장음표시 사용
111쪽
Adiunctus, Persesse domo, linguaeq; perit tu Arabiae, insignis erapietate,s eqs ,
FRANCISCUS, meteri ANRIQVAE cognomine gentis.
HisIocius dictante DEo, sum tertius ipse
Additus. P sic numero, paucis comitantibus, omnes Vadimus ignotam in terram, externaeqs tenemus
Gentis iter, steti diuino numine, ἔν quem , I. Po a marios cousq; miae magnosqi labores Luce quater dena ex acia deuenimus rbem: Rex ibi nos cupide dudum expe Zarat, ab ipso Disessu, itperbibent, noctro, spatioq; locorum Tempora dinumerans. Vix irbem intrauimus, ου nos Ipsius admonitu iubet alta in limina cogi , Et laetum aspiciens, sermone assatus amico , Spem scit, it liceat bene iam confidere coeptis. 2. i. Spes sedux ac mana fuit. cognouimus illam
Aut simulantem animo, aut caecis erroribus actum, Ac tenebris, patrias meritum contemnere leges. Sic frustra quae mens refugit, merba accipit auris. Tres adeo hic mersor completis mensibus annos , Solus ad extremum: Goam reuocatus ad irbem Me FRANCISCE prior, qu MONS ERRAT E secutus,
Dum decus hoc aeui, columenqs insigne PHILIPPvMPolgentem regno atque opibus sibi iungere certa aeuaerit amicitia, certumq; exposcere foedus cogitat Echebarus, i o mittente relinquis. Tempore in hoc omni Mogorum rexplurima laetus Ex qui
112쪽
Exquirils audisq; , piae quae munera mitae , uaeq; DEvM iEuserispietas tot adire labores Impulerit, quae sint meritorum praemia, quae sit Vltima iudicij merces,saecliq; futuri. Saepe equidem longus sacris de rebus habetur Dum sermo, aestuos memini nos condereseles , Hibernasq; etiam in lucem producere noctes: In quibus haudponam memorandes tempora: namsi Aggrediar, quis sinis erit ' Nunc omnia quando Haud memorare miscat, rerum sisti a summa Persequar, seriem sermonum incidere pergam , Pleraque sic narrans, misi cuncta fui sene
Gesta die, atque inus sermonem duceret ordo. Non ego, non, siaudem coeptorum munere tali
Magnanimos socios:pars magna his debita: sed nune Omnia misentur pariter, ne plurastigent Inpartes diuissiuas, sensum ue retardent.
Namque omnes operi innamus, regemqi monemu .
sis autem siquaepri fides Mehemetes alumnsu
Ex ineunte aevo, diuino numine cuncta Venisse e nihilo, Ut mira potiantur aura ,
Atque hominem limo formatum credit ab M do: Esse animas hominum aeternas, quibus ordine recto , Pro meritas, certis loci sedesse parentur. Vuamquam etiam a mera hic longe ratione magatur Delicias luxu turpes, in foeda piorum Gaudia, , innructaeponens conuiuia mensae. . a Custi
113쪽
CHRIsTu M idem carum esse DE O, c tempsegrinum Praedicat, magno matrem dignatur honore. Sed Bultus negat se Deum, mendacia fingens uae Mehemetaeis in usseuggerit error . . . . . Hinc omnisermone duplex me cura tenebat Noctes atque dies, Mebemetem abolere nefandum 'possem, 9 CHRisTI sen praevertere amore Amentes iamdudum animos, vesanase corda .
Urgo ad se cupide nos intra tecta iocatos consessu in medio procerum magnaqs corona , Multasuper CHRIs To rogitat, legesqs laboresse . Audire exposiit: quibus qui sine fine modos Narrandis ita ne deesset,sed lucidus ordo Omnia digereret, breuiu ω per singula sermo
Iret, oe attentas complerent credita mentes: Primum mente DEVM tacita meneratus, amicum
Numen it ini,ceret cordi, linguaeqs loquenti , Rex placidas ne dicta neget demittere in aures:
Vt tandem tacuere omnes, his ora resoluo ..
. Magnarum Rex magne agitas m Heria rerum , Cum CHRIsTI vitamqs iubes, legesqs profari: Necpossim: quis enim paruo comprehendere mitro' Audeat Oceanum ingentem 'se rata moluntas
Im mihi, ε laetus non mollia iussa capessam ,
uantum eniti animo, ω dabitur contendere mires d se reget iocem omnipotens: tu commoduae aures
Huc adbibe, sest mentem dictis aduerte benignam: Asseret
114쪽
9 Liber Quartus. Asseret hic aliquam sermo fortassesalutem.
uod si qua interea vero maiora fides , Humanum superare aciem lumens midentur , Ardua suspensem mi teneat sententia mentem , ceu firmae rationiis egens, lucemq; requirens :Mortali nepossieputa immortalia cerni Ingenio. Satis almasides. Eationis abunde ea , Si pateat, quae cuncta potes aeterna moluntas. αuodsi oculis diuina metas arcana tueri ,
primat, c ummus praestringat lumina fulgor. Hinc ergo incipiam. Scis ipse, 'scire fateris
Auctorem rerum esse DEvΜ, qui cuncta gubernat mus, ab inius dependent omnia nutu.
se inus, quoniam diuina essentia simplex
Personis atque ina tribus, istor omnibuου inus Et par maiestas ostis, acsumma potentas. Humanum talem esse animum fortasse rearis
Simplex iste quidem, at triplicem mis ipsa iideri δμθs diuisa fuit, meminitqs: mi eis: L t iubet:Vse toto agitans in corpore misset. Nam PATER nisspersonae hoc nomense abaeuo omni se ins iciens,fecundopectore natum
se sibi similem genuit mirtute paremue:
Ignis mi ex igni exoritur, de lumine lumen. Hinc genitus perfecta miget genitoris imago. Hoc VERBvM omnipotens meteres dixere magiari, Dum terram instituunt, , caelo digna loquuntur:
115쪽
Aequaevum' PATRI, per quo sunt omnia primum Condita, quo sine, laetifici nil lumina Solis Ab icit exortum: rerum hinc genitalis origo es . FI LI v s alterius personae hoc nomen9 amico Resicit immensi deuinctuspignore amoris obtutu genitorem: illum PATER ipse et iris Adicit, irriguo iactans e lumine amorem rAlter ω alterius dum Pectans lumina 'Diseus Pasicit amore auidos, ea mirum lumina mirisque
obuia committit con pirans mutuus ardor.
Nec mora: inardescit opersona ea tertia9 SANCTvs Hinc atque hinc pariter emanans SΡ1R1 Tvs : illis Nec Jatio, nec honore minore Natum ille, Patremqs Concordes subit actorumsedere M incit: Semper ω e geminis idem nouus emicat ignis.
Sic forte mi Jeculum suscepit lumina Solis ,
Inde retro flexum lumen, radiosq; flagrantes Conjcit, opposito accendens in Delier ammam . ulla tibissecies, nulla obuersetur imago Rerum quae feriunt oculos, sist corpore constant, cum mentisubit ipse DEvs : caeli ardua templa Fas penetrare animo: hic pura ne corpore mentem A pessi procul a nonro sensiqi remotam
Contemplator eam, quae rerum es Una creatrix
Forma DEI, , formas rerum gereminet omnes , Immortale agitans aeuum, nihil indiga noriri. α uandoquidem simi tulit baud illo cogente moluntas Sponte
116쪽
93 Liber Quartus. sponte sua e nihilo γ tenebris exissere iussit
Omnia, quae misim attingunt, mentem ue lacessunt, cluaeq; seupra, quaeq; infra habitant 'Diuentia caelum. se igitur Dgus, t voluit namque omnia quo sint
i ipsumst elis D E vM : immutabile pondistatus in merbiis, stre et ocem secta sequuntur' Dixit, m a tenebris lucem disclusit, stu orbem
condidit, ut proprio considat pondere redus ,αuam circum glomerentur aquae, supra enatet aer, Et procula edens longa regioueferatur , Omniaqi extento caelum comprendat amictu , Aetherium caelum, mundi Destile templum.
Ille simul iussit, miridi se gramine terra
Venii, et aris depinxit prata colore , Nec minus ετ nitidas fruges effudit, stu altis Undantem arboribus siluam,fetuqs grauatas :Vnde ulfructus, simul ω genitalia cresiant Semina, sist aeternum sirondentia rura propagent. Et nihil it deesset decoris, pater optimus auxit Caelum sideribus, mare pisibus, aera pennis , Immisitque fera tuis, sty muta animantum Agmina, quam C rias'ecie, tam corpore, in arms. Hs uper, informem limoseglutine masiam .
In mollem effinxit Jeciem: cui liuere iussae Esset mi artifici similis, decus addidit ori Pulcber, stre afflauit e Messirabile lumen rHinc caput extollite iucunda hinc mesitur aura
117쪽
Insignisfacie iuuenis: Virgo additur ipsi, et
E i comes accedit laterie pulcherrima 'Utrique OForma, DEO propior, diuinae sim mentis imago. :ιess etiam in nemus mbriferum, sedesqs quietas uattuor in partes mitreus quas irrigat amnis ,
Et placido I pirans inter Brepit aurasusirro , Ver ibi perpetuum adductis, laetissima rursis Otia, stes aspersis miridantia floribus arua, Atque auibus passi ontes siluras canentes Tradidit, mipo sint liquiaepropemminis ndas ,
uase lucus agit,scuram ducere mitam, Et sicile excolere hos fines, regnumqs tueri. His quoniam in generi, in terras, pontumq; profundum Detulit imperium : genus ipsis omne ferarum Alituum, ω pecudum, pelagiqs immania cete , Et tellus qua erret opes,parere coegit. Liscerent: illis si mens non laeu ui siet.
Sed postquam in sese, infitiis arte draconis
Tentati, captiq; dotas, ex arbore fetus Non meriti audaci metitos decerpere dextra , Atque inconcessu epulas ab timere: ab Ego Gens hominum infelix, alto de culmine labi , Institit, aut potius longe colia a ruinam Horriseno dare cum gemitu, stu procumbere late. Hinc labor, hinc maeror, curae hinc et elut agmine ficto Incubuere animis, iniquo turbine caecos Addentessimulos, mortalia pectora mersant: Nec
118쪽
Nec non si Mnasames, ω turpis egesias
Corpora, ctu exangues tenuantpallentia morbi: Semolip prius leti mis tarda propinquum Corripuit tium: nec quicquam deinde malorum Innatat in terris, quod non ceu riuus ab Ego Fonte ato meritam diuini iudicis ira Aequior expositi poenam: Ufendere parentes Fortunatorum nemorum de sedibus acti Cum sacros hausere cibos,sed tritie menenum Nescia porieritas, alienae obnoxia culpae imbibit, ω patrum referunt conuiuia nati.
Hinc ea prima mali labes, hinc improbapsis Insedit uenis,intabo plurima xit, Inficiens homines: hinc Eguetabile mutius Infiictum est animo, cui non iis ilia mederi,
Non ars ilia hominumpossis: βb fomite glisit
Mortifer attactus et desiendit corpore toto Serpentis furiale malum, miresq; latentes Sensibus insinuat tacitis, gy crescit eundo. Ac, ne forte putes finitos morte dolores e Supplicium in tenebris grauius, Abgjsq; lacunis Maerentes hausere animae, luctumqs trahentes , 'Heu, praeclus quibus peliantis ianua olympi, Et ienisses nulta esset, ita nuda salutis. uis miseri cladem generis, quis funerariando
Explicet, aut animo comprendat st Maesa iacebat Vita hominum mortem exoptans, longeqs beatocis
119쪽
Con pec7usemota DEI : qua mole malorum Debita soluebat maculosaepraemia mentis. O pater, oproles hominum, o gens inclyta, magni Fingebat quam dextra DEI , caelumqs iubebat Sperare,Wpulchrum et itae immortalis honorem. Huccine tam munita olim, labeficia ruit res stHanc noctem, bas tenebras,prior, obseurata dedit lux eo
Tu stirpsprima hominum,caput horum ω cause dolorum,
Tu genus omne tuum, in natos scis esse nocentes. iHis tu prima malis oneras, atque obi=cis Orco
Agmina maerentum . aquod ni Deus ipse labores Et caseus hominum aspiceret, iamfunditus actum . set, stu aeternas poenas in morte luendum. Ipse suum sed curat opus: miserebitur obm : En prohibet iam flere. Turis ex ossibus Ultor . . . Nasietur, queat ratat curis imponere finem: Hic caput inuisum serpenti conteret, Ut ne Furtum ingens impuneserat: patrisq; fugatos Renituet quondam, ω reges insceptra reponet. Ille repertore elerataestaudis, stu artis
Eludet, si angetq3 dolos, foribusq; reuulsis
Tartareis, m seram sebolem reuocabit ab imbris , Et illam mentamqs feret mortalibus aegris. aeuamqua ego quid loquor' aut ubisum' quo traxit eunte Implicitus sermo ' Dixi, Nasietur: at illa eti ilis anni ac prope sexcenti numerantur9 ab alto
Missus, it humano dudum quod pectore fixum
120쪽
Vulnus hiat, medicaqs manu, ureoq; slubri Curet, integrae redeant inprinina MDires: 4uin etiam mi mala quae serpunt contagia terris comprimat, gre caelipossit sarcire ruinaου , Sponte hominum litam accepit, nostrosqs labores Sponte seubit, dulcis animum labes ius amore Se duram dedit in mortem, culpamq; parentum AbHulit, ω nostras exolutis uinepoenas.
Hic mir hic e i,sibi quempromissum sepius orbia
Audidit, innumeros paene expectatus in annos.
Ipse Deo genitus Cis Is Tvs Deus: ipse hominum rex e se auctor mitae terrisfuit: ipse lutem Attulit afflictis longinquo tempore rebuU , Epsuis nomens Lyssinuenit IE SV,
uod Pater imposuit: nomen venerabile,snctum , Aeternum, augustum : cu e caelerita: cuis Auditu tremesecta nouo terreriria: cui se Dedant inferna, ω colga a ingenua recumbant.
Namque tibi quae sese sedet sententia menti,
uandoquidem quae mera rogari gy dicere cogis , Excute, se lteriuspudeat L empsere inanem , Rex, siqua en animo pietas, nec recusent Somnia, quae in marios torsere errantia sensuae . ,
Haud μ es mili certam L erarestatem , Ni CHRIsTo pandente tiam, quae cognitastas Ese nobis, quos ille seuo de nomine dixit: Si quis adhuc aliam, nullus quam parturit error a Spem