Disputatio medica inauguralis de cynanche tracheali ...

41쪽

DE CYNANCHE TRACHEALI.

3Ique arteriarum, eX tempeStiva medicina molli res atque tardioreS, Securitatem pollicentur. Licet, denique, fCire, aegrum non periclitari, si, signis omnibus remittentibus, redeant appe-

42쪽

alis, inhalatio, nempe, StrepenS, VOCiS rauCita8, et tussis Clangor, ei adeo propria sunt, Ut rarissime, inter eam et ali OS morbos, tanta signorum Similitudo sit, quanta trahat medicum in

errorem.

LI I. Interdum tamen, an Unanche tracheali laboret aeger, disCernere haud ita facile est. Nonnunquam enim hoc morbo aegrotus signis modo LI.) dictis non assicitur'. Alias haec Non priUS apparent, quam morbus ferme ad finem pervenit. Aliquando etiam haec angina, simul Cum angina tonsillarum, aut maligna, existit Vid. Hora, et TVLP.

43쪽

DE CYNANCHE TRACHEALI. 33

existit' sic, ut, Uter morborum primarius Sit, haud facile discernat medicu S. LIII. Morbi Vero, quibus est, Cum cynanchestracheali, quorundam Signorum Communitas, sunt catarrbus, pertus sis, Nuctu be mallana, et asthma. De his igitur deinceps, pauca dicenda sunt. LIV. CA TARRHUS.-- nanche tria beatis, initio, nonnunquam catarrhum adeo simulat,

ut cognitu dissicile sit, utro morborum aeger laboret. Verum, haud ita multo post, nulla apud medicum dubitatio relinquitur, uter morborum urgeat. Increscentes enim morbi propriis signis, suis uterque, CognOSCuntur. Namque cynanche tracbralis inhalatione strepente, clangente tussi, et mira vocis asperitate insignitur, necnon etiam facie perquam tumi-

44쪽

3 DISPUTATIO MEDICA

da, atque Colore plumbea ; quae sane signa catarrbus nunquam, Vel Saltem rariSSime, Ostendit. LV. PERTUSSI et cynanche trachealis, nisi quod petate teneros fere solos adoriuntur, inter Se prorsus discordant. Ille enim morbus eX tabo pestilente oritur ; Contactu, et ministeriis in vicem, vulgatur ; intermittit, atque inter aCCeSSiones, quae breves Sunt, et inaequalibus temporibus redeunt, intervenit integritas quibus sane- omnibus ab hoc distinguitur. In illo, porro, morborum, tUSSiS COIa-VUlSis musculis abdominis sit, et suffocationis SenSUm movet ; atque, intermittente paulis- Per tu8Si, aeger spiritum, nullis fere remissionibus interpositis, pleno sonitu iterato haurit : quae quidam signa huic morborum, Cum illo, non Communia SUnt.

45쪽

DE CYNANCHE TRACHEALI. 33

quam trachealem Comitem habet. Verum enimVero, uter morborum alterius parens Sit, medicus, ex facili, discernet, si modo animad- Vertat, quibus malis aeger prematur. Febris enim Ἱphodes; mala faucium ulcera, livida aut nigricantia; halitus foetidus ; summum Corpus papulis. seCundo ab adversse valetudinis initio die, efflorescens; plus satiS OStCndunt, Onanchen malignam parentem CSSe morbum. ViX, nostra opinione, audiendus RU- filius est, ubi dicit, vel inter cynanchen trachealem, Summum interdum corpus papulis rubris efflorescere '; alii enim mediCorum nulli, quantum Scimus, Contigit, tale quid Con

46쪽

36 DISPUTATIO RIEDICA

accessiones, quae in Certis periodi S revertuntur, integritus, eaque saepe longa, intervenit ; atque proVec hos aetate, prae teneris, incursat. Quinetiam, per HUS aCCeSSiones, aeger, Contra ac Gnanche tracheali laborans, non thoracis modo perquam Coangustati sensum habet, et sibilo strepente animam reciprocat, sed tussiendi quoque prorsus, vel saltem fere prorsuS, impoten8 CSt. CURA-

47쪽

CURATIO.Lvi II. Nullus fere morborum est, ad quem sanandum cum Consulto tum festinato magis opus est, quam is, de quo scribimus. Nullus fere tamen morbus eSt, qui, Si tempeStive SUC- Curratur, Saepius et certius ad sanitatem perducitur. Sin mora injicitur, eo brevi gravitatis procedit, uti medicina nihil prorsus valeat. LIX. Medicum, cujus sit Onanchen tracbealem Curare, oportet, si Corium spurium nondum formatum Sit, inflammationem quamprimum discutere, ne formetur; Sin, Sive aegri amicorum inconsiderantia, sive medici

48쪽

38 DISPUTATIO MEDICA

nae impotentia, effusa sanguinis lympha in corium jam concreverit, hujus ex pectore Sputum movere, ne Spiritui officiat, et aegrum sun

49쪽

DE CYNANCHE TRACHEALI. 3'

LX. SANGUINIS MISSIO.-Primo LIX.) Consilio, ante omnia, mittendus sanguis est quippe quo nihil, ad inflammationem reprimendam, et futurum morbi periculum si peca-Vendum, plu8 polleat. LXI. Hunc in finem, tantum sanguinis detrahi debet, quantum vis morbi desideret, et aegri vires pati posse videantur. Non equi dem ignoro, Solitum eSSe FERRI AREM, ex iis, ad quos tempestive adVocatuS CSt, quOSque morti eripere poSSe speravit, Sanguinem elicere, dum in eo esSent, ut ab animo derelinquerentur '. Sed, nOStra opinione, Sanguis

50쪽

o DISPUTATIO ΜEDICA

ex infantibus puerisve, seu natura Seu ValetU-dine seu utrisque infirmis, male Usque eo mittitur: emoritur enim Vis, Si qua Supererat, hoc modo erepta ; et periCulum est, ut, Vi erepta, aeger reliquum morbum ferre, et humorem, Si quis effundatur, coriumve hinc factum, extussire poSSit. LXII. In Inanche tracbeati, mitti sanguis debet, quum totius Corpori8 Causa Sit, ex bra- Chio, ut Copia, quantam morbUS requirat,

brevi pleno rivo dematur. Quod si, uti in infantibus paucos annos natis, brachii venam feriendo sanguinem emittere dissicillimum est, tuto elici potest octo haud minus decemve hirudinibus ex faucibus externis.

LXIII. Si, post Sanguinem UtroCunque

LXII.) modo detractum, spiritus facilior fiat, pulsus plenior et mollior, at quaedam ta- febris et inflammationis reliquiae maneant, men