장음표시 사용
191쪽
Dei ute accre se,. Cap. 9. Baest. 1 q. 123
sunt eiusdem aradus, cum gradum patris repres ement. Er hoc ost, quod dicimus. ius accrescendi habere locum inter pares in gradu vere , vel repraesentative, tu Nis
Sed haec quidem generaliter dicuntur. Specialiter amem, si quaeramus , quando procedant tres puto distinguendos esse
Primus est quando is , qui vult venire per successori una edictum , est idem ipse qui fuit a sua portione exclusus. Et tunc Cerrum est, ea procedere , quae supra diximus , scilicet ius accreficendi exclus de te stic cesstitium edictum , t w δενι ηι
sit in eo qui . cum sit ab uno capite exclusus,puta a capite, unde Iiberi, vult veniis re ex alio nempe ex capite unde legitimi, vel exclusus a capite, unde Iegit inri, utili venire ex capite, Unde cognati, de sibi ipsi 48 Riccedete . t t. s.sed viia retam β. do
demum facere potest si no supersit alius, qui ex eo capite, a quo exclusus est bono. rum agnouerit poροβι onem: Eo enim existente non poteriss venire ex successorio edicto, dc ipsi sibi succedere, sed eius pars accrescet ei, qui sua portione agno-
so licet, quia lex sequenticae ite non defertur bonorum pollessio, nili prius omnino desecerit S. adnisnendi, inu. δε haria. qua asint. des. Et scribtint Erid. neV. I. num. 13. Am η. υσιμ. 9 Gui. Ban. in L eap. Rarnutius , in II 64. σ - ram rimi, Ariusiam nu. Iro. t dc desecisse non dieitur, ubi supere ii aliquis, qui ex priore bonorum possessione agno.
Plane hoc ita dena umesi e verum plerique censent, si is, qui venit per ius accrescendi vere sit in eodem gradu , quo is, qui vult venire per successorium edictu, rout euenit, cum ex pluribus filijs, quius delata est bonorum possessio , unus cxcluditur tempore: nam, si coeteri , suas Portiones agnouerint, eis portio exclusi accrescet , nec poterit exeluius venire ex pite, unde legitimi ; Inias interminis is qu-tur DD. ρου supra retulitnμι. CCeterum, D vere non hi in eodem gradu , ut, quia sit nepos ex filio praemortuo,censent non Procedere, quod supra diximus, & filium exclusum i capite, unde liberi, posse sibi ipsi succedere, & venire ex cupite, unde egitimi., eoquet modo capere tuam pol tione excluso nepote Veniente per tu a
Sed est verius, etiam in hoc calu ius ac crescendi excludere successori uin edictum,& nepotem ex filio prλ mortuo M. nientem per ius accrescendi excludere patruum venientem ex capite, unde legi- si timi, dc sibi ipsit succedere volentem t Itas 3 enim e suo e , peos referemus insta , quia, tcum hic nepos veniat ex capite , Unde liberi, Coniequens est, v t debeat excludere patruum venientem ex capite, unde le
gitimi, scilicet, quia ut supra dictum est
non antea potest esse locus capita sequemti, quam prius in totum sit euacuatum . Nec verum est, huiusmodi nepotem non esse in eodem gradu , quo filius, quia, Cum veniat iure repraesentationis, dicitur tale in eodem gradu, quo fuisset pater non quidem vere, sed repraesentatiuE, ων
Secundus vero casus est, quando is, qui vult venire per successorium edictum, noest idem ipse, qui fuit alua portione e clusus, sed alius, qui tamen non potuisset Cum eo concurrere, qui venit pet ius acincrescendi, etiamsi ab initio fuisset solus, id est, non habuisset coniuncti im, qui pinnea defecit,Et in hoc casu fatent ut etiam omnes, ius accrescendi excludere successorium edictum, & procedere regulam , Μ quam retulimus thur numo 23. Itas 'sin
C. und. vxrictis. Huius rei multa possunt exempla afferri. Primum in eo, qui moriens intestatus reliquit liberos, di parentes: Nam, si unus ex liberis deficiat, aut morte, aut repudiatione, eius portio non pertinebit ad parentes venientes per successorium edi clu, scd accrescet liberis superstitibus,qtii suas portiones agnouerunt, & ita in hac specie ius accrescendi excludet successorium
ss 1 licet liberis luperstites ab initio fuissentioli, Sc sic is, qui postea defecit non fili stet
in rerum natura tempore mortis eius, de cuius bonis agitur, non tamen parentes cum liberis in successone concurrissent, sed ab illis omnimodo fuissent exclulid. t. a. s. ita δε--, is pris. f. ad Terr. repetitis , Inst..es d. eun. cuni in successionibus prima sit caula liberorum S. r. ct S. admonendi, vos . Anse enim, diu is iaria. qua is siu. . f. LAasb. de harad. ais sntem ven. cul. 9. I. . S.I. σs. rectes si eas. ten. nuti. ext. I. . β. nisaia. in
bas. d. sem. Quod, dc in querela procedere , certum est: Nam, si quis decesserit relictis duobus filijs ex haeredatis, & patr
praeterito, & alter ex silijs morte, aut re inpudiatione, aut etiam tempore excludatura querela, pars eius accrescet alteri, filio excluso patre L pater sitium. I 4. σώiomatis de in ct nos ιMὶ diximus su 6. - . qu. F.m-. . quia filius, tamquam descendens I a exclu-
192쪽
exclusisset patrem, etiamsi ab initio tu Isset solus d ι. pater filiam. Secundum exemplum &quidem facilius asserri potest in eo, qui moriens intestat tis relici it liberos, & agnatos. aut cognatosi Nam, si unus ex liberis moriatur, aut aliter deficiat, eius portio ac rescet aliis liberis exclusis agnatis, aut cognatis venientibus ex successorio edicto
orox. Et hoc ideo quia,licet is, qui postea
defecit, initio no fuisset in rerum natura, non tameia agnati, aut cognati potuissent cum liberis ita perstitibus in successione concurrere, ted ab illis omnimodo fuissent exclusi d. S. νepetitis, Inn. deseruat. enrn. Quandiu enim potest esse locus capiti libero tu,
Tertium exemplum afferri potest in ii.
herio, qui momens reliquit duos patronos: diarii, ii alter eorum deficiat, eius Pomo non pertinebit ad ipsius si Itos, sed
accreicet compatrono,& ita etiam in hac specie lus accreicendi excludet luccesso s6 rium edinum t L a duobus. A. de oper. liberi scilicet, quia libera patroni non potui is et cum altero patrono m liberti succellionec Ocurrere, etiani si pater eorum non fuis- 1 et in rerum natura, quo tempore libertus decellit ιδ. duor da letit. lato. L s li--ti 'praterato. 23. s. I. Τ δε bon. tib. oenor etfam
&, li libertus duobus a II gnatus sit, & alter habens liberos deiiciat, puta moriatur, aut capite minuatur, pars clus accre .scet alteri cxclutis liberis, qui tute succei 37 sionis alias venirent i t. virum. S. I. I. friasiit n. tiber. ι eri ius, Sc vltimus casus est . quando is, qui 'ult venire per successorium edictum, Iron est idem ipte, qui fuit a luccessione exclusus, ted alius, qui tamen cu eo con- Curris et, q ii venit per ius accreicendi, si deficiens an initio non fuisset in rerum natura, Et tunc plerique tradunt, ius accr scendi non excludere iaccessorium edictum, sed ab eo excludi, ita in hac spe
si cie limitari regulam, i Quam νε tulimus hvra
Iud C. d. eotia . Aub. in l. tare ρω- ΙΦ π m. 39o. g. de in . Monemur aurem, ut ita sentiant
In primis argumento ducto 1 coniuge
paupere, cui etiam liberis extantibus cerista pars assignatur ex distosciano Aut, prater cvnd. vir, Dux Nam, clii liberi deficia iit, non taliae ei caetere portiores acci scent,m ostendemis in io. e ρ qu. 13. Mum.8. sed illae
ad Parentes, vel agnatos,-c Osualm v nientes per successorium edictum pertinebunt, i di ita successorium edictum exclu- det ius accrescendi, quia, licet ab initio mulier non habuisset liberos, non tamen fuisset totam haereditatem habitura, sea
praeter quartani caeterς portiones ad proximiores pertim assent. Ita Merabunt Bau.
a cν. ea . U. ansi. & ita, non solum liberi, sed etiam parentes, & vero etiam trans. uersales, liue agnati, siue cognati fecissent
Secundo mouentur r/tione et Nam paria sunt, non elle, vcl reduci ad non esse εο t ι a. f. st qui, ex ti reis L M GN. Sed si is,qui postea excluditur, ab initio non fuisset in rei n-tura, veniens per successori uiri edictu in concurrishi cu eo, qui venit perius accreicendi, & obtinuisset portionem alteri delal am, quae postea vacat d. Auis.
praterea. Ergo debet etiam cum eo concurrere,& partem vacantem capere, quo
ties ex post facto deo esse in rerum natu
His tamen non obstantibus puto verius, quod alii tradiderunt. scilicet ius accrescendi excludere successorium edictuin, etiani si per id veniens cum coluncto conis εχ eurrisset, si ab initio fuisset solus. t Ita enim
aster te covincitur ex eo, quia, ii quis duo. bus 1 ulceptis filiis ex altero eorum nepotem habeat, hic nepos haud dubie conis Curreret cum patruo, si ab initio, id est tempore mortis aui, pater esset praemoria tuus: Ingrederetur enim ilἰ ius locum, de eum reprς lentando simul cum patruo suo
tis ambo filii lint superstites, &. postea is,
ex quo nepos lupercit, repudiet, talis nepos veniens per luccessorium edictu, non admittetur ad porta onem patris, icd ea
scendi excludit successorium edictu in , etia in si per hoc veniens cum alio concurri siet si ab initio fui siet solus. Praeterea, si filia, qtiae cum iuramento renuntiauit limreditati paternae, Patri superuixerit, eius portio deseretur fratribus venietabus perius accrescendi, non autem ipsi uet filiis venientibus per successorium edictum quippe quibus matris renuntiatio nocet , riosiorimio anfra, Et tamen, si illa esset praemortua, & sic non extaret tempore moditis aui, nepotes ex ea simul cum patruis succederent non obstante matris renun-63 tiatione, quippe, quae eis non obesset triosendimus intis cap. r.. II. Ergo veniens per
successorium edictum excluditur ab eo,
193쪽
De iure ac crest. Cap. 9. I s.
qua venit per ius acerescendi etiamsi eum illo cocurrisset, si ab initio fuisset solus, ta
Nec est, quod aliquis respondeat, do trinam Baldi desumptam ex Avib. yrisma, Procedere, quoties is, qui vocatur ex suo cestorio edicto, venit ex persona propria,
persona deficientis. Nepotes autem ex ἀ-lia, quae renuntiare it, non venire ex persona propria, Ied ex persona matris, quia ulioquin non possint eum auunculis, qui sunt proximiores, concurrere, ideoque nil mirum, si, quem. Desunt aliqua.
reditarem in integrum res Atuatur. 1 FΦι-,non caninniam,regulariter vocatur, cum alter
An ius accrescendi excludat fiscum vindicantem bona, quasi va
Quaestio Decima quinta. SVpςrpit, ut septimo, atque postremo
loco videamus de iisco vindicante bona, quasi vacantia, bc di Ipiciamus, an ei coniunctus veniens ser ius ac increscendi praeferatur. Vtique autem hic VRcantia consideramus, non, tamquam bona contu ncti deficientis: nam alioquin
res non ad hanc quaestionen, pertineret , sed ad eum, quam proposuimus in 7 cap. q. M i m. TDqq ic licci, quia runc non veniret fiscus experiona propria, sed expersona ipsius de sic lentis , quasi illius trans missarius, quo casu prOccderent ea. quae diximus abi,s subste cap. D. a. n m. q. c α' sed consideramus vacantia, tamquam bona testatoris, siue illius, de cuius iuccessione tractatur.&, cui coniunctus debui Gser succedere, si non desecisset, & sic supponinuri hic uni velle ex persona propria, ct proprio tute defuncto succedere eo, quod deficie me vocato defucti bona vacent, es quaerimus, an, si supersit coniumctus , qui partem alterius deficientis petius accrescendi vindicare possit, debeat is
fisco praeferri, an vero contra Et certum 1 est, praeferri coniunctum t l. va. s. eum asu.
ut liquido confici, quatuor sunt distinguendi calus, quorum Primus est, quando pars deficit ante acquisitionem, oc tractamus de coniuncto, seu cohaerede testamentario, Et tunc res caret dubio: nam certuna est, eum esse po-x tiorem fisco, ei de meme rarum, quos rumtimm svranum. I. oe probatur Primo t. vn. g. sin. νese. tantum C. de ead. i. P. ubi Iustinianus scribit, Acum ultimui. ad caducorum vana1cationem Mears r Ergo stipis
3 ponit, t alios omnes, qui ad eorumdem
caducorum Vindicationem vocantur, ocsic substitutos, coniunctos, &grauatos Zι. να. - -tem aliquid sub conditisne C. daead ιοθ. fisco praeferri, quia ultimus dici-4 tur is tantum, quem nemo sequitur t L a. Iegitimas GIuis, ct Iegu. quique post alios s Omnes vocatur t t. talesi quis 36. f. de Diau. ait. IV eod in rim. unctat. si M,Prsoluendo rhF d. haered. snstat.
Secundo probatur , quia substitutusa haud dubie siseum excludit i l. on. cum
autem C. da cad. tost. Sed coniunctus censetur, quassi lubiti tutus L si Milo. 63. 6. Iulisnmss. ἐει I. a. Debet igitur fiscum excludere. Tertio, quia, si vinco vincentem te, multo fortius te I. δε acrasonibus. I f dod Mers s temp. traserip. Seo coniunctus vincit , dc excludit venientes ab intestato, minxi as in hae cap. q. 9 num. II. qui vincunt,
et di excludunt fiscum t L .f. autem
multo fortius debet vincere, dc excludere fiscum. Quarib,quia fiscus tunc demum admittitur, cum nullus alius superest, qui rem, aut ex testamento, aut ab intestato Vin-8 dicare possit et t. vaeantia. . C. de Aen. Me. lib.
m . . ded, cum adest coniunctus, haud
194쪽
dubie superest, qui rem ex testament
vindicare potest, scilicet. quia contunctus eodem iure, re ex e dem causa V cain tui ad partem accrescentem, qua voca
tur ad partem principalem, iae v. 'AE 63. nam. 1. σ β 3 Ergo existente coniuncto non debet admitti fiscus. Quinto demum probatur, quia fiscuss non vocatur , nisi bona vacent i Ut άικι-
cum adest coniunctus, bona non vacant, Io i quia vacare tunc demum dicuntur, cum nullus superest, qui rem, aut ex testam n-AI to, aut ab intestato vindicare possit i d. L
ω-fῶM . sis. quae res dici non potest, cum adest coniunctus, sura diaum est, Non debet igitur vocari fiscus. Nec est contrarium, quod vacare dicias turpars nulli assignata, t etiamsi testator aliquem in alijs partibus haeredem instituerit s. uti mau, . de hered. . R. quiaxa hoc verum est, i si spectentus eam voca tionem, quae fit a testatore, & sic principaliter , dc per sa: nam, quia testator ne minem ex ea parte scripsit haeredem, ideo hoc re ectu dicimus, partem illam vacare, rei licet, quia nemo est, qui ad eam principaliter , dc per se vocetur, cum illa
pars nemini fuerit a tectatore assignata. ceteruna, si spectemus eam vocationem, quae fit a lege, & sic non principaliter, seclaccessorie,dc consecutive ad partem principalem, verius est, partem illam non vacare, quia, licet nulli fuerit as4gnata, accrescit tanten aliis partibus assignatis L. ν-- I3. s. I. f. Miared. inst. ideoque, cum ad eam aliquis vocetur, si non principaliter , saltem accessis rie , fit, ut non possit dici vacare, Devoiam ea, Ivpra dixi M. Secundus vero casus est, quando pars deficit ante acquisitionem. α tractamus de coniuncto, seu cohaerede legitimo,
qui scilicet ab intestato succςssit, Et tunc similiter certu est, eum debere fisco prae-I ferri, i ut o de m/ma ον--,P- ω
Primo , quia fiscus non vocatur ad bona, quasi vacantia, nisi deficiant omnes, qui rem, aut ex testamento, aut ab int fato sunt habituri, dixi-- fumana-. 8. Sed hic non deficiunt omnes, cum super. st coniunctus, qui rem ab intestato habere potest. Non debet igitur vocari fiscus. Secundo probatur, quia, si vinco vincentem te, multo fortius te, Fla dixi--μ-ra numer. 6. MU. 3. Sed eo haeres excludit
1 uece ritim edictum, momην -- να preced. numM. I. or seqq. quod est potentius, 3 fi sco t ι. r. in pri/1.eg. quo- Τ. de με . MELEιμd is C. Me. ad L ML f rad. in o. Iiis. Res adeo, ut etiam vir, oc uxor, qui non, nisi post omnes agnatos, dc cognatos a Praetore vocantur, fisco sint potioresa 6 Debet igitur multo magis excludere fiscum. Idque adeo ver una est, ut procedat etiam in uxore quae
nam, si transuetiales omnes desiciant, quia residuum haereditatis et aera
fit, ut excludat fiscunt, si intendat bona , 27 quasi vacantia ad te pertinere. t enim
Tertius casus est, quando pars deficit post acquisitionem, dc lumus in casibus, in quibus etiam post emolumentum ac qui inuinius accrescendi locum habere
potest, quor retulimus su T. cap. qu. rimum. 18.σθω. Et tunc simi liter verum est, coma 8 iunctum admitti excluso fisco, t siue tractemus de successionibus testamentarijs, siue de iis, quae ab intestato deferuntur.
Lemplum primum sit in haerede, qui post
aditam haereditatem priuatur ob spretum iudiciu ιn, dc praeceptum testatoris: nam, quia pars eius destri ut substitutis, aut coinhaeredibus, aut legatariis,& fideicommis. sariis , de in eoru in desectum venientibus ab intestato, & postremo loco fisco, ideo intelligimus, coniunctum, dc alios omnes γ' supra enumeratos fisco praeserri t
exemplum in minore, q ii post aditam haereditatem fuit in is tegru . . stitutus: nam, quia pars eius cohaeredi volenti acere. scit, ideo, si eam acceptet, dubiun est,ao quin fiscus excludatur tι. si mi orior.
Quartus denique casus est, quando pars deficit post acquisitionem, dc fumus in castius,in quibus ius accrescendi non potest amplius nabere locum, ut est regulare,
ι N. Ex tunc , etiamsi conivnuus .postea deficiat, nullo relicto successore, non ta- me illa portio ad coniunctum pertinebit , at sed ad uicum,t quia, cum per acquisiti nem factam a coniuncto semel fuerit 1
ατ t ut non pol si amplius ad illud admitti, licet socius postea deficiat, cum a Praua tione ad habitum non detur regressus ι.
duorum β. GDI. a. Plane, si tractemus de socio liberalitatis Imriri alis, magis est, ut is debeat fisco praeferri, etiamsi socius post aequisitionem fine haerede decesterit
Et haec de iis e tactibus, qui personas re-ipiciunt
195쪽
De iure accrest. Cap. 9. Quaest. I 6. 1 2
Qualiter ius ae crescendi possit censeri cum expressa dispositione
Quaestio Decima sexta. NVης videamus de iis essectibus.
oui respiciunt naturami Horuauo constat esse genera; quida enim consistunt in propria natura communicanda, quida vero in alisna suscipienda. In communicanda propria natura consistunt illi effectus , quos operatur ius accrescendi, quado est coniunctum cum expressa dispositione testa in toris, puta cum institutione, vel substitu.
tione vuIgari, aut pupillari, aut etiam ut plerisque visum est I fidei Ammissaria. Quod, qualiter esse possit, si quaeramus , I puto dupliciter i id posse contingere, uno
modo potentia, altero vero actu.
Et potentia quidem tunc censetur Ius accrescedi cum expressa testatoris dispo-stione coniunctum, cum talis dispositio confertur in eum, qui etiam ea amota posset habere partem relictam per ius ac- a crescendi: t Nam tunc, quia in eandem personam utrumque ius concurrit, scilicet ius exprest ae dispositionis, & ius accrescendi, ideo talis dispositio dicitur cum iure accrescendi coniuncta. Exemplum sit, cum testator aliquem imstituit ex parte pure, & ex parte sub con-3 ditione, i in ι. si quis uaseramrit Tui-.33. σι. ιψιν -- 3ρ. S. 7 ua Miρια- Τ. d. h-L
- in. f. ἐν με. hamad. ι. σα. Iundum. 86. S. si tu ex partes adtet. Fale. Nam, quia i pars conditionalis etiam amota institutione deberet ad institutum per ius accrescendi pertinete a. Lsi quis ua seripsera. 33. . de βα-
di stante dispositione testa totis pertinet etiam iutcinstitutionis. ideo fit, ut talis institutio dicatur a nostris cum iure accrescendi coniuncta, Uti ses vad Bala.
Λliud exemplum sit, cum testator c haeredem cohaeredi vulgariter substitui .
σ t cohaeres etiam amota si ibstitutione esset partem cohaeredis deficientis per ius accrescendi habiturus ι. να. s. his is vi im
dispositione testatoris potest etiam eam habere iure substitutionis, ideo fit, Ut talis substitutio dicatur etiam a nostris com
iuncta cum iure accrescendi, zuι wdera ea via eos, quar referems s. hoc ea . qu. l. -.3.
Sed haec coniunctio aestimatur ex ξ - tentia, t non ex actu, quia potest quidem
Vocatus, vel uno iure, vel alio consequi partem relictam, dismas in hac eat. M. nu/-r. sed quandiu res est integra, non
etiam, ubi semel ad actum est deducta,
Actu vero, an possit ius accrescendi cuexpressa dispositione testatoris concurrere , dc coniungi, cum scilicet dispositio ad actuin, siue essectum est perducta, dubitari potest. Sed puto, multum referre, 8 t utrum consideremus ius accrescendi, Ut
cautam aequisitionis, an vero, ut acquisiistionis modum: Nam, si, Ut causani, ve-9 rius est, non posse concurrere, i quia, cuexpressum faciat cessare tacitum l. cum exsilia. 39. b. Atio A. da νώ, dc prouisio hominis faciat cessare prouisionem legis l.
- . C. dapas. eonae. Consequens est, ut ex inpressa testatoris dispossitio faciat cessare ius accrescendi, quod est tacita, seu legis dispositio. - .nori- in bu ev. 9. P. 3I. mun . 6. est seqq, Nec est contrarium, quod substitutio . non excludat ius accrescendi , t quoties confertur in eandem personam, quae id habere potest , Ut reseremus in h. e , o cv. qu. 31. num. 3. quia id verum est, s ius accre-1i scendi consideremus, i ut acquisitionis
modum, Iecundisis ea, qua mox die emas , secus
vero, si, ut acquisitionis causam, quia su stitutio , tamquam expressa , dc ao homine proueniens excludit ius accrescendi,uod est substitutio tacita, dc a lege prD-ciscitur, inendam M in d. quast. 3I. nn . q.
Idque mihi videntur nostri frequentius sensisse, dum passim tradiderunt, eum, qui incipit ab aditione unius partis cogi Omnes nabere eo iure, di modo quo testator voluit, idest, iure institutionis aut substitutionis, non vero iure accrescendis V reserems is Meea . D. I9. ni 1. 3p est 6L σSignificant enim alias partes a testatore datas non ex dispositione legis, Oc sc ex iure accrescenai, quatenus
196쪽
consideratur, ut eausa, de titulus acquisitionis ad eum pertinere, sed ex dispositione hominis. At, si ius acerescendi consideremus, ut acquisitionis modum, vemus est, posse id etiam actu cum expressa dispositione te-3a statoris coniungi, dc concurrere et Nam,dc, eum instituto, qui ex pura institutione adluit , post euentum conditionis pars conditionalis ex institutione acquiritur,
19 6c cum instituto, ae cohaeredi substituto acquiritur pars deficientis ex substitutione , in μοι referamus mbae Us. ωρ. quast. 3 -.4 ct talis a qui titio fit per ius accretendi , t scilicet, quia fit iploitire, di sine noua aditione,
4 pectu i poterit dispositio dici cum eo iure
coniuncta, sed in tali coniunctione non considerabitur ius accrescendi, ut causa acquisitionis, sed, ut acquisitionis modus, scilicet, quia re vera acquisitio fit ex causa institutionis, vel subiti tutionis, fit sic expressae dispositionis testatori, , sed fit modum accretionis, id est, ipio iure. dc sine noua aditione, ac in uiro. Idque non obseur E probat I. F-liner. σπ1 prin. f. deal εMed. v bi Ulpianus t loquens de eo, qui cohaeredi substitutus est, sua
haereditatis partem ad iust, era ibam, inqui ex ra a s. 'a In λιπιωπιν ; quoiam inuato u ei accrescutortior Nam substitutione considerat, ut accretionis causam, accre tionem vero, ut acquisitionis modum,
scilicet, quia accrescit ipso iure, etiam in-Dito. Et ita intelligendi sunt omnes Ioci, in quibus pars, quae desertur ex institutione, vel substitutione dicitur accre Icere,
cet in iis acet et io consideretur, ut acqui sitionis modus, non, ut causa. Quod etiamihi videtur sensisse Politus in a. raro
iuncta, num. 37. vers. Ego sustinere ,rit. de via . para. 6. numens Uers. Ego,
dum ait, partem accrescere ex causa subis sti tutionis, non ex in re accrescendi a substitutione leparato, clam nec separari possit, riserabit Ang. 3n d. I. si quis barra. n. nurn. a. P. δε a u. hared. Hinc intelligimus, quam ob rem ius accrescendi, quod in eo considcratur, qui venit tute institutionis, aut substituti nis, pastini a nostris vocetur expressum, Is t Ut, Odoa s apud Mid. ιn d. I. quidam elogio.
1r Hoc enim fit respeliu et causae', cum qua coniungitur: nam, si per se consideretur, tacitum est, non expressum, quia tacith, seu tacito iure ι qui ex duabus. F3. g. vis.
s indeamur, Inst. δε bared. ann. id est, sine n ua aditione, de sic expressa acquirentis voluntate acquisitionem operatur , Ut vire-
sed dicitur expressum, habito respectit ad dispositionem, cum qua eoniungitur, quia pars accrescit ex causa institutionis, vel substitutionis, quae expressa est testatoris dispositio .sUM MARIUM. I Ius Merascendi pres es eum in uriose eo ia
An, & quando ius accrescendi censeatur coniunctum cum institutione.
Quaestio Decimaseptima. HI it praemissis videamus sing
lariter, an, & quando ius acer scendi centeatur coniunctum cum institutione, vel substitutione vulgari, aut pupillari, aut etiam fideicommiliaria, &, quid in singulis talis unio, siue coniunctio oriretur. Et quidem eu institutione posse id esser coniunctum, t supponunt omnes, stas νε- tuli a is v. narad. DB numeri Et recte : Nam, si potest esse c'niunctuin cum subristitutione vulgari t. si Drabares. 3x inpranss.
di vero etiam eum pupillari L sui pam . mis ris. f. eod. st diremur in hac πο οπ. P. 37. numer. II. debet etiam per consequentias
posse esse coniunctum cum institutione. scilicet, quia tam vulgatis. quam pupila laris substitutio est institutio 1 ι. factΜ3. I. Lucimans. ν δε θ. cum omnis substituis 3 tio dicatur institutio conditionalis i m
Qu amobrem cohaeres cohaeredi, aut vul- . Sariter, aut pupillariter substitutus assi
milatur ei, qui ex parte pure, α ex parte iub
197쪽
De iure acer ese. Cap. 9. Quaest. II. I 29shb eonditione institutus est t
wdo substitus, O f log. Fati. I. S. δε-st. Quando autem Ius accrescendi cense tur coniunctum cum institutione, si quaeramus, Constat, varios esse distinguendos casus, quorum Primus est , quando testator institu Italiquem ex asse, dc sic integraliter, Et in hoc casu verius,& receptius est, ius accress scendi non posie considerari. t enim re
p. r. Aper consequentias non posse ce seri cum institutione coniunctum, quia ,s i cu hoc ius duo requirat extrema, id est, duarum partium di itinctionem, eius ici- Iicet, qliae accrescit, dc eius, cui fit accessio,
qui integraliter institutus est, unum tan tum sit extremum. Consequens est, ut ius accrescendi considerari nequeat. Quamobrem ii, qui in hac specie ius accrescendi
considerant, Ut Danail. M. 7. comm. cap. II. vers. valet, seu dicunt, una in parte ui adeunti Ilias partes accrescere, Gut Βιn. in cap. Raunmus, in vors.'υκε rem nomν- Adaia sam, mun. in . extrari usum. est Donest. d. 8. I . vers. ω, perperam, re improprie Ioquuntur, quia re vera totum acquiritur iure institutionis, non iure accrcscendi, ' osteniamus in d. Mn.7.
Nee di eas in hac ipecie ius accrescendi
Considerari, non, ut caulam, sed, ut modum acquisitionis , μα-- ea, νιμ dix--ἐπ qu. ροα d. nu aa. 22 seqq. quia Verius est,
ne hoc quidem modo considerari pone: τ t Nam tune per modum acci ctionis, fit acquisitio,cum aliquid potestate iuris accedit ei, quod acquisitum est , puta pars coditionalis accedit parti purae, qtiae ia in fuit adita, Vt noeeint. liber honis. 39. feri uis Τ. de harid. ιαII. Uel pars , quae ex substitutione defertur, accedit parti ex institutione quaesitae. -βquuM-
qui in proposito, nihil est, quod accedat, quia testator unica dii politione totum assem integraliter reliquit. Non potest igitur ius accrescendi, ut acquisitionismoclus considerari. Nec est, quod respondeas, non posse
s quidem consid rati , si respiciamus t ad
testatorem, qui nullas fecit partes, secus vero, si ad haeredem, qui partem adeundo videtur scindere haereditate, dc hoc modo duo facere extrema ι nam hoc rei pectu videtur pars non adita posse dici parti iam aditae accrescere, & siccocliderari ius accrescendi, ut acquisitionis modus, quia fateor, hunc esse praedictorum lensu, re ad hoe eos respicere, dum aiunt, in specie proposita partem parti accrescere, ted ' dico, in hoc eos abusive loqui, quia pro 'Prie Ioquentibus ad hoc, ut pars dici pose sit accrescere, dc sic fieri acquisitio per modum accretion Is ι debet illa prius esses separata, t vel ex dispositione testatoris,
vel ex dispositione legis, ut euenit in spe ciebus, quas referemus infra n. io.ersen Natunc re vera fit accessso. & fit ipso iure , seu iuris potestate sine facto hominis, idecique recte dicitur fieri per ius accrescendi ἡ. t. qui ρ ιms. ys. Τ δε aeq. M . At, cum pars non est , aut ab homine, aut a lege leparata, sed ab haerede de facto scinditur, quia re vera no intelligitur dii ilia, ideo non dicitur accrescere : Nihil enim accedit, si respicimus ad ius , licet inspecto haeredis facto accessio fiat. obrem non potest talis accessio diei fieri ipso iure, siue per ius accrescendi, quia
ius declarat totum assem aditum, non vero parte addit parti, quippe, quae non est. Secundus vero casus est, quando testator instituit aliquem ex pluribus partibus pure, Et tunc institutio videtur coniuncta Io cum iure accrescendi,t siue consideremus potentiam, siue actum, qtii in acquisitionis modo consistit, sevuώ- ea, qua rix-ων in II qu. ρο-ου num Nam, i & ainota unius partis institutione mi siet institutus etiam eam per ius accrescendi habiturus
Inis. ead. &, si unam adeat, censebitur et igalia ipso iure, dc sine alia aditione, & sic per modum accretionis quaesiuisse ι. sis. ιοι. 79. in min. Τ δε aeq. harad. re nos ias. die
mauis hoc ea . quas .aβ. num. . Quamobrem
ii, qui in hac specie ius accrescendi conin
sue loqui, quia, cum testator haereditate in partes distinxerit, ces ant ea, quae in suis periore specie considerauimus.
Sed est verius, ne in hac quidem specie u ius accrescendi considerari posse, t radia
quentias non posse id censeri cum institur 4 tione coniunctuna, quia, t quoties testator instituit aliquem ex pluribus partibus pure, perinde est, ac , si integraliter eum instituisset in eo toto, quod ex illis partibus conficitur d. I. in ratione. II. I. nouum, vos o aliam eauom f. ad Ieg. Fati. Non enim
censetur partes fecisse, quod haberet animum hae iratis diuidendae, sed gratia cuiusdam demonstrationis, iri ostendamur
hrem ea omnia, quae diximus in superiore casu, locum habent etiam in hac specie. Nec obstant ea,quae supra diximus, quia procedunt inspectis verbis, dc eorum CODR eice.
198쪽
quod in habentibus si olum facilior est
---. Illud enim fatiliis inducitur, inuo minor digressio reperitur,qnoniam militudo est causa generationis, & ausementi, sed dissimilitudo est causa contra
ra Septimo differt, qui alius accrescend I, tamquam reale, sequitur rem, dc ad eos traniit, in quos ipsa res, seu portio principalis transfertur L mm ex UN. N.
nec in eo consideratur persona, sed res, Idi ratam 8 i. st. d. aes. harad. At successorium edictum, tamquam ius personale sequitur personam, & in eo persona principaliter
rs octavo, de Vltimo differt, quia i aditio minoris, qui postea in integrum restituitur , non excludit ius accrescendi L si mi -
Hinc non immerito seripsit Decianus
dere, aliua accrescere, & successorium edictum esse eotrarium iuri accrescendi, ideoque non valere argumentum a iure 2I accrescendi ad suecessorium edictum
His Ita praefatis, si quaeramus, an conis iunctus veniens per ius aecrescendi praeferatur iis , qui veniunt ex successorio
edicto,constat, haud dubiὶ praeferruNam
Quod c secundum unum intellectum st
M Signifieant enim , t portionem liberorum non petentium ijs solis accrescere, qui bonorum possessionem agnouerunt, cessante legitima successone, idest, exclusis, Ec amotis asnatis venientibus per succesi . ritim edictum ex capite, unde legitimi . t scilicet, quia, quandiu potest esse locus venientibus ex capite, unde liberi, tandi lirepelluntur agnati venientes ex Capit . unde legitimi L a.C. inia. Ita. g. a sananda Inst.
Sed est verius pradicta verba, non ad agnatos esse referenda, sed ad haereditaten quae legitima successo dicitur, de hoe signifi- 4 care, quoties pluribus liberis ab intestato defertur bonorum possesso, non etiam haereditas, ut eueni eo at olim in liberis emancipatis, qui iure ciuili non vocabantur ad haereditatem, sed iure tam tum Prςtorio vocabantur ad bonorum possessionent , unde liberi s. emanc pati, nR. da barad.qua ia Mim. d. f. dc ea in aliqui omitatunt beneficium edicti perpetui,id est, non agnoscunt bonorum posscstionem, quae beneficio edicti perpetui eis desertur, illorum portionem iis solis accrescere, qui
bonorum posse monem agnouerunt. It que illa vel ba, rassanse legitima Iue essiori non respiciunt verbum , accrescere, sed verbum, desertur,& sic primam, non secundam determinat legis clausulam, hoc len-m , astus pluribus lineris cessante lepuima barod uisnor pesso doret in , iden desertur bonorum possessio, non etiam haereditas, Hras/am edim prepet Tuis Udam omitentums, ιβω, p ibana post sano agnou runt, porti
mem non praemium aceνescere, an disium non uenit.
Hic est verus,& planus eiusce legis intel
199쪽
De iure accre se. Cap. 9. Quaest. I .
tir rebarrint, non quem supra retulimus: Nam is, ut est commentitius, ita dc metian to fuit tacastrii . n. I. MV. Mi dic Iecundum
as quia I verba illa, e stante riuima successias,
quae ponuntur in ptima parte, dc dc ς minant verbum,desertur, transfert in t cundam , ut determinent Vcrbum, accie .
Ideo autem scripsit Gordianus , portior ne ni non petentium iis lolis accreice ς ,
qui bonorum posiessionem agnouerunt, quoties plutio us liberis deicitur bonorum possessio cessante legitima iuccelli aZ ne, quia, i si non cessaret , sed pluribus
liberis timuit delatretur, dc haereditas, .ectio norum possessio , prout euenit in tuis haeredibus, qui noniolum iure Praetorio vocamur ad bonorum possessιonem, Vnde liberi , sed etiam iure ciuili vocantur ad haereditatem s. sint autιm, versic.σ pr . . Inst. δε λη. pQ. Scaliqui ex iis omitterent honorum possessionem , eorum portio,
vel apud eosdem ipso sc si non essem ab
exclusi, accresceret , non solum iis , qui bonorum possessionem agnouerunt, i caetiam aliis , qui haeredes cxisterem , ut ostendimus 3nd. num .. s. ct sev. Itaque vis conititutionis nos onsistit in verbo, accrescere, sed in vcibo, solis, quia significat, portionem non petentiu in bonorum possessionem , quae siue haereditateae sertur, non accrescere omnibus liberas, scd iis tantum , qui bonorum possessioneni agnouerunt. Et hoc ideo, quia portio, non nisi portionem habenti accrescit,
tio notum possesso, non etiam haereditas cie fertur liberis , portionem habere ne- mit , qui bonorum posse Ilionem non agnoscit, cum eana, ut haeres habere non Pollit, tamquam ab haereditate exclusus. ot, quoties desertur bonorum postellio non cessante legitima mecessιone, potest quis habere portionem, et iasi non agno uerit bonorum possessionem, quia potest pro parte haeres existere, quod susticit, ut ei pars accrescat, cum in iure accrescendi rem spectemus, non successionis, formam ι. se retam 8 r. f. d. aeq.hared. Probatio igitur eius, quod lupra diximus , scilicet, ius acere Icendi ea cludere luccessori uin
ducenda est, sed ab alijs locis, quos iupra
Cur aute hoc ita eo stitutu sit, si quς ram , constat varias a nostris rationes afferri: Primum enim non ulli ducunt rationem a voluntate defuncti r Nam, quia 28 t ius accrescendi, etiam ab intestato comtingens eis i ac ira defuncti voluntate pro
fica icitur, De ex muliorum sententra retulam I in ca8. q. r. n. . sit, ut debeat esse potentius
succcitorio edicto, qircida mera legis po
est colutari uin, quod etiam ii, qui ab intcstato veniunt, dicantur habcre tacitamas defuncti voluntatem t L consteiuntur 8. 1 prιη g. do 18r. ea dic. quia respondent, talem voluntatem non considerari , nisi in iis, qui cc inpore mortis eius, det cuius bonis agitur, seperiuntur in primo tui cedendi gradu, ut pote,de quibus solis cen Ietur ab intestato moriens cogitasse, tvιιst m.
3I Uerum haec ratio mihi no prohatur,t
falsu inest, ius accre icendi. quod inter legitimos siccestores locum habet,desce de re ex tacita voluntate defunctit Uerius enim est, id ex mera legis pote te profi-
tacita illa voluntas, quam dicuntur habere venientes ab intestato , tamquam 3 permissiua, consideratur t in omnibus, ad quos res ab intestato est pertientura: Nam, qui testam emi factionem habet, di testata non vult , censetur haereditatem venientibus ab intestato ultro relinquere , dc lic velle ut illa pertineat ad eos, ad quos de iure pertinere debet t. 3. in prino θ
mo gradu, sed etiam ad ulteriores, si ex legis dispositione ad eam vocentur; Namscum voluntas on consistat in dando, sed in non adimendo, quod adimi poterat, scireta j. d. tig 3. & defunctus it 1 Potuerit testando adimere posterioribus,
Ut primis, si his deficientibus haereditas ad illos pertinete debuisset, Consequens cst, Ur, igna in his, quam in illis voluntas I eius
200쪽
eius, qui intestato moritur , considerari
Quamobrem alij secundo loco putant,n ratione esse,quia, cum in iure accrescendi porri oportioni acerescat L sis'. sfri Un . consequens est, ut ad eos tantum pertinere debeat , qui portionem
Atqui, non veniens per luccessorium edictum, 1 ea coniunctus portionem habet.
Non igitur ad ilIuin, sed ad hunc portio
veru haec no est ratio,icut coniunctus sequentibus gradibus praeferatur, sed .cut veniens per successorium edictum non habeat ius accrescendi, ideoque no pertinet ad quaestionem proposita, ut proinde
improbata. Tertio igitur loco censent alii , ratio-3s nem esse, quia i portio aetrescens sumit
naturam portionis principalis,& eodem, quo illa centetur iure, vet emadrimuin Me v. nain. ct q. ε . m . I. Atqui in portione principali coniunctus excludit venientem ex successorio edicto I. a. S. I. g. risuo.-Debet igitur etiam qum excludere in portione accrescente. Da ratiocinaἀris. ni Gabaa. i. d. ι. sis. na. M. ct is, Dee. in pri . u. I. Cat'. nu. M. C. D. V. n. πιι. pare.
Sed haec ratio, licet in se vela tit, non tamen omnino tollit dissicultatem pro-
π positam i , scilicet , quia adhuc quaeri potest, cur portio vacans accrescat potius ortioni principali, quam cohaeres ha et, & eius naturam assumat, quam 1equentibus gradibus deferatur amobrem vera , dc adequata ration est , quia et cum haereditas reprae lentet perissonam destincti t. non minus 3I. in As da horid. inst. I. M 3 1a. Τ da UM'. Coniequens veteribus usum est , ut eum Vni formiter 38 repraesentare debeat , t ne alioquin una, cte e dem res diuerso iure eenseatur ram regulam I. - , θαι aeris M. . . F. de Uuev. is
autem uniformitatem tripliciter contide. D rarunt , Primo respectu causae , t ut scilicet defunctus repraesentetur, vel in totum testatus , vel in totum intestatus, ideoque, siquando ex duobus, aut pluribus haeredibus institutis unus defietat, ne illius portio ad venientes ab intestato pertineat, & hoc modo defunctus reptae. sentetur di Ormiter , id est, Partim, ut testatus, scilicet in portionibus aditis ab institutis, & partim , ut intestatus , in portione scilicet vacante, constituerunt, ut ea debeat cohaeredibus accrescere , tametsi sint omnimodo disiuncti frenatam m
i. s. Et hoc modo defunctus in totum imnatus repraesentetur, cum haeres, qui hahet ius accrescendi , censeatur et i in proca parte venire ex testamento, με - - --ες ea . . v n. s.'Α. dcessiciat, ut de sun.
iam in totum testatus dicatur decessisse Secundo vero dato etiam, quod em,
Ires luccedant intestato, dc hoe modo defunctus repraetentetur uniformiter re mctu causae, considerarunt etiam uni. O mrmitatem res pectu Capitis; f Voluerunt enim omnes succedere ex ei dem capite, puta ex capite, unde liberi , vel ea capite delegitimi. Vnde si unus ex ijs, qui veniunt ex capite , unde liberi , deficiat, noluerunt eius partem ad vementes ex alijs capitibus pertinere , tamettssigradu ploximioribus, prius, quam rotum put, unde liberi, sit vacuatum M adωνα--
functus partim ex uno, & partim ex alio capite, de sic difformiter repraesentetur. Tertio demum eandem uniformitatem considerarunt etiam respectu gradust i t Absurdum enim putauerum , eundem defunctum a perlonis ditiersorum graduum , & sic difformiter repraesentari, ideoque, si ex iis , qui in proximiore gi da sunt, unus deficiat, eius partem, non ad ' sequentes gradus voluerunt pertinere, sed personis eiusdem gradus accrescere
ne alioquin defunctus a personis diuerso. rum graduum , & fila difformiter reprae
Pam. I, cap. I . . . . mobrem dicimus, sequentes gradus non ante ad mitti,qua in deficiant omnes venientes ex gradu Pr Aa ximiore t .vis. versis, sis .ctoi Ba A. C. da tigit. laria. Aia. - έ. I. Nu. vers. M. ιν damse Haro is s. sin. an prim iam ἐν Orsic. Gabri
is. 18. & priorem gradum excludere st-quentem,etiamsi quis in primo gradu v 3 niat perius accrescendit mi νιονι est apud
ποπρο. Drt. Et simili modo dicimus, ideo ius acerescendi excludete successorium edictum, quia non mutat gradum , t is sunῶ--n Me xv. s. m. n. . Da Gosea.
in f cam uitur n. r. Inst. δε Mn. pQ Nec ea contrarium , quod eidem mnuit succedant filius,&ex filio praemor
di hoc modo defunctus videatur a personis diuersorum graduum repraesentari. s t quia verius est , imo representari apem sonis eiusdem gradus. Nam,quia nepotes veni uist iure repraesentationis, ideo cen sentur venire ex eodem gradu , ex quo veniebat eorum pater . Itaque dieuntur ese pares in gradu cum patruis, non qui-
6 dem vere, sed repraesentatiuε amobrem, di ipsis simul eum patruis accresciealterius patrui deficientis portio , induxia