장음표시 사용
761쪽
aeuum apud pristos seriptores est mentio r neque item, ut maxime hoc tempore fuissent, Romanis tam procul extra Rhenum politi parere potuerunt, nedum in eorum iam mores transisse, aut praesidio Romanorupremi: neque denique a Francis Galliarum possessi ionem ineuntibus primi aut armis subigi aut connubiorum societate conciliari: ut de Arbinrichis censet Procopius. Acuti sis imus Goropius Becanus Arbori cirorum nomine Tungros, Eburones Taxandros, &praecipue Brabantos suos inteli gi contendit; hoc est Germaniae secundae seu Inferioris uti tum Romani vocabant incolas. Quae quidem sententia iam olim animo insederat, antequam in Goropij Francica incidissemus. Neque enim Gallorum alii Francis ab Occidente propinquiores facile apparebant, δέ constabat illos continuis Francorum incursionibus per ἡucentos pene annos impetitosiad haec a Germanis quidem oriundos,sed per haec rempora in Romanorum mores ac ritus, uti & iampridem in imperi u translatos; denique Gallorum omnium primos in Francorum ditionem societatemue traductos. Neque tamen Goropii etymon ex vernaculae illius linguae aucupio argute magis quam solide captatum magnopere minror. & si vocabuli vis attendeaa, placeret niagis Rrmorichas cum Lotimo, quam . νborichos legere. Armorichum enim tractum ceterasque Britannis vicinas Gallorum prouincias iugum Romanum sub Vandalorum i ruptionem excussisse, ex eodem Zosimo vidimus. Scio Armoricas cribtates apud Caesarem pro ea maxime Galliarum parte sumi, quae modo Britannia minor appellatur,& ea potissimum notione vocabulum istud prioribus purioribusque saeculis usurpatum; posterioribus tamen latius extensum existimo, ex praecedeti Lotimi & hoc ipso Procopi j loco. Nec ipsum verbi etymon id refugit, vel Caesare Hirtioque testibus,qui Com. mentarijs suis, oras Oceano coniunctas Armoricas ex Gat lorum consumtudine dici scribunt. Ioannes quoque Lelandus apud Ortelium, Armoricum idem antiquo Britannorum idiomate quod jura vel-mare nare docet, ut VcZ, Ar, ad vel supra lignificet, vior mare. Quod etiamnum hodiernum Germanorum Flandrorumque Moer indicat, quo nihil aliud quam ingentes marium instar paludes denotari consueuit. Unde&asgute Diuxus. Heuterus, aliique, Morinos seu ab illis paludibus, seu minii maritimos appellatos notant. Quin & huic opinioni non parula Rfragatur constantius in vita S. Germani, dum Eocharicli Regem At mannorum in rebelles Armoricos ab Aetio & Romanis circa annum Christi 37 immissum scribit; nam facilius creda Alemannu, holtem populi Romani serocissimum,in Galliarum limitanea potius, quam in ipsa imperij viscera inductum. Fauet & in itinerario suo Rutilius, sta canes.
762쪽
Nec piaret bielegere, Arecomicos, quia Arecomici pacatὸ Ab Gothis i ii ipse firmis hia detebant. a qui bra Lin
Trat Exuperantius ille Palladii iuuenis de quo hic Rutilius pater:
Praesectas praetorio Galliarum, circa annum Christi arnilitibus in iisdem Galliis intersectus, ut ex Pi osperi Pithoeani Chronico discimus. Ait ergo Poeta anno eo quo haec scribebat, Chri lii 37. Aremoricas oras Exuperantii opera ad pacem .x parte reduci coeptas, nec permissas seruire famulis suis, hoc est, quantum capio, Francis. quorum plerisque hactenus Imperatores ipsi, alij que Romani ut famulis ae stipendiariis usi fuerant. Denique non nullum adfert huic cohiecturae momentum ipse etiam Sidonius, dum Littorium militiae Gallicanae Magistrum circa annum Christi 3'. Aremoricis subactis inclytum, &ab iisdem reducem, dum in Aquitaniam cum suis aduersus V Uisigothos tendit, per Aruemniam trans ijsse canit. Nam si in Aremoricis illis in Britannia minorestis cum exercitu degebat, cur in Aquitaniam Gothorum sedem per vicinos Nanneias Andegavosque ac Biturigas victorem exercitum non immittebat, sed ingenti eoque militibus graui circuitu per Arverniam in Aquitaniam secundam mouebat i Quod si Aremoricos hic pro Belgis Germanisque secundis capimus, facile est intelligere E Belgio Tolosam ductanti Arvernos in itinere traijci edos. Et sane circa annos Christi 37. Galliam ulteriorem seu Septeti trionalem cum Bagaudis DuceTibatone a Romanis desecisse testantur huius temporis Scriptores si disii mi
Salvianus&Prosper ., Pithoeo editus. His igitur coniecturis inductus existimo Belgas nostros Cermanosque secundosad Oceanum Britannicum adiacentes Armorichos etia appellatos,& eo intellectu s ibinde huius aetatis aut horibus userpatos, ae Losimo Procopio luc hisce locis usu pari. Quod ut maxime dubium adeoqne etiam salsiim esset,lamen hunc Procopi; locum de Germanis secundissim per accipiendum, allata sepe rius argumenta peruincerent, siue Arborisbos sitie armorichas lcgere lubeat: nec nominis obsciaritas tam clarae historiae potest osticere. Ab anno igitur Christi ro. Eburones Tungrosique nostros ac finitimos populos itigo Romanorum ex Zosimi Procopisque sententia eximamus, quod iam
per annos 66. toleraverant, ac velut Hiberos suique iuris deinceps consideremus. Nam licet quo tempore libertatem recuperarunt, eodem in Francorum celebrius potentiusque nomen transire coepisse videantur,
id secietate tamen &connubiis, non , ut vulgaris canit opinio , armis csesectum ex Procopio intelli mus. Huic quoque sententiae suffragatur Turonensis, cum de Francorum in Gallias immi pratione ita scribit: Tradui it mi In Frai uos de Panania fuisse digressos. Et ρrimum quidem litora Rheni amnis incoluisse : dehinc TRANsΑc To
Reges crinitos seuper se ireauisse, deprima, ovi ita dica nobiliorisor amilia. Ait ecce Francos cum primo Rhenum ad Gallias inhabitandas traij cetant, Thoringiam transmeasse: hoc est, Regiones sitias transrhenanas quas hactenus incoluerant, postmodum THORINGI nomine celebratas deis
763쪽
ruisse, ac trans illa' ac Rhenum, in Galliasta mi grasse; i, in Gallia
nimirum, non in Thoringia, quam iam transnaeahant, seu ustra quam trantitant Reges sibi nouos creauisse Ergo non vi siue armis in primam Galliarum prouinciam quae Germania utique secunda fuit, ut pote madix inae finit a irrupere Franci; sed pace ac societate cum incoliis inita, rerum suarum domicilium transtulerunt. Quomodo enim varijs in pagis ac ciuitatibusRe s libi nouos tam facile creavissent, nisi prius in una cum ijs Remp. coaluissent r Cur item Reges illos Crinitos esse& vocari voluissent, nisi ut in Belgarum nostrorum, quos Galliae Comata accenso fuisse ex Plinio alijsque constat, mores transire viderentur , eoqye fit miotem libi eorum amicitiam societatemque stabilirenτ8 Quam porro, consilium hoc utrique genti utile, adeoque etiam necessarium fuerit K-cile pervidebit, qui S Francos ab V UanJalis alijsue Barbaris in Gallias irrumpentibus paulo ante afflictos, aut etiam, ut loquitur Orosius, pr tritos meminerit; & Germanos Secundos, Belgasque ad Oceanum Bri tannicum adiacentes, non eos suisse considerauerit,qui tantam Barbar rum inundationem suis ipfi viribus comprimere possent. Atque haec sunt regni Francoru m in Galliis exordia, in Belgio hoc nostro, qua maximE Rlienum attingit, constituta; prorsus ut Belgis Francorum nomε magis debitum videas, qpam ijs ipsis qui modo Franci dicuntur. Et sane tres pri mos Francoru m Regcs, Faror dum, Chlogionem, Mero Im, adeoque etiam primis ante exilium annis Childerisum, in hac Germania Inferiore vicinisque regionibus regnasse, sequentia fidem faciunt. Quod vero ad Francorum Religionem attinet quoniam di ea maxime ad institutum facit nequaquam audiendus est Procopius,dum Fran. ms etiam ipses, ut& Arborichos, hristianae fidei sectatores appellati Nam illos certe ante Raemigij aetatem paganos suisse,Salvianus &Grego rius Turonensis, s di inprimis Scriptorest , deomnis insuperanti traitas prodiderer etsi Christiano cii luit infestos non fuisse, euincat inita cum
Christianis Belgis societas: & Repigii ac Cenoueta gesta perhibeant.
Fuere tamen Tungri per haec tempora, ut & magna Galliarum pars, Amriana haeresi insecti: v ita S. Euergissi testatur. imo in pristihamido lolatriam reuoluti sunt, eadem vita teste. Quae causa etiam fuerit , cuπeo se Euerginus ipse Coibniensis A rchiepiscopus per haec tempora comtulerit, tum Pastoris Superioris solicitudine, tum patriae amore. Vbi cupiebem reducere conaretur,a cpiibusdam seu latronibus lucrum aliquod ex eius desperantibus,seu idololatris haeretici sue Religionem eius mi. ni me serentibus interemptus est. Qua etiam in historia, cum Episcoepi cuiusdam Tungrensis mentio fiat, etsi perexsua, plane innuitur Episcopos per haec tempora Tungris redditos fuisse , ut sequenti capite fultus. Nunc ad regni Francici in Callia progressum redeamus. Francis igitur circa annum Christi to. in Germania in seriore seciditatis iure stibilitis; successere continua Romanorum bella, &c. ut L 79.
764쪽
traiiciendus est ritas de Thoringiam igitur hanc sorte nonnemo possset accipere. quam sub Romanis dec. Rursum sim .a3. post Cisrhenanam,sub dat faciliuς aliquis intelligat, quam Germanicam Item linea a diduci stiam,s inuet coniicere tame aliqui s posset antiquius esse, & ad ho rh gia sorte derivari, quasi la Thoringia θα linParua autem a Im. 3. post irruerund: siubde constetanter: His ergo permotus aliquis, ut dixi, non inepte forte ilatueret, Chlogionem in Rhemnanam Thoringiam postea Lotharingiam transmeasse. Verum cum id plane nouum sit in historia ; superius insinuaui Turonensis mentem, etsi subobscuram, nullam aliam hic esse, quam Francos primo ripam Rheni dextram seu Oriεtalem i ncoluisse, quae Thoringia eius aeuo erat. Deinde traiecto Rheno , Thori iam trosemeasse, hoc est, non in Thoringiam Cisrhenanam transiuisse, sed Thoringia, quam primum inωlu rant, simul ac Rheno transmeatis,in Gallias gradum fecisse.Ea enim terra quae a dextro Rheni latere circa Novesium, in Saxoniam usque protenditur,Thoringi a trismigratibus bracis dicta est:quae cum Rheno c&finis esset, nihil mirum si ad illam usque Aetius Attilam insGulussit, donec ille imperii limitem Rhenum excessisset. Cumque Remigius testamentum suum longe post Thoringos 1 Chlodoum Rege subactos ediderit, imo etiam postquam Theodoricus Chl ouaei filius, Metensis siue Austrasiae Rex e Thoringiae Regibus unum Badericum occidisset: facile potuit bona in Thoringia obtinere; quae etiam Austria seu Orientalis ab eo vocari potuerit, quod Francis ad Orientem contermina esset, aut quod ad Austrasae regnum attineret, adhuc tum quidem, uti vid tur,tributaria; sed paulo post extincto ultimo Rege Hermens ido, pisne sub iugum missa: In qua etiam, Eisteben, Lutheri patriam, S. Remigii iundum esse, scribit ad me Brouuerus noster. Aegidij denique Ha-
rigerique testimonia, tanti nobis esse non debent, ut antiquitatem omnem conuellat. Francos autem adhuc trans Rhenum incolentes Thinringis in Gallia copulses existimo, tuo tεpore V Vandali alijq; Barbari Gallias inuadeban& regiones illas transrhen anas , Francis hactenus cultas & nominatas,1 nouis deinceps incolis Thoringiae nomine celebratas,3e allatumregorij locus indicat, & sequens probat historia. Chlogio igitur Di uvincastrum habitauerit in Gallia quidem cis Rhenum situ,
seu illud Asciti'ωn fuerit, seu aliud : in termino tamen Thoringorum, id est non longe a Rheno Thoringorum & Lelgarum termino tonstitutum. Hic porro, cum ultra Germaniam secundam progredi statuisset, in uitantibus maxime eum bellis in Italia ae Romano imperio ciuilibus;ad Regnum in ulteriorem Galliam producendum animos conuertit,&c.
PM. 3.M. 3ι. rast verba abunde testantur dela sequemiabaer derimeon unicit Pastoris ab hac urbe supra centum annos abserma.
765쪽
caput sextum Disputationis, ab initio ita lige: Alliae Belgicae, qua maxime Septentriones aspicit, Episcopatus tot
Barbaroru et uuionibus defecisse.& nascenteFrancorii idololatraruimperio neglectos esse passim existimat. Et eoru in stauratione ad tepora studiumque S. Remigi j diserte reserunt pene omnes nostrates Ecclesiae. Idem de Tungrensi hac nostra speciatim confirmat Harigerus; et si annum parilaulatim non exprimat, ad libemigij aetatem indefinit c referens. Synodum Aurelianensem primam assignat Aegidius; sed, ut solet, ariolando. Mihi quidem tempus nullum commodius allucet, quam quod proxime Chlodo uaei Regis haptisma secutu est; pace scilicet Gallicanis L ccles ijs sub nouo hoc Costantino restituta. Contigit id, si Hinc maro fi des, an no regni Chiodotiae iis . circa Pasta; qui ex inita a nobis Chron logia, in Christi 6. incidit. Atque via Tornacensi Cathedra primum incipiam , eam his temporibus instauratam. ne dubitare quidem possumus. Nam constat S. Medar- Dan, Tornacentium proxime post S. Eleutherium Pontiscem , paulo ante mortem Regis Lotharii senioris vita iunctum 8. Iunij. Ergo, ex instituta a nobis temporii ratione anno Christi uest. Praefuit autem a morte S. Eleutherii annos totos Is . Coeperit ergo anno s 6. quo &Eleutherius decesserit. Iam S. Eleutherium 46. annos sedisse omnibus in constra est ac per consequens annoChi isti ueoo. plus militis Epistopatum iniuisse. Adde tres alios, qui Theodoro Eleutherii decetari assignantur, plane in annum Christi in . relaberis, biennio post Chlodo uaei baptismum; quo spatio S. Remigitis facile omnia ad Sed is huius ac vicinarum instaurationem necessaria paras e potuerit. Cur vero diutius distulisset yHunc eundem calculum non male Atrebatibus aptaueris. Si Chronico Cameracensi, a sexcentis pene annis scripto , sdes est, S. Vedastu n iis S. Remigio datum Episcopum, Chlodouaeo adhuc vivo ac faucnte sa-tcndum est, hoc est, ante annum exeuntem sit . quo Regem cum sato cessisse alibi demonstro. Imo Remigius ipse in testamento tuo, Ecclesia Atrebatens reda lim Visiopum se consecrasse, ct ex dono Chlo ouai villas dura in a liment,s Claricorimi deputasse scribit, Oraosor Sabucemu ; plane innuens id vivo adhuc eo Principe factum. Quae etiam sortasse caula est, cur Vedasius in eiusdcm testamenti fine, Episcoporum omnium primus, ut antiquisiimus, subscriptisse reperiatur, etiam ante Lit m Suessione sim, qui Synodo Aurelianensi primae,uiuo etiam Chlodouaeo habiti, subscriptus inuenitur. Neque alia vero similior ratio afferri potest, cur S. Remigius Atrebatibus adhuc afflictis, non Cameracensibus etsi florentibus, desti narit Antistitem, quam quod in ea Episcoporum restitutione Cameracuadhuc Ragnacharii idololatrae tyrani de premeretur, non item Atrebatu. Ragnachariu aute a Chlodouaeo intersectu ,ex Gregorio Turonesi &t Aimoino Belaisi Dis
766쪽
xordia. s. castrici primordia. Ex ritu vadών.
Aimoinoscimus. Reuocemus igitur S. Vedasti exordium, non ut V MIM- tris habet opinio, ab anno uesi. sta ab hoc de quo agimus 98. quo hQ
dorum Nerviis obtigisse certo iam vidimus. Sedit o. annos.ergo mor Seius in annum 138. incurrerit. Duobus eius succcstaribus Dominico Se ldulpho annos paulo plures quam uni Vcdasto concedamus, pura S. Nam tredes hum certe diutius sedisse fatis euincit instituta ab ipsis Scdis hiatias aci Cameracenos transatio. Ita S. Gaugerici initium in annum Christi circi- lter 86. incurrere videbimus, ut sic consormiter ad Sigeberti Chronicori lcirca annum Christi 10 . florere possit. Nam ante id tempus Gaugerici I initia minime promouenda tria concludunt, ex ipsius vita desumpta. Primum, Magnericus Treuirensis Episcopus ei adhuc puero toris aram l&postmodum etiam Diaconatum contulisse dicitur; atqui Praesti Iem eum Treuiris ante annum Christi 163 non praefuisse ex Nicetii decesse- tris eius vita certum est. Alterum & praecipuum est, Gaugeri cum a Chil- ldeberto Rege utique Sigeberti Austra si j filio Camera censemEpiscopu Inominatum . quod ante annum Christi 18s. quo Chil debertus Suessione- lsis regni posse istonem iniuit ut refert Turonensis fieri non potuisse Iconstat. Nam Cameracum ad regnum illud attinuisse vel sola topogra- lphia docet. Tertium, quo tempore Gaugericus Cameracensis Episto- Ipatus possessionem iniuit, V Valdo quidam eius loci Comes fuisse dicitur. IAtqui hic ille esse videtur, quem Gregorius Turonensis l. 7. addonem lvocat, vultque ad Brunichil dem Chil deberti Regis matrem transegisse lanno ciusdem Regis Io. qui est Christi 181. Apte ergo Gaugerici initium lanno sequenti 186. sub VI Mone seu VI addone statuitur. Ncc tardius disi lserri potet Costat enim ex eius vita esi ab Igidio Remensi Archiepisem lpo consecratu: Igidium autem Gregorius Turonensis depositum scribit lNouembri anni Childcberti Regis iue. qui est Christi 1so. Ita intelligi imus Atrebatensium Episcoporum& Tornacensium exordia non male lconiungi, & ab anno q96. apte deduci. Idem fortasiis erueremus in lEpiscopis Morinorum, si plures nobis illoru m reliquiae suppeterent. Nec ltamen quae se persunt illius ac Remensis Ecclesiae monumeta alium 1 D. lRemigio Sed is huius instauratorem agnoscunt. IQuidni igitur & Agrippinensem Tκngrensems Sede Belgicae Septentrio in alis reliquas, iisdem causis temporibusque concidisse,& rursum eius idem D. Remigii opereuixisse statuamus De Tungrensi certe ut dixi i- idem asserit Harigerus. De urippinensi magna admodu & valida suspicio lest. In antiquioribus probatioribusque eius Ecclesiae Catalogis M. S. .e luno praesertim Caesar ij Heister bacensis ante annos pene oo. scripto, ab lS. Euergista ad S. Chumbertum non nisi tres intermedij celassentur Episcopi. lSola in quartus, Timenem quintus, de6. Remedius. Nam Aquiliminima lquartum a S. Materno sedisse dixerat, itaque cum Solano itidem quarto lunum facere censendus est. Desijsse videtur circa annum Chri isti so. Vel HO. sanctus autem Chun ibertus, qui o. annos prii uisse l
767쪽
passim dicitur, coepisse circa annum 6r . Interuallum annorum Π . Quis credat tantum temporis tribus tantum Pontificibus occupatum Commodius omnino diceremus Antistitum eorum seriem intercisiam.
quae deinde S. Remigii auctoritate restituta sit. Si quaeris, quid iurisRhemorum seu Belgicae Secundae Archiepiscopis in Germaniae Inferioris Ecclelias, quibus Metropolitani iure Coloniensem Episcopum praefuisse supra Vidimus: Responderi poterit, D. Remigium baptizato Chlodo uaro
Francorum Rege, in gentis eius Apostolum ae veluti quendam Patria cham euasisse: Cumque ardentissimo Christianae Religionis Telo teneretur, qua pollebat auctoritate bene usum, ad fidem in Aquilonari Belgica poli liminio restaurandam totum incubuisse, prorsus ut in Germaniae etiam Secundae Sedes mentis aciem auctoritatemque protendere pintuerit.
Vcrum ut quod hic sentio, de Agrippinensi sede primum aperiam;
mendosissimos esse S mancos priorum Episcoporum huius Ecclesiae talogos, praeterquam quod multi huius aeui aduertant , fidissimi in se per
Francicarum rerum ea aetate Scriptores, Fortunatus & Gregorius Tur
neniis euincunt; quorum ille Charentim Agrippinensem Episcopum circa annum Christi 17 o. celebrat; hic itidem Coloniensem florentem inducit ad annum Chil deberti is. qui est Christi 1 o. Unde si diuulsi corporis membra in pristinam compagem reuocanda sunt, ego quidem in tanta vetustatis caligine Materiis secundo cuius est certa mentio inconcilio Arelatensit anno Christisi . Euphratem haereticum subnecterem ; Euphrati S. Sexu ton, huic Eueuisum, tum Aquilinum, Solanum studiuers illi sint, seu unus idemque inde Simeneu/n, Remedium, Charen inum, Ebregifillam, Chumbertum, dec. Nam Remedium Charentino praeponendum indicant vetustissima Leodiensis Ecclesiae Diptycha, quΑ illum immediate ante S. nominant, Novio mensem Episcopum, mortuum ut paulo ante notaui anno Christissi Continuone vero an interrupte hi sbi successerint Antistites non constat quidem; sed sicut Ch rentinuin Ebregi Eumλ extra Catalogos restituimus, ita plures adhuc latere eo si unt: & pauci illi superstites interuallum illud non incommode so
san expleuerint. Temerarium igitur esset & vanum, ex incerto hoc certum illud in serre, Agrippinensem Sedem 1 sancto primum Remigio restitutam. Et Treuirensis Metensisque Ciuitates vicinae, nec minora aBarbaris passae, siuorum tamen Praesulum Catalogos nusquam hiantes nobis exilibent aut interruptos. TvNGRENS Liri Vero nostram hanc Sedem, quo minus E S. Remigio instauratam admittamus. maior etiam dissicultas inpedit. Omnis quae de temporum ratione instituitur disputatio , ad certum aliquem annum ac veluti terminum immobilem affigenda; ex quo temporum tam antecedentium quam sequentium veritas eruatur. Vno enim deprchense temporis interuallo, ceterorum cognitio est expςditissima. Primus igi
768쪽
Franci licetiastic infide. Ies in chrain uos ιamen pr
tur titulus, & certum in Tungrcnsium Antistitum Chronographia munimcntum, occurrit DOMITIANI Huensium patroni aetas. Nam eum circa annum Christi 131. sedisse infra demonstrabo. Ab anno Α98. circa quem alios Belgarum nostratium Episcopatus restitutos opinamur ad Fs .ann I 37. computantur. Tantillo spatio nollem ut minimum Tun. grenses Episcopos arctare cogeremur, si corum instaurationem ab eo capite arcesseremus Asat illi, Agruolaus, Ursicinus, Design.rtus, Re grvstin,Suh Itius,stu DPM, Tu beravi, FAI o. ct Eucharm. Celebratur & quidam ante omnes illos C idies, qui in illa interruptione Episcopalia munia obierit. Quis credat 9. vel Io. Episcopos vix 37. annos explesse, quorum uni soli Astri talao Meyerus de alij I9 annos assignenti Placet igitur Tungrensis Sedis instaurationem ad superiora tempora promouere, & quidem intra annos Christi io.& ro. his argumentis. Primo , quia eo circiter tempore Francos cum Arbori chis A rmorichisue seu Germanis secundis in unii Rem p. coaluisse, supra ex Procopio statuit nus. Erant autem Aiborichi Christiani, ex eodem scriptore,& Uita S. Euergissi. et silex parte Artiana haeres insecti. Cur igitur Ecclesiam hanc suam in tanta pace Tungri noinstaurassent,iam inde prima Hunnorum V Vandalorumque eluuione Pontifice viduatam Z Tantum Vero abeth, ut Franci . qua tumuis adhuc idololatrae id impedire voluisse videantur, ut potius Belgis noua sibi societate iunctis in talibus semper auxilio fuerint . prudenti consilio a Clementia & amore hausto , quae virtutes nouum imperium auspicantibus utiles omnino sunt ac necessariae. Satisque id ex Genoue far Parisientis, ac Remigii vita constat : prorsus ut haec occasio unica Procopio fuisse videri possit, Francias primo illo suo in Gallias ingresni Christianos appellandi. S. Euergissus Colonientis Archiepiscopus S. Seuerint successor, cum Tungros visitaret quando & martyrio coronatus cst Chi illianos in iis, ac Cleru, adeoque etiam Episcopu reperisse narratur. quod post annu caartiti queo. aut qua maxime fero o. cotingeFe no pintuisse, ex annis Episcopatus eius facile suspicari licet. Ergo iam tum,&antea restitutus erat Tungris Episcopus. Nec obstat quod hic pleris que credatur fuisse Candidus, vice Episcopi, seu Chore piscopus. Nam praeterquam quod hoc incertum est , quidni simpliciter Episcopus haberi pol sit, qui Episcopalia munia obiisse dicitur, nullo alio vivente Episcopo l&cur eo mortuo, alius immediate suffectus non fuisset Tertia , ab anno qro. ad sueo. circa quem DoΜITI AN vra coepisse mox videbimus)anni sunt rio. Si decem illi censeatur Episcopi, singulis undecim tantum asi ignandi erunt Episcopatus anni, aut quanto plures uni, tanto alteri pauciores. Qtio quid vero similius t Praesertim cum Vix tot, aut non plures certe Episcopi numerentur in alijs minime interruptis Sedibus, ut Treuirensi, Metentique; adeoque etiam in ipsa Principe Romana,cuiustam e Pontifices parum longaevos suisie constat, ut pote prouectiori aetate ad
769쪽
te ad Ecclesiae illius gubernacula semper assiimi solitos. Ita Tungrensis Ecclesia non iI . an nos Pastore caruerit ut existimant sed M'. duntaxat. quot ab anno Chri iti 83 seu morte Servatis, ad ηro. interfluunt. Nisi
forte adhuc lubeat hane illius instaurationem ad anteriorem annum Io. reuocare, quando recrudescente V V andalorum in cur sione istis hic tractin armorubius ut ait Zosimus) cetera, Gallorum prouincia , eiectis magi Irari,ia Romanis, suam quandam Remp. pro arbitratu constituerunt quod aequis Iplacet. Ita ne 3o. quidem annos Pontifice Tungri caruissent. & si lingulis illisio. Episcopis aequales singulae annoru partes obtigissent, Ita dumtaxat lingulis obtigissent; si impares, tanto uni plures, quanto alteri pauciores, ut dixi. Quae annorum partitio tantum abest, ut nimis extensa videri possit, ut milii etiam angustior& nimis arctata videatur,
illis praesertim temporibus, quibus passim longaeuiores Episcopi prose
Non omittendum porro hic illud, denos hos Antistites, ut & proximos decem eorum succc res Traiecti ad Mosam plerumque resedisse; siue Seiuatij exemplo, iussu ue, qui idem moriens secisse perhibetur; seu
quod Tungrensis ciuitas lacera misere iaceret. Probat hoc inter cetera vetustatis monumenta, Concilium Aruenense,de quo mox ; ubi Domitianus Tungre sis seu Traiectensis Episcopus dicitur. Et haesit inibi Epi coporum domicilium, usque ad annum Christi7oy quo illud Hubertum Leodium transtulisse infra docebimus. Qui tamen Traiecti sedere
Pontifices non tam Traiectenses domicilio, quam ab aluiquissimae SN dis titulo Tungrenses appellati sunt. Quin & I eodienses primos 23. eundem titulum usurpasse, docent antiqua Imperatorum l)ontificumque diplomata quamlum uis fixum Leodij rerum suarum domicilius aluissent. Prorsus ut Tungrorum ciuitas, quam prima acceperat Pontificalis Cathedrae dignitatem, vel inter ipsas murorum ruinas inconcusse retinuisse,&Episcopi ipsi Ecclesiae suae possessionem non Leodij Traiective, sed Tungris in scelesia D Uirginis Mariae possessionem iniuisse videantur ut Nicolaus diligens scriptor annotauit donec Heli ricis I. Leodiensis Episcopus a Summo Pontifice & Imperatore circa annu Christi ro8o. obtineret, ut Episcopatus hic deinceps non Tungrensis, sed Leodiensis simpliciter appellaretur, ut M. S. Codex antiquus Canonicorum Regularium Tungrentium fidem facit,& approbant insequetitia omnia diplomata, quae Episto pos Leodienses dumtaxat indigitant. Unde etiam Anselmum deceptum intelligas, dum iu Praefatione sua Monulyhwn sede Episcopii Traiectum transtulisse scribit reum dece rem eius Domitianum Traiectri resedisse cx Synodci Aruernensi euincatur;&tot insuper eius successores,' Tungrenses indifferenter & Traiectensses Leodiensesiue nominatos constet. Atque haec de nouem illis aut decem Episcopis,
quos ab anno Christi circiter Aro. aut Aio. ad 1so. sedisse putamus. sequiu
770쪽
Sequitur DOMITIANus celebrior ac notior. Is Concilio Aruernensi subscripsit in hanc sententiam: Domitianata in Christinomine Ucopus Eccle-M TOMrο η, quod es Traiectum. Habita dicitur ea Synodus ipso textus exordio : sexto Iflus Nouembra. post Conmarum Paulvii lanista. In antiqui ribus autem probatioribusque Fastis, Paulini iunioris Consulatus cum quarto Iustiniani Aug. comparatur,anno Christis . Unde quum illum in Aurelianensi Concilio cum anno in. Chil deberti Parisiorum Regis coniunctum legis, scias este mendum, ut ad me Parisiis scribit R. Oac bus Sirmondus, qui vulgata Concilia haec cum ΛLS.contulin Alia enim lectio notat annuChildeberti ro.ut facile videas xxiit. pro xxv I. lesendu. Itaque Aurelianense Conciliu 3. anno Chil deberti M. Christi ues . nabitusuerit Paulino iuniore Consule. Et post Consulatum eius anno sequentis,s. Aruernense ; cui Domittania noster interfuit. Apte ergo Ponti scis huius initium ab anno Christi circiter ssi. arcessendum statuimus. Rursum in Synodo Aurelianensi s. habita anno eiusdem Childeberti Regis 38. seu Christi 1 9. Dan:trianus Tungrmo subscriptus legitur. Ad eum igitur annum attigerit. Iterum in Concilio Parisiensi, quodprimum dicitur in Tomis Conciliorum , Barcinio autem secundum est, Domit in quidam peci ator inter Episcopos reperitur; ut & in Turonico secundo, 31. Cal. Decembris habito, Mino Chariberti Regissexto, qui est Christi 16 . Hunc Molanus Tungrensem nostrum esse put i, Baronius Catalaunensem.Sed quis credat Tungrensem Episcopum Turonicae Synodo, cui Qti prouinciae illius suffraganei subscripssisse reperiuntur, interfuiser Catalaunem sis autem Ecclesia tametsi unum inter Pastores suos eius nominis agnoscat, longe tamen antiquiorem iacit, & qui inter primos aluiquissimae illius Sedis clauum tenuerit. Aimoinus historiae Francorum libro .c. 2. in pragmatico Chil deberti, Domitiani Carnotensivmentionem facit. Sed mendum aut lacunam inibi latere, Elenchus Episcoporum Carno tensium fidem facit, qui nullum huius nominis agnoscit. Imo Concilia huius aeui Chalactericum, seu Caletricum Carnotensem Episcopum ingerunt, qui & huic eidem pragmatico subscripsisse reperitur. Ego igitur Domitianum hunc peccatorem, Andegauensem Episcopum eue se ne credo, S. Albini successorem; tum ex Catalogo Pontificum eius urbis; tum Vero ex Fortunato l. II.car. . ubi ait se ab Domitiano Antistiteaa Albini festa per vastum amnem Ligerim intellige tractum aut deductum.&libro I. carm. . inter Episcopos Euphronii Turonensis comprouinciales, Domitianum unum accenset. Nihil igitur ad Domitiani ius grensis aetatein, sicut nec ad nomen Concilia illa faciut. 8c citius desiisse, circa annum Christis . ex certis insequentium Episcoporum aetatibus mox euincam.
Domitianum proxime excepit Momι bin, sedis eius per 39. totos annos Episcopus, ex antiquissimis Traiectensis Ecclesiae monumentis. Huius exordium cum anno Christi labente 118. componimus, ut mox ex certo S. Im/mti