장음표시 사용
141쪽
in ex ruendo mari , montibus coaequano, nobis rem limi Sarra euam adnecessa iis deesse' igos bimis aut a bus domos ad care, nobis larem fami remn ruam ustum esse ' Idem Horat. increpat: Stru limastum divis , O, ct sin altum mia bustron. 4 d cantauro a Iad uera mittor, pest ruina puer saxis. Cumprimis autem ad patriciorum salutem facit, ut sena-rtores&patricii istimenturianisti de inviolabiles: unde apud Romanos penes eos losauit icta erant. Liv. lib. 6. ci quos igitu untausticia more Vorum 'nempe penci patro.&lib. 23.Nec privatum auspici equi ,nec ea ' cuae profecitam; in externo ea Metinis . Quare grande crimen sitit. Qi,d O .im virum senatorii ordinis pulsere,vel injuria allicere,quodait Ar iuria, ρπινi- nob. lib. q. C agri atum in reainem redigere nauraem convitio
ους ri prosequi injis essed restis per cui Vimum prenu. Simili ratione . . patricii non iacile applicio assici debent: id Decemviri posituris sui. Impςrium orant ac monent Patres, ut i ii ab invidiaca a si . . neo sanguinea una lapatrumplebem sueficiant, Liv. lib.3. Hujuscemodi arcana consilia in Aristocratica etiam Repub. op ponenda sunt iis, qui Nobilium sanguine se polluere maluit quam eorundem imperium aequo animo serre. . . . .c a P. X IX.
Dictatoris creatio,& potestas. Ut patricii bli cum gladiis sint. Ciceronis Cos. Romani lorica. Li-
torcs Fasces rimis autem arcanum dominationis Ari octa cae sapere ii videtur creatio illa Dictatoris Romani post latam legem pro- Ivocationis: idque testaturAppius Claudius apud Liv. lio .a. con- .sul revera &plebilia ensus aio,inic qui ,malum pr. - . vocatione natum. dum Duriorem, quo pro cauis non es creemus jam hic, 7'orum omnia. rdent, nisi furor: seriun mihi tidiorem, qui a jus de tergo vita 'Una penci unum illum es
I .Equidem hoc consilio nisi titissent usi patres Romani, vix,ac ne vix quidem, Plebejorum vim atque atrocitatem sustinus ,
142쪽
sent. Erat enim Dictatoris magna satque potest is, adeo ut ab G meo dc inprimis optirna lege creato provocare minime licuerit. μ' - Unde Livius lib. 8. Di oris inquit, edidi pro numine per ob eri um. Et Tribuni lit . G. Dictu iumfulmeni creatumniant. Ibid. Neca erso Di isoriam vim , motribuniρα ii piabia: tostere oculos aut hiscere debat. Neque solum tempore belli creabatur, sede anain pace, Liv. lib. 7. Die orem hic 'Minus habuit M. Fabrum, nuri terroret elli sed ne Licinia lex Co- miri confutiribi observaretur. Ceterum illud salutariter inlis bera Republ. quod tanta vis atq; maiestas ad sex tantum menses duraoat; ne quis fretus diuturna potentia Rempubl. ever-
re quod plerumq; accidit, ut hujuscemodi Di tui in sub- ὰ , - -
sequatur Principatus, uti videre e ani est in illo Taciti ii. An dis; iis nai. Exhaustis u Pictator Caesar lege Cassia,. Princeps - tuo. gussu lege Senia'Me reo s. Quo etiam pertinet, ut in nac Repubi patricii munici lint,& cum gladio atque armis eant. quod quamvis parvi momenti esse existimatur, mirifice tamen ple- bem deterret patriciis vero vim atque autoritatem auget. iiii- de Cicero, quamvis gloriatus est acl Atticum , te firmissima hominum benevolentia munitum esse, tamen Consul in campum ascendit cum lata &insigni lorica: qua re sibi salutem a tulit, Catilinae vero & Antonio maximam invidiani conflavit.
Qua dei ausa Cossi cum lictoribus & fascibus incedebant: Itaque arcanum dominationis consulum tentatum est, cum Li
e senatores, Cois. vel Patricii urbem deserant, . aut urbe cedant. Ne pax alicunde quam Roma l
D salutem uuam patriciorum spectat, ne facile sedem a- vitam relinquant : de quo Cicero gravissime incusavit P a Pom-
143쪽
tis A Rr . CL Ap, Λ Rit Lia. III Pompejum,adeoque universum senatuimRoanniana,quod ad ventante cum exercitu Caesare,Roma discesserint, μὰλ κροῖ κῶς. Nec limn iratio, inquit lib. 8. Epist. i. ad Attic eum qui caput Vsim reliquisse ei qui membrunoparcere. Et 7. Epist. Ir. Perfortun. u. 7 istitu consilium Pompeii detur 'hoc quaero θα durbem reliquerit: Coenim in Oum nihil absurdi u urbem ture t quas' ra id si Galli venirent. Non e a, inquit, in parietibus iE Jubi uinaris Moris fecit idem Them octis fudium enim to- πιλου barbaria ferre vi si una non poterat. At Mim Periclo non fecit, AEnnu erepost quinquagesimum, cumpraetermoenia mhesteneret. nobi obmurbe rei qua capta arcem tamen retinuerunt. dc paulo
post: Vulta hominum quereti Esine gistratiam urbem esse in ne o tu. in quo euam Pompejuni perstringit Petronius, istu Mugne tueri
Romanas arces Epidauria maenia quare.
Quanto sortius olim,cum plebs Romana Vejos migrare vellet, optimates ita contenderunt, ut morituros se citius dicerent in conspectu pop. Romani, quam relicta Roma transmigrare V -.jos. Adde quod patribus absentibus facile nefarii cives res novas moliuntur. Livius lib. 3. de rentillo, tui tempore capto in- .sidiatus est Reipub. Ii, inop it,co,si bus absentisiuratim locum 'tribuniti actionibus latum eras, quot dias patrum perbiam cri mimatus ethdc postea uimebant parere ne cissentibus co vh us V m acciperent. re in certaminibus hisce civilibus, non iam rite patricii Sinprimis qui imperia habent, urbe cedere debet. Cujus rei exemplum est in exilio Caesenis acerrimi defenseris patriciorum.sem velut viatores Tribun inquit Li vius lib. perculsi patrisu. Casenis exilis, prope perluta- esse crederent legem, quod ad semiuros patrum pertineret , cessissent possession ReipuuQuin etjam propterea pax non alicunde petebatur quam exuior Roma: tum ne promiscue ab exercitu in dis tamenaddi cto extorqueretur,tum etiam ne unus extra Rom in in periculum cum Reipubl. tum et jam ipsorumsenatorum pacem ficere posset, ut constat ex sponsione Caudina &Numantina, dea
144쪽
P. X Ne patricii cum plebejis matrimonia ineant. Ne familiae deficiant,& ut novae sublegantur. T N hac Aristocratica Republica, in qua praecipuaeac peculia'
a res quaedam familiae rerum potiuntur, eadem ope niti decet, ne cum plebejorum singuine commisceantur patricii, partim, linici a quod haec commixtio atque assinitas paetriciorum nobilitatem texistimationemq; tollit, vel saltem minuit: partam etiam,quod
plebeji hac assinitate moti & incens Reipubl. participes esse so
ragunt: de quo cautum est in I L.I2.tab. Patriculum iliariis N bmnes rat gunto. Qua ob causam maximae dissensiones fuerunt r
in Rep.Romana. quippe quod hacmatrimoniai Aerba sunt Livii
vione entium, perturbauionem a liciora sub corum prisu torums runt re quid inceri,ne quid incontaminati se, ut di crimineo sublato,nec equi quam n seras noverit quam enima' - ebam vim connubia omiscua sere, nisiuiferarumproperitu se gemur concubi plebispatrum', ut quinatus tignoro, cujus inguinis, quorum lcrorumsit, dimidius ebis,nesecum quidem esse concors i Haec Livius. Est nimirum hoc arcanum dominationis Aristocraticae. Nam plebs postquam gentem adepta est,omnia etiam quq sunt patriciorum,ut magistratus,sacerdotia,Ordines, imperia & triumphos assequitur: qua ratione patricii Romani plebeiis se mirifice obnoxios fecerunt. Sed enim inquies , ita nO- nullas funilias nonnunquam ad inopiam delabi. Quin igitur ex Publico aerario accipiunt,quantum ad splendorem opus esti qua liberalitate ullis est Augustus erga M. Hortaliam Hos .rensii nepotem, ut ait Augii iis scriptor , claro Uimim extingueretur. Quod nisi sat,periculuna est ne plures Catilinae in orationem erumpant,qualis est apii Gallust postpram Restor corumpotentia tua et ditionem concessit, semperia rego, t trarcha, vestigata esse, c . Ceteriomnes renui, boni, nobiiciatque ignobiis vulgi fuimu negotia, e fioritate, hisobnoxii, 's'. valerer Ormuloti essemus. Quo magis Opus est, ut ver ista tussissimis fanulus exstinctis, nov*semesantur; quod saepemi' ιμι ---
145쪽
di ti3 ARN. CL Ap MARIt Lia. III. '.' mero Romae fictum est, tum ne surrima Reipub. elapsis tem ribus, ad nimis paucos redigatur, tum etiam ne ipsorum patriciorum potentia diminuatur. Quae resti in principatu iisum habet, quanto magis obtinet in Republica, in qua certae familiae principatum obtinent. De Claudio Tac. ri. annal. Asedem dies o
exhausis eriam quas Dichrior Cors e Coia, O princeps Augu Et Vlinia omulus ille rex diruta Alba, in patres,ut ea quoque pars Reip.cresceret,i ita uilios,servilio Quintios: quo etiam cosilio Cajus , quamvis in principatu qu, buidam equitibus, teste Dione lib. 19. laticlavium dedit, id est spem dignitatis senatoriae.
A P. XXII. Nealteriusquam vernaculae linguae usis sit. Cri
men alieni sermonis. Linguae Germanicae di- . v gnitas. Daemagogi. Tribuni pleb.
AD autoritatem etiali Rei p. conservandam permagni interseest ut sancte obiervetur&ustupetur lingua vernacula. V ler. r. c. a. Magistratus,inquit p/, quantoperesuam puliquestarathra lingua manima estatem retinent: egesserint ccogno, poetei Z quodwobservantia a- ter cetera obtinendae gravitatis indio. quos mago cum pes serotia custodiebat,ne Graecis uvquam, ni, Latine, responsa daret, uin etiam ipsa bngua volubintate, qua plurimum valent, excris , per interpretem loqui cogebant ; non in urbe tantum edeta L i, Gracia di Asia, quo scit et L mae motis honos per umgent venerabit ordi findera tur. Nec istas Gerat stud a doctrina sed nosia non in re past-- ω subjici debere arbitrabantur; indi umo is manici, Herebri. cssii visati hierarum imperii pondus est autoritatemrinari. Haec ille. Idque Phavorinus dicebat, posse Imperatorem hosti pibus barbariscivitatem Romanam a re, vocabulis nominibusque barbaris no polle; quippe quae a naturat, ovium usu, rui ut ostin L D. de usu. autoritate senatui immuta ne uiri
146쪽
mequit, vim atque proprietatem accipiunt. Cujus rei Philotam Cat. X xiv in reatu stantem, dc alieno sermone ut tem incusatAlexander. ρι ρ zmc
Ecquid videtis odio. m sermonis parrii Philistam teneri 8 flus j quippe I idit eum dicere: sed dicatsine utcunque corHeia, dum nisi vi in
memineritis queiarum a nostro more atquese moneabhorrere. E
dem modo Turcio lini p. maiestatem imperii sui ostentant, ut non alia lingua quam tua vel legatos exterorum Principum alladiant, vel iisdem respondeant. quo etiam pertinet constitutio
imperii,ne in Cameralites alia linguaintendantur, quam Ge uua D .manica, cujus linguae, quidquid Ariaemontanus calumniatur, m Q. , tanta est majestas,tantaque dignitas, ut cum aliis fere omnibus, di non tantum de elegantia,verum etiam de exquisitorum veri,
rum circumductione, & periodoriim decenti amplitudine atq; tradita,certare possit. Quo magis cavendum est,ne in Rem pulta. inrepant homines loquaces A male diserti,quippe qui veluti li- tui animos plebis adversus patricios animant atque incendunt; quales fuerunt olim apud Athenienses Daemagogi,&apud Romanos Tribuni plebis quorum locum hodie quidam ex ordine sacro qui pudor est religionis nosti vi obtinent, veluti Κocki- 'sanus ille, cinus concionibus & debacchationibus Georgius a. I uia stadi Podibradius regnum Boemiae invasit. Quo laudabilius civitates nonnullς adeo eorum loquacitate ambitionemque 'comprimunt, ut iis nul la fere alia de re praeterquam de morum comi patone,animarumq; salute, publice verba iacere liceat.
Arcana Dotilinationis Democratici. Ne uis ci vem Romanum vincitam teneat. Lex Portia Ut Tribuni sint sacrosancti: ne ex a urbem abno- ete . Ut nunquam eorum potestas cesset. Trio bunitias' testas. Ne patriclinimis inultos lictores habeant. Porro, nihil minus in hac rerum natura mortale est, quam populus. Itaque haud scio, an populari Reipublicae arcana domis
147쪽
Cap. XXIII, dominationis accommodari queant. Ad libertatem tamen salutem populi Rom. pertinet edictiim illud Consulis Romani: λοῦ quis talem ne quis civem Romanum vinctum teneret, aut clausum, quoia m*navin' minus nominis edendi apud Cos otestas fieret: ne quis mili tis,donec in castris esset, bona povideret aut venderet, liberos nepotesque ejus moraretur. Inprimis veto huc pertinet lex illa Portia, qua fiscitum filii: ne cui civem Romanum interficere liceret. adeoque haec vox, cisu Romam em, multis saepe in ut timis terris opem inter barbaros tulit oci salutem. Hinc Velli P tercinlud, inquit numnes leproditum,quod capiti non aecania
Gracchised citis Romani, precum sedaturum, ue auro repens rum proposivit. re cepenumero haec lex renovata est cujus res no alia causa fili, teste Livio lib. Io. quam quod plus paucorum opes,quam libertas plebis poterant. Contra quam legem, cum Cie Cos Romanus supplicium de hostib. patriae siti alii let, non injuste in exilium ejecius est. Atq; hanc proprie ad dominationem popularem ino ad jura populi de quibus ago lib. . reserti ' oportere,vel ex eo liquet,quod mutata Republica, vim suam Avalorem perdidit. Etenim Galba, ut refert Tranq.cuidam cruci affixo,implorantique leges,&civem Romanum testiscanti; b quasi Glatio,& honore aliquo poenam levaturus, mutari, mul ' loque praeter ceteras altiorem,& dealbatam statui crucem jus sit. Ceterum tribuni plebis arcana quaedam dominationis sitae usurpasse mihi videntur. primo, quod sacrosancti fuerunt. Ca, nuleius ille apud Liv.lib. . quidiandem ea, inquit, cur negent se manibus temperaturos, violarur 5 denuntient rosenectam pote salem ' Deinde, quod Tribunis extra urbem abnoctare non ibinit,teste Gellio & Appia ia de bel. civ. adeoque ne quidem in continentibus licuit versari diem unum, vel noctem unanam ne nimirum populi salus intuta esset,&patriciorum injuriis obii xia: quo etiam sensu legibus AEduorum iis,qui summum magistratum obtinebant,excedere ex finibus no licebat, Cael de bel Gal. Tertio quodprehendendi potestatem habebant eos, qui plebi injuriam inserebant, eosque in carcerem mittendi, unde appellabantur praesides, atque libertatis pop. Rom. custodes. Quarto,
148쪽
Dε Axe AND Dc Mi NATIONI s. HI Quarto, quod creato Dictatore', cum reliquoru magistrat in Iurisdictio cessaret,Tribunus plebis in potestate manebat. Adde, quod Tribunis licuit Senatusconsultis intercedere; imo incuria sitbsellia habere, adeo ut Veturius, teste Plutarcho,morte . affectus hierit, quod Tribuno in forum venienti non cessisset, quo facitillud apud Liv. lib. . ut e non in habenda, auth Gisum Tribuni ebis. Propterea imperatores, occupato Im- Tribunisia cretio, momento tribunitiam potestatem ustirparunt, quod se mirat, ut scribit Tacit. 3. annes ριmmifastigii vocabulum . aes re
Augustus eam triginta septem annos continuavit, eandemque a Senatu principibus Juventutis petiit. Hinc Alexand. Imper. apud Lamprid. G artas, inquit, Ou ago δε Castreo nomine, de pontifica maximo, de trilunitia potest e. sed&huius generis est illud: ne in populari statu patricii multos liciores habeant. Nimis midini Liv. lib.; Non pudet linorum vestrorumaniorem prope numerum lictor Patria infro constici, amrogatorum aliorumque. Hisce etiam similia sunt arcanaqviedam dominationis tum regiae, tum Aristocratis , quae huc referri possunt: ut sint nimire clientelae patrici rum,nimis munita aedificia, & id genus alia: quibus etiam plura ex variis historiis addi possunt, quod nos identidem aliquando, cum Dco &aetate, .ciemus.
CAP. X Alia quaedam famae & existimationis obtinendae,& communia consilia. Romanorum stupenda
magnanimitas, externa corporis nil las; in gnus animus in rebus adversis.
II lud vero studium famae atque reputationis,ut vocant, pluri inum potest in omni republica conservanda. Cujus rei RO ptati,nti . mani,supra alias gentes,peritissimii iterunt,&dignissimi admi- tiara fama is
ratione: veluti illud,quod senatu Rom. decretum est,ne capi emtatiscon vorum ino millia, quaecia, Cannensi verfuerant, ut preto redi- Am ηδε merentur. Hiisdem notae est illud Caesaris, nonnempopis Romani, uilamaccipereis homine armaιρ conditionem. . item -
149쪽
neque populi 'Rom. ii dignitatis esse. itaque pontem struxit ut etiam Romanorum magna: limitas in accipiendis munerib in stuporem conjecido perium cro vicinas gentes: qualis fuit Germanici,quod dum Galli, Itali,&Hispatii arma equos tirum abs felebant, laudato eorum studio,armis modo &equis ad bellum sumtis propria pecunia militem juvit: quo facto magnanimi M'tem illam Philosephi ad vi viam ex prei sit. Primo equQa de arma sumsit, aurum repudiavit. anni nimi enim Z, inquit Aristoti cap. 3. non tam ut la d pus fas ro cupere,quao egre P. Gelegantes Impera re digna . nimirum equi de arma conveniebant Imperatori , aurum vero plebeio cuidam. Deinde,
quod laudato ipserum madio,& quasi cum pudore ac cepit. Et
idem magnanimi, autore Aci on re beneficia se rein vereo, do accipere. Unde Liv. lib. 2. Legaro, inquit gratiaea Dp munis centim, curaque, pulcra, a ponderii mini ij r,accepta. Ac quidem principem ipsa nonnunquana armat augusta corporis species, atque majestas , qua multi deterriti atque obstupefacti, a caede, quam destinaverant, abstinuerunt, quemadmodum et-jam de Augusto memoriae proditum est; a cuius facie, cum quis d ira miles se averteret,& interrogaretur ab Augusto, cur ita f ceret ; respondit, cutit, Caesar, uiam tuorum oci Arum ferre non
possum. Adeo nihil magis conservat salutem p incipum, nihilq;
citius co jura tolli inlidias opprimit, quam sarta tecta existim tio atque majestas. Quod prudenterTac. . annal. sciemundi δ' bum in eo stare consi a clui si conducere arbitrentur: Principum diversim esse serum, quibus praerip urrerum ad amam Hrigenda. Qualis magnitudo illusit etiam in illo veterum Germanorum duce ac principe qui fissus a Canaalda d Romanos congit Tiberioq; s risit, nut profo Mauisupplex ed ex memoria veteruforona. Rebus enim deperditis saepe mas ius animus sortunam, comminiscitur atqueab audacian uiuatur. Eadem gravitas fuit . Cononis qui regem ad quem missus era Gadorare noluit quod. teste similio triobo om . . . illi vot aban t, ne civitati suae, quae antea ceteris gentibus imperare consueverata uotam aliquam
150쪽
'Da Junt Do,MINATION D. 213 imareret. Illa vero animi torpedo atque segnities principum la-- neus veluti aperit, qualis stupor fuit in Vitellio Imp. cum de Imperio periclitaretur: de quo Tacit. 3. Histor. Tantato mis invaserat Principem eun fuse ceteri non mentim sent, ipse obsidisceretur. Eil enim cordati & magni principis, nihil committere quod ipsius dignitati famaeq; detrahit, quam animi in gnitudinem etiam in Friderico Prirtio notat Gunt. lib. s. Ergo p in populo,quasi debita, cogara a
A P. XIV. omnium firmissima dominationis munimenta, ipietas &cultus divinus : clementia; nullae injuriae; mitis gubernatio. Fati vis in interitu Prin
CEterum omnia haec arcana consilia superat, tum clementia eorum qui imperant,tiam pietas & cultus divinus, ut est in es et veteri Vaticinio C. Martii antiqui vatis: mρ DEL eos Mitis,NAZegaudebitissemper, frueta formes or Respublicave a. Nam is in v Brosper ego inguetadunum, cui vestros campos placide nuncruraquem ut Ubi enim nimiis vectigalibus aliisque pensionibus onerantur cives, ibi conjurationes in caput Principis miti oportet. Id est, quod monuit si nem Galba: Cogita, inquit, quid atra noluerisI2babo Proicipe tvolueris. de Mecaenas ille apud Dion. Nuluinis laberis ea ipsa bbenterfeceris, quae siciarium facere. Husimperiosule Lues . Quare nemo temere injuria afficiendus est: ,. a M. quin potius imperandi auspicium a. metia fieri debet,ut recte Clime . a. Augustu monuit Livia In quo prudenterGermanicus,qui,Cappadocia in formula provinciae redacta,quoam ex regiis tributis
deminuit,quo, ut ait Tac. mitura Romanum Imperiumsteraretur.
id quod inprimis observare debent illi, qui noviter imperium
occuparunt: de quo idea c. arguit Mithridatem ea matrociorem