Vindicatio juris imperialis in Magnum Tusciae Ducatum, sive Confutatio scriptionis, cui titulus Memoire sur la liberté de l'etat de Florence, ubi plura, jus Imperii ... a Friderico Ludovico Nobili domino de Berger

61쪽

populi, ab excidio non adeo longe tum remotiis Quae prolixe deelarat L. XXIae ubi de Ca sareo diplomate perhiber, praesertim ajens ; Abina.

seque Caesar cuncta veterum beneficiorum atque in munitatum privilegia , quae alias promeruerint, SI

CERO AFFECTU confirmat. Quibus verbiudein , quod apprime observandum est , adjicit: mee ut perpetuo struentur, IMPERAT ,-his, Dimis- laverint, decem myriadum puri auri MULCTAM IMDICIT. An vero ille , qui mediatoris ossicium g rit , mulctam indicere possit iis, qui pactionem, quam

procuravit, laeserint i Quae potestas etiamsi a. partihus mediatori cuidam diserte merit indulta ,. tamen im non exercebit nisi ex quadam libera istarum volu tate , cui sese hucusque permisere, neque mulcta , a mediatore statuta, alios tanget, qui adversus conventionem initam dein quid moliuntur et mediationem irritam reddere malunt. Ast hic, cum talis facultas non prius concessa esset CaesMi, tamen is auctoritate sua ejusmodi poenam sancirit et non Qtum Florentianis , si1 quid iterum turbarum excitarent, sed Mediceis quoque, libertatem illorum λrsan attentantibus, et aliis Italiae vasallis et subditis, mandatum quaciu que ratione contemnentibus, iniungi voluit, cum verba generaliter imperatiVae fuerint concepta. Amplius diplomata cdere non itent, qui mediationem suscipiunt , neque postune, cum diplomatum jus ad regalia pertineat, mediationiS autem , quod reconciliationem et pacem respicit faciendam, inter pares.

et liberos utrinque populos sibi vindicet locum, adeoque ab omni jurisaictionis vi longe sit alionum Sidiciu probatum, uti fas erat, fuisser, Carolum Ca sarem

62쪽

sarem mediatoris QIum vices sustinuisse, non dissit bitur aliquis, hoc cum Imperiali eius dignitate et jurisdictione minus potuisse conciliari. Sed, cum probatio mire hic deficiat, immo contrarium e genuinis scriptoribus et documentis pateat, quis de objectione inani velit amplius exstare illicitus

domum Guiceiardynus, qui cum Francisso Guι elisiano imperite Confunditur , Rerum Memorabit. L. Lp. ro o. itidem deditionis Florentinae et conditionis adnexae injicit mentionem, ita narrans: Hic Furentia xi eiam dedunt Carols V urbem fluam besio victi, primaria am L E G Ε M accipiunt, ut a Pontifce et abs civitate Impreatori attribueretur sectoritas rictatorum nimirum fommulam praescribendi, qui deinceps foret satus cimitistis. incolumi manente per libertate. Ubi autem comm nendum est , verba : incolumi manente per liberi en accipienda esse, ut intestigatur libertas, privilegia et regalia complexa , quibus cum Caesar merito perfidos privare posset, tamen Pontificis precibus commotus reliquit et sulcero affectu confirmavit, nequaquam vero suprematus quidam et exemtio a nexu

Imperii. Amplius haec quoque interpretatio non incongrua forsan, si dicas; non opponi hic libertatem indefinitam, excluso Imperatoris dominio supremo, potius libertatem populi, nulli Principi, vel Duciunquam subditi, sed immediate Imperio obnoxii, Principatui Mediceorum hereditario, hac ratione, ut tum cautum fuerit ab Imperatore novum Principa-

. L a cum

63쪽

tum juribus civium et privatorum debere nil iacturae adferre, neque Medicius licere, regimine despotic6 Uti. Ceterum an haec regula et norma , de qua M. Guicciardinus latius egit sic.p. Io I. intuitu liberi tis civium semper fuerit observata, jam non Vacat disquirere. Interim id nemo negarit, Italicae gubern tionis gnarus, beatiores esse urbes, quae immediate Imperio parent, illis, quae jugum Principalis dominationis, excepta tamen directione Teutonica ditionum Italicarum, quae ad Augustissimam Domum Austriacam pertinent, utputa quae magis ad regulas aequitatis et magnanimitatis , in Gemaniae regi nibus praesertimque Austriacis , pridem receptas, adstricta est, neque subditos ostendit, nec despoticum regimen tale , quale in Hetruria deprehendi ajunt. redolet, ipsis Italis confitentibus, pariuntur. Sat si

pienti

XXV.

Libertatem igitur Caesar quidem primaevam N rentinorum confirmaVit tum, non suprematum que dam cessit, aut, instauratum hic subintelligi, Voluit. Neque ossicit, quod Gratius p. g. allegatus , liberi tem sine summo imperio concipi minus posse, arbitretur. Etenim disserit sotius de libertate Iuris Gentium , qua liberi prorsus et neminem praeter Deum saperiorem agnoscentes populi fi uantur. Atque ea libertas omnino summum imperium, seu indepena tiam quandam et omnia itidem jura majestatica complectitur , adeoque perfecta, Alimitata, vocatur. Sed

existit quoque libertas minus perfecta, minuta seu limia

tatas

64쪽

fata. quam omnino absque summo imperio concia Pere ingenium valet. Cuncta veterum BENEFICIORUM atqvie immunitaltim PRIVILEGIA con-ρrmavit Caesar, quem in modum Folius disserit , nequicquam summum quoddam et independens imperium , vel plenam a jiu isdictione Imperii exemtionem stabilivit. Iam supra enim demonstratum fuit, libertatem , Italicis civitatibus generatim indultam , talem fere exstitisse, semper qualis hodie

Conspicitur urbium Germaniae Imperialium. Nimirum, quemadmodum hae immediate Imperio parent, sic illae quoque tum neminem superiorem , praeter Caesarem et Regem Italiae totius, Veneratae. Quam sententiam, nemini hucusque delineatam probe, Confirmat ipse Maximilianus I Imperator, gravissuraus omnino et maximus testis, cum apud Golristum Arit. Polit. Imp. p. o . A. Iso . in Comitiis Constantiensis bus erga Regem Galliae diserte profestiis fuit: Florentiam , Sienam et Pisa , Romano Imperio IMMEDIATEFfectas esse s quemadmodum animadversum jam V. XIV. Dein autem, sicuti urbibus Imperialibus Ge maniae Praefecti quidam a Cacare olim fuerunt dati, egregie hoc demonstrante Heidero ven, Italiae urbibus quoque Vicarii quidam a plerisque Impcratoribus, Rudolpho I quoque, Adolso Naitovio et Alberto I, praepositi. Cons. Diploma in

Append. μιb E. Annal. Steron. ad A. Iases. Visiani Chron. IIX' CIO. Ammirat. ad A. Iasis. L. IV. p. Ist s. et L. Ist . Diploma sub F. id. Ammirari cit. sic. p. a II. Cum . autem quaedam urbes Germanicae singulari benes, ciO immunitatem ab omni praefectura accepissent ac

65쪽

rus rem publicam propria auctoritate gubernandi, leges ferendi et agendi alia, quae dirigendae civitati in-1ervirent , unde ejusmodi urbes, ut ab aliis distinguerentur, appellatae LIB Ε R A E Imperiit ita haee felicitas contigit quibusdam Italici Regni civitatibus. v. c. Florentiae ; de quo jam supra actum fuit. Amplius , sicuti urbes Germaniae plurimae insignia r galia beneficio Caesarum et publicis diplomatibus. vel praescriptione etiam acquisierunt 3 sic quoque o vitatibus ualiae , inprimis post Fridericum I Imper torem, ejusmodi jura privilegiis et usu passim accest

re. Cum adeo tam egregie convenerint urbes Gemmaniae et Italiae , quis jam disparitatem ipsarum. quoad nexum Imperii subdititium, statuat 8 Civitates

Germaniae immematae , licet libertate magna gaudeant, et juribus egregiis communitae sint, tamen

Imperio subjectae, unde cuivis Imperatori non sNum sacramentum fides , sed subjectionis quoque pra

stant. Nam civitates liberae e censu rerum sevdalium merito excluduntur et proin ad res allodiales m gis referendae sunt, tam contractu clientelari hic deficiente. quam investitura, Uid. Coccei. Jurispr. PALC XVII. LII. Cur ergo civitates Italiae liberae quid praecipui prae Teutonicis victricibus fuerint sortitae An non istae quoque Caesari, in Italiam ducenti, ad conventum in Campis Roncaliis habitum , magno agmine confluentes, jurisjurandi Vinculo arctissimo semet obstrinxere, testibus Radevico, Otione Friingensi. Sigonis , aliis non Rudolphus I comitem aliquem in Etruriam misit, ut Tusci fidelitatem jur xene et ipsi obedirent, memorante itidem Antonio ,

66쪽

Florentino , Amm. Misor. Tit. Xy. C . g. 4. Quapropter, ut res paucis contrahatur, Omnes illae civitates, licet rima pariter altodia exstiterint et pluribus privilegiis , forsan et regalibus fuerint ornatae, tamen a jurisdictione Imperii non fuerunt exemtae, nec potuerunt eximi sine Statuum Teutonicorum asse

XXVI.

Adeo nunc liquet insignis distinctio , shmmis Ibtibus dijudicandis idonea , nexum territorialem inter et fudalem. Ille complectitur potestatem , quae sese regalium variorum usu exserit, ac inprimis in subjectos regionis exercetur. Hic Vero, regalium quidem usu apud vasallum vel subditum constituto et ipsi qualibet libertate concessa , nihilominus dominium directium, vel superioritatis speciem concedenti servat, quae insignes continet effectias , ut alter, libe rime licet terram possideat et jura innexa, obsequium ferat danti, nec, siquidem clientelaris Verus nexus subsit, rem alienare valeat, milia necessaria pra beat, immo ob crimen laesae majestatis, aut feloniam ditione privari possit etc. Licet itaque Florentini olim a subjectione et nexu territoriali fuissent Issi rati atque ad ipsbs omnium regalium , quibus ali qui liberae prorsiis respublicae utuntur, complexus, quem Vocant, transiisset, quod tamen generaliter niamis intellectum haud conceditur, cum nec liberae

Germaniae civitates , nec Principes omnes et Status

iura. v. c. nobilitandi, et reservata Caeserea dicun-

67쪽

tur, valeam in territoriis suis usurpare, nec Dux S baudiae , . primarius fere Ducum Italicorum, possit, nisi vi sinisaris Vicariariis , Caesareae Majestatis c pitulatione firmati , ceteroqui a superioritate territo rii longissime discreti, cum illa reservata Imperialia minus complectantur civitas nihilominus sub cliem tela et supremo dominio Imperii perstitit et nexus

studesis mansit intemeratus. Atque hic nemS, pra sentem quod attinet quaestionem, pro adaequato atque UNICO concludendi et decidendi medio habe dus est, ς contrario nexus territorialis pro vinculo plane impertinenti. Enimvero subjectionem a vasali gio mire discrepare, omnes norunt. Igitur sublata quamvis fiabjectione , non illico tollitur Vasallagium. Forsan etiam liberius territoria sua regunt Magnus Etruriae Dux et reliqui Principes Italici, cum Comstitutiones Imperii Germanici . quae passim sirperioriatatem Statuum constringunt, aci Italiae Principes m nus pertineant. Formulae. enim Germaniae ac It liae nullo non tempore a se invicem dissenserunt. Sed cuncta haec vinculum clientelare minus eVertunt.

Haec res non incongrue illustratur exemplo Serenissimorum Austriae Archi-Ducum, qui, sive spectes noxum , quo Imperio addicti , sive potestatcin territ vii, omnibus longe Electoribus et Principibus Imperii praeferendi sunt , quum pridem . Caesareo diplomate, ad regalem dignitatem fuerint evecti ac ab Imperii oneribus aliisque, quae studis quoque resa' libus cohaerent, immunes, dein jura Omma majest vica , etiam plurima reservata Caesarea in ditionibus suis exerceant , neque Constitutionibus Imperii, in

68쪽

primis superioritatem cohibentibus, obligentur. N, hilominus iidem Archi-Duces valeslos sese Imperii

Iubenter profitentur, neque suprematum adfectant. Cons. Inser. Pac. Mnasi. g. a. ubi in causa Pinar

Iensi IUS DIRECTI DOMINII . a SUPERIORITATIS IURE caute discernitur.

XXVII.

Postquam ad familiam Mediceam Principatus

Florentinus ac dignitas perpetui Imperii Gubernatorisae mearii, quae omnino subordinationem complestitur, perVenit, Vera clientela et nexus proprie reudalis fuit exortus. Verum objectio iterum discutienda est, quae in Friptione contraria hinc reVocatur, quod Carolus V Imperator, cum statum Florentinum fommarit, arbitri , non judicis officium gesserit. Nam verba decreti sive diplomatis Caesareisub G. quod A gustae Vindelicorum A. Is 3 o. concinnatum in publiacis Comitiis . ab universa civitate summa veneratione et obsequii declaratione exceptum , Principatum familiae Mediceae perfecte demum confirmavit, ab omni laudi indole re formula remota. An id cum arbitrio concilietur, cum Caesis est: scutis ἀγάλtionis eonditionibus liqueret , ipsius AUGUSTAE

POTESTATIS' IMPERATORIIQUE A

BITRII esse , LEGES condere et rem cam ORDINARE Adeo curatius Imperator suae nec a ctoritatis , nec jurium Imperii facile prodigus, uti omnia ejus praeclare gesta ostendunt, IMPER

TORIUM ARBITRIUM ab arbitrio Vulgari, F a quod

69쪽

duod inter urbis cujusdam Italiae incolas et civμferre dignitas Caesaris et Imperii nullo tempore passa. segregavit. Iemius L. x XIX. recenset, qua ratione diplomate et decreto Caesareo accepto , dictatot Benedictus Blondelmontes , Caesaris legato responsederit, ubi praesertim obstoanda sunt verba: Godipitur felix faustumque sit popula Horentino, LEGES

nobis titas a Caesare ad non Abium hujus recte atque apposite ordinati satus incrementum Fuscipio venerorque. D aturumque polliceor , ac pari μάλ SEQUI o magiseratus , cunctique civitatis ordines, qus praesentes a unt, Fusicipient, atque optima F IDE IF itine Cons. Bustr. Orae ab Oratore Caesareo a peractae, sita H. Unde etiam constat, dispositionem Dublicae rei auctoritate et gratia Imperiali fuisse susceptam, ibi: Serenissmus m. imperator , omnia resinoula privilegia , indulta , gruias et conces nes, per

mos praedecesores , divos Imperatores Florentinae eiu

,ufi di onu illuseri dominis concessa et facta, ac concescisci DEIas ex sua mera LIBERALI TATE consiκ-mavit , atque de novo concessit, mandavit, JUSSIT et voluit etc. Ceterum sine ejusmodi diplomare ac sing-ri concessione Mediceos nunquam ad quietum P atus Florentini possessionem pervenire potiuste

limici cum Caeserea auctoritate et Voluntate opus

osset 'ad animos civium, Mediceis adversantium. ereendos. Traditione civitatis peracta , Alexam der Mediceus, futurus PrincepS, eam forte ingressus 'mit parte populi et amicis ejus acclamantibus N oue' tamen gubernationem prius suscipere debuit, ouam Caesar normam publica sententia et solenni

70쪽

m is

mandato praescripsisset, graVi poena adversias transgressbres simul constituta. God omnem eximat

scrupulum, ipse Guiectarianus, in tractatu adverso probatus et toties allegatus, de arbitrio silet , immo auctoritate Caesarea formam Florentinae reipublicae fuisse compositam, ut confiteatur, Veritatis vi adigi-rur , cum inquit: is hae autem C ONSTITU

TIO N Ε -jusmodi verba , Quae ipserum Dra N O NMODO potesare Abi a partibuου concesse , UERUM ETIAM CAESAREA AUCTORITATE DIGNITATE QΓΕ nisi Menderent, passim insternit.

Probe scilicet aestima it Guicciarianus , Vir prudentissimus , Florentinis sub gravissima comminatione devolutionis ad Imperium et punitionis amisionisque omnium privilegiorum iteratae filisIe injunctum, ut indiceos pro magistratu mo agnoscant , hosce etiam admoneri , ut sese imperio obedientes , et

fideles ostendant, neque contra Verba diplomatis

quidpiam sitscipiant, inprimis libertatem populi illae- iam relinquant. Quae cuncta juste perpensa fuisse, atque cuilibet , qui Veritatem diligit , perpendi debere , neque amplius quicquam Gubernatione et Prae fidatu Alexandro concessum , Verum ac proprium in iubditos regimen aegre adepto , stiadent Verba ejusdem decreti Carolini, ibi : perpetuis futuris temporibus magistratus reipublicae dictae EISDEM MODis et FORMIS eligantur . disonantur etc. st. Regiminia εὐώt, et sub ejus PRAECIPUA CURA et PRO TECTIONE etc. it. in omnibussupradictis magis, tutis etc. IN TERESSE huque P R A E E S S g. Cum igitur Medacei nequidem suprematum intuitu