장음표시 사용
42쪽
SOLO. Amosin fili Salaminius unus e septem si raeciae sapientibu floruit
q- Gi illiam aetate rimat Pulli Romae regiam ob ad xsui cuius anno tertio athenis archon etiam fit ut nertius in eius uua resiatur Irimu sthenis Areoragio constituit ac lem Aheniensibus scrip)it e quibus multa fostea in is abulas a me cernuiris sunt translata Cum stur fuerissimis latis lephus interro mi esti. cur nullum. niri licium consillini et meum qui parentem necasiet rylondit se id neminem factum Iutasse . De solo ne illud quos narrant. furere eum mulas e quo et tutior ita tu esset. et Ilus aliquanto Atheniensium rei pro de si t. sed tuet Dato iam rerum rorito in Ioprium augauit ali multis Ieragratis Asiae regionibus Io, rem Ciliciam projectus Vrbem condidit quam suo nomine Solos arpellauit OcAgesimum autem agens aetati annum moritur Cypri. ais eius cineres. translatis ut iusserat Ialammam, ribus feriolum sum dissipat sunt ne Athenas scilicet nferrentur unde cum discedem ciues Iu iurando adegerat. non antiquatum leg suas in F redis et bolonis epulim pla ramma imisum in hanc sententiam uisse scribit licero Puscul. u . Inoo ma non careatfletu linquamus amicis moerorem. ut celibrent finera cum lachrimis. ius minit etiam in senecfuit bis uerbis Solonii quidem sarientis elosum ess suo ἐns v sse suά morte dolore amicorii lamentis uacari utilio carum credo. ut e fel
44쪽
EN OCRAT Es, Agathonis filius, Chalcedonius, Platonis in philosophia auditor, Aristotelis condiscipuliis, anno secundo cclesimae, decimae Olympiadis, archote Lysimachide, peusippo in schola successit, cui per annos uigintiquinque praesuit. Fuisse dicitur aspectu tetro, invenusto, ita ut sacrificare Gratiis a Platone saepius admoneretur ingenio autem hebeti, tardo adeo, ut se calcaribus in eo egere; contra autem in Aristotele frenis uti solere diceret Plato. Multa Xenocrates a se scripta reliquit, quae a Laertio reseruntur ex iis autem ii bros de natura Deorum,&de ratione loquendi adducit Cicero in Academicis in Tusculanis uero ita de Xenocrate scribit Xenocrates, cum legati , ab Alexandro quinquaginta ei talenta attulissent, quae erat pecunia tempo- ribus illis Athenis praesertim maxima, adduxit legatos ad coenam in Aca Ddemiam: iis apposuit tantum, quod satis esset, nullo apparatu. cum postri die rogarent eum, cui numerari iuberet quid uos hesterna, inquit, cae a nula non intellexistis, me pecunia non egero quos cum tristiores uidisset, triginta minas accepit, ne aspernari regis liberalitatem uideretur Moritur Xenocrates annum agens octogesimum secundum ad uas quoddam alie
num, in quod noctu offenderat, alliso capite, ut scribit Laertius. ARISTOTELES
45쪽
RisTOTELEs, Nicomachi filius, in Stagira Thraciae urbena tus, Olympiadis nonagesimae nonae anno primo claruit qua Magnus Alexander aetate, cui doctor etiam & praece pio a Philippo patre accitus suit. Narrat Diogenes Aristo telem, cum Xenocrates eius condiscipulus Academicorum
scholae praeesset, locum elegisse in Lycio, in quo inambulans cum iis, qui Peripatetici ob id deinde dicti sunt, soleret disputaris. Annum agens II Platone magistro usus est: multaq; scripsit, quae supersunt; nonnulla desi
derantur, quae a Laertio incius uita reseruntur Tredecim autem annos in
Lycio docuit Agathias Smyrnaeus in libro de rebius Gotthicis, Chosroam Persarum regem scribit Aristotelis scripta omnia memoria tenuisse non minus, quam Demosthenes orator Thucydidis historiarum libros octo.
Cum sexagesimum tertium ageret aetatis annum, in Chalcide Euboeae periit; quo etiam tempore in Calabris diem obiit Demosthenes, Philocle archonte, anno tertio Olympiadis centesimae decimae quartae ali uero septuagesiuno aetatis anno, ab Eurymedonte Atheniense accusatum, quod de Diis male sentiret, in Chalcidem clam profectum, mortifer epoto uene
no periisse dicunt. Fuit Aristoteles paruis oculis, descruribus exilibus, par- , itaq; uoce Veste insigni, annulisq; usum scribunt. Eius imaginem habebat, Atricus in Bibliotheca, cuius meminit Cicero ad ipsum scribens malo in, ill tua sedecula, quam habes sub imagine Aristotelis, sedere, quam in isto, rum sella curuli Pausanias etiam in rerum Eliacarum primo Aristotelis statuae cuiusdam acit mentionem Ea uero, quam nos edendam curauimus Aristotelis imaginem expressa diligenter est e tabella quadamiamar more, e Neapoli superioribus annis Romam allata, de in Galliam deinde a Ioanne Cardinale Bellato translata de cuius quidem antiquitate cum alij plerique, rerum antiquarum periti, fidem faciunt quin imprimis Hieronymus Ganimbertus , cuius apud me auctoritas plurimum, ut debet, ualet.
46쪽
ERACLITvs Physicus, Blysonis filius, Ephesius,Xenophanis,& Hippasi Pythagorei auditor, claruit Olympiade LXIX. quo quidem tempore Darius, Hystaspis filius, rex Persarum, Heraclitum cupiens audire, de rebus naturalibus disputantem, ad eum epistolam scripsit, quam adduc1t Laertius, rogans, ut ad se ueniret. Fuit autem Heraclitus obscurus cognomento dictu, librum
enim de natura inscriptum reliquit, in quo quid diceret, intelligi noluit: itaque in Dianae illum Ephesiae templo deposuiste aiunt, ut a solis eruditis legeretur; a Cratete deinde in Graeciam allatum, d Graecis philosophis communicatum fuisse ab eoq; Heracliteos philosophos appellatos. Cum ab hominum coetu, sirequentiaq; Heraclitus in solitudinem se uastam abdidisset, assiduo herbarum usu, quibus uescebatur, in intercutis aquae morbum incidit cui cum mederi cuperet, in urbem se rursus recepit, & a medicis per aenigmata sciscitabatur, an fieri posset, ut ex imbre siccitas gigneretur quibus non intelligentibus, boum stabulo inclusus, atque pingui fimo obrutus, eo calore putans noxium humorem exhauriri posse, Lx aetatis anno interiit, ut quidam addunt, a canibus laceratus.
47쪽
Vm duo extiterint TEM N ius, Cittiaeus alter,alter Eleates,neq; in imaginis basi patriae nomen, uel patris adscriptum sit, ad ducor tamen, ut credam, Eleatem Zenonem indicari, quod ea, quae de Cittiaci corporis forma, Messigie a Diogeneiae tio reseruntur, minus ad hanc, quam habemus, Zenonis ima ginem, in Hadriani villa Tiburtina repertam, accommodari possunt suisse enim Cittiacum obtorto collo contra autem Eleatem procero, Laertius ex Platonis auctoritate in Parmenide scribit Zeno igitur Eleates, Pyreti filius, Olympiade sere L floruit, quo tempore Cyrus in Asia regnabat Parmenidis auditor, dialecticae auctor suisse dicitur 'uam, cum compresserat digitos, pugnumq; secerat, indicare solebat. Idem inuentor, princeps Stoicorum sectae sui si narratur Librorum autem, quos reliquit, Laertius in eius vita meminit. A Nearcho Tyranno, in quem acerbius inuehebatur,
in uas marmori cauum inclusus, contusust nouo tormentorum gener :necatus interiit.
49쪽
ARNEADEs, Philocomi, non, ut quidam scripsseruia Epicomi, filius, Cyrenaeus, nouae Academiae princeps, audiuit Ege- sinum philosophum, d Diogene Stoico dialecticam didicit, quartus ab Arcesila, qui cum Zenone Polemonis auditor fuit Chrysippi maxime studiosus: itaque compostoli hi in capillo, comaq; usum,4 expoli edis nimium unguibus deditum fuisse
scribit Laertius. In ea praecipue uersatus est philosophiae parte, quae pertinet ad mores, relicta rerum naturalium inquisitione Epistolas autem tantum quasdam, ad Ariarathem Persarum regem scriptas, reliquisse tradit Diogenes reliqua ab eius discipulis conscripta esu. Cum Critolao, Diogene nobilissimis eo tempore philosophis legatus Romam ab Atheniensibus maximis de rebus missus, a principibus Romanae ciuitatis sequenter est auditus sed suspecta eius legatio Romanis suit, dicente M. Catone, ab hoc uiro cauendum esse, qui ob eloquentiam . dicendi copiam facile quaecunque uelit impetrare posset. In eius autem legationis itinere, cum Praeneste uenisset, templumq; illud augustum Praenestinae Fortunae admiratus esset, dixisse sertur nusquam se Fortunatiorem quam Praenesti uidisse
Fortunam. Moritur mortifero sponte epoto veneno, Olympiadis CLXII anno quarto, cum XCV, ut ait Laertius, siue cx, ut mauult Cicero, annos uixisset. Fuisse dicitur Carneades magna memoria, diuina quadam ing
ni celeritati, dicendit copia praeditus. CRATIPPVs
50쪽
U I AXIMVS philosbphus, Serieristitis, Romanus, floruit tempo-
ribus Iuliani Imperatoris, cuius etiam praeceptor fuisse dici--tur, ut Eunapius in eius vita tradit vi modo is est hic Maxi--mus, de cuius uita, domoribus scribens Euna pius ait, se, cum adolescens esset, senem illum saepius uidis . loquentem audisse, eius uocem sui si qualis Homericae Palladis, aut Apollinis perhibetur Ammianus quoque Marcellinus libro xxv de Iuliani Impera toris morte scribens Maximi philosophi meminit his uerbis. ilibus ideo
iam silentibus, ipse cum Maximo,& Prisco philosophis super animorum sublimitate perplexius disputans, hiante latius ustasii lateris vulnere, .spita ritum tumore cohibente uenarum, epota gelida aqua, quam petiit medi
noctis horrore, uita facilius si absolutus, anno aetatis altero trigesimo c. Maximus autem, ut scribit Eunapius, claris, atque opulentis ortus parentibus, fratres habuit germanos utrosque philosophiae deditos, Claudianum, Nymphidianum; quorum alterum, Claudianum scilicet, Alexandriae, Nymphidianum uero Smyrnae docuissὶ sed Maximus, Aedes philosophidoctrina eruditus, Iuliano ipse Imperatori, ceteris omnibus a Constantio intersectis, magister accitus suit. Ingeni autem acumine, cuius indices oculos habebat, sermonis i lepore ac dicendi copia sui temporis omnibus praestitisse narrat Luna pius oculis eum suiste lubricis, Linobilibus barba autem, quod eam tondere non esset solitus, maior; Sed eius gesta, iso xem ex unapio, qui uolet, petat.