장음표시 사용
781쪽
incipit nasci: si autem ad consentionciri ex deliberatione .lcscenuit, tunc pec-ς- με- catum cognoscitur perfici. In suggestione igitur peccati, semen eli, in delecta tione fit nutrimentum, in consensu persectio. Et saepe contingit, ut hoc quod malignus spiritus feminat in cogitatione, caro in delectationem trahat, nec ta. men animus eidem delectationi consentiat: & cum caro sine anima delectatinequeat, ipse tamen animus carnis voluptatibus reluctans, in delectatione carianali aliquo modo ligatur invitus, ut ei ex ratione contradicat, nec consentiat;& tamen delectatione ligatus sit, sed ligatum se vehementer ingemiscat: undὸ
Rom. i. & ille caelestis exercitus praecipuus Miles gemebar, dicens: in membris meis, repugnantem Legi mentis meae, in captιvum me ducentem in lege Aee. eati, quae est in membris meis. Si autem captivus non erat, minime pugnabat: quapropter & captivus erat, & captivus non erat, sed pugnabat; igitur legi mentis , lex quae in membris est repugnabat, pugnabat quapropter captivus non erat. Ecce itaque homo est, ut ita dixerim, & captivus & liber; liber ex justitia quam diligit, captivus ex delectatione quam portat invitus. Gregor. III. in Judicijs poenitentium. xxiv. De pollutione. SI QUI sper impugnationem mentis violenter coinquinatus est, septem dies poenitear, vel quousque cogitatio vincatur. Qui in somnis voluntate pollutus est, surgat, cantetque, genua flectendo, septem psalmos poenitentiales, id est, ID me Min furore, te caeteros; & in mane triginta psalmos cantet: volens autem insomnis peccare, s pollutus si sine voluntate, duodecim psalmos cantet: peccans non pollutus, tredecim psalmos cantet: in somno peccans, si ex cogitaintione pollutus, viginti be duos psalmos cantetr si in somno peccans sne cog tatione , duodecim psalmos cantet. Si semen suderit in Ecclesia dormiens, canotet Pi alterium, vel tres dies poeniteat: si voluntariὰ semen fuderit in Ecclesa, mala cogitatione, si Clericus est, quatuordecim dies, Diaconus, Presbyter 45. Episcopus so. Sed est in eadem illusione valde necessaria discretio, quae subtiliter pensari debeat: ex qua re accidit menti dormientis, aliquando ex crapula, aliquando ex naturae superfluitate, aliquando ex necessitate, aliquando ex infirmitate. Omni modo liqc illusio non est timenda, quia hanc animus nesciens pertulit. August. lib. iv. contra Julianum Pelag. Cap. ij. De eodem argumento. cuid cum sepius deludum somnia sensur, nescio quomodo etiam casta animae in rurpes tibvmur assensin, quas imputaret bis in, quis miseret castui mide titui. sequent. De fornicatoribus. Disitipod by Corale
782쪽
CONCi L. ELIBERIT. anno 3os. Capitul. xij. De mulieribus quae
lenocinium fecerunt. Mater arens , mel quaeuetfidelis, s lenocinιum exercuerat , eo quod alienum V enriderat corpus, mel potiussuum, plMint ea nec in sine accipere Communionem. ibid. Cap. xlvij. De eo qui uxorem habens, saeptiis moechatur. Ibib. Cap. lxxs. De stupratoribus puerorum. m. locum, tom. I. Conci l. bleocaesar. anno Can. iv. Eαν πριθιγιῆ γυναικός, dcc. Si quis mulierem concupiscens ρropo uerit cum ea eomcubere, cogitatio eius non
perdiemat ad essectum , aVaret quod eratia Dei liberatus est. Synodus S. Patricis, &c. anno Aso. Can. xiv. De christiano occisore, foris nicatore, vel aruspices consulente. m. titui De homicidis s. Decreta Caelestini Pap. I. I itui. iis Episcopi aut Presbyteri eum sibi confessa fornicantis , poena, seu poenitentia, quae U. locum, tom. q. Concit. Venetic. anno 413. Can. ij. De ijs qui relictis uxoribus alias ducunt. m. locum, b e s notas, tom. 9. Vinculum matrimonij non solvitur per adulterium. Explicatur locis acalth. i9. Qui dimiserit. 2 lotae. Quid si adulteram sontem dimiserit, licebitne innocenti marito impune ad secundas nuptias tiansire ' nequaquam: sed potius qui post dimissam adulteram, ipsa adhuc vivente, aliam duxerit, moechus est S: adulter, non quod fornicariam dimiserit, sed quia aliam uxorem duxit. Matth. me. Dem. Tribus de causis Chri-B u ob Iolam fornicationem uxorem dimitti posse ait. Tribus, ut opinor, de causis quod propter lotam fornicationem absolutὸ & in perpetuum uxordinalitatur; ita etiam ut si dimissa se se emendaverit, maritus eam resumere non cogatur. Non enim dimittitur ne iniuriam faciat, sed quia injuriam intulit, ob quam toto vitae tempore poenam culpae luere debeat. Nam post sublatum periculum corporis, aut animae, quod ex cohabitatione alteri cons ungi imminet, dimittens dimissam recipere tenetur, nisi Ecclesia inpiaenam criminis semel admissi aliud
Concit. Ilerd. annosa l. Can. vj. De eo qui Uiduae poenitenti, vel Religiosae Uirgini stuprum intulerit. m. locum, tom. I. De sumptum ex vetusto Codice, S c. in fine Concilij Arvernensis, annosi 4. Cap. iij. De Presbytet is qui de crimine fornicationis, dec. m. locum, eod.
Capitula collecta a Martino Bracar. Epist. anno 17 r. in fine tom. D. Capitul. xxvij. De fornicatoribus Clericis.
783쪽
3 8 Ne fornicatorsius ibid. Cap. xxviij. De his quorum uxores maechantur. m. locum. μιν γε. Gregor. Magn. lib. io. Epiit. xl. ad Pantaleonem Notarium. Questu; est ε ς v. 23. nobis Evangelus Sipontinae Ecclesiae Diaconus filiam suam a Felice fuisse, quod dici nefas eit, stupratam. Pro qua re lavo us praecepti auctoritate suffultum ad Sipontinam Civitatem proscisci necesse eli, & adhibitis tibi sapientibus illieviris, cum omni subtilitate veritatem curabis addiscere : & si ita reperieris quani stupravit, aut uxorem, factis nuptialibus instrumentis accipiat, aut corporaliter calligatum, in Monailarium eum privatum Communione , ubi poeniten- . tiam peragat, tradere sestinabis ; ita ut nulla exinde ei si quoquomodo egre diendi licentia, nisi hoc nostra permiserit fortasse praeceptio. Ibid. Epist. xlij. ad Felicem Episcopum Siponi. Expectabamus Fraternita tem tuam, sua aliquos ad Deum praedicatione convertere, di male agentes ad
rectitudinem revocare, &c. U. locum, rom. 13.
Ibid. Athera pars. Epist. xliv. De concubina Andreae, & muliere de matri
culis verberata, Ibid. Epist. xlv. de eadem causa. '. lotum , tom. I .Fjus d. lib. viij. Epist. xxxij. De uxore Leonis Chartari j, quae suspicione
fornicationis a marito discesserat. Tom. Iq.
Concit. Tolet. XVI. anno 693. Capitul. iij. De stupris. se domitis.
Gregor. Ill. in Judicijs poenitentium. V. Ue fornicatione. Sι quis Foni se e faciens fornicat onem, secundilm humaniorem di initionem 7. annos ραnitear, Presbter qu/nque, 'Sιaconus quatuor Subdiaconm 3. Oericι in Laici duos. Si eum Sanctimoniali interigant se aduherium perpetrasse, secunaism antiquam constitutionem flus addatur j0unium, Episeopus Io. annos poeniteat, Pre byter T. Di conω quinque , Subdiaconus quatuor , clerici O Laici tres. cui saepe faciunt fis-nicationem , fixe clerici , se Laici, 'e Forminae, primω Canon indicavit, ut 7. annos paeniteant : fed si paruerint, humanius defuerunt, ut tres annos eorum foenitentia sit. Ibid. vj. De concupiscentia non consiimmala. In canone Neocaesariense ita habetur: placuit ut si quis concupiscens mulierem , etiamsi 0 s concupiscentia defderium habeat, non autem subsequuntur essemu , manifessum hunc uisse per Ti.
DInam Patiam liberatum. Xι inculo n est ut pro tactu vel osculo , in amplexu inuberum, quis damnatus in ematur. ibid. xviij. De virginibus corruptis. Si quis Uirginem corruperit, nec eampo est sibi uxorem acceperit, aut instonsam aberius tale facinus attentaverat, ρ- Gunilum antIquam dis nitionem s. annos paeniteati humani us autem tres annos dissinierunt. Si quis sy sae alterius hominis sorori qua forsitan intulerit, eique inhaes rit tamquam suae , O sibi expetendam se copulaverit, hane autem dereptam postea uxorem duxerit des onlatam : ista vero quae mitium passa est, si forsan nec m sibi
inihlerit, omnes hi hvus facti consc3 , decem annos paeniteant, secundum canonum institutionem'. sed nonusti 3. annos dis ierimi. Concit. Germanic. I. anno τ4r. Cap. vs. De poena Clericorum vel Monachorum, aut Montalium, quae in fornicationem inciderint. m. locum, tem.
Concit. Uermeriense, anno si. Can. xx. Ut Chartularius, qui cum ancilla sornicatur, eam libertate donata uxorem habere cogatur. eos. teo.
784쪽
lentinibus, ae 379 Concit. Wormat. anno 868. Can. xj. De Sacerdotibus in fornicationem lapsis. Saceν doles tritur si infornicationis laqueum ceciderint, O cnmnis manifestus sive Ostensus fuerit actus, Sacerdat, nonpossunt habere honorem, secundum ca
Ibid. Can. xii. De Sacerdotibus, quibus crimen fornicationis impingitur. Sacerdotes qui in crimine fornicationis fuerint decusati, o crimen istis non fuerit comprobatum, aut ipsi non manifestaxerint, quid aliud agendum est, nisi quod in nono caesarιeno Sancti concit, Capitula legitur ac demonstratur ' Tamen si ipsi iuramento se moluerint purificare, licentiam habeant. Similiter ω maconi fuerint accusati peragant. v. quoque ibid. Can. 33. 3 . & 36. de hoc argumento. Tom.
Leges Ecclesiastiear Aluredi Magni Regis Anglorum. Titul. vij. De fornicantibus. Sι quis uxorem miri a ro . otidis olimatι te exerit, dato ei namine que Diro ixo. Dudos. Si cum uxore hominis qui Oo. censetur cotidis fornicetur, pen)ito obdos ioo. Si quis cum uxore hominis pagani rem habuerit, qo. solidos fisito. tque solutio hae tota pecude praestanda est: homo tamen propter ea non rariis
ibid. xiij. De stupro. Qui per impagani hominis anciliam stupradierit, pagano solidos sienos numerato, 6 o. fraeterea solidis mulctator. Ser visiservulam stuprarit, virga γιrilis ei praeciditor. Qui tenerae aetatis Dirgin stuprarit, eadem lege tenetor, q .s is qui adustam compresserit.
Ibid. Antiqua versio istarum ejusdem Aluredi Magni Legum. viij. Desponsa sornicata. Concit. Mogunt. anno 888. Capitul. xix. De Presbyteris, qui crimine fornicationis , sive aliquo capitali flagitio accusatitur, & non habent collegas eum quibus se excusare possint ; aut si fortὸ lapsi fuerint, quomodo satisfaciatu Z i.
Concit. Tribur. anno 89 s. Capitul. xl. xij. dc reliqua. Vide titul. De adulteris & incestis. Concit. Romanum , anno ios 9. Contra Clericos fornicarios, in Epistola Alexandri Papae IX. pq 6it Presbyter, etiam Diaconus ac Subdiaconus
foeminam ad fornicandum, &c. v. locum, tom. 23. in fine. Concit. London. anno ii s. Can. ij. De sornicatoribus. Si quis Sacerdos, mel Clericus in Sacris Ordinibus constitutus , oec. V. locum, tom. 27. Appendix ad Concit. Lateran . III. anno il79. Haec sunt quae in eo non comis prebeutantur. De Clericis matrimonio copulatis, vel alijs tornicarijs. m. t cum , tom. 27. ω titul. De continentia Clericorum.
Ibid. ubι non est titulus. Cap. iv. Si mulier a consanguineo viri sui Dei it polluta, & veneficium periculum , Se alias vitae insidias viro machinata, potest inter eos divortis sententia promulgari; ita ut vir ea mortua, licentiam habeat aliam ducendi in uxorem : ipsa vero sine spe conjugij perpetuo remanebit. m. Idicum , ibid. μό finem. ibid. ubi titubus quonue desideraetur. Cap. xxxix. A Clericis Se Presbyteris, quamvis fornicarijs, quam diti ab Ecclesia tolerantur, licite divina ossicia audiuntur , de alia Ecclesiallica recipiuntur sacramenta. Od poliaueae Sessis re-
785쪽
timen, G. Intesiexim F, Ge. v. locum, eod. tom. a 7. sub finem, & titui. Commentia clericorum, Calibatus. Concit. Turon. anno Iqq8. Cap. x. Prohibemus ne aliquis, cuiuscumque status, vel conditionis existat, teneat concubinam: contrarium facientes, tui ubi Superioris auctoritate canonice moniti fuerint, e Icommunicentur. Tom.
Edicta Synodi Dioecesinae Treverensis, anno is48. Cap. iv. De concubiis nis ad parentes redire volentibus. Si qua vero asinarum , A rei ita pera, in eadem Parochia, mc. v. tOm. 3 F. Ibid. Censurae& Decreta lata, &e. Cap. ita. De concubinarijs Monachis, vel Sacerdotibus. In tertio genere versiantur Monachι apostatae, quι, Erc. vide
Concit. Mogunt. anno xs49. Capitul. cij. De Clelicis concubinarijs. inistris Ecclesiarum, qui sacris funmonibus operam suam addixerunt, me. v. locum, eod. tOm. 3 Dis hirco by Coo le
786쪽
EX DEcRETis Pi I PAPAE I. De illis, qui per caput Dei, vel capillum jurant, vel blalptae inia contra Deum utuntur. 1 bid. De illis qui jubentibus Dominis suis perjurium fecerint. laeum, tom. f g. a a. Decreta Eutychiani Pap. iij. Fidelium consortio careat, qui poenitentiam perjur ij agere noluerit. eod. tom. tu. 3 3 . Decreta Damasi Papae I. Titul. iv. In Spiritum Sanctum blasphemant, qui Sacros Canones violant. m. locum, tom. 3. Pag. 296Alia Synodus Sancti Patriiij, anno so. Can. xxiij. De juramento. v. lo
Concit. Matilcon. I. anno 181. Can. xvij. De his qui alios ad perjurium, seu ad salsum teli imonium sollicitant, & ijs qui illis consentiunt. m. tom. ιδ. Concit. Tolet. VIII. anno 6s3. Titul. ij. De incauto juramento. m. locumfusὸ , in medio 2. 8ag. - sumetum 6.8M. hum concis, Temporibus non procul excursis , cum quorumdam refugarum, de c. ad haec eri religio rasim ne penitus absoluta, oec. . eaetera fuse tractata, tom. 1 f. Iis prouuentcete conduite par rauthori te de l'Ecriture, ferem. i8. Erech. 3 i. Et par celledes Peres , Miarin tib. r. o c. c. o. . sugust. Uregor. moral. in Job. φιλα ιί. a. c. 3I. ω' ιό. 1. dentem. Concit. Tolet. XU. anno 688. m. ticum, in sine D. Par. ad rq. in mia. post i6. as His itaque super Sanctae Fidei pro sessioneni, &c. ad ea verba: Sed quod multis ut salvi fiant. post 16. ιn. Fu incipa: Secunda post hςc nostro i. ω.dio.
Concit. Tolet. XVI. anno 693. Capitul. x. De his qui juramenti sui profa
natores extitisse noscuntur. m. locum, eod. tom.
Concit. Berghamstedense, anno 697. Can. xvj. Regis merium. Regis verbum Se Epit copi, seu afirmatio, sive juramentum , sit irrefragabile. Ibid. Can. xviij. Praepositus Mona iterio suani faciat prosessionem ut Sacer- Detuet dos. Sacerdos vero semet purgato iuxta sim plicem veritatem in salictitate regulae suae coram Altari dicendo in hunc modum : meritatem Leo in chr L, non men- ὰ ita M. ιιον. Sic Diaconus semet purget. eercatu Ibid. Can. xix. Clericus adhibitis sibi quatuor aliquibus compurgatoribus, se purgato ; dimissis autem capite, & una manu ad Altare, alteia ad )uramentum parata. Ibid. Can. xx. Advena sui solitis juramento super Altare semet purgato. Similiter de Thanus Regis. Ibid. Cap. xxj. Paganus cum quatuor compurgatoribus capite suo ad Altare inclinato, temet exinanio, til in hunc modum, rata sint omnia juramenta. Disiligod by Corale
787쪽
381 De Juramento , ac perdiurio.
Gregor. III. in Judiiij s. vis. De perjurio. Si quis in Aliare ubi Reliquiae
habentur, vel in Evangelio periurium incurrerit, secundum antiquam di finitionem septem annos paeniteat. Qui alium in perjurium ignorantem inducit,& ipse similiter septem annos piae niteat. Qui autem deductus est ignorans, &postea recognoscit, duos annos poeniteat. Qui vero suspicatur quod in perjurium deducatur , tamen jurat per consensum, de ipse similiter duos annos poeniteat. Si quis coactus pro qualibet culpa causa necessitatis, tres annos poeniteat. Si quis vero in manu Episcopi vel Presbyteri, vel in cruce consecrata , secundum antiquam dissinitionem, tres annos poeniteat, humanius unum annum dissinierunt.
Capitulare Caroli Magni Regis, anno Regni ejus xj. Cap. x. De perjurijs.
De eo qui per urium fecerit, ut nustam redemptionem det, G c. v. locum, tom. 18.
Capitul. Aquis ran. Caroli Magni Regis, anno γ39. Capitul. lxiij. Del. t. cis3. perjurijs. Habemus in Lege, Domino fraec ente '. Non persurabis in nomine 2 ζ' meo, nec pollues nomen Dei tui ; neque assumes nomen Domini Dei tui in va- num. Ide. Omnino, me. v. locum, tom. 2 o. Concit. Francolard. anno 79q. Can. xlv. Ut parvuli ad Sacramenta non trahantur. Te eorum testibus canonica sit observatio i ut par uti non trahantur ad Sacramentum , fleui Cuntiaringi faciunt. Capitular. Theoduis Aurel. Episc. anno 797. Can. xxvj. Fraedis dum essetiam, ut pe0urium Adeles caveant, oe ab hoc summopere , O c. v. locum, eod.
Ex Capitul. Caroli Magni, anno 3. edictis. De Lege Ripuariense. Cap. lvij. Omne Sacramentum in Ecclesia, aut supra Reliquias auretur, & quod in Eccla-sia iurandum est, &cum sex electis, vcl si duodecim esse debent, quales potuerit invenire & sic juret: Sic istum Deus a Uuvet, mim Sanctι, quorum Via
Iceltiluiae sunt, et eritatem dicat. Concit. Turon. III. anno 3i; . Can. xliij. De cohibenda jurandi consuetudine. Omnes homines admonemus, ne fer singula mersa, quasi a confirma ianem suae alsertionis nomen Domini m et aclum assumant. Quod ipse Tommus interssicit EMLio. faciendum, ubi vir: Ne assumes nomen Dei tui in vanum. In manum etenim no men Dei a Funiatur, quando aliquo ad singula Uerba , qudus muli, ut si ab alio eredatur, Deum omnipotentem tessem reι de qua ait, invocat, eumque sibi ita esse ad utorem, sicut ea mera sunt qua loquitur. Nam G ine Somnus in Evangelis hoc modo prohibens omne genus juramenti: Nolite, inquit, omnino jurare, neque per caelum, neque per terram, neque per caput tuum.
Concit. Meldense, anno 8 s. Can. xxxviij. Ut nullus deinceps Episcopus 4 super Sacra juret. tat nudus deinceps meritatu Ucopus solito super Sacra urare prae um. it, quod Moster, causa Sancti quaesierunt Fatriarchae fecerunt. Non erum in hae uarione γ malitiae exstentis, sed is caritate non scia esservatur. Quia qui
transgredi ausu temerario proum ferit, quolibet modo ιLct.M , censurae eccistasticasne retractatιone fus ateat. Ibid. Can. xxxix. Quod detestanda sint per juria. tat mustiplex Iuramento-I-part. rum is ter uriorum confusioper quam multae sidebum ammae in toto hoc Regno phial λι-ς . taeesse noscuntur, quam se detestanda , in eo orilem attentιuS omnIbus annuntietur , sicut ipse Domμω ostensi, dicen; t. Non periurabis in nomine meo, nec
788쪽
Juramento, ac Perauris. 38ὸ pollues nomen Dei tui, ego Dominus. Tantum namque hoc malum est, ut ad Levit.ls. Sanctuaria Marorum, ubi Hyersorum aegratu iuves sananti r , ιιι per)ur1, hcet
manifeste interdum et exari non mideantur, )usto Dei Judicio a damombio arripiantur, sicut S. dicit Vregorius. Ad horum corpora aegri veniunt, de sanant ut, daemoniaci veniunt, re curantur; per juri veniunt, de a daen onio vereamur. Concit. Ualentin. II. annos s s. Can. xj. Ut in Judicio forensi juramentum juramento legitime facto, non apponatur.' Qia Impia, G Deo mim:ca a christianae Religioni nimis contraria, Oe. v. loc.
ibid. Can. xii. De ijs qui singulari certamine alios occidunt vel occiduntur.
Et quia ex huyusmori uramentorum , imo periuriorum contentione, o c. v. locum,
Nicolai Pap. I. Responsi ad consulta Bulgarorum. Cap. lxvij. Perhibc t quos consuetudinem habuisse quotiescumque ali quem jure iurando pro qualibet redisponebatis obligare, spatham in medium afferre I & per eam juramentum p ge
Isaae. Epitc. Lingon. Canones. Titul. viij. De juramentis. Cap. t. De Sacramentis leviter non jurandis. Ex bb. 1. Cap. lumus ut Sacramenta cito non fiant: sed unusquisque Judex, prius caulam veraciter cognoscat, ut cum veritas latere non possit, nὸ facilὸ ad Sacramentum veniant. Ibid. Cap. ij. Praecipimus, ut perjuria caveantur, n8 admittantur testes ad juramentum antequam discutiantur: de si aliter discuti non possint, separentur ab invicem, de singulariter inquirantur. Et non licet soli accusatori telles eligere absente suo accusatore. Et omnino nullus nisii jejunis ad juramentum, vel ad testimonium admittatur. Si vero aliquis resutatur, dicat ille qui eum refutar,& probet, quare eum recipere nolit. Et de ipso pago, non de altero testes eligantur; nisi fortὸ longius extra comitatum causa sit inquirenda. Et s quis convictus fuerit persurij, perdat manum , aut redimat
Walterii Aurelian. Capitula. xj. De juramentis vitandis. Ut plebibus suis
denuntient, ne juramentis assuescant.
Concit. Tullente Il. anno 86o. Can. iij. De per juris ,& falsis testibus. Debu quoque , qui iurant G periura i ιn nomine Dei omnipotentis mendacιter , quod genus mali nimu praevaluise dolemus , ω de falsis testibus, avorum execratιlu malitia usquequaque praevaluit, quod a Sanctu Patribus nostru ex eu desin tum est ferγetur , atque durae in districtae paenitentia subdantur , quam tu in crimιne mainnent, forvi ab Aetiosa proiecti, neque oblatio eorum in Sacru, neque nomen eorum inter Meles recitatum habeatur.
Concit. Trosseianum, anno 9o9. Capitul. xj. De per juris. Inter caetera quoque admovitionis nostrae olpicia miritur nobis istud satis necessarium esse, o c. v. locum fus Ε, in fine tom. 2q. Concit. Grateleanum, anno 9 et 3. Cap. x. De juramento & per jurio. cui falsum uramentum 1urabit, in convict- inde fuerit, me. v. tom. I . Capitula incerti Autlaoris, loci ac temporis. Cap. x xvj. De perjurio. Praedicandum est etiam, ut ρenuriam fideles caveant, O c. v. locum, eod. rom. 23. Appendix ad Concit. Lateran. III. anno ii 9. De juramentis s ervandis. Cap. r. Non est contri juramentum veniendum, nisi vertat ad interitum salutis. Si vero a quis quemquam gra bsimo metu, o .
789쪽
Te Jm amemo, ac periurio. Contra j tira metuunt ex causa licite potest Veniri. In nudi is est
Cap. ii . Qui jurant compellendi sunt juramentum servare. De ν siris ι
8 Cap. iv. Clerici pro perjurio Ecclesjs perpero debent privari. Tuans s ἱνα
terautas duxit confusen os , circ.
Cap. v. Non debent Ecclesiis regere, qui crimine perjur ij sunt irretiti. cu/Vltim h. Geriri Lincolaiensis Ecclesiae, j c. Cap. vj. De eo quod supra Tua nos. Si Stephanum contra co=npositionem si ei interpositione, o c. Cap. vij. Compulsus jurare debet absolvi. Fer enit ad nos, Laodicenum E piscopum, oec. V. locum, tom. 27. ibid. De juramento calumniae. Cap. i. Clerici non debent pr stare juramentum de calumnia, nec aliud Praelato inconsulto. Inhaerentes vestigjs Fraeis doces frum m biorum , .c. Cap. ij. In causis super rebus spiritualibus , non est juramentum de calumnia praestandum. Litteras benignitatu tuae benigne accepimin , me. Cap. iij. Neque praeliatur jui amentum de calumnia ab his qui eausam sciant. In pertracyandis causis iuramentum de calumnia , me. Cap. iv. Religiosi debent sibi caeconomum statuere qui juramentum de calumnia valeat subire. Imperatorum saecularium Leges, O Ecelsae Patrum Con fit utiones. Oc. Cap. v. Jura rnentum de calumnia a quocumque est praestandum. Nomenis ass nos de transmissa nobis conquestione, oec. Cap. vi. Qiii debitum vel accessones initiatur, juramentum de calumnia debet praellare. con titutus in praesentia nostra I c. Stephanus, Ge. v. locum,
Concit. Tolet. anno a 473. etri in fine. Constitutio ad removendos abusus Cap. xxix. De juramentis. Ad tostendum execrabilem blasphemiam Sisini N
Concit. Mogunt. anno is q9. Cap. lxxxviij. De juramentorum exactione restringenda. Ckm Scriptura admoneat, mirum crebro iurantem, iniquItate implert, .c. TOm. 3 Concit. Mediolan. I. anno is cs. Constitutionum pars i. in fine. De blasphemia. Blas hemia impudentia cir impietas eo prolata est, ut, i c. v. locum,
790쪽
CONCI L. ELIBERITANUM, anno et os. Can. lvij. De his qui vestimenta ad ornandam pompam dederit t. acatrona, mel earum manu, ut 'De timenta sua aI ornandam se. uiaritersompam non dem , .sfecerιnt, triennio abstineantar. Ibid. Can. lxij. De auguris Se pantomimis si convertantur. Si ' auriga γ at ei: α amomim- credere ruoluerint, flacuit ut prius actιί- suis renunίιent , c in tune demum sutcgιantur ; ita ut uberius ad ea non reveriantur. VM s Iacere contra ι ter utum tentaverint, ρν Ictamur ab Eec Iesia.
Concit. Arelat. l. anno 3i4. Ean iv. Ut aurigae, dum agitant, excommunicemur. De agitatoritus qui fideles sunt, flacuit eou quamdiu agιIant, a communione heparara. ibid. Can. v. Ut theatrici quamdiu agunt a Communione separentur. Concit. Laodice num, Can. liv. Oxi ουδῶ tharino cra λων,κοἰήν εαe, dcc Non licere Clericis ludicris spectaculis interesse. Ex interpret. Dion Ex g. Q iod non oporteat Sacerdotes & Clericos quibuscumque spectaculi, in scenis aut in nup-t ijs interesse, sed antequam I hymelici ingrediamur exurgere eos convenit, ia . statque inde discedere. noui .
Concit. Carthag. III. anno a 97. Capitul. xj. Ili fili j Clericorum ad specta cula non accedant. Tri sit, byiscoporum et ei Clericorum flectacula μι uiaria non exhibeant , sed nec se int, quandoquidem a spectaculo, m omnes L. ita frοhi-ιeantur. Semper enιm christianu omnibuι hoc mtericium eji, ut uis blasphemi
Ibid. Can. xxxv. Neapostatis, vel histrionibus conversis , Chrisma negetur. Discemcis atque histrionibus, caeterisque huyu movi tersonis , et et apostatιcis
conversis vel reversis ad Dominum, gratIa rufi reconcitiatio non negetur.
Concit. Carthag. IV. anno 393. Can. lxxxviij. De his qui hcclesia praetermissa ad spectacula pergunt. Qui die solemni praetermisso solemnι Ecclesia conventua lectacula adit, excommunιcetur. Concit. Africanum, anno Aa . Can. xxviij. De spectaculis, ut die Dominico , vel caeteris Sanctorum festivitatibus, minimε celebrentur. Nec non istud petendum . ut s=ectacula theatrorum, caeterorumque ludorum, He Dominita, mel caeteris Resigi s christianae diebus celeterrimis amoveantur, max me quia Sancti Fasthae octa arum die populi ad circum magis, quam ad Ecclesiam convemunia, O debere transferri devotionis eorum Aes , si quando occurrerint: nec oportere etιam quemquam christianarum coki ad haec steseacula; maxime quia in hιs exercen Vsquae contra praecepta Dei sunt, nusta Persecutionis necessit- a quoquam adhιί. xda est: se uti oportet homo in obera voluntate lub flat sibι ivivitus conlega cooperatorum enim maxime flerιculum constrandum est qui corura praecepta Drama.