장음표시 사용
521쪽
apud Asiritum. i. 822. H dentur Z Iptii annorum suorum certissimam Doe, macra et Σωθιακης ιοδου repetivisse, ut manifeste colligitur ex CPmenta Aseri l. Stroiri. neque dubito G Σωλως βίλον P, ανεθω abe/dem initio regum suorum H astias deduxisse. Apud Vettium kalentem Antiocheianum ΣηΘ ex libris Potosiris, non dicitur. Ex his verbis colligas Scaligerum 3ἱcλον Σ ω haud .diversum existimasse ab opere Historie de Agyptiorum dynastiis. Sed mihi potius videtur in hoc libro Manethoegisse de anno Egyptiorum Cynico, de quo dixi ad Chalcidium p. Erg. ubi pro λε ν legendum σω&ν. Notum est sidus quod Graecis κύων, idem AEgyptiis dictum: i, fuisse.
IV. Manetho τι προς Η - laudatur ab tymologici M. auctore in λεο-κομοὶ& ab Eustathio ad Iliad. λ. p. 8 3Π edit. Rom. e. τοα προς Ηρμοτον Masnus ouoque Bochartus I. HieroZ. p. 7 iri allegat Manethonem in notis ad Herodotum. Sed aut fallor aut Eustathius &Etymologici scriptor inciderunt in locum Manethonis Historiarum in quo Herodotum castigaverat. Certe Iosenlius I. contra Apionem p. io 3 p. de Historia Manethonis loquens testatur Herodotum saepius in illa ab ipso reprehensum ob res AEgyptiacas falso memoriar proditati
V. Περ ἀρχουσικῆ - ἐυοβέα de Antiquitate, pietate sive de priscis&religiolis AEgyptiorum ritibus bis , equo Porphyrius lib. i. de abstinendo ab animatis I. ys narrat immolandorum homInum consuetudinem Heliopoli sustulisse Regem Amasin. Porphyrii locus legitur cin Eusebii IV. 6. praeparat. respicitur a Theodorito VII. Therapeut. p. Io'. licet Manethonem haud nominet. - Conser Marsis hami Canonem Chron. p. 3is. seq. Ex eodem Manethonis libro via detur narrare Plutarchus de Isideo Osiride p. 3Io quod in urbe Ilethyae εἰλ, ζω enim pro 'IAΘυας legendum, notavit Vir doctiusmus homines vivos palam exusserint canicularibus diebus, cineribus etiam procul spartis ac dissipatis, ne quidquam de lustramentis hisce Typhoniis
522쪽
ης MANETHONIS A. III. e. IX. I brum ipsum Manethonis haud vidisse, suspiceris ex eo, quod dicit
m---rm. VII. Ita: καπια ευης κυφίων de ratione praeparandi facti summinis quod κῖς AEgyptiis vocabatur memoratum est Plutarcho, Galeno, S. Hieronymo Vide Κircherum T. 2. Oedidi pari. r. p. 3ο. Suidas quidem hoc scriptum Manethoni Mendesio vindicat,quem a Sebennyte videtur diversum facere, sed hujuscemodi in rebus quam parum tribui ejus fidei possit, eruditos viros haud latet. VIII, anethoni praeterea μολεσματικα si ἐπων tribula Suidas,&alia quaedam ut ait Age νομὶis α. Etiam Paulini Nolani si Epistolie XXXVIII subjicitur carmen ad Iovium, in quo ejusdem operis mentio .
Nune tria miremur texentem fata Platonem, Aut Arati numeros, utpicta Manathonis astra.
Neque vero aliud hic sunt picta astra quam carmine descripta, verbis, ut ait Plautus Poenulo, depicta, quemadmodum de Ennio apud Ciceronem a Tusc. quaest. c. I s. His vestrum pinxit maxima facta patrum Notum&illud Simonidis, quod variis locis refert Plutarchus h ζωκα*ία εινα φλγγώ ί- τί πολσιν, m/m 5 σιγωσαν EP ιουκαψίαν, os esse picturam loquentem, picturam vero, Pos quamdam tacitamsilentemque Manethon ipse poema suum cum Hermetis, Wr-κας conferens μά-λμα λαλον vocat sub initium libri; quod e versione mea adscribam:
ELibris, Ptolemaee, sacris, sacrisque olumnis Arcaris, sapiens quas his in reperit Hermes Signari viresproprias caelestibκ apris. Conino Barthius tib i. adversar. c. t. Auctor ear-rn A ad Conam υeIρου um Mednenops me P.rtiona Meribi, alibi demonstra-us. Idem XXX ll. ra tribuere videtur Claudiano Mamerto Pautinus e Mamerina ad Eeam Conse LIV. 3. Paulino auda φcter tribuit Cerda in Adversariis sacris c. 4'. p. 3, 4. Cerdat enim malui vocare qua in Lacerdam, quoniam ipse c. 38 p. 497. Nicolaum Abramum suae Societatis virum nou dubitat eo nomine reprehendere cotaus inquit, Abramus, curs
Sedirnosco homini senoravi . rum iEAma e H Plutarch de audiend cpoematibus p. ia edit Grotii. in cujus viri maximi versione male est descriptum: in ram est Aquens Poema, Poe ma vero raιὰ picta morae dignoscendo adulatore pris. IX ult Sympos
523쪽
Ceris mandavit formaι, divinaque imago. Florilega impressa est dono pulcherrima Masa. As egi iuium carissia sidera nocte Saepe reptionis, picturam si io loquentem, e quisquam potis est partem hujus cernere laudis auam solus, quemplurimum amo, magnus Petosiris, Non levis iste labor, Ptolemaee, videbitur ulli.
Iacobus Gronovius Vir Clariss in postremo versu edidit, Pugmἰ κάμα. et mir , unde totum hunc locum non videtur cepisse, certe, ut multa, obscurissime reddidisse. Sed legendum esses 3 1ς, ut in mea versione interpretatus sum, nec ipse, credo negabit, si conseret exordium libri primi, ubi inter alia haec leguntur: De nocte insomnis multo de luce labori Indulsi, ut Nibi quos mea fecit Musa libellis 3 ιιerem, cre studiis ferres haec commoda nostris. Supersunt Manethoni, rariλεο μιατικα, , sive de viribusa effectis Astrorum libri sex, scripti ad Ptolemaeum Regem, quem Philadelphum esse, adeoque & Manethonem eundem qui Κgyptiaca alia jam a me commemorata scripsit, nulla ut opinor ratione idonea negari poterit. Illud vero de Philadelpho apertimime etiam confirmatur lib. V. 1o8 ubi Α λυι etasserte memorantur, quod erudito editori observatum. Caeterum tulere aetatem Apotelesmatica Manethonis in unico quantum sciam codice Mediceo sexcentorum circiter annorum, equo varia virorum doctorum Lucae Holstenti4 Lucae Langermania apographa, atq, Jacobi quoque Gronovit editio profluxit. Versiculos quosdam ex illo opere tum adhuc inedito produxerat Alexander Morus in notis haud protrita eruditione resertis ad novum foedus in Iacobi I. i. Alios Abrahamus Hinckelmanus, decus hujus urbis immortale, in detectione fundamenti Bohemiani edita Hamburgi 693.q. p. 14 cujus verba e
Germanico hic translata adscribam: De Aprologia apoιelesinae nullum forte in orbe terrarum vers monumentum antiquius ex bbris Manethonis facerdotis Enptii, qui versibus elegantibus Graecis concinnati in hac urso Mambuta
524쪽
Lib. III. e. XX. go exstot Semelquidem oecurrit in Bibliotheca Ioanne inter Codices m stentanos, asterum exemplum es apud virum quendam nobilissimum, in cujus po-
graphi ora siν margine etiam emendatione nonpauca eruditae occurrunt. Inscriptum est hoc opus Regi AEgypti Ptolemaeo, Philadelpho haud dubie, qui artem illam magni faciebat, utpatet ex ipsi alim limine poematis. χωροι ιζ Πολεμωεsc. Natur quoque Manetho Hermeris se docvinam asserre M. R E YώΘωνιερων βιcλων e. Ad etiam patre sententiam Urcheri qui duosDiste Manethones contendit T. . Oedipi Θntagm. I. cap.ρ merum commentum est. Adde
Stillivseeti Origenes sacrasp. gr. 33. Haec verba cum legissem, adii virum, non minus doctrina ac pietate insignem quam humanitate incredibili, atque ut mihi Manethonis insipiciendi copiam faceret,ab eo petii, neque hanc tantum ab eo, sed & describendi haud difficulter impetravi. Hinc de edendo scriptore cogitans, latine ita reddere institui,ut versum versu exprimerem cium acerba morte i interim extincto viro prae stantissimo, editionem ipsam sum aggressus,versione Graecis ex adverso Iosita, libro primo ut in Sto Codice reperi in Aphorismos LXX di-incto, adscriptis in margine graecis argumentis, quae compendio exarata etiam in Apographo, atq; adeo dissiciliora lectu.erant, sed ad intelligendum Poetam non parum conserre mihi visa sunt. Hujus editionis meae primis Hrte foliis conspectis calcar sibi addere passus est clarissimus Iacobus ronovius ad maturandam suam Apotelesimaticorum Mnethonis editionem, quam om illis illis quae dixi argumentis dedit Graece, Lugd. Bat. I 69 8 4. latina sua versione prosaria ad ca Icem separatim subjuncta, additis nonullis notulis sive castigationib= Cum veroo mihi alia essent quae agerem, Margumenti vanitas sisteret utcunque impetum
animi, miraque esset typorum Graecorum apud nostros lentitudo ac difficultas, facile me praevertit nec invitum. Existimo etiam laborem illum quem rei literariae bono haud levem insumsit, aliud longe mereri, quam ut propter illa quae in ejus editione vel interpretatione, vel notis etiam obelo digna animadverti fortassis possint, vel a me vel ab alio quocunque exagitetur, cum homines simus, scriptorem antiquum
ci aemorrhagiaeorreptus obiit Rinthelmarinas ομιικαιωης non multo malo quadra genario, Id. Febr. Anni i69s videRev. viri amici ac popularis mei honoratiss. He rici Pippingi sacrum de eadum septemrium sive, emoria LXX.Theologorum p. 99. Anima ivorsa in veruone loca quaedam non inficianda sunt a illustris doctrinae viro D. cobo Peri nio, in responsione ad nnperam notituum de aliis Eliani aliorumque auctortuniscis, Lugd. zal l Cli R. pag. 11 H,
525쪽
quum Glaecum eumque Poetam & Astrologum antea ineditum inlusecem proserre omnibus absolutum numeris, res dimillima sit, neque ulli hactenus quod sciam contigerit mortalium. Optem tamen multi mecu, ut vir doctus secum habitans vicissim fastuoso aliorum contem. tu, acerbis indignissimisque sarcasmis ac reprehensionibus uuibus viros quoslibet spirantes ac derunctos, etiam praeclarissimos, nulla vel levissima data occasione sugilla , cuius rei exemplum vel in praefatione ad Manethonem adversus Gerh. Joh. ossium&Alex Morum victa praebere possunt non adeo conspurcaret scripta& merita sua in Iiteras, certe praeclara, sed futura opido majora, ii quam diligenter hinmaniores tractat literas tam sedulo quoque caveret humanitati hellum indicere. In notis ad Manethonem p. 67. Vir doctus protulit versus Hexametros Graeci Poetae de septem Planetis, nescio, inquit, an Misos, certe dinos qui legantur. Hos ipsos in Stobati Eclogis Physicis pridem vulgatos lector reperiet, Mab Hugone Grotio p.rs . excerpi latinis versibus eleganter redditos.Septimus versiculus quoq; subTheonis nomine exstat in extremo libri primi Anthologiae r Epigrammatum Spici-legium Emendationum, notarum in Manethonem, largumenta Graeca in librum primum publici juris facere animus mihi est, cum otium nactus fuero ad Maximi poema, de quo infra, etsi κα-μῶν, meam Manethonis versionem, Manilii exemplo, carmine latino compositam in lucem proferendam. Fuerunt nommili qui dubitarent an Apotelesimaticon libri ad Manethonem referenda essent, vel qui plane contenderent illos nomen tam antiqui auctoris mentiri. Hisce nescio an accensere debeam doctissimum CarolumCangium deFraxinis,qui in indice auctorum quibus ad condendum glossarium mediae Graecitatis usus est, memorat Ma
tino num χο7ο. Nam ex Glossario ipso in voce λο καφοι, πιακτοργον
alibi apparet Manethonis poema a Cangio minime suisse inspectum, sed tantum tenuia quaedam lemmata ex Manethonis Aphorismis a Gramatico quodam collecta, qualia exstare dixi in ora codicis Medicet. Inpoemate autem ipso quid demum indignum sit scriptore Ptolematis aequali, quid antiquissimo Astroloso ac Poeta, nihil hactenus fuit ab iis qui genuinum illud esse dubitant,m medium allatum. E contrario vehementer pro antiquitate ejus pugnant carminis simplicitas castaque Rrr H
526쪽
1ox MANETHONIS Lib. III. e. T. Homeri imitatio , tum scribendi genus aphoristicum, quod antiquis Astrologis probatum fuisse testatur Ptolemaeus M hematicus lib. 3. Tetrabibli cap. 1 ubi illud missum facere se ait, quod varium sit & multiplex, ac prope infinitum. Porro dum circulos coelestes kastra quae ab ipsis secantur Manethon describit, faciletostendit se longissime a nostra aetate, cum ista in literas mitteret,abruisse. Alia enim sidera hodie a cic-culis illis secari constat, propter praecessiones aequinoctiorum,quae tanto temporis intervallo diversum sphaerae situm effecerunt. Quibus si addas totius operis contextum , in quo nihil occurrit quod non aetati Ptolemaei, qui ex Arsinoe conjuge agnoscitur Philadelphus , ac plus simplici vice nominetenus compellatur, nihil quod veterum AEgyptio- tum astrologorum sententiis non conveniat repetitiones etiam antis qui nimis potius scriptoribus genuinis quam lavris impostoribus familia. res nihil profecto habebis quo fidem codicis antiquissimi, quo disertum Suidae ac Poetae latini veteris qui picta Manaethonis astra celebrat testimonium jure possis in dubium vocare. Auctor ipse sub extremum Iibri sexti thema suum nata litium, sive ut Victruvio dicitur nascentiam testatur fuisse sole in Π Joverim Saturno in Narte in Q Quod si accuratas Ephemerides non minusquam Chronologia omnibus numeris absolutam haberemus, non difficile foret annum quo natum se indicat ex hisce indiciis Astrologicis investigare. Iam non magis hoc fieri potest in tanta Chron ologorum varietate Astrologorumue parum saepe solidis calculi hypothetibus, ouam inepte argumentaremur, si ex hoc ipso genuinum vellemus Manethonem evincere. Petosirin delicias luas sive πιλυφίλτατον ανδεια vocat Manethon lib. V. io equo loco non magis probare licet aequales fuisse, quam Isocratem vixisse temporibus Dionysii Halicarnasset, quia hic illum εταῖρον ' suum appellat, vel Dicaearchum aut Theophrastum fuisse aequales Ciceronis aut Attici, quia ab his amici ac familiares vocantur, vel deniq;Zachariam Prophetam vixisse aetate Moysis, quoniam Philoni Iudaeo Zacharias dicitur στων Μωυσεως is ρων. Sed quae Petosiris oratione prosaria tradiderat,haec Manetho versibus Graecis reddidit Hexametris, Mobservationibus propriis auxit, ut paret e prologis libri I. I. Longe antiquiorem vero suisse Petosirin, multo tempore Manethonem antecessisse, constat ex Aristophane, qui Petosirin memorat apud Athe
naeum vide supra libri. c. 26 P 48.
527쪽
ApOTELES MATICA Lib. LII. cap. 6 OInaeum III p. II . Idem Petosiris notatur vel laudatur a Claudio Ptolemaeo in tetrabiblo sub nomine ἔπαλωου vel ἴαμ ου, ut observavit Salmasius de annis climacter. 3 3. ωMarshamus in canone Chron. p. 477 qui de Petosiride ejusque aequali Rege AEgypti Necepso antiquissimis Astrologiae judiciariae scriptoribus multa eruo ite collegit. Magnum decus Daniae Thomas Bartholinus libro de Medicis Poetis p. o. Ater alia Mathematica , inquit, Manetianis fragmentum nae. νοσων Graecia esiculis exstit in Bibliotheca Medisea Florentialiteris quadrans, quoddescriptum a fratre Erastino Bartholinopia hocprincipium habere:
Uerum norit lector hos versus non esse operis initium,necesse Manethonis, sed esse petitos e medio poemate Maximi assi καταρχων quod ante Manethonem in dice Medice legitur ἱ deinde versum alterum scribendum esse sic: Ομα φέρει νέαισινίκ uam δια πλαυη, ομα, λυκἀπελοντα ὀ ειδωλοio,,σης IX. Ut supra capite V. MXVIII. Astronomos Graecos veteres plerosque persecutus sum, ita juvat hoc loco Manethoni alios Astrologiae judiciariae striptores subjicere , atque editos quidem cum primis. Ab Hesiodo in εργοις - μεοους,4 Arato in toreu μοι constat traditam par-εem Astrologiae judiciariae simpliciorem, sicut soli natura rerum suffragari videtur , qua ex astris de tempestate conjecturam capimus. Dein rosue lae tributis Hermetri atro mathematicis caeterasq; hujus commatis scriptis dixi suo loco , quemadmodum Minisa lib. IV agam de praecipuo opere hujus disciplinat, tetrabiblo Claadii Ptolemai, qui in illud scripsere Porphγrio, Proclo, noum sive Demophiis, aliisque. Praeter hos dicendus in praesenti mihi est PAULUS-a-γι-s,cujus posterior editio εισαγωγeω --Πλεσματικίω sive introductionis indoctrinam de viribus f effectis astrorum,ex Bibliotheca illustris HenriciRanzovit Sereni T. Danorum Regis perHollatiam &Dithmarsiam tu legati,vulgata est Graece Hs. ΠιMπληιάς.
528쪽
dis depravatum fuisse queritur Nitebergae s 86. 4. Inscripsit haec rudimenta Paulus filio suo Cronammoni, qui in priore Patris εκδο quaedam NnoΛΛΩNid ζ ΛΑΟΔΙΚΕΩΣ e. τοις --τε ιμ δαβαλιντ τουe
Liber planus silaci sis, ac locis quibusda exceptis elementa incerti lumae artis perspicue tradens Per Me των λιγωgiti videtur intelligere Pt lemaeum,cujus Canonem alibi nominetenus in testimonium citat: τlis
quo scripsit satis accurate definire videtur diem XX Mechir anno Diocletianeo 94. hoc est CHRISTI Anno CCCLXXVIII. Verum Auctor Christianus oliorum Graecorum quae cum Pauli libro edita sunt, eumque jam illustrant jam reprehendunt, testatur se scripsisse Anno Diocletiani 867 qui respondet CHRISTI anno MCLI Graecorum 6 sis. Meminit inter alia Paulus etiam libelli sub Hermetis Dismegisti nomine actati, sortibus planetarum,de quibus dixi lib. I .co. p. 1o.Rursus ex eodem He ae . Claudit librum Paulus allata genitui a mundi,sive descriptione Iitus planetarum cum primum coeperunt orbem terrarum lumine suo collustrare, tunc scilicet solem ait fuisse in leonis parte ' is, lunam in Cancriis Saturnum in Capricorni is Iovem in sagittariii 3. Martem in Scorpii R A. Venerem in librae parte a Mercurium in 7.
529쪽
IOACH CAMERARII ASTROLOGICA L . m. m. oe
Virginis Oriente in cancro circa Oroscopum parte is nota noctis undecima assumta. ii , inquit, εςi η ζ Θνκζ - γε- κοσώου ΦεGe. ν
μα ἐν άφDωπω δύνει κωβιλοι, ο, κῆ οἱήπτηρυα ἀυτωνά- - αα κατωνομα ςst . Liber iic Pauli vel fragmenta ejus in aliquot codicibγ exstant manu exarata in thesauro librario Imperatoris, de quibus vide si placet librum septimum Lambecii de Bibl. Vindob inter alia memorantis codicem cum hac inscriptione Ἀαυλου λιξ δεεω.ές ἀ 'Α φιλεσμα πικία υσ-ο ει,-μ se ζ'Αmμασαρ unde suspicor sam iri illi eidem cujus ni rocritica cum Artemidoro edidit Rigaltius tribuenda es Graeca quae paulo ant memoraba in Paulum scholia, Nili sintseriesephani Atheniensis. Vide Sylburgii Catalog. S. Graecor. Bibi Palatinaei Caeterum mirora Lambecio, Nesselio&Labbeo scriptorem libri ipsius vocari quandoque non Paulum uti cholia illa h. 4.b., tituli MSS. plurium Codicum diserte appellant, sed Iuliam vel Iulianum Alexandrianum. Paulino inen confirmat etiam Suidas: Πιλλ φιλοας , --αγωγι- Ἀολογοι rariλια μαπικά, ita enim malim legere quam xi 'Σ Λλεο επικά. Exstat rin Bibl. Qesarea Heliodori cujusdam con mentarius in Pauli hujus doctrinam Astrologicam , divisus in capita quinquaginta tria. ἐ--ου-ὶτία Παυλου μ in κεφάλαρνά. περ ποιώ ro Fae μάτων, ου εἰς τό συμβάλοντα Ioachimus Camerarius cui omne genus literarum plurimum debet, disciplinam quoque Astrologicam variis striptis illustravit, atque inter alia Graece atque latine Norimbergae A. 1332.4. edidit. Do-Dgica, quibus continentur i, Incerti scriptoris Aiάγκα λιακῆι
bita μει per duodecim simulacra raeli, quem-ue victum usurpare singulis mensibus conveniat. De hoc brevi scripto ita amicus noster Dietricus Doblerus r eulo pos Christum nono vel decimo apparet hoc eo criptum ' verisunt quatuor posteriorium mensium dies ingressui Solis in signasinguia assignati octo autem Wiorum mensium dies corrupti videntur essesacuis orsan decimo quinto ab ineptaturarii maνu reducentis istos numeros addies quibus seu temporeaol gna intro Ss refiguram geniturae mundi e libro fisculapii qui as δετεπεμ lege πνοι- inseribebatur, testatusque sequi se Asculapium Anubiumque εροι spoρεανυμα--ycm-n. ensis. cienti creta commisit. conter balmas p. 344 des nuClimactericis. Vide vositum destientiis Math. e. 6 s. p. 376. seq.
530쪽
eο6 HEPHRITION THEBANUS. Lib. IV e. .
re videbar in Calendariis suis annotatum, pracessiones autem aequinoctiorum ignorantis, tanto tamen eandore pollentis, ut dum nihilpericuli ex correctione seu metuendum esset, intrepidus mutaret qua mutanda ipsi videbisturci eum autem ad Ploades mense Novembri ante Solis ortum occidere incipientes pera enisset, manum G tabula corriperet, nec ambus quicauam corrigeret P. I. a. 'κ των ,1p-ῆἱωs IUGOG. Norariλεσμα I; κων να ετέρων παλα ae
snorum appellationibus, affectionibus4 effectis, quaeque regiones temrarum singulis subsint signis, secundum varias sententias AEgyptiorum eosque secuti Dorothei, tum praeterea Hipparchi ac Ptolemaei. Decanorum quoq; trinorum in singulisse sive signis Egyptia asseruntur nomina, de quibus vide Salcinasium p. 6 in seq. libri de annis Climacterilis, quid multis aliis hujus scripti locis affert lucem, mominum illorum interpretationes daturum e receperat in sua de lingua AEgyptiaca commentario, cujus egregium specimen dedit p. 66. Sol . dem Hephaestionis Apote tela alica in plures libros divisa videtur evolvisse nam p. a. locum de Egyptiorum Jatro mathematicis graece profert ex Hephaestionis Thebaei praefatione libri primi. Et sane Labbeus, iro. Bibl. novat SS. memorat Hephaestionem Theban πεί κα-νχ libris tribus, in Bibliotheca Petri Stoaetae. Quando vixerit iste Hephaestio, non comperi, nisi quod Salmasius p. 3 3 ad Constantini M. aetatem referre non dubitat. De aliis hujus nominis infra in Grammaticis sum
dicturus. 3. O. αλπιωάμοιά σέο εὐε ε κα . λωδίων Musian σιν. Decreta μεsigniscationes quinque erramiumsellarumpe lana Zodiaci p. a - Ο. . est Valentis Antiocheni ex primo ιι rofloridorum fragmentia de natura septem planetarum&ratione effectionum, latine tantum e versione ' haud credo ipsius Camerarii p. 43 - 3. In aliis codicibus rectius VETTIUS vocatur hic VALENS, non Vestius, celeberrimum ntiquissimumque apud veteres Vettiorum nomen, nam antequam
tram lata haec se agmenta accepisset Caspar vero Barthius haec male latini veteris lCriptoris&lati ire primum scriptari non e graeco versa est existimavit. V. 4. vati. is.&xio Adversar. quo nomine merito incurrit censuram Reines pig.