장음표시 사용
51쪽
animo ego scripserim , is certe nouit, qui so- , ius intuetur cor. Scribo nunc, ut, u com mode queas , mihi semel, pro more antiquoi tuo, respondeas. Mitto simul scedulam q uani clam de noua Caroli adii factione , si forte ani tea non uidisti. Bene uale, et hanc meam imisi portunitatem aequi bonique facito. Ex Franchis
S. P.D. i periculoso tempore scribere tibi ' facit tament antiqua mea erga te obseruantia , ut salutani di saltem gratia scribam. Opso certe praestantiam tuam semper ualere, ae immunem praeseruari ab omni culpa , quae patriae uel perpetuum dedecus, uel extremam cladem afferre queat. Vix credas , quam mihi doleat, silc agi uobiscum , sic fabulam odiosam fieri patriam nostram. Si Francksordiae essem, curarem, ut aliquid noui ad te mitterem; hic uero post tus nescio, cui confidam. Bene uale,antique ac uenerande patrone. Ex Colonia nonis Seriptemb. anno I as. Pag. sa Epist. XXII. Cochlaeus exul bene ficium tandem in ecclesia S. Victoris prope Moguntiam obtinuit; qua de re Did. NIC. SERAR. Moguntiac. rer. lib. I cap. II in IO- ΛΝNIS Script. Mogunt. tom. I pag. I 27z Dos Cochlaeus, egregius contra Lutherum , alios i que recens exortos haereticos pugil Catholii Lu , prout tot ipsius contra illos locubrationes
4agnis. Dom. Bilibalde. Addubitaui
aliquantulum : an expediat hoc
52쪽
fidem faciunt testatissimam. Illas eadem re- ieenset Bibliotheca. Francosurti in sacra B. Virginis aede bonum grauemque Deeanum agebat. Sed turbulentis haereticorum factioni-hus eiectus Moguntiam uenit . ubi et S. Vtinctoris Canonicatu , uir magnis quibusque ob modestiam, doctrinam, et labores praemiis dignus, donatus fuit. E uiuis excessit anno Domini MDLII; Viennae, an Vratistauiae. Illam nominat Simierus, hanc in catalogo Corn.
y. 9. Morum emendatio omnino curaeerat Caesari et ordinibus imp . A. Is 3O, quo protestantes formulam suam Augustae exhibuerant , politiae quoque reformatio promulgabatur, leges optimae in prouinciis scribebantur, iudiciorum honos augescebat; quos sane fructus eximios sacrorum repurgatorum existimamus. uid. Io. ΗΕNR. a SEELEN dissi de reformatione Lutheri spectante etiam ad mores in Stromat. p. S6.
p. 6o ep. XXIV. Miram uim ingenii hie effundit uir acutus. Propositiones XXVIII contra
53쪽
eontra digamiam episcoporum ex sthedυlis Pithheimeri depromenius, sed auctorem eum fuisse , minus probabile , aut certe in ludicris rem tractauit. Ceterum cons. Cochlaei epist. in oper. Pirehheimer p. 39 s iam diuulgata. Conclustiones hae , Dei auxilio Gabiice do
I. uicumque contra apertum et clarum Dei uerbum agit, is plane ad Gehenna aedificat. II. At bigamia manifeste per uerbum est prohibita in sacerdote. III. Contra apertum igitur Dei uerbum agitet ad Gehennam aedificat Episcopus vel . presbyter, qui secundam uxowm ducit. IV. Quicumque plana ac dilucida diuinae sapientiae uerba deprauare nititur aut obtoris quere . is audiendus non est , sed reprobandus.
V. Apostoli uerba ad Timotheum . quod Episcopum unius uxoris maritum esse oportet, plana sunt et dilucida. VI. Et magis per sequentia explanantur, quod uidua allegari debet, quae unius uiri
VII. Ouicunque igitur in sacerdote biga miam admittit seu defendit, is tamquam diuinae scripturae deprauator reprobandus est et pellendus. VIII. Eadem uerba in pari casu prolata pariter etiam sunt intelligenda.
54쪽
IX. Quicunque igitur Apostoli uerba ita intelligit, ut sacerdos simul et eodem tempore plures uxores habere non debeat, X. Is etiam per eadem uerba Apostoli fateri cogitur , quod et mulier plures uiros simul et eodem tempore habere possit, si allegari non deberet, quod plano esset absurdum. XI. Nulla scriptura authentica doceri potest, quod Iudaei, Apostoli aetate exceptis regibus duas uxores eodem tempore habuerint. XII. Multis testimoniis probari potest, quod Graeci ac gentiles tempore Apostoli una tantum uxore contenti fuerint. XIII. Intellectus ergo ille de duabus uxoribus. uno et eodem tempore non ducendis, confictus est , falsus et prorsus ueritati
xlv. Conciliis et statutis generalibus patrum praecipue antiquis adhaerendum est, u-hi non manifeste Dei uerbo repugnant, sed conueniunt et ad bonos mores faciunt.
xv. Autoritate patrum ex apostoli uerbis statutum est, quod nullus Episcopus aut sacerdos post primae uxoris mortem secundam ducere possit. XvI. Si uero contineri nequit, secundae nuptiae ei non sunt prohibitae , ita tamen, ut ossicio cedat ecclesiastico.
55쪽
XVII. Censuerunt Patres, maximum in ecclesia Dei scandalum esse, ut Episcopus uel sacerdos, qui carnem suam in plures diuisiit, quum Christus unius ecclesiae sit sponsus, ecclesiasticis fungatur ossiciis. XVIII. Conuenit igitur et decet, ut, qui ad eo salax est, ut ab obscoenis libidinibus continere nequeat , et nuptias secundas eligat, ossicium sacerdotii relinquat. XIX. Papistae licet fuerint avarissimi et omnia
habuerint uenalia; nunquam tamen cum bigamis secularibus, ut uocant, Pro ut la pecunia contra Apostoli doctrinam diaspensare uoluerunt.
XX. Mortaliter peccant, qui bigamos ecclesiae stipendio sustentant. XXI. Si Episcopo uel presbytero etiam ad utintae eius tempus echlesiasticum promin sum est salarium; cessat tamen promissio illa , quum ipse eulpa sua sciens ac uolens in bigamiae incidit crimen.
qui bigamo ecclesiasticam funetionem contra Apostoli doctrinam et ueterum patrum decreta permittunt, et quando prohibere possunt. non prohibent XXIII.Peerant , qui scientes ex bigami ore uerbum dei pollui audiunt. . XXIV. Bigami sacerdotes ex Apostoli uerbis et patrum auctoritate omni ecclesiastico priuistegio sunt priuati, nec a quoquam
56쪽
defendi , sed aliorum laicorum instar ha- iberi debent et censeri. lxxv. Bigami in sacardotio perseuerantes incestum eommittunt, et filii eorum spurii sunt censendi. XXVI. Actio contra bigamum popularis est. ita . ut bigamus a quouis de populo accusari , et, ut ecclesiastico ossicio deponatur, peti possit. XXVII. Bigamus censendus est non solum is, qui duas ducit uirgines, sed et viduam
XXVIII. In summa, quicunque proprias uoluptates et luxuriae existationem Apostoli uerbis et patrum honestis praeponit decretis, non tamen sacerdotio aut ecclesiastico stipendio cedere dignum putat; is non solum tolerandus non est, sed ad coruos etiam agendus, quo
non ovis morbosa totum corrumpat o
uile, at tam laudabilem bonam et longaeuam consuetudinem pestilenti suo defaedet exemplo.
nomistrum hic innuit Sisapneram, antistitem ad D. Sebald. qui eonnubio altero auspicato non scelerato sibi iunxit sororem D. lo. Α-Pel. de quo diximus p. et . Cochlaei nomen se inuitum gerere, in epistola quadam ad Erasm. etiam confirmauit. Cognomen Dobneckii interdum addidit. in annuli signo conspieimus lilii s orem, additis literis: I. D. In literis qui is . busdam Francolarii scriptis signum habet eocholeae s
57쪽
leae . postea , ni fallit imago, castelli. Fictor
foederis omnino fuit ex Georg. Duc. consiliariis . Otto Pach. Sed principes quam multi libellis typis exscriptis se excusantes scelus dete- stabantur. . 'Liber bene longus D. Io. Fabri, qui Lipsiae propediem excudetur, erant: opuscula quaedam revereoris . D. Ioann. Fabri, episcopi Viennens. a Ioanne cochlaeo in unam collecta et
IN. Feri η cupata. Lipf, sol, Operum Fabri tom. IIII censetur. pag. 66 anno I a' haoc adiungenda epia sola: . S. Der nuntium D. Erasmi ante biduum respondi Magni f. tuae, rogo, ut boni eOnsulas; neglexi enim scribere de tuo monstro admodum ingenioso , quod ubi ostendissem principi meo, ridebat plurimum, et suis monstrabat consiliariis, monstraturus et uxori, sed cera assixit operculum , quod Veneris opus occultat. Interim non reddidit. Quye te ro- .gaui de soo propositionibus et de dialogo in . L. De . quaeso , meminisse uelis. Si qua in re paruitas mea tuo possit nomini et honori quid obsequii praestare, nihil, quaeso , dubita, manda confidenter. Habes et principem meum , qui obsequiis tuis libenter gratiam referret , si posset ulla occasione. Exiit septiceps Teutonicus breuis quidem ille . sed Lutheranis ualde ingratus , murmurant plurimi in mei quoque principis aula, et ii quidem non infi- .mi, qui tamen nondum legerunt. Mitterent
58쪽
exemplar, nullum adhue ad manum est; Liapnae enim excusa sunt nescio quot exemplaria ubi et coelibatus votivus excudetur. Quam quam non sit, quod nunc scribam, scribo tamen . si forte per hunc nuntium , qui omniano certus est, rescribere quid uelis. Bene ua-Ie, obseruand. P. Bilibalde, patrone earissimeae persuade tibi, me nunquam sponte et data opera in te peccaturum. Ex Dresda Ie Maristit I 29. Si forte adhue tecum sit nuntius Erasmi
eribe, obsecro, rogari a me uehementer, ut de cetero graecis,quae plerumque textui admi- Icet latinam interpretationem in margine apponat, ut olim solebat,quod et ueteresΗieronet alii lacerunt ; non enim omnes eruditi sunt graece, nec Omnes conformiter interpretaniatur, eius interpretatio semper foret certior
aeum quoque in septenis istis numerant. y. 8s epith. XXX. lo. Geuderi cauQ maia trimonium monialis respicit multoque studio sib his comitiis a. Iς3o tractata fuit e cuius rei documento sunt aliquot epistolae Cochlaeanae, mense Iun. exaratae . quae eum et aliis
59쪽
'Ux Augusta. I die Iunii is 3 o. s. Heri eum
coenatus fuissem cum reuerendo DOm. Ioanne de Wirspem, Decano Lystetensi et Ca- , nonico Augustensi, incidit casu mentio de monialibus. quarum laudabatur constantia , hie Sanctae Catharinae, isthic sanetae Clarae et Pillenreut; aderant praeterea D. Sebast. de Ro- enhan, Doctor et miles auratus, et R. P. de Redorf, tui studiosus uterque. Inter cetera Decanus nominauit uestrum aduersarium Seb. WintZ , et dixit, se iam constitutum esse iudicem commissarium in ea caussa. Ego nactus occassionem plura scire desiderans , perseque-har eam fabuIam. Ille surgens e tabula abiit. et attulit Breue apostolicum simul cum inclusa supplicatione Λnnae oratricis,coepit legere, mox pr. de Redors totam praelegit nobis supplicationem , quae multa falsa narrat, quomodo fuerit, postquam mineio nupsisset, mona serium intrare a parentibus compulsa, in quod nunquam consenserit, et quomodo absoluta et declarata sit libera per commissarium Bam-hergensem , pars autem aduersa iterum appel-
Iauerit; petiit itaque iudiees in partibus, ut cito possit caussa finiri. Dati sunt commissarii duo GOtZman ,, Canonicus Augustensis , qui sese EXOnerauit, et Dom. Ioann. de .irsperg , qui commissionem aeceptauit, et heri decrerivit cut ait) citationem et inhibitionem, ut D.
M. Geuder, nomine uxoris . coram se cnon
60쪽
pareat die 2 Iunii. Data uero signatae suppli-cationis fuit 3 Calend. Maii. Haec est summa , quantum retinui. Ego hodie mox misi ad D. Seb. Geuder, et ista ei reuelaui. Λit. sibi constare, aliud Breue per Georgium nostrum impetratum esse , pro quo iam bis aut ter scripsit. Ego heri in genere conquerebar de sententia uicarii Bambergensiis, respondit de-eanus: illum sibi multa ea de re dixisse mox post latam sententiam intra Vlu dies appellationis. Ceterum non audeo . eum particulariter
melius de caussa et processu informare , nisi prius tua cognita uoluntate. Est mihi alioqui admodum amicus et familiaris , nam et ego fidele ei praestiti obsequium Dresdae in causisa pensionis suae, quam recipit a Decano Mis-nensi. Nondum interrogaui , an te ex facie cognoscat, plurimi certe nobiscum te facit. Delibera igitur ' quid a nobis D. Sebaldo et me fieri uelis, et an ipse quoque scribere uelis
dicto Decano . an potius tacere et forum eius
declinare. Est certe uir ni fallant me omnia honestus ci grauis. Ait, se Wingio dixi heri: uide , ut iustam habeas caussam , siluis , ut te iuvem , et addebat', Wingium hic peri dies expectasse , heri abiisse Norimbergam , ut citationem insinuet, Si uolueris, diligentissime uirum de tota caussa informabimus, habebimus in praesidium Card. Campegium, legatum , cui iam dudum de caussa scripsi. Rogo igitur, ut nobis quam primum rescribas.