장음표시 사용
131쪽
tis paratis ab Imperatore responsum es rcur una in ineriam prosilitis cor hae pia
2- DEII. Aurus dum damnasse. quando prIus Edictum promulas1tum est . idem plane inserri potest de Duoria ι, . Denique nullus sibi saei te persuaserit, me
thaginentem Episcopum petiisse ab Imperatore, ut pelagiani Roma expellerentur, aut deereta fidei in Concilio . eui ipse praesueta ndila. sed a Romano poni iste nondum eonfirma a. per totum orbem publicarentur. ut omnes ta licti sideles ad illorum observationem teneremear; eum nihil simile unquam antea in Beelesaaeeidisset . de hactenus Concilia Ed Episcopi mi. seent relationes de quaestioni 4 fficilioribus
Ee ambiguis ad sedem Romanam , tanquam ad eam in qua residebat primipatus sedis Apocto. Iicat, ut supra solide ostendimus et quod eoniagis de eo Concilio dieendum . quo eidem ut ait Prosper in Carmine do ιna sis cap. 3. inge
Sed, ut manifestius sit, Quesnelli opinionem
nulla probabilitate niti. ea hie verbis eius proponenda. Is num. XII. ait. dum priores Afri laritiam, canorum literae a Contilio Astieano serinae de 19 α- ferrentur ad dismum per eius Subdiamnum , si sum . Ερiseopos in Concisio congregatos .
. u.-- litos ne nimium credulus propensusque in Guasti Dis , sententiam lativi ἱ elesae si ' deique damnum prodituram . geminam deereis viae n- , unam ad D--itim Aug. Per Harimis .m Epistopum obeundam et alle tam ad Τὸ am Pontificem a Mari Ilias SMA eona su scipiendam ae priorem seereliorem fuisse. Num.
ΣκvIII. a dii, Episeopos V domistiis Episeoptim h secreticinia fle maximi ponderis negotia Ravenisnam misisse , qui unum solummodo subdiaconum Romam legarunt ad Zosimum. Tum n. XXX. possquam narravit, remansum a. i die XXI. Martii datum Carthaginem, tibi iam Patres ad
M synodum eonvenerant . pepvenisse , magis
is suam sententiam his verbis explicata Pe e-M ctis ZMY- literis non magnam ex iis spem M pro fidei eausa eo eperunt Asrieani. Nin., quippe sere erant in commendanda ει ineui. M tanda Apossollem Sedis auctoritate, indiea ., hantque eius iasielum . qua laeumque tandem is esset suturum , sne ullius contradictione re.., eipiendum esse. Tam de eredulitate nimia . . Meusationem frigide repellita 8e tantum ah. est . ut de in enit illa instructionum . gesto. rumque receptione cum nonnulla gaudii s , , gni Matione scribereta e contra eum taedio,, perlectum ab eri Epistolae volumen testania tur rescripti ipsius verba . Demum etsi ε- .. mnia in eodem statu remansae seribat . nul ia iam tamen de damnando intra breve tem , , pus Catista spem in i ieit, sed potius in Ion ,, gum adhue protrahendam eausam esse satis via.., re indicat. dum adhue diuturnam tractatio vi nem magnamque deliberationem necessariamia dicit . Quare Asrieani intempest .am hane, . eunctationem tergiversationi smillimam ae ,, gre serentes, utpote fidei paeique Ecelestiaia pernoxiam , seeurique facti de Imperatorisia animo, qui rescita indictae synodi die .
., emittendam a se eodem tempore constitu. ., tionem spoponderat . eanones illos noventi.
,, iam in superiori synodo eonditos, in pleia ,, naria quam tune habebant, de novo sta M luetnnt . publicarunt . ae omnium substria ., ptione roboratos pro perenni sanctione ae., immobili fidei de Graii a Christi regula ha ., bendos definierunt a non omittentes, ut par
minis est eredere. Idem quod in priori inmitis
δε eonstitueret Ia P. Mium sitieri as in C. ..., stitim pis me. Matim Miseopiam IaaMentium ., .. nasi mi apostoli Persa fari Motatam ma- ,, sera sententiam . Ita Quesnellus. verum res non eo . quo ipse narrat modo.
se habuit; Marcellinua enim ad Zosmum ab Asrieanis quidem deputatur; sed mari latis Episeopi legalio mere eommentitia. quia non solum ea a nullo Aniiquctrum memorata, sed neqtiidem ab eis leviter tacta . Fundatur Quesianellus in eo quod Augustinus in Epistola ad
valetium Comitem ordine in quae alias primsata erat lib. t. de Nuptiis , sub huius anni fianem vel sequentis initio data, seribat ditimul de Aa, -- Iistiori/s seri . - ω -L
Quibus ex verbis Vir eruditi timus colligi putat , Vindemialem a Coepiscopis suis Africa nis delegatum pro sdei Ae haereticorum ea uia sa , δε hare verba . ianam re ma saltim da
iam desgnare reseriptum fuisse ad Episcopos , a quibus literas prius Valerius aeceperat ρer Vindemialem . quem Ravennam misssent, idisque ρropter umoria fidei. de illum se insessum
errori ostendisti pro sua apud Mosoνitim gratia edictum et ieiendo, quo pelagiani Urbe pelle rentur. εe denique haee esse Testaseria, qtue tune cognovit de valerio Augustinus. Sed meta haeedi .inatio. quam reserte refutare est; eum V Iritas vir summae auctoritatis propter varia neg
tia ad plures smul Episeopos se, ibere potueri ,
se iii mdemiatia propter negotia nobis ignota in eomitatam venire. valde quidem vero imiter uritim Edictum adversia Pelagianos ab Imia pera tote obtinuise . sed rogatum a Zosmo non vero ab Episcopis Africanis. Male etiam
Quesnellu, ad illud Edictum refert hae e verba Augustini lib. . . de Nuptiis de Conto piscentia ,
eap. . exponentis, qua potissimum de causa ad eum seribere voluisset: Ahara, inquit Auginianus. eatis os, via prophaara Mia . vii satis vibus lis diaptiranri rassi s. l. potosata --. M. G. Maando in aeuo ristisim a Neque enim Augustitius insinuat, ut eam interpretatur Queianellus. Ualotam potestate curas. de inflantia
sua impetrasse. ut Edictum illud ab Honorio
prodiret; etenim vehementer eonqueritur Iulia nus apud Augustinum lib. a. cap. te. operis imia
persecti . de verba Augustini superius descripta
132쪽
Mustis feriis. star in osa lutida ἰo praece dentibus vobis Augiistii 4 eori lenia 4 ipse Uri it . Ubi Iulianus ad verba laudata ex lib. a. de Nuptiis de Concupisci noni sede respicit . in tiam fatetur. Questellus. qui ideo iude intelligere poterat Pela iannt , pn uam damnati fuere. adii de Imperatorem. ah eoque possula Lia iudice, recte stieo . qui eatum mulam aderamen reuocarent. quod se per dolum & ha dem damnatos suisse affer/reni. Sed ν Dritia Comes, cuius magna erat in aula auctoritas . eorum conatus irritos reddidit, obsitisque . ne tempus aut Ioeus examinandae riirsus eorum cauta ab Imperatore assaenarentur . Qua te quemadmodum Iuliani, ita & Auatistidi .erba Edidium non spectant. Immo Syn i gemeralis ectu vorationem seat mi iste pelagiani , ut iteruinaudirentur . se ut Augussinus in fine lib. a. ad nimium post biennium elueobratum in lite
t- . Ne. Quare proseAio Vindemialis Episcopi ad comita itim , valerii Comitis literae ad Auia postilium & ad alios Episcopos Africanos. iliatiusque apud Imperatorem adversus Pelagianos pati ei tum mox explieatum nihil prorsus erim. intine haheni eum Nonorii Imp. Edulo die XXX. Amilis huius anni emiso. Setu do inciedibile est Eriscopos Astieanoa in Coneilio eongregatos veri os fuisse, ne Zofi mus sententiam ferret in Ecclesae fideique di dinum prodituram , til loquitur me melius. aut ut habet aum. XXIII. grave perire lum suis se. a. s a Zo a Iti. ει- fentinata I Me niti
latendum sit literis ras mi Asrieanis Episcopis seripias potui Te habere aliquid lenitatis quae Ca . . non denegabatur, istumque Africano Episcopos . in quibus sanctimini doci inimique totius Orbis Praesules eminebant, uti Aureatius . Augustinus , Alypius Euodius, Polliditis adiique durioribus vel his insmolasse , inconfide. rati tali, etit statis intemperantis violatorum Cano m. eredulitatis erga areulatores indi gnos . praecipitis iudieii. di laesae charitalis. Et denique quod duobus sanctis Galliarum Episco pis P.Iagis accusatoribus Ηιν- ω Lata e , surae persecutionem pro iussitis patiti, certe per vim
sedes suas telinquare eoactis, atrociora crimina iracundioribus vectis intuleriti illum tamen an sam aliquam praebuiste existimandi se aliquid vetar sdei contrarium decieturum, non video quomodo affrinati possit. Paulinus enim, qui adinci sute mori libellum suum contra Caelestium ad Zosmum. misi. aiir cviis, inempe Innocem ut 4 μM.nriain βιωιa E si viri sua , Categra eam
ex proh rara Catholicis quod ab Imperatore auxilium petiissent. Hunc vero sta pe
,ina . Quam ob rem eum iam anno superiori Z. vitii dosmata Caelestii tanquam haeretica da nimiit , eurrenii patres Astieani sereri non poterant , ne meretuin aliquod in praeiudicium fidei pio et ter; nee ad malum illus .itaneum le/ationem aliquam ad Imperatorem Rauennam
hirci Asricani Coneilii Patres Zosani eun eationem in sinii ram panem interpretatos ricnesse . nec eam iergiversationi simillimam exitii. masse tectar ut Augusinus; oui illius Concilii in
..issa .amvis e sed Mari ripis Itiade ait Ii a ris novi δ' atios a sera a ima se omnia qua Sedes illa damnaret, damnarurum esse promistr
133쪽
118 Annales Ecclesiastici Baronii
tulanter agentem S. Angustinus adversa
rils seriptis egregie consutavit. Nemiis nit eiusdem quoque Honorii Imperatoris ta) νι Ledicti Possidius a ), editumque ab eo tu a
eois . His adde locum Augustini in Epistola ad valentinum, alitimque prosperi in Chronicia , quae num. vii. At seq. . in medium attulimus. Pr secto nihil in tota Historia PHaqiana certius videtur, quam Z. - empere ἰnter utrum. que Corellium Carthaginense interiecio . Cati- sitiis danina se, di statim rescriptum ad untiversos Cibit Episcopos insciurium emissse . idemque ante diem XXX. mensis Aprilis. quo uo. Minutis amperator Idiclum suum ad .ersus Pelagum s didit, in quo & diserte te satur, eusdem iam haereticos sitisse declarares.. stellus tanen num. XXV. Augustinum suae sententiae meniseste sumagari ecntendii ,ri aitque: S. Augustinus lib. x. ad Bonifacium is cap.3. refert, Pelagianos de Clelieis Romanis Gnquessos esse . s. ν Disto. a res DF-is te
mine a smum ipsum cum suis comprehen ,, sum velit, dubitare non s nunt alia Ausu stini lora, qua Z ,sinium ipsum pravaricatimis nis accusatum a Iuliano sis isse testari uir ω
,, cap. et x. Consert igitur DI, Ma priorem Zmis smi eonventum eum pocleriori contenditque Pontifiem . Cleritosque Romanos priori tin-- lenita Catholico cognati assuisse; quia .ide. M licet ea pene absolutus abscessera aelestius.., ut ea Eosmi steris liquet, C lestiique ae.. Pelagii Prostilio feei, ut Catholico dogmatiis tonsentiens , approbata suerat; posea veroia posteriore serientia , eum videlicet technis, natetici detectis Catholicam de peceato ori ', ginali doctrinam sanxerunt , eos proniinciasse , malam hcminum esse naturam. Deeretumis igitur Zosmi notatum hic habenus. At istudia pelagiani triminantur corditum a Romanis ri jussionis terrore perculss, & ita in prava-ia ricatiunis crimen prolabenti s. Quid porro ,, D aia nomine intelligit haereticus. nis Im. M peratorium Edictum; quod proinde ex hoe ., loeo probatur ante Zosmi conssii titionem, , suisse prolatum ' Ad istam de δε - ι ρὸν νε- ὐbjeclioneni nihil Augustinus repentii quippe , , qui noverat , & populatum a se suisque Aiaia tricani, Honorii Edietum, S istud ah Impera.
re prolatum, antequam Posmi sententiari prodiisset. Ita Vir eruditissimus. At Iulianum C rei Miam Remamosum neminerisimum comprehendere , hoe est . quia plane nego. Sintilis calumniat in hunt Pontificem fruactae resutatio, & copia rerum ae flumen uerbo rum quibus Augusinu adversarium obruit mecnellum sesellere. Priusquam enim Augustinus Clericos Romanos praevaricationis criniine purisset, ait: Ima vero PιIaalaas ne saba ptisa,
lasar X risisti a , Datiar a DA . Tum eam agendi rationem a Ztismo adhibitam, laudah lem fuisse osendit, ideoque hune praevari- ea tone immerito accusatum; cum postquam meis lassius se se subtraxit examini. serientiam in eum serre non dissulerit. Quibus pro iis ad recitatam a Quesnello Iuliani objectionem aὰ versus clericos Remanos his xerbis tandem resipondetr Sed F. Ood os si . ita ιιηι Di s. d.
Iothν,stis ω onnaarmatis gratia Romani ci risi pra νιearaonia a Misiti. Itio uaseola Zosi mo, quasi Hi,a senseriar an iamnarae a res , reo Cutistii es Pesagia, ρο - sti, Inne. e vitae in priore se sis ta Post quae verba fruosta Augustinus probasset, Iin. D re oro Clariis eos Romanos praevaricatos non esse; eam qui factum plane negat. causani etiam eius infitie. tur ; eamque ob rati em , s Ititiantis Cleric rum Romanorum nomine Eo um comprelienia disset, opus non sei , ut Augustinus sistenis deret, eum ius. ι υννου praevarica tum D nesse; eum eum nullo nodo huius criminis reum esse validis rationibus antea demonstrasset. Cum itaque Questellus putaret, Antis κώ- solvere obiectionem Juliam verbis eam proxime sequem ibur, quibus Zo tim praevaricalionis crimine immuneni esse demonstrat . inde perperam deis duxit. Itilianiam Clericorum Romanorum numi Umum comprahendere , cum tam n Aram sinur prius rasmum . quam Clericos Res nos praevaricatum non fuisse probet, quia inde timcetario consequens erat, illos in eo crimine
non sutile; eum se se non aliter ae ipse gesis gent Duo alia Augustini Ioea, a Ques la cita . , o
ossendunt quidem , Ivilaatim praevaricationis Eoia risimum accusasse , sed non quod intendit Ques. Dis nurnelius, illum Creticorum Romanorum nomine ἀωN-ns Zosmum etiam desgnare; etim in neutro lore prava clericorum Romanorum mentio si, ut legenti ira ira a patet. Verba prioris recitat Laronius eum. N XU. -υι, Iea
a quibus diuintilia non sunt verba posterioris, di
minare simiai s. . ate. apud Faronium legenda. Potuit itaque D ianua Cleritos Romanes calumianiari . quod is Mis. a Zosmo petitae terrore
in posteriori Getessii iudicio aliter se gessissent
134쪽
Hrmat, postquam ab Apostolica sede eo gnovit Pelastium , atque Caelestium esse Aan. Gel. Tom. III. damnatos : ait enim : Et hoe rati de illis Leessae Dei Castiticae prolas iam iti-
sam Z. - ς raevarieationis actusare non po-- tuit, scuti nee te .era Meusavit ἱ quia notum omnibtis erat, ad iam iussionem illam ab Imperatore postulasse. Quare ex eitatis Iuliani verabis inferre quid ni litet , iri a m ab in moratore ante Caelestii damnationem peti iam suis se , sed eam petitionem ab Episcopis Asticanis factam. sne sit mento de contra Ecclesiae usunt astitur. N in Deo que nullus sibi persuaserit. quod tamen Eo αι seribit inemessus . Episcopos Asticanos veritos, ωιρiscepi ne Zis ιὸ aliquid ἰn praeiudicium fidei d Ee. Afri in elesiae statuetei . securisque factos de Impera damna toris animo. qui rescita indictae Synodi diem mi /s emittendam a se eossem tempore constitutionem ιμιε- a spopondisset, Ontines novem iam in superim niunctis ti synodo eonditos de nouo statuisse . publieac si Darc. A. ae omnium subscriptione roboratos pro perenni sanctone ae immobili fidei de gratia Chrissi regula hahendo, des ni isti ; quia si ita sese gessissent. miserabiae. H dum . ut Hier nyinus Dio spolitanam vocat celebrassent, imo Ed se hismati ei fuissent a cum ea usim sdei iam ad n iam a se ipsis relatam. Ae de tute re
serendam , eius responso non solum non ex pectato , sed e ntempto temere definiissent. Quae referre. refellete ea et Episeopos enim Α- sileanos in Concilio plana νio eum Ea vi comisit age. eoneordiaque coniunctim,utis fui Ihis, inter multa alia argumenta demonstrat Episto-Ia gratulat ria ab illis ex eodem Crincilio seri pla , qua aes a de Pelagianorum damnatione, Di par erat , gratulati sunt . Huius Epistolae, sevii S Tracioriae Zosmi . mentio hahetur cap. g. capitulorum . quae epistolae Caelestini Papae ad Episcopos Galliarum, subiici solent . Calestitius, cui illa capitula attrihuuntur;
. M .em viru- ρν, ἔπι At a Illud vero, quoci in ,, litetis, quas in uniuersas Provincias eurasti,, ego mi tendas. posuisti dicens: Nos tamen instinctu Dei. &e. M. a. climia, statim , ut in
., 8e ut beni aliquid agant, paternis inspiratio. nibus suorum ipse tangit corda satorum: ., quotquot enim spiritu Dei aguntur, iu filii H Dei sunt; ut nee nostrum deesse sentiamus M arbitrium, es in honis quibusve voluntatis hu- , , manae singulis motibus magis illius valere , M non dubitemus auxilium. Ita Caelesinus. Quam Epistolam ab Episcopis Asileanis in ΣLvII. Concilio Plenatio congregatis, ubi Tratoriam Tosmi retepere set Iotam esse oportet , eum: ua sub huius anni finem vivere deserit, nee aliud ante m artem eius in Asilea Concilium congregat im fuerit. Questelliis tamen . utvIm huius argumenti declinet . supponit eum Garnelio m. riasti habitam fuisse aliam syn idum , in qua levi fuerit a spini Tν sopia . ideoque & ad Zosmiam seriptum, de quibus ta .men literis iniesnellus mentionem non facit. Verum eo pacto in eam reprehensionem incuriarit, quam Gatnetio ipse obiicit: quod is nem pe male Coneilia adversus Peliaianos habit multiplicaverit, 3e oro duobus ab Augustinci
Prosperoque memoralis . o linque constituerit , quorum primum anno CCCCXυII. alterum an iste in adragesimam eurrentis anni. tertium xalendri Maii , quartii n die eliciter XVI i. Junii, Ae quintum mense Augisto congregarum suerit. Nam se ut mesuelatia Gai nerium arguit, tit suis peribo viaimus, quod duas Afrorum Epissolia ad Zosmiim eκ unaeo Concilio scriptas, duabus Synodis, male attribuerit ; pari eademque ratione ipsemet inemellus arguendus . q iod puishlieat onem Cantinum de Gratia se receptionem Tractoriae dismi ducibus Cone illis adseripserii et cum ad unam. Plenarium nempe, omnino pertineant . ut ex dae s manifestum est. venio tandem ad cone Irim Aiad PD aνitim Alritae, quod die vigesimn nono mensis Apri ii, iam eongregatum α;sse ex eo liquet, qui in tertii, pos mi ad Asese inos literi, die XXI. Martii pomae datis legatur: Data XII. Ralenia
Kalendis imis Maiis lecti subseripitque sint ea nones novem de Gratia. Nim licet in Colle ctione Africana non nisi octo legantur, duo iei lieet primi de peeeato originali, tres medii de gratiae adiutorio , de tres ultimi de impeetantia anonum tamen antiquissima manu seripta habent tertio loco insertum. quo ii condemnantur, qui pitu ul a hinc sne haptismo migrantibus , inedium aliquem felicitatis locum extra Coeloiarum regnum, ac demonum conlubernium assi inarent . Antiquis eodicibus suffragatur Photiusti a blioth. Cod. Lui. qui nonum canonem agno scit, eidemque eamdem sedem attribuit. Quot Praestitas huic Concilio Plenario inter si titit, sciri n a potest: eum Prosper in Caria
Ex his mero verbis liquet, aliqua in hoc Con
ellio decreta edita esse, rationes nempe illos de gratia modo memoratos, 'uos Aaronius anno CCCCXVI. nil m. X. Concilio Milevitano II. peris peram adscribit. ln dita quidem eantinum Ecclesiae Romanae cap. 13. Concilium plenarium
135쪽
rao Annales Ecclesiastici Baronii
Cnaisii 2 strii Pae. HONOR. 2A. , AI 8. a. Ttiron. 11. irier Sud estim etiam piissintis Imperator Ho norius audiens ac seruens , suis eor I gibus damnatos, infer haeret eos haberi debere , consistiti. Unde Λ ntilli ex eis ad
dum Donatianus, ut ex d cendis in Concilio 2ellens paulo post patebit a rν,me seris Aset de
rum illum CCXxlv. depraυatum esse inde si spicor, quod in laudato Cedire sandavelis dicatur. etiam cone Fum c νιh in B si is Fatis, habitum fuisse. & tamen cum Aurelio &Donatiano alios ducinios tres rpi copos Gnsmdisse. Conveniunt tamen omnia ex inplaria in eo, quod canones de Gratia cum Kalendis Mausissipent pes ita se habuisse , idetur . Postquam risimur die XXI. Mati ii tertiam suam ad Africanos Episcopos Epistolam didit . statim eiusae Caelestii dirimendae sedulo incubuit, quod videret Asricanos iudici; dilation m graviter ferre. Cum rue is examin; se se sibtraxisset, eum ac Ira timogma Perusianum damnavit, eaque de re vel Africanos privati, literis nulla interposita mora monuit. vel ad eosdem Tractoriam. suam postea per totum Cabem publicandam transmisit, dum interim Imperiali Edicto. quod Boni eis, Imp. da re promiserat. N posea is die ultima Aprilis subseripsi. Pὸ agitim ae GD sitim Romano im- serio pellendos curaret. Osricani Episcopi haede re moniti Synodum convocarunt. δέ quidem antequam accepissent literas die XXI. Maiiii arasmo dataq; eum eis die tantum XXIX. menis fis Aprilis redditae fuerint. Non multo p st te. via in piknario concilio Epistola a. i ad Omnes orbis Episcopos . novem illiis canonis coniadiderunt ae publicarunt . literisque ad Zosmum datis gratias ei ellere, ut non tantum legitur in Capitulis Caelestino attributis . sed etiam to et idem verbis apud Prosperum libro conita Col latorem cap. s. Super sui t Tractoriae gessimi quae dam fragmenta . quae prolitiissima esse debuit: eum Marius in Gmmonitorio asserat. Cale ilium a leasa memeνia pjaria. Zosimo EIU D so piis amptismis tri lira, mis perdarenarum suisse, in quibus O , o capistiti, δε ηψbus Mosastist
Trisoriam illam post Crineilium Africanum,dd ante plenarium torius Asticae Contilium , da tam fuisse, supra ex Augustino & piospero de monstravimus, ad quod tamen Questellus animum non advertit; inde enim necessario senui tur, eam ante Monorii Imp. aedictum emisam esse . pelagianos vero la Pl-na Io tot us Africae Concilio , in quo Tractoria publicata . damnatos docet Autelai, Garrhaginentis Epis opus in Di stola ad omnes Ipiscopos per syracenam de Aris
plenario totius Asrieae Contilio , non vero in aliquo alio Carthagine ab Aurelici ἐκ tota diae. cen Africae naenia Ausus a congregato , ut cominwiniscitur Carnerti s in Disseret. I l. de Synt disin eausa Pelag anomam habiti . quem hae in re secutus st Qise isellus. Epistola 2cs mi ad omnes Orbis Episcopris, lecta subscriptaqtie. Q inad controversam, quae inter .iros Ε tua III. δἰ ios versatur, ait Canones illi ri a paria con canasse diti Dei Int in Concilio Ahirano uel in Plena δε cνaliario totius Asritae, ant in hoe ultimo iantum disi pis promulgati, Deile solvitur evi lia, qtiae napri f.με .ait. diximii, de relationibus synodorum ad Romanum a Cin maPontificem in rebus fidei, dubiis, aut dissicis o Afraeana, ribus . Cum enim Patres Concilii Africani S 1 nodi. P .nMiocam suam ad Zosmum dedete, eetium est eos Oa Z in eam inserui me eonstitutiones, ae decreta seri ma, sed plurarum , Sanctorumque Patrum testimoniis div smo probata, qui hos i resim Pelagianam plane tu. d. . .ptilaium iri arbitrabantur. & Zin m eum Conia eis io Urbieo iis examinatis & sedulo discum eorum pronuntiationem . quam iussam invenit, sedis Apostolicae auderitate firmasse, ut loqua cum Inn centio in reseripio ad Concilium Cari hastinense anno CCCCXvi. itidictum . Quare canones isti dici potant conditi, & a Concilio Africano . At a risino papa . & di Contilio Pirinario totius Africae: a Coneilio quidem Afri. cano in euius relatione eontinebantur et a Poniat iste Romano qui eisdem Apostolie, sedis adhibuit auctoritatem, ut verbis utar Patrum Conia ei lii Milhuliani II. S a Coneilio Plenario totius Asileae: eum Zosmus in sua Tradoria dicat, se .a Mνω- ω Co piseopertim suorum eo AON tiam ὐχ, pGa retulisse , ut supra videre est .
N Auxussinus qui eidem Conei lio intellati, in Epissola CCXV. alias XLVII. ad valentinuinscribat , sese ad eum misisse , qae. r.norio.
verbis ea nones illi eoncepti sunt . Inde Aligustinus aliique haeresim Petia anam , modn a Z simo, modo a Conciliis Asileanis damnatam suis. se scribunt, contigitque in hoe Concilio quod in OEeti menteo Chalcedorensi adversus Eutychen habito. ubi sancti Leonis papae & uni versorum Episcoporum eidem Contilio praesen tium Onanimi eonsensu haeresis Eutychiana proscripta r d. ω πιι, inquiunt patres Chalce donenses in sua ad Sanctum Leonem , qui Concilio non interfuerat, Synodiea , qtiippe, tit inis
136쪽
ara et a ZOs IHI PAP. HON 2. 24. . 4I8. 2. Turon. it. ιΜre. ad suis cta maiνis Gelas e gremium , -- ti die mores Pelagii condemnasse, inde de resiliouωι, ν ierant, . adhue alii patens deducitur argumentum: quod eum Romηνελυκι, ι κοιescente sir Da Iesente ari testificatione Possidii certum si, Hon τὸν , .lum Lisabilem errorem rectae rit legem adversus eos latam suisse post i:, i Oisi die . Hare Posidius, qui egre- ouam iidem Romae damnati elsent: eonia damnatitiam adversus eosdem a S. Augustino na- stςtque ipsum ediθum Honorii datum ut pelaxius vatam operam commendat . vidimus 3 hoe anno sub dictis Consuli & Cale. XXIR C rerum post damnatos Romae a Zo- hus pridie Kal. Maias ; ipsa autem edi smo Pelagium atque Caelestium, &post lici canonum facta legatur Xalend. Maii promulgatam in eosdem Honorii sanctim sub qua etiam die repetiti ibi habenturnem , Concilium Carthaginense sequem canones Concilii Nileuitani adversus Pe
Da , quam sellicet Leo inseruerat in suam ad Fla.ianum Constantinopolitanum Episcopum E pistolam. Denique δή vim tanones illos iisdem quibus eonstant verbis, eonceptos ad synodum plenariam non mis se , sed formulam eorum dispostioni 1ε liquisse , tam ipse zosmus lauda tis eius Tractoriae verbis. quam Patres plenarii Coo illi insinuant ; eum hi in sua ad eum Epistola gratulatoria diranti mitissa in nostra
LIII. Cone ilium Plenarium ad mensem circiter Iu- Comitium lium continuatum fuisse. sequenter eoniecturae TDκ aratim ossendunt. In ultimo decreto , quod in Con- ιιmestra ellio υulgo Asrieano dicto legitur . canone XCiv. favem fm qui est canori CXX vII. in Codice Canonum
edo , Augustinus in Epistola CXCVI. ad Ner
Tertio , in eausa alia... Presbyteri , qui ad Z simum Papam appellarat, ut anno sequenti di
emus non parvum tempus tonsumptum. Σωsmus enim F .. - & duos alios Legatos iu Asileam misit: di episcopi Africae ad eundem Ponti seem rescripsere, ut ipsinet produnt in litetis ad Bonifatium eius successorem anno seia quenti datis. Unde non desunt, qui ex illi. ment , hoe anno iam aliqua trasma suisse spe oantia ad synodum Carthaginensem anno seisquenti celebratam, quod Aurelius Episcopus Carthaginenfis capitulo I. dicat i Po ου-- φν
hum autem . svoras, non solet alicuius Con-eilii initio usurpari. praeterea Faustinus ea pit. a. ait aliqua sibi esse injuncta a Sede aposto
pittila asian m iam i ista δει IUD. finitia in Cooeilio solo vulgo appellato, pr lata sunt . ideoque iam Inchoata Rerant, quae in eo Concilio trahanda erant. Denique Auguilinus in Epist. CXC. alias Uv. vi I. ad optatum scribit. se apud Caesaream ει δενα-
gustinus in Mauri lania Caesariens die XX. Sa ptembris tollationem eum Emerito Donatist rum Ep; seopo habuerit, ut infra videbimus, smuitur primo, Concilium Plenarium totius Africae durisa usque ad prunum circiter diem mensis Iulii; alioquin Mutis isti, non mitteret Tractoriam Eosmi ad Opiarum ei rea diem XX. septemb. quia eamdem iam aliunde aeeeniret pia tis a cum verosimile non sit . eam statim ad universos Asrieae Episeopos missam non esse. sequitur secundra, eam ad Optatum Episclam Augustinum perahis omnibu negotiis prepter quae Caesaream venerat, & habita eollatione . eum praefato Emerita scripssser his enim elare indicant Aligustini verba haec, qua uos Ea
sequituν te filo Augustinum libros de spasiam is, O G pes afa inuitiati. Carthagi compositos, ut ipsemet eorum initio insnuat, mense cirriter Iulio, & antequam Caelaream proseisceretur , exarasse ἰ cum Caesarea non Carthaginem . sed Hipponem sese eonluserit ut ex eius Epistolis hoc anno datis liquet. . Nis libris orea sonem dedit eolloquium Pisi I, Aihi. , & MAMia . um peruetia , a quo dum adhue in Palaestina essent , summe eontenderant , ut errores, quorum insmulabatur. stri. pio damnaret. Qua de re eum ad Augustinum adhue Carthagine post uin scripssseri, is statim duos illos libros procudit, eisque nuncupavit, ut videre est apud Batonium nuin. XXIX. Qua re iure merito Augustinus ad Mercatorem striapst se Carthagine occupatissmum sui se . se quitur denique, deceptos esse vim Eruditos. qui ex laudatis Augustini verbis ad Optarum . . eduxere , Tractoriam Eo i, non in Conciatio Rati di, Maii habito, sed in aliquo posteriori promulgatam fuisse, quod tam sero eam ad Cptatum Antis και non tjansmissset. Ex duratione enim Comitii Plenarii totius Africae argumentum illud eψertitur, & illa synodus cujus nullus Antiquorum meminit, s litia esse
137쪽
131 Annales Ecclesiastici Baronii
lato anam hi relim eonstreti plane liquet dicta die in eo Concilio eam haeresim es se damnatam xxv. Cum igitur pelagius eum suis Rome ea lumnii a ZOsimo Papa damnationis sententiam Iuliani accepisset , sparsisque per Christianum pelagiani orbem eiusdem Ponti fieis adversus eosdem adversus seriptis litteris, earumdem auctoritate disimum tibique locorum Fideles populi contra Pe- νὸμm laetanos anathema inclamarent: qui in errore obstinatiori animo remanserunt , o/io tabescentes, exulcerati invidia, non habentes quid iam detecti sacere possent, ad ea lumnias eoneinnandas stylum exa euerunt. Praestitit id in primis , qui post Pelagium atque Caelestium sectae istius ha hebatur antesignanus, Julianus Episcopus Capuanus ; qui patrocinium haeresis , &haereticorum suscipiens , pro ipss adversus Githodoxos quatuor libros edidit, aliaque duas epistolas, quarum alteram Romanam mist, alteram nomine decem, &
octo Episcoporum seripsit ad Thessaloniis
eensem Episcopum , meminit horum m
mnium S. Augustinus a). At quid his
inter alia e stomaeo concoctas odio in Zosimum Papam, Romanum elerum, atque ipsum S. Augustinum calumnias ulr lentas evomuit : quas omnes ipse confutat Augustinus : nam in primis quod ad
es autem , quod beatae memoria go um
prataricatιonis accusas . Pia doctrinis
altis i Episcopos nempe Eclanensis, ul infra videbitur, non Captianus, ut hahet Batonius a
U. εω εὐι diai. Pelu/- Calestiumqtio da in av. . ω id aetine L 'M . - do Pa λιων. uno a tis. Ita Mercator qui suspieio nem posset ingerere in eo quod ait, DI.a iam damnasse Pelagium atque' Caelestium ἰ eum enim 3 ut anui Zosmum de Clericos Romanos praeva. xitationis crimine accusarit , variisque in locis hane calumniam repulerit Anusmiae, nunquam vero Me trimen in illum retorserit . patet Ia tia iam non damnasse Pelagium & Caelestium: hoe enim Augusinum non latuisset . qui lib. a. Cperis imperfecti contra Iulianum num. XX lv. ει seqq. omnia , quae ipse Augustino ει Catho Iieis obitet , in ipsum retorquet, qui ideo idem maestitis et . quando ac Mum de Clefieos Roma-roa pnevaricationis erimine purgavit . υidetur itaque Mereator lautum intelligere Iulianum hos haeresia thai damnasse, ex eo praecise quod eorum damna toti communicarit.
scribere noluere. alii non sunt quam octode cim Petreianae factionis Episeop ἔ, qui posea Iiteras ad Rufum Episeopum Thessalonieensem scripsere. Nes νει ad Casus, .m Papam scri hens in aratiam Pelagianorum, triminat Iulia num, Florum , Otontium , R Fabium Episco. pos . ut infra videbimus. Itiliantis vero duas ad rasimum Epistolas dedit ut liquet ex A gustino lib. t. operis impers contra Iulianum
n. xv II. de seq. Mereator in Core monitorio subnotationum cap. o. aliqua fragmenta unius x illis Epistolἐs refert , in qua Iulianus quoceam ex erroribus in Caelisio damnati, suetie tenui reprobat. quos aperte postea docuisse exlia . quae Augustinus habet. innotescit. Merca tot antea tap. 4 ser pserat: Aiadi is e qvid a I , ἐνδε γε tineiadisii in D sesa , qtiam ad s.
Epistola nihil ad nos perὐenii. Porro Z fimum damnasse Iulianism docet Augustinus lib. r. ion tra Iulianum cap. . tibi Erismum Iuliani da
ipsemet Mercator ira dat, Tra latiam Zosmi ad eum missam . ut ei subseriberet, eumque recum saniem Epistopatu deiectum esse . Quare Nerista or ait, Iulianum damnatum suisse eum P laetio A lessio, quia eum idem cum iis psi 1e ipsa sentiret, eum ipsa pariter damna. tus est.2osmiis itaque Trasoriam suam ad Aquile knsem S Mediolanensem Primates mist, ut eam fit, in D ceces biis publiearent; quemadn Odi mpaulo antea damnatis Romae ab Anastaso papa Cti ai Aug. s Eoa L
138쪽
Pelatio atque Gelestio damnatum quo que suisse a Zosimo ipsum Iulianum E piseopum Capuanum. At de eius calum eia in dismum hactenus. XXVI. Quid insuper idem Iulianus eum siti In Romanum elerume tierit, ipse etiam Sanctu Augustinus alibi docet his ver ., A. . bis a ): Ouinetiam Romanos eloteos ari
3 rem iam suam, qua Gesis Orbes eo det.
ia ivenia qxamvis nefando ere Me peris versu, tion tamen contempIibilia , ctim suadiose corretenda potius, quam Deila dum nanda Viderentur, aliquanto lenius quam
tabas vir, quando se litteris Mala mems νia Papa Ianoeem i, otii bus de hae re duis bitatio iosa subura is, consentire respon
dit, st. Quae superius dicta sunt. sed quid in Augustinum idem ipse Iu xxvii.
deerisor , de Venista, Mediolanenss aereptis ab Arin fina Aposolica sede literis, itidem in suis DieeeessisFνιμ ιι hiis per sum astaneos Episeopos origenistas pro. scribendos, tutauerant, tesse Hieronymo in Ap L .ὰ log. 1. contra Rufinum. Hine Aia Mintia Primas μυθε of Aquilεiensis, ut observat Em. Caes. Norisus infera Iutia- Noti, ad Itis ψιμώ-a Em,aν- δε da iam XC. οπι . O XCII. - et Laga l. Amflcilicae sedis contra Pelagianos duretum eum literis ad sua rum provinetarum Episcopos misi. quorum n nisnulli eum Pelagianis erroribus tenerentur, fidei suae libellum ad eum dederunt . primis tribui partibus fidei Pro eiso non multum a Pelagi aiana & Caelestiana discrepans eontinetur a paten- ur tamen per Adani omnes mori; sed pete tum originale, quod ips naturale voeant, plane rei ieiunt. I ritim quoque ae Crie -- ahun de fidem suam. reiectis qui sibi salso impone-hantur erroribus, probaste existimant. In eκ- tremis partibus , ubi rationem reddunt, eur hae resarchas illos damnare nolunt, quod videlicet auditi illi non fuissent, hane in rem iisd-m lo- eis , quibus ante Zo ius in Africanos . abutan. tur. tanquam hoc pacto mutatam ei sententiam expm brantes. Dicunt se , tameis & muno Hi sui& Christianae ctoritatis si, quos reos esse non viderent, hos tueri velle . tamen medios, seu ti promisera it, manere, ut eosdem neque inauditus damnent. neque absentes defendant. pri
matem sum . si quidpiam in his, quae de do omina sia & sde eum scribunt, minus pro- id sibi sani sole pore die t r at verre si iniuria urgeamur, se Aa tu ira nullis vexationi bus redere r ae praeterea ad psenariae Synodi imdicium se provocare eidem primati declarant. Sed propr a Ipsorum uerba hie reserenda suntl hi κ.
Garne ius in Differt. V. de Libellis Fidei edI- IX. tis a pelagianis, libollum istum εdei m M s. v Da 4. ronens primus puhlitavit, existimavitque m L iti. O .ω sum esse a Iuliano δε ab Episcopis Siculis ad atiso ad
Sedem Apostol eam, & loco. Ianse M vo' - . a Zo a I.ι FνM, O pa/- aut Mia. . t gradum esse. m. Ititiaias s. ω -κ-M, i. rara. R. e . qua in retas Λώι O S. pimm eum alii secuti sunt. Verum Emin. Caria vili. Norisus etiam, ita solide opinionem suam pimbat, ut ea in dubium revoeari non possit. Ite visus enim Palladius lib. io. Rerum Folo iuste sum prodit, post Chromatium Patriarcham Aiaquileiensem elictum Aligustimim, qua tempora alia μν Aestiuistis Hisponensis Apiseoptia . oquearia is
139쪽
xa 4 Annales Ecclesiastici Baronii
Callia ei Zost HI PAP. NONOR. 2ι τ . . Ar 8. a. Tuaon. 11. , tr Iulums L naa inte Ietendo , GI potius non Iegendo dem eas tiis itine dixi, se. Pluribus enim ad-mniati s s. versu a se ab eo iactatas ealumnias consuis histi tat . Sed de his hactenus: reliqua enim' praeterimus, ut eum calumniatus est Julianus Catholieos omnes eadem sapero quae Manichaei, ex eo quod dicerent humanam vitiatam esse naturam .
xvv ir. At parum fuit Pela3Ianis ealumniis a Constania geret verum quo magis, & Romani Pon tius, quae riseis auctoritate, & lege Imperatoris alu' η. sese perstringi sentirent, eo audacius eo et g o repti sutote, in Catholicos insiliere. Quid enim in humilis conditionis viros admiserint , ex his quae in Constantium uirum elatissimum vicaria praesectura per laniactum perpetrarunt, potest intelligi : de quo pauca tantum haee prosper hoc anno is, p. o. seribit in Chronico a ): me rempora iacirin. Cansaistitia sertus Chrisi ex Reario, Ra hab, suas O pνo gratia Dei Pela glasis νesiaena , sanctione eorumdem ma ra perruIit, quae illum sanctis eo es ori ιαι feriar ι . Haee prosper . Sed quae sunt reliqua de rebus Pelagia. XXIX. Durum prosequamur oratione . sancius Apsu'. .
Augustinus, qui ut ait Possidius ) de- , .. sis,
cem annos ad verius Pelagianam haeresim petiei, insatiaabili studio laboravit, praeter allas nos reomplures lueubrationes adversus eam
editas, hoe anno, nempe post damnatam Romae eamdem haeresim . duos edidit liuhros, alterum de Gratia Christi, alte rum vero de Peccato originali, ambos que ad Albinum, pinianum, S Melaniam Juniorem sibi notos Hierosolumis degentes ; ut ubi Pelagius de sua purgatione securus sedem eonstituerat, quo maiori facilitate haeres sua Orbem inliceret, ibi ad salutem omnium paratum adveriasus uenena distraheretur antidotum: η-luc enim raligionis ergo Christiani se suenti coetu coneurrere soliti erant. De iisdem vero libris haee ipse Augustinus r
eicitie Aristhiam sucee rem tribuit. Post huneshdit Ia Miva. ad quem Sanctus Leo Papa an no CCCCXLVII. literas dedit, & post Ianuarium Niseras, ad quem idem Leo anno CCCCL. seripsit. AQωnnua ita ue Aquileiensis Primas veneriarum laris, Norici utriusque , δὲ Rhatiae primae T adcitiam Zosmi cum literis ad ma
rum provinciarum Epis pos mist, quorum nonnulli cum Pelapiaris et totibus tenerentur ,
memoratum flet si hellum, V j a Venetiarum urbe intra dioeeesm Patriarchae Aquileiensis in ventum . dederunt, & haeresin suam peri mei ter defenderunt. inare Ze Ma Iulianum , eius que siclos de gradu ae dianitate deiecit, eius que in eos sententia relata suit in tabulas; eum in Ephesna synodo acta depositionis P Dei. . Caioli , DI Mi, Hesdia, Fia.., Maraia Ilai, Gionrii de sociorum lecta , eonfirmataquesberii, ut videre est in Aesione V. eiusdem Con ellii generalis. Eam porro serieutiam a 2osmola iam fuisse, eerto deducitur ex his Augusti
num, qui in Tradoria Σosmi eum Pelagio ti
sessio non linatim damnatus non fuerat, ea postea poema affeθum esse ab eodem Zosimo, quod eidem subscribere nollet. Mercator, euius verba superius recitavimus, III. tradit , ex Episcopis qui exauctorati fuerant.' L . is plurimos respuisse. I suas Ecclesas recepisse. Pe. rem verum haeretis Pelagiana in eo Archiepiscopatu re να renata . & aliqui in eumdem errorem postea Draecis AE telapsi s)nt. phoitu etii m in Biblioth . Cod. Miti eM Uv. de Pelagianorum damnatione quae in E Missa pe- phesino Concilio sacta, i inuens ait': Ciam tem Naa. . . ., ἁ γ.d. praetressti Sesa tritis lemmes por via s. λνὸμ μ ljωνα. .m Eeetis. νesi viri essena . ιι. in marum ab ipsa Irimilium D ι . ωι
rjris . Erat septi inus seu verius S primiti, Episcopus Altirress ; Ariatim vero urbs med excisa, alias Epistomiis .erat patriarchae Aquileiens subdita , ideoque altas in illa dioecesi apud Ecclesiasteos praesertim pelagiana haeresis
radices fixerat . usare Augustin; nomen ex ii bEllo sdei a Iuliano oblato removeri non de het i eum ex dictis manifestum st. eumdem ei praesentatum . haeresmque Pelagianam in ejus. Archiepiscopatu grassatam fuisse . Ad num. Xxvi: I. cori i/iis servus Dei. LXILquem Earonius ex prospero in ehronico ait, a Gisgam Pelagianis Romae nulla passum esse . numera. a ius MLtur a palladio in Lausaea Historia inter viros eis, Roma illustres, qui Romae hoe tempore vivebant. s. s. postquain enim cap. ta4. locutus est, de Na. Et is opineario ae pammachio scribit: constamitis vitiaque Ionis. - - Pν faoνtim Isiasa, . signea visi Or ενω- .asi . . os pervenistinι ad stivam,m pistaris se petiuidisti. Adhaec . Auctor pia destiali haeres UcXXVIN. quae secundum eum pelagia. na est , a t a centra ιιι stis. μι fine ' δενθιtira xi m mni anaitis rνactates . Garne riux in praeis ione generali in opera Marii Metcaioris pag. s. observat . Deum tribus haeresibus. Pela ianae, Semipelagianae, & Nestoriariis oppossistem imum Laicos homines . Pelasianis enim primus obsiti it c U-ιων primi restitere semia pelagianis Plesbyteris laici duo tilla tu, &Pjos . . datis de illorum erroribus ad Augii. sinum Epistolis, ptimusque N. ινδε dolum de texit, cleroque offendit. assidia ad Ecclesiae vativas obtestatione. ε δελ- tune temporis vel S.1uasi ti, Conflua inopia .r . ut loquitur The phanes . vel Rheso. . ut Iradit Nicephorus. vel Itide, sjon , ut habet Leontiva. Eusebitas po i ea Dorν lxi Episcopus suit, ut insta videbimus. verum quod ait Carnerius in loeo Pro speti a Batonio recitato. ubi legitur: Consania
ι ωι si ivis chrisi ex visapia Roma has,tana , pro M Oearis. legendum esse, eo me a seu
rust .eano . re uitur ex Palladio laudato, qui se Isi in verbis & in me do loquendi a pro-
140쪽
Callis et a Ios IMI Par. N NOR. Id. qi8. 2. TMaon. ii. , Myri Γιν reis . eonvisa atque damnata es: βνὰρ si duor libros adorestis eos , tintim de Gνaii. Clia i , arieram de Peleato Ori ginati. Haee ipse . XXX. Porro eui ha6enus adversus Pelag Ianos Dissensim pugnandum sulti novum iam ae plane res do contrarium priori certamen incubuit , se ' nempe aduersus eos qui negarent penitus Ni RNrum arbitrium . sed omnia Dei roeatlaedrumeti tribuerent. Erant hi ex monasterio Adru norum merino. qui inquit ipse Augustinu )monacho. quod gravius est, negabant in die Iudi rum. eii Deum esse redditurum praemium se. eundum opera hominum. Contra vero alii ibi se defendebant liberum arbitrium, ut ne arent Dei gratiam, asserentes eam. secundum merita nostra dari. seripsi igitur ipse s. Augustinus ad utramque par tem consutandam duos commentarios a), Dis, , ,. alierum de Gratia & lihero arbitrio , de ..ia Correctione vero & gratia alterum, ana.' a. bos ad Valentinum & monachos Ad tu me tinos r ad quos etiam extant datae duae G pistolae, in quarum posteriori, hoc anno se eam seripsisse, fgnis eate videtur his verbis : Ωuod Papae Z mmo de Afrisano Coue Iio scνι pitim es , ei que rescνipιum ad universos ror itia orsis Episcopos res fiam, O qaod posterio ν. Cone iis plenario
hae omnιa O in praesenti legimtis eum θήν ,s per eos minintis vobis . V at poste. YIuΑ Conellium illud , quod hoc anno est celebratum, se ab eo dictum respectu prioris, cuius idem meminerat, suti Innocentio Papa Carthagine celebrati. vides, lector, smulae pullularunt in seu Puosi palmites negantium liberum aihI- trium , continuo ab Augustino fuisse convulsos, scut & alios malos frutices, exuibus recentiorum Novatorum prava
oemata plantae adulterinae obortae sunt. Σκm. Hoe anno, qui primus est post Consuis De Tele latum Honorii undecimum , & Constan- νtenstii seeundum . mense Februarii eelebra Concilio tum habetur Conei lium Telense: ita quia viracenaedem mendose legitur, sed Teleptense te uvi stiluendum est: erat Telepte prima sede1 My 'provinciae Biraeenae, cui Donatianus n
mine Episcopus praeerat, qui huic Con-ellio praefuisse legitur: quem & invenies subseripsisse Concilio Mileuitano, eodemqdis titulo , nimirum : Donariantis Te-
reperitur nominatus in Concilio Cartha ginensi hoc anno Kalendis Mailq hab; to rnam ibi in fine haee de electis iudicibus :De provincia Σιracena cum sancto fine Doriariano Himate , Cresconstit, secunatis, O AEntiliantis r Quos invenis recenias in dicto Concilio Teleptenti, nempe Cresconium, Ioeundum , & Julianum loco tissimiliani Episeopos qui Concilio interfuerunt : ut non si quod dubites , Teia lense, esse restituendum , Teleptense . In quo quidem Concilio nihil aliud praeterea factuni reperitur, nisi quod ad Gu- sae, de qua eontroversia vere bat, desiis iationem, iussa est recitari decretalis eptia sola sitieii Romani Ponti seis ad Afri canos Episeopos data: ut plane intelligi
possit, quanta esset obse uantia Asrieanae Eeelesae erga decreta Romanorum Ponti
cum , cum in Conciliis primo loco datae quod PAGIUS
a II Asa spero differt eumque non .peaniam . sed viariam Romae in dignitate eonstitutum fuisse docet. Ad num. XXX Piisdium inter in moti a Monachos de prolisiore Augustini a3 siritiis Epistola hi e anno data obortum pertinet ad annum CCCCXXV li1. de quo eo anno age mus , qu a huius dissidii Mosiore Arivitiati seripsit librum de gratia 6 uisa 4 irata . duas ad Maismiatim literas, & librum do Corramia eo gratia, quae opera paronius hoe anno ab Augustino elucubrata perperam credidit, quaeque hie sne nimia Historiae perturbatione explicari non potant. Ad num. XXXI. Concillam EADU . quod a Baroniti nummo perperam appellatur . habitum fuit post Consulariseni Honorii XI. SCO santii Ir. S . . a I. Martii. ideoque hoe anano die XXIV. Februarii. T. t so vero a Bais ronio, Simondo . aliisque uocatum fuit . quia ei Dona tantia Episeopus Teleptis, urbis ii Byraeena provincia stae, prasuit. Verum Te- .psiι quidem dicitur prima sedes provinciae Byzaeenae . sed ea tantum de causa quod Don istianus, qui hute Eetlesae praestabat, Soaior Eia piscopus erat illius provinciae; aliam enim apud Astos suisse Metropolim a prima sede, pluri-hus ostendit Em n. Cares. Norisux Iib. a. Mist. Pelag. cap. I. qui & cap. 13. libri primi A. Ertimestim suae civilem Metropolim aretariidemcir strat. Ime autem Concilium gena . quod oppidum erat Byra iii, habitum fuisse liquet ex Ferrandci in Breυiarici Canonum , tibi Canones ex sitieii Epistola in Synodo praeside Donatia no hoe anno habita recitatos . ai tribuit Conaeis io Zellens. Nam litius. XX. & CX XX VIII. Omnibus recitatis , ait: Ga/-o Zellens ex E hynia si isti papas Me autem Epistrata etiim iisdem decretis lecta est in synodo Donatiani primatis, ut ex Actis patet . Mirum iraque vi deri non debet, Domitanum primatem in ripiscopatu Zesten si s bi subdito Synodum M.
buisse in uestellus qui in Differt. XV. ad opera s. IXV. Leonis M. pluribus contendit, iam Concilium Commemhoe quam Epistolam S Heli Papae in eo recita uatim non tam supposititia eme priinum affertionis stiae alia est. gumentum ex nomine Concilii repetit. quod se ilicet in eo vatient Eruditi aliique Thia enovocandum contendant , eum ritim. , inquit mrenes Codices antiquioles haheani , & unitus Codex Trecens, a Chimetio in notis ad rerrandum habeat gesti se . quod ex littera T. s et ii, iaρ siti si ad litteram C. vet. Σ. Verum cois diere illi, in quibus hoe Contilium Toti a a
pellatur, eo in nomine corruptos esse viror et& litteram T. Omi n. ae Iam enim .d ei etiam
TE IIam docet Mos stentus in Natis ad Τabula Ecelesiast. Caroli a S. Paulo . Neque enim sν