장음표시 사용
621쪽
EPis T. ANICETI PAP. ad Episcopos Galliae. Tit. iv. De Tonsuta
clericorum & habitu. m. locum, tom. Concit. Carthag. IV. anno 398. Capitul. xliv. De Tonsura clericorum. m. cocum, tom. 3. pag. Gregor. Magn. lib. x. Epist. xlvij. De praesumptione Tonsuratorum in Sicilia , qui nomen Desens rum temere usurpabant. πP. locum, tom. Iq.
Statuta Synodalia Ecclesiae Rhemensis, post Concit. Rhem. anno 6; o. Can. xiij. Nulli Tonsura detur, nisi idoneo, & ad Sacros Ordines postea pro- Misti. 1 f. babiliter ascensuro. Quid opus enim mittere panem filiorum canibus, di spitia
talia mundi amatoribuS. eod. tom. 1 .
Concit. Tolet. IV. anno 63 3. Capitul. xij. De qualitate Tonsarae, a cunctis clericis, vel lectoribus communiter habenda. Omnes aeγici Lectores, si . cui Lerritae, m Sacerdotes detonse superias toto capite, inferius solam circuti coronam νηlinquam : non fur huc usque in Vallιae partibus faeere Lectores evidentur, qui prolixis, ut Laici, comis, in solo eapstis apice moditum circulum tondent. R iis enim se in Histania huc usique haereticorumsuit: unde oportet, Mi pro amputando feci M scandalo, hoe signum dederaris auferatur, m una fit Tonsura, mel habitus , sicut totius Histone est usus. Qi autem hoe non custodierit, fidei eatholicae
m. 'Nat. hujus concit in sine. Origo Tonsurae quae rcub Coronam primus Tonsurae modum decrevit Anicetus Papa in Epist. Decretali ad Episcopos Galliae: Comam, inquit, clerici non nutriant, sed desuper caput in modum spherae radant. Habetur dist. 23. cap. prohibet. & Concit. Carthag. IV. cap. 44. Isidor. lib. de ossic. ecclesiast. Σ. cap. 4. Tonsuram ortum habuisse a Nazareis, &hujus exempli usum ab Apostolis in Ecclesiam introductum auctor est : Quod etiam Concit. Aquis ran. Can. i. probat. Adverte, in Gallaecia Laicos uti soli
tos prolixis comis. o. Hieron. ia. qu. r. c. duo sunt, &c. m. locum. eod. tom. q. Synod. Pharensis, anno 664. m. Nedam, histor. Eccles Anglic b. I. cap. 23.
Concit. Berghamstedense, anno 697. Can. viij. Si Tonsuratus regulam suam non custodierit, transeat alias in hospitium, si eum quispiam voluerit excipere ; nec hoc tamen fiat, nisi licentia concedatur ipsum diutius sustentandi. Epist. Ceolfridi Abbatis, ad Naitatium Regem Pictorum, pro Romana Tonsura. D. Υ- Ex Beda lib. V. c. X xij. Verum de Pasclia succincte, ut pe- et e -- titis, strictimque commemoratis, Tonsuram quoque de qua pariter vobis literas fieri voluistis hortor ut ecclesiasticam , de christianae fidei congruam ha bere curetis: Et quidem scimus quia neque Apostoli omnes uno eodenique sunt modo attonsi, neque nunc Ecclesia Catholica, sicut una side, spe, di caritate in Diuitiaco by Corale
622쪽
in Deum eonsentit, ita & jam una atque indissimili totum per orbem Tonsurae sibi Arma congruit. Denique ut superiora, id est, Patriarcharum tempora resepietamus, Job exemplar patientiae ingruente tribulationum articulo caput to- tundit : probavit utique , qua tempore felicitatis capillos nutrire consueverat. At Joseph de ipse callitatis, humilitatis, pietatis, dcc. FORMAM quoque Coronae quam
ipse Dominus ) in Passione sua spi
neam portavit in Capite, ut spinas ac tribulos peccatorum nostrorum portaret, id est, exportaret, & auferret a nobis, suo quemque in Capite per Tonsuram praeferre, de se ei iam irrisiones di opprobria pro illo libenter, ac prompto animo sufferre, ipso etiam fronti-jpicio doceant : ut Coronam vitae aeis ternae, quam repromi lit Deus diligentibus se, se temper expectare, quoque hujus praeceptione, & adversa se mundi de prolpera contemnere designent. Caeterum Tonsuram eam quam Magum serunt habuisse Simonem ; quis, rogo, fidelium non statim cum ipsa magia primo detestetur, & merito exussiet Quae affectu in frontis quidem superficie Coronae videtur speciem praeferre, sed ubi ad cervicem considerando perveneris, decurtatam eam quam te videre putabas, invenies Coronam. Ut merito talem lunoniacis & non christianis habitum convenire cognoscas , qui in praetenti quidem vita a deceptis hominibus putabantur digni perpetus gloria coronet, sed in ea quae hanc sequitur vitam, non solum omni spe coronae privati, sed aeterna insuper sunt poena damnati, dic.
Concit. Romanum I. sub Gregor. II. anno et xx. Capitul. xvii. De coma Clerici non relaxanda. Si quis ex clericu retixaγerit comam, anathema sit: regunderunt omnes tertio, anathema fit. Concit. ι om. l. sub Zachar. Pap. anno 743. Capitul. viij. Ut nullus Clericus , aut Monachus comam laxare praesumat. Si quis Clericus aut Monaehinc am laxare praesumpserit, anathema sit. Concit. Clo vestio viae, anno 47. Capitul. xxiv. Vt saeculares prius probentur, & sic sanctae conversationis Tonsuram accipiant. m. ticum, to
Respons xviij. Stephani II. Pap. anno 14. De coma Clericis aut Monachis non laxanda. tat nullus clericus aut Monachus comam laxarepraesumat, aut anathema sit. Concit. Moguntin. anno sis. Can. xxiij. De Clericis injuste Tonsuratis. Ne clericis vero , hoc statuimus , ut hi qui hactenus in enti sunt, circ. v. locum,
Concit. Aqui ran. anno 3i6. lib. a. cap. i. De Tonsura Clericorum. Isidor. lib. 1. de ossi c. ecclesiast. c. q. Tonsura Ecclesiastica usus, o c. v. locum,
623쪽
' ' ua..;ii Pij Imperat. Capitularet. Cap. viij. De Tonsura ob res adipi
' 'is 3 Cast xx. De pueris tondendis, & puellis velandis. m. ticum. Concit Moguntinum I. anno 34 . Capitul. xv. De clericis comam n trientibus DDecreto Grecor, scriptutu est: Si ex curiis, amabema fit 3 unde ian-- ut bri mei cMerceamur ad pristinum ni
Concit. in Dalmatiae Sc Diocliae Regnis, anno 1 99. Capitul. vis. Vtela tici Tonsuram teneant clericalem. IimprecipimM ut clerici Rasiuram O, is ram teneant cleriealem. Qui autem hoc non fecerat, ab Episcopo districtione e bui
Concit. Saltiburg. anno ax q. Capitul. xj. De Tonsura de veste clerico rum Edicto perpetuo prohibems, ne clerici, e e. V. locum, tomas. Concit. Tolat. anno a 473. Cap. xiv. Quod clerici in minoribus deserant Tonsuram unius regalis , & habitum congruentem I alioquin perdant privilegium t de quod litterae ordinum praesententur coram Dioecesinis. ω quιμμιν ae suae profestonis habitum dedignantur, milegi s gaude isti concessis , ct c.
AN Aset As. II. Epist. ad Anastasium Imperatorem, anno 496. Cap. vij. Quod eos quos post damnationem suam, vel bapti Zavit Acacius, nulla portio laesionis attingat. Nam seeundum Dei a catholica consuetudinem, me. ad haee verba: hocstse praedicare non desinit. v. locum, tom. lo. Ibid. Cap. viij. 4ὁd mali bona ministrando sibi tantummodo noceant, nee Ecclesς Sacramenta commaculent. Iae. ergo Φ ipse . carius, cujus nomen dicimus esse reticendum, me. ad ea verba: quod ubique -mera serapturarum tostatur instructio. v. locum. Gregor. Maw. Pap. lib. ij. indict. x. Epist. xxxij. ad Joannem Episcopum Ravennatem. pag. 264. ιn med. . . . . Illud autem quod dicitis, ut is qui ordin tus est, iterum ordinetur, valdὸ ridiculum est, M ab ingenii vestri consideratione extraneum : nisi forte quod exemplum ad medium deducitur, de quo de ille judieandus est, qui tale aliquid fecisse perhibetur. Abiit autem a Fraternitate vestra sic sapere ; sicut enim qui baptiratus semel, in eodem iterum ordine non debet consecrari: sed si quis forsaan cum levi culpa ad Sacerdotium venit, pro culpa piaenitentia indici debet, & tamen ordo servari. υ. ει tui. De ordinationibus Presbyterorum de Diaconorum.
624쪽
CANO N. APOSTOLORUM. &e. Can. xij. Si quis Clericus aut Laicus a Communione sulpensus, seu communicans, ad aliam properet Civitatem, & suscipiatur praeter commendatitias litteras; &qui sulceperunt, & qui susceptus est, Communione priventur. Excommunicato vero proteletur ipsa correptio tamquam qui mentitus sit, de Ecclesiani Dei
ios esse constiterit, si contra eos decretam cessationem pro nihilo reputans, tamquam Clericos fortὸ susceperit, velut magister inquietudinis, Communione privetur. Ibid. Can. xxxii &e. Nullus Episcoporum per grinorum, presbyterorum, aut Diaconorum, sine commendati)s sulcipiantur epitholis. Et com scripta detulerint discutiantur attentius, & ita sulcipiantur, si pr dicatores pietatis extiterint: sin minus nec quae sunt necessaria submini strentur eis, de ad Communionem nullatenus admittantur, quia per labreptionem multa proveniunt. Eli xxxi . apud Ujo. Exig. Concit. Eliberit. anno 3os. Can. xxv. De epistolis communicatorijs confessorum. Omnis castulerit bilem confessimis sublato tramine confessoris eo quod omnes bub mnunu gloria passim em tMnt) communιeararia ei danda sunt Dite- . Canonem hunc interpretiatur Alba inarus de peregrinis, de e. in Africa jam tum exolvisse. Ibid. Can. lviij. De his qui communicatorias litteras portant, ut de fide in .
terrogentur. Fiacuit ubique, . maxime in eo loco in quo prima cothedra eo muta est, Oiscopatus ut interrogentur hi, qui communicatorias biteras tradunt, an omisma recte habeant.
Ibid Can. lxxxj. De foeminarum epistolis. Ne foeminae suapotius absque maritorum nommius, laicis scribere audeant, qua Deus junt, veι btteras altivis pau*- ad suum solum nomen scriptas acciriant. Concit. Arelat. I. anno 3i4. Can. ix. Vt qui Consessorum litteras asserunt, alias accipiant. De his qui Confessorum litteraου asserunt, placuit ut sublatis eu, tit
teras ab- aeripiant eommumcatorias.
625쪽
Liuera, um Ecclesiasticarum necessas. 'ta, attipiant ecclesiastiem communicatorias: ua tamen ut in quiluschm- ab Episco' e usdem loci cura de istu agatur, E cum carperint Lis 82 d e plinam agere, tum dem μm a b munione excludamur. Sιmihi er ω dehιs, nus Rempublieam agere molunt. Concit. Laodic Can. xij. Ora a δῶ ἰειαν αἰνιId. interpret. Tim. Exg. od non oporteat Sacerdotem, vel Laicum sine litiateris proficii ci canonicis. Concit. Antioch. anno 34o. Can. vij. -ἀγu -τον - 2αι ξένον, De pe regrinorum susceptione. 'Nullus peregrinorum sine pacificu , ιd est , commendati-
ijs fuseipiantur epistitu. Concit. Carthag. I. anno 343. Can. vij. Ut Clerici, vel Laici in Ecelesia aliena non communicent sine litteris sui Episcopi. Cassamis inulense Episcopis
dixit: Statuat Gaxitas tua, ut unussusque Clericus mei Laicus non communiciei, aliena pisse sime litteris Epi scopi sui. Cratus Episcop- dixit: Nisi hoc Olfervisium fuerit, communio fiet tama. Namsi receptus fuerit in concordia inter Episcopos ser vatur, in nemo pubtilis , alterim fugiens, communionem, ad alteram latenter accedit. μι versi dixerunt: Ommbm provides, Er clero Gin Laicis confusis. Concit. Carthag. III. anno 397. Capitul. xxvij. Ut Episcopus sine formata Metropolitani longius non proficiscatur. δε placuit, ut Discopi transimare non proficiscantur, nisi eonsulis primae siedis Episcopa sua c μῆμe FG unciae, ut aί eo praecipue possint sumere sermatam. Hine etiam dirigenda litterae concit, ad transemarinos Episcopos. Concit. Mileuitanum II. anno 416. Can. xx. Ut sine formatis nemo ad comitatum proficiscatur, & qualiter formatae fiant. Flacuit ut quicumque Curicis propter nec itatem suam abculi ad comitatum ire Doluerit, formatam ab Disceto accipiat. Vuod si sime formata oluerit pergere, a communione removeatur. Vuod si alicubi ei repentina neeesuis orta fuerit ad comitatum pergena, at eget apud Gpisicopum loci eru ipsam necessatem, O de hoe scripta 9ubd. Discopi deferat: f. mala autem quae a Frimatibus, mel aquUuscumque Epi copu , clericis propri s dantur, habeant diem Paschae. Quod si adhue ejusdem anni risiba dies incena est, ille pracedens adiungatur, quomodo solet post constulatum in publicis gestis adberi
Epist. v. Zo1imi Pap. ad Episcopos Galliae. Tit. r. Ut qui Romam e Gallia veniunt, formatas accipiant a Metropolitano Arelatensi. m. locum, tom. q. pq q. s.
Concit. Afrie. anno 414. Can Ut Episcopi qui ordinantur ab ordina toribus suis epistolas accipiant quae diem & Consulem praeserant. m. Le. eo .lom. 4. in De. Concit. Regense, anno 3 ρ. Can. vij. Ne quis ad Ordinationem veniat, nisi Metropolitani litteris invitatus. m. locum, rom. T. Synodus S. Patri iij, Auxiiij & Γsernini Episcoporum in Hibernia. Can. xxxiij. De Clerico Britanno in Hiberniam sne epistola veniente. Curicus qui de Zγιιannis ad nos meiat sine epistola, m si habitet in plebe , non licitum minis,
Ibid. Can. xxxiv. De Diacono sine litteris in aliam Parochiam transeunte.
626쪽
Litteraram Ecclesiasticarum necessitM. a II
Omnes pauperes & auxilio indigentes cum probatione, sive cum pacificis ecclesiasticis litteris solis iter facere definimus, non cum commendatiths, quia commendatitias litteras ijs solis personis, quae in aliquam suspicionem venerunt praeberi oportet. Ibid. Can. xiij. Σένουια 'inkcxia corset, &c. tapud Irim. Exig. Peregrinos Clericos sine commendat iiij s litteris Episcopi nusquam penitus ministrare debere. Feregrinos Curicos G qtistos in alia si iste, fine pron, Episcopi commenda Ll,s titteras nusquam ullo modo mirustrare delere. Concit. Arelat. II. anno Asa. Can. v. Ut Episcopus sine Metropolitani epistola a tribus Comprovincialibus non ordinetur ; vel si in duas fuerit electio facta perlonas.
ibid. De eo qui sine conscientia Metropolitani Episcopus fuerit ordinatus
Concit. Andegavense I. anno sa. Can. r. Vt Clerici Episcoporum juditio acquiescant: illis inconsultis saecularia judicia non expetant, nec ad alium
locum transeant, & sine litteris non peregrinentur. vide.
Hilar. Pap. Spili. viij. Cap. iij. Ut sine Metropolitani litteris, Episcopi in
aliam Provinciam non proficiscantur. miri. Concit. Venetie. anno 13. Can. v. Ut Clerici sine commendalijs non vagentur. flerici e commendarat se Disicopi sui epistolis, evc. v. locum, eod. tom.9. Ibid. Can. vj. Ut Monachi sine commendatiiijs non vagentur. Ina tona. ebis tuoque par sententia forma tenetur: quos si merborum increpatio non emenda 'erit, etiam merberisus fatuimus coerceri. Concit. Turon. l. anno q61. Can. xij. Clericus sine commendatiiijs non ambulet. Et ut clerici non absque Sacerdotum seuorum eommendatione ad aliis Fr vinci- νecisitates ambutire distanant.
Concit. Agath. annoso 6. Can. xxxviij. Ut sine Episcopi sui epistola, non liceat Clerico, vel Monacho proficisci. cIericisse commendatilius epistous, Oe. V. ut supra. Ibid. Can. iiij. De Clericis qui sine epistolis sui Pontificis proficiscuntur. Presburo, aut Diacono, mel clerico sine Antistitis sui epistolis ambulanti, communionem nudus impendae. Non extat in antiquis Codicibus. Concit. Aurel. I. anno sit. Can. vij. Vt Clerici sine commendat iiijs Episcopi sui, ad Regem non accedant. Dibatibus, Hethteris, omnique Dero,
Concit. Epaon. anno 1 ε . Can. vj. De Clericis qui sine commendat itiis vagantur. Presbiero, mei Diacono sine Antistitis siri epistolis ambulanti, communi/nem nullus impendat. Concit. Aurel. II. annos 33. Can. xiij. Ne ullus praeter Episcopum epistolia dare praesumat. Ocbalew, Mart arii, Reclusi, mel Presbyteri epistolia dare non praesumant. Concit. Aurel. III. anno s38. Can. xv. Ut Clerici extranei sine Episcopi sui litteris non ordinentur, neque ad Communionem admittantur. Verum etia nFresbiero, 'Diarcono, mel μιάiacono, fine Episcopi sui litteris ambulan/ι, juxt. statutatriora communionem impendat.
627쪽
, Litte rum Ecclesiasticarum necipito. Concit. Aurel. U. anno sq9. Can. v. Nullus Clari una alienum recipere, vel promm ei et ine epistola Pontili is sui presumat.1bid. Can. vj. Servum alienum non ordinandum. m. locum, tem . it. Concit. Arelat. V. anno 1 sq. Can. vij. Ut Episcopus alienum Clelicum sne Episcopi sui epistola non ordinet. m. locum, rom. II. Concit. Turon. ll. anno 16 . Can. vj. Ut epistolia soli dent Episcopi. Ut nullus Clericorum mel Laicorsim, prater Episcopos, episto a facere praesu
Concit. Lugdun. III. anno 183. Can. ij. De epistolis captivorum cautὸ ex minandis fle conscribendis. II etiam de epistolis placuit captinorum, ut ita sint Sancti Fontifices eauti, ut in herinio Pontificibus consistentibus , qui eorum manu, et subscriptione agnoscat epistoia , aut quabbet in sinuationum litterae dari debeant,ue uatenus de Iubscription Ius nusta necessitate cu)siam promulgata, Hes Atarum, in pretia constituta, mel necessiates capra 'orum, quos cum epistolis dirigunt, is,
Concit. Narbon. anno 189. Can. xj. Ut absque litteris, qui est idiota, ordinetur. Gregor. Magn. lib. ix. Epist. lxix. De perversitate Andreae Monachi, qui fallavit litteras Gregorij, qui linguam graecam ignorabat. m. tom. Iq. Concit. Rhemense I l. anno 63o. Can. xij. Ut Clericus peregrinus, sine Episcopi sui litteris non recipiatur. Dclericis proficiscens de niuitate ad alias C erutates evoluerit, aut Pro unctis pergere, Fontificis sui epistolu e mendetur. Iodsigne epistolii profecit u fuerit manifestis, nullo modo recipiatur. Concit. Herud ford . anno 67;. Capitul. v. Ut nullus Clericorum relinquens proprium Episcopum , &c. m. lorum, tom. I F. Concit. Tolet. XVII. anno 69 . Sentent. v. De Clericis qui sine epistolis sui Pontificis proficiscuntur. Presbiero, mel Diacona, aut Clerico me sentistitis sui epistolis ambulanti, Communionem nudus impendat. Zachar. Pap. Epiit. vij. ad Pippin. Episcopos, &e. xix. Ut Presbyteri &Diaconi sine commendatiiijs non suscipiantur. Di nustus Presbter aut Diaconus sine commendarat,s epistolis sust piatur. In eodem Canone SS. . solorum contineis tur. Nusius Episcoporum , me. v. locum.
Id. ejus d. Epist. ix. ad Bonifacium Archiepiscopum . Dum vero Concilium aggregaveris, sic tua Fraternitas conflictum habeat cum Metropolitanis quos confirmavimus, de eo quod dixisti, ut nullus sine commendati iijs epistolis su Deipiatur. Tamen & pro hoc ipso omnibus utilitatibus Sanctae Ecclesiae Franco rum Principibus commonitionis direximus litteras, ut jam superius fati su
Concit. Germanic. I. anno r. Can. iv. Statuimus etiam ut secundum cautelam canonicam omnes undequaque venientes ignotos Episcopos, vel Pres byteros ante probationem Synodalem, in Ecclesiasticum Ministerium non ad
Concit. Suession. anno 744. Cap. v. Ut ignoti Episcopi, vel Presbyteri ad Ministerium sine probatione non admittantur. Statuimus ut supervenientes Episcopi iel Fresisterrde at s Regiambus non suscipiantur in miniserium Eclosiae, nisi prius fuerint probati ab ediscopo eum Parochia est. Diuitigod by Corale
628쪽
Litterarum Eccissi lirarum necessito. a 23 Concit Calchut. anno et Set. Can. vj. De Presbyterorum, & Diaconorum ordinatione. mi ritui. Presbyteri Episcoporum, Diaconorum, lec. Ordin tores. Sic habetur: Sextum decretum : ut nullus Episcoporum, Presbyterorum, aut Diaconorum ordinare praesunaat, nisii probatae vitae fuerint, & ossicium suum recte implere possint: & in illo titulo perseverent ad quem consecrati sunt; ita ut nullus de alterius titulo Presbyterum, vel Diaconum suscipere praesumat, absque causa rationabili, & litteris commendat iiijs. Capitulare A qui ranense Caroli Magni, anno σ38. Cap. iij. De Clericis fugitivis se peregrinis. Item in eod. Concilio, nec non in Antiocheno, simul M. t. e.3& in Calchedonensi, ut fugitivi N peregrini a nullo excipiantur, nec ordinen tui sine commendati iij s litteris, & sui Episcopi vel Abbatis licentia. Si quis Mne res ectu agentes, m timorem Dei, me. v. locum , tom. zo. conca. Nicaeu. c.
Concit. Francosordiense, anno 79q. Can. xxvij. tulit. Dice eston Iimites servandi. Concit. Turon. III. anno gra. Can. xiij. Inquirant Episcopi, nequis alte rius Parochiae Presbyter ossicium celebrare praesumat sine litteris commendati-tijs. tat unusquisque Episcoporum Farochiam suam diligenter perscrutari nitatur, Addit. I. ne aliquis Presbter ab alterius Parochsa in suam commigrans , ossicium celebrare praefumat ine litteris commendarit,s scut olim multis in locis actum esse repertum
Concit. Cabilon. II. anno gi; . Can. xij. Ut Presbyteri alterius Parochiae sine litteris commendati iijs non recipiantur. Presb ter pro loco disisse ad alium suo pari. mgrans, nequaqu am recipiatur, nisi suae migrationis causam dixerit, in se innocenter vixisse in Farochia in qua ordinatus est, sub testibus probaverit. Litteras
etiam habebit in quibus sint nomina Episcopi m civitatis plumbo impressa. Qi tu cognitis , m talibus inventu, quibus fides adhiberi posse, recipiatur. Ibid. Can. xliv. Ut Presbyteri sine Episcopi sui licentia non peregrinentur,& ut Cancellarij publici non fiant. πν. locum, eo tom. 2 . Concit Aquis gran. anno si6. lib. i. cap. xlix. De peregrinorum susceptione. 'Nudin peregrinorum sine pacificis, i est, commendarat,s suscipiatur episso Coheἱl.
Ibid. Cap. lj. Quod non oporteat peregrinos Clericos sne commendat iiij sntinistrare. Peregrinos sericos, o Lectores, in aba civitate raeter commendati- Concit. tiaι ulter 1 sui Episcopi nusquam ninistrare debere. miche-Ibib. Cap. iij. od sine litteris sacro ministerio servientes proficisci non debeant. O .d non oporteat Sacerdotem, mel clericum, sine litteris proficisci ea. Coneil.
Concit. Paris. V l. anno gr9. lib. I. Can. xxxvi. Quὁd in recipiendi, alterius Parochi Clericis, a quibusdam statuta Canonum violentur. Priscis temporibus quando jura canonum, circ. v. locum, tOm. 2 t. Concit. A qui ran. II. annos; 6. Can. xxiij. Ut Presbyteri aliarum Parochiarum sine Epitcopi sui consensu in Palatio non recipiantur. SIMILI ΤΕ Reit postulandum de Presbyteris qui hine indὸ de diversis Paroch ijs veniunt, dein Palatio morantur, ut sine proprij Episcopi consensu, ibi locum consistendi , non habeant, nec recipiantur: quia fieri potest ut intra Parochlam metu perpe-D 0itigod by Corale
629쪽
, Litterarum Ecclesia earum nece m. itali eliminis , nZ ad palam juxta Canonum sanctiones ulciscatur, Palatinas ae . de, frequentent: aut certὸ, licet non sit ordinatus, ipse tamen absque litteris
Ibid. Can. xxiv. Nec minus de Monachis postulandum est, ut & ipsi in publicis locis sine ratione decenti discurrere prohibeantur, quia hoc a proposito ipsorum procul abst. Fieri etiam potest, ut quidam illorum, sicut superius di ctom est de Presbyteris, perpetrato scelere in Monasterio causam vagandi potius eligant, quam regularibus disciplinis subjacere. Concit. Meldense, annos s. Can. l. Ut Clerici alterius Parochiae sine foramata non recipiantur, te criminati ab omnibus excludantur. De Hob, rei, mel quil let Curici in auterius Parochi Deforma a non recipiamur, neque reti neantur, me etiam mim rare sinantur. mara autem ab omnibus exeludanturm reiiciantur a Paraehjs, in quibus μ'unt immorari, usquequo ad eum re emrantur Episeopum, a quo aufugisse noscuntur.
Ibid. Can. l . Ut Clerici qui cum senioribus suis ex alijs Parochi s veniunr, non ministrent, nec ordinentur sine Episcopi sui litteris. Qui eum senioribis,rko Diti suis de ali s Provincirs ad nostras Parochras veniunt, Meformata ministrare non perismi tantur. Quam et si attulerint, ministrare idonei inventi fuerint , instruantur, auam religiose atque fluam e sacrum ministeriumperagant , in qui in orisidua habere non debeant, ut excommunicatis nequaquam communicent. Gerici
mero , si ad huyumari hominibuου ad ordinandum osseruntur, instrui desene in ad Episcopos, ex quorum Farota se sumpti sunt , eos remittant , m aut ibi ordinentur, aut litteras canonicia ab Episcopo , ex cujus Diaressunt, perferant, scut eanonicadoret auctorita .
Concit. Normat. anno 368. Can. xviij. De Clericis qui sne epistola sui Episcopi proficiscuntur. Presbiero, aut Tiatona, mel clerico, sine Gnilitis sui epistola ambulanii, ommunionem in os is sua celebrando nunν impendat. . iis; Λ Idid. Can. xix. De vagis te inobedientibus Clericis. Flacuit etiam, ut ' si minim me in Monasterio Diaconj, mel Presbter, οβ cis aliquis confluutu existat , f S- ordinatuae est, praeceptis non οἷedierit, ut in delegata siti Ere, Virium dependat assium, quousque in icto perma'serit , ω communione-honore pri vetur.
Joann. Pap. VIII. Epist. cclxxiij. ad Roman. Archiep. Ravenn. Iubet Placentinos Clericos, quos sine commendat iiij s litteris ad eum confugientes receperat, ad eorum Episcopum remitti, ejusd. etiam Ecclesiae Cleticos absolvi,
donec cum eis ad Synodum veniat. m. locum, rom. 2q.
Concit. Tribur. anno 391. Capitul. xxx. De eo, si quis falsam ab Apostolico detulerit epistolam. . . . . . Si vero quod non decet quilibet ,i sive sit Pres byter, sive Diaconus, aliquam perturbationem machinando, de nostro mini sterio insidiando redarguatur, falsam ab Apostolico detulisse e istolam, vel aliud quid, quod indὸ non convenerit, salva fide, 6: integra circa apostolici in humilitate, penes Episcopum si potestas, utrum eum in carcerem, aut in aliam detrudat custodiam, usquequo per epistolam, aut per idoneos suae partis Legatos apostolieam interpellet sublimitatem, ut potissimum sua sancta legatione dignetur decernere, quid de talibus justo ordine Lex Romana statuat dissi nitef& ut is corrigatur, di caeteris modus imponatur. Duilirco by Gorale
630쪽
Liserarum Ecclesiasticarum necessita . 22 sConcit. Herbipotense, anno ia87. Capitul. xxxvi . De falsariis. Pagariis litterarum , seu Fusta Summorum Fontificum , .c. v. locum, tom. 28. pag. Concit. Tolet. anno 34r 3. Cap. iv. Quod non admittantur Clerici aliarum Dioecesium sine litteris commendati iijs. ω non mitupereIur ministerium no .nrum, Ge. v. locum, tom. 3q. Admonitiones aliquot errorum , dcc. Index Decretorum ad mores pertinentium. Tom. q. fag. 6sa.
Cap. iij. Quod promovendi ad Sacros ordines exhibeant litteras testimonia-Ies de sufficientia aetatis , N honestate vitae suae. Et ut deinde de Ministru Eeclesiae proris eamuc, me. v. locum. ibid. Cap. v. Quomodo Dioecesani examinare debent petentem litteras dimissorias, antequam illas concedant. Et quam /u Osσ- originis beneficiν, aut domicilis, non sol m a Ordines promoνere, Oc. v. locum, eod. tom. 34. in
Ibid. Cap. vi. Diligentem etiam inquistionem debere fieri Dioecesinis, super aetate, moribus, & litteratura jam promotorum ad Sacerdotium. Sed quant .m attinet ad iam promotos ad Sacerdotιum, oec. v. locum.