Fontes rerum Austriacarum. Österreichische Geschichtsquellen. Zweite Abtheilung, Diplomataria et acta

발행: 1849년

분량: 1027페이지

출처: archive.org

분류: 역사 & 지리

472쪽

434.

.Roponsum ad ea, que in Christo patre, ' archiepiscopus Taynensia nomine majestat imperiatis ad .' ' dom - attulit. seop. in arch. Vat. sse Romae, Sixti IV. lib. legati var. LV sol. 197-199.

473쪽

data ad imperatorem, nunci designato. Sol sichisuntlchst mi dem Bischos vo Forti ins inver nolimo serien und lim sagen dass, enia inmat, societat

474쪽

436.

Responsiones ad petitionem imperatoris domini Sixti Quarti . Ad primam, in qua vult, quod oratores eius ipsum ac filium commendent, respondetur sic: Semper habuimus eos com-Diyitia ' Corale

475쪽

mendatos, nunc vero commundatissimos, prout per oratorem

suum agentem erga filium et ducem et significavimus t etiam opere ostendimus; et ita rogamus maiestatem suam una cum illustrissimo duce Burgundie, filio nostro, ut velit Romanam ecclesiam et alias ecclesias commendatas habere. Ad socundam, in qua dicit, noluisse prostare occasionem, ut sanguis christianus effunderetur, respondemus laudantes maiestatem suam, quod noluerit esse occasio, quod christianus sanguis

effunderetur, sed potius pati aliquam jacturam filii, qua a deo

propter merita paterna speramus, quod vertat in consolationem. Sciat sane m. s. nos jam diu roria scripsisse rogi Francorum, ut oboret abstinere ab huiusmodi bellis, no effundatur sanguis christianus, et super hoc multa alia addidisse , suae, quorum brevium nullum habuimus responsum Deinde scripsimus ad eundem regem unum breve credentiale in personam archiepi scopi Turonensis, viri utique integerrimi, cui imposuimus, ut se personaliter conferret ad dictum regem, quem nomine non hortaretur ac rogaret, ut ab huiusmodi bellis desisteret, in quibus deum offendebat totamque rempublicam christianam quod rationibus videntibus sibi Ostendebamus, de quibus adhuc nulluni habuimus responsum. Feriint tamen nonnulli, quod ad nos mittit duos oratores cum Lauronti de Medicis, nobis aliqua relaturos. Utinam sint bona Quae curabimus maiestati tuae quam primum significari. Quando vero neque nostris rogationibus neque maiestati suae suasionibus velit satisfacere, justum et licitum erit unicuique, absque divina offensione se et sua tutari. Ad tertiam laudamus multum propositum maiestatis suae circa inclinationem ad pacem, si rex ipse voluerit, quae justa sunt, efficere, et in hoc multum hortamur maiest suam; alioquin

licitum est, se et sua defendere.

Ad quartam de Constantions o Cotoniensi ecclesiis quod supersideatur, responditur, quod quamvis diebus novissimis pluribus litoris et Suicensium et aliorum principum Germaniae suimus propulsati, ut iustitiani administraremus ipsi proviso per

apostolicam sedem, honestavimus nos cum consilio si atrum, quod hanc concordiam flendam comiseramus Serenitati Sue, super quibus, si bene memores sumus, scripsimus suae serenitati. Nunc

476쪽

vero visa voluntate suae μ' o bono proposito ipsius, quam cum deo fieri poterit, Omnes litos illas et contentiones componat. Ad quintam quod archiepiscopalis ecclesia sive episcopalis predicta reservetur rev ' domino cardinali sanctae Luciae etc., respondetur, quod nos sempor experientia didicimus, quam semper cordi suae mai fuit observantia concordatorum Germaniae, quod etiam desideramus et Semper quaesivimus eiusque exemplo ducti. Et propterea contentamur suae maiestatis contemplatione, quod quam primum in Germania in concordatis n0 comprehcnsa et m. a. voluntatem suam significarit, dabimus eam idom cardinali, quem sincero cordo amamus amabimusque, quamdiu fuerit bonus servitor maiestatis suae idem dicimus doeeel si vacaturis in dominiis ill filii sui ducis Burgundie. Ad sextam, quod concedatur eidem cardinali indultum do primis vacantibus beneficiis usque ad octo millia floronorum, respondetur Recordamur, quod, cum cardinalis suerit nobiscum, intuitu sua maiestatis concessimus ei similo indultum usque ad duo millia florenorum, quod credimus adhuc non adimpletum. Quod eum adimpletum uerit, scribat ad nos . . et Cetera fiant juxta voluntatem suae, i . eo miretur, si si respondemus, quam novissimis diebus revocavimus similia indulta con-eessa cardinalibus aliquibus o quibusdam aliis, ita quod si illiseoncederemus, ulla revocationis non possent esse sine magnoseandalo et multorum indignatione. Ad VII Cameracensi ecclesia pro cardinali Matis- conensi respondetur sic: Cum Cameracensis ecclesia vacabit, testas sua ad nos scribat id petendo, et nos, quantum cum deo poterimus, conabimus suum desiderium adimplere. Quod in praesentia fieri non potest, tum quia non vacat, tum quia rex Francorum occupat eam et minatus est, quod si daretur illi ecclesia hic cardinalis in pastorem, civitatem illam vellet usque ad iundamenta. Itaque non est nisi bonum, aliquantisper supersedere potissimum cum non a LA VIII quod beneficia in impori vel dominiis filii sui

non consorantur ad preces regis Francorum, respondetur, quod huic rei semper magnopere animadversum fuit, ne daremus eccle

477쪽

44Rsias sitas in torris impori et ili ducis Burgundiae ad instantiam

regis Francorum aut altorius domini; nunc vero longe maiori studio curabitur.

Ad IX Bononsi praepositura pro codem cardinale S. Luciae erodimus, quod cardinalis haboat talo indulcium, quia

potori omnibus secum contendentibus optime resistere, quem quantum cum Deo poterimus, juvabimus; sed cum causa sit in rota, non videretur honestum eam extinguere, quia non esset aliud, nisi multos commovero adversus at suam, similiter et nos et cardinalem ipsum, quod certe non esset aequum. Ad eoelesia Coloniensi dicimus ad praesens non

vacare; cum autem vacabit, curabit, sua pro confirmatione

compactatarum, quod ipso cardinalis eligatur et intuitu suae maiestatis et amore nostro erga ipsum cardinalem plusquam libento eidem conseremus. Ad XI do monialibus sanctae Caeciliae sumus contenti, quod ulla tractatur. Ad XII recordamur, alias misisso ad partes Galliae bonae memoria cardinalem Niconum, ut iniret pacem inter rogem Gallia clarae memoriae et Burgundia ducem, quom rex habuit Suspectum et eum cum confusione sua et odis apostolicae expulit e regno. Et sic suimus ustrati bona nostra opinione. Misimus insuper ad eundem regem aliquos alios, erga qu similitor so habuit. Si igitur eligeremus istos ad pacem tractandam et rex non consentiret, esset nihil agere, et regem ipsum contra nos et maiestatem suam magis irritari. ropterea videtur nobis, quod quaerantur aliquae bona viae, quibus trahatur rex ad consentiendum, et tunc erimus valde contentiis mittomus ad illos facultatos nostras pro pace tractanda et fimnanda. t multum placet nobis, quod adiungatur episcopus ortiviensis. Ad ultimam non credat maiestas sua, quod pluris faciamus aliquos alios principes quam suam maiestatem, quoniam id esset

contra Deum et contra conscientiam nostram et mores nostros.

Sod quod dicebamus do Fortiviensi, id erat propter murmurationes curialium, asserentium, quod utebatur facultatibus, quas non habebat, iis autem, quas habebat, immodeste et indiscreto. Principes autem aliqui arguebant eum, quod sicut stipendiarius ponebat se in exercitibus, prout sui exorcitus contra Nancensium

3 s. agitur.

478쪽

et quod ista non credebant in honorem nostrum. Ea propter moti fueramus pro honore suo et nostro, Vocare eum, missuri tamen ad maiestatem suam alium, quem voluisset. Verum quia malostas sua aliter dicit, volumus potius sibi crodoro quam aliis, et gaudemus multum, quod non fuimus decepti a nostra bona pinione, quam de ipso episcopo jam diu conceperamus. Sumus ergo contenti, ut apud suam maiestatem remaneat, cui dabimus facultates maiestas tamen sua hortetur ipsum, ut mindeste ipsis utatur nec cogat aliquos ad sibi detrahendum. D Agriens fiet, quod petiit sua maiestas.

Do cardinale Sancta Luciae contentamur, quod facta filii gerat. De legatione vero iam superius responsum est. De intelligentia nos semper amavimus eum simul et filium, quem aecepimus dudum in filium nostrum et cui desideramus omne bonum. Nec recordamur, habuisse contra suam maiestatem aliquem rancorem sive odium im publice excusavimus maiestatem suam super aliquibus contra nos et ccclesiam, qua sibi objiciebantur, et dolemus de iis, quae sibi multa salsa sugesserunt; quibus maiestas sua nolit fidem praestare, sed nos de sibi suggestis cortiorem sacere, quia semper ostendemus, eos esse malos et salsos. Et ideo non est opus, ut habeamus indignationem aliquam contra maiestatem suam. De intelligentia autem semper volumus hi cum maiestate sua bonam et singularem intelligentiam, prout jura volunt, et semper ei esse bonus amicus et pator. De fili autem suo et nostro nihil dicimus; scit enim maiestas sua, quantum ei afficimur, et sic semper eum maiestate sua bonam intelligentiam servare curabimus iuxta canonicas sanctiones et laudibiles ritus praedecessorum

nostrorum.

De nominationibus bone sumus contenti, quod est conces

sum, ut remanent.

De Sibinicensi, quum maiestas sua scribat unum, filius vero contrarium, sumus valde perplexi potissimo, quia vocando ipsum possemus valde nocere filio suo, cum jam inceperit aliqua, quae cedunt in utilitatem dicti filii sui. Idcirco extimamus, ore bonum, si maiestas sua clam et secret intelligat id a filio nos etiam illud ibi curabimus et tunc rei necessitate cognita satisfaciemus desideri sua malostatis ot filii. Deciant avi fiet, quod sua maiestas dicit, maxime cognitis malis moribus suis.

479쪽

Mandamus praeterea tibi, archiepiscopo in inensis, praesentium ostensori sub pena excommunicationis latae sententiae, aqua non possit absolvi nisi a nobis, ut his lectis forenitati imperatoris debeas huiusmodi scripta apud in retinere et quamprimum tuto et per fidum nuntium ablat nostra sigillo ad nos mittere, neque alicui praeter imperatorem volis ista legere aut ostendere, ut obvietur scandalis, quae ex istorum publicatione oriri possent. i437. 14Is Apri II Guben). Jorivom Sinin an donMurmmten Albrech von Branden

480쪽

Datum est.

SEARCH

MENU NAVIGATION