Corollarium florae Upsaliensis: dissertationibus academicis annorum ...

111쪽

tio is delineata. quae mertissime ad I vasculosum pertinent a Schreber psalta lecta suisse. Quas

uamvis ita sint, dubia quaedam occurrunt, an non planta: hrharti ad S. sphaericum pertinere potuerit Dohoo enim Elirhartus in iisdem mur. u. p. 44. dicit, id nil aliud esse , quam S. vasculosum Linn. ad quod aliam etiam speciem longe diversam refert. Hoc etiam ex finitima esimannis parto accepimus. De specimi nibus autem plachni vaseulosi, ab eo igio desineatis, dubitandum an ista a Schreber Upsalias eoia sint vel accepta. 7τ' TETRAPHIS pellucida. Quomodo huic musco operculum denegare potuerint plurea Bolanici, vix capio Figura Bryologiae Germanicae a. i. t. 15. . 4. e. illud satis bene repraesentat, quamvis lineis nimium rectis circumscripta Phaenomenon ero Perquam memorabile in eo observavi. Si enim illud a Planta vivente solutum uerit, inque guttulam quae positum, mox in lacinias dividitur, a basi ela-εtico sese revolventes apicem Vox sua, ubi semper c-junctae permanent. Si calypira, in qua operculum latet, humectata fuerit, hoc ex eadem, lacinias revolvaendo, protruditur. Quae tamen omnia in speciminibus exsic- ealia vix bene accidunt. Subsimile quoddam in nullo musco observavi, praeter Schiatos tegam. s. POLYTRICII aurantiacum. P. Commune β. aurantia cum moh e Tay mahlendi Mec. d. a. p. 765. An hoc, quale in paludibus nostris maximis, ex gri trans Iumhil et Wituliabeam, ob iam venit, cum P. com 'muni conjungi debeat, valde dubitamus; sed cum de hac re adhuc nihil certi dicere possumus, judicium us Pendere oportet. 85 POLYTRICHUM urnigerum. Addatur arietas: β. capillaxe setis et doliis magis elongati vagis. Λιmb. oec. d. a. p. 766 Harim han . d. a. p. 525

Hab in marginibus fossae humidas arenosam ad lass- bybachar, una cum Didym homo malio

112쪽

ν33L GYMNόSTOMUM intermodium soliis oblongi,

nervo Murrente aristatis margine revolutis erecto Palentibus, capsulis, oblongia. G. intermedium Tu . Mac. hoom. . . t I. I. - .

cem regiam. Post examen hujus musci valde acriapulosum non pos-- aut quin a G. truncatulo diversum onaeam. CfPaularum forma elongata orificio augus iore iuxta alat aram

totius plantae majorem tacillimam quidem vulgo praehet differentiam sed cum uae in Gorunc tuto non nihil variant, in folioruna eroetiorum marginibus revolutis uec involutis, ut habet Bryol. Germ. optimum discrimo positum fingo. In G truncatulo soli aemper. plana vidi, eo non reticulo cellularum 'Aiore Coimposita quam in specie nostra quae hoc etiam respectu inter IIud et G. Hei mi omnino intermedia eat. ApeX foliorum interdum tonuissimo aer intus adparet, eo plerumquo integorrimus, undo leonea Turneri et Soh Waegri olionii cum Arnoti io ad diversas species reterrae injuriosum videtur. - Flores masculos

113쪽

tor modio florus a culos gemmiformes, sitio paraph aibus uui proposui. H. Schwaegra chen. Cl. Hube nor de hac o longe aliter entiti lotos masculos G. ii or medii avihi quidem videre non contigit in G, trutio a tuto autem figuria HedWigiania optime convenientos inveni. In G. Eoimi flores istos soro ut in . truncatulo pinxit Bod Wigius Mirum igitur sano Osael si in 'nostra specie illis tam amni, in hisee organis tanta diversitas e Listeret.

nobis sempor gravissimam, Parum curare videamur, TR-tiones breviter explicabimus lifferenti inter G H. inii et . afrine, quae respici deheant, propositae, vel in nervo soliorum, Vel in forma capsula operculique a- eonto Moo igitur nervum haberet longius excurrentem, illud vero sqltem in foliis inferioribushevanidum Hanc Iero rem maximo vallar pro certω dicero possum Sio in speciminibus 'saliensibus . in palis juxta amnem ad Isianis et ubi copiosissima est haec species. variis anni temeoribus lectis, Iam satis longe in is apicem folii evanescit vel Potius abripitur nervus, jam ero apicem ipsum adtingit, jam denique extra eundem in cuspidem plus minua origam procedit. In plantulis junioribus sterilibus,

autumno obviam venientibus, Viridis est nervus, in ve- iustiolibus vero fructiferis, vero et aestate legendis, colorem rusoscentem amps induit Apices liorum sterumque serrulati; sed non raro subintegorrimi Quod vero a8sulas et porculum alti noto omnino tales sunt, quales ii stir P. crrat. i. t. o. f. 5. panxit Hed Wigius. Hanc ei figuram cum G affini Bryol. Germ. multo magis quam cum G. Hei mii ejusdem operis esse con-

114쪽

Venientem, cuique patet. Etiam opereultim oblique Matratum expressis verbia plantae auso tribuit Hed Wigius. observem denique, me inter innumera sere hujus si pia specimina, in herbariora rigiano adaer ala, etiam apecimen originale Heimianum vidisso a eL Agaro hoommunicatum, quod nullo modo a G. affini distins villiest. Aberrationem igitur istam, quae in specimine

Gol. Germ. observata est, mero accidentalem fuisse, non dubitamus; et sic plantas istas, de quibus nune asia tur, ne quidem ut varietates vel subvarietates seorsim Ponere Possum iis Anm. obtusum tedm ad speciem Praesentem, Vel potius ad G intermedium pertineat, nobis non liquet. Illa certe cum hoc assinitate insigni juncta est diversa tamen soliis compactioribus, margi nibus non revolutis, sed potius involutis, apice plerum' que profundius serratis, nerv Ss o Vanido, . . .

ciem igitur circa regionem psallensem undique occurrentem, o Flora nostra excludere nolui, pluribus forsan locis ad lacum Malaren, vel in magis sylvaticis, reperiundam. Capsula vetusta evacuatacvathi formis evadit, ab habita suo Prior valde aliena, uncti leones variis sormae. ia--

115쪽

a62. inarem bandb. d. a. p. 555. - Diuen miraso. t. o. f. 11. Hab ad radices arborum truncosque putridos rarius. ut in sylva regia ad Knappinge parce inter On- te Gottiundenses copiosius.

A. a. bidentata bic differt nisi dorma soliorum

auperiorum An ejus tantum Variotas esse Possit, Ou' dum satis exploratum videtur.

νο1' . JUNGERMAΝΝΙΑ 'anct i surculis adscendentibus simpliciusculis, soliis subverticalibus concavis ovato-rotundatis acute emarginatis, stipulis ivatia. bifidis perichaetiis in ramulis propriis terminalibus oblongo- cylindricis ore dentatis . . Francisci moh jung. e. 49 mia et v musc. brie. p. 256 Lindenb. synops P. Ao. SpreM. vat. Meg. 4. p. 225 Rhar Onops. t. 8. f. 66. I Dr.crrat germ. I. p. 668 mrem hanct ed. 2 p. 565. Hab in marginibus ossa cujusdam humidae, sosto sub- arenoso, ad Lassbrb chae parcius Fructiteram ibi non vidi

116쪽

Species admodum pulchella, surculis vix ut ra quatuor lineas longis plerumque autem duplo revioribus, erectiusculis, litormibus, subjulaceis. Folia approximat

et valde concava, tam acute marginata laciniisque tam oonniventibus, ut marginatura ipsa rimam tantum in folio rotundo Q concavo essiciat. Laciniae non Parum obtusae, quales ei iam descripsit, non autem delinea vitEhari. Textura soliorum e cellulis grandis subovalibus distinctis, nec confluentibus, constituta. An planta WalIrothii nostras idontica sit. duhium videtur, cum Au- . to ille suam exstipulatam dicit Fatendum tamen, stipulas interdum omnino desiderari praesentes Ver eis minutas adeo ut faeila praetervideri queant, praesertim cum cauli saepius adprimantur. Neque easdem consta ter bifidas, sed non raro integras inveni et fissura, cum Most, non hiat, sed rimam tantum sistit angustam. Otia hisus omnibus species nostra ab amnibus . albos oente, I scutata, e I byssacea facile distinguituP.

quadrato-rotundatis integris marginatisque, stipulis

oblongis bifidis perichaetiis utoralibus bilabiatis la

In rupe humida ad ma bonam legit mihiquo dedit

117쪽

differt pericli satiis calyptra duplo longioribus Biaiquae,

quae in plantis sterilibus observatae sunt disserentiae, corte ut optimo monstravit Cel. In dent, g, parvi sunt momenti, unde, cum specimina tantum sterilia Upsaliae lecta sint, mentionem eorum sacere diu haesitavi. Comparatis vero speciminibus fructiferis, a Ce Linden ber henevole communicatis, planiam psallensem iisdem consimillimam inveni foliis minus distantibus, saepe marginatis stipulisque Valde evidentibus diversama I. pallescente, cujus etiam exempla dedit Vir auia datus Textura vero foliorum in speciminibus utriusque speeiei omnino eadem mihi videtur. Specimitia a COI. Harim an ex fontibus frigidis etfingis missa, ad I. Trichomanis nimium forsan accedunt stipulis rotundatis, caule saepe latioribus, hi-quadrifidis.

8oΑ'. JUNGERMANNIA scalaria surculis repentibus

simpliciusculis, foliis semiverticalibus rotundatis integerrimis marginatisque, stipulis lanceolaiis, perichaeliis inter folia suprema connata absconditis Ovφ-tis ore demum quadrifidis. I. scalaris Schraa OOE Juv. a. 61. moh. e Tol musc. brie. p. 254 Lindenb. ynom. p. 26. Sprevo syst. ieg. 4 P. II. Ehar Onom. . .

Hab in marginibus humidis fossarum. Praecipue ar nosarum, ut Propo sylvam regiam in Carishage, et in Lassbybachar copiose, mense frondescentiae laeto ructificans.

Perichaeli structura singulari haec speetes facillimo et tutissimo ab omnibus formis a pumilae a Sphagna. I. Taylori cet disi inguitur L etiam sterilis saepius non aegre noscenda foliis fero semper heteromorphis Stipulas veras huic denegare voluerunt quidam Auctores; sed valde immerito. In surculis quidem praecipue fructis Tis plerisque, denso radicularum villo obsitis, ego quoque saepissime frustra stipulas quaesivi r sterilibus vero laxioribus, minus radiculosis, evidentissimae adsunt, nullo modo cum radiculis coalitis comparandae, ovato-lanceolatae, obtusiusculae, textura omnino ut in foliis. -

118쪽

synonyma plurium Auctorum nominatim ante Hosa

herum omittere lutissimum Videtur.

lare raro fructificat, perichaetiis lateralibus quadrato- ovatis compressi ore truncato inciso-serrato. 8os. JUNGERMANNI undulata. luribus locis occurrit, ex gr. in fossis aquosis ad Lassbybachar et Carls-hage, ubi pluries fructiferam legi, perichaetiis terminalibus oblongis compressis incurvatis ore truncato integerrimo.

Bos . IUNGERMANNIA urta surculis erectiusculispis nisa subramosis, Joliis conduplicatis bifidis r. lobs

Ηsb. in margine ossa humidae arenosae colitum Lass-byensium, una cum I. Francisci et parce. Descriptioni Cel Lindenhergit ut etiam specimi nibus ab Eo communicatis, nostra planta optime convenit. agnitudine et colore variat, jam lineam tantum longa et rusescens, a quadrilinearis niultoque latiocet viridior, adeo ut forma utraque s et g Cel Linden bergi apud nos uno eodemque Iono occurrant, haec tamen vix tam minuta, tam mae intense purpurea ac Pο- Cimina originalia, unde varietatem istam hic subjungero

nolui. Folia, licet nimium forsan brevia et lata, lamen. suo quodam jure ac naci formia dici possunt, ad sinum, Mbi Mobi conjunguntur, insigniter quasi geniculata. Iafoliis inferio ibus lobus inferior plerumque subintegerr

mus est et obtusus sed in superioribus, majoribus ma-8i3quo congestis semper plus minus dentato-serratus, centibus tamen semper distantibus. Lobus superior iisdem conatantius instruitur. Qui Iobus basi sua vi cau--

119쪽

Iem tegit. His igitur notis species hostra saetis distingvi tur ara umbrosa, . taxi folia aliisque amnibus; sed ad I sequi Iobam transitus vidisse videor, praecipuo in speciminibus norvegieis, a Rev. Sommer fel missis. Forsan in fructu differentia latet quem in I. curta a vidisso affirmat Cl. Hii bene In Regenis. borimis. 855.8io. Ium rimis saxacola. I. resupinatara hienb. Dec. n. 454. cum synony

mis.

Hanc esse eram I. resupinatam Linn. eL ah-Ienberg, ut mihi videtur, optime commonstravit. Quam vero sententiam adhuc magis amplexus sum. PostquRmplantam nostram loco ipso innaeano in rupibus Gott- sundensibus inveni, ubi non parce adest. Fructifera quoquo intra limites Florae 'saliensis prope diversorium Κolisa, a S. I. Lindgre lecta est, perichaetiis te minalibus ovato-oblongis ore dentato licato. 511 . IUNGERMANNIA Dentricosa surculis procum bentibus subramosis soliis subquadratia obtuso ema ginatis laciniis acutis, perichaellis terminalisus e tricoso-oblongis ore contracto dentato. I. ventricosa licha errat faso. 2. p. 14. MOEjuv. t. 28. ma et Tuta muses 4rit. p. 23α Lindenb. Fnops. p. 86 Sommer'. sum P. IS. SPreng. πει Meg. 4 P. 228. um crym germ. a. p. 4. E ac Vnops f. 58 et Loo. 78. Harim. αndb. d. 2 p. 56l.)Hab ad trunco putridos, terram lapidesque Passim . ut in sylva regia salis Trequenter ad Mardsatra, Golisunda et ituissberg. Foliorum subverticalium lacinia in serior saepe inflexa, unde folia interdum derm conduplicata. Laciniae acutae, Nec obtusae ut habet Cel. Harim an texturam quoque soliorum minus bene describens. Areolae enim in hac, ut juste dicit et Lindon berg, minores sunt quam in I. ex eis a Deo ut in eadem confluentes. Observem tamen hanc differentiam, dicet saepius Torsan discerni bilem, attamen nullo modo esse constantem; ar 'olas enim in I. ventrico a quoque bene confluentes sepe .Obsex-

120쪽

titate harum specierum paucissma memore ausus Sum, nec dein do easdem distingvero didici Revisionent vero novam pisciminum meorum Instituens, omnia sere qum in variis vectas partibus ipse collegi atque ad I ex Cisam retuli, ob areolas distantes cet. potius ad I ventri icosam pertinere vidi, licet forma et color calycis, cui antea, praeeunto Hookero, sere unice fidem habui, melius cum I. excisa conveniant. Glo meruli flavi in apicibus foliorum jam adsunt, jam desiderantiar. In sylva regia Upsaliensi specimina hisce glomerulis instructa legi, quorum vero calyce oblongi, superno albescentes, ore aperto vix plicato. omnino . excisas videntur textura vero foliorum inte hanc et I ventricosam oscillat Quibus igitur omnibus commotus, non possum qui de di. versitate harum specierum valde dubitem. Tamen, ne dubia pro certis proponam, conjunger' nolo, praesertim cum nullam adhuc plantam ipse legerim, quam tuto ad J. excisam reserre possim. I. ventricosam vero Hptimam, gemmiferam, abcibus omnino globosis, io

coloribus, ipsa liae pluries invenerim. Apud nos antea forsan cum a. bi cuspidata commutata est, licet huic Parum similis. 8ii ' IUΝGERMANNIA Merenatat surculis abbreviatis proeumbentibus subsimplicibus, foliis subvertitalibus rotundo-ovalis concavis acute marginatis laciniis acutis, perichaetio foliis supremis subtrifidis doti talo-serratis adpressis basi circumdato ovato pti-

calo ore Contracto dentato.

t. i. f. S.

Hab in marginibus fossae humidas arenosae collium Lass-byensium, una cum pluribus hujus generis speciebus

rarioribus, parce Mense Maj si uoti seram inveni. Ιcon Tharti tam bona est ut, quae descriptionem Cel Linden bergii egregiam illustret, omnino digna videa vir, quamvis Col. Bilbone in Diario Ratisbone a obaervet, eam ara intermedia non satis bene suisas