장음표시 사용
11쪽
Synodica Amos Dr olimitani. co, C Theodeserto Regibtis 'ancorum directam , in qua codex Albor pyi
sub babet a paribus sicut citati a vobis in nota a ad eam , dc similiter inca praecein i sim is Pim reperitur. In hac etiam Synodica ad Patrias O Oilanus codex habet Fratres sanctissimi, atque subsequentςiiζGὶ Oneb, eam dicam , concordantes. 38. lib. VI. Thesi V , si ' Phe lymaet ibis, Retibo, Francorum is paribus , in cujus re x lvaec leguntim: isti bonis materiam praesumendi concepimu , sobjectos Oes, 28b ea 'D 9M iisdem pest omnia cupiatis , in qua sitsi ncmpe Reges bim, Sunt, & aliae Epillo lata' duos, vel plures Episcopos directie, in qti ai 'lanscriptionibus licet'ὰ paribus subjunctum non videatur, in textuo Vel Pratres cari limi , vel quaedam locutiones , quae inscriptioni uni si ium nominis adaptari non possunt , reperiuntur ; ut 8. lib. VI. in qua tres carissimi, ' qui' u ser ω, legitur; M. & 3I. lib.V. ubi Fratro c/ rissimi ter reperitur 3 8. in. lib. IX ad .quibus quidam ves; tim, O nμ vesrum passim offenditur : igitur Mos erat , vel omnibus unum, V unicuique suum Epistori exesti dat mittere , sed cum inscriptione nomis continente omnium , ad qstos simile etiam d rigebatur. Confirmant bo plures ex Epistolis ad universos alicujus Provinciar Episcopos scriptis, ii iunt s.& 77. lib. I. 3 . & 18 lib.V: quia harum idem ac illarum , in qui
bUS nomina exprimuntur , character est, inscriptionesque earum Diuc j ollectoribus lacris non dicetis. Illa verba amoue ad VM em Anastasiit Antiocheni) littora, de V cepto Summo Ponti malo gratulatorias responseras dissentire videntur ab ci χquae in nota-a epistolie 26. lib I. leguntur, nempe : Iisdem fere Osrbis csi 'cepta est y ptima otii ce libri Epipoia,quam aestanu los non foran mi rbi annota OImtis. Si igitur septima non fuit missa . quomodo Iam . hocsi antequam Synodicain, trans nisi i gratu a V tu, a iussa set
omnino reliciis Numero autem sequenti, si ve VII. dicitis: S tb s r concIlIaUr Et conversio totius Gothorum gentis ab Arianae brapy Pr Uxtate quatuor , vel qui ue annis Gregorii ordinationem antζς ut videri potest in lib. Ill. Dialog. cap. 3 i. in Isidori His alensis in
se θ' rem , & an Baronio ioin. .. pag. Fis r. ad an. ς8 . undς ' COOVersio ad Catholicam Entem Ecclesi e reconciliatio non dicatur 1 P ' P simo illa veritati partani consentatapa videtur.
η' Ex titulo homiliae XIX . to a I. columna 1 io & num: . ipsi' aperte colligrtar S. Gregori iniunchoasse annum a mente Martio' qui- ''llo dicitur : mina Dpm ut ea in Septuages beta , & in hoc Gregori 'β - θIμ fruti anuo, refertque successum in mense Iulio nuper ela id ut ad se dem annum attinens m mense Aprili asini respondet
12쪽
praecipuis sedibus Antistites ordinabantur Synodales Epistolas Parii m histent , quod quidem fecit Iiacbiua successor ejus. Similiter consuetu rierat, sicut S. Doctor dixic lib.VI. ep. 66. ut priusquam ordiri Tu ad Papam delata fuisset, ad eum scribere Pontifex non deberet . & o' lam 6. lib.VIIJ. Amoa Episcopo Ierosolymitano mi ' Video. ' P '' pρ ) Licet S. Gregorius Synodicam Cyriaci sine mora hisciperet. st
Ecclesiae unitatem turbaret, impunitam tamen non reli ruit eius elationem in occum emci titulo sibi vendicando. Nam ut legitur in epist '
q) Quae ex Iobaniae Diacono de Monachis a S.Gregorio in famuli-
cIam receptis afferuntur,in nota ad n.V.cap.VI. lib.III. a me impugnantur Epistolae 3 . s. inscriptio in codice rubornotiano ' ita legitur: GV Ius Cenantio Ianγ Disco. Unde non ita gratis , sicut dic In nota-a-praedictae Epistolae asseritiS, Cancellarii Italiae titulum Editoresi Venatatio contulerunt. Isti quidem Epistolam sic inscribere non poterant nisi alicuius codicis manu exarati insicriptione ducti: igitur restituere de-hetis Gustar Ilii notam advocem Caucetiario , uuam resecandam duxistis
non oraestet t.: --ς 'μς mes x hQrum numerus plus auctoritatis
ὲius credere debemus Epistola ui P xxv auctores ira fortasse ad eum distinguendum a Ri luos. Prudentissimum Pastorem Venantii rediitati, V ''μμ topere optantem ; cum ad illud sumeseii, Rum tantolaruin textus. Quoad alium 'it ici titulun hanc, & ad ατ est
inam InvenIo rationem, ut Venantio tribui non debeat
omnibus Epistolis ad alicujus territorii Patricios directis eos titulos '' 'vel Excellentia m textu compellat, sicuti ostendum epistolae 3 ι & 'ili. J7. lib. VII. Ir'. lib. IX. o. lib. XII.&ie. lib XIII, in nriti ΛΤ
Lib. I.cap.LVn. IV. De Mona chis in famuli cium a Gregorio
licet: Cancellario Italiae,atque Ex monacho Patri
13쪽
ad Venantii obitum ei consilium de reditu ad habitum , in quo fuit xρφ' xum dedQrit, rationem quae sivi, ut haec conciliarem , & , ni fallor , in ip io S. Doctore eam inveni. Ait enim homilia 38. in Evangelia : Tres pil
m με foror Ibabuit qos ctincta tres Sacrae Virgines fuerunt: quarΠm Tbψrsilia, alia Gordiana , alia miliana dicebatur. Uno omnes ardoro cω v fg , imo eodemque tempore Derais , sub districtione regulari degent i a 'omst prFria socialem Oitam hcebant. Ctimque efent dititius in eadem c ' πς satione , coepertint quocidianis incrementis in amomem conditoris Iniet μ' stilo , o miliana1 ccrescere....At contra Gordiana animus coepit a c. ρ omoris intimi per quotiuiana detrimenta tepescere , patili per ad bHβΤ j uti amorem redire. Crebro autem Tharsilia dioere e milianae foro, io
magno gemitu solebat: Video Gordisnamsororem no fram de nostra fori sife : perpendo enim quia Iorai de iis , O cor ad quod propWuit non ait. Quam curabant blanda qMotidie redargutione corripere , atque a leoltsst morum ad gravitatem sui HABITUS reforipare. Et infra post quam Th/s sillae , & Tmiliante obitum retulit, dicit: Gordiana autem mox ut solam mansisse se reporit, ejus pravitas excrevit , quod prius latuit tu ursi Mitationii , hoc pos affectu pravae aestionis exercest. Nam oblita Domi imoris , oblita pudoris , O re υerentiae , oblita consecrationis , conducit agrorum juorum pos dism maritum duxit. Et tamdem in sine : Ecce rres mei, Gordiana, quam superatis dixi, ὀ S ANCTIM: INIA LIS HAF excellentia corruit ad poenam. Poterat quidem Venantius hoc ipsissimum cisse , Sc tunc nil mirum si eum, ut ad habitum, in quo prius fuit, redis 'Gregorius talarum consiliaret ; alios vero, quia post votum in Monastςxiqsole inniter emissum uxores sortiti fuerant , ab eis avulso 4 in Moua 'ς suis retransmitti praeciperet. Ab hoc arSumento me expedire non possum, quin etiam dicam: qβqqAlbornotianui codex Optimae quidem notae, peritorumque judisio plus quam 7 OQ. annorum, in textu i q. ep. lib. L Venantio Canc, - ιire inscripti , ubi vestra edixio habet: Si ergo the mortis periculqfuit qui eos , quos ι uerat, nummoi Deo absta it i consedera tianto pς /'
in divino judicio dinos eris , qui non nummos , sed temetipsum Deo sim tenti, cui te sub Monachico babitu deoooeras , ubi axisi. seoas Hr j 'acium Dei, quod moreator , qui semet fum Deo Oovit, continuoquc . de der iis irretitus, mentitui est quod voυjt Quapropter I cor utiqφε solum . dicit : Si ergo ille mortis perictilo dignus suit, qui eos , qoqintimmos Deo abstulit. Consedera judicium Dei , qui uerςator Iom Deo vovit, continuoque manui desderiis irretitui , mentitus est Pit. Si mibi credideris, s correptjonii meae. Quae nempe , ut Parco'
interjecta , & a MT. abesse , & pro glossemate , quod ψ marginς j'Jxum irrepsit , habenda esse ibi nota c- alteri Ii . . . DNec ossicit quod in e dem Epistola paulo silpra dixerit Gx Qx qΠst enim babitu fueris recolis. Siquidem Monaristro non adjunxit. x Duelitis subintelligi; adhuc remanet soluta objectio , quae , ut in praedictae 3 - ep. dixistis, S. Bernardo, cujus aevo disputa: uni is i lidum esset Monachi matrimonium ) a nonnullis ex hoc Gregorii inqta fuit; cui ob summam erga S. Gregorium reverentiam ro pondisse assteritis. Nam illa Monachorum, qui uxores for I lxji R io , atque suis in Mon steriis digna coercitione prae φῖ isi Q Ilon minus imatrimonii istorum nullit tem indicant, qψ sur
14쪽
eorruit ad parvaη ipsius damnationem satis indicavit H, i, q ad habItum rediret, minadatur, nec eum cogebat isti h R Siculis VXoratis Venantius non erat. Sic lon uni faee hque hi J Vbis quot nota-a et-e-praedicta: Epistola: eleganter atii iis , S0ςgςxv x xot 1 Circa locum , quo b. Gregorius suos condidit Dialcioine , ' dicam: quod , ut S. DOctorem ad eos lucubrandos in S. Anci terium secessisse non credatur , plus convincit i ' se Ri
gietius. V ς υιδ , Rx iborum e ordio ipse dixit, fuit conia Monasticis tunc inlatantes dignitatibus non
scripti fuerunt Dialogi ; atque
Decreto S. Gre goria Circa Cle ricos dignitates Mona ficas iam bientes.
15쪽
permanere decreveriηt, Clericultis nallatenus permittantur habere militiam S 'tis enim incongratim es , si etim tintim ex hi, pro fiat magnittidine diligerit PHii troii possit explere , ad utri que judicetur idonetis : Sicque inoicem , σε lesiasticus ordo Oiti Monaeshscae, o Ecclesiasticis tis ilitatibtis regula Min a batus impediat. Ex quibus, postquam opinionem aliquorum recte inrci ligentium per haru pigiter repulsos ab Ecclesiasticis osticiis , seu Clericali militia Monachos, di Abbates convellere vultis epistola qa. lib. VI
qua Victorem Panormitanum Episcopum Gregorius nortatur , ut ianum ς Monachis S. Hernare Presbytexum ordinet, concluditis : Scopus ergo Uig lantissimi P toris eo loci est, repellere a Mona suis praelaturis Clericos , nunc aAdiunt , feculares , aliarum jam Eces sarum titulis audi fos , pro togrum temportim more , itim quod Ciericalis , ct Mono sica militia in dioe s Ecclesiis ita fociari non pu sint, tum polysamum qci ou per Clericortinet illoru/ν' qui Monasticis inhiabant dignitati s , ambitionem remissione n Sita
ne quid pejus ἀicama,) monasteria ues uenda , quod etiam postea contur praeUideret. Et certe Gregorius in epistola qz. lib. V L loquitur de Mo0δ cho Presbytero ordinando , ut suo tantum Mona: rio in celebrando crum inserviat; in II. vero lib. IV. de Presbyteratu alicui Ecclesiae ddi to. Cumque de hoc & non de illo procedat quaesio , nescio quarc ς verbis supra relatis ob r. epistolam lic concluditis. I. . Ait etiam S. Doctor Iib. V. ep. I. Nemo etenim potυὶ Eteissitasti obsequiis deferet ire, Or in Monacbica regula0 Ainate per ii sere: ti: ipse
nasterio si syrtosionem teneat , qui qVotidie in ministerio Eccles utico cogit permanere. Et in num.V. cap. n. lib. III. dicitis : Nonnulli bae tis tint Em tota ; tit probarent Monasics Usic satum 4 Ciericatu propsus sis Hνδ' Verum quantum ire a mente S. DUcioris abhorreat, ipse mani j se sen geum ad sacros ordines, imo ad Episcopatum smnacbo, quamplurimos. .. esse .
sit. Et paulo infra Mens igitur S. Vocitoris fuit quantum eae laudata se quinti prima Epis3. ex a Mi a sequi possumus, Mon feriortim prjecto β' minimλCleriei, esse aeommendanuam , quia cum Isciplinae laxio i se L 'nec se Oerioribus Monachorum moribus sint innutristi, 4e rQtiles Mona ob eroantia minus follicitiiunt. Prstere i quandoquidem , aut ambita 1MUaritia , aut praυvs qui piam alius a de ius iis Clericis , quos G/goriui ' feritatur , piam ad Abbatialem aunitatem munierat , secula tum foen iatim feritabantur , in epulis , in suppelle illi , in vestibus quibos sibi p brandis ut pares esse po sent, Mono feria expilabant. In quibus . meo jψ i, ij nil aliud facitis ac si eo quod ex peccatoribus Deus justos facit comς. Velitis argumentationem hanc: Nemo potest in statu peccati, & grax'φι mul permanere: igitur status peccati a st tu grati et prorsus est a denui
quidem , omissionem prius notatam ostendundo , demonstro. st ,
In numero XV. eap. Xu. lib. I. ubi de epistola i . lib. VIII. sero Qq ofacitis hiec tantum dicitis : Etsi boc pro olim anno S. Gregorius quρ' sibi curae essent res Mo a sicae piarimis Apis otii palam fecerit , paucβ ex his uelibabimtis, Insigne prae ceteriι es privilegitim concessum Mo San EI Ortim Iohannis , o Stephani in urbe Cia sitana constittito , de qoqi sit ad Marinianum Raciennatem Episcopum. 'uid hoc priOilegio cautμ νυ tu gratiam Monachortim , inde repetenaum. Et in eadem privilegii s reborius ait Qui quis autem ex prae atrito Mona serio ad Eec
' uinem per Oenerit , Miteritis illic nec aliquam potesatem , nee liceritiqndi, Dixerat etiam in ep. 43. lib. VII; Sed ne Oel per h M-
16쪽
Elione ; poenaeis ob assumptum
eram quaeumque obreptione si a ras accedere, nisistrius Abbati, o elo FZ , εvatus. Pariter ergo Monachos repulit ab ossicio Ecclessiastico sciti s Cati militia , ac a Monasticis prariaturis Clericos: id est , nee manens Monachus alicui Ecclesiae servire , nec Clericus mario . .'μβ licui praeesse Monasterio poterat . . Oericus siu Iohannis Constan imopolitani obitum hic & in numero in linta sequentis cap. X. mense Idnuario anni yyy. contigisse asteritis; conseou riterque Gresorium non niti post viginti fere menses Synodicam Cyriaci u litus successori S cxcepisse: quia ab epistola i8 lib V. Kalendis Ianuarii dat , P. 'O quJlii Iohannis mortem eveniste dicitis , ad a. lib. VII cium est ad Synod cam Cyriaci rescriptio , totidem meseses currunt. Sed qua ratione Illud asserere possitis non intelligo : etenim mense Octobri ejusdem
iam a Gregorio Iohanni datam invenio , quae quidem est Is. λ ς' se ἰδ' uario Iohaianes e vivis excessisset, ad eum mente
Ictoos 1 Gregorius EUstolam mittere non poterat quin novem mensibus Io annis mors Γ'oncincem latuisset i quod impos Sibile ostendunt tor eo tempore ab urbe Regia in Romam litterae dehinc' quot indicant libri V. epiliolae 3 O. 38. 39. O. qI--δ. & 03. quarum Prima data constat mense Martio an . 39s; reliquae Vero mense Iunio, aut Iulio ejusdem anni. Praeterea Gregorius ad Iohannem , ut dixi, mense Octobri an . 19s. epistolamis. lib. Vl. misit ue In ultima autem ejusdem libri VI, quae ad mensem Augustum anni 706. attinet, ordinationis Cyriaci mentionem facit: Conclua. clitur ergo , & Iohannem mense Ianuario an . 39s. vita functum non fuisse; oc Cyriacum non integro anno elapso ordinatum esse ; ac tandem ejus Su-tiodicam non post viginti fore menses, sed ante duodecim exceptam i regor io fuitse. V Quo ad poenam ob assumptum Cocumenici titulum eis inflictam iam V . cap. II. lib. II. Prohibuit enim Gregorius Diaco Euri 1 in 'Τ Cyri celebrare. Hoc ipsit,imo modo
tam decima quinta lib.VI, manifestat: unde adjudicandum eam nunQuam
a communione Sedis Apost6lica: rejecti es fuisse inutilis videtur recursus ad meso verba , JuibuS eum Gregorius in sexta lib. VII, compellat. Ei ant tamen m 6ff. bb Vl. alia , quar: quia de nullo dicta , quemlibet de Iohannis sanctKate certiorem facient. Ait enim S. Doctor in sine praedictaeos. epistolae . De bor quoque , in stite i simo matri nostro Ionssau inNot fumo eloitatis Aniis si, qui in sepradicti SANCTI IOHAΝNIS loeo optadinatas est, nosra Volumus scripta transmittere. υο ) Marinianum Ravennatem Episcopulit prius fuisse Monasterii S. Andreae Abbatem neque a vobis , neque ab aliquo unquam dictum invenio; sed tali ossicio , vel dignitate eum etiam functum fuisse quae refetam, verba epist. 8: lib. V. MIs lib. VIII, penitus demonstrant. Sic
enim de eo in prima Gregorius loquitur: Tandem venerabilem Fratremi μ ιμ-ssum P ei tertim , quem diu mecum didicere in Minasteris conυeriri bis 'm P ρς , Atqμς consensu Dpius petiυerunt. In secunda vero dtur uam si necessarium Monasteriorum quieti prospicere edie co/ tam perpetva securitate t, actare , anteactum vos officium. quod in restia S.Gregorio in ConcilioRomano .ia numeroVII.Appendicis possito de semetipso dictis S. Doctorem eiusdem Monasterii Abbatem fuisse in num. I. cap. VI. lib. probatum re n
17쪽
rrcii per Uriηantibus, ' 'ub Episcopis obeundi licentium darent. Si
Vcrst in Galliis, 2 in Hispania istrentur de side , aut moribus contro. 'ο iusis tamquam Primates , Romanique Porii Vicis Vicarios dirimendae ro rcntor. At ccim ab Hilario Ahelatensi Episcopo pervasa fuisse Meir ui β' 'MDra , Ο urpatas , que de ipsis aeberentur ordinationes,.accepis 'Lζβ , primatum amplis imum in i um , Episcopumque Viennensem uiVi 'Ad quem autem ex his tunc pertinebat Hispania non esieritis. In nota νς ro a ad hunc numerum ita dicitis : Ante S. Leonem Bonifacitis L CG i sinus f. de Arelatensium Episcoporum priUilegiis jam qued zm detraxero' Sed iuper hoc Henrici Spondani innienti in referam : Hic enim postqM 'io m. l. Epitom. Annal. Baronii, pag. 6o a. num. IV. de concessione Pria 4 tus Arelatensis mediante Epistola Zogimi au unmensos Galliarum Epi pos loquitur, ita in num. v. ait : Verum post hie Zotimum de istibus f clesiae UieMnensis per Legatos admonitum reUoeasse sententiam adυersus datam , donec plenior de causa cognitio baberetur , docet alia bo dem si ps Ma Simplicianum Viennensem Archimis opum. Et qui Zorimo successit A=η facius Papa scribens ad Hilaritim Episcopum Narbonensem , ex ati totis Concilii Nicgni t sit ejus P, ouinci e Metropolim integre coet servari, neqβe Arelatensis Episcopi jura pertinere M in cujus pariter fententiam succcs Bonifacit Coelestinus abiit : necnon post multum tempus S . Leo , ao: teri Romani Pontisices cum ejusmodi controoersia saepe sopita , itertim in jδ
cium reoocata es : ut constat cum ex aliis tum prae,ptio ex purimis e uem Pontificum ea de re feriptis litteris , quae habenitir indicti, eodice AZ
rensi , O' Bibliotheca Floria censi Ruit igitur per illa verba ad tinis r oi si harum Episcopos Arelatensiis Antistitis Primatus, & Uicaria Sanctis Sed in potestas ad dirimendas Hispaniarum de fide , aut moribus controveru44 quia si ejus potestas ad Hispaniam per Epistolam extensa fuisset, non tum ad Galliarum Episcopos hanc Loaimus direxisset, Pol illa autem δ' 'reUocase sententiam Primatus Arelatentiis in Galliis etiam a suo , vel qWQ 'dicitis, Initio corruit: unde non a Bonifacio I; sed ab ipso concedςh ejus divitio incoepit. E dem est Natalis Alexandri sententi tona IX pyo Io Praeterea omni, qua potui, diligentia vidi quidquid tom. I, Coristianae de Arelatensibus Antistitibus scripssit Dominus Dionysiu marthani, inclytae Vestra: ongregationis Monachus, nil de Prim- Arelatensii ad dirimendas Hispaniae de fide, aiax motibus controversi/βVeni. Cardinalis Aglairre, atque aliorum , quos hic primatus fugi in talentiam non re istro : quia oste adit satis repugnantiam eju) ipsa institutio. e in In hoc numero conceditis quod in nota b-epistolae 33. sanVillaeo negastis, ibi enim post ejus notam ita dicitis: Hae in obse VM Qfanialitatis Gregorium qua se pugnantia scripserit, is et Gregor'
18쪽
n. VIL De Au gustim itinere per Gallias.
19쪽
desdis loquiitur, & secunda ad Augustinum responsio : In hac enim p0st
qu4m de instituenda conversatione primitivae Ecclesiae in prima locutu'fuς ax, ita ait: Si qui Dero junt Cle/iei ex illis a quibus seorsum Vivςxς ARSVstinus, jam Episcopus, non debebat extra sacros ordines constito f-ifc continet e non possunt ,sortiri tixores debent, C stipendia sua extcrii f- opere: quia o de ei flem Patribus primitivae Ecclesiae) de quibui ρης Diij mos , novimus scriptum quod dioidebatur singulis prout cuique σφε ώς. De eorum ergo stipendiis cogitanus m , atque providendum est , γ JμEcclesiasica regula junt tenendi , ut bonis moribus Oivant, re canendis ' mis invigilent, O ab omnibtij illicitis cor , linguam, corpus Deo μμ tore conferbent. Commani autem Uita Gioentibus jam de jaciendii portlον
bo dc : erant igitur in Ecclesia Anglorum, & Clerici communi vita vive tes , & Clerici cum suis uxoribus habitantes: ergo verbum Clerici BQ potest ibi intelligi de Monachis sub S. Benedicti regula contentis : quiδ 0 etiam extra sacros ordines consti tuti se continere non valentes sortiri Ie non pollunt. Quis unquassi vidit ab aliqua Monachorum regula sanc rium quod hic Gregorius ait se de Patribus primitivae Eccletiae novisse scrip tum Igitur alia a senedictina erat illa regula Monachica, qu m, ut ic ιδ tur venerabilis Beda in num.VI. citatus, per omnia cum ipso Episcopo iLς ο disfarnensi) omnes Presbyteri , Diaconi , Cantores , Lerii res , ceteri ρμς g atis Ecclesia sicis vabant. In ista, absque dubio a Beda Monachica ori mqula omnia erant communia, Monachi extra sacros ordines constituti a Q Ies ducere poterant ; atque uxorati canendis Psalmis invigilare debebat conjugioque non obstante , prout illis opus erar, licet Oxserius, dividςR
tbbba iur. Monacbi: quia Verbum Cieriei idem ibi stignificare vultis. obbb) Utrum vero Canonici Regul res dici debeant Lector judiές III. Cap. I. aut regularis instituti Canonici Propugnator probe;. Eso tantum super eodem quod consequentia ab eo ex epistola q3. lib. VII. deducta vos , quia
- IX. cap. III. praecedentis immempre= , in admirationem irritionis ergδ 'blum rapuit, quod silc demonstro : in num .lI. hujus UI. cap. ita dici si 'posteriorem to om hoc est ad secundam objectionem ex posteriori l. sumptam) jam Oeniamus. Sanctos Doctor lib. VII. m. 63. haec secerni qAVFiam Abbatum , aat monactorum ex quo mqtie Μυnasterio ad cic rus offletam , vel Ordinem facrum accesserim, non tute aliqtiam habeat uti ni diximus , potesatem ergo hoc ipso quod ad coram Ecclesie ordinabattir Monachus, Monachartis auferebatur , inquit nupero 'I , Mira Iani ς conseqMentia. Quas vero idem esset potestas in Moue ζη ρ
Monasticui satus , qui obedientia , ct subje Bione potitis quam potest
Guctoritate con l. In numero adpem praeceden;is ςap. III. sic loci' ni : ria saertim miniserium ordinori Monacui) non debebant. fo, e vita , o mo= ibtis ferio e 4mine. At hi qui em velut emancipati srias in Monasterio nec habitabant, nec babitandi potestatem bab;ban centiam ς Ne Monaseria hujus occinonii velamine , ea quae prohibemμε 'stinere snera compellantur , inquit S. GregVrms sib, VII. v. I. Q i naseriis Presbteri co/situebantor , adhuc iuris Abbatis eris ii νςbeuientis jugum excutere poteraac. Mira sane densiol Nune CanonjςΦ 'Iituti Propugnator merito exclamare potexat. Sed ut praedici sequentiae rectitudo clarius percipiatur , eam ex assertionibus vς 'S ductam hic apponam. Per vos status Mon sticus obedientia , & Pinius quam potestate , ae auctoritate constat: per vos etiam Qui bi φ Px' ECC eius Presbyteri constituebantur , obedientiae
20쪽
Diaconus tunc foret ad Clericatum ejus probandum nil facit: rii, 'Chus pro suo Monasterio Presbyter constitutus dici Clericus nori VOS enim torno a. columna IqIi. titulo Penultimo)dicitis: Sesttila cus non po bit esse Abbas , qui si Abbas esse voluerit , desinat Qὸ Ex quibus hunc discursum effingo : Nemo potest de sinere esse ph. vel Diaconus ; sed Clericus secularis desinere deber esse Cierieu; siit esse Abbas : ergo esse Clericum est aliud ab ordine sacro Diaconuici vel Presbyteratus. Igitur ex eo quod Augustinus Presbyter; vel Diaconti fuisset minime probatur quod Clericus esset. Ex notatis praecedenti numero II. hic emendanda Venit sequens pronositio vestra : Ets Uero sis onachus ad Ecclesia sicas curas , γ Aiunita es a sitimius , MVnacbus ultra non diceretur , esse tamen minimὶ de δε j- deontendit vir doctus , Canonici Regularis instituti Propugnator in a in reo tione brogorat Magni pene peVegrintis. Similiter corrigi debet hujus prouolsitionis prooatio , utpote vestrae sententiae in num. VIl. sequenti penitus contraria. Ecce demonstratio : Cum enim , dicitis , denominatio 2 nobilio, gradu de fumatur , quid mirum s qui Munacb operinduens Episeo timexempli gratia , non amplius Movacbus Vocitetur , liceς Nouacbtim non derio itie, it , in Monasticis etiam institutis , in Uigiliis , ijuniis , orationibtis , bcineret in numero autem VII, silc loquimini: Porro, Oel baec sola p, o kii etentio , ex ip)omet regul insituto , a Canonici Regularis statu a reo abho, ret, ut eUertat, secularem eum efficiat. Nunc sic : Monachus factus Eois copiis proprium habet, & tunc habebat: Siquidem initio tantum nascen iis Ecclesilae omnia erant communia : quia nullus Patrum ex his , quae pos sidebant, aliquid suum esse dicebat, ut inquit S. Gregorius in resp6sione pruna ad Augustinum ue haec tota proprii retentio : quia ex ipsoaetat Regulae instituto a Cano ici Regularis statu abhorret, vestro judicio sufficit si eum 1ecularem efficiat: quare non sufficiet, non minus a Monastico statu ab-
hannemauccessorem eluS: cumque in hac , qud: 17. lib. V. est, Gregorius alterat tali decore Maximianum usum fuisse , credibile non est eum G μgoriam Pontificatus tempore Episcopum factum esse. Secundus videlicsth Hugusimus, quando ad Anglorum conversilonem mittebatur Monastet ii qerat , ut jam dixi num. m. praecedenti. Tertius in m