. 9. , ad sin suam Nili ripam sitae hodie non nisi minae, sed admirab Ies, prope ho d. maeli c*yzaM exstant, quas saec. XIII. p. Chr. n. descripsit Abd-Allatis Relation de l'Egypte. Par Silv. de Sacy. Paris. 1810. 4'. p. 184. sqq. . De nominibus urbis vid. Qua tremere inemoires Gogr. et hist. sur I'Eopte. Paris.1811. 8'. tona. l. p. 219. sq.) et de eius situ, ambitu, mon mentis et c. lege Champollionem Iun. σEgypto fous Ies Pharaons. Paris. 1814. 8'. lom. I. p. 336... 65. Vid. etiam F. L. Norden Goyage d'Egypte et de Nubie. edit. Lan es. Puris.1795. 4'. tom. I. p. 83. sqq. tab. XMII. sqq. Cellar. II. p. 809. S. 12. n. 2. D' ville, Mὁmoires sur r le. Paris. 1766. O. p. 138. sqq. Bruns, Handb. der ait. Erdb. D' vili. Charten. Numb. 1785. II. 2. p. 66. sqq. Manneri. X. 1. p. 445. Sqq.

Georgii I. p. 440.4) tertiadecima D. - CL not. 2. el cap. VII. g. I. c. - . 5.5J CL ad cap. VI. not. 26. et praecipue cap. XXXIX. g. I. c. ibique annotata.

63 Babilona aede, bubilonia C, Babylonia Mess.

Babylon Ptol. IV. 5. Ilin. ML p. 169. Tab. Peut. l. c. Utrumque nomen, Ba lon et Babylonia, a veteribus scriptoribus usurpatur. cf. Sinti et Wesseling. ad Ilin. l. c. Cellarii l. p. 787. g. 8. n. 3. Paulo Supra Memphim, septemtrionem versus, ad dextram Nili ripam prope hod. urbem Veterem Cairosila ruit urbs, cuius ruinae hodieque Babui dicuntur. CLD' vili. Msim. p. 111. sq. 0uatrem. Ι. p. 45 ... 52. Cham poli. II. p. 33 ... 35. Bruns II. 2. p. 61. Vid. Norden. I. tis.

XVII. Sqq. Mannere X. Ι. p. 474. sqq. Georgii I. 446.7) Cf. ad cap. VI. not. 9. 8 Plol. Iv. 5. Il. ML p. 152. 162. 170. sq. Iliemel. p. 727. Tab. Peut. I. c. - Augustamnicae civitas clarissima Amm. Marc. XXII. 16, 3. , claustra Aegypti, κλεῖς της Αἰνί-

369쪽

294 λΝNOT. AD NOT. ORIENT. PAG. 68. COMES LINIT. AEGYPTI. retro v v leribus dicta, απο του πηλου, a paludibus, nomen

habuit Strab. XVII. p. 803. ed. Almelov. p. 1155. cf. Pliii. V. 10. Sec t. 11. , unde etiam aliae appellationes, ut Hebraica: in, Astopliaca s. Coplica Peremouit, Phermi sive Faraniis vel Foumna, Arabica Tmta s. Tineli, veniunt. D'An vili. Mem. p. 96. sqq. 0uatrem. I. p. 259. Sq. ibi I. cili. Champoll. II. p. 82. sqq. CL Cellar. II. p. 789. g. 8. n. 6. BrunS. II. 2. p. 52. Manneri. X. 1. p. 489. sqq. Addendius autem est hic locus ex duatremere Obseriations fur pietques potnis de la geogr. de rEgypte. Paris. 1812. 8'. p. 42. hIl paroit constant quo Pere molin eloit une villo distincte, quoique siluee u peu de distance do Peluse. Lo generat Androossy a retroiive les mines de runo et de l'auiro, fur les borils du lac Mengaleh.

Memo ires sur l'Eg. lom. I. p. 202... 206.) Suivant toule apparen ce, Peremotan eloit uno ville beaucoup molns ancienneque Peluse, ou du moins, cu n'eloit primili venient γ'unlieu de peu d' importarice, qui, par in suile, sera devenu une placu considerabie, et doni Ies Rcerois semens successissauroni peti dire accelere la de cadenco de Peluso. CL etiam1 Georgii I. p. 448.9) Arabes Sconitae sec. Amm. Marc. XIV. 4, 1. XXII. 15, 2. XXIII. 3, 8. et 5, 1. et 6, 13. XXIV. 2, 4. XXV. 6, 9. XXXI. 16. 5. sq. cs. Wagner. ad XIV. 4, 1.); sed Ptol. V.

17. cs. not. SPq. et Steph. Bb g. v. Σάρακα) a Scenilis Arabibus Saracenos diistinguit. Recte Salmasius Plin. Exercc. p. 344. -- cum non unum genus Scenitariun Arabum suerit, posterior aetas quoscunque Scellitas Arabes et ubicunquo positos voca- lvit Saracenos, quia et ipSi Saraceni σκηνιται et lArraceni Plin. H. N. I I. 28. seel. 32. p. 339. ed. IIard., cuius

bas CL, Saracenos CC .. Trebell. Poll. Zenob. h. . tanto apud lorientales et Aegyptiorum populos timori mulierem fuisse, ut lso non Λrabes, non Sarraceni, non Armeni commoverent. Procop. hi St. nrc. c. 24. Supra not. α recit. et B. Pers. l. 19.

370쪽

distinguit τους εν LΠρσαις Σαρακηνους et τους Σαρακονους lτους 'Pcolt αιοις ενσπειδους. Idem sucit Menander in excerpt. 'p. 360. ed. BOnn. ΤΠ Σαρακονῶν ἱππικον in Valentis imp. lexercitu memorat Euna p. c. 6. d. Bonn. p. 52.). Theodos. PlValentinian. Novell. do ambitu et locis limitaneis g. 2. Ius civ. antei t. p. 1273. cf. Th. C. EX ed. Rili. toni. ult. p. 80. not. s. ἡDe Saracenorum laederatorum aliartimque gentium annonariis alimentis . . . . id. Cellar. II. p. 586. Sq. g. 37. etcssis Manneri. VI. 1. p. 197. Sq.

XXXVIII M. P. a Memplii, XXX M. P. a Babylonia, XXIV M. lP. R Thou sec. Ilin. Ant. p. 163.169. disparatae fuerunt. Di- listantia ab Heliopoli Huliu) in illo loco XlV, in hoc XVlli M. lΡ. suisse relatum est. Sec. D'Anulli. Mum. p. 115. vetus illo Augustamnicac Iocus in hodierno Mnh, qui Edrisio A fob dicitur, quaerendus est. Munnori. X. 1. p. 485. nullum ibi vicum hodie exstare scripsit. - Plane non serenda est Panci roti annotatio, Veteranos qui his Scenis numen dederunt, Diuiti su by Cooste