Jo. Alberti Fabricii ... Bibliotheca Graeca, sive notitia scriptorum veterum Graecorum quorumcunque monumenta integra, aut fragmenta edita exstant tum plerorumque è Mss. ac deperditis De scriptoribus qui claruerunt à Platone usque ad tempora nati Chr

발행: 1707년

분량: 887페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

271쪽

is ARISTOXENI MUSICA tis. II e. X.

nique Aristotelis, a quo Theophrastum ibi in successione praelatum aegre tulit, in Aristotelem defunctium maledicta congessit,si ides Suidae in Asιθοξ. t Aristocles Peripateticus apud Eusebium XV. r. praeparat contra diserte assirmat Aristoxenum δαππιος ειυς μειν 'ADςοτε-λν, nunquam non de risiotele perhonorifice meminisse. Successisse autem

Aristoteli Theophrastum dixi Olymp. XIV. 3. ante CHRISTUM CCCXXIU. Exstant hujus Aristoxeni Ἀ-αυ--οι Mi quo modo vocant Porphyrius , Manuel Bryennius Malii, sive ut Proclus 3 in T,

maeum p. IO L. βμονικης -χειώσεως Elementorum Harmonicorum libri Iu

cum Ptolemaei Harmonicis utine utcunque ex unico exemplari eoque non satis integro versi Mediti ab Antonino Gogavino Graviensi, Venetios fit. 4. Graece primus vulgavit Iob. M suu e Codice Iosephi Scali, geri, ed negligenter ' admodum descripto, in quo praeter Aristoxenum, Nicomachum Alypium a Meurtio junctim editos Lugd. Bat. ior 6. 4. continebantur Musica Bacchii& Aristidis Quintiliani, vulgata posthaca wMeibomio is fragmenta quaedam alia Musica adhuc in edita quae allegantur ab eodem viro docto p 3oo. ad Aristidem, p. 74. ad Ariuox Malibi, quaeque Graeceo latine editurum se recepit. Addidit otiam notas Meursius,sed in emendationibus minus seliciter illi res cessit propter Musicae literaturae ignorationem. Accuratam itaque editionem Aristoxeni eruditissi Meibomio debemus qui cum nova versione suavi notis Harmonica ejus edidit e Sto codice non paucis in locis emendatiora , usus praeterea duobus eursianae editionis exemplis tuae cum tribus Codd. Ss Bibliothecarum Angliae collata acceperata oh. Seldeno Amstelodamicis sa 4 tomo primo Antiquae Musicae auctorum septem ' quos a se illustratos Christinae vecorum Reginae inscripsit. Meminit operis Aristoxenii de Musica praeter Euclidem, Ciceronem, Plutarchum Athenaeum, aliosque Vitruvius V. 3. Aristides Quintilianus, Ptolemaeus praeci pue, qui in Harmonicis suis Aristoxenum subinde refellit,in e Ptolemaeo Boethius libris de Musica: Quem. admodum a Philosophis exploditur dogma ejusdem, Ciceroni Maliis memoratum,quo animam nihil aliud quam harmoniam esse assirmavit. Infinita alia scripserat Aristoxenus,quorum paucissimorum vel tituli exstant

Vide Meibomium p. r. ad Alypium sunt praeter Aristoxenum Euclides Nicomachus , Alypius, Gaudentius. Bacchius inristides Quintiliamis, subjuncto Marciani Capellae, latini scriptoris,

272쪽

ET SCRIPTA DEPERDITA. Tib. m. e. X. cis an stant,si verum est quod Suidas assirmat libros ab eo scripto quadringentos quinquaginta duos, non Ol2. ut typographi hallucinatione excusum in Jonsi pagina 7 3. II. Quae eursio in notis ad Aristoxenum p. s. seq.4 in Bibliotheca Graeca, tum Ionsio, Menapio ad Laertium, mihique observata sunt, literarum digesta ordine hic habes: O ,--- . orac Stobaeus sermoso. 4t. 99. 77. ubi liber

quartus allegatur p. 41 7. mi: ιυλητων. -- αυλών - ο αμ. Athen. XIV. p. 6 3 . Respicit Tatianus p. 86. ubi de Antigenida tibicine o Ata σι - μυ- Πεθ. a , ii re ησνωc, cujus operis libruci laudatide Athen p. 6 L .pio Hhῶν, in quibus vita Pythagorae, Archytae, Hipponis Xenophi.li4 aliorum Pythagoricorum, tum Socratis, Platonis, Telestat Selinuntii Dithyrambici, multorumque aliorum, forte etiam HeraclidisPontici, Xenocratis ac Praxidamantis Musicorum,tum Lycurgi&c. Vide Vossium lib. I. de Hist. Graecis c. p. atque in primis Ionsium descriptoribus Hist. Philosophicae lib. t. e. l . Non

sine summa voluptate illud Aristoxeni opus legi potuisse testatur Plutarchus lib. quod non suaviter vivi possit secundum Epicurum

1mu Θεια. Ita enim legunt viri docti locum Fulgenti a. Mythol. e. 9 ubi de Promethe, Nams Aristoxenus m Epimetheioνum libro quem scr*sit ilia profert. Alii corrupte in Lindosecemiarum vel lineo=mniarum.Frigidum quoque est quod in S. Lei densi reperitVirCl. Tho Munkerus in lividosientemiarum libro frigidior ejusdem libri veteris glossa in qua disputat de livore idestinoidis. I D m. Suid. Vide instari re αν-αα- -κα,- paulo ante in Πευ νουακη libri de Mustea ab Harmonicis diversi, in quibus alias partes Musicae Rhythmicam Metricam,organicam, Poeticam ωHypocritiam, tum & historiam Musicam tradiderat. Vide Mei bomium ad Aristox. p. 8. Ionsium p. 8 Aristoxenus Net τω πειμουMκN Athen. XIV. p. o I 6 in quarto πῆ μελοmris laudatur a Porphyrio ad Harmonica Ptolemaei p. a 98. Respicit sorte Suidas in μαλιοι.

273쪽

2D ARISTOXENI SCRIPTA DEPERDlΤΑ. Lib. In eo.

υ, παγκης Οχηαμ librum primum allegat Elymes in Haram: Numerus libri excidisse videtur apud Harpocrat in κορδα- ωυ - αγωδεmiων Ammonius lihrum primum laudat in λειθευ.

Συμμιβιτα -ομνηματα , equorum libro decimo sexto varia vi ,αδεμ

collegerat Sopater libro quarto Eclogarum apud Photium cod. I 6 I. p. 76. Conre supra m raro δην. τα Encωχυππομ' μα- Αthen. XIV. p. I9.iπομνηματα esκα Laertius IX. O. Hoc opus Meursius respici putat a Plutarcho in Lycurgo extremo, etsi Ionsius mavult petitum

ex Opere de vitis.

Diversi a nostro sunt, ut Ionsio pridem observatum, si Aristoxenus Selinuntius poeta Epicharmo antiquior ab Eusebio relatus ad Olymp. XXIX. Hephaestion Enchiridio p. as. Α σοξο Σε- λιniwno. καήμου πιε . nam γνd Hor ruri σώωχαροριο μνημονευειαν λόγω, - Λογγῖν 4 ca) Aristoxenus Cyrenaicus Philosophus nulla re nisi gula celebris, dictusque κω ν sive ventrosus, teste Athenaeo I p. 7. Conser Suidam in Ae/ςόξ. 3 Aristoxenus Medicus Herophileus Alexandri Philalethi qui Demolihenem Philalethem ophthalmicum audierat discipulus, cujus librum XIII. πῆ-ωρολ. laudat Galenus 4 de diis pulsuum T. I p. 9 III. De EUCLIDIS I lagope Harmonica a Cisonide GyanooIim recensita dictum est infra in criptis Geometrae hujus celeberrimi uti de NICOMACHI Geraseni Isagoge Musica, CLAUDII TOLEMAEI Harmonicis, PORPHYRIIQUE in ea commentariis,& PLUTARCHI dialogo de Musica, egi libro IV uti de PSELLI Inopii, libro V. ubi scripta cuiusque horum sum persecutus. De HEONE Smyrnaeo supra hoc iplo libro c. V. s. a. I.

274쪽

ARIsTIDE QUINTILIANUS b. III. eap. x. sp v. ARISTIDES QUINTILIANUS post Ciceronem scripsit,

ex cujus libris de Rep. quae adversus Musicam disputata erant perstringit lib. r. p. o. opponens illa his quae idem Cicero in Roscii histrionis

laudem dixerat. Porro scripsisse videtur ante Ptolemaeum, cujus in tam prolixo opere non omisisset mentionem, si ejus Harmonicis uti potui set quanquam neque alios, excepto Aristoxeno Iib. . p. 22.4 23 alis legat Musicos, sed tantummodo Homerum Hesiodum Platonem lib. a. p. ioct Heraclitum, tum vetus Oraculum de Medorum clade ad Plataeas lib. 3 p. l6I. Per παλωοτεζου vero quibus lib. I. p. et t. σαων παλαιοτατους&p. 23. Ἀωάρος opponit atque ἐρχmis subinde intelli. git Pythagoricos, e quibus in prooemio affert Θῶον ut ait λων-- ἀU-ακαε ζ m αγμου, illorum vel lugiis pallim insistit, quos lib. III p. 24s. is 3 vocat *ους--δεας - ἀληΘέας ἰουνιυ-ς,4 Pythagoram laudat lib. I. p. 28 lib. a. p. IIO. lib. I. p. IIo. tqs. Praecipuum Vero argumentum quo M. Meibomius ante Ptolemaeum scripsisse Aristidem evincat, promit ex eo, quodli I. p. 22.&23. tantum meminit eorum quicum Λristoxeno tredecim, cum aliis post Aristoxenum quindecim tonos admittebant, non vero eorum qui cum Ptolemaeo se ptem solos recipiebant tonos. Vossius ' ait Aristidem hunc memorari ab Athenaeo in Dipnosophistis. Sed Aristoclem de Musica laudat

Athenaeus & Aristoxenum, Aristidem quod sciam nusquam, in Ind

ce scriptorum ab Athenaeo allegatorum qui in editione Rhotomagensi exstat, pro Aristide π&ρ μουσικG46 a. 4o legendum Aristocles 4. μουἴκης. 62o. Caeterum Marcianus Capella ex Aristide nostro multa ad verbum in librumsuum nonum transtulit,utMeibomioorobe animadversum, qui p. χοῖ etiam docet accessiones libello Euclidis de Musica in codice Fulvii ursini insertas, quas edidit Possevinus libro XV. Bibi selectae, ex Aristide descriptas esse. Idem praestantissimus et bomius, Aeυςει κοὶ λιαι - - ικῆς βαλύαγ. Aristidis Quintiliani libros III. de Musicaad τιμω άτους ταμ seos sebium utoreminum scriptos

primus Exodice Iosephi Scaligeri, qui exstat in Bibl. publica Academiae Lugd. 8at. etsi lacero sisexcentis locis corrupto edidit & latine vertit, notisque illustravit,in quibus usus est apographo Seldeniano dicis

voss. de scientiis Math. p. 94. Magdalenensis codex est vetustiori vide notas Historicas ad Chron. triarmoreum Aru delianum p II edit. Iideauui.

275쪽

16 BACCHIUS ET Lb. M. e. X. ex codice Bibl. Regis Galliae laltero Barberino loca quaedam depravatiora & diagrammata restituit, beneficio Salmasii,4 Aliatii qui illa cum ipso communicaverunt. Lucem vidit Aristides Melbomi una cum reliquis ex Graecis Music is,N Mariciani Capellae, quem circaApulest tempora vixisse putat, libro nono,qui de Musica tractat adhinos codices

MSS. ei denses recensito Amit Ioset. 4. Incomparabilem antiqua Musica auctorem, vere exempti unisum , nunerimum aces ωιne damm ab quid olim Aristoxenii de Harmonie,s reliquis ineupartibus docuerunι quicquid sonu Antiqvitvi de moribus Musicaformandis , de naturalibus rebus musice ab omnipotenti Deo eonstitutis , adeoque de unirer Pharmonia commentari potuit,

anus Aristides Aa ριtianus tam concinna breυitate tribus Bisis exposuit, ut omniin

um veterum Musicorum disciplinam aeque aιgloriam insuum vas conges se videmtur. Haec de Aristide tuo Meibomius. Intercidit ejusdem scriptoris oberis Poetica, in quo, ut lib. r. Harmonic. p. 8 . testatur, accurate ege rat de duabus artis poeticae partibus, μιμ &--ει. V. BACCHIUS Musicus Aristoxenius, a nonnullis male a pellarus Vactous, ex usitata literarum B. I. permutatione in scripsit εισαγώγήν μουοκην sive Harmonica Rhyimica elementa, quaestionibus&reIponsionibus. Hanc Graece primus vulgavi Marius Memennuriri commentario ad sex prima Geneleos capita Paris. 623. fol. p. r 887. seq. Galliseidem Merlennus convertit ibicl. 8 in qua interpretatione nonnulla desiderat M. Meibonius in extremo prolegomenon ad Musicos Graecos. Prodiito separatim Graece cum versione ederici Moreti Paril. r 613. 8 quam versionem, cum suam ederet, idem Meibomius non vidit Horisecus quoque Gasurius de harmonia Musicorum ies strumentorum,libro & capite primo, testatur se Manuelis Beyennia Bacchii,

Λristidis Quintil. Gaudentii commentarios Musicos latine vertisse. Dentove Meibomius e codice Scaligeri emendatiorem graece edidit cum tua versione totis Amst is a. q. testatus in eodem Scaligeri MSto post hanc introductionem sequi alterum tractatum qui similiter inscribitur εἰσαγωγή τεχνη υκοκης - γέρονr Initium est:

quem principio leviter immutato totum habet Bryennius lib. II. ecl. VI. λ ioseqo Deinde alia adhuc fragmenta , quorum prius sic inci-

276쪽

rritus, cum multa in iis sine Musica Antiquitatis vestigι' Graece criatine ahqti nis

dudabimus ultimo subiunguntur duoEpigrammata xtotidem hymni. Epigrammatum prius, in quo Bacchii mentio, Ita emendatum ibidem Meibomius exhibet:

Hujus ut suspicor DIONNII Musici sub Constantino M. clari hymnum ad Musam, notis antiquis Musicis instructum, ex schedis a Vincentio Galilaeo ad se transmissis Graece edidit Erycius Puteanus in Hermathena primae editionis Hano v I 6or 8. c. VIII. nam in editione Lovaniensi Λ i 6 r.est omissus Eundem hymnum latium praeterea in Apollinem, aliumque in Nemesin ' cum similibus Musicis antiquis notis vul-

277쪽

,6 BACCHII PLURES. I. m. e. u. gavitis subjunxit Iob. Fellus ad calcem rati cum Scholiis

Graecis editi Oxoniae 672. . addita diatribe de Musica antiqua Graeca , quam claudit specimine alio Musicae veteris, fragmen isto via. Mari, quod notis veteribus Musicis instructum in Bibl. Monasterii S. Salvatoris juxta portum Messanensem in Sicilia reperit, edidiim Κircherus T. r. Musurgiae p. s t. De caetero plures fuerunt Bacchii. Nam inter eos quos audivit M. Antoninus Imp. primum ipse memorat Bacchium lib. i. seel. 6. Alius Bacchius Milesius quo Plinius , Hist nat. usus est, quemque de re rustica scripsisse testantur Varro ac Columella. Alius Bacchius Medicus Herophileus&Empiricus, patriaTanagraeus,qui Erotiano teste tribus libris exposuit voces dissiciles Hippocratis, in Hippocratu libros Epidemiorum scripsisse refertur a Galenoa . in VI. Epid. T. s. p. 44λ. 4 in III. Epidem p. 4M ubiis aeto Βακχει μοι - εκλον memorat. In Aphorismos id in VII. 64. p. us. Malagmate ejus usus Caesar Augustus 'LT...edit. Gr. Basil.p. 4i2. Sententia ejus depulsibus

278쪽

ALYPIUS MUSICUS. Lib. III. e. x assae p.47.4,4 Βακχει- τως αμους κροάω03c Menti,MBacchii hujus apudCoeliumAurelian. II. tardar lo. AliusBacchius Iudaeus, Plautio Pompej legatosupplex de quo vide Laur Begerum thesauri Brandenb. p. 7a.Αlius Bacchius pro quo & Pythagorioationem Lysias conscripsit. Alius denique Bacchius gladiator, de quo Horatius lib. I. Sat. 7. v. 2O.

compositus melias eam Bitho Bacchia . -

- . . .

Mihi quam proxime a vero videntur ah errare illi, quibu aul. ctor introductionis in Musteam videtur is ipse, qui M. Antoninum priumus, forte in Musicis instituit, nam ante omnia pueros ingenuos Mu sicam edoctoso literas, notum est vel ex Terentii Eunucho:

saepericulum inlisero, ne inpaiastra, in Musicis qua merum sire aequum es adolescentem,sollertem dilbo.

Neque Graecis alium fuisse morem probat Quintilianus lib. r. Inaeir. c. I . Marco quidem Meibomio,viro de Musica veterum meritissimo Bacchius iste recte videtur Manuel Bryennio antiquior quo autem argumento eundem Ptolemaeo faciat juniorem, qui sub Antonino Pio Marci Parente scripsit, haud comperi. Morellus in sua editione vocat Iairosophistam, eundem putans cum Bacchio Medico Herophileo. VI. LYPIUS a Cassiodoro de Musicap. 38. praeponitur Euclidi ac Ptolemaeo saltem ante Claudium Ptolemaeum scripsisse M. Meibomio videtur, licet eursius existimat eundem hunc esse Alypium Alexandrinum Iamblichi aequalem, de quo Eunapius in vitis Sophistar. λαλικῖκ το eum appellans, in patria senem obiisse testatus Adalium ut videtur Alypium, Caesarii atrem, licet&hunc cum superiori eundem eursius putat binae exstant Iuliani Epistolae XXIX4 XXX quarum priore eum ad se invitat Imperator, posteriore gratias agit pro transmissa ad se Geographia Non Geometri , ut Meur s. ωtabula Geographica, cui Iambos adposuerat, laudatque ejus inem inrep. gerenda, quod Philosopho Alexandrino, qualem de scribit Iamblichus, parum convenire videtur, bene autem convenit Alypio Antiochensi, ex praefecto Britanniaria,cui Hieroso Iymirant templi instaurandi negotium commisit Iulianus teste Ammiano XXIII. I.

cujus mentio Λου pii in Libanii Epistolis,4 apud Ammianum XXIX.

279쪽

PLURES ALΥpΠ tib. m. e. i. ubi Hierocles ejus filius memoratur, a quo distinguendus Hierocles Alypii ,εψιο , eidem memoratus Libanio Epist ad Basilium. ONterum Geographiam ab hoc Alypio ad Julianum missam plane diversam esse a Veteri orbis descriptione nescio cujus scriptoris, cujus antiquam interpretationem edidit atque iterum Graece vertit Iacobus Gothostedus, recte observatum Clariis Baelio in Lexico Hist qui videndus etiam deAlypio EpiscopoTagasteno amico Augustini,eum loquentem inducentis in libris de ordine&adversus Academico tum de Faltonio Probo Alypio Praesecto urbis Romae, ad quem Symmachi Episto. lat. Alius ab his videtur Alypius quem Christianum Gregorius Naz.

vocat. Alius Alypius Arianus, ad quem Isidorus Pelusiota III. s x. E. pist cujus ad tres minimum diversos Alypio pνaeterea exstant literae. Ab his omnibus non minus, quam ab Andronico Alypio, quem inter Graecorum Historicos ad extrema Danielis intelligenda necessarios laudat Hieron praef. ad Danielem, diversus esse videtur Alypius, cujus --γωγὴ, ἐκ sive Introductio Musiua Graece primum edita est a Meursio ex codice Iosephi caligeri, sed non admodum diligenter descripta Lugd. Bat i 6I6.4. Hinc excerpta ex Alypio dedit Athanasius Kircherus libro VII. Musurgiae editae Romae A. inso sol testatus etiam integrum latine se transtulisset. 14o. Sed tabula veterum notarum Mu-ycarum, quam eodem loco ex Alypio Κircherus exhibet, tam vitiose expressa est ne omissa jam memorem ut ducentos amplius errores in illa exstare affirmet M. Meibomius, qui non tantum Graeca ex codice Scaligeri quem p ς. Ἐircheri Codicem ex eodem Sto profluxisse existimat adhibitis Bodlejani, Baς occiani, Barberini Seldeni ni MSS. bsidiis emendate edidit, notasque Musicas veterum restituit Irimus, sed & latinam versionem ac notas adjunxit Amst. 6sa. q. Mat&MS in Bibl. Vaticana.

VII. GAUDENTIUS Philosophus, qui videtur clese ante

Ptolemaeum scripsisse, Aristoxeni vestigiis insistens composuit αρριπιμην--γωμ' sive introductιonem Harmonicam, in cujus limine iniquo, imperitos lectores arcet nota formula: Hunc elegantem libellum duobus locis commendat Cassiodorus Senator, licet Gaudentius ipse quis'. talis e fuerit. vel quando vixerit, non magis videtur illi quam nobis perspectus fuisse Gaudimini quidam, inquit 3 Diyitia i Cooss

280쪽

GAUDENTIUS MUSICUS.

quit, de Musicascribens Pythagoram dicit hujuι rei invenisse primordia ex misi. Dorum sonitu , chordarum extensione percussa, quem amicus noservi distrinoi u Mutianus transtulit in latinum, ut ingenium ejus assumtiopreis quali πiudagaris Mutianus iste Gaudenti interpres, idem est Mutianus Scholasticus qui Chrysostomi homilias quasdam latine convertit, ac vir disertissimus dicitur ab eodem Catmodo oc. 8. divin. lect. cujus alterum de Gaudenti Olocum apponam Gratissima ergo nimis utilisque cogniatis. Vae sensum nostrum adseverna erigit is aures modulatione permulcet, quam apudGraecos Alypius, Euclides, Ptolemaeus, cateri probabui institutisne docuerunt. Apud latinos autem vi Maenisicus Albinus librum de hae recompendiosa brevitare constri v. quem in Bibliotheca Roma nos habuisse atquestu. disse legisse retinemus si forte gentili incursione sublatus est, habetis hie Gaudentium Mutiani latinum; quem,sfollicita intensione legitis, hujus scientia vobis atria arefacit Fertur uiam latino sermones Apuleium Madaurensem' institus /0us operis fecisse. Istum Gaudentii librum primus e Patricii Iunii Codice per Seldenum transmita, quem cum altero Saviliano&tertio vetustiore Barocciano Langbainius contulerat, edidit laudatus Meibomius, perdita pridem Mutiani versione novam ipse sterpretationem¬as adjunxit Amst i6ς 1. q. Editurus evnciem fuerat Edmundus Chilmeadus vir doctus Millustrato Malalae Chronico celebris, sed postquam de Meibomiana Musicorum editione inaudierat, libenter ii 'sum istius curis expoliendum permisit. De aliis tribus Gaudentiis Clariastianis Brixiensi, Tamugadensi Donatustari Novariensi, videndus Ca-

VIII MANUEL BRYENNIUS cIdem sorte qui sub Palaeolo-goSeniore circaA.C. is aQ. floruit,videCansii familiasByzantina p. t 7. libros tres scripsit δραονικῶν quoru primus instar comentarii est in MusicamEuclidis, quemadmodu etiam in Stis quibusda codicibus inscribi Ll tur

Experientiae hoe repugnare It Angelus Bontempus. Vide interim Gaudentium p. 33 seq. edit Meibomii, Meadem narrantem Nicomachum lib. I Enchirid. Harmonices p. to seq. ex hoe Boethium sab . de Musica c. o. 3c Jamblichum in vita Pythagorae c. 26. quem postremum scriptorem sexcentis emendatum locis Ludolpho Κui iero accuratissimae eruditionis viro propediem debebunt harum literarum studiosi inritutiones Musica Tetipsume,non vero quod domis Meibomius ex hoc loco colligere vide in prae ad Aristidem, Gaudenti Harmonica latine transtulisse quod ex ipso Cassiodoro videtur posse refelli, neque enim Mutianus vertisset, si jam exstitissent translata ab Apulejo.

SEARCH

MENU NAVIGATION