장음표시 사용
11쪽
Ianus Copus Anglus Ambrosius Cariotinuu
Angelus Politianus Antonius Maria Venustus Amoldus Ferronus Burdegalem S. Augustinus Ioames Antandus Campanus Ioa es Baptista Egnatius
Ioannes de Bacchone Carmelit. Ioannes Iovinianus Pontanus Ioannes Lelandus Anglus Ioannes Tritemius Iordanus saxorius
Augusti. Iustinianus Niliosis spis Isidorus episcopus mssalensisS. Bemardus S. Liberatus Beda Tresbyter Laurentius Surius Cainthusianus Beniardus Saccus Papiensis . Ludovicus Viues Bernardinus Scardeonius Patauinus Marurologia Bibliotheca S. icti inus Papa chronica Cremensis chronica Mediolanensis chronica Parmensis Chronica Viennensis concilia Dacius episcopus Mediolanensis Dis situs Carthusianus
Franciscus Petrarcha Georgius Vasarus Arennus S. Gregorius Papa Homon episcopus Hasse saten. S. Hieronymus Hiero mus Torrensis Henricus de Urimaria August. Historiae Francicae
Iacobus Aetaomensis Augun. Iacobus Sadoletus Caes. M. Aurelius Chodorus. M. Antonius Sabellicus Martinus Papa Quintus
Monasteriorum memoria odilo Abbas Cluniacen. S. Taulinus Nolanus Paulus Aemilius Veronen. Petrus Bombus Cardinalis Togius Florentinus
Pontificum diplomata Tossidius Calamensis episcopus
Trosper Aquitanicus Raphael Volateranus Regesta ordinis Augustiniani Remigius Monachus Robertus Sarisburiensis episcopus
Rubertus Abbas Sigebertus monachus Gemblacem. Thomas conius Anglus Innocentius Papa Tertius Ioa es Andrea I. V. doctor
Varisoriensis Episcopus Toletanas odus Victor episcopus Vticensis Vincentius de Bandetis Domini
12쪽
N N O a partu Virginis C C C LIV. Idibu,
Nouembris, S. pater Augustinus natus est -'pasta in As ica, haud longe a Carthagine, ex ipyre catechumeno nomine Patricio Carthae,niens,& matre recente Christiana nomine Monycha. Fratrem Nauigium, Lastidianum vero & Rusticum edal brinos habuit, socios Alipium & Euodium rigastenses, ae Nebridium Carthaginiensem. Adhuc puer Tagastae Madauris. at Carthagine liberalibus disciplinis operam nauauit. Et a matre, Christi doctrina institutus fuit: eius tamen baptissimus tum 'ab ipso, tum a matre est dilatus: quoci factum ipse non probat lib. Cons. I. cap. et Praeceptorem habuit Manilium Theodorii 'praestantist.& Christianum. Aeratis anno decimo sexto, '
13쪽
discipulus esse desjt. Anno decimo octauo , filium Adeoditu
Carthagine genuit. Et sequenti anno, iam defuncto patre ante biennium, cum Ciceronis librum titulo Hortensium de Philosophiae laudibus & defensione, perte et, paulo post in Manichaeorum sectam omnium immanissummi ipsus est: in qua annis nouem vixit. Vigesimo primo malis anno , Aristotelis categorias legit,ac omnes artium liberalium libros euoluit. Math maticam , Musicam, Arithmeticam sine dissicultate nullo praeceptore intellexit: ac Rhetoricam, quam in patria professus secrat, Carthagine anno suae aetatis vigesimo quarto, publico
stipendio docere coepit. Qu' tempore libris Genethliacorum penitus se dedit. discipulos inter alios habuit praecipuos Trigetium & Licentium suos ciues. Cuni vigesimum nonum annum
agere , comitis Fausti Manichaei quem doctissimum existim
uerat eiusque detectis erroribus, Cartha ne adhuc degens, Manichaeoru secta resipiscere ac reuocareseipse paulatim coepti . Qito anno etiam Romam ex Africa inscia matre venit, ut etiam in urbe artem Rhetoricam profiteretur. Ineunte autem anno trigesimo, Mediolanum publico stipendio accitus, profectus est, ut ibidem Rhetoricam doceret r ubi etiam a matre postea inuentus, atque eiusdem orationibus, & stequenti Ambrosij Mediolanesis episcopi auditione commotus, Manichaeos cys eum annis nouem ludificauerant, omnino deseruit. Pommodum autem tertio nonas Maij, suae aetatis anno trigesimo
primo, cum in S. Simpliciani rus concessisset, ad Deum conuersus, perfectus demum Christianus esiectis est:& schola: Bhetorices renuncians, in villam Cassisiam, quam sibi amicus Homine Verecundus concesserat, simul cum matre, & soci 'Aspio & Euodio Tagastensibus, ac nebridio Carthaginiensi secedens, ibique se ad suscipendum baptisma praeparans, scripsi libros contra Academicos, de Beata vita, de ordine, de Soliloqui Anno Salutis. CCCLXXXVI. aetatis vero suae trigesimo tertio, Honorio Oesare & Euodio Coss. Augustinus cum Adeodato filio annotinnserme si lindecim, & Alipios io, λ
14쪽
s. Ambroso episcopo in solenibus Paschae .la superstite matre, eaque adhaerente baptizatus est. Quo facto Monycha m ter incredibili adsecta gaudio huiusmodi vobiscu dicitur adlocuta: Quid fili hic amplius faciam e curque hic diutius sim n
scio Vnum erat, quo vitam mihi prorogari cupiebam, ut te scilicet Christianum viderem : quod mihi cummulatius Dcus meus praestitit; non enim modo te Christianum & catholicum, sed & conlepta felicitate terrena sciuum eius aspicio. Et Pos sidius ait, quod ex iotimis cordis medullis ad Deum conue sus, mox spem omnem quam habebat in seculo, dereliquiti
iam non uxorem, non filios carnis, non diuitas, non honores
seculi quaerens, sed soli Deo cum suis seruire statuit, in illo &ex illo pusillo grege esse studens, quem Dominus alloquitur, dicens: Nolite timere pusillus grex, quoniam complacuit patri
vestro dare vobis regnum. Vendite quae possidetis,& date eleemosynam: Facite vobis sacculos non veterascetes, thesauros non deficientes in caelis. Et illud, quod verum dicit Dominus, idem vir sanctias facere cupiens: Si vis esse persei his vende
omnia quae habes, & da pauperibus, & habebis thesaurum in caelis, & veni, sequere me. Et super fidei fundamentum aedificare desiderans, non lingua, foenum, stipulam; sed aurum, a gentum, & lapides precio s. Sanctus Dacius Mediolanetas episcopus, cuius meminit s. Gregorius lib.3 dialog. mpo loquens in suis chronicis de hae D. Augustini admirabili conuersone, ait: Eode tempore contigit, ut quidam magnus sapiens, Manichaeorum esset errore . seductus, nomine Augustinus,argumentis dialecticis armatus,& postea Dei fidelis, & catholicus vivens episcopus, cu in e clesia Mediolanens non orationis curio state, neque secunda causam utilem videndi & audiendi diuini mystcrij, sed reprehendendi gratia, beatum Ambrosu de Incarnatione Domini ad populum inuenisset tractantem, atque praedicantem, oblitus sui & su'um omnium cogitationum, pallens & tremens, omnibus qui aderant videntibus obripuit, ac etiam finita monitione, quam ad populum beatus Ambrosus ministrabat, pria. A a mus
15쪽
anus ad eum Augustinus peruenit. Beatus autem Ambrosus gnita eius sentcntia, patcsecta l. cius disciplina, quid in arte Valeret, qualiter quoque in fide catholica dissentiret,& per Spiritum sanctum cognosces qualiter fidelis & catholicus futurus esset, placidissime & multum charitatiue eum suscepit. Itaque actabatur beatus Ambrosius super eum, sicut in Evangelio de quodam parte legitur , qui cadens super collum filij sui quem perdiderat, & imponens annulum in digito eius, plorabat dum osculabatur cum . Tandem vero post multos dies nutu diuino, sciit multis Y identibus & sibi consentientibus palam oberrauerat, sic in sontibus qui beato Ioanni adscribuntur, Deo opitulante, a beato Ambroso cunctis fidelibus urbis astantibus &videntibus, in nomine sanctor 8 indiuiduae Trinitatis baptiza . xus & cofirmatus est. In quibus sentibus, prout Spiritus sanctus dabat eloqui iliis . TE DEUM LAUDAMUS, decantantes, cunctis qui aderant audientibus & videntibus, simulque morantibus,ediderunt, quod ab uniuersa ccclesia catholica viaque hodie tenetur,& religiose decantatur. Haec S. Dactu S.Cumi Mediolano decessisset cum matre, filio,& cijs, ut in Afric vin ad lares proprios reuerteretur,atque ad Ostia Tiberi . na venisset, ibidem pia mater eius defuncta est. Et peractis ex more maternis exequi js, Augustinus Carthaginem adnauiga, uit. Vbi per aliquot dies perma sit apud quemdam nomine Innocentia virum religiosissimii, xttestatur lib. 2 a.de civit. Dei, cap. 3. Ad propriam hinc domum, agros'. veniens,cum ijs ut . Possidius ait) qui eidem adhaetebant, Deo vivebat ieiuni js, orationibus, bonisque operibus , in lege Domini meditans die
Augustinus deinde eam sibi vitam delegit, quae monachica vocabatur: quod institutum iam ut facile credi potest a S.Simpliciann monacho, qui eum de Christiana religione plurimum
erudijt, Mediolani ceperat. Propterea lib. 22. de civit. Dei cap. 8. ait: Venientes de transmarinis apud Carthaginem, Innocentius ex aduocatus vicariae praesecturae cum tota domo
16쪽
dem clericos, sed iam Deo seruientes susceperat. Et, lib. 3. cap. 4o. contra litteras Petiliani Donatistae, legitur: Dein, ceps perrexit ore imaledico in vetuperationem monasteri una arguens etiam me quod hoc genus vitae a me suerit institutum.. Et, in enarratione in Psalm. 132. Quid ergo dicunt illi, qui nobis de nomine monachorum insultantὸ Hi etiam insultare nobis audent, quia fiatres cum vident homines, Deo gratias , dicunt. Inuenistis unde appellatis agnostici, quia dicit Apostolus: Bonum agonem certaui. Quare ergo & nos non appel-.lemus Monachos, cum dicit Psalm. Ecce quam bonum &
quam iucundum habitare fratres in unum. Et in Epist. 89. ad Hilarium, sub finem: Ego, inquit, qui haec scribo, persectionem , de qua Dominus locutus est , quando ait diuiti adolescenti: Vade vende omnia quae habes, & da pauperibus, & habebis thesaurum in caelo, & veni sequere mea vehementer adamavi, & non meis viribus, sed gratia ipsius adiuuante sic feci. Neque enim quia diues non sui, ideo minus mihi imputabitur . nam neque ipsi Apostoli, qui priores hoc fecerunt, diauites fuerunt: sed totum mundum dimittit, qui & illud quod habet, & quod optat habere, dimittit. Quantum autem in hac persectionis via prosccerim, magis quidem noui ego, quam quisquam alius homo; sed magis Deus quam ego, Et ad hoc propositum quantis possum viribus alior exhortor,& in nomine Domini habeo consortes, quibus hoc per memiministerium persuasum est: sic tamen ut praecipue sana doctriana teneatur, nec eos qui ista non faciunt, vana contumacia iu
dicemus . Et in Serm. de vita & morib. cleric. quem etiam in suo Indiculo Possidius inter D. Augustini opera connumerat, eumdem a. in Conc. Aquis ran. & apud Bedam . citatu comperimus:Ego, inquit Augustinus, quem Deo propitio videtis episeopsi vestrum, iuuenis veni ad istam ciuitate. Quaerebam ubi
constituerem monasterium,& viverem cum fratribus meis:*5
quoque omnem seculi resiqueram. Et paulo instar Veni ad illam ciuitatem ad videndum amicum, quem putaueram me
lucrari posse Deo, Mi nobiscvinesset in nasterio. Etiora:
17쪽
Et quia disponebam esse in monasterio, beatae memoriae senex valerius dedit mihi hortum illum,in quo nunc est morasteri Coepi boni propositi statres colligere, compares meos , nihil habentes, sicut nihil habebam, & imitantes me, ut quomodo ego tenuem paupertatulam meam vendidi, Nauperibus er gaui, sic iacerent &illi qui mecum esse voluistent, ut de communi viveremus. Et S. Paulinus in epist. ad Nipium, rogat, ut salutet statres in monasterijs, Carthagini, Tagastae, Hippone regio, & totis parochiis suis, atque omnibus cognitis sibi per Asticam locis, Domino catholice seruientes. His interpolitis
Anno Christi CCCXCI. laesite anno aetatis suae xxxv I II. Augustinus a Valerio episcopo His ponens accercitus,in ecclesa Hipponensi presbyter ordinatur, mortuo iam Adeodato Glio. Sequenti anno, quinto M. Sept. in urbe Hippone insigne habuit duobus diebus cum Fortunato Manichaeorum presbytero disputationem. Duae aliae post suere eiusdem in eadem urbe disputationes, una tribus diebus cum Felice Manichaeo, ab tera acrior & celebrior cum Maximino episcopo Ariano. iAnno Christi CCCXCVI. aetatis suae xli. Augustinus Hirpone regio ciuitate Numidiae in Astica iscopatum suscepit, vivente episcopo Valerio, quem tanta umetitatis de doctrinae laude annis triginta quatuor scssit, ut tantam rei amplitudine haud consentaneum esse existimare,velle hoc loco verbi persequi. Cuius rei meminit & S. Paulinus ad Romanianum,ubi ait: Non autem tantum hoc scribimus gratulandum,quod episcopatum Augustinus acceperit, sed quod hanc Dei curam meruerint uicanae ecclesiae, ut verba caelestia Augustini ore perciperent, qui ad maiorem dominici muneris gratiam nouo more prouetius, ita consecratus est, ut non succederet in cathedraι sed accederet. Nam incolumi Valerio H3lponensis ecclesiae episcopo, coepiscopus Augustinus est. 3Hoc tempore sitircu Pascentio comite Ariano in urbe Ca thaginiensi disputatiorde antea priuatim ac obiter cum Fortunato quodam e copo congressus iuerat. Epist. i6r. Anno
18쪽
Anno Christi CCCCXXVI die xxvi. Septemb. August,nm una cum duobus alijs episcopis in ecclesia consedens, pra sentibus presbyteris septem, astante claro & s equenti populo dcsgnar Nesbyterum Heratam episcopum successorem sibi Epist. Ho. Amo Christi CCCCXXX. die rivo r. Augusti. S. Au-mstinus Hippone obijt, libris Iuliani apostatae , reserente Pro-ipero Aquitanico inter impetum obsidentium Vandalorsi, sub ipsum suae vitae finem respondens: quo etiam tempore , 'x s. Liberatus ait, Theodosius Imp. ad eum sacram per Ebagnium Magistrianum scripserat , ut Ephesno concilio praeIlarci sui praesentiam. Corpus ibidem in bastica S.Stephani condituna, annis LXII. honorifice iacuit. Viscit annos LXXV. - cs
AE scripsit Edmos . NNO aetatis xxv r. cum iam Carthagine Rhetorica profiteretur, scripsit de Pulchro & apto libros duos,
ad Icherium Romanae urbis oratorem, quem non nouerat de facie , sed amauerat ob doctriinae fama , quae illi clara erat, & quaedam verba eius audierat , & placuerat tabi. Lib. q. cons capit. 13. Non extat.
'init Catechumenus. Nondum baptizatus, sed catechumenus iam, licet relicta
spe quam terrenam gerebat,adhuc tamen secularium litterarum scientia inflatus, in agro Mediolanens degens, prims,ipsit opus contra Academicos tribus liberis distinctum. Ovtinam Romaniane.
Librum de Beata vita, non post libros de Academicis, sed inter illos in die natali suo talpsit, & tridui disputatione compleuit, quem Manilio Theodoro docto & Christiano viro di
19쪽
eauit . Si ad Philosophiae portam. Libros duos de Ordine, per idem tempus inter illos de Ac demicis scripsit: in quibus magna quaestio versatur,virum omnia bona & mala diuinae prouidentur ordo contineatiordinem rerum Zenobi. Libros alios duos inter haec scripsit, quos eum in eis ipse interroget , sibique respondeat, Soliloquia nominauit.Volue tes mihi multa. Librum de Immortalitate animae, iam de agro Mediolanum reuersus, scripsit. Et plane testatur, eum librum obscurum &perplexum adeo esse, ut vix a stipis intelligatur. Si alicubi est lisciplina. Libros disciplinarum, hoc est, de Grammatica, de Dialecimo, de Rhetorica, de Geometria,de Arithmetica,de Musica,de Philosophia, per idem tempus quo Mediolani erat baptismum percepturus, scribere conatus est: sed earum solum de Grammatica librum absoluit. De Musca sex libros Mediolani inchoatos, iam baptizatus, & ex Italia regressus in Astica, pers cit. Aliarum,scilicet, de Dialectica, de Rhetorica, de Geom tria,de Arsthmetica,de Philosophia,sola principia remanserui: quae testatur ipse adidisse, sed haberi ab aliquibus existimare .
IAm baptizatus cu Romae esset, nec serre posset Manichaeorum iactantiam de fila & fallaci eorum continentia,scripsit duos libros, unum de Moribus Eccsesiae Catholicae, altera de Moribus Manichaeorum. In alijs libris satis opinor. . In eadem urbe scripsit de animae quantitate librum unum , in formam dialogi: in quo disserit, unde anima sit, qualis sit, 'quanta si, cur corpori fuerit data, cum ad corpus venerit qualis essiciatur, qualis cum abscesserit. Quoniam video te abim,
Cum adhuc Romae remoraretur, habita disputatione unde si malum, tres libros illa disputatio peperit, appellatos, d
20쪽
Libero arbitrio: quorum secundum & tertium in Astica, iam etiam Hippone regio presbyter ordinatus, absoluit. Dic mihi quasi te. Iam in Astica constitutus, conscripsi duos libros de Genesi iuxta allegoriam contra Manichaeos. Si eliserent Manichari. Deinde, ut supra commemoratum est, lex libros de Musica scripsit. Per idem tempus scripsi librum , cuius est titulus, de M sistro, in quo ostendit solum Deum veram scientiam docere. Quid tibi videmur effcere. Tunc etiam,de Vera religione librum scripsit,qui sic incipiti
IAm apud Hipponem regium scripsi librum de Utilitate credendi,ad amicum suum nomine Honoratu tunc Manichaesi. Si mihi Honorate. Post librum praefatum scripsit de Duabus animabus contra Manichaeos librum unum. Opitulante Dei misericordia. Eodem tempore habita disputatione contra Fortunatum quemdam Manichaeorum presbyterum,qui plurimum temporis apud Hipponem vixerat, seduxeratque multos, a notarijs exceptam disputationem, in librum memoriae mandandum co- ferre curauit eiusmodi tituli: Liber disputationis contra Fore natum Manicharum de quaestione unde sit malum, an ex natura aut voluntate. Quinto. kal. Sept.
Per idem tempus coram episcopis hoc sbi iubentibus, qui plenarium totius Asticae concilium Hipponeregio habebant, de Fide ac Symbolo disputauit. Quam disputationem, nisulis eorum qui eum familiarius diligebant, studiosissime instat tibiis, in librum contulit, titulo: De Fide & Symbolo. Eodem tempore, De Genesi ad litteram librum imperfecta condidit,cuius initium est: De obscuris naturalium rerum. De sermone Domini in monte secundum dimiciliatum duo B vol