장음표시 사용
11쪽
Christus Dominiis Ecclesiam, ain aequisivi sanguine stis, octies libus donis ditavit, inter qua primcipem lenent locum Saeramenta ac praecipue jugo sacrifici sim euoliaris licum quod sibi offerri praecepit. Haec porro vix firma ol integra diu conflarent, nisi pecu Iiaris haheretur hominum ordo, qui eadem saneto contigerent dispensarent deliter, ac religione tota perpo tuo custodirent. II Hujusmodi Mysteriorum Dei custodes, ministros ac si deles disponsatores solos Clericos esse non Ver Omnes Christi- fideles pluri hiis in Ioeis oracula sacra testantur, qua Clericos a laici divino jura socer uni.
ovaloribus qui uni verbo Dei scripto insistendum volunt, nihil dogmato hoc exploratius osse oporteret: at versipelles igit verbum scriptum in iis tantum, quas ipsis placent, pro regula assumentes toti in eo sunt ut distinctionem illam Gerieos inter et lateos diris devoveant. Cum nim, inquiunt. Geros grasco, latinosorio m signi siesit omnes aulem Christiani in sortem Domini oeuli sint, consequens est ut omnes sint Ierisi. 0uassalos nos tanti argumenti pondero ova loros uua voce pro lamant.
12쪽
IV. Verum egant quaeso, inter coetera quid Deusi umer cap. 8 in de Levitis praeceperit Mosi separabis eos de medio filiorum Israel, ut sint mei L vita inter caeteros Iudaeos die untur esse de sorte Domini quia peculiari alione destinati a Deo fuerunt ad sacra obeunda ministeria.
Quamvis igitur Cleri vox generaliter aliquando significet etiam totam celesiam seu populum Dei; ommuniter lamen et speciali modo eos designat, qui sacro quodam ritu a fidelium coetu Egregati constituuntur in eclesiastica Hierarchia et ad Divina peragenda ex o Rupio consecrantur et addicuntur. vl. Ritus iste quo inaugurantur Ecclesia ministri, ordo, si vo Sacra Ordinatio voeatur. Saeram hanc ordinationem nisi vera Nova Legis saeramenta rece sendam esse ex sacris Litteris perspicua probamus. Ulii enim de Ordinatione commemorati sit in Scripturis. tria illa reconsontur qua ad veri Sacramenti rationem necessaria sunt. Id ipsum invictissime constat ex porpe tua celesiae traditione.
Traditionis hujus ne luelahilo documentum desumimus ex vetustissimis saeramentariis Ecclesiarum quarumcumque et arum quoque qua pervetusto sphismato a nobis scissae sunt quae omnes Ordinem inter sacra monia ova Legis apostolica traditione, conflanti Saeculorum memoria ad se derivatum, dari nubiscimi
13쪽
vatorum temeritatem exseremur, qui Sacram ordinationem ex Sacramentorum albo non solum expungere, em etiam eae errore et praua seelion in Mesesia veteri se apostolio in invectam, et impia hominum traditisne assertam blasphemare non sunt veriti procaces
homines li X. Non levia vero iurgia in minores Ordinos, mora
suo, eongerit improbus lio mo Calvinus, scribens quae-
eumque de mimittitis suis ordinibus bulbuitan callioltei' eon Iam sunt eae institis insulsisque mendariis ; doeιrina δε ordinibus Melesiastieis nouitium est inventum, de quo nusquam alibi, quam apud ineptos canonistas legitur. Quis
audacissimi hominis procacem dicacitatem non detestetur, O damnet, execreturque
Plures osse in eclesia Catholica ordines majoros. et minores, per quos veluti per gradus quosdam ad Sacerdotium tendatur, divina fide tenendum Synodus ridentina deerovit sess. 23. can. 2 . Quamvis vero non definierit quo sint ordines, ex vetusti lamen Patrum Conciliorumque documeniis colligimus, in celesia La una ab antiquis usque temporibus septem numeratos suisses videli est Ostiariatum, Lectoratum. Exorcisi tum Acolytatum, Suhdiaconatum Diaconatum, et Pres teratum. De subdiaconatu eoque magis de minoribus ordinibus, an veri Sacramenti digni lato ruantur, disputatur in lor Doctores Graves Τhoologi allirmant, oisi lateantur ingenuo rem etiam non esse a Iii aeque docti sit majores oliam numero negant alii liaerent, eo quid corio a D
14쪽
firmandum si norunt. Ipsemet sapientissimus Pontifex Benedictus XIV. postquam auctorum ratione pro uir qua parta retulisset do Synodo Diaec. Lib. 8 capi. concludit: - dubii pariter et nos haeremus, nec ullam in hac dissicillima controversia sententiam serimus .
Aliter vero se res hahet sto Diaconatu. Hunc enim vorum esse Sacramentum Theologi , si Durandum, Caj lanum aliosque perpaucos excipias communiter asserunt: habet enim omnia ad verum Sacramentum requisiis et partem Ecclesiasticae Iierarchiae constituit. Trident.
Ηino septem Diaconi sto quibus mentio sit Act. cap. 6 ab Apostolis electi non ad profanum sed ad inerum praecipue ministerium depulati atque Sacramentali ordinationa insigniti suerunt, ut Iare patet ex his quas habentur eodem in capite, in quo acta legitur talis ordinatio. xIV. Fide autem certum est, Presbyteratum esse Verum proprium quo Evangelicae egis Sacramentum. Assertum istud nullus unquam Catholieus in dubium revocavit,im nec ullus haeroticus haeretio quippe aut inficiantur sacram ordinationem Sacramenti dignitat gaudere, aut si illam Sacramentum ess salentur, eam in Sacerdotio ad inveniri concedunt in ipso enim praecipua Padi iur pars Sacrae ordinationis. XV.Controversia viget do Episcopatu, num verum Sit Sacramentum a Presbyteratu distinctum. Id veteres ple-
15쪽
rique theologi negarunt, censentes Episeopatum essa quamdam lanium Charaeteris Sacerdotalis extensionem ad novum Teium amplioremque potestatem verum cum omnia, quae ad Sacramentum constituendum requi runtur, in piscopatum concurrant dubitari non posse videtur quin episeopalis ordinatio nedum sit verum Sacramentum se nova etiam consecratione a Presbyterat distinguatur.
Aerius quarto celesia saeculo res hytor invidia ac dolor parcitus , quod piseopus ordinari non potuit, prout refert S. Augustinus Illi domae res cap. 3,
dogma supra hominis aplum furiosum, ut illud vocat S. Epiphanius Haeros. 5. cap. 3. , excogitavit a SSe rens, nullum piscopos interires hyterosque versari discrimen utrosque ordino ac dignitate pares esse, ac consequenter utrisque ordinandi munus ex aequo coinpetere. Errorem uno ut prostigemus, quem posteriores
alii adoptarunt haeretici, propugnandum assumimus:
Episcopo lum ordinis lum jurisdietionis potestate simplicibus Presbyloris praeeminere, et quidem Iuro divino Episcopi uim , ut Patres omnes tostantur, legitimi sunt sine Mores Apostolorum quos ex Scriptura novimus a Christo caeteris discipulis suis suisso praelatos.
2 ' Solos piscopos ordinarios esse Sacramen liordinis ministros. 0uam quidem veritatem luctilenior evineunt eclesiae praxis et perp8 tua sanctorum atrum traditio et in vi et gomprobant divinae Scripturae, quae ubique solos Apostolos, quibus successerunt Episcopi. sacrae ordinati is ministros nobis exhibent. II in sim.
16쪽
plex Presbyter ne ex commissione quidem Papa potest valido eonferre piseopatum aut Presbytera lum, et etiam probabilius nec Diaconatum. XIX.
Cum plura lamen extent exempla ex quibus liquot subdiaconatum ordinesque minores collatos aliquando in imo a simplici Sacerdote merito proind statuitur, ipsum esse posse eorumdem ordinum ministrum ex imo dinarium, ex delegatione scilicet Romani Pontificis x X. Quoniam vero ordinis potestalem non millit piseopus ne sacrum haraetorem qui nullo quantumvis nefario scolere deleri potest aut auferri; in tuto colligero est ordinationes collatas ab Episeopis haereti eis schismaticis aut quovis crimine pollulis, dummodo cum necessaria intentione materiam adhibeant larmam quo Iogi limam illicitas quidem a o sacrilegas esse, non lamen irritas et inanes.
Invalidas tamen nullasque reputamus ordinationes ab Anglicanis Praesulibus juxta sormam Itilualis du-ardi I peracias non quia ab Episcopis astrolicis et scitismatici conseruntur, en vero lum o deseelum suc essionis pis oporum, tum ob vi Liatam essentialiter formam. Id quidem nullo adhuc canon vel publico judicio ab e etesia definitum suit, verum amo osse salisostonii constans praxis Ecclesiae Romanas, quas Ritu Eduardi I ordinatus ad se redeuntes totum jubet ordinari. uod sane praestaret nunquam, ni as ordinali ne nullas invalidasque censeret.
17쪽
Ut autem tum valide tum lieito ordinatio conseratur quaedam requiruntur. In primis ut valeat ordo. n ceg AE ast ut ordinandus sit masculus AEquidem posse otiam mulier sacerdotio iungi, mulierosum Lutherum dioere non puduit. Eadem sui Montanistarum, collyridianorum aliorumqu ejusdem sursuris sententia. eo mirum haeretici enim, inquit S. Hieronymus, foeminarum cultores perpetuo fuerunt.
Verum hos et Scriptura sacra, et Patrum traditios inprobat Apostolus enim praecipit ut mulis ros in e-olesia taceant 1. Corinth. cap. 4. nec iis docerepor mittit, sique dominari in virum Timo n. cap. 2. . Ecclesia vero semper execrata est Marcosianos Mont nisi as haereticosque caeteros, qui Sacros ordines Remi ni conferre sunt ausi
Ad valorem igitur Ordinationis requiritur ut ordinandus sit masculus, et quidem Baptismate inelus: Baptisma quippe Janua os saeramentorum, quo deficiente Sacramenta caelora sunt irrita. In adultis vero requiritur insup r internus consensus, ita ut nulla a irrita a Romanis Pontilleibus declarata sit ordinatio obluctanti. et penitus invito eo Iala. x XV. Pauca nune pro coronido dicenda supersunt de Clericorum continentia quam colosi sacris ordinibus inviolabili lege conjunxit. Hanc eo praecellento virlutem, quae genus ii ostrum Angelicis naturis aequat, et praeeipuum et lesiastici ordinis decus Drmat, Luthin rani, Calvinis iae Novatoresque caeleri exterminandam
18쪽
loto orbo voluerunt libidinosam Melesiam, non Virgi-1iem ustum dare Christo glorias sibi tribuentes Vix sano dici potest quo quantoque furore continentiae legem insectati fuerint velut iniquam iuraum eam verbo Dei. ipsique lio mi uis natura contrariam. Unde tanta earnis
rebellio in his qui se laetam agi spiri u Christi Z XXVI.
His sacrilego se laedere jungunt caenosi homines quorum ubique ingens est numerus et suppetias serunti sola lo-politici a libertini, qui argumentis undique eo rogatis in aciem prodeunt, eo quo conatus suos toto pactore dirigunt. ut saeri caelibatus legem de medio tollant.
Vorum garriant quantumvis et oblatrent hujusmodi cordones miseri qui tota die subantes in mὐlieres, ut Τμrtulliani ver his utamur, ignominiam suam. prodΘrBnon tu hoscunt nos aequissimam plane anetissimamque consemus ac optimis alionibus innixam perpetuae continentia legem saeris Ecclesiae ministris impositam. Ea enim sit ut ministri a domesticis curis expediti puri res se servent, in sacris sint servantiores paratioresque ad Sacramenta majori assiduitate administranda
Cathedram moderabuntur PP. F. consTan rarius Earuti ab Aredi Grimida
et non rus x Lo a Carmantula Saerae aeuitatis Leel Geu cuilibet Oet vel pro . a tertio oretiendi 1us esto Diplitras , Coos e