Thomae Bartholini De armillis veterum schedion. Accessit Olai Wormii De aureo cornu Danico ad Licetum responsio 1

2쪽

ΤHOMAE BARTHOLINI

ARMILLIS VETERUM

M DC LXXVI.

4쪽

Clarissimo in Celeberrimo

Bibliothecario Regio , in Regia Academia H Uniensi Itidicinae Professori meritissimo, Amico

Fautori suo S. D.

TH. F. In . advocavi nomen - Virinclute , in causa non δε-

mestica, se publica Antiquitatis, cujus ne Genium merito compello. Non auri meliorem' 3 e προ

5쪽

Ep1saeo LAexperta sortem altius caput extulit res Antiquaria, quam sub b. m. Parente No Olao ormio, quo ombis Antiquarius , ejus humeris fuiatus , majorem non vidit. quin Tuigitur, hanc Antiquitatis , quam Tibi consecro, tesseram accipe, qui his acris innutritus es, in quem ut

Patervae virtutes omnes, ita Ant

quitatis multi ariae incredibilis peritia migravit. Non injustam hujus

debiti mei causam agnosces,

gula capaci animo consideraveris. Non mea sunt quae hic cernis 3 nam illa ex merito Ipse repetere potes, cui jure debentur. ARMILLAE sunt a Parente meo ex omni Antiquitate quondam adornatae, ces' ex in ira iummo Antiquitatis Danicae penu Patris ni illustratae,cujus de Aureo Cornu aid F . Ucetaim Responsio, veluti purpurae praeclara lacinia, annecti-

6쪽

l Dp Di C A TORI A. tur. Tu ipse eandem , quam Pater Tuus excoluit, cum Parente meo simum amicitiam , ω in me derivare non dedignaris , quamvis immerentem , mereri tamen pro virili laborantem. quare per me, quem tam

Iingiuari assectu semperprosecutus es, in suum Tuum involat haec Antiquitas, non alias parem vel Fautorem vel cultorem habitura. Tuum est An- otiquitatem, ejusque interpretes, ea fovere benevolenti3 , qua tota tua milia assuevit. Et Tu, qui haec cumajora erudito pectore conditaservas, hic habes in quo innatum illum Iit rarum amorem 2 benemerendi studium , quae ab incunabulis didicisti, ostendas. Parva quidem haec sunt, fateor, si merita Tua, quae longe superant, considerem ine si dimicum o se

ferentis animum ad normam exacti Iudicii , ut omnia soles, revocaveris, comm

7쪽

E p I s T O L A M. eoi mperies majora nec me optare, nec me largiripo se. Animum velim, noulibellum, animi testimonii , coni L deres, nam illum non jam tibi pri-

Uum dedico, quippe qui dudum nou

mo nomine Tuus est. Hale , Familia decus , Academiae Patriae lumen ,

corum delitiam, 2 mihi, inter illos numerando , qu3 in Patria coepisti amore, etiam extra Patriam porrμ faue.

. Lugduni Batavorum Calend. Martii, ANNO MDCI, xxv.

8쪽

LECTORI S. .

Inauribus paraVeram , cum in Schedion Patris mei de A rmillis com-

mode incidi. quod ex intima Rntiquitate olim concinnatum, sed exinde progressu temporis pa- rum detritum & jam orbi erudito desideratum, resums, atque, non invito Parente , novum & illustriorem reddidi habitum id praecipue egi ut plurima subjectis ico-

nibus illustrarem , quae alias, hoc adminiculo destituta, ex ingenio fingerentur. 9laimormii ad Lice- tum de Aureo Cornu responsio ni , ut hujus occasionem indice

digito Lectori monstrarem, ipsius' ue Cornu

9쪽

cornu brevissimam historiam &

figuram subjunxi, cum Erudit rum Iudiciis. Tu, Lector, Vale,& huic atque aliis conatibus nostris laye.

10쪽

foco ollas sapere non volunt: Amant

illi stum quodpraesenti splendore 2

odore oculos naressu erit,

late ducili quae superior transmisiti

parietes admirantur, ut 11 nudius tertius picta videre nec velivi, nec

possint. Horum sane ferri non debet insania , quia alios velut pestilentis dere in cit. Non enim intra ludicra sub Vunt , sd secum majorum me .

mensa trahunt. Prisam fiam avem . Studiosis S. D.

os enim animus est comu pellare. Reliquos in prae- sentia non alloquar , qui

praeter fumantes recentitas, ut aliena ab ingenio'tempore , ad majores suos relegant. Adeo puerili vultu inductos novis coloribus