Carmina Antonii Gigantis Forosemproniensis exametra, elegiaca, lyrica, & hendecasyllaba

101쪽

lento indum erbere terga premes, Se iciles costo interdum laxabis habenas Euressu exultet liberiore, sines. Sic pueri ingenium par est te' fere, Bardi, emsacram Aonj singis inire iam. uodsii iste ignauus graditur; iam desine loris Indocilem, o saeuis solicitare minis. Namq; expes operam perdit, quicunq; Hίris Hinc laudem inuita aba deferre studet Tu mero ingentes age toto pectoregrates, Vota dijssiveras debit olue libens, itibi tam laeto austicio dant cernere natum Praeflantem egr*j dotibus ingenij. Cui neq; iam simulis pus est, nec voce magiseri, Sic agilis recto tramite currit iter. ii adeo a teneris animo pulcherrima tentat,

Pieri miro capitu amore chori.

siueis igitur non ille quease laudibus olim

. . non laetitia te cumulare patrem tDiuitias ali, atq; auram se lentur inanem Et quae sors caeca fundi iniqua manu Munere tu hoc ,no diuum dicere beatus, Scilicet, magnin aequiparabis opes. Non tamen idcirco maturum Iempus, anno,

102쪽

ANTONII GIGANTI ἔTe cupidum motis anteuenire decet.

Rusticus emodi longa heau im agestum Et soler cultae semina mandat humo

α δ Dxglaciem, ac mento tolerat patienter, imbres, Dum referatgratas lenior aura mices.

Iam laetisubeunt culmi, tum denti multa Optati compos horrea ruge grauat. Quicquid item modis spondet, postfirmior aeto Reddet, ne dubita spes tibi certa manet. Nunc animis requiem nunc laxamenta benigni dIndulge eis patruum odesupercilium. Nunc sine crescentes dulci opor irriget artus, Noscat ingenuus tempor est puer . Ipse etiam semper non arcum tendit Aposto, Delia nec timidas concitat sil ;feras. Poscit opem natura, minas fastidit, horret, Atqui eadem placidum perferet imperium Haec . Utcunq; tibi sat erit dicitasse Gigantem, Dum bene tam nato, quam cupit spe patri. Ad Epio Ava v de Luc So RGIO. NA mqnni ibignauus opes mercator, las

Deseri, multa navita merce redit. rum At iuuene , Hetruso qui te ex Hel conermisit, Cinciiι postinea ronde virente comas , Excipe me gaudens , atq; auri praeferaceruis,

2 biliust tuum crede EPIDAURE, decus Talet

103쪽

CΑχMINA LEGI Ac A. de saepe tibi se Flora remittat alumnos, clarius it resonet nomen in orbe tuum. In obitu FRANcisci IN THAE.

Vὲγ A bji, qui iam commis attentius alter, . fatoriue id munia obire queat Exiictu Vintha est . quis carmine dignitu alio M E DI CI A gentis nomen ad astra ferat. Id adeo nus erat tractare negocia solers, Atque animum sudij applicuisse bonis. In eiusdem Tu naulum FRANaisa Vinthae monumentum id nosceretanis Hetrusicisfuerit nitimis satis . tum At tu quisquis ades longinqui hospes ab oris Si plusscire cupis, carmina pauca lege. Magni a secretis os Mi hic disiimus olim , Et Phoebo, quantum sit pote, gratus erat. Ergo multiplici iste trum decorauit honore, Egregio hic calamo scribere multa dedit. OCTA v IANI HvMILIs ad ANTONIVM

GIGANTEM.

O N et tegenitum credo destirpe sistantum ,

Pestere de caeloqui moluere Iovem. Sunt montes altis imponere montibus ausi Immanis juror terruit illi Deos.

104쪽

Fabius senti uolus Iu riscons. Forosen pro niensis

a meruit paenas impia turba luit. Tu tamen egressus caelo mihi crederis esse, iis caelestis antis origo tuae. mihi iam notus rater tuus ante, Mineruae Arbor cuiproprium nomen oliva dedit. Diu es nulli irtus non cognita, claris

Insteritur Osri temporis il7 iris. Est doleo Antoni)fero mihi notus, abilis Vix sus, grauiter quod nisi iureseram. Non licuit te pol se fui, elut Imbra recedis , Te nouis e mihi profuit ergo nihil. II tamen addictum magnis mirtutilus se rei tuis, sterilissim licet ipse senex.

Diceris eximius Vates, nubis secundus,eAbsens absentem versibus oro bees Ibelix, manibus pro me de osculas atris suem memorem credo nominis esse mei. Idriculos elegos cursim tibi iussimus, oro Taenore cum multo metra repone et ale. Ad erΑv1ANv HUMILEM.

Pieridis cantum, quae per opaca modo Vix nemora obserepere optis audebat uenis, Et versus rauca spargere oce rudes '

105쪽

CARMINA Tvetor Ac A. 1 nc etiam talem dixerit O tibi.

Iste etenim pridem, nimio deceptus amore, Censebat nugas non nihil se meo. Sed quocumque modo nostrum tibi nomen adaures Re paruum, si quidneficio grandesonat,

Venerit o Poesi, Muserum maxime cultor, Nae tu animi multum es comis ingenui.

i me tam lepidis assaris mersibus iitro.

ytq; prior nostram scis amicitiam: Convictu dignus procerum, alloquio paten. tum a Virtutem si aequa pendere lance velint. Gare ego, quodpsum, grato tibipectoregratea Per cluo, paucis innumeras numeris. Nec non, tum propter Latoi insignia magni, Tempora honorate queis redimitageris: Tum propter dotes animi, morum , lep rem. Ex quo etiam ignotos cogor amare viros:

Defero pysticeor , libens hincsucus a belli Si quid inest in me irium, si enij. Abs mi absens praestabo semper honorem,

Atq; Hi Mi LI s clarum nomen in oreferam. Hetruscum Michaelis Angeli Bonarotae carmen latine redditum. rvi pes annis nondum contenta pera bi, Promittit ita tempora longa mihi. Non tamen impigrae mea Parcae sita retardat. Nec

106쪽

ANYONI Gro ANTIs Nec mors non celeri mepetit atra pede. At quidiamplures annos, mendosa aliae commoda mortales expetimus miseri Siplus liuendo nobis nil prosemus ipsi. Irritanti magis noxi adla Deum.

5 uoq; animus rebus terrenis arctius haeret, Exulat aeterna longius a patria.

Omnipotens Caelio ector tu dirigerressus

firos, qua certo tramite tendit iter. vafri idece as octis nos temnere, est et amo colere, G semper commeminisse tui. Vitam nunc caeco mens carcere clausa , beatio ducepraelibetgaudiapumma chori. In Livorem.

LIVOR abi, e noctris, te cito proripe tectis, nai Persephones tristia tristis abi. siris Aiq; tibi te Eumenidui in gremijs , mi crinibus m

conde, ibi is omne tuum virus amare ome.

Nam me nequicquam tibi bubderesubdole tento, Et rustra rixas Fugeris, atque odia. Non ego quod ateor quamuis mala carminasingam, Invideo, si cui pulcher Aposto fauet. in laetor, necnon aliena poemata laudo

Ingenue, male deuenerori bonos.

107쪽

CARMINA Laar Ae A. 87 Ad N. Oeconomum. N V, inbitratar ousiceptum ob munus amice,

Comoda siquasoret nostra habitura domus. ρὶ ices alias cum mense haud amplius, Antimachigereres, durus stes a per era . Furseream mereor Cererem, impurum citatum, Epatina in prunas incidimus miseeri. Ad PAvLvM BRvNORVM. SE, A tibi veniunt haec carmina, Pauli diserte, Sed temn serus noster adluit amor Id libens istuc tacitus nam saepe recurrit , sidet auipotius sedulus et que tibi. Nor aestus ibum, non menti, aut rigora tardant, Hasae a Uidue quin redeat , viam.

Sic te, cumprinium tua cernere contigit ora ,

Dianimo semper post, oculis fero. Hinc Masi per se dulces, lepidae , abestae , Iam nobis di lces sunt, Didaei magis:

Od de te et ei bis pεrmulta nquuntur amisis, Et refle alem, e reserunt, quidagas. Nec fruni mcdo, siti praebent quandoq; legenda Carmina, quae pangis compta, , amabilia. In quibiis, nostrum cura intexere nomen, n acit, t noster plus quoq; crescat amor. Sed mihi dum nimium tribuis, Erunore, caueto,

108쪽

88 ANTONII GIGANTII tibi iudicium detrahat acre mirum: Te damnans, quia me indignum tot Laudibus orηas, Ot Phoebi Vates condecorare decet.

Ipse quidem haudproprias illa agnosco, benigni

Indicia asian sunt mihigrata rui. Tu irtute tua minor metiris, , ima Testur implumem ossere ada' a cupis Se male dumpequitur quondam ,estigia patris

Icarus in praeceps decidit arte rudis. Ergo ignota domi mecum mea musa senescat, Et pete e alta timens iam sine perpat humi. Non tibi, qui dociae mereant praeconia ocis, Deerunt, hoe quando lemmatbenter amas. ι erojat erit, si te pagesta vicissm Interdum memorem nuntiet esse mei.

In tumulum Alexandri Magni: ONPξRis exiguo sacedo rex magnesipulchro,

Cui pridem totus nonsatis orbis erat. Terrarum ricior, te incere nescius ipsum. Nunc mortem extinctus incerepol e negas. In adolescentulum ense accirictum

CV, Ut lenti, Polydore, accingeris esse,

Quis enis ausit tacere Marte Iutum ' i' ero orma tali respectat inermem, Cur dubitet, tibi pit qui Erycinaparens Z

109쪽

CARM: NA ELEGI Ac A. Ir pallentes violas.

Induet, ac molles cinget Della comas: Postiduli causam metiri si serie coloris et os roget, haec aliquo reddite merba sono . Dum miser iratam deplorat Thyrsis fi)estam , Crescentes tristi nos aluit lacryma. Ad L Avi Ni AM FEL TR i A de Ruuere Christophori Cesali nomine, cum floribus sericis.

Hos humilis C fati tibi for/s hortulta, geri,

eis nitidas ornes, incl*ta ponsa, comas. anquam non ipsi Hesperiati, nec Adonidis Digna queunt meritis mittere dona tuis . horriet queas totum celebris tu orma per orbem Odpulchri est tuam incit m omne decus. Verum istam eximijs animi mirtutibi sauciam Florentem sonis arilibus, sudique, issup alsatis, e Sin merito meneretur honore t is digne maleat concelebraretio Scilicet egregios culta educat Umbria agnos, Gisublime tuum nomen ad astra ferent. Fama etiam Ἐolitans calamos, splectra ciebit, Eretratum quot habet Phoebus ubiq; choros. Nemo tamen plene numerogae fine carentes

110쪽

ANTONII GIGANT Is Se iactet lauris explicuisse tuas.

Ac noua ne de t nquam praeconia laudum, Ecce Hymenaeus adest omnia laetastrens. Et claro Heroumprognatum sanguineseponisem Aemulus istepatris iam nunc irtutis, auis Gnauiter excelsium culmen honoris aciit

Sed quis me fores cursim per quadra legentem A sacra deduxi limina Pieridum

Incaute erranti os captae o parcite Diuae. En oculos retro iam, refero b pedem. Tu quoq; da veniam, L savia A, In ore benigno

Suscipe quicquid id es hortuli, Gin ingendi. Sic tibi contingant totgaudia, litus arenas, Et quo habetgutta aequor, astrapolus.

Sic Deus, aeterno qui os coniunxit amore,

Te digna, , tanto coniuge prole beet. De GABRiEL PALAEOT Cardinale prandente apud Carolum Sigonium.

Virtutem Urius o ciosa colit. Ordinis eximi selandore istuctrio ornat Hunc pietas, animi ,, candor, ingenij.

Insig iem florente stylo scriptisi disertis Idum et merito maxima quaeq; decent GabrisI