장음표시 사용
181쪽
reelesi moles super hoe uno lapido innitatur, quo evulm, universa si prorsus machina collapsura : non eonsderan. era. in huius templi structura sibi invi em inhaerentes praegrandes lapides, Omnes aeque innixos egi, super immobile undamentum Christum Jesum. Sed agores gestas ordine prosequamur, atquOprimum quae praecesserint, ut opus sue rit Zosmo tres legatos in Asrieam mitis
rimar. Non unam quidem tantum praecessisse Quae prae. eausam illam de restituendo presbyteroeestri unt Aptallo, Ipsa mandata impertita a Zos-mo legatis suis, expressa in Commonito. xlo, plane declarant: nam eum de Episcopis appellantibus ad Apostolicam sedem si primum mandatum , plane intes-ligi posse videtor, Astieanos Episcopos ad Posimum appellata: suod quidem Episcopi Asrieani litteris suis datis ad Caelestinum Papam his verbis instiuare vi
leνe , se. Haec eos de F piseopis dicerensertor qui sequitur sermo declarat. Praeincesserat nuper causa Caelestii , de quo anno superiori dirium est : hae enim da mnatus in Concilio Carthaeinens ut vidimus) provocaverat a A Romanum Pomtiscem, & postea a Zosmo est auditus. Recessit ad eum ulum ea usa Aptarii pres-hyteri , qui ab Episeopo suo Urbano evia
communieatus, apud Romanum Ponti
scem se purgans, ah eodem fuerat redisditus communioni; qui & In eumdem Urbanum accusationes gravissimas intulit. Appellasse insuper aliquos Episeopos se dem Apostolicam , quae nuper dicta sunt, satis ostendunt. Haec quidem omnia prae cessisse legationem a Zosmo missam , lititerae Ahleaporum Episcoporum ad Eo
eessisse oportuit, secundum ea quae it mandatis habentur expressa , eum dieitur Ne ad comtrartim Episcopa imporIune M.
seeundum igitur illas, quae tune interutramque partem controversiae verteba
tur, dicendum est mandata a Zosmo Papa Impertita esse legatis, eademque can num auθoritate firmata , qui repertuntur esse Concilii cecumenaei Sardicensis: ut
quod ad primum spectat eaput de appetilatione Episcoporum ad Romanam Eeeleiasam, seu potius appellationis prosecuistione, de quo insertus est Commonit
1lo ἁ) ea non septimus Concilii sata
dioensis, sub titulo tamen Nicaeni Conaeilli. Meundum item mandatum, quod in eodem Commonitorio sequitur, de non adeundo importune Comitatum ; sed qua id auctoritate mandetur , expressum ibi non legitur ; quod nulla ea de remota suerat controversa: eum tamen luqueat id ipsum eiusdem Conellii sardi censis auctoritate roborarem a). Etenim suggesta in di Ao Sardicens Concilio querela a Graio Episcopo Carthaginens de Astieanis Episcopis crebro numis ad Comitatum navistantibus. S quidem non pro miserabilibus personis ompressis sublevandis. sed pro dignitatibus
seeularibus eognatis, vel amicis imp trandis r decretum tune fuit, ut eum
Episeopi Africani adituri Comitatum Romam pervenirent, ibi Romano Episcopo causas exponerent; qui eas examinet , num dignae sint quae perserantur ad Coiamitatum i S si tales ipsi uisae suerint, eius quoque impertito auxilio, ad im peratorem deserrentur. Sed cur nihil ad versus haee scut in aliis, obiectum sue.
tit ab eisdem Episcopis Concilii Cara
th Pa Itys Cone ilium illud vulgo S Hum appellatum . non NX V. solum annis quinque non duravit . ut vulgaris N να que fert sententia; sed nee usque ad reditum Lega. LM anua torum . qui ad Criti m Alexandii num & -- iram. auiam constant Inopolitanum mini sunt, iussa e iusdem Concilii, ad exquirenda Nicaeni conel. ii statiis a. quae hoe anno adducta sunt mense Novembri, & ex Asriea ad ponitieium Papam missa, hoe etiam anno vii I. Kalend. Deeeπh. vi iid re saeit titulus symboli Ni ani in Conei lio vulgo Africano sub num. ClU. Ε, NI ν ac... Aia Nisani di sol a D. . . m. κώ.... D. . - . post GA Iartim M. ιν ii XII. Er τε ia saHII. Eon Mia inbis R. a Din . . Quibus ex verbii Emin. Card. Nor sua lid. r. Nist. Pelagmo. x g. refellit tuetaehronismum tironii taedis Imine nilo fle Mareello Legalis Africanis num
H Cai. linum . qui iuxta Batonium anno CCCC NXlli. pontiferium iniit. Cur enim Legati Meannci ou Astiea drosecti pleno quadriennio Alexandriae de constantinopos morati sutis Iaram op nionem AaronIus destendit, quia legens xpisolam ad Caelestinum a s νnodo Africana sertia piam, vidit adhuc sth Catia, . in causa Apiarii Fatis intim Legatum de3isse Carthagine. inis
deque eiusdem eaune cognitionem usque ad Caelestini Pont; iratum protractam existimavit. Sed bis F., Listi, in eiusdem Api νii eausa Legatus in Asrieare ven It. Primo quidem anno praece derii sub Ponti gratus Zosmi finem, ae paue menses Carthagine moratus . eum Hiarium Episcopis Africanis eonciliasset, Romam reversus est . At idem a Mia, Catisi a ponii see irem nium eriminum iterum ae satus . damnatusque Caslestini mir inium imploravit, a quo Elel fasticae communioni restitutus est , misso in Afri- eam iterum Fatis .a Legato, ut eum Episcopis piatii caucim retractaret. Hle vero eonscien tiae reae stimulis actus universa crimina. quae diu pertricta fronte negarat, tandem tonsessus est . Quae omna in syn idi Asrieanae Epistola ad C Je Datim narrantur. Quare certum esse di bel ne i in Carthaginense tam S rtim quam X ptimis , ita vulgo appellata, eodem anno initium ti finem accepisse. Quod
182쪽
thaginensis, eam quidem puto fuisse causam, quod iidem Episeopi Asrieani haud pridem, suh septimo Honorii Consula
tu , eadem novo canone vis sunt pentiata: a via tus confirmasse, dum statuerunt sa), Onc Are. ut ad Comitatum ituri , Formatam acci. - perent a Romano Pentisce, nee nisi ipsius arbitrio liceret titue p)oficisci . LXX. Quod vero ad tertium. & quartum odidine posita in Commonitorio mandata spectat de appεllationi hin clericorum ad
versus suos Episcopos quod pertingebat
causim Apiatii presbuteri Contra inum
ipsus Episeopum Urbanum Si ensem γ situs est pro mandati confirmatione in Commonitorio ea non itidem Concilii sata dicens s. idemque recitatus ex scripto in a. inlem Concilio Carthaginens ε). sed . . e. . cum de hoe, scut & de primo, obi Qu. dὰ 'u' iuerit, non reperiri j Nieaeno Con- Ciet Idi, cilio; coniectura est non levis, ut loco Ni aspellan. eaeni in textu ut ne ne legitur) sueti et bus iiL. emendatum Sardieensis. quod sciretur esi inmom- se ea nonem vere Concilii sardicenss. Sed
ati tibi' quid in quod iidem Africani Epistopi
Carthagine congregati. recitato eodem Canone ex Commonitorio, eidem refra- rari vis sunt , tamquam incerti num esset ex Co illi Ni ni decretis, cum ex eodem canone Zosmus videretur eon firmare iura ipsorum . quihus ante stat. e. tu erant in Concilio Mileυitano, o demire. s. renovaverant in Coneilio Carthaginensi
a is.. net presbyteris, diaconis, & alii, TI. M . inserioris ordiris clericis appellare nee ' ret ad transmarina iudicia , sed questi de
suis Episcopis, vicinos adirent Episco. pos & si ah eis quoque provocandum Putarent, Africana adirent Concilia, vel primates, non autem quaererent iudi-ela transmarina Haee inquam eum ipsi statuissent . quidnam adversus haec Prae. cepi sse visus est Zosmus , cum ex can ne Coneilii sardieensis voluit, eiectis prossyteris, vel diaconis a suo ipsorum Apilcopo . potestatem impertiri, ut finitiis mos adire possent Episcopos Ηaee quia Aum Ecel. Tore. VILdem quomodo fhi eohaereant, non sat sui deo. Unde non integra in ea Suno do Aθa rectata haberi, opinari euor; cum praesertim in praxi contrarium Oh- servatum appareat. Etenim perspicuum est, . tum anno superiori, ut vidimu audisse Zosmum Caelemum damnatum a Carthaginensi concilio, tum Me ipso anno audisse Apiarium ab Urbano suo Epi. scopo exeommunieatum I ut plane liqueat, Zosimum minime probasse, quod ab Α-
Dieanis Episcopis fuerat definitum, ne presbyteri , diaconi, & suhdiaeoni ampellatent iudieia transmarina. i lus Tane apud me valet, quod scitur Iterum factum, quam quod fertur semel dictum:
etenim certum est , multa in hoe desidearari. quae non Inveniuntur expressa i Cum
isset tim litteris ad Caelestinum iidem piseopi Africam id ab eo contenderint ubi aiunt, te ): Presbyteνωtim quoque te a Mia
de sententia Ni eae norum canenum . Is a autem inculcasse voluimus, ut nonnulla in illi, Actis desiderari quisque cognoscat: quae s extarent, consona fa-
δὶς dicta ab illis esse facile intelliti pos
His visa, iam quἱd in singulis convenia LXXI. tibus, praesentibus Apostoli ei sedis lGratis, actum si, pervestigemus, & num
aliquid laetit imitii nutum Romanae Ecclesiae auctoritatis. Quidnam autem in
eo ipso Concilio hoc anno Carthagine celebrato decretum si, ipsi Africini Epi scopi in epillata, quam, defuncto hoc anno Posmo, dederunt ad eius successorem Bonifacium Papam, ore larant his verbis f) : Litteris no is ad eum f tid
v. Chtillianae Resia ionis in Asriea primordiis eo L. eoaritia suetudinem obtinuisse. ut presbyteri, Diaconi. PDisaria de Getiei inseriores in suis quisque provinetis a. - iudicaremur . appellatione ad transtratinos iudi-m is, Ilia res Omnino interdiua, Baronius num. LXX. peris r. an.I peram arbitra inr, dei rerum fuisse in synodo prima.....i riori Milevi ana anno CCCCar. coacta Canones a Maia dixit. Nam canon ille .iisdem omnino verbis si a milia tonditus suit a Concilio plena io Africae anno . . CCCCXviII. celebrato; in Canone quippe XVlI. eiusd/m plenarii concilii transmaritiae appellati aries vetantur; quod decretum ob tentatam id temporis eontra Ameanae Ecelesae eonsuetudi. nem ab Miario appellationem emissum fuisse non dubita tim. Cuspin anus 'in Comment. Fasi xum Cassodoti ad Consulatum Monaxii & Pliniatae, es tr Antistatis Eri rota, Ierilis ad E se ras Go eoa , is exivir talῖν po it 1M chastitia. Quare eum Cuspinianus Bibliothecae Cisa eae s tuto proxime elapso praefuerit , existimo eam Au gustini Epistolam in ea Eibliotheca ab illo te Elam, ibidemque adhuc extare. Quae admoni tio forsan inutilis non erit , ut se ira possit an ea sincera, vel supposititia, quod magis reor. piaesa i smodi Carthaginensis Uratores ex Ο- e 'riente reducis Alliet & Cyrilli literas Patribus ' Aisitanis reddidere. Cyrillus in suis diem Pas chalis anni sequentia ad diem XVII. κώ.4I. I Mabi annunciavit, inquit Aaronius num. XC.N. Et revera Ii praeter Canonum Nicaenorum exere plar petieram etium a Cyri Ilo, mi Paschali, udum in proximum annum, seu D ωνa seium no . anni nempe CCCCXX. ἱndicare vellet; qutiduirumque Cyrillus egit , ea Epistola ante. Septent.brem, quo tertia invictio ineipiebat, seripia id
183쪽
1 3 Annales Ecclesiastici Baronii
Iuppa κε, hst rei fit Means. Haec de potiori causa, in sνn nimirum de appellationis prosecutione. do Cat. In eausa autem Apiarii presbrteri quid th g. hoc oestum sit, iidem superius ibi docent,
epistolia, tibieumqtie utibi Oeller ω ρῆν ρρνειε terii munere fungereria r Mod A. m pre hiateras proprias postilantis . d. vitiate eoaeessimus . Haee patres ad Bonifacium. LxXII. Sed quod hie tantum modo attingunt de eonfessione Apiarii, idem paulo apertius atque latius sunt prosecuiati in litteris postea ia successorem B
As mactilia poste piauari , eonverrat ingemittiar ni qaoniam sam .nsνam ma- ιι iam tino ravitum Dialso initigavit, qaodo aeos Iaboνο δαρών. ινιι qti sionsa ab soliti , ω seis Uti embtis qtialemeamque medelam eis an ira ae sua eoas. ensia reluctante ) eninsi ne pνoliata . Ista au. tem de Apiario quare ipsi tam explicite ad Ciles inum Papam Patre scripserint, paulo post di Huri sumus. Haee sunt quae hoc anno reperiuntur in Concilio Carthaginens eotam Apostolicae sedis leg tis as a. Rosmo vero inter haee morte sublato, eodem pendente Concilio, Episcopi Α- sileani s ut diximus de his omnibus d dere litteras ad Bonisaeium , quem ameeperunt suisse Rosmo subrogatum : quia huη cum de singulis eum redderent ceristiorem , addiderunt id ipsum repetere, quod ad Zosmum scripserant, nempe mnia iura seeundum mandata se integra servaturos quousque de Nieaenis canoni-hus seret exaε ior exploratio. Rebus fies antibus. missi sunt legati in orientem, nempe Constantinopolim ad Atticum eius Civitatis Episcopum , itemque Antio. chiam, nec non Alexandriam ad Cuet illum pro fidelissmis exemplaribus Nicaeni Comellii canonum. Antequam autem legati rees irent, eontigit Aonisaeium mori, &in eius locum suffici Caelestinum. Quid vero Episcopi Africani post explorata Graecorum exemplatia , non inventis in eis eitatis a Zosimo papa canonibus, eis gerint: iidem ipsi litteris datis ad Cael mili num insinuant. Non quidem ut hodie Novatores arguerunt Zosmum impostulae, dolumve malum atque fallaciam proclamarunt , neque ob eam cauis iam derogandum putarunt Ecclesiae R
manae iuribus . Sed quid ρ summisso ani
ia illa Paschalis mendtisa. Ee loco. ΣνII. Ra . NMai. idest . XV. Aprilis, scribendum , TIR I. Maja. . id est , XVIII. Lo -ns Apν. D. suo anno sequenai pascha celebratum . Petavius ih. a. de Doti. Temp. cap. 44. de hae Cyrilli spissola suse digerit. & in Appendice ad T mum II. pag. gs . eam intraram recitat, ex tatque etiam Tom. II. Concis. editionis Labhea vae pax ε 3. Verum in ea non XVII. Ra . M Fas . ut apud Labbeum , sed IX. κώ-.. Majas . legitur; eique praeterea assuta est longa siuedam lacinia: alteritis seriptoris. ut Petauius existimat, in qua & iteratur Pascha relebrandum esse lae. Igal M. Majas. Peta ius in notis ad eam Epistolam ea laein a auclam , ait: Quia in α ιι δε
tria qua delaops s . Atisoria ιδε d. stilissa μοι , irim δε ι aris διιa C HII. . subrumit petavius eam laeiniam 8e Paschale anni DCva I. qui Aedam antecelsi, videri intelligendam . eum eo anno Pascha IX. XL.M. M i peractum fuerit .& Beda lib. de Rat. Temp. cap. 4 a. & lih. de Aetvm ntis Liam , pag. rs . eiusdem laciniae seu appendicis meminerit. Quare eoneludit petavius, illius Appendieis λυδο rem haud dubio duceniatis annis posteriorem istae. Eutherius vero in lib. de Doct. Temp. eap. 3. & s. Cνrillum de
Paschale anni CCCCXLI v. quo illud o. R-
De eadem cauta agi. aia sub Eon facio. De eadem
184쪽
mo rogaverant, ut maiora cautela Romani pontifices ex Africa querelas ingerentes susciperent, atque maturiori tuis dicio causas tractarent, ne se iudieia rite ae probe facta perirent. At praestat ipsorum audire verba , quae se se habent
in epistola ad Caelestinum so): Praefato latiιν debita sutatationis eois o , a repen
eriam Nie tia Cone Iio definitum, fae,la admνter venerabiIitas tua . Nam si do inferioribus clericis vel Iuleii videιιν ibi praeea eri s quanto missis loe de Di se pis ΟιIuir obs/νvari, ne in Da prosine iaa communione sussipens, a tua fuκctitarenti festinato, te I praepνopere, meI Adrikire videantus communioni νestitii ' Haeeips; quibus vides eos non prohibere a inpellationes ad Romanam secem, sed tan tum admonere ipsum Romanum Pontis
cem, ne ut aiunt ) facilius quam par
est, nee sestinato, vel praepropere aut indebite agat: nam maturum quidem exis poscunt iudicium, non autem recusant . Cum ergo manifeste videas eos non reis
harati appellationibus ad Romanam Eeclesiam , sed tantum exigere, quod a
quum iustumque videretur , ut maturi vi causae tractarentur examine : Proinde
uod subdunt, ut ubi sunt exorta, itant finienda negotia citi disseultatem prosecutionis iudicii transmarini, sed & quod ingerunt de non mittendis LegatIs de La tete in Astieam, & exeeutoribus cum P tentibus : haud ante dictis adversari putes, ut appellationis iuri voluerint penutus derogatum. Nam nequaquam illum reis cularunt prosecutionis causae modum , qui eo eanone ponitur primo loeo, nimirum
ut ipse Romanus Pontifex causam ipsam propinquis Epistoris per litteras deleg ret. Haec autem quae dicta sunt, licet perspicua satis haberi possint , elariora tamen reddentur ex his quae dicturi sumus: ut etiam manu quisque tangat, quam quae-xit in quaestione disse illima ueritatem ;quam non possit quisque non sueti, nisices inate procaeiterque restiat. n. Ael. Tom. HL
Primum igitur quod ad appellandi tui
pertinet: id quidem haud recens institu tum est, sed smul cum ipsa Ecclesa Ro mana conatum. Etenim eum Orthodo xorum omnium sententia. ipsa in orbe Christiano ut superius latissime demonis stratum est obtineat principatum; minores omnes ad maiores, cum laes sunt, posse habere recursum, S maiores munoribus praesto esse dehere, eum ius naturale, tum sentium , atque ius scriptum confirmat. Sed quod modo ad Afric nam Eeclesam spem i, de qua nobis in praesentiarum sermo: Cum qui apud eos claruere praestantissimi Patres, iidemque Catholici, & Catholicae veritatis acerrimi vindiees, ut sanctissimi atque docti iami viri Cuprianus, optatus Mileuitanus,& Augusti nug, pari sententia absque liqua dubitatione , vel diserepantia tr dant, confirmentque, ae pluribus praedliacent primatum Romanae Ecclesiae r aeque& ius ad eam provocandi , ex quadam necessaria assumptione, vis sunt esse professi. Quod uero ad usum pertinet: nisi
id antiquitus servari solitum essis, haud S. Augustinus in causa Gelliani ita diceret b ): Erat Eeelisa Carthaginenssse ilicet)eriam transmarinis thina regi nistis, O fuma eeleberrima tis bilis unde non med aeris ut que auctoritaria habe-hat Epis opum, qua posset non eurare conis Disanrem mutiittidanem inimicorum eum se ideret , ω Romanae Fecti , in qua semper apos otieae ear bedria viguit pranei patus , s e reris terνis, tinae Evangeistium iu ADieam menta, peν eommunicam
roνias I trisus esse eonjunctum: tibi pa rarus esset eati sum suam disere , se arimo ria ejus ab eo illas Gelsas a te mare eonarentuν . Haee eum ipse dicat , nonne fatetur , appellare illi licuisse ad Romanam Ecclesam, si illud et damnum& iniuria inferretur nam quomodo fi ri valuit, ut Asileanus Episcopus a Coeia piseopis laesus in Asti ea , causam suam prosequeretur apud Romanam Ecclesiam, nis iure appellationis pSed quid vetera exempla quaerimus suppetunt quidem nova, quae sedente i.
d. Maisa celebratum, intelligendum esse autumat. Denique Caid. Notisus loco ellato aris hirratur , Cyrillum , qui Graece scripsi. responis disse l/aselia peragendum esse vie XXIII. me GFla,mviri, qui coneutrit eum die XVIII. meniasis Aprilis , seu eum die xiv. Kalend. menssuati, in quem revera amis sequenti pascia in eidit, sed imperitum interpretem transtulisse IX. Kal. Majas. De Atipendice nullam mentionem sieit Emin Card. Non sus . Verum hae omnes interpretationes reiiciendae, observandumque brevem CDivi Epistolam ad Carthaginenses, scriptam extare , vel seorsm s. ne ullo additamento, ut in omnibus Latinis Come; liorum Collisionibus . a Theodoro Balaam . ne, aliisque etiam Graecis, Et in iis Pascha di ei nuntiatum XVII. R I. Mai. , t sed Librariorum oscitam a , t Icet antiquus interpres recie vertisset XIIII. Ea . M M. id xv II. die mensis Aprilis, duabui unitatibus in inferiori parte connexis, reddidisse vII. in ultimo auia uero, cuius erroris a Librat; s commisu exempla passim Meurrunt i r vel brevem illam Carat illi Epistolam Feperiri eoniunctam eum alia Apispendice . seu veritis eum alia Epistola, ut apud Aucherium pag. τά. & apud Petavium etiarum, qui uterque eam eum MSs. eodie bus contulit . Ibi autem pasilia Ind Ititur, iam in Epistolaia quam
185쪽
a8o Annales Ecclesiastici Baronii
Ctixisti Box iracII PAP. H N R. 23. 4194 ι. . THEOD. I a. I, Tris. gerunt, ac quidem minime dubia: haud copis tem. enim horum est levis assertio, quae eodempore Au- tanto Patre atque doctore leuante, i eulcante , in pluribus comprobante , ad ponti. ' ducem ut in medium . C mira Dei provi. Wimilan. dentia in rebus Catholicae Ecclesiae mo tibus. derandis i Eo ipso tempore, quo de Nicano canone ea inter Africanos Episco
pos controuersa agitabatur, easum comtigisse voluit, cuius oecasione ipsemet s. Augustinus, quem dictis Conciliis Carthaainensibus interfuisse diximus, comis pulsus sit exempla adducere , quibus demonstraret Africanorum Episcoporum re eursus, ct appellationes ad Romanam Eeclesiam, eum agit de Antonio Episco po Fussalensi; qui, relicto illi Epise patus honore: , tunAionibus tamen suerat Interdictu Episcopi, se damnatus ah Asrieanis Episcopis, ut ministratione ces.saret Episcopatus, enm iste sic privatus, apud sedem Apostolicam appellans. re
claman; dixit: aut in mea eat horia ne
dcte Attii, atis Episeopus este non risui. Ixxvii. Adversus hune igitur S. Au ustinus , ut unus ex Episcopis suit, uui eum ea
ententia condemnaverant, respondens D.
r AGRIs quam In addἱtamento. IX. Ra . Ma,aa . euius erroris hale caiisa fuit. Cis; Ma duas potest alias de Patimis literas dedit . alteram hne seno adpitres Africanos et alteram anno CCCCXL Ii. ad Monaehos quoslim . ad quos de paschate anni CCCCXL v. quod in diem IX. κ nil. Majastheidebat, seripsit: scolus vero nescio quis, non advertens Librarium dua Cν illi EnIanias sub uniea insemipitrine uno tenore exarasse a & peris pendens C et illim in secunda Ei, stoli . seu . ut bi videbatur, in posseriori narto Edistrilae . eon. tendete Pascha eelehrandum esse IX. Kal. m.
δει, diem in priori Epistola expresIum, quem
ra omnia re intuenda . nee Mnst mori s. na reeie
cante, ver aliorum itidis.. mana. . sed stolicam cum unius generit easus de unius tam delatae. tum pr vinciae recenset sedis Apostoli. eae de Asticanis Episcopis exhibita iudiciorum exempla, eademque ipsa receniatia: plane potest quisque ex his, intellia gere , quam crebra atque adeo freque tissima esse eontigerit in altis variis atque diversiis multiplicibusque casibus, tum in ea provincia euius meminit, tum in aliis
eiusdem Astieanae Eeelesae, Apostolicae sedis iudieia r quae quidem haud ab ipsa
Romana Eceletia exerceri potuerunt, niis
s eum qui in Africa sententia Episcopo. rum damnati essent Episcopi. Romanum Pontiscem appellassent, qui ut idem di. eit S. Augustinus) aut aliter iudiciu et, vel ab aliiς iudicata firmaret.
En vides frequentiam Asticanorum E Luxum piscoporum sedem Apostolicam appellanis meausatium . sed cur modo restiisse visi stite Antonii ut cuncta probe intelligas , praestat hie audire causam Antonii Episcopi Fussalen imis lass. de qua S. Augustinua eam ad Cri' testinum Papam seribit epistolam: extat enim ipsa, quam consulere cuique librarum erit: fiet plane , ut ex ea tum m
rem illum iam inolitum appellandi ad sedem Apostolicam eiusque sedis auctoritatem intelligas, tum etiam interprete.
ris quae subduriuscula vis snt seripsis Patres Concilii Carthaginenssan ea quam citavimus ad Caelestinum Papam epist la, de non mittendo de Latere Legatum in Africam: ut maxime mireris, quam eoncinno ordine cuncta sibi responde iste& quod diximus)admirabili Dei iactumst providentia, ut casus contingeret, quem & S. Augustinus seriberet, ut nulla possit obseuritate velari , vel perplexitate involvi, atque dubitatione consum di, sed eun a dilucida atque clara snestraque ob oculos posta contempleris radeo ut tu ipse, tedior, quovis affictusss animo, atque etiam si ab Echlesiae Catholieae recto tramite procul aberres, non possis non sateri, quae vera certa
diversitin υἱdebat a die in secunda des nato . mutavit. de loco XIIII. Ral. Majas, vel xv II. Kal. Milas . si is error iam in eam Epistolam irrepsitit. posuit IX. K I. M. ι , uti in posteriori Epistola r quae eoniectura optima suis set, licti in textum minime inserenda . s C . ΠΙ- tin Iea Epistola quaecumque apud Euche rium ti Petavium leguntur. asseruisset. At Cνr sitis duas Epistolas de Pasehate dum MVIII.
bus di .ers, annis seripsi , ovas postea amanuenisses in unam eamdemque congessere . ut vel hareverba . quibus prior finitur. Aemonstν, mr di feria is νε , ti sνusi is, manismM GHι. m.
186쪽
clys. I. Ttiaon. ii. Myr que ex epistolari historia deducta esse perspexeris. Accipe igitur rei gestae summarium .
Antonius EpiscopuΑ Fussalensis M enormia quaedam scelera , agente contra, eum S. Augustino, qui ei sedi ipsum prae sciendum euraverat, ab Episeopas eius provinciae de postus filii ab Episcopatus administratione, reliclo illi tantum sedis titulo . Appellat hie ad soni saetum Ro manum Pontiseem Posimi meees rem smnique vaser homo ex Afri ea proficiscens, et leuit in sul e mmendati nem is teras a Drimate Nomidiae ad ipsem Romanum Pontiscem, quibus ille ipsum
veluti innoeentem excusaret. His acceiamis Boni iacius Papa a Prima e in Animnii Episeopi eommendationem litteris , Magna cautela quod ipse S. Augustinus laudat pro Antonio rescripsit, era adhi- hirci temperamento, si nulla uidelleet sur. reptio intercessisset : nam in litteri haee apposuit: si ordin/m νε in nobis Meliarem indiea. ι ,se. Sed contio te inter haec Bonitae tum mori, & relinqui sausam integram eius succetari Caelestino Pontis- ei ; apud quem contra suum Episcopum Fussalenses causam prosequentes , querelas pariter eidem Caelestino Papae In gesserunt adversus ipsum Augustinum, quod perditissimum hominem dedisset I pss Episcopum . Hoc ipso rerum statu, eum ah aduersario iactaretur fore missiliarum Caelestimim Papam executores, qui in sedem suam, in ipsam vides ieet Epi scopatus administrationem Antonium reis stituerent: ipse Augustinus ad eumdem
rana liberari . Juritia quippe illis, O
inetur anno CCCCXVII. ad quosdam Mona. chos a Cyrillo data ob eontroversam de Pa. Rhare anni CCCCXLIV. de qua etiam semi tali Mnclum Leonem Papam, ni mani esse liqueteil Epistola pas hasini Lilybeiani Epistoni ad eum dem podiiseem data, in qua tignificabat, anno CCCCXLI v. nono Lalend. Maii Pascha ee. Iebrandum em . Aἱt enim Pascha snus e dititia.
a. se. Cyrillo a malἱρώGai veta reseνθι- εI . Sed hae Cyrilli ad Leonem ripam Epistolia petiit, L quae ad Monachos ah illo data. temporis progressti eum illa eonfusa est ab a manuensibus, quam hoe anno ad Patres Asti
Haec Augustinus: quibus pariter intelli gas, quidnam ex Concilici Carthaginens ad eumdem Caelestinum Pontiscem Episeopi seribentes sbi ψoluerint verbis il
raris O ltimilitisiij .iem Detim videre eurientibus praefert , et deamtir sisticere.
Haee ipsi. Ex quibus smul omnibus perspicue satis, puto, intelligis, scut Auia lustinum, ita δὲ reliquos Africanos Epi copos non refugisse Apostolicae sedJs iu dictum , quod implorabant pro confirmandis a se latis sententiis, defendendisque
ab eas impugnantibus; nec rursum ex
cutionem refugisse iudieii : sed questos
esse de modo exequendi: exhorruisse nimirum mitti clericos eum militibus &magistratuum apparitura. Quod quidem illud primum ostendit in servisse Praesdes provinciarum. & qui illis parebant mi. lites. Romanis Pontis ethus, in exequen. dis Apostoli eae sedis sententiis: tantum abest ut eaq impedirent, vel remorareniatur , vel ut Apostolicis ipsis litteris, PIuces , subscriberent, arrogarent. Caeterum reprehensione vere dignus, ne suerit modus ille eum apparitura milit ri exequendi Apostoli eae sedis sententias: sieet sanctissimi υiri de eo uideantur esse conquest: haud tamen quod ad praesentem causam pertinet, quis dixerit impro-han eanoa de pas hale anni CCCCXX. stripserat. Inseri plici quidem Epistolae Cyrilli ad Mona. chos ad nos non perventi. sed ex Epistola seu partis Epistolat quae superest, lectione pate primo, eam non ad unum , sed ad plu. res seriptam . secundo , hos Cyrillo inferioresae sib3itos suisse et hie enim ait : prae pia vobis ,
ι.IUmi. sed in In Ra . Maiy. Tertio , qui de eo diem paschatis se stitati fuerant: t tam se imterrogatum si se die ta Monachos estitisse. Ait
seleniride Lapide, quae in hae posteriori Cy
. potentiis bus 4rxeculio m sente .lix Apo stolicae se. dis pris sani Mais pistratus auxilium .
187쪽
1 82 Annales Ecclesiastici Baronii
Caxis etr BONI Cir rie. ΗΟN R. 23. . 4r . x. TII EOD. 22. harulum, si exacte euncta consideret. Elisen; m Antonium ea lumniam esse passum . atque iniuste damnatum , verisimile seri potuit, immo reddi propemodum eeristum . seribente pro eodem ad sedem Apostolicam ipso provinetae totius Prima te, qui primus omnium in eum tulerat dam nationis sententiam. Dato igitur, ut ex
Actik iudieialibus iure riteque eonsectis Isse per Apostolicam sedem foret in sta
tum pristinum revocandus, certe secuniadum ea quae ibIdem S. Augustinus a). 3a m. seribit de Fussalens bus, id non nisi ma- εο a.. nu militari expleri potuisse videbatur , quod Romanus Pontifex sua sententiades ni isset . Etenim eives in eum adeo exa cerbatos suisse tradit, ut minime passuri essent ipsum amplius sbi Episcopum praefuturum , immo in aliquod etiam forent vi publiea Dei nus prorupturi, si ipsis in. vltis Antonius redderetur Episcopus : testatur quidem id ipsum Alaeustinus, his verbis agens de plebe Fussalensi e Dolo re justo , eum si ννas , ferre omnino non possent; ω etivistis iti usque periculo in alistiod sen, Din an reti tuis ram impatiensiam μὰ do oris os enderent. Haec ipse 1 Certe quidem nonnisi ex casibus huiuscemodi emergentibus introductum oportuit . ut vhi non audiretur Apostolicae sedis praereptum smplicibus litteris senis eatum, ad illud exequendum a Romana seelesia elerici legarem tur cum apparituris, ut eogerent, quod iuste videri poterat definitum, impleri. Porro rite, iuste, pieque pro exequendis adversus refractarim & repugnantes iustis sententii, & Eeelesasti eig institutis , implorare lieere ab Imperatori hus e 1umque praeses autillium: ncin aliumuempiam auctorem ei to sed ipsum Rugustinum appello , qui huius sententiae firmum asserto, em atque defensorem se praebuit pluribu , in loci, , & inter alia
via. nam quod ad Augustinum supplici epis stola adversus Antonium apud Caelestinum agentem pertinet: factum quidem fuisse ipsum Autustinum voti eompotem
ipsiusque petitioni Romanum Ponti seem annuisse , suo loeo dicemus.
ripam datam esse affirmare. Verum Beda ire eo quod eam ad sanctum Leonem seriptam arbitrator, deceptus est, ut rationes mox in me
aium allatae esare ostendunt. nis C, militis eui his a peAa ea Eoistula attribui iur. de Pacho miri & se lenitide labide tam in Epistola ad Leo rem . quam in Epistola ad Monaehos loeutus fuerit. Caeterum seeundam illam Epistulam . quam Petavius latiniam prioris vocat . uerum saltum esse Cyrilli . liquet ex eo quod nor solum ei a Beda asseratur et sed etiam ex eo quod in tot honae notae codleibus Mss. in quibus describ:tur, eidem adscribatur .
Vidisti ne adeo aperta ae Ierspicua Imrati luce, lector, quam procul illat i quod De quo insultantes iactant haeret iei) eonatum esse Hierca simum Papam appellandi ius ab Asti l''N .eana Eeelesia suffurari; eum, teste ipso si diis, A Augustino, id iam antiquo atque recenti silet nos usu reeeptum, pluribusque in Africa see- & sdem quentatum exempli . praeseriptum suisse Apostolieonstet sed cur Inquienη ) eiusmodi de eam. appellatione Oborta est eontroversa Haud quidem vere a quopiam diei potest, appellandi ius aliquando denega tum , quod tot eonstat exemplis ante de postea comprobatum: sed potiuη perspieue eernere est, de modo prosequendae appellationis obortum esse dissidium: quod satis evidenter possumus intelligere ex Ipsus Zosimi papae eommonitorio, in quo, ubi agitur de primo mandato, non de iure appellandi, eitatus est ea n Conculii Sardieense, sed de prosequendae adipellationis modo. nempe ut habet idem recitatus ea non Concilii Sardieensa septimus. quo eavetur, ut ipse Romanus nil sex dupli ei via possit, si velit, a pellantis subvenire iustillae, nimirum vel per litteras, seribendo Episcopis finitimae regionis, ut diligenter de eausa inquirant atque definiane. vel mittendo L
gatos a Latere in Asr;eam , qui praesentes cum priscopis eausam appellantium audiant atque iudieent: quorum posteriorem modum refugisse vidimus Episcopos Asrieanos , non autem denegasse penitus ius appellandi ad Romanum Pomtiscem . Etenim ratio in promptu est enam si iux appellandi denegatum ab eis penitus essent, non ille quidem septim uneanon . sed quartus & quintus eiusdem Coneilii Zosmo ei tanduet suisset, quo potissimum de appellandi iure agitur , his sellieet verbis rQυοὰβ ali is Fρ seopur adlicis catus xxx xnti fuerat in aliqua eausa, putaverit se Canones bonam eausum hab/γε, tit itertim joaieitim de appel- renovetur e F pluere, S. λιν. Arosoti latio . memoriam hon remus, ut stributar ab hirqui examinaveνυηρ, ter et om ab aIιis Episcopis qυ. in pνυ η tis morantuν. Et se , ad ear et reno Uundiam osse itidie/um .det Iud era, se. Sequenti item canone sie:
Episeopos Asrieanos tandem admisisse appeti XXI e. Iationea ad Romanos Ponti fieri , liquet ea iis Afri Αρ
emplis. quae Rronius profert. Verum . ut an/UMA- notauit Marea lib. I. de Concordia cap. I s. n. aes ιν- v. id fictum non est in hoe Contilis Cartha. majiri istinensi , vulgo S Ψι. appellato. tani is . ita viis rant, .sum fuerit Aaron o. num. LXX lv. hale enim admis F. . sententiae manis-ste re gnant eorum oppositi nes uerhis minime ambiau 1 eoneeptae in eorum Epistola ad C. V - papam ponitioi neees.sorem. Cessere ergo tandem Africani. qnia Poniati seo, Romani nihil voluerunt rem rite re ex tuis
re sibi legitime quaesito in Co illo generali Oeeideniis, sardicens nimirum ; cum possessionini
188쪽
LXXIV. Vides igitur qui suerant elianda eano nes eiusdem Concilii, si de appellandi iure suisset inter Asrieae Episcopos S RO-
manum Pontiscem Morta controversa,
d. non potius de modo prosequendu a pia pellationis. Sed & et ieere id quoque potes eu ipsis litteris eorumdem Astiean rvm Fpiseoporum ad intestinum . datis illi, quidem ut vidimus) post aceeptos ab Oriente Niem nos ea nono ; dum ipsnon negant appellationem, eum proseis tutionem aeeeptent, nempe si velit Romanus pontifex per litteras eam delegare eausam ipsis Africanis Episeopis, se eundum videlicet priorem prosequendae ea uis modum r sed aegre ferre se dicunt pro Deutionis modos, nempe vel eum Ro-naae summa dissicultate prodileendi e sentrestes. vel in Asrica per Legatos a Iaiatere foret agenda eausa: eui possetJor, modo valde obnitebantur; seut & iniquo ferebant animo executores eleri eos cum apparitura in Africam mitti, ut ex S. Augus ino ut disti: eum illud magis oditarem , ut cum quis appellaree Apost seam sedem , ab illa delegaretur causa
Episcopis illius provinetae; ut de Zosm Papa vidimus delegante Eeelesae Caesariensis cantam S. Augustiao atque colia legis a xxxvi. Quod vero legati & eletlea executore proterve nimis rem agere viderentur r. hos a Romano Pontifice mitti, meseste
Faustini serio iid .m significarunt Episcopi Α-
α' ω M. Cerae quidem de hi' agendi apud
Epi copia Caelestinum tum publieas litteris Africa I peti ias. Dorum Episcoporum, tum privatis ipsus Augustini oceasonem dedige nostitur legatorum nimia in causa prosequenda an
peritas & insolentia. Nam in praesenti eausa de Faustino legato iidem corquesti sunt litteris ad Caelestinum, ipsum non iam et ste Judieem, sed patronum e stissimi Apiarii; & eo proterviae progressum esse, ut divelsas Coepiseopis Asileanis ut aiunt o inferret iniurias,
de quo antea conquesti litteris ad Boni
iactum a ) seripserunt, quod non essent e lis n. yphum istum ut aiunt) passuri; Ae in .. . ' ψ 'litterἰs ad Caelestinum cl) rogant, ne ι ιι υνιὰ umosum seculi typhum in Ecclesiam in c j. Afritroduci permittat. Est namque typhus, idem quod fastus S arrogantiar unde &Plutarchus s e ) nomen otioque Typhonis 'ab eadem Graeca viae deduci tr usurpa- ta est eadem vox ab Augustino d) etiam ς tila sis.
licet alicubi mendose . a phtis loco, plus, epia. Io legatur : a S. Ambroso etiam, freque lius vero a s. Gregorio .
Cum igitur ex his omnibus, qudi dicta Lxxxvati sunt, salis superque liqueat, Zosmum Papam optimam fovisse cau am , nec qui quam alieni iuris usurpate e natum esse, quo S praedecessores omnes absque ullaeontroversa potiti essent . dum Aselea norum spiscoporum appellationibus ad A solicam sedem detulerint, eisdemiaque ius dixerint, atque causas ipsas, de auibus eontentiones obortae essent, abolverint: quaenam , rogo, subesse potuit ratio doli mali ct imposturae, ut supia foetit Nieaeno Conei lio canonem sar dicensem eum praesertim qui ab eo ei- DE Gnis
ratus est ea non, non minoris esset aucto Mea di
ritatiη atque praeflantiae , ac s esset Con- eis i eii Elii Ni eae m. Ubi igitur nulla inesse po- itia dictuit vel leviq fingendi ratio, nescis est mo subtiis praesumere sctionem. Qu3α enim ignotaε tulo Ni paris auctoritatis fuisse Concilium Saldi capi Comeense atque Nicaenum, eum ambo sue- .'rint oecum enica, immo hoc amplius ab
illo istud habuerit, quod illi ex Astica viis Episcopis unus tantum Gellianus intersuisse reperitur . Sardie ensi auiatem cum Grato Episeopo Carthaginensi triginta quinque s ut Athanaiasus docet J to eiusdem Prouinciae E pliaseopi praesto fuere; adeo ut, salva pacti Catholica, nequaquam potuissent Sardiaeensis Concilii canones non recipere Sieγgo dolus malus subesse minime potuit, alia plane exquirenda eausa est, eura Zoslamo sub titulo Nicaeni Concilii estatus fuerit ea non Comitii Sardicensis. Coniecturae imeus patens esse debet, ubi te fiat omnia
ad certum tempus morem gesse ani desiderio summorum Ponti eum . Subsdio fuit exemplum Galliarum de Hispaniarum , apud quas in usum revoeatum est Privilesium illud. Tum etiam Novella Constitutio valentiniani suggerent sancto Leone Papa anno CCCCXLV. quae sum. reo Prini;sei supremam auctoritatem tti ii inseditiis Episco rum , sψε ii Galli snt. aut ex aliis Provintiis οῦ quod ΛΡia n. eoegit ad obseruationem Canonum Sardisensum . Praeterea Incursu ν - δε- , qui Ariani erant, ει in As Iea anno CCCCXXVIII. dominari ecepere . Africanos neeessitate adigebat ad arctissimam unionem eum Ecelesa Romana . uestigia tamen quaedam contradictionis extant in Epissorii Pa. pdi Leonis. in causa L isina. Sed aequievisse eos eonam em Ferrando, ex eapiithus LIX. 8 1κ. Bleviarii Canonum . In hae synodo uni.ersali totius Ahirae, quae XXX. missa vulgo duitur , praesente Fara ... Legato P - C.LRoma dii sedis . νelecti sunt canones , illi omnes Ioe a Caia i di .e, sis in Conciliis editi fuerant rem re Mentim iis isti, Ptimatia Carahaginensis , de nova des. nit a.
189쪽
184 Annales Ecclesiastici paronii
de Impostula suspieio. Unde licet opinari , vel quod canon ille Nie ni Con ei lii fuerit eum aliis transatus in sat dieense ; vel quod, cum id celebratumst pro corroboratione Nicaeni Concilii, idem reputatum cum illo suetit: quod apud veteres adeo constans suit, ut cumreeenserent Concilia generalia, post Ni eae num ponerent Constantinopolitanum , praetermissis penitus Sardieense , quod tamen fuisse cecumenicum liquet. LY2κ Sed nec mirum est, quod nec novum viil sit, si unus idemquε canon, vel plures sub diverss Concilii Α eenseantur . Nam ne longe petita quaeramus exempla : in promptu est, quod in Concilio Cartha ginensi anno superiori celebrato inserti habentur canones Concilii Mileuitani: in super & canones Concilii Hipponensis ut diximus a transtati sunt in posteri ra Concilia Carthaginensia. Quid ergo Ilupossurae erit, s canonhs έ qui posti reperiuntur sub titulo Conciliorum Ca. thaia pinensum , quis citaverit nomine Conciliorum Milesitani, vel Hipponensis Numqui id faceret, exclamaveris imp sto
rem non puto, immo potius exactum canonum cognitorem , qui noverit pr prios sontes unde manarint. Certe qui
dem plura de Concilio Nicaeno sunt exempla, aliquot eiusdem Coneilii ea mones transs.ltos sulse in Concilium Sar dicense , nimirum quintum, dec mu m- suintum, decimum sextum, S decimum septimum, quos exseriptos invenies in Concilio Sardicens sub numeris primo, decimon ono, & decimo sexto. xx rint. Quod s nexes ea de appellationibus Quibus statuta fuisse in Nicaeno Concilio: unde codicibus regationem hane probare vales γ Numh ia,ti illud unum satis potest argumentumst Edri. quod codices Asricani & aliqui Eceles tum orientalium illis carent Ego con tra , Romanae Feelesae eodices illos ha- huisse, testifieatione Zosmi asseranti. . Nodo aequa lanee perpende, quibusnam codicibus maior adhJbenda st fides: λmul eons derans, quae longo tempore sit passa naufragia Eeeles a Asileana sa-δione Donatistarum, qui cum Arianis foedus inierant: quorum nequitia & illud quoque factum esse iam diximus, ut ipsum Cone ilium Sard eense , idemque Cecumenicum, eui ct cum Primate Episco. po CarthaginensHtriginta quinquePAGIus nitione , eonsent;ente Fatis . approbati sunt Norum Contiliorum gesta & eanones eum Fatiis flavi Romam retuli et, Apostolicae sedit eon. sensu adeo probata sunt, ut partem deinde fecerint Colle ionis nostrae veteris . quae incipita tertio Carthaginensi Coneilio, & extera ex ordine eomples itur, quae habita sunt sub Amrelia usque ad VII. Carthaginense de praeterea Nileuitanum sub Aurelio. In ea veteri Colle elioue eontinentur tantum Canones, quos E
Episeopl Asicani interfuerunt, post
rig Africanis penitus intereeptum sue rit, ut omnino perlerit, immo & nomen ipsum male apud eos audiens, respuere tur, tamquam Conciliabulum haeretico. Ium a ). Converte rursus oculos ad O- a rientis Ecclesas, & quibus per plurimos et annos su Mibus iactatae fuerunt, considera, Arianis Episcopis praesdentibus, ex- ,εν pulsa pe-itus Catholieae communionis ta C f. La. piscopis: quibus omnibus malis earuisse e.34. Romanam Eeelesam , iam superius ex re hus gestis sngulorum annorum satis per spieue demonstratum est . Ex quibus plane iure argumentari liceat, fideliores habendos esse codices In Romanae Eccles.sae archivio diligenti custodia asservaintos, quam quouibet alios diversarum pro vinetarum . Haud enim recens est eiulm di argumentatio, sed iam vetus, a rea toribu A usurpata & solida s de reeepta, cum contigit in disceptationem venire sisdem eodicum Romanorum & Crienta lium ; quando ex integritate Romanae E clesiae chartarum fuit perspicue demonstratum, ipsas LetosanRas Synodos cecuismenicas apud Orientales ab is reticis esse eorrupta , labe iactatas, ac penitus in salsum sensum motatas ct Hepravatas et quas & ex Romanis ecidicibus oportuit in pristinum veritatis candorem restituisisse. Facit de his omnibus certam sdem s.
Gregorius: b Papa, quem consulas . Si l in T
agitur ea de Conciliis Ephesino cli Unaleedonensi a iderunt, eum Eeelesiae Orientales a Catholieis regerentur Episto pis : quid censendum est, cum Ariani , in quorum manibus erant omnium Fceleia sarum e dices & omnes ubique loe rum eonstruistae hi h liothecae , Orientali-hus praeerant Ecelesis num quis negabit talia aeeidere potuisse . immo & acis ei disse non tacilius existimabit Sed ne
hie eadem repetere cogamur, consule
quae dicta sunt superius tertio tomo , de causa, cur nomine Concilii Nicaeni eitati fuerint canones Concilii Sardieenss . His denique S aliis persuasi Episcopi XC. Asrieani, longe ab suit ut citatos a Zoαπο canones non repertos inter canones
Nicaeni Concilii, sed sub Concilio sar dicensi, ut adulterinos reiectrint, & ut adscititios spuriosque damnaverint; sed eos potius ut legitimos ae sde dignos ut par erat) haduerunt. Cuius quidem rei
elisa Romam recipit, eadem seris se ordine otio sunt in Conciliis Asrieanis editia omissi
ea nonibus emeris. qu4bus edendis destiit auctoritat Eeelesiae Romanae. Postea D alium ordinem secutus est in XXXI. describendis canonibus Africanis ab eo . qui iam seriari reeeptus erat. Etenim praemisso universali to Coli molius Asileae Concilio hoe anno habito. 8e m. C AEanum sitis xvXII 3. Canonibus in eo editis, statim Afrisse subjungit collectionem a se tonsetiam eanonum rus .
190쪽
rei locuples tostis aecedit petrandus diaiae Onus Carthaginensis Eeclesae, qui in huius sieuli fine magno splendore elatuit non Cariagine tantum, sed in universa Eeeleta Aseles na. Hie quidem in suo Breviario, seu Concordantia canonum, uam diligenter elucubratam treeentis istinxit capitibus, eorumdem a can
rem d. c. num mentionem habet, reeensens eos sub
14s. 333. titulo Concilii sardieensis: immo ipse re-; - - cte interpretatus, alteri eorum huiusmo
soν2. e. 1. Quodo retractanda per Dieaνιηι Dis ορ.ωνbis Roma, R ipso decνemri . Ita ibi: ut plane intelligas, nequicquam ab ipsis appellationis iuri, sed nee exeeutJoni ipsus per vicarios nempe Legatos de La tere , faciendae, esse derogatum, vel im. minutum ; eum modum dumtaxat illis displicuisse , quae dicta sunt superius, do
xCI. Considera igitur, lector, cuncta quae 2 iul, a nobis allata sunt pro desensione rasi sit pii, mi Papae& iurium Apostolicae sedis quod Asticani sinee re sne suco & sallaciis rem aga- convicti. mus ) non aliunde deprompta esse, quam ex testificatione ipsorum Africanorum Uliaxorum, ac potissimum S. Augustini, &aliorum qui hui e synodo intersuerunt, adversantium Episcoporum, ex scriniis ah ipsi1 epistolis & aliis r quibus perspicue intelligere possis, omnia rite , une dolo & impolluta , omniaque sdeliter a Zosimo ae successoribus Romanis Pon rificibus este tractata . Si ergo haec ex adversantium domo petita rem adeo peris spieuam reddunt: quid s extarent ipso rum Romanorum Pontificum Zosmi, Bo
nisacii, & Caelestini ad eorum litteras redditae responsiones, cum & sine ipsis penitus euincatur causa Cum igitur iam ex his quae dicta sunt, plena fide proba. tum habeas ius antiquum appellandi ab Asileant, Episcopis ad Romanam Eccle-sam, illudque sequentibus & antiquis &raeentioribus firmatum exemplis, perspicuumque redditum non rem novam temtasse Zosmum & successores, nee suta
Tatos esse quod aiunt ) ius appellandi,
usque adeo manifestum si r ipsae certe si possent plane erubescerent chartae , quae a Novatoribus Zosmum & Boni sa-eium stylo laneinantibus sunt contume. iiis exaratae. Sint iidem ipsi iudieri, si quod tamen veri eognoscendi studium , uod eonatum est omnibus, eorum inia det animis: simulque diseant omnes, quam offusa semel mente densa caligine , Anm Ee eL τοα. VIL& In transuersum acta odio atque livo re, seratur in praeceps, dum iidem ipsi
raeeumque ignorant, blasphemant, &ente eanino eorrodunt is
Sed nee parcendum illi, qui ignor lione rerum gestarum, ex turbis his a. Eius in fugam , quaeso it quod piis non lueet ) in mendaciis latebras. Falso enim existimans postremis Africanorum Episco. rum litteris ad Caelestinum Pontificem datis esse constatum schisma, divisamque penitus Africanam Eeelesiam a commuis nione Romanae: quid improbe improbus finxit impostor svehementius enim comis moveor in eos, qui mendaciis labesa elant , quam se putant sussulsisse Dei Fe clesiam, columnam & firmamentum veritatis quid inquam ille Qui igitur semel errore ductus sbi persuast hoc tempore scissam penitus fuisse Asticanam Ee elesam a Romana proh nesas i ) quam enorme excogitavit commentum Finxit Bon laeti Meundi Papae nomine epistolam ad Eulalium Episeopum Alexandrinum de reconelliatione Ecclesiae Carthae inensa eum Romana, iam ante ut sibi vide batur schismate discissa ab his tempori-hu, Bonifacit ae Caelestini praedecessi rum Romanorum rantiscum. Addit e tiam ea de re ab alio Eulalio Episcopo Carthaginensi libellum ad ipsum poni sa-eium pici reconciliatione datum ; nee. non interemtisse ad rem perficiendam traiadit litteras Iustini Imperatoris. Haec quiadem & alia mendae torum frigidus conia cinnator , sed callidus vetet aior, ibi hahet. Patienter audi, & scies meae
eommotionis paulo post iustissimam causam a
Agendum iampridem alias nobis sule
In Notationibus ad Romanum MartIIo.logium adversus euindem impostorem ;cuius quidem epistola commentitia adeo Immensa elades ea ex parte insertur ει- elesiae , ut nis falsa omnino ea esse conis uinci posset, plane ex Ecclesiae Catholieae albo expungenda suissent sanctorum Atii canorum martyrum agmina . qui in perseiacutione Uvandali ea pio s de Catholita magna gloria certantes , atque agonem summa patientia consummantes, assecuti
sunt martyrii palmam ἰ delendique pMxiter solent ex Eeelesiasti eis tabulis praeis elarissimi consessiores, qui per illud spatium annorum centum in Africana FGlesa et ruere doctrina , atque vitae sanctitat Oeon spieui: Etenim si integro laeulo, hoe, nempe a Bonifacio Primo usque ad Bois A a nisaia
AGI Us in variis Conciliis Astieanis editorum e In qua selectis iii. mi ad diseiplinam Melesasti eam
pertinebant, caeteros omitit. Praeterea cum e ncines aliqua in superiori Coneilio editi polian. tui aut explieentur in sequenti, Disansrus ut compendium laboris legenti faceret, unica edi. Ione eontentus fuit. 8e Ipse alliubi verba quae d.am ev prioribus addit , aut demit , ut inquit Asarea in Dissert. δε ves/νitiis Cati sis Ma ea nianum eap. 4. qui & eapite sequenti plura notavit de ordine Conciliorum astica in ueteri Collectione .s D. De episto. la consi cta Bonisaeli Papae