장음표시 사용
11쪽
Agatho I. in epist. ad Constantiva IV.
Consideranti mihi humanae vitae
cesione, recenι' inpetratαI . Quorini Albani omnino nihil. Complures alios, & quidem non inferioris subsellij scriptotes ante dictis subi j cere possem, abs quibus recensendis , nὸ scii ptiuncula exere cat in volumen. volens , ac Iuliens supersed co. Quia tamen animos magis inutant, quae sunt oculis subiccta fidelibΡι, supersedere non possum a re rendis votis, ea in re latis, iaon apud la poni cs, sed hic Romae, non absitio bolaribus Doctoribus, sed a vilis insignibuS , ac pii nai aris in re Theolo gica . In censura libri, haec in pogii a liminari plaetendcutis: De cxha, s.
et eneratione Saocurram veteris Iesianehri, Reuerendisiin us Pater Iagister Sacri Palati j Fr. Ray mundus Capi succhus cum octo alius an caurauit scia tentiam : Totum V ι Hkm eo deanum readis unice , ut inducat in animos L. oentium erili mationem pera ardum s eνulant procul ab Ecclesia latina . nulli unquam errori , absurditates de conuenientia, si non de obligat tione inducenda nouitatis coitus semper suit Omnia sursum deorsum pertum hare in Ecris a Romana carca pubIuam, O uniuersum cultum Sanctorem Vereris Tota meati, abclito discrimixe, quod ab Ecιisa nascente io hanc etferme diem obseruatam persetnὸ est ccquis nuperrimae Ic meritatis ventus reis nate ausit post tot saecula contra liuiusmodi perpeι uitatenae qas ad Auis merum, Uniuersutitatem, ta' qualitas em celebritatum de sanctis seuνis, ct κoxi Testamenti. Ita tei positis posse a , qtiae habet Antonius Ricci ullus, a nobis paulo superitis laudata , pergit: in erectio e quoque νιπιον- in honoream Sinctorum. et errais Testamenti parcissimὸ si gestir Ecclesia , nec ea pas im, oretligae peν miitit, sed diaca, ct in una vel altera νν te. Iesioram a tem ιnse tutiori auι indulgentiarum concessio ιangit Uniuersalens Ecesesiam ct omnes Fideles, ideoqae in his mos huc usque ab Ecessa sykaius, non es innovandus, Oxi Sanctorum veteris Testamentifestiuitates, nec in=ιait, nec celebrarinis, ea ceptis tribus illis, de quibus ἐιctumesi. illae crant Sanctorum Innocentium , , Ioanis Baptistae, & Machabaeorum. Quorum vigore, decretum a Sacra Congregatione Sancti OffcIi emanauit die T. Nouembris I 674. in hanc formam . Facta νelatione a Reae endisii Patre M. Sacri Palati, de hbro insiripto, Decalo Sanctorum Verreis Testame-ii , Eminentisimi ,-Reaerodissimi Domini Cardinales Inq stores genera-- tis censereunt,non esse expediens, dictum librum imprimere , ρι remittendum
Reuerendissimo P. M. Sacri Palaik. Noluit Sacra Congregatio contrahi usui huic , verbo ; & eontrairi sinet sactot Sinet, Altaris erectione; cui reonuit aduersari dogmatis impressione λ Refragari non permisit libro; & re fragari permittet Templo Quam apte accersiri huc posset, quod Augustinus aliubi protulit aduersus Donatistas: Decretam emanaait Roma stabi
ima res est; iam cessenι Rana coaxare .
on sollim ab se impugnatam, sed de expugnatam credidit Antigrapbeur assertionε nostiam per ea , quae obheit ad calcem seripturae suae.Sed enim quam plumbeus sit pugio, quo veritatem serire adortus est, planum fiet
Sed qua facilitate falsitas haec proferaue, eadem di reliditur a Adue Num illud , magnam inuoluit absurditatem , et quidem intu riosam inueterato Melesiae Latinae viui, quipph quae, ut verbis in
12쪽
υciem remuoti, xὸ crisiani ritas atras affire utar. vestnam modo gentium illud quod opponeba-
Das ιμ-Quam vero illud λώι EG a ratina iniurioiam . patre ex eo, quod immediate ibidem attexitur: Igitur hanc renatisa aiidijstin aemne Nolim, quod maximh dolerem , eonuenire in Antigrapheum adlud Aristotelis, quosdam, quibus quiscumque videtur , stitim oro vero habetur; cuius rationem addit: nam intit diserantes, . - ore. - ων. id quod ait Hieronymus, caeremotas uiareum pessμ CHLfiantiὸ scribit reclamame mundo, libera voce'oncaeriem, ere moniar rerum , pernici fores, o mini as . Et calcamiae eassisnoeru, me ex Iudais, sue ex Gentilibas ,-- barathriam D-- δε- .alarum. uenim legis Chri sese adi ista' omni credenti , Dd o cc licet, atque Gentio: neque enim μοι credemi reos is adissulum. 6 ias
Obiicit secundo. stati rater Ecclesias, Par Baramus is sis annalibusrecenni
Bonomam uia Paroror η-- ea, existere Re am Sancto usa dicatam ea Nostramio potius noscomio )- Uaternitate Laicoram , ibique cinisaridie esum eiusdem Mom tis cum serio, o mi ,iliamque ea die Usseanti ν egoriam XIII. ιοdulgentiam ploariam perpetuam inda se; ubi ct me colorassericaeve Beatum Iuta ρυ---eranae alere; Neo non in Ecclesia Mendicantium Orphanoram eluserim iratis adesse altare eidem Sancto erectam, ut narrat a thor Bononia ilia ara. Respondeo, a B. Guerino de Guerinis, qui anno II 4. ad Cardi latum promotus fit ita Liic o II;aedificatum anteatuisse nimirum anno rI I.ex aere
terno Hospitale, seu mauis graecE , Xenodochium s a quo dictre Nome mium ) sub titui' non Sancti labi, sed BGωMorae, ut legere est; de quidE non compendiarias notis, sed protensis characteribus, in tabesta quadanias Bononiae asseruata apud Canonicos sancti Saluatoris, ubi vita exhibetur
Lucii II. habenturque infrascripta. ως enim Beatam Guerinum a Guerisis Boaoniensem,suum consa Diueum, qui bonissati Xenodochium quoddam ν olimri Beatae maris,Dιοι nunc ubi 'fellatum, in Parria construxerat, ac bonisfortuna ornarat, a Mortanensi Cano i a ad e vocasum, Proesti m Oscopum, --
Hactenus monumentum illud,abs quo Celsus Fale ins Canonicus regularIs, Cherubinus Ghirardaccius Augustinianus . ac nouissimus omnium , Pol peius Uizanius excerpseruat quicquid ad rem hane in historiis suis P
Mente peruigili annotandum, huiusmodi Oratoria, si quae in EreIesia Latiii
reperiuntur, ni ncupata nominibus Sanctorum veteris Testamenti, non haecis primordiali eorum erectione, sed erecta semperfuisse sub titilo alicuius ex Sanctis novi Testamenti. Proeessu deinde ζmporum a vulgari plebecula quis enim leges praescribat ameti )denominata fuerunt nominibus Sanctorum veteris Testamenti. Sic Coloniae Agrippinae
l virginum eum Ecelesia,quae poeti-
relatur Sanctorum Machabaeorum a quingentis ad hane diem annis. Siceinhaiuea voς abatini' Nequaquam; illiusmodi enim EeeIesia ubi primum cons h. i ς' dςςlosia Saηeia MagdMena, non autem Saactorum sed li nomen indepta est tantum, postquam illuc adsportata suerunt capita septem istorum Machabaeotum, eri ιmque Matris, in Capsa deaurata, Altari summo superposita fuere. Sae, quod nunc
13쪽
Bononiae oratorium Ioli vocatur, prIneipio voeabatur Reas mari , postea Sancti Depemio ae demum Suiscti Iobi. Quia vero, suod de ducidiis c monitore Aristotele veritate eomprobatum reperitur , id ipsum praesu. mendum est, fieri potuisse de millibus aliis, non leuis coniectura duci potest, quod aeeidit in praedictis, Ecclesia Coloniensi, At oratorio Bononiensi , ipsum actum fuisse S in alijs siu oratoriit, siuε Eeciesiis, ali 7 tum veteris Testamenti nomine n nncupatis . An veto sie a scilicia haberi debeant pro rite institutis, aliorum esto iudieiuna . Pergat modo Antigra. pheus, ut iacit, die ere, oratorio illi Bononiensi coacessam esse i ulge tiam a Gregorio XIII. illam esse perpetuam &e. Quo ad indulgentiam inistius, atque satius secisset Congregatioili memoratae . si illam silentio ptaei
riisset. Perpendantur prima illius verba, ea sunt, CamIscutareepi/-,,MCiuiarau Bono iens et a vinasi ve stris Christi fideliam Consternisus Hos,iralis,fa Ora axis Saxat lupiὸιnstitata sit. Per quae patet in libello sippiici, alsummum Pontificem mira pro huiusmodi Indulgentie obtentu, commisissam fuisse obreptionem. aut subreptionem, dum aut fanum e pressum est, aut saltem verum silentio inuolutum . Falsum, inquam, eat pressiarin, quia suppositum est Summo Ponti fiet, oratorium it Iud si isse, a primis erectionis sitae initiis, erectum sub titulo Sancti Iobi a veritas vero suppressa, ea erat, quod illud non fuisset nomine Sanisti Iobi vocitatum, nisi ab anno I ρε quo quidem lues gallica Bononiae dirum in modii grassabatur. Cum enim paulo antea Sancti Laurentii titillum retineret, postmia iam ab infirmis inibi, quam maxima Bononiensium pietate curatis,dictum est HospitaleSaucti tisi, Qua de re vietanius hae literis prodidit.
e Gai fanisto avresis una Chima, ct oratorie, to dedica=ono a San Ciaue. Attendantur vltima hae verba: Qui nam dic amodo) fuerunt illius Orat ni dedicatores sub nomine Sancti Iobi an Summus Pontifex an Archi piscopus Bonon lansis an aliquis alius, Ecclesiastico ordini cooptatus Neutiquam, sed primi illius oratorij dedicatores s ub nomine'Sancti Iobi, sae runt Laici, patricii l. Bononienses. Et fuerit hac, quemadmodum Gregorio, XIII. suppost uin fuerat, recta;& legitima orato iis illius deditatioὸ Coa latitur e . nemo Ecclesiam aed. I. de confer. v bi docemur, non posse id fieri, nisi ab Episcopis, ut pote quorum sit locum aedificationis assgnare, crucem figere: lapidemque ponere primarium .
Hi ne sui I E dispici potest, quanti faciendum fit Breue supra dictum, sulero
tam arundineo innixum. Profecto celebris est Iurisconsultorum doctrina,
quod quando Princeps unum disponit, & ali crum Ripponit, ut Palicuius vigoris sit dispostium, debeat prilis chia stare de supposito.
Non videtur autem silentio praetereundum , quod in saepius maemorato Breui commendatur confratribus utriusque sexus, ut visitent Imaginem Uirginis Mariae, nulla mentione facta qe visitatione Imaginis ut exigere videbatur contextusὶ Sancti Iobi, quippe quia nulla supponebatur. Et quidem Auctor Bononiae illustratae scribit; In leone Altaris maioris praetendi sid
lium oeulis Christum eruet fixum,Iobumque ad eius pedes coniae entem. Sites ed modo se habet, perinde ac Scriptor ille testatur, iam ad pieturam, illam non aliter Iobus pertinere videtur, quam ut res adiecticia, & ut Graeci vocant, Pai rgon, non ut quid principale, sed ut prorsus accessorium.
NE intactum illud danitiatur, quod adiecit de Missa Sancti Iobi, aut Missa illa
erat ad pomtiada Natuintiam, aut pro ijs, qki labarant moνδε vico . praeter
enim has, non alias deprehendi praedicti Sancti Missas , prierem quidem in
14쪽
Misisti typis edito Venetijs apud Iunias anno Oi bis Christiani I 37. posteriorem vero in Missali typis similiter edito Venetis anno 1647. At verbutraque inbibita est decreto Saerat Congregationis Ritum , unde neutra rereritur in Missali Romano post B. Pij V. reformationem per Breue incipien ἰ-umpa , cum illa restrictione: Huic Missuli nonra nuper AEAEIo nihil υmam addendum detrahendum, ast immarand iam es decernendo Breue, quo Pius V. sub in vomisto πη a 'M,hae nostra, perpera. Galliara constitutione, ini-- σον quismus, o ordinamas. Quorum vigore si quis modo celebrare ausit unam, aut 'alteram praedictarum Missarum , eum peccati mortalis nota non e i meret,
nobilia 'triusque iurisconsultus, Nicolaus Garetia; cui addo ego, nec Patres Concilij Rhemesis sub Ludovico Cardinali a Guysia cclebrati annb II 83. ..mi 6
di paulo postea confirmati a Gregorio XIII. Concit. Rhem. cap . ObiIcit tertior I erraria Ecclesia Sancti Iob reperiin prope arcem, ubi celebratur δε- de Breutar. Au flam ωνι lucro Indulsentiae plenaria,-in eiusdem Ecessae contigua adita curan- Di
tar infirmi, ct in ea ex indulio Sanctistini Domini Νιini Sacro inctori missacrificium critaratis.Confaternitas praeterea in ea erecta existit, Pa vexilinis.
cum Beati Iob imagine in proce sponisus defert. Ei dictis satis,& plusquam satis in occursu ad ea, quae proximὸ obsiciebantur,. eorruunt di ea, quae hic itemm tanguntur de lucro Indulgentiae plenariae, de Missa Sanisti Iobi, & huiusmodi. Si vero, ut obιjeitur, Confraternitas illa. in publicis supplicationibus vexilIum praeserat cum Imagine Beati Iobi,hoc ince factum est, ut constaternitas a confraternitate distinguatur, non vepropterea Sanctus Iobus publicae venerationi exponatur. Illud tamen a &hic obseruandum, quod Ecclesia illa, quae nunc a Vulgo Sancti Iobi nuncupatione insignita est, multo ante nuncupata fuit Ecclesia Sancta Maria Blaxea. Dabo ad rem hanc verba non ignobilis Scriptoris rettim Ferrarien- sum, Marci Antonii Guarini : La Chima di Santa Maria Bianea lasio Pantica σν ris. iu Gm ηεme, era di pol chlamara HS ωοι, fors preesso Hara i miis a d Ea visa dio historico de omdi ritu Santo; eo per opera di Giouauni Mινatare, inmiolia in compagnia, ag- , - ccies Ietra gregata alia Arabiconfrater ita delia Santispima Trinita ri Roma. Adeo e Republica veritatis prodiit, quod superius dicebam , Ecclesias, quae nuncupantur nunc nominibus Sanctorum veteris Testamenti, eas primitus erectas sub titulo Sanctorum noui Testamenti.
Et per hucusque dicta patet, quodnam iudicium ferendtim sit de illo Pisaurenis si Altari,cuius obijciens commeminit in haec verba: Pioari i Frausa Sa m Aogkniat exiisit, cst visitatar Ahare Sancto Iob dicatam, estiua festum die Io. Maν inibi cum Missa celebratur. Quicquid sit de illo Altati , reliqua quae supponuntur, non subsistunt ; etenim assignari non poterit squod operae praetium erat γ altare illud fuisse legitimh Sancto Iobo dicatum potius,
quam Beatae Mariae, aut pueruIo Iesu, inter eundem Iobum a dextris squae Seueri Pinius to. I.
in Ecclesijs semper minus nobilis, minusue digna pars habita fuit & Sane in notis ad GyciLctum Rochum a sinistris; Vnde , eum haec pars sit longe priori dignior, ac Θ ιμπ u. t e n nobilior, probabile est, a Sancto Rocho potius , quiun a Sancto labo illud xψyum
fuisse denominatum, aut certὰ denominandum. Paron. to. I d --
Iam de Missa illa satis superque.Interea eum ex litetis IlIustrissi Episeolpi, '' 'in' illine datis,certior fiam, non constare de sendata erectione illius Altaris sibi itulo Sancti Iobi, vel primigenia eius tituli origine,praestolabor edoceri det legitima praedicti altaris, assertique Festi institutione. Hoc enim unu eiu qcumbit, quia VHare aiebat eruditissimus Cardinalis Bellarminuc illi in
cumbit, qui of mat, non ei qui negas. Rober. Fellar.lo. a.
Obijcit ulterius: C. tua in Aemilia adero caesa Sancto Iob dicata, quam frateκ Τ
quidam Saacti Francisci,prose cuius Conuensum ipsa Ecclesia surgebat, afunda me tu deriai curauit, o Harim lepra sectus es, qua tu extractatas nisecre 6 -.Acubuit. Mihi
15쪽
Mibi ea scribenti Arte fortuna contigit alloqiii amicum , omnἰ fide dignismum, qui tum temporis Caesenae degebat. Is, quod res erat, enarrans, asse. ruit, non Ecclesiam, illam suisse,sed eaellulam bene angustam, non excede 'tem, altitudine hominis erecti staturam; latitudine vero fuisse .ix trietibila. lem;sine aliquo repagulo, itaut cuicumque parcret & fine aliquo eultu, italis de die turpia visu, de nocte illic faediora relatu, committemitur. Quibὸν permotus cui fama tulit P. N, Tontus intae exemplaritate, & doctrinae plavsi comm cndatissimus, quinpe qui primas schola sum sui ordinis eathsdras rexerat, paucis horis c vide, quantae molis illa fiserito eam noctu quadam citrauit sanditiis euortenda in . . ' . , Carol.Felix Mina
l. s. Iicet Is de assicio prod. Illa quae superadduntur e Venni spariter Eul e Sasm Iob. aliorum e Saninis ram veteris uisamenti existunt ere. iam satis, & plus quam satis diluta sunt: unde ne a m agere videar, omnino ab aliis dicendis me contineo. Illud unum hie addam, quod priusquam supradicta obijeerentur,iam illis Oeen retat haud fatuus Mat a,verbis quide paucis, sed semiplenis, utpote veritatis subsidio praemunitis, ea sunt: De Sanctis veri veteris Testamenti, Winc Anι Eccles a partieulares, non est habenda ratio pro gubemio Sancta sexa Ecclesia, cumsit Ecclesia vinuersalis, ct omaum aliaνum matret, o Maristra. Quibus quidem non nihil fauere videntur Sacri Canones, abs quibus ed remur , quod in Festis celebrandis artendenda non est huius, vel illius E elesia particularis usus, sed consuetudo Ecclesiae Romanae, is , qaa ,-SMerdotalis dis iratiso Materiss Eousiastica Magistra Marionis. Pro omni autem ratione ut eandem iterato tundam incudem γ Zin te nostra stae, ouod fit Romaet ubi etiamsi quam intentissimh aciem figas oeulorum, neque altare ullum. neque Ecclesiam inuenias Sanctis veteris Testamenti dieatam a
Quod si sotth aliquid horum mihi Romae indigitetur id quod vix eredae rinse ad vocem e fugiam Proculi . in consimilibus respondere Ibisti, is ram spectandam esse, εοM Roma fiat, quam quia Roma fieri durat.
Ante usque adhue in medium prolata,sequentia protulerat Author scripturri uae silentio praeterire non placuit, ne interpret, rerer concessum, quia non uerat expreιὰ solutum iuxta illud, qui raera conseriise viderari : a Primo caiisam inquit Sanctorum nectare ad Mileuiam Misi communionis Sanctisum 68κ quod grauissimum dictu, & liniquioris patientiae esset toleratu,suhinseri. δενν cassentietura retios esse, non est amistendam. Respondeo, qualis sir illa eommunio Minotam, in queste consistat, Deiled promi posse ex Patre literatum Augustino docente, articulum Leommu nione Sanctorum in hoe esse situm, ut, quorum una, et communis fuit fides in terris, illis maneat unum, & commune praemiam in Coelis. Exseribo ἡρο-ba: Sanctoram eo--munem Eest cam 'umrsanctis,qui in bar, ρα-FUe --, Me,d uam sunt, scissate, .ct spei commaniam rex maria Ita ille de evo. sitione Symboli ad Comperemes,quod et alibi reperit. RHie obseruandum , alia requiri ad Sanctitarem Molesiperti unphantis , alia ad: sanctitatem Eeelesiae militantis. Vt quis sit Sanctus. in Ecelesia triumphali indat in , ut fidei suae mercedem , quae in Dei visione confistit .i inter beatos aeceperita ut sit vero Sanctust, de protali colendus in Eehlesia militanti, noli sat est, ut sit meritorum suffultus p rogativa, sed ulterius requiritur, hane adeb emicuisse, ut a Sede Apostolica illi cultus, ae veneratio decernatist d.
quidemulans, s hine deceaat, ubi primum baptiratussierit, rarae Des M. I
An proptere, qui Sanctus est in Coelis , pro iste ipse coletur in tereis e
16쪽
Nequaquam. Cultus ergo Sanctorum non qualiurneiamque tutabobijeiente supponebatur sed qualis iam dictus est, spectat ad articulum commanianissa, Poram. Adferre huc possem compluresin quidem non parvi aeris D ctores ad eorum,quae dicebam coinfirmationem.Dabo tantum verba Ioannis Coegis. is Baptistet Coecini Sacrae Rotae Decani in relatione ab eo habita ad Summum reti pro S. Thom. Pontificem Paulum V. de Sanctitate, & Miraculis venerabilis viri Sancti Thomae de villanoua Alchiepiscopi Valentini. ait, V. 'rega irantur, ut canonuin i Pupossim, inon enimHMit, quia aliquissimplienire sit in libro υ- Ecclesia triumphamis per desermina jam Dei βα--tiam provisent omne Vadestinati; μου requiratur viseriψ, q..s Frisios sal, dicto libro secundum prae rem iusitiam rouι sunt illi,ster quorum opera, o tamenta, ct exempla Ecclesia iuuatur, informatur , promouetur.
ECelesia latina, ne dum detrectauit sempereulim Sanctorem veteris instamenti, sed de eurauit, ne illorum nomina Baptismali lorione tinge dis, imponerentur. Quod,ut vetustiora omittantur, statuerunt P . Coneiiij Burdigalensis, sub Reuerendi sis. Antonio Preuotio Aquitaniae primare,quod di a Gregorio MII. fuit confirmatum die 3. Decem is Is 83. haec illorum verba: Nomiua quoque Saactorem Patram vereris. Testamenti in Iare Myeι - .c-- est . in tua seris di sis admoneam Masemoria σum c piras, sibi quo maiori gratia, er lamine , uoaum testamentam praestat veteri , sic longe si denarius Sanctoram Apostolorum, o Disjaιcνam christi, atque aliorum, quieora Adem Sanctitatem imitati sanι, nomιaa insantibas ιmori. Hisce pati ibpostea Patres Concili j Bituricensis habiti anno is 84. sub Reginaldo do Beaul ne Patriarcha, de Arch episcopo, a stipulati sunt in iure verbia. Nomina tantum Chrissiana professioni conuenientia , in Bapti a imponam. ιών , ne rigansmum, vel Iudas um christianas redoleat. Concilio huic confirmatione sua calculum album adiecit Sixtus v. die s. Octobris I 8 . Siqui adhuc opinionem pertineant de sutura petitorum approbatione,qubdiam oratorium Albani sit Sancto Iobo eonstructum , qu/d superpositus sit illi eiusdem Sancti titnlus , quod plenitudo veniarum impetrata , habeant non ex me, sed ex ipso Sacrorum Canonum tenore. unde non amplilis con tra id , quod cum ratione negabatur, persistant; sed unde ab eo, quod eo ira rationem concederetur, iam demum absistere condiscant. Illa omnia, cum dissentiente ordinario, facta sint . indebitὸ facta sint. Termini autem sunt in iure quoqueversum aequi pollentes iudebitum, o nullam. Quid mi au. rum p profecto ex Sacris Canonibus , qua coatra tur fiunt, debent utiqueta is . δενδε σν. tinctis haleri. Quid vero ea in re, ut a vetustioribus me contineamias υρ ex tenere fit e Sacrosanctum Tridenti Cone illum statuit. Nemini licere vlti in loco, vel Rescriptis. Eulsa etiam exempta squalis est Regularium vllam insolisam ponere, va aeuiam carare imagi--,uis ab Disopo vprobara fuerit. Et quid magis in τ ιδ f. sit asinsolitum, quam Sanctorum veteris Testamenti Imagines in Alteribus Latia .eae si . r.
Idcireo obseurum esse non poterit ismmς Eminentissimorum DomInorum per-- spiraeitati, quam religio eustodiendus sit usus, tot rationum , tot Do rum, tot Conciliorum testimoniis, a primis νsque Eeelesiae latinae ineun bulis seruatus, retentus, atque illibatus.Nee moueri debent,si quid foris in contrarium a cubi reperiatur I trahi enim non debere in eamplum , quae
gratiose aliquibus χω pei misia iunt, vel ipsis Sactis Canonibus admon
17쪽
st . mia etiam leges ipse et les Maedoeenti ab iis, quae ut in pluri u solent, non esse meedendum ob casum perraro acci lentem. Vsi cessuetu λ aiebat Augustinus, esiam saa a inas vilisage, nomisuperiurbat. ιd quod non seme, sed iterum, tertio, ac saepius ureulcatat in Concilio Rhemensi praeclariu theologus Richardus a Prato Nuramnia ob oculos multo ante sbi prifixisse videtur Metrophau Smyuensio Meir Dei ita in Concilio 8. generati, hoc est Constantinopolitano η. ubi haec ille aduersus Zachariam Chalcedonensem , qua rar. νην , lembos noa stouat. VndE quemadmodum natura nihil innovat sine necessitate . ita prudentes Reipublicae Christiana Gu- torea non debem sinc causa aliquid noui