Lotharingia masculina, aduersus anonymum Parisiensem. Auctore Ioanne Iacobo Chifletio, equite, & regio archiatrorum comite

발행: 1648년

분량: 37페이지

출처: archive.org

분류: 역사 & 지리

11쪽

Tomo 3. Constit. Impera Lib. P. Reipub. c. 9. Lib. 7. folio 482.

Lib. 2. Comma, I

ctores ciuitatis Virdunensis ab eo concilio Sacrorum inter HoZione mulctatos muno M. CD. XXXVIII. prouocasse ad Eugenium Papam, mel ad Ferru-

mense Concilium ; adducentes inter alia in declarationem fuisse faciam a RENATO Siciliae Rege, quod ipse nollet obtemperare Basiliensi Concilio , sed Ferrariensis claro indicio, Bafileensem Synodum de Lothariens causa in Renati fauorem nihil decreuisse. Et vero si quidpi ingratiose sanxissct, id omne pro irrito fuisset habitum edicto ipsius Sigismundi Caesaris aduersus Patres publicato Ulmae in Comitijs anni M. CD. XXXIV. die XX v II I. meis sis Iulij , de incompstentia Concilii Basiliensis in iudicandiis causis Frincipum Imperii ad Sacram Cameram pertinencibus. Sed reuera Synodus Basileensis de lite Lotharingica nihil decreuit; in cuius Actis diurnis squae manu scripta. extant quatuor Voluminibus J nulla Lotharingiae

Iam quod attinet ad Sigismundum Caesarem, delirat Ioannes Boadinus, dum Archidiaconum Virdunensem qui est Richaidus Walleburgius in scribentem adducit , in concilio Constadisiensi Fridericum Comitem Waudanimontis sustinuisse Lothari iam ess Feudum I Griale solis mastulis debitum , illamque Sigimundi Dp. fauore Mulcise in caus contra Renatum ianderauessem. Deluat inquam Bodinus, &imponit Wasseburgio ; quia Concilium Constantiense inchoatum

est anno M. CD. XIV. finitum anno M. CD. XVIII. quo tempore superstes erat Carolus I. Dux Lotharingjae ad annum usque M. CD. xxx. a cuius obitu dumtaxat coepit lis de successione Ducatus inter I Gnatum eius generum, & Antonium Vaudemontanum non Frid Iicum ) eius ex fratre nepotem. Narrat autem Wasseburgius, ι-

cium litis inter ANTONIvM-RENATvM fuisse delatum ad Imperatorem Basiliae exissentem; quia dissidentes habebant rationem , quod Caesares Ducatum Lotharingiae censerent inser partes membra Imperii i essent qoe in posse one, mi Duces Imperium recognserent pro Vmis maxi- me publicis, prolibus adulterinis, m eiusdem Ducatus Regalibui : id quo ab obitu Cisoli I. Ducis nondum fuerat factum. Nonnullis deinde in- 'teriectis pergit; a Sigimundo Imperatore inuesitum fui si Renatum de Regalibus Ducatus Lotharingiae causa Isabella mxoris suae; idque probat litteris Guillelmi Chaney, Canonici Virdunensis , datis Basileae XXVII. Aprilis anni M. CD. xxx Iv. ad Virdunense Capitulum istis iplismet verbis : Dominus noster. metuenti simus, Dominus Dux Tarrensis, fuit bovorifice per Dominum Imperatorem in Regalibus Du-eatus Lotbaringiae, non Obstante Ῥomino 69omite Gudanimontis, receptus. Canonici Virdunensis scriptioni consentit testis maior, Pius II. Papa,

12쪽

ubi de Lotharingia: Huic, nostra aetate , inquit, RENATVS praefuit.

Dux Gentu ab Imperio constitutus. . -

Verlim enim vero Renatum de Lotharingia: Ducam non misse plene inuestitum, sed absque dubio cum restringente clausula, saluo iure terti' cuius frequens usus in diplomatis, quibus. gratia Coa

ceditur, . in cuiuS executione ex leui controuersia morae intercessio oriri potest j conuincunt quae dequuntur rationes.

. In primis, quia Ducatus Lotharingiae , cum esset Imperialis, ad . reminam plene transmitti non pinerat nisi ex priuilegio, quod tunc locum non habebat, cuias agebatur de iure tertij, qui natalium &Imperij iure nixus, lite contendebat aduersus mulierem. Ad priorem. antiquiorem inuestituram semper. est recurrendum a quae inquit Baldus eli metus basis oe fundamentum, adeoque radix ceterarum. Atqui prima priderici I.Ducis inuestitura feminas excludebat. . Cotistat enim, Friderico II. Duce , primi nepote aex Filio Theoderico, sine liberis masculis defuncto; Conradum ΙΙ. Imp Gotheloni

Magno Ducatum contulis te.

Ex inuestitura igitur, cum inherposita conditione, Renati posses.lio non potuit esse valida; qui propterea durante dissidio Caesareum diploma numquam in publicum emisit, nec ulli bi terrarum postea visum aut editum csst; nec forte scripto umquain consigna xum, & sigillo munitum. o Praeterea Renatum non fuisse plene inuestitum, euidens est ex eo Quod ante publicationem Pacis Atrebatensis anno M. CD. xxxv Iolemni ritu &.pompa fuit pronuntiatum, 'natum Ducem Andegavensim m Sarrensem non Lotharingia: Ducem ) nusiatenus intractatu Pacis debere comprehendi, sed rut prius manere in minculis, istin potessate Philippi Burgundiae Ducis. Ecce auctoritatem in Atreba- nu templo S. Vedasti propalatam. IN NOMIE Domini, Amen. Tenore praestentis publici lisarumenti Ex Actis cuinis pateat euidenter , in sit notum, quod anno a natiuitate eiu em ' - ςφη

cccc. XXXV. indictione XI v. die mero Mercurii xxi. mensis Septem ''''

. bris, pontisiodius Sanotis i in Christo Patris ac Domini nostr , Domini EvGENII diuina prouidentis Sapae quarti anno quinto, sacro Basileensifoncibo migente Eustrissimis ac Idustribus Principibus ac Dominis, Domi-

ROLo Quce Borbonii, ARΤvRo Richemondiae, Constabulario Franciae, .L.. V Indomiensi, Comitidus , ac neuerendo Patre, Patre tomino Ruina

13쪽

i4 ' LOTH A RINGI A

gis 'in choro Ecclesiae seu Monasterii Sancti Vedasti Atrebatensis, ordina. S. Benedicti , pro Misi a de Sancto Spiritu audienda, deinde tractatu Pacis inter praefatum Dominum Karolum Regem, in eumdem Dominum Duceni Burgunke, nito publicando , iuramentis ad soc per partes hinc inde praessandis, mirilicet iuxta oratorium praefati Domini Ducis Burgundiae, ad dextrum latus chori ipsius Ecclesiae positum m aptatum, constitutis meo regatis partibus ex altera. In nostrum Notariorum publicorum , ν Dominorum testium ad haec vocatorum in rogatorum praesentia ipse I u strismus Princeps Dominus iux Burgundiae coram praefatis Dominas, 'Duce Borbonii, Richemondiae γ Windomiensi, Comitibus, ac Domino Ar-ebiepiscopo Remensi, meliario Franciae, Ambasatoribuspraestis,ibidem. Vt praefertur, constitutis, per organum nobilis acfrenui militis , Dominio c. Raulmi, Cancessarῆ praefati Illuctrissimi Domini Ducis Burgundiae, dixit, in expresse protesiacus fuit , quo non intendit, nec suae intentionis fuit, aut est, IstuIbem Principem CDominum REN ATVM, DuCEM AN-

DEGAVENfEM ET BARRENSEM, suum nunc prasionarium, nusiatenus in dicto tractatu Pacu , mi praefertur, inter praefatum Dominum Regem KAROLVM, cin eumdem Dominum Ducem Burgundiae ιnito ac de praxiamo firmando publicando , debere comprehendi, nec per eumdem Domianum Ducem Burgundiae de manibus eiusdem Dominι Ducis fore Iberatum; sed ipsum Dominum DuCEM AN DE GAvENfEM ET BARRENfEM in statu quo erat ante dictum tractatum debere remanere. Hua quidem protestatime, sic mi praefertur, per Istu' imum Frincipem Dominum Ducem Burgundiae per organum eius supra facta ; praefati Domini, Dux Borbonus ,-comites Richemonaea Vrindomiensis, ac Dominus δε- ehiepiscopus Remensis, ancestarius Franciae, Ambastiatores, in alῆ Domini eorum colliga in hac parte, imbi praesentes nomine Amba atomo quo supra, per organum eorumdem Dominorum Ducis Borbonῆ m Archiepiscopi re-. . si onderunt,m quilibet eorum re Iondit; quod eo modo quo praefatus ΙΣ sesimus Princeps Dominus Dux Burgundiae , actum concernens dictum Dominum DuCEM AN DEGAvENfEM ET BARRENSEM ; intestigebat, etiam ipsi basiatores eraefati Domini ΚAROLI Francorum Regueo modo intellaebant, or eorum quilibet intel ebat, videlicet eumdem . Dominum DucEM ANDECAvENfEM 6ν BARRENSEM non debere in huiusmodi tractatu Pacis eo relandi, seu includi,nec de manibus potesateque eiusdem Domini Ducis Burtunaeae liberatum fore. De quibus omnibus singulis praemsis praeibatus Idustrissimus Princeps Dominus

Burgundiae, Brabantiae, c. Dux nomine suo priuato petiit a nobis Notaros

publicis , sibi-omnibus quorum interest fieri atque tradi num in plura, publicum sirpublica, instrumentum gr instrumenta, iacta fuerunt haec

14쪽

M A sc VL IN A. a I

Atrebati in praedιcto Monasterio S. Vedasti sub anno, indictione, die,mensi, Pontificatu, m loco, quibu1 supra; praesentibus ibidem Venerabilibus aecircumjectis miris, Dominis di Magistris,loanne Caprioli, Archidiacono de Vmetuesin in Ecclesiid Tothomagensi; aeuintino Menardi, Praeposito

S.Mussimari Morinensis Diarce's Nobili miro Ioanne de Brim eu, scutiβ-r Domino de Humbercouus sis Philippo dMangari, Licentiato in Legibus, Atrebatensis Dioecesis, teBibus adpraemissa avocatis θecialiter rogatis. Aduerte, Lector , in illis solemnibus tabulis anni M. CD. xxxv. Renatum titulo Ducis Andegavensis & Barrensis dumtaxat cohonestari: qui si praecedenti anno M. CD. xxx Iv. de Regalibus Ducatus Lotharingue legitime & plene fuistet inuestitus per Imperatorem; utique Legati Catoli VII. Regis Francia qui praesentes aderant, non tulistent appellationem Ducis Lotharissae praetermitti in prancicae

stirpis Principe, cuius soror MARIA ipsius Caroli VII. Regis uxor

erat.

Tertio,inuestitura illa talis qualis a Sigismundo lin p. praeter ius &rationem decreta est exodio quod habebat aduersus Philippum Burgundiae Ducem , Antonij Vaudemontani foederatum ac defenso rem: quam quidem acerbitatem dissimulare non potuit in publico Basileensi consessu die Sabbati v m. Maij, anni M. CD. xxx IV. ubi Patribus in templo Praedicatorum congregatis , nuncians abitum suum, dixit multa de Domino Duce Burgundi γ θecialiter, quod nimis altὸ molebat molare,dando mersiculum: O fili chare noli nimis alte molare.

Equidem pro indubitato illius simultatis testimonio refert Dintems, sequenti Iunio Sigismundum Vlmae cum Legatis Regis Franciae foedus pepigisse contra Philippum Ducem Burgundiae, ad quem prouocatorios misit codicillos; & ὰ contrario Philippum ad principes Imperij circulares dedisse epistolas, quibus de Imperatore conquerebatur, quod sibi besium iniune nuntiaret ε, quaedam de dominῖis no- si is salebat Dux Philippus) in inferioribus partibus Ademaniae Imperio

fore deuoluta praetendens, it alias declarauit ipsa dominia mortuae manus affecta seruituti lincum ad ea non succedant seminae, in masiculorum succe- aeutium defectu deuolutionem nouiter sibi licum mendicare. Ex quibus

nullo modo elucet,quomodo stare possit,Sigismundum mense Aprili anni M. CD. xxx Iv. Renato,ut Ilibellis marito,deaisse plenam &absolutam Feudi Lotharingici Imperialis, ac proinde masculini inuestituram; eumdemque Caesarem subsequenti statim mense Iunio obtendisse deuolutionem dominiorum Ducis Burgundiae, quae exlmperh lege transcribi ad feminas non posse contendebat. Manebat

Ex Actia Concilij.

Lib. 3 c.243. de

15쪽

16 LOT MARINGIA

Manebat igitur adsuc in vinculis Renatus, non plene inuestitus, anno M. CD. xxXv. pro causa Lotharingita; & vero etiam sequenti M. CD. XXXVI. quo Dux Burgundiae Philippus vere Bonus, ad procurandam Lothariensibus Pacem , proposuit coniugium Io-LANDAE, Renati & Isabellae filiae, cum FRiDERICO Antonij filior qui Dux Philippus deinde, accepta Renati fide, conceptisque defuturo sponsalibus, anno M. CD. XXXuII. Renatum idcirco soluit, ut Neapolim ploficisci posset, sub conditione tamen, ut utrumque filium suum datae fidei obsidem traderet quod ab aequali Scri- ia. ptore Georgio Castellano reperi annotatum hisce verbis: Lu Do Ms. Ducis vi Cus Rex Siciliae, RENATI θ CAROLI Andegavorum frater, obvii sippi practire gesta purum cognitus in Francia, satis potenter regnauit Neapoli iuxta genium regionis: Ied non diu durauit eius Regnum,aetate media morte praeuenti. Illi autem succedere debebat RENAΤvs Dux BARREN sis, qui victus in praebo contra Burgundiones, captiuus Diuionem abductus es: quo impedimento, in ob dilatam eius liberationem, multum retardatus est in adipiscenda Regni possessione 3 Unde aduersus detentorem animo semper tumensfuit: FILI Os tamensos obsides dedit, in profectus es eapAms ibi fauorem simul in contradictionem inuenit. Adverte iterum, Lector, RENATVM a Castellano, tunc vivente, DuCEM

BARRI dumtaxat nuncupatum, non etiam LoΤHARINGIAE.

Tempus interea promissi per Renatum connubij sensim dilab batur. Antonius Friderici parens aequo fatis animo moram sustinuit usque ad annum M. CD. XL. quo Iolanda lain duodecenni, ac nubili, Renatus agens Neapoli nuptias procrastinabat: ex quo indigna Uasseb. tus Antonius i qui de cognationis lege solutionem a Pontifice obtilib.7. solio nuerat pcr Guillelmum Filatre, Abbatem S. Theodorici Remensis)'' 'μ' denuo arma sumpsit pro iure quod in Lotharingiam habebat, MLib. i . Mi recurtem Occupauit. Crudeliter euastata terra Lotbari ica Barren- 'AER si que inquit Meyerus, sacris iuxta ac propiaris eris illata ; nulli omdini, nusii aetati Valdemontius pepercit.

Rideritis UI fuit Uux Lotharingia ex proprio capite, non e oris Lotanda Andegavensis, aduersin

16쪽

& Barrensis Ducis filiam, annos natam sexdecim ; atque ita omnis vasob. prviraquitas, qua acerbo prius odio diuisa fuerat, mutuam redivitis Rhin

Stephanus Paschasius , eius connubij causam altius repetens, in haec verba loquitur: φλει Lotiari a , Tenati coniux, post deceAm L.6. c.r .

patris Im caroli contendebat Ducatum Lotharingia ad se pertinere, tamquam ad filiam-heredem Ducis et e contra .Antonius a mabat Du-

QUE IN COLVM DELABI NON POTERAT ; seque indeo qua uis minori natu silio ortus esst θ quia MAs erat , ab obtento iure illam Princiapem feminam excludere. Νouum belli argumentum inter Antonium Renatum, in quo sesertunam deteriorem est expertus : factus enim Antonii captiuus, Ut liberationis suae rationem adinuemret, consensit in matrimonium IOLANDAE filiae suae cum FRIDERICO Mntonii filio : quo jacto initae snt maiorum minorumque natu Lothari ia geminae Ar- pras idque optimo consilio, ad sedanda inter partes dissidia. Renatus ni hilominus de ilio commbio nusquam es oblectitini quippe quod ab eo extortum fuerat s ita it comtiniso cogitaret de alis genero suo circum

Illius porro odij ea causa fuerat, quod Antonius Dux , Friderici parens , Renato Lotharingiae posse onem quietam nullo modo reliquissi, san-Min. Wq e iuri suo armis prosequendo des mquam. Cui adeo Diumam h Hς 7 fauisse Iustitiam palam est, ut Renatus .alieni usurpator, exacto in vinculis sexennio, muIatoque naturae ordine, funeribus natorum superstes fuerit, quibus contra ius fasidue dominationem adscripserat. Cum enim ratione uxoris Isabellae nullum in Lotharingiam ius haberet, consequens est, eius filios ex parte matris ad illum Principatum nullum ius habuisse: quippe quod totum manebat

penes Antonium, licet inique expulsum; cum ius non amittatur non usu, quando non datur facultas usus. ' Georgius Castellanus, aequalis Scriptor,refert bella & vltima quae- n us. mque aduersus Renatum tentata a Duce Antonio ratione suae heredi- storia

tuis spour cause deson herilage J δ' quomodo ad selicem exitum liat suam perduxerit per coniugium Friderici sitsu cum Iolunta Eenati filia: ita ut Fridericus in Maiorum hereditatem,quae a Renato iniusti occupata fuerat, denuo sit ingressus. Et vere Friderisus sinquit Cae- ωου c. ar Nostradamus in ius u. causam habebat ad avom Ducatum; quippe δ' 67 qui dire ad linea ortum ducebat ab antiquis legitimis Lothariviae Ducibus , quorum Diuiones a primis eius peridustris in REGALIs DoMus Principibus in colum aelapsae non fuerant, praeterquam in isto Renato, qui

17쪽

per Isa bellum xorem suam, Caroli I. Ducis filiam , se declarauit, ,

quo tempore mindicauit in heredem oe Dominum Ducatus.' Is ergo Principatus demum iure optimo ad Fridericum reuersus

est: vn esii perstite etiamnum socero, Lothariense scutu in Aquilulis insigne, sine ulla fractione, purum putum praetullis quale conspiciatur in templo S. Maurici j Andegavensis, in sacello Equitum Lunet crescentis, ordine decimo sρxto, ubi in tabella scriptum: FRIDERI

Cus SENATOR ORDINIS ANNO M. CD. LIV. In eodem Leello extat etiam ordine XIII. militare scutum Re-

nati Andegavensis, Friderici soceri , transuerse sectum: in superiori parte elucent symbola, Hungaricum, Siculum, Ierosolymitanuini; in inferiori uero Andegavense, Barrense, Lotharingicum: supra inscriptum est: PRIMvs SENΑΤOR ANNO M. CD. XLVIII. Eadem quoque arma depicta extant in vetusto codice membranco cum hac Apud sin. inscriptione: RENATUS REX HIERusALEM ET SICILIAE , Dux Martha- ANDECAvENs Is ΕΤ BARRENs Is, COMES PROVINCIAE , SENA-ΤOR ANNO M. CD. XLIX. praetermisso plane Ducis Lotharingiae titulo; cuius tamen Ducatus quadrans in ultimo scuti laterculo expressiis est, ad obtenti falso iuris qualecumque indicium : si enim de Lotharingiae Ducatu plene fuillet inu estitus a Caesare Renatus, Lothariensem tesseram honoratiori collocasset laterculo, & L ΤΗ ΑRINGI AE DvCEM illo loco palam se inscripsisset. Pergo in instituto: Post Friderici Ducis obitum Iolandiis eius m dua nulgo alio is est titulo quam Ducisse Barrensis, ex. Tenati parcntis facultate, qui iuebat adhuc in Prouincιά. Non igitur illius causa Fri-dericus Lotharingiam possederat; quandoquidem post coniugis

obitum eo titulo non est via. Praeterea, cum Iolanda eadem ab excessii Friderici mariti voluis. Lib. I. set Lothariensis Ducatus regimini se immiscere; Proceres Nobiles*l β' ' ' Lotharingi e inquit Wasseburgius) ex ordinum Ducatus sententia δε- ' creuorunt se messe mirum Principem habere, neque per feminam regi.Ideoque RENATus iv NIOR, Frihrici filius ucatum in suas manus ac-Lis. 3. e.1. cepit. Ita Charriperius quoque de Renato iuniore: Vocatus fuit a Proceribus m ordinibus, it acciperet Ducatum Lotharissae. Eorum a cestu, a Ionevilia statim merit Visebsam, Gudemontani comitatus o pidum. Inde perrexit Nanceium, ibι agebat Iolandis ei ut mater, Eenati Siciliae Regis filia, qrae publicae rei administrationem ambiebat, molebatque dum tueret pro Ducisa haberi; quia dicebat in Ducatus ex iure matris

Isabelia, Caroli Ducis Rhae, ad ipsam pertinebat: sedper ordines pst Nobile salutum fuit, quod ipsi mirum Principem haberenis quoquc non eripediebat

in Gen. Lothar.

18쪽

'diebat Lothdrivicum ditionem c quae extrartse est confinis o gubernari

per feminam. Sicque Ducatus Tenato eius filio commisis fuit. Roserius idem astirmat paucioribus hisce verbis: Iolandae vero, susiepti Ducatus initio, Lotharicliae Principes, MuLIEBRE IMPERIUM DETRECΤΑNTES, quaevis sinistra machinabantur ; nec cessarunt, donee Renatus sitim iura capesseret. Quod si Lothariensium testimonia non sussiciunt, audi Carolum Stephanum Franco-Gallum : Lotharienses IOLANDAM, Tenati matrem, ad gubernandum admittere noluerunt.

Ex quibus palam fit, quam a vero sit alienum, quod ab Anonymo iactatum ambitiosius nempe, antiquam Lotharingiae conoetudinem esse, gubernationi feminarum sub ci. Nam & sequent, saeculo, post excessiim Francisci I. Ducis contrarium eluxit: Erat ei frater Nicolaus Metensis Antistes inquit Roserius) inter quem Christinam , Ducis re-Γctam,de Caroli adhuc pueruli tutelae administratione magna contentio exoritur: Nobiles enim Nicolaum expetebant, neglecto MULIEBRI imperio.

Obtrudit insuper Anonymus ex Nicolao Remigio comparationem Feudorum in Lothari ta seruientium,ad Lotharingiae dominans Feu-dum : subiungitque eiusmodi argumentum : Ad ista succedunt feminae iergo ad istud. Sed vana est consequentia: in Lothatingia enim minora & ordinis secundari j Feuda,ex inducta paulatim consuetudine,& principum tolerantia, redacta sunt ad instar patrimonialium: superius autem ac dominans non item; quod ex antiquissima LEGE SALICA primum,deinde ex sΤΑΤvTO IMPERII, ultimo denique ex IVRE FAMILIARI ut iamiam ostendemus) est masculinum.

nio 3erpetua Ducat um Lotharisma Barrhiteraue Principatus sma lius m FAMILIARI IURE.

TESTAMENTUM RENATI DUCIS EX AVTOGRAPHO GALLICO DESCRIPTUM, ET LATINE BONA FhDE CONVERSUM.

IN NOMiNε gloriosa di indiuiduae Trinitatis, Patris, Filii,m Spiritus santa, iei inius in eisintiά syst trini in per finis.

RENATvs Dei gratia Rex Ierusalem lst Siciliae,&c. Dux Lotharissae ' Sarri,dcc. Marchisus Marchio Pontis, comes Prouinciae, Vaudemontis, nemalia, Guse, omnibus praesentibus in futuris salutem. Notum facimus, quod nos memores instabilitatis rerum creatarum, itio que legis, qua tum a Deo, tum a natura sancitum est, citius aut serius semel omnibus hominibus mori/ndum esses idque tam incertum esse, quavis C α futurum

mo F. cap. 36. In Histor.

Lothar.

Cap. 89. In libro de Renati gestis. IIEx Arch.

Lothar.

19쪽

futurum sit, quam certum es aliquando futurum : ideo molentes de bonis, nobis a Deo concreditis, siat uere Ist ne morte praeoccupati intestati cedamus; a mente,quae Deo sit laus, integraque maletudine, consultὸ prudenterque Testamentum, illima moluntatis nonrae sententiam, fecimus diconscripsimus, facimus consecrιbimus hoc modo. Primo, quia Deo Creatori nostro , Diuinaeque suae bonitati placuit agC Bianae fidei miseria nos iocare , in sacrosanctis Baptismi aquis initiare , cuius propterea nomen beneaectum sit in aeternum, ex nunc in perpetuum , protestamur melli nos constantes in suscepta fide fatholica permanere, in ne latum quidem inguem ab ea recedere. Sique mel mi morbi, daemonis impulsu cuiuspraecipuum studium ea animas perdere) vel quavis

aba ratione in errorem Orthodoxae fidei contrarium pertrahemur , ta nobis iuuitis, ' citra consensium nostrum euenturum. EAtque miseesiam hanc animam nostram in Conditoris sui manus promptι ac lubentes reponemuN quandocumque libuerit eam ἀμά mortali statione reuocare,obtestanteν Diumam suam . Isaisatem, mi ob merita cruentae Passionis, pretiosiripue Sanguinis

Usussonis Filii sui, ac Seruatoris nostri IESU GHRISTI, creaturara suam Beatorum Regno donare melit: simul obsecrantes sacratissimam gloriosissimamque eius Matrem, mi ad ιὰ impetrandum suum nobis patrocinium accommodet ; atque Beat imum Michaelem, caelestis m. litiae Ducem, quem praecipuo semper honore coluimus, ceteriaque Angelorum Hierarchias , dguentur eam tuerι contra communem hostem gencris humani, Deoque μsere perpetuo beandam. Item locum sepeliendo corporι nostro eligimus in aede S. Francisci Mn-ceii a dextro principis altaris latere murum mersus, mitra chori filias: quam aedem infundo nostro construximus, ina cum muris ac septis carno-bii: molumu1que corpori nostro imponi monumentum aeneum planae formae, altitudinis non maioris quam mi quis libellum gestans flexis genibus ei commode inniti possit, eiusdemque monumenti laminae superiora odiem no-sram incidi, cum epitaphio per totum circa margines exarato. Item molumus in statuimus , it contractum a nobis aes alienum diffluatur, damnaque, de quibus legitime constabit, resarciantur ea ratione, qμa secundum aequitatis rationi ue leges tenerι deprehendemur. Item molumus statuimus, mi funus sis' exequia nostrae instruantur arbitrio Curatorum Testamenti nostiri infra nominatorum, mi que die sepulturae nostrae quilibet Sacerdotes Sacrum facturi admittantur tam in aedem nostam Sancti Geordii Nancta , ulgo dictim Prioratus nostrae Dominae, Sancti Apri, quam dictorum Fratrum, atque singulis in stipendium peudantur quinque grosii in bonorem quinque plagarum Seruatoris ac Redemptoris nostra IE sv CHRISTI . Item

20쪽

Item it dicta Aesiat publicasipis erogatio quibusZibet mendieis, panis, v mim ataue pecuniae. Auod si praedicta Sacra sest eleemo Onae non postsint

commode fieri die sepulturae nostrae, in stequentem diem rehciantur. Item molumus μ' statuimus, it tria primi ordinis Sacra funebria ad VI. minimum celebrentur praemis Defunctorum Oscio, 6st primum quidem in praedicta aede Fratrum , alia mero duo in nostra praedicta .aede Sancti Georνῆ, cuius sumus paraeci s itque praedictorum trium Saci orum diebus quilibet Sacerdotes admittantur ad celebrandum in praedictis Ecclesib, ac singulis quinque gros in singula Sacra distribuantur, atque eleemosynae pauperibus, modo supra praeseripto. Item donamus, legamus, erogamus singulis Ecclesiarum Gathedralium VIl. r. Pensis, Metensis, Virdunensis, summam sexcentorum francorum, i ite semel dumtaxat, et i statim ab obitu nobo, deinceps quotannis,die 'praedictι nostri obitus, a salutem oe leuamentum animae nostrae , nostraeque charissimae coniugiis ac stonse, Dominae PHi LIPPAE Geldrensis funebre Sacrum solemniter decantent praemisso pridie Defunctorum Opicio. Item pariter donamus, legamas Ecclesiae nostrae ldi Capitulo Saneti VIII. Georχη alios sexcentos francos annuos semel ; atque ita tenebuntur flatim ab obitu nostro Sacrum funebre solemniter celebrare in dicta Ecclesia, s singulis quaternis ieiunii temporibus in perpetuum recitare ossicium mor. tuorum, in postridie Missam funebrem decantare ob finem supra dictum: cuius obligationis exempla duo tradent sopitula dictarum Ecclesiarum, 'tin Archiuis nostris, Nanceiano se arrensi, asperuentur : ea etiam lege, mi praedicta Ecclesiam Capitulum Sancti Georra contenti sint medietate fructuum, quos recipient in Ecclem praedicta Fratrum ratione nostrae sepul

turae exequiarum.

item donamus m legamus Ecclesiis Conuentibus Fratrum Mino- IX. rum, Sororum Sancti Francisii Reformatorum de Obstruantia. xistentibus in nostris Lotharangia oe Sarri Ducatibus,locisque insertis, summam milli francorum semel; quos praedicti curatores pro gomorum locorum inopia diuident, eos ad id. obligantes, mi pro salute nostra precibus suis ac Afra se apud Deum βecialiter intercedant. Praeterea molumus sist statuimus, mi omnes di quaecumque fundatio- X. nes, quas nos charisma nostra coniux di sistonsa antea instituimus, ob-s Mentur , sunt in perpetuum Jeciatim Sacra duo quolibet die sacelli Ibi Amnunciatae, Sanctae eMagdalenae existentis in praedicta nostra αδε San ri Georgii: mersus O fALvTARIs Hos ΤIA, quando sacrum CHRISTI corpus adorandum populo proponitur in summo Sacro dictae Ecclesiae: quaque Dominica passesii puerorum, qui praeHictum mersum ca-ημνt, ea lege , it annis singulis recitent AVE MARI A ad intentionem

C 3 nostram

SEARCH

MENU NAVIGATION