Mythorum ab artium operibus profectorum exemplum proponitur. Sectio posterior Georgius Fridericus Creuzer

2쪽

I;- ut propius accedamus, quo dudum sestinat animus, cum haud alionum videretur illius belluae forma symbolico declarari pohticen cum cantu et musica, neque absonum videri poturat, eandem imaginem ut nitria butum quod dicorsi' sol nt. positast alicuius statiano addjungi. Fuerit hoc antiquioris artis rudius fortasse opus Arionem o ibens, sive alliam quempiam, Poetam certe, addito, quo PODeos natura signiscaretur, delidioni si aeno: evanuerit sensim ex hominum memoria vera

Oporis Caussa et Origo.

Atqui hoc non obscurum est, quam proni sint Ii milium, incultiorum maNimo ad ejusmodi commenta animi, ut quidquid vel in rerum nativa, vel in talis operibus illorum sensus gravius commovcrit, illud comtinuo

Arion delphino veetus dextra extenta pleetrum, sinistra Iyram in numis Mellamnaeorum eon ieitur vid. Fc hel D. N. V. Part. I. Vol. II. Pas. soa

3쪽

tinuo ex sui ingenii modulo metiantur. Graeci praecipue, quibus nulla unquam gens liberius sabularum varietate lusit. in lio C quoque genero ingonio suo minime indulserunt. Cujus rei in mythis , ) multa

ONempla rePerilantur, quorum COPiam QNPromero non attinet.

' Unum sussiciat in ipso Homero ) obvium, ubi

quem iEetioni rogi aggesaerat tumulum Achillos, cum Oxeaedos nymphac ulmis Conseri=se dicuntur. Erat ccxto Lotionis regis memoriam serVans tumulus1, Orant i boros, sed mira illa satio. ad hominun haec ita sibi persuadentium arbitrium pertinet.

Sic, ut huc revertar, verine similius est, Graecos hominos, quorum oculis Viri delphino vocti usque o, versarotiar UeCies, acquievisse in eo, quod oculis hau- troiit h. e. nil nisi hominem delphino vo tum cogitasse: an latitantem rei caussam inde ros otiisse, quo ducor tetiam eorum populorum qui nune per Asiam et Asrieam vivunt. Ο Iliai . VI - 42O. eq.

uhi es. Bonii Noti

4쪽

et poetarum diis carorum sanctitas et animalium γλο- μιάνων indoles, et voro fortasse fama quaedam, quae Mioncm aliquando randis periclitatum serret. λ Nisi hoc mallacris, misso illud revera Arionis signum, cui delphin, quo poetae ossiicium significaretur, adjunctus esset; quem dc inde poetam, quo magis ingenii gloria floreret, hiatus bolitiae dorso undis enatasso fingeroni. Viniam autem po promtiorem invenici haec singendi libido.

quo conjunctior osso reperitur cum intimo humanii iam genii, nihil ad caussarum nexum non revocantis, S Imsu, ut criplicandi deficiente iacultate: comminiscendi Osset adeo quaedam necessitas.

quam hie mythus Herodoteus quodammodo illustrare videri possit. Adde Pyth. I - 79. - Hine Arion Dioni chrysostomo Orat. XXXVII. Mi λος dieitur. 1 .ὶ Non tonstitisse sibi In hae ipsa fabula hominum tradentium rumorem d et Lite emi Ioetis Dialog. marin. Tom. II. Pag. 2IT. monente etiau -mnerbuno ad h. I. Ibid. Pas. 3II. ed. Biponti

5쪽

24Vidotis me ncm curare versus istos, quos tanquam in illo signo inscriptos proscri loco supra laudato Actianus, ctijus fidos non eo valere Potest, ut ab Herodoti auctoritate recedamus, nil nisi nudam hominis stativitam memorantis. Neque vero qui Pressius hujus vesti- .giis insistero videntur Atidus Gellius, ) Pausanias, )Dio Chrysostomus ) tituli alicujus ullam montionem faciunt. Vorum, ut hoc largiar, apparuisso in hoc opore eos ipsos versus Aeliano laudatos: iidem tamen postea afficti esse potuere, celebrata jam omnium Serinnione illa do miro equite sabula. Quae ipsa commentato mihi, cum do inde in haec myniit verb: i incidissem, gaudio fuit: gomina his ei viro in mentem venisse. Sic enim ille: is Sunt quoque.

Noet. Ait Lib. XVI - Cap. ly. - Eam sabulam dieere Lesbios et Cois rinthios: atque esse sabulae argumentum, quod simulatra duo aenea ad Taenarum viserentur, delphinus veheus et homo insidens es. Solini Polyhist. cap. 7. Laeontea Tom. I. Pag. 444. ed. Fata 'Mis -- δὲ τι ἔσn ὲπὶ Ται-

. De fide hist. aetat. myth. comaeniat. Societati Gottinti Vol. XIV. eas. LII.

6쪽

pie, quae ab antiquis donariis ot artium operimus prosccta sunt. Sic suspicor sabulas ox signorum symbo- Iis prosectas. Ita de Arione a delphino scrvato nara alio non aliam videtur originem habuisse, quam ejus sig

Vorum. ut illud teneo et Prosectam esse omia m bulam ab antiquo artis opore, ita aliam eXplicandi ipsius signi rationem eNputaram, quae haud scio ad illi suporiori praeserenda Videatur. Movit praecipue Pindini loeus, tibi in iIlo Iudeae do condenda Cyrene vaticinio haec leguntur r

- Delphinesque breviter alatos pinnatos equis

Permutantes Velocibus, habenas pro remis et currus gubernabunt procellipedes.

7쪽

Quo in loco hactonus ab H nil auctoritate in

dicitim meum sejungo, ut delΡhinorum Piscatum cogitandum esse negem. Primariae totius sententiae, quam Seholiastus bene eXΡlicat: ' ονυς οἱ εκα γενησωτα, altera notio illustratur linc imagino: gubernabunt habenuae, cu VTUS, Hesyue equos: aliora hac: gubernat erant remos ideoque dQl Phinos.; Quao posto-xior idea ad Vividiorem sensum Podiae revocanda ost, qui quo sententiarum Concinnitati serviret, sicut ha

bonarum et curruum traCtation tractationi remorum

opposuerat: ita equorum gubernationi gubernationem delphinorum opponit. Est

o in Notis ad h. l. o, Admonent haee loel Herodotei I - 27. ubi similiter νησιμαι et . λιωμαι opponuntur. In quo ingeniosissima Pupii Emendat. ad Suid. vid. opuscul. Erit. ed. Lipti Tom. II. Pag. 64. seq eonieerura: a reis, μι ideo serebero improbatur, quod Herodotus minime Isocrateo more mein-hra aequalia fingere soleat. Qupa .lieet verisiimum Lit; tamen antiquio. res illi non prorsus abhorruirse videntur ab hae orationis concinnitate. Thueydidem quidem notum est ejusdem rei vel studiosiorem iudicatum esse vid. Diovs. Halle. de Thuri Iud. Tom. VI. Pag. 169. ed Reis c. est Demran de Eloeut. ν XXV. , ipsiusque Herodoti oratio nonnumquam, in dialogis praecipue, ad τὸ ἰσόκωλ- propius aecedere velle Videtur. Qio pertinet

illud admittendum sit, cujus etiam vestigia in plurimoriim codi.

8쪽

a7 Est alius quoquo locus, quo milii similis ini ago expressa videtur. Apud Euri idem in Helena Cho Tus remum ita compellat:

φοινισσα Σιώνιας ω

Ubi quum re nus dei hinorum choragus dicatur, apparet: remiges adcoquo nautas eorundem duces et rectores cogitari. Quod ipsimi quantopero ad locum Pinclari cum Illustrandam iaciat non attinet monere. Itaque trita rasiaque sumata Priscis hominibus. poetis maκime fuisse videtur Mavigationis cuni delphinorum natantium lusu conitinctio. Quidni igitur tibi eandem navigaudi artem usumque suavioro quadam, im

9쪽

do durari vellent, vestit in artis opere, dolphiuis dorso vocii symbolo risi Poto rint 2 IIoc certe qui locum Pindaricum supra laudatum accuratius inspuScrit dubium orit nemini.

ς Vid. Spanhem de Usu et praest. Numis m. Tom. I. Pag. M p. seqq. praecipue Echbel D. N. U; Ubi Part. I. Vol. II. Pag. 3raii carystiorum

Euboeae munis prora navis. Ibi I. Pag. a 39 in CorinIhiorum mimo Neptu. latis sta:it, is extra delphinum s. tridentem; iii alio 'Corinth: orum mimo: vir nudus Mans, dextra guberunculam ete. Ex quo patet: variari in his ita, ut mine navis pars vel instrumentum navigatqriuui, nune delphinus ponatur Verum ne multa: in Meis uris Stelliae mimis pluribus Zelphinus eon spiei. tur vid Ibid P. I. Vol. I. Pag. 2I p. seqq. ubi sie Echrael Pdg tro. ,, t pus tae lini urbem rene maritimam votat ἰ ut iam Turevriuorum nu- mos omittam in quibus frequens vir nudus de phino υectus, quoniam his quidem urbis eonditor Taras significari potest; vid Ibid. Pag t s. - Sie Melicertam quoque et an Inone matre in mare in ei dentem delphines exreis p sse .serebamrir vid. Paussu. TOm. I..Pag. Ir a. seq. Fae. Luerim I ' L m. II. Pax. rog. Bipon . Mik3tra=i Imogrn. I -- ι'. Pag. 79q. ed. Oleari eoll. Il - Cap. t s. cujus sabulae iuremda in cor milicrem numis varietas, in quibus saepe fingitur Melie orta delphinis dorso veelus, tes in

10쪽

Ex qnibus hoc mihi colligero posse videor : Disse silva signum μι-ἐπιων ἄνΘγνως λ antiquam n-i gationis signis rividae imaginem, quae deinde, Nerso in

historiam s)-bolo, ad Arioriem celebriorem Per ea tem Pore Poetam traheretur. Quod sobolorum in rem gestam trahendreum vititium magnam sabularum Copiam peperisse putandum est. γTotum vero illud mythorum ab artis oporibus proscctoriam gonus per omnem Graecorum Isistoriam la

tius patet. Quo pertinoi soruasso illa apud Pa sint in ) do Augo, Herculis i orc Hecaturi Milesii

narratio. In Herodoto quo trio ne longius abeam,

E a alia

. Sie, ut hoe utar, celebrata illa de Minotauro sabula LIovio is ortum vi deiur habuisse ex antiquo aliquo opere, quod Cretae servabatur. quod syn bolietini es et, eapite taurino homini imposito; qua forin: Fluvii in terdum exhibentur in miani3. Not. ad Apollodor. Bibliothee. Pag. ss'. In quam rem mine eonsulenda est GDini disputatio D. N. V. Part. I. Vol. IV. Pag. 3IS. Areadica Tom. II. Pag. 3ς8. seq. ed. Fae. ubi lice: καὶ νυν ἔνι μον