Godescalci StevvechI Heusdani In L. Apuleij opera omnia quaestiones et coniecturae. In queîs praeter castigationes infinitas, ... explicati. Accesserunt quoque aliorum doctorum virorum in eundem scriptorem emendationes

발행: 1586년

분량: 239페이지

출처: archive.org

분류: 로마

151쪽

I I IN L. APULEII LIB. IMI.

saris, Varronis, aliorum exempla, qui desiderat, videat in Particulis nostris.

fol.eod. Carpit no e quod pepigerat, sita callide necZendis moris rustrari magistrum,di

tules nec a serere vesie, nec reddere. Euathli triconis versutia tangitur, de cuius astu,& lite cum praeceptore Protagora agitata consulendus Agellius libro dicto,capite decimo. & locus Apuleij, nisi me coniectura fallit, propius ad sententiam rescribendus,nec ad erere vestes; ec renuere.

fol. 36 . Animaduerteret venarum pupus imconditos , vel praeclaros. Mihi equidem dubium non fuit,pulsus illos non

praeclaros,sed ,praceleres nuncupandos. Infra hoc eodem libro: manum hominis pertractat venarum pulsem 2 momenta captat. si quid illic turbatum, atque

inconditum .

fol. 361. Procul igitur faces abigerent, procul

ignes amolirentur, rogum demolirentur. Corrigo: 'ces abiicerent. C & G litterae promi Dcuae librariis. Faces in pompa funebri iustis persoluendis adhibitae. Apuleium audiamus lib. II. Floridorum: comoediam eius, inquit, prius ad fnrbrem 'cem, quam ad nuptialem venisse. testis locuples Virgilius erit, ut morem illum eadem opera simul illustremus. is igitur sexto AEneid.

. tum membra toro defleta reponunt,

Purpureas, μper vestes, velamina nota, Comiciunt. pars ingenti sebiere pheretro

152쪽

Triati ministerium.&sibiectam nore parentum, e versi tenuere'cem. . Quo loco interpretes adnotant propinquioribus virilis sexus facis tenendae ossicium dari solitu. quod 'ad rogum Seruius audiedus est: paratu inquit mortuorum funim dici solet; exstructio lignorum ,r subiectio ignis pyra; crematio cadaueris, sium uocus, Urina ; operis constructio ,sepulcrum senseriptum no

men , memoriassi, monumentum.

Di I. Postremo propinquo etiam hominibus inuitis.quodne iam ipsi hereditatem habebant, an quo adhuc illi fidem non habebat, aegre tamen ac dis culter Asclepiades impetrauit mortuo dilationem.

Tria hinc menda expellenda, inde reddenda ratio emendationis. scribo , propinquis etiam omnibus inuitis.quod ne an in hereditatem auebant. genus loquendi agnoscent i io,qui scriptorem hunc vigilanter legerunt: tum facile animaduertent ludere eum

in amρωνομασια verborum, auere; habere. In consan

guineos id imprimis torquere conatur, magis de familia herciscunda, quam reuocondo postliminio, quem defunctum volebant, sollicitos fuisse. atq; eo minus credidisse medico. Pr terea non iam primum est,ctim illud aveo deprauatum est in habeo, pertinaci & peruersia descriptorum consuetudine. quibus B,& V, ni fallor ex adfinitate secundae litterae Grς-cae, & Latinae, promiscue scribebantur. Tum & adspirationis notam adhibebant,adimebat pro lubitu.

153쪽

Iso IN L. AP vLEII LIB. IIII. .

sic in editione nostra lib. Ii .de asino legas: facilis auritu clim debeat scribi hauritu. Itidem in Mamertini Panegyrico ad Iulianum Imp. in duabus editionibus reperi: ediscenda omnium nomina tribuum homines,atque etiam singuli flutandi .puer videat, quia de candidatorum laboribus agitur,legendum, eis c. o.nomina tribuum; omnes,atque etiam singulislutaudi. Redeo ad vocem Aueo. & Varronem emendo apud Nonium in Mutabiliter, Varro, cras credo hodie nihil. Quibus in viis animus mutabiliter habet habere,ct non habere. secibo, auet habere. nam in eo animi aestus,quod modo aueat, & cupiat; modo repudiet. Iuxta illud Horath: uuod petiit, fernit . repetit quod nuper omisit. Item & apud Petronium in epigrammate: Ipsi pater veri doctus Epicurus in arce, Irisit,ct hanc vitam dixit habere Deos. Quid aliis placeat scio. lego nihilo secius,dixit auere Deos. Exstant apud Priscianum versius Vari poetae ex lib. I I. de magistro illo, qui filios Falisicum sibi commissos hostibus tradidit. quos ideo adscribam, ut ad fragmenta poetarum, ubi ea desiderabam, referantur; sed paullo integriores:

Tum litterator creditus

rudo Faliscum liberos, Causiatm in campi pateus,

Extrassi muros ducere:

Syaciando paullatim trahit Hostilis ad vasti latus.

154쪽

Seu tute malis homira, Seu tute captiuos habes. Ne ambige,quin primo versu scribendum, creditos,

ultimo vero aues,non habes.

fol.366. Bonis in rebus conatus in laude, effectus in casu est. ita ut circa in maleficiis etiam cogitata sicelera, non perferita adhuc,

iudicantur cruenta mense pura man . Scripsit Apuleius, i a contra. neque dubitandum,quin prae oculis habuerit Diui Hadriani rescriptum, quod hodieque exstat in l. Diuus .ff. adlegem Corneliam de sicariis: in maleficiis voluntas specta--r ron exitus. facit eodem & l. quisquis. C. ad legem Iuliam maiestatis:& iuuenalis saty. x m. &inde est, quod Cicero pro Milone scripsit, interitus causam, non interitum spe lari oportere. Pro altera sententiae parte itat Oui aianum istud: Si desint vires,tamen est laudanda voluntaου. .

Itidem Apuleij hoc eodem libro icut ad poenam sufficit meditari punienda ,sic O ad laudem latis est conari praedicanaa.

fol. eod. msice igitur moramentis omnibus qui volui deuitari, aduecurem sibimet equum deligunt diutinae fortitudinis.

Impedimenta varia, molestias grauissimas recensuit quassentire solent illi,quicunque carpento iter conficiunt. quae quidem omnia deuitare Volentes, equo vehi malle ostendit. locus mihi constituendus videbatur: Hisce l.m. omnibuου qui nolsit deuiari, vel,

155쪽

rs E IN L. APVLEII LIB. IIII.

uod verius autumo,debitare. hoc est a recta via de-uci, deflectere. Utare, transulare, deviare usitata fui sIe Lucilio, A stan io, Lucretio,& P linio,iat notum est. pariter, Bitere,betere,debitare anticitus idem fuisse,quod nobis ire, non ignorant, qui vel pedem in studiis humanitatis posuere. meminit enim Nonius in Betere, in perbitere. δc ab eodem verbo Festo dicti

Titiens peregrinantes:quod iam ante monui. Corrigo Nonium, Prouidere ait mouere,ctfrre: lego,probitere mouere,eferre. dc ibidem in versu Pacuuij pro rouideamgradum, repono robitem gradum.

fol.367. Et Hira in pedes desiliunt, 'licem,

quem verberando equo gestant, eam vim gam in Duam manum transserunt. Itas

expedita dextera adeunt auscu stant. esse diutule illi quippiam per certetur, ambu lani diutulte, se fabulantur.

Quid auscultandi verbum huic loco faciat, dico

quod sentio, perspicere nondum potui. Beroaldus reposuit,adeunt,ac flutant. amicus noster alibi laudauit, adeunt , oslutant. perbenh ad sententiam. quaero tamen ex iis ipsis, quaero ex te 8 sitne verosimilior coniectura nostra,Aeunt, ausculantur. idque sic fieri solere in adeundo, excipiendo hospite, &c. plus satis iam ante a nobis ostensiam est. tum contendo in verbis subsequentibus Apuleianum fuisse, quippiam perscitetur. Redeundum ad ausculandi vocem usurpatam veteribus, pro, cuiandi, teste Pompeio Festo.imo e contrario, in lanam pugnam nominasse,

156쪽

minasse, pro Ausculana, idem quoque memoriae prodidit.Itidem antiquitus V, pro Au placuisse, testes nummi, lapides, & libri manu scripti.

sol. 368. Omnia fluxa, infimal esse. quidquid

sub caelo diuitiarum est in omnes ad bene vivendum quicquam ese

Sententiam quaere,videbis oportere scribi . 'mas esse. dc mox ,ad bene vivendum nequicquam esse.

Ennius apud Ciceronem: qui sibii sapient prodesse

nequit,nequicquamspit. Virgilius quarto AEneid. Ad picis hac' an te genitor cum fulmina torques Nequicquam horremus. Ouidius primo Metamorph. Nequicquam Sem abscidit terram. videndus Festus. fol. eodem. Eam nauem si aut gubernator non agat , tempestas agat. Lege, eam autem nauem si gubernator non agat.

157쪽

a14 IN L. APULEII LIB.

CHI IN L. AP EI ILIB. DE DOGMATE PLATONI S

Q V AESTIONES.

raeo V. N. ' S. D. Biruxi fratris tui doluisti non abs reradolesces erat maiori iudicio quam pro aetate i sta; mores institutioni egregie respondebant ;generositas, & ingenuitas stirpi. sed quid facias, mi Quarrare, nam & nos, qui magnum spiramus homulli , fortast ean &crastina dies videbit efferri. A moerore animum te tantisper avocare,& ad leuiuscula liqc a me in Apuleio notata aduertere velim. Vale, & Ste echio, ut tuo, utere.

FINGERE. Gen Etris,contra Aput ij permulta sanata. uno Genitor sicribensieno,genere. loco Sallusitu. Mudiis musice, canore mouetur. Verbi Succedere elegans significa- Tres animi partes in homine. quis tio. uccessus,pro, aedi civ. euique secus tributus. Bilis. quid si Mauare.

l. 3 73. Materiam vero improcreabilem, in rem ruptam L, commemorat,non ignem, neque

aquam , nec aliud de principiis, absolutis elementis esse, sed ex omnibuου primam, si-gurarum capacem, factionis subiectam.

Platonis

158쪽

DE DOGMATE PLATO. QV. Al s T. I SI Platonis verba auctor recensuit de materia Dei.

quid si verius esse dicam scribendum ὶ fictionsque

jubiectam

fol. 378. Caelestem animam, fontem animarum omnium , optimam se sapient imam

virtutem essegenitricem. Repono enetricem, itidem eodem hoc libro genentium, genamur, O c. rescribo a verbo gevere. pro quibus gignentium, gignamur. de hoc verbo Prisicianus lib. x.&alij Grammatici veteres consulendi. Praeterea Genetrix per e, genitor per l, scribendum obsieruauit quondam Probus Grammaticus. cuius sententiam hac inscriptione veteri, quae Romae in horto Caroli Stalle,iuuare visum est:

FRATER. MEI. ET GENETRITO ERMANA. ORO. AT O. D E S INITE. LUCTV. Q V E S T VLACHRUM AS. FUNDERE SEI. IN. VITA . IUCUNDA . VOBIS. VOLUPTAT EI. FVEI VIRO. AT QI AE . AMICIS NOTE IS V E. OMNIBUS.

In alio marmore est , Veneri genetrici.

fol. cod. Et hinc fieri, ut Musica mundus, ct

canore moueatur.

Scripsit Apuleius: υinfusce mundu3, ct canoremo.quod verissimum esse comperiet,quisquis considerabit,quq hoc loco de numeris,& modis disseruit. Censorinus de die nat. cap.XIII. totum naundu musca

159쪽

sica ratione factum scribit. Nec multo postea ostensiirus Apuleius,& quidem ex mente & sententia Platonica,non omnia quae accidunt,ad vim fati referenda esse;sed reru euentu partim a nobis,partima fortuna ipsa pendere ,hoc verboru ambitu utitur.

sol .3 8 a. Sed esse aliquid in nobis, ct in fortuna

no nihil. se fortunae improvidos casin in rari a nobis fatetur. instabile enim quividam, or intercurrens intercidere ea tolere, quae consilio fuerunt, ct meditatione fusi pta, quae non patiatur meditata ad finem venire. O tunc quidem, tum impedimentum EDdMiliterprouenit, res Agafoelicia i tas nominatur ; at ubi repugnationes istaenori sunt, infoelicitas dicitur.

Leuiuscula mutatione sententia eruetur:quod non patiatur meditata ad finem venire. ct tunc quidem cum impedimentum,ctc.an non hoc est post aliorum

messem spicas legere sol. 383 . Totum vero hominem in capite vultui se nams prudentiam se usi omnes non alias, quam ista parte corporis contineri. cetera enim membra ancisiari, or obseruire,cibos, ct alia subministrare, vecure in sublime posiit,ut dominum,atque rectorem prudentiai eim apericulis vendicare.

Adesse iube patres omnes, omnes conscriptos, quibusque in Senatum veniendi ius est, de verbis

Apuleq

160쪽

Apuleij pronuntiaturos puto antiquum illud N. L. Latet sententia Platonica nisi verius sit eum, pariter ut Marcum Tullium a Socrate illam mutuatos esse quam tantis sordibus, & mendis inuoluta diutius circumferri no patior.recte enim eluere videor:

eibos ct alia subministrare: vim vetare, ct in bublimi positum dominum, atque reflorem, prudentiam, eius a periculis vindicare. Tres animi partes Philo sophus

summus constituerat. primam, rationabilem scilicet,& omnium optimam, in arce capitis, ut gubernatricem .alteram,irascentiam nimirum, ad cordis deducebat domicilium .cupidinem Vero,atque appetitus,

infernas abdominis sedes obtinere dicebat: ut vitiorum latebras ,& diuersoria luxuriae, nequitiaeque. Cum ratio sola regeret, inferiores duae partes parerent; nihil iracundia,aut voluptas appeterent, quod illa inutile esse dictaret; tum animanti simitatem inesse, viribus pollere &pulchritudine. Consulendus Plato lib. De natura. Quod de Iracundia rursum scripsit, id quoque non puto esse sine mendo, aut vitio scripturae. verba haec sunt: Irascentiam vero procul a ratione,ad domicilium cordis deductam esse: obsequi eam restondere in loco sapientia. Non me fugit eorum verborum expositio; vereor nihilo minus tamen ab auctore scriptum fuisse: ob sequi eam, ct respuere interdum logos sapientia. iuxta

illud Horati j:

ira, uror breuis est animum rege,qui nisi paret, imperat. hunc ircvia ,hunc tu compesce catena.

Sallust.

SEARCH

MENU NAVIGATION