De Ti. Clavdio Caesare grammatico

11쪽

apud Aoesis habuit. Acceduntque cum aliorum quorundam n minum duplicos forma ut Asillius et Avillius, Marius et Avarius, Falerius o Valerius, Festinius o Vestinius, illius o Villius Foliaci Volia, sanius et vanius, inius et Ovius, finius et vimus,

Luci aevi consulibus Manio Aemilio Lucio Volcatio ' a. u. Q. 688). Noc dubito quin hac ratione explicalidum sit quod in multis vocabulis olim Latini aeque anu Aeole F liter pro adspiratione utebantur vesu in sordeo et foedis et aliis qua Mummsenius inseri Ilia dialoes p. 359 congessiti Sed ut ad id unde egressi sumus revortamur, in SiIIulem ut Schnoidem errorem ipsius ad ad ann. XI 1 inductus est qui Varronem A figuram in literarum numerum adseribi voluisso probaturus testem producit Annaeum cornutum L d. hanc litoram Terentius Varro duin xuit demolistrare ita perscribit AV; qui ergo in hac syllaba soniis ost idem litora erit. Quibus Cornutus verbis idem quod riseianus I 4, 20 p. 1 Ueris significavit, Varronem V ostendisse V sistra nomen esse.

Alteram litoram a Claudio inventam tanta intercepit oblivio ut unus ex veteribus grammaticis c longo inferioris aetatis scriptor, Priscianus 17 42 p. 33 Horta certum do a testimonium po

bibuerit Huid Si praeponitur P et loco, Graeca sungitur, pro

qua Claudius Caesar antis mam hae Mura se ibi volvae Dis crepat quidem omnino cum Prisciano Marcianus Capella vi segm. 24 extr. Huic S litora divus Claudius P adiecit aut C propter W-a in eas literas, uti psalterium, ut C in a.' Sed cum propo in omnibus rebus, externam fidem ' si spectamus, gravior

fama scripturam quas Maresavi senistitia imie eonvenit oppius vetustas editiones foeutus pro hae saxa qua in nudiuibus est mei restituit. Diuitiae by , Omle

12쪽

Mamano certiorque auctor Manus sit, tum quae de Claudio Capeta eripsit tum abest ut recto se habeant ut sint inopia. Nam cum quem Marcianus exscripsit grammaticus quemadmodum una litora 1.omani a Graecam xprimerent item unam notam pro W Graeca excogitasse Claudium tradidisset, ipse re malo intellecta sententiani hanc proposuit iniquo contriuiam singulis Graecis literis divum Claudium Romanas substituisse binas ut pro se scriberetur PS et C pro E cf. Oppius ad la . .). Quaniquam scire debebat in vocem Itomanos PS aut B literis declarasse semper, solitosesso pro a Graeca usurparem notam Davo quia Marciani errorant oculos positus erat vix excusari Bumannus ad Suot ML XLI poterit confusis Prisciani et Capellae verbis seribendum forte apud Marcianum saoea et illud antis ma non in Graeca quaerendum, sed an opinatus . nam exempla qua Priscum adducit, ubi Seti sunt, Arabs Geta Pelops, nullum dant locum antissimas, quod os in saxa, si scribatur Claudii more saoca quam vel Prisciani locus corruptus est vel ille non recte opimo videtur.' At qua do causa pro a Graeca laudius invenerit antisima, cum iam exstaret qua illam vocem Romani signabant X Dura, hoc aut celavit Bumannus aut ignorim Verum tamen huius opinionis levitas, modo dilucido de Marciani verbis dixerimus, satis consutata latiorem orationem non usidera Qui vero librum Nouvinutriat do diplom. seripserim ipsi viderint quo iuro in voL II. p. 49 antis in sori se otiam pro S literis valuisso addiderint quippo quarum in Latina lingua usus latius pateret quam Motu vocum. Quam in coniecturan figura osso inducti videntur qua antis in Claudianum fuisse Odicos riserim secuti existim

bant, etsi aliquanto limem lingua perui os scirent anilii a non essu duplex signia. Alios doniquo qui Graecam a lueram

ii lili Sigina aequasso allucinati sunt cf. Nouv. r. d. dipl. l. d.)praeterire silenti prae. tat.

Iam Maresani testimonio reiecto ad Priscianum redeamus cuius plena verba haec sunt Hula fra praeponituri ex loco Gra adiungitur, pro qua Claudius Caesar antisimam hae figura scribi

voluit sed nulli ausi sunt antiquam Scripturam mutaro, quamvis non sino ratione haec quoque duplex a Graecis addita videatur,

13쪽

nam inulto molliorem et volubiliorem soliuna habet, quam PS

vel BS. Imo tamen, id est BS, non alias debent poni pro hoc est in eadem syllaba coniunctae, nisi in no nominativi, cuius

genetivus in bis desinit, ut urbs urbis, caelebs caelibis, Arabs Arabis.' antis ina in Amienensi et Halbei stadiens libris esse ex

Hertzii consequitur silentio. Parisinus 7496 antisima exhibet, Bambergensis Carolirinensis 223 Parisinus G sec. m. anti- sinima. Sangallensis antissimina. Lugdunensis antisima

figuram Parisinus 7496 sec. m. tradidit, idem pr. m. -- mensis Halberstadiensis Bambergensis. His igitur Prisesani verbis Romanam litemii Claudium inv nisse, Graecae parem puto intellectum Noo minus aperium erit quapropter illani notam Caesar literais irae addiderit. E tribus enim literis duplicibus quibus x eo utebantur in litoram quoad Latinam linguam longissim possumus respicero una X figura Romani, tabant. Deinde Z vocem quam primo a Graecis adsumptam post ex literarum ordine inpulerant antequam o populi libertate respublica in Caesarum dominationem vertit iterum receperunt. Idcirco etiam tertiam duplicem, quam Graeci habebant in Romanarum literarum numerum adsciscere Claudio visum in Alteram rationem a Prisciano adlatam quod multo molliorem et volubilior in sonivn Φ habores quam S vel S mo sateor non esso adsecutum, o videtur Prisciani commentum, nam in Ἀφος Apsus' et αρ--ν absinthium' quis diversi soni unquam suisse credet

Quaenam Claudius verba nova hac liter scribi volucrit uinquaerimus, non S modo vocis vice antisima lanctum esse conseo

sed etiam M, quam ad sententiam Se eidem quoquo grammat latio p. 219 so laesinavit. Non quidem mirer si quis o Prisciano colligat B voci a sima non coiisso nisi in sino nominativi,

cuius genetivus in bis desinit, ut urbs urbis', quoniam non alias debeant pro poni S in eadem syllaba coniuncino. At ineptibvisso Priscianus videtur cum non in urbs et eaelebs et similibus tantum, verum etiam in abs et abscondo es id genus aliis vocabulis B et S una syllaba copulat voci respondisse indoliceat coniectare quod aps et apscondo et huiusmodi scripturas

14쪽

cum inseriptiones et optimi quique codices tradiderint tum veter graim fici vesut Curtius Valerianus apud Cassiodorium p. 2289 P.

praeceperunt. Hae de B et Scin eadem syllaba coniunctis. Sede progrediundurn Est ut omnia verba in quibus me S inter se cohaerent antisima litem Claudium sint, voluisse contendamus.

Nam cum eodem meis sonora et PS pronuntiarenturi es Schndibderes p.rai' factum est ut apsens opsequium s sisto' sorinae

tantum non perinde atque absona' et moris essent. Iain vero

illa si antisima liter exprimebantur, id quod nemo negabit, nonno etiam absens Minitium subsisto ceteris vocabulis quae permetra seribuntur omnibus antisima adhibitum esse per so intelligitur Quare ne necessaIiurn iluidem est ad exemplum quod imbiatus Caesar est Graecorum provocare qui, nota et C et IIC sonos deesar a In eis quae supra dixi antisim alteram literam a Claudio incogitatam appellare non dubitavi, quamquam et de nomino et de figura nam haec in unam disquisitionem conciumnt dissensio Oxorta est. Schneidems' enim .i noti apud Priscianvin antisima' lectionem secutus si scribendum esse coniecit antis mam ad

figura o nota in insigni locum substituta quia O saello cum

liter confunderetur et, quod est maius aliquid hac o figura ab Isidoro rig. 1 20 1 aliisque doceremur antis ma apud Graecos fuisse, quod cur Claudius mutaret nullam fuisse caussam. His a Se eidem in adnotatiunculi verecundius projositis Metilius LPriscian. II anal. p. 10 extri et Ephem. lit Lips 1821 n. 62 p. 496 ita ropugnabat ut antisima vocabulum quod in nullo librorum a se collatorum lageretur editorum erraro in riseiani orationem inlatum ess adseveraret. Ipse autem ex antisima antissima antisvina lectionibus hanc expiscatus est αντἰσιμα quo verbo ex αντιο σιμος vocabulis composito intelligi vult characteros limatos aversis cornibus compositos. itaque C figuram sive CC Heidolbergensi suo odico traditam ianquam veram defendit. At contra Metilium

Multo ante Schneiderum o meoniectumn Baudetotius de Dalrva praeceperat in libro de rutilit, des vorages quo per ulinium uti mihi iuuit tum. Π4 134 ed. Moinu. 727ὶ Mi praeter inepta uita quae rescitis piget unum hoc reperitur veniam Disitire by orale

15쪽

- 12

literae nomino figuraque aperta patrocinium iis ut, nam multae rationes simul concummi quibus retilii opinio redarguatur. Ut gravi a tantum recenseam, primum κτέσιμος voeabulum cum in literarum monimentis non reperiatur non videtur exstitisse Dei oui apud Graeeos orastini, num cogitari potest prorsus insolentio imisitato verbo an Clitudium literam significasse quam in obgari esse usu voluerit Tum quod per voceminino intelligi signumve characterem sive notam lunula formam reserentem Mehlius dixit id neutiquam verum est nequo Aetii in sunt character lunati. Quibus argumentis alia sannus et qui Mohlianam Prisciani oditionem in Ephom sit. Ion 1822 n. 236 p. 429 iudicavit addiderunt Qua cum ita sint optimo ad Selmoidori coniecturam nos

rettulerimus qua riserum verba si ementavit antis mam hae Mura. Nam quod in plurimis libis ipsum antis ma verbum

Ion dit,uIIcto Xpressum lcgitur id habendum pro nihilo os quoniam simina scripturam pro sigma meo per modium aevum

usu coeptam iussu D resilius glossari ad scripti med et ius Lati in v. simma' ostendi Hae vero o Mura antis' a suisso

ut ex Isidoro aliisquo testimoniis qua commemorata videsis apudosilianum Anecd. Rom. p. 157 ita ex ipso apparot nomine. Caulam nota quemadmodum in Prisciani rationem iure t facile perspicitur Ut enim anti signia explanarent sigma osse in contrariam partem vorsum, o figura adscripserunt C sigma, qua nota post in unam i , ruinae coiifuIidebanthu'. Ceterum cur ruincam laudius non soriaverit difficile quidem ad indagandum est, tamen haud absurdo existimes assectasse eum O litora inducta gloriam novitatis. Quoniam PS et B voces in Latin sermon haud ita lamquenter usurpantur, hoc mirandum non est quod nullium antis maclaudiani ad nostram memoriam exemplum mansit Vestigia tamenesus inventi deprehendisso mihi in una inscription videor quam in septimo capito describam. Nam cum in publica tabula o qua hietitilliis transcriptus cst DIPSCVRTO noi non bis si DII CVILTO lege tur, is qui transci ipsi bis IOPSCVIa ita videtur iam

16쪽

seulpsisse ut et O notam qua in archetypo crat et S consonantes qua O nota significabantur inprimeret, quo facto postea Muram iniera et Pitcras interpositam omini Neque enim aliam rasonem habeo qua lacunam unius itera in eodem vocabulo bis repetitam interpreter. Paritor atque Sta anima iam ante Claudium xstitisse Lipsius et 86bneidem putarunt Mysortus graum lat. I p. 137 antis maliter quosdam statuit usos esse temporibus Augusti Cum enim tradidisso aliquos Sucinnius Octav. LXXXVIII narro imporatorem Augustum linato consulari successorem dedisse ut rudi et indocto qui iri pro ipsi verbo scripsisset, emortus uin legati manu scriptum iis esse arbitratur ut o Mura P vocem expresserit At nequo figura antisima orat nec propter novatam literam sed quia vitioso X pro P voco scripserat legato munus abrogatumost. Nam iri verbum quod in tantam cecidit Augusti offensionem inde ortum esse donicio quod liter ut apud Oscos ita in L lino sermone savius cum C es, et Q innis commutabatur es. Schwenckius N. Mus Rh. I p. 4M et Mommsonius infestat dial. p. 23). Itaque potest accidisso ut plobo et rusticam homines non ipsi sed iesi' vel iri dicerent, quod homo urbani sermonis ignarus etiam scribendo imitatus ab Augusis expulsus esse potestato serebatur.

De texti Claudiani ingenii exemplari supcrior cinde a renatiSlueris munmatie supra quam credibile est ariolati sunt. Non rugorunt quidem ipsi ad Tae ann. VI 14, ossi Aristaret, lud , aliorum sagacitatem corrupta Volii Longi verba p. 235 P. de

viro vero et virtute ubi I scribitur c paeno I onuntiatur, unde Ti. Claudius novam quandam literam excogitavit . . . . Sed codiruptum eum compellasse locum ossius satis habuit, ipsius in prioribus do Aeolico digamma saltem Voltum egisse se sesro dixit, nimii um VII et VIRTVS exemplis a Longo adlatis inductus ut

17쪽

non do incognita novaque litora Claudiana istis orbis Velium narrasso mistimare sed dein digammo per quam IR et AIRTVS seriberentur a Sol eideriis p. 6 not.) Quid quod ex eodem

Velii loco M. Veriranius Iarim exeogitasse Claudium quandam literam coinclusit qua R vox mitigaretur et molliretiu' cf. Noum

tr. O di 'a d. not. 1) Unus nescio quis inscriptiones Claudianae aetatis in auxilium vocavit, in quibus quod ANTONIAD ISAR

OCTAAIA I similia legerentur AI diphthongivn invenisse Claudium credidit quam sententiam infra videbimus haud omnino vanam fuisse, etsi recte Lipsius et ossius et Torrentius ad Suet. l. XLI hane AI diphthongum cum in monumeniis multo ante Claudium saetis reperiretur non inveniam a Claudio esse animadverterunt. 1 quo autem o Velio Longo et inscriptionibus prorsus neglectis quaenam esset tertia litem adsequi coniecturis tontabant. Erant quia iteram in I, uirium sermonem a Ti. Cliuidio induciam esse vellent perperam Pomponium ut videtur interpretati Ioum qui Dig. I 2, 2 sem. 36 de Appio Clauclio ipsum illud tradidit sc . Nouv. tr de dipl.'eoli Schnoidoro p. 341). Nec minus Curius Lancnotus asius de arto gram lib. III, 6 sessus est cum Z iteram quam Augusti tempore a cisaeeis Latinos mutuatos esse Papirianus narraret, alios inventam a Caesare Claudio prodidisse diceret cf. S sertus gram. lat. I p. a M. Lipsius quia o libro quem de grammatica Varro seripsit apud Cassiodorium p. 286 P. haec proseruntur Literarum partu sunt ei dicuntur ut A et B. partim dicuntur et non sunt ut II et X partim sunt neque dicuntur ut ut v ita δε quao litera Varrone teste necessaria fuissent excogitasse Claudium duxit, ossius nullum H literae quod uti l pronuntiaretur apud Latinos usum fuisse pinatus aut x aut Verum inepto G ius in odio erit 'o c. 6 tres bi litora deprehendisso

has videbatur diganinia tota Ru cf. I urinannus Suet. . . , Cum digammarii locum a consonantis substitutum osse manifesto appareret. I autem consonans ab is quoque pro Claudiana litem habita est qui librum Nouisa trali de diplom. conscripserunt, at recte Vossius I consonanti figuram ideo non quaesivisso Caesarem obse vavit quia a Graeci carerent. AE mannus quod antisi a vicomS Graeca praestitisse contendit praeter antis ina et digamma am

18쪽

statuit nolam Claudium invenisso qua, vox declararetur si comtrario alii qui in iterae vicem adsumptim antis in om eren vorant X tanquam teritan inventum Caesari adsommini es. Νοum tr. dipi.') Doni iii indiligentia oram levitasque e stringenda est qui qua iam tertiae literae vis et natura iam dudum patefacta orat tamen non satis de ea liquid constare caussabantur. Indagavit tertiam literam Claudianam primus omnium acie vosti travit InVIOrus Iliarnio Sandvicenso Cantabrigiae anno 1743 Commentatus p. 46, deinde post aliquod temporis spatium G. Br tierus cum ad M. ann. XI 14 de literis a Claudio inventis' scriberet et S sertus gram lat. I p. 99, suo ut videtur uterque iudicio usus, quibus quartum adiungas Schnoiderum gram lati I p. 6 qui uni Brotierus et S sertus Velianis verbis in errorem ueni stea commemorabimus inducti essent vlorum minino secutus est Velius quibus de tertio hod Claudii invento rettulit verba apud Pulachium p. 235 haec sunt Aurifex molius per I sonat quam per V ut aucupare et aucupi a nili molius videtur sonare oro quam per I ct idem tamen aucipis malo quam aucupis, quia scio sermonem et, ori servire et aurium voluptati, unde sit ut adpo aliud scribamus, aliud nil emus, sicut supra locutus sum. De viro vero et virtute, ubi I scribitur et paene V enuntiatur, unde Ti. Claudius novam quandam literam excogitavit, similem ei notae quam pro aspiratione Graeci ponunt, per quam scriberentur in voces qua neque secundum exilitatem literae neque secundum pinguitudinem literae sonant, ut in viro et virtute, neque rursus Secundum latum litora sonum enuntiarentur, ut in eo quod restimere scribere. Itaque audimus quosdam plena omni syllaba quoi et libet pro cui et tibi, quod multo vitiosius est, quam si tenuitatem I litora custodirent.' mo ad mendanda verba quamquam s.

libros speraveram mihi pertuli SuaIII commodaturos esse taIn I in

eis prope nil erat auxilii. H. enim ei lius a Fr. Itidiclielio rogatus qua est humanitate certiorem me fecit in cod. Vaticano 3402 qu cum non modo alterum exemplar Vaticanum exacto sed universo etiam relicua exemplaria ongruereIit nullana scripturae esse di crepantiam nisi lianc ut de uri et virtuto, ubi I scribitur, verba legerentur adscriptumque in margine esset s. m. Qua re luculenta

19쪽

is Taylori conficinatur lino omendatio sicut supra locutus sum de vir et virtuto, ubi . nam respicii haud dubio a Longus viae supra p. 22is . locutus erat Nam quibusdam litoris defieimus

quas tamen sonus enuntiationis arcessit, ut olim dicimiis virtutena,

o virum sorium consulem Scipionem esso, porvenisse sic Schnebdorus p. l, insolitus periisso' soro ad aures pore nam litoram si est in radeam inverum. Idem Ularus nequo secundum exilitatem litera nequo foeundum pinguitudinem litorae' orbis Iot V litora vidit insorendas esse, etsi liarum recte sic exit litem I ct seo ping. litora anorus et Echneideru seripserunt,

quoniam talia Voltus ita consuerit collocara I literae et litoram' Praeterea Schneidem p. 22 pro undo sit ut coirexit sit et pro

quae neque - Onantis que - nuntiarentuI' sonarent

lam levioribus his expossitis maxima est in postremo nuntiatodi illas a sontentia. Quasnam per novam litoram Claudius scribi voces voluit qua nequo secundum militaremo litora neque secundum pinguitudinem V litora sonarent, ut in viro et virtute, neque rursus secundum latum litora sonum niantiarentur, ut ine quod est legere scribere. Proxima orba cum anorus foditam maculosa esso adnotasset, Schnoidem pro linem consilii dicere rostituendum esse vel simile voeabulum in quo Ι vocalis esset producta. Ut enim scriboro Velius tanquam exemplum proposuit in quo latus nosset litora sonus, ita logero' thrarii in eius laeum vocabuli substituerunt quod secundum latum terno sonum nuntiaretur. Atque eum in priora totius sententia parte nequo secundum exilitatem I iterae neque socundum pinguitudinem litora sonarent I et V litora Longus ut duas res aequales imposuist, latum iterae sonum non modo ad productam Iu iam nulli peramini sed etiam mi Quiso posteriorem niuitiati illius parto sic emendo nequo rursus secum dum latum litora sonum enuntiarentur, ut in eo quod est lugero scriboro', ut eadem cristat sententia quam Sergius Donati interpres p. 1827 P proposuit nam invenimus ubi I et V sonum expliceni suum ut virus et rumor. Haec verba postquam restituimus, ilico

20쪽

virium es ut in eo quod os lugero scribere. Atqui Hugoro ci se Muro' se dii in latin litora sonum mi abantur no per novant teram Claudianam cribebantur. Itaquo pro viro et vi tuto vocabulis qua Volio quidem ambiguum inter I et V sonum haber ridebantur ea oportet restituantur qua secundum exilitatem Pliterae et Meundum pinguitudinem V sistra enuntiata sint. Maigitur verba Veliana non omnibus purgata corruptelarum sordibus se verum aliquanto tamen emendatius sic legi iudico undo Ti. Claudius novam quandam literam excogitavit similem ei notae quam pro aspiration Graeci ponunt, per quam scriberentur a me qua nequo Meundum exilitatem I litora ncquo secundum pium,tudineri , litera sonarent ut in eo quod est bibit pudetJ, ncque rursus secundum latum litora Unum enuntiarentur ut in eo quod est lugere scribere.'

paret igitur e Velii verbis novam quam Claudius invenit

litora modiis inserviisso inter Doto vocibus quae ncquo secundum xilitatem I litora nequo secundum pinguitudinem V litoracnequo secundum latum Laut is alis sonum nimitabantur. Nam satis multa ud Romanos verba erant in quibus I et V vocatos non expressum suum sonum haberent sod in areae, qualia sunt

optimus s. optumus, libido s. lubido, existinirit S. EX istumat, ellipeus

a clupeus, alia. s. Velius Longus p. 2219 P. v pag. 16 et Marius Victorinus p. 2465 Sunt qui inter V quoquo et I literas Eupputant deusso nobis voces, sed pinguius quam', exilius quam V sed paco oorum dixerim, non vident distram dosidorari: sic enim g nam inserum syllabam proxγmum dicebant antiqui ct alii granunaue quorum diligentissimo Sinneidem inde a p. 19. testimonia congessit. Ipsam autem T voealem germani ingenuique Romani etsi a chraecis quinios illorum nominibus utebantur sol

hunt niuiuari, in Latinis amon orbis loco V ut d litorarunt ubi Graeca soniam haborent poni quaedam litas religi incessit

es Quintilianus XII 10, 27). Iam vero Claudius id st ut in dium hune I et V litera id os T vocis sonum qui orat in Latino

sermone signaro ct cxprimoret, oriun non notam qua Gracci utebantur sui vavit, sed aequo ac D figuram in Graeca locum substituerat novam quae T Graeca par esset literam excogitavit